.jpg)
Έρευνα-συγγραφή Mindy Μακρίδη απόφοιτη της Φιλοσοφικής.
Πριν ξεκινήσω την σημερινή εργασία μου, αισθάνομαι την ανάγκη σε ηθικό επίπεδο να ευχαριστήσω τον κύριο Ευάγγελο Φιλ. Γιαννόπουλο για την πολύτιμη καθοδήγηση του και τις συμβουλές του, καθώς χωρίς τις οδηγίες και τις κατευθύνσεις που μου έδωσε, θα ήταν αδύνατον να γράψω και να ολοκληρώσω αυτή την εργασία σε αυτό το επίπεδο που θα διαβάσετε. Επίσης ευχαριστώ θερμά τον κύριο Ευάγγελο Φιλ. Γιαννόπουλο γεωπολιτικό αναλυτή, ιδρυτή-δημιουργό δύο νέων επιστημονικών κλάδων σε παγκόσμιο επίπεδο (Γεωπολιτικός Εθνικισμός-Γεωπολιτική Θεολογία), και διοικητικό στέλεχος στην ΑΕΚ του Ντούσαν Ίβκοβιτς, που μου έδωσε το κίνητρο να ακολουθήσω τον κλάδο της Φιλοσοφικής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
https://mytilenepress.
Το Μουντιάλ 2026 αποτελεί μια ακόμη μεγάλη δικαίωση για τον Ιδρυτή-πατέρα του Γεωπολιτικού εθνικισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, τον κύριο Άγγελο-Ευάγγελο Φ. Γιαννόπουλο.
Κάθε Παγκόσμιο Κύπελλο λειτουργεί ως ένας νεοταξικός μηχανισμός κοινωνικής αναισθησίας σε παγκόσμια κλίμακα, μέσα από μια ταυτόχρονη επίδειξη δύναμης, πλούτου, εμπορίου, δημοσιότητας, ενθουσιασμού, θεάματος και μιας προσομοίωσης συλλογικής εθνικιστικής ταυτότητας.
Πρόκειται για ένα φαινόμενο που εξυμνεί εμπορικά την ποικιλομορφία, την συνύπαρξη και το πάθος για τον αθλητισμό, αλλά στην πραγματικότητα έχει γίνει ένα αποτελεσματικό εργαλείο για την αναστολή της κριτικής σκέψης και την κάλυψη των πιο οδυνηρών αντιφάσεων του παγκόσμιου νεοταξισμού.
Σε αυτό το σύστημα, εκατομμύρια άνθρωποι διοχετεύουν τις επιθυμίες, τις απογοητεύσεις και τις ελπίδες τους προς ένα γεγονός χειραφέτησης το οποίο χρησιμεύει στην ενίσχυση της της αγοράς και στην αναπαραγωγή της κυρίαρχης τάξης, ενώ παράλληλα κλείνει τα μάτια στις πιο σκληρές πραγματικότητες. Το όπιο του παγκόσμιου αθλητισμού.
Αυτή θα είναι μια χρονιά «μεταρρυθμίσεων», αλλά κατά τη διάρκεια των εβδομάδων του Παγκοσμίου Κυπέλλου (και μάλιστα πολύ πριν και μετά), η προσοχή του κοινού μετατοπίζεται από την καθημερινή ζωή σε μια επική αφήγηση προσεκτικά ενορχηστρωμένη από ειδικούς του νεοταξικού μάρκετινγκ.
Οι δυσκολίες του τεχνητού χρέους των μνημονίων, της βίας, της διαφθοράς, των κοινωνικών περικοπών και των πολιτικών κρίσεων υποβιβάζονται σε δεύτερη μοίρα. το θέαμα προσφέρει μια κίβδηλη απόδραση που υπόσχεται μια ψευδαίσθηση του ανήκειν και του θριάμβου.
Ο οπαδός του ποδοσφαίρου, ο οποίος δεν έχει καθημερινή επιρροή στις οικονομικές διαδικασίες που τον επηρεάζουν, αισθάνεται ότι συμμετέχει σε κάτι ουσιαστικό χάρη στην συμβολική του ταύτιση με μια εθνική ομάδα, για την οποία ξοδεύει μια περιουσία. Αυτή η ταύτιση ωστόσο, ενορχηστρώνεται από εταιρείες, διεθνή brands, οικονομικά συμφέροντα και οργανισμούς που έχουν μετατρέψει το ποδόσφαιρο σε μια επιχείρηση πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Το αποτέλεσμα είναι ένας ιδεολογικός μηχανισμός που μετατρέπει τα θεμιτά συναισθήματα σε πολιτικά σπατάλη ενέργειας. Το Παγκόσμιο Κύπελλο αποσπά την προσοχή, αλλά και αναδιαμορφώνει τις πολιτικές, κοινωνικές ευαισθησίες. Το συλλογικό συναίσθημα χειραγωγείται και κατευθύνεται από ένα προκαθορισμένο σενάριο, όπου κάθε αγώνας γίνεται μια αφήγηση ηρώων, κακών, θαυμάτων και τραγωδιών, σχεδιασμένη να διατηρεί το κοινό σε μια κατάσταση συνεχούς συναισθηματικής διέγερσης, υπό τον έλεγχο των μονοπωλίων των μέσων ενημέρωσης.
Η ευφορία διακόπτεται από διαφημίσεις που υπόσχονται άμεση ικανοποίηση μέσω της κατανάλωσης.
Τα τηλεοπτικά κανάλια αναπαράγουν ασταμάτητα αρχειακό υλικό που αναβαθμίζει τους ηθοποιούς στο επίπεδο των σύγχρονων θρύλων, ενώ οι κυβερνήσεις εκμεταλλεύονται αυτή τη μανία για να ενισχύσουν τον οπορτουνιστικό εθνικισμό και να αναβιώσουν την κούφια πατριωτική ρητορική.
Αυτή η αναισθητοποίηση λειτουργεί επειδή η συλλογική εξύψωση προσομοιώνει μια κοινότητα που, στην πραγματικότητα, δεν είναι οργανωμένη για να μεταμορφώσει το δικό της πεπρωμένο, αλλά μάλλον για να συλλογιστεί παθητικά ένα θέαμα που το υπερβαίνει.
Αυτή η ποδοσφαιρική αναισθησία λειτουργεί μέσω ενός μηχανισμού συμβολικής υποκατάστασης των σημαντικών προβλημάτων. Η νίκη της εθνικής, η των ποδοσφαιρικών συλλόγων παρουσιάζεται ως νίκη για τον λαό-κοινωνία, ακόμη και αν δεν αλλάζει τίποτα συγκεκριμένο στην ζωή των φιλάθλων. Αυτή η νίκη βιώνεται ως συμβολική αποζημίωση που καταπραΰνει την δυσαρέσκεια των μαζών και μειώνει την τάση για πολιτική-κοινωνική κινητοποίηση. Με αυτή την έννοια το Παγκόσμιο Κύπελλο, το Champions League, η Euroleague, το ΝΒΑ, προσφέρουν έναν συλλογικό ενθουσιασμό που δεν οδηγεί σε κανέναν συγκεκριμένο μετασχηματισμό.
Απλώς ανακυκλώνει την απογοήτευση προετοιμάζοντας το έδαφος για έναν νέο κύκλο τέσσερα χρόνια αργότερα. Η δημόσια σφαίρα είναι κορεσμένη με ιδεολογικά παράγωγα που σχετίζονται με το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ. Ατελείωτες αναλύσεις, επαναλήψεις, ανέκδοτα, κατασκευασμένες αντιπαραθέσεις, συναισθηματικές αφηγήσεις και συγκαλυμμένες στρατηγικές μάρκετινγκ.
Η σκόπιμη υπερβολή δημιουργεί μια ατμόσφαιρα όπου είναι δύσκολο να διατηρηθεί κριτική απόσταση και όπου ακόμη και όσοι δεν ενδιαφέρονται για το ποδόσφαιρο βρίσκονται παγιδευμένοι στο συμβολικό ρεύμα που διαμορφώνει τον δημόσιο λόγο. Η λογική των αξιολογήσεων του κοινού γίνεται αυτή του δημόσιου αισθήματος και η συλλογική γνώμη διαμορφώνεται σύμφωνα με τις ανάγκες των εμπορικών σημάτων, των χορηγών και των εταιρειών που τροφοδοτούν το θέαμα.
Αυτή η αναισθησία δημιουργεί την ψευδαίσθηση της ισότητας. Κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου, του Champions League, τις Euroleague, το ΝΒΑ, Δίνεται συνεχώς έμφαση στο γεγονός ότι «όλα τα έθνη και οι σύλλογοι ανταγωνίζονται επί ίσοις όροις». Ο ο αθλητικός ανταγωνισμός Εξαφανιζει τις οικονομικές, πολιτικές και τεχνολογικές ανισότητες που μαστίζουν τον πλανήτη.
Μας παρουσιάζεται ένα σενάριο όπου οποιαδήποτε χώρα μπορεί να «προκαλέσει αναστάτωση», ενώ στην πραγματικότητα, η οικονομική δομή του επαγγελματικού ποδοσφαίρου-μπάσκετ αναπαράγει τις ανισότητες του παγκόσμιου συστήματος: οι ίδιες χώρες ιστορικά κυριαρχούν, οι ίδιες οικονομικές δυνάμεις ελέγχουν τους συλλόγους και οι ίδιες εταιρείες αποκομίζουν εξαιρετικά κέρδη.
Το θέαμα καλύπτει αυτές τις ασυμμετρίες κάτω από την λάμψη της «αθλητικής γιορτής», μετατρέποντας μια άνιση δομή σε μια φάρσα δημοκρατίας και δημοκρατικού πολιτεύματος.
Εν τούτοις το ποδόσφαιρο ως ανθρώπινη έκφραση, διαθέτει μια απελευθερωτική, δημιουργική και ενοποιητική δυναμική. Το πρόβλημα δεν έγκειται στο ίδιο το παιχνίδι, αλλά στην οικειοποίησή του από μια νεοταξιική βιομηχανία που μετατρέπει το λαϊκό πάθος σε μια συνεχή ροή κεφαλαίου. Η κρίσιμη πρόκληση είναι να αποκατασταθεί η ανθρώπινη διάσταση του αθλήματος να γίνει απλώς ένα εργαλείο μαζικής ψυχαγωγίας ;
Αυτό περιλαμβάνει την ανάπτυξη μιας προοπτικής που μας επιτρέπει να κοιτάξουμε πέρα από τα φαινόμενα και να εξετάσουμε αυστηρά τους οικονομικούς, πολιτικούς και ψυχολογικούς μηχανισμούς που στηρίζουν το αθλητικό θέαμα. Μόνο από αυτή την κατανόηση μπορούμε να συλλάβουμε μια πολιτιστική πρακτική που επαναξιολογεί το παιχνίδι ως συλλογική εμπειρία και όχι ως συναισθηματικό προϊόν που αποσκοπεί στην κατευνασμό της κοινωνικής δυσαρέσκειας.
Αντί για μια νεοταξική κοινότητα που καταστρέφει το άθλημα, πρέπει να οραματιστούμε ενεργές-υγιής κοινότητε,ς που διοχετεύουν την συναισθηματική τους ενέργεια προς την αλληλεγγύη, τον αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη και τη δημιουργία πιο αξιοπρεπών τρόπων ζωής. Η πρόκληση έγκειται στην μετατροπή του λαϊκού πάθους ποδόσφαιρο-μπάσκετ, σε πολιτική δύναμη.
Το ίδιο το ποδόσφαιρο δεν έχει αλλάξει. Αλλά ο κόσμος το έχει αφαιρέσει από τα παιδιά των σκονισμένων δρόμων.
Επειδή το ποδόσφαιρο σήμερα δεν είναι πλέον άθλημα. Είναι μια τεράστια πηγή πλούτου, ένα εργοστάσιο γκρεμισμένων ονείρων. Οι παίκτες έχουν γίνει περιουσιακά στοιχεία, οι σύλλογοι επενδυτικά κεφάλαια και οι οπαδοί αιχμάλωτοι καταναλωτές. Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους: ένας 22χρονος παίκτης μεταγράφεται για 150 εκατομμύρια ευρώ. Ο ετήσιος μισθός του υπερβαίνει αυτό που θα κερδίσουν εκατοντάδες καθηγητές σε μια ζωή.
Ακόμα και τα στάδια δεν λένε πλέον την ίδια ιστορία. Στο Λος Άντζελες, το στάδιο SoFi χτίστηκε για 5 δισεκατομμύρια δολάρια. Θα φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026. Εν τω μεταξύ, στην Τύνιδα, το Ντακάρ και το Μπουένος Άιρες, τα παιδιά εξακολουθούν να παίζουν με ξεφούσκωτες μπάλες σε άδεια οικόπεδα. Ούτε καν οι καθεδρικοί ναοί της ποδοσφαιρικής βιομηχανίας δεν έχουν καταφέρει να σωπάσουν τους δρόμους.
Και στην κορυφή όλων βρίσκεται η FIFA. Ένας θεσμός πάνω από τα έθνη-κράτη, ικανός να αποκλείσει ολόκληρες χώρες - το Κουβέιτ, την Ινδονησία, την Κένυα - αν τολμήσουν να αψηφήσουν τους κανόνες του. Το σκάνδαλο του 2015 αποκάλυψε τα πάντα. Έκτοτε, το σύστημα έχει εκσυγχρονιστεί. Αλλά ποτέ δεν έχει γίνει πιο ηθικό.
Τα αθλητικά στοιχήματα, από την πλευρά τους, έχουν ολοκληρώσει αυτό που ξεκίνησαν οι μεταγραφές. Οι οπαδοί δεν προσκαλούνται πλέον απλώς να παρακολουθήσουν ποδόσφαιρο. Ενθαρρύνονται να στοιχηματίσουν σε αυτό. Οι πλατφόρμες στοιχημάτων είναι παντού: σε φανέλες, οθόνες και μεταδόσεις. Ο οπαδός γίνεται πελάτης δύο φορές: μία φορά όταν παρακολουθεί και μία φορά όταν στοιχηματίζει. Το ποδόσφαιρο δεν είναι πλέον απλώς ένα θέαμα. Έχει γίνει ένα παγκόσμιο καζίνο.
Γυναικείο ποδόσφαιρο, Η ίδια λογική, ενισχυμένη. Οι παίκτριες υπομένουν ακόμη πιο πενιχρούς μισθούς, περιορισμένη ορατότητα και Παγκόσμια Κύπελλα που παίζονται σε γήπεδα που μερικές φορές είναι απαράδεκτα. Ενώ οι άνδρες εκμεταλλεύονται ως περιουσιακά στοιχεία, οι γυναίκες αντιμετωπίζονται ως ξεχασμένες από το σύστημα. Και όμως, αντιστέκονται, γεμίζουν στάδια, προσελκύουν ρεκόρ κοινού - χωρίς ποτέ να λαμβάνουν το μερίδιό τους. Το ποδόσφαιρο δεν κυβερνάται πλέον. Είναι ιδιοκτησία.
Πουθενά αλλού αυτή η εκμετάλλευση δεν είναι πιο εμφανής από ό,τι στην Αφρική. Η ήπειρος παρέχει τα πόδια, τα όνειρα... και τα θύματα. Κάθε χρόνο, είναι η ίδια έξοδος. Δεκαπέντε χιλιάδες νέοι εγκαταλείπουν την ήπειρο για να δοκιμάσουν την τύχη τους στην Ευρώπη. Λιγότερο από το ένα τοις εκατό θα υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο. Οι άλλοι εγκαταλείπονται στα δεκαοκτώ, χωρίς χαρτιά, χωρίς χρήματα, μερικές φορές χωρίς οικογένεια.
Πάρτε για παράδειγμα τον Αμαντού. Ήταν δεκαέξι ετών όταν έφυγε από τη Σενεγάλη, έχοντας του υποσχεθεί μια δοκιμαστική περίοδο με την Παρί Σεν Ζερμέν. Σήμερα, κοιμάται σε ένα καταφύγιο στο Παρίσι. Ο πατέρας του πούλησε το μαγαζί του για να πληρώσει το ταξίδι. Ο Αμαντού δεν είναι ο μόνος. Υπάρχουν χιλιάδες από αυτούς, σε κέντρα αναμονής, καταλήψεις, σιδηροδρομικούς σταθμούς. Τους αποκαλούν «ποδοσφαιριστές χωρίς φανέλες» - αυτοί οι νέοι άνθρωποι εγκαταλείφθηκαν αφού θυσίασαν τα πάντα.
Οι ατζέντηδες είναι συχνά οι σιωπηλοί θηρευτές. Ευδοκιμούν στα όνειρα των οικογενειών, πουλάνε πλασματικά συμβόλαια και λαμβάνουν εξωφρενικές προμήθειες. Μεταξύ του Αμαντού και του ευρωπαϊκού συλλόγου, υπάρχει πάντα ένας ενδιάμεσος - μερικές φορές ένας διακινητής νέων ταλέντων.
Και οι ευρωπαϊκοί σύλλογοι δεν αποτελούν εξαίρεση. Ο Άγιαξ, η Μπενφίκα, η Σάλτσμπουργκ - όλες έχουν επίσημες ακαδημίες στην Αφρική. Αυτές οι λεγόμενες «ενάρετες» συνεργασίες, στην πραγματικότητα, θεσμοθετούν την εξαγωγή ταλέντων από την παιδική ηλικία. Εκπαιδεύουν παίκτες για να τα εξάγουν καλύτερα. Δίνουν καθαρή συνείδηση για να τα λεηλατούν καλύτερα.
Εν τω μεταξύ, στην άλλη άκρη του κόσμου, ο Κιλιάν Εμπαπέ. Γεννημένος στο Μπόντι από Καμερουνέζο πατέρα. Μεταγράφηκε για 180 εκατομμύρια ευρώ σε ηλικία δεκαοκτώ ετών. Η Αφρική δεν έλαβε καθόλου χρήματα.
Πίσω από τα αστέρια που φωτίζουν τις αφίσες, Mané, Salah, Osimhen, Hakimi, βρίσκεται ένα σιωπηλό σφαγείο. Ακαδημίες-φαντάσματα υπόσχονται την Ευρώπη σε φτωχές οικογένειες. Γονείς πουλάνε τα τελευταία τους υπάρχοντα για να χρηματοδοτήσουν έναν «ανιχνευτή ταλέντων». Έφηβοι που βρίσκονται μόνοι, χωρίς συμβόλαιο, σε ξένες χώρες.
Οι αφρικανικές ομοσπονδίες δεν είναι αθώες. Διεφθαρμένες και υπόχρεες στη FIFA, αγνοούν την εμπορία ανθρώπων, τσεπώνοντας επιδοτήσεις χωρίς να χτίζουν κατάλληλα προπονητικά κέντρα. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο Βορράς εναντίον Νότου. Είναι επίσης ένα σύστημα όπου οι τοπικές ελίτ συμμετέχουν στην εκμετάλλευση. Και όμως, το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 θα γιορτάσει την «ποικιλομορφία». Αλλά πίσω από τα συνθήματα, η δυναμική της εξουσίας δεν έχει αλλάξει καθόλου.
Αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο, στην πραγματικότητα, θα είναι το πιο συμπεριληπτικό στην ιστορία. Σαράντα οκτώ ομάδες, τρεις χώρες υποδοχής - οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς και το Μεξικό. Κάτι πρωτόγνωρο. Κι όμως, θα είναι επίσης το πιο αποκλειστικό.
Σαράντα οκτώ ομάδες σημαίνουν ότι εκπροσωπούνται περισσότερα έθνη. Αλλά πίσω από τους αριθμούς κρύβονται ανυπέρβλητα οικονομικά εμπόδια για τους οπαδούς στις φτωχότερες χώρες. Οι Αφρικανοί παίκτες είναι αστέρια στο γήπεδο, αλλά χιλιάδες Αμαντού έχουν μείνει πίσω στην Ευρώπη. Για παράδειγμα το περιβάλλον. Η FIFA υπόσχεται ένα τουρνουά με «ουδέτερο ισοζύγιο άνθρακα» χάρη στις αντισταθμίσεις που αγοράζονται από τις πετρελαιομοναρχίες. Πράσινο ξέπλυμα. Τίποτα περισσότερο.
Παράδειγμα την τεχνολογία. VAR, τεχνητή νοημοσύνη για την διαιτησία, δεδομένα σε πραγματικό χρόνο. Το ποδόσφαιρο εξελίσσεται τεχνολογικά με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Αλλά το αυθόρμητο συναίσθημα ένα γκολ, μια στιγμή χαράς, ένα δάκρυ - εξακολουθεί να αντιστέκεται. Προς το παρόν.
Τα τηλεοπτικά δικαιώματα. Για να παρακολουθήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026, ένας Σενεγαλέζος οπαδός μπορεί να χρειαστεί να εγγραφεί σε ένα συνδρομητικό τηλεοπτικό κανάλι του οποίου η τιμή υπερβαίνει το μηνιαίο εισόδημά του. Οι δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς στις αναδυόμενες χώρες δεν μπορούν πλέον να αντέξουν οικονομικά τις ευρωπαϊκές τιμές της FIFA. Προσθέστε σε αυτό και τους αγώνες που μεταδίδονται στη μέση της νύχτας - λόγω της αμερικανικής ζώνης ώρας. Η παγκόσμια δεξαμενή ταλέντων ποδοσφαίρου εξυπηρετείται επίσης χειρότερα από τους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς. Οι μελλοντικοί Εμπαπέ μερικές φορές παρακολουθούν τα είδωλά τους σε μικροσκοπικές οθόνες ή καθόλου.
Επειδή το Παγκόσμιο Κύπελλο δεν είναι πλέον ένα αθλητικό τουρνουά. Είναι ένας πόλεμος επιρροής. Οι μπάλες αντικαθιστούν τις βόμβες και τα στάδια αντικαθιστούν τους διπλωματικούς κύκλους. Πρώτα, οι πετρελαιομοναρχίες. Η Σαουδική Αραβία αγοράζει συλλόγους - τη Νιούκαστλ και σύντομα και άλλους. Διοργανώνει τουρνουά. Αποκαθιστά την εικόνα της μέσω του ποδοσφαίρου. Το Κατάρ 2022, από την άλλη πλευρά, κόστισε 220 δισεκατομμύρια δολάρια... και 6.500 ζωές. Ένα γκολ ανά θάνατο.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, διοργανώτριες του τουρνουά του 2026, επιβάλλουν το όραμά τους: μεταμεσονύκτιοι αγώνες στην Ευρώπη για τηλεθέαση, γιγάντια στάδια, ακριβά εισιτήρια. Ποδόσφαιρο σε ώρα Γουόλ Στριτ.
Η εθνικότητα, επίσης, έχει γίνει ένα εμπόρευμα όπως κάθε άλλο. Στο παρελθόν μια εθνική ομάδα έλεγε μια ιστορία, αντιπροσώπευε μια περιοχή. Σήμερα, ορισμένες ομοσπονδίες προσλαμβάνουν παίκτες όπως οι εταιρείες προσλαμβάνουν στελέχη. Οι πολιτογραφήσεις επιταχύνονται, τα διαβατήρια αποκτώνται σε λίγους μήνες. Ενώ ένας πρόσφυγας περιμένει χρόνια για άδεια παραμονής, ένας πολλά υποσχόμενος επιθετικός αλλάζει εθνικότητα σε χρόνο ρεκόρ. Η μπάλα ταξιδεύει τώρα πιο γρήγορα από τα έγγραφα.Ευτυχώς τα θαύματα εξακολουθούν να συμβαίνουν. Η Ισλανδία κρατάει τη θέση της απέναντι στον Μέσι. Το Μαρόκο σαρώνει την Ευρώπη. Το ποδόσφαιρο, ίσως, είναι το τελευταίο μέρος όπου ο Δαβίδ μπορεί ακόμα να σκοτώσει τον Γολιάθ.
Το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ εμπλέκονται με την γεωπολιτική.
Το Ιράν, για παράδειγμα. Η εθνική ομάδα θα παίξει τους αγώνες της στο Λος Άντζελες και το Σιάτλ. Η FIFA έχει εγκρίνει το προπονητικό τους κέντρο... στην Τιχουάνα του Μεξικού, σχεδόν στα σύνορα με τις ΗΠΑ. Σαν μια μπάλα ποδοσφαίρου να μπορούσε να αναστείλει σαράντα χρόνια έντασης. Ιρανοί οπαδοί θα έρθουν από παντού – από την Τεχεράνη, το Λος Άντζελες, το Αμβούργο και από την εξορία. Για μερικούς αγώνες, θα συναντηθούν, μακριά από τις περικοπές και τα αδιάκριτα βλέμματα.
Τι θα γινόταν αν τα αμερικανικά στάδια αντηχούσαν με αυτόν τον άσβεστο ζήλο; Αυτή θα ήταν η μεγαλύτερη νίκη: μια στιγμή που το ποδόσφαιρο ξεπερνά τα σύνορα. Ούτε καν η FIFA μπορεί να ελέγξει τα πάντα. Ειδικά όχι τα συναισθήματα ενός έθνους. Ενώ οι πετρελαιομοναρχίες και οι υπερδυνάμεις εκμεταλλεύονται το ποδόσφαιρο σε μαζική κλίμακα, ορισμένες χώρες βιώνουν μια πιο οικεία εκδοχή του ίδιου παραδόξου. Η Γαλλία, για παράδειγμα.
Χώρα του Διαφωτισμού και των αντιφάσεων. Η Γαλλία δεν χρειάζεται να πολιτογραφηθεί. Έχει τις εργατικές γειτονιές της. Ο Ζιντάν, ο Μπαπέ, ο Τουράμ - όλοι γεννήθηκαν Γάλλοι. Ωστόσο, το παράδοξο είναι συγκλονιστικό: η ίδια χώρα που τους αναδεικνύει σε εθνικούς ήρωες συνεχίζει να στιγματίζει τους συμπολίτες τους.
Τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά. Σύμφωνα με το INSEE, το εξήντα τοις εκατό των παικτών της εθνικής ομάδας της Γαλλίας του 2022 είναι μεταναστευτικής καταγωγής. Ωστόσο, οι φυλετικές διακρίσεις στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο παραμένουν τρεις φορές υψηλότερες από ό,τι στη γαλλική κοινωνία γενικότερα. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Το 2020, ο Μάρκους Τουράμ δέχτηκε προσβολές από έναν προπονητή της Νις: «Σκάσε, βρωμερέ μου ». Ο σύλλογος τιμωρήθηκε με πρόστιμο 5.000 ευρώ.
Πίσω από κάθε Mbappé, πόσα παιδιά από τα projects που απορρίφθηκαν από τα προπονητικά κέντρα, έμειναν να τα βγάλουν πέρα μόνα τους στους δρόμους; Ο κοινωνιολόγος Pascal Boniface το θέτει ευθέως: «Η Γαλλία αγαπά τους μαύρους και Άραβες παίκτες της όταν κερδίζουν. Αλλά δεν αγαπά τα μικρά αδέρφια τους στα projects » . Η Γαλλία είναι ο τέλειος καθρέφτης του παγκόσμιου ποδοσφαίρου: γιορτάζει την ποικιλομορφία όταν αυτή αποδίδει καρπούς και την αγνοεί όταν είναι ανατρεπτική.
Και τι γίνεται με τους οπαδούς σε όλα αυτά; Είναι η απαραίτητη πρώτη ύλη... και το τελευταίο πράγμα που ενδιαφέρει κάποιον. Χωρίς αυτούς, τίποτα. Καμία ατμόσφαιρα. Καμία ψυχή να πουλήσει στην οθόνη. Αλλά όταν πρόκειται για αύξηση των τιμών ή μετακίνηση ενός τελικού, δεν τους ζητείται ποτέ η γνώμη τους.
Πληρώνουν και εξακολουθούν να νομίζουν ότι είναι μέρος κάποιου πάρτι. Η συνδρομή. Η φανέλα που φτιάχνουν παιδιά. Το streaming. Τα αθλητικά στοιχήματα. Τα αγοράζουν όλα.
Το σύγχρονο ποδόσφαιρο μετατρέπει τους οπαδούς στις φτωχές χώρες σε ένα συναισθηματικά εκμεταλλευόμενο και άφωνο εργατικό δυναμικό. Πλουτίζουν τους ιδιοκτήτες μεγάλων ευρωπαϊκών συλλόγων, ενώ τα δικά τους τοπικά πρωταθλήματα συρρικνώνονται και φτωχαίνουν. Ένα παγκοσμιοποιημένο προλεταριάτο, που τροφοδοτείται από όνειρα, ασφυκτιά από το σύστημα.
Η ψηφιακή τους παρουσία γίνεται επίσης αντικείμενο εκμετάλλευσης. Κάθε like, κάθε share, κάθε σχόλιο καταγράφεται από τους αλγόριθμους των εταιρειών GAFAM και μεταπωλείται στους διαφημιστές. Ο σύγχρονος υποστηρικτής είναι ένα προϊόν δεδομένων πριν γίνει θαυμαστής. Το TikTok, το YouTube και το Meta μετατρέπουν το πάθος σε κλικ, τα κλικ σε μετρητά και τα μετρητά σε δύναμη. Τα συνθήματά τους; Χρησιμοποιούνται σε διαφημίσεις, χωρίς ούτε μια δεκάρα να πηγαίνει στις ομάδες των οπαδών. Το πάθος τους; Εκμεταλλεύονται αλόγιστα. Οι εργαζόμενοι κάνουν οικονομίες για τρεις μήνες για να αγοράσουν μια κακοπληρωμένη φανέλα στην άλλη άκρη του κόσμου.
Τα χειρότερα έρχονται μετά. Αυτοί οι ίδιοι οπαδοί μερικές φορές υπερασπίζονται το σύστημα ενάντια στα δικά τους συμφέροντα. «Απαγόρευση συλλόγων με πολλαπλές ιδιοκτησίες; Αυτό είναι αφέλεια». Έχουν εσωτερικεύσει το δόγμα. Αυτή είναι η δύναμη της ιδεολογίας: να κάνουν τους ανθρώπους να αγαπούν την υποδούλωση τους.
Τα χρήματα σκοτώνουν επίσης ό,τι πιο πολύτιμο υπάρχει. Την υγεία των παικτών, πάνω απ' όλα. Έναν αγώνα κάθε τρεις ημέρες. Διηπειρωτικές περιοδείες εκτός σεζόν. Σώματα καταρρέουν. Επαναλαμβανόμενοι τραυματισμοί, επαγγελματική εξουθένωση, πρόωρα τέλη καριέρας. Οι παίκτες δεν είναι απλώς οικονομικά περιουσιακά στοιχεία. Είναι μηχανές που χρησιμοποιούνται μέχρι να χαλάσουν.
Έπειτα, υπάρχει και η αγωνία. Τέλος οι αουτσάιντερ, τέλος τα θαύματα. Οι ίδιοι σύλλογοι, οι ίδιοι αστέρες. Το ποδόσφαιρο έχει βαρεθεί τον εαυτό του. Δεν εκπαιδεύουμε πλέον δημιουργικούς, απρόβλεπτους, ιδιότροπους παίκτες. Κατασκευάζουμε τυποποιημένους αθλητές: ισχυρούς, τακτικά υπάκουους. Η σωματική πίεση και η τεχνητή νοημοσύνη έχουν σκοτώσει τις τελευταίες δεκάδες. Το ποδόσφαιρο δεν παίζεται πλέον, εκτελείται.
Ωστόσο, απορρίπτω την αφελή νοσταλγία. Το ποδόσφαιρο είχε πάντα τις σκοτεινές του πλευρές. Αλλά ποτέ σε αυτή την κλίμακα. Ωστόσο, κάτι αντιστέκεται. Στη Γερμανία, ο κανόνας του 50+1 οι ομάδες ανήκουν στα μέλη τους – εξακολουθεί να ισχύει. Σύλλογοι όπως η Σεντ-Ετιέν, η Νάπολι και η Ουνιόν Βερολίνου δείχνουν ότι μια άλλη σχέση είναι εφικτή. Οι οπαδοί μποϊκοτάρουν τους χορηγούς και συνθήματα κατά του απολυμανμένου ποδοσφαίρου. Αλλά ίσως ο πραγματικός κίνδυνος βρίσκεται αλλού. Βρίσκεται στις συνήθειες μας. Στην ικανότητά μας να αποδεχόμαστε το άσεμνο-βρώμικο ως φυσιολογικό.
Γιατί αυτό είναι που απομένει. Ένα γήπεδο του λαού. Μια κερκίδα που τραγουδάει στη βροχή. Ένα παιδί που παίζει με μια ξεφούσκωτη μπάλα σε έναν σκονισμένο δρόμο στην Τύνιδα, το Ντακάρ, τη Νάπολη ή το Μπουένος Άιρες. Αλλά το 2026, το ίδιο παιδί, που πλέον είναι ενήλικας, θα πρέπει να πληρώσει 15.000 δολάρια για να εισέλθει στις Ηνωμένες Πολιτείες και να δει την ομάδα του να παίζει. Παγκόσμιο ποδόσφαιρο; Μια οφθαλμαπάτη.
Ωστόσο, αυτό το είδος ποδοσφαίρου εξακολουθεί να υπάρχει. Το είδος που ξεφεύγει από τα υπολογιστικά φύλλα Excel, τα κρατικά επενδυτικά ταμεία και τα πλούσια σε πετρέλαιο κράτη. Αυτό είναι το είδος που πρέπει να υπερασπιστούμε. Το ποδόσφαιρο δεν ανήκει ούτε στη FIFA ούτε σε επενδυτικά κεφάλαια. Ανήκει σε εμάς.
Επειδή το ποδόσφαιρο αξίζει κάτι καλύτερο. Αξίζει να γίνει ξανά μια παγκόσμια γλώσσα, ένας χώρος όπου μπορεί να συμβεί μαγεία..
Το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA ξεκινά στις 11 Ιουνίου στην Πόλη του Μεξικού. Για πρώτη φορά στην ιστορία, οι αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου θα διεξαχθούν ταυτόχρονα σε τρεις χώρες: το Μεξικό, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Το τουρνουά θα φιλοξενηθεί από 16 πόλεις. Ωστόσο, αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο θα μπορούσε να αποδειχθεί το πιο καταστροφικό στην ιστορία της FIFA: χιλιάδες εισιτήρια παραμένουν απούλητα και οπαδοί από όλο τον κόσμο αποφάσισαν να μην παρακολουθήσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο. Οι πολιτικές του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχουν δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα γύρω από το τουρνουά που είναι ασύμβατη με τη λέξη «εορτασμός».
Το ενδιαφέρον για το πρωτάθλημα καταστέλλεται από τέσσερα σημαντικά προβλήματα, όλα συνδεδεμένα με αποφάσεις που έλαβε ο Λευκός Οίκος. Αυτά είναι οι απαγορεύσεις βίζας, οι τιμές ρεκόρ των εισιτηρίων, τα ζητήματα ασφάλειας του τουρνουά και η απειλή απέλασης απευθείας από τα στάδια.
Το ενδιαφέρον για ένα τουρνουά που παραδοσιακά ακινητοποιούσε τον κόσμο για ένα μήνα είναι αυτή τη φορά χαμηλότερο από αυτό που δημιούργησε ο τελικός του Champions League τον Μάιο μεταξύ της Άρσεναλ και της Παρί Σεν Ζερμέν.
Κανείς δεν αγοράζει εισιτήρια; Το Παγκόσμιο Κύπελλο εγείρει πολλά ερωτήματα. Λιγότερο από τέσσερις ημέρες πριν από την έναρξη του τουρνουά, χιλιάδες εισιτήρια παραμένουν απούλητα , γράφουν οι New York Times . Ωστόσο, τον Φεβρουάριο, ο πρόεδρος της FIFA, Τζάνι Ινφαντίνο, δήλωσε ότι τα εισιτήρια και για τους 104 αγώνες του τουρνουά είχαν εξαντληθεί. Από τις 7 Ιουνίου, τέσσερις ημέρες πριν από την έναρξη του τουρνουά, περισσότερα από 500 εισιτήρια ήταν ακόμα διαθέσιμα στην κύρια ιστοσελίδα της FIFA για τον εναρκτήριο αγώνα μεταξύ Μεξικού και Νότιας Αφρικής.
Περισσότερα από 3.500 εισιτήρια παραμένουν απούλητα για τον αγώνα μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Παραγουάης, που έχει προγραμματιστεί για τις 12 Ιουνίου. Οι στοιχηματικές εταιρείες τον είχαν παρουσιάσει ως έναν από τους πιο εντυπωσιακούς, αλλά οι οπαδοί δεν σπεύδουν να τα αγοράσουν.
Ο κύριος λόγος που η FIFA δυσκολεύεται τόσο πολύ να γεμίσει τα στάδια είναι οι αστρονομικές τιμές. Το 2017, όταν το Μεξικό, οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Καναδάς υπέβαλαν την κοινή τους υποψηφιότητα για τη διοργάνωση των αγώνων, υποσχέθηκαν να ορίσουν τις τιμές των εισιτηρίων στα 21 δολάρια.
Αυτή η υπόσχεση δεν τηρήθηκε και η FIFA πουλάει εισιτήρια για τον εναρκτήριο αγώνα της ομάδας των ΗΠΑ ξεκινώντας από 1.120 δολάρια για την τρίτη κατηγορία, την «φθηνότερη». Παρά την έντονη κριτική από τα μεγάλα παγκόσμια αθλητικά μέσα ενημέρωσης, η διεθνής ομοσπονδία δεν αντιστρέφει αυτές τις τιμές, παρόλο που οι πωλήσεις είναι κάτω από τις προσδοκίες.
Τα πιο ακριβά εισιτήρια είναι παραδοσιακά αυτά για τον τελικό. Το φθηνότερο εισιτήριο στις πλατφόρμες μεταπώλησης θα κοστίσει στους οπαδούς 9.200 δολάρια και δεν υπάρχει ανώτατο όριο. Οι NYT αναφέρουν ότι βρήκαν ένα VIP πακέτο αξίας 11,5 εκατομμυρίων δολαρίων.
Δεν έχουν αυξηθεί μόνο οι πωλήσεις εισιτηρίων, αλλά και όλες οι σχετικές υποδομές, από αεροπορικά εισιτήρια μέχρι απλά εισιτήρια λεωφορείων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η NJ Transit, η εταιρεία μεταφορών στο Νιου Τζέρσεϊ, όπου θα διεξαχθεί ο τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αύξησε την τιμή του τρένου για το στάδιο στα 150 δολάρια, ενώ ένα εισιτήριο συνήθως κοστίζει το πολύ 13 δολάρια. Υπό την πίεση του κοινού, η εταιρεία μείωσε το εισιτήριο στα 98 δολάρια.
Γιατί κανείς δεν θέλει να πάει στο τουρνουά; Στις αρχές του 2026, η κυβέρνηση Τραμπ απαγόρευσε την είσοδο σε υπηκόους 39 χωρών και ανέστειλε την επεξεργασία θεωρήσεων μετανάστευσης για 75 πολιτείες. Τέσσερις συμμετέχουσες ομάδες επηρεάζονται άμεσα από την απαγόρευση: η Αϊτή και το Ιράν τίθενται υπό πλήρη απαγόρευση, ενώ η Ακτή Ελεφαντοστού και η Σενεγάλη τίθενται υπό μερική απαγόρευση. Οι οπαδοί τους δεν θα μπορούν να παρακολουθήσουν αγώνες στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ωστόσο, το παγκόσμιο πρωτάθλημα αρχικά είχε κάθε πιθανότητα να γίνει το πιο πολυπολιτισμικό στην ιστορία: για πρώτη φορά, 10 αφρικανικές ομάδες και 13 ομάδες από μουσουλμανικές χώρες προκρίθηκαν στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Αλλά οι περισσότερες από αυτές τις χώρες βρίσκονται στη «μαύρη λίστα» (πλήρης απαγόρευση εισόδου) ή στη «γκρίζα λίστα» (περιορισμένη είσοδος) θεωρήσεων.
Όσοι παρόλα αυτά είναι αρκετά «τυχεροί» για να αποκτήσουν βίζα για τις ΗΠΑ θα πρέπει να υποβληθούν σε σχολαστικούς ελέγχους και επαλήθευση των λογαριασμών τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ (DHS) έχει προτείνει να απαιτείται από τους υπηκόους 42 χωρών, συμπεριλαμβανομένων των συμμάχων της Ουάσινγκτον, να παρέχουν όλα τα δεδομένα που σχετίζονται με τα likes, τα shares και τις αποθηκευμένες αναρτήσεις τους κατά την είσοδο. Οποιαδήποτε κριτική στο Ισραήλ, στον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου προσωπικά ή στις πολιτικές του Προέδρου Τραμπ θα μπορούσε να οδηγήσει σε άρνηση εισόδου.
Σε Σομαλό διαιτητή απαγορεύτηκε η είσοδος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στον Σομαλό διαιτητή Ομάρ Αμπντουλκαντίρ Αρτάν, έναν από τους 52 βασικούς διαιτητές που επιλέχθηκαν για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026, απαγορεύτηκε η είσοδος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρά το γεγονός ότι κατείχε διπλωματικό διαβατήριο, του απαγορεύτηκε η είσοδος στο αεροδρόμιο του Μαϊάμι, σύμφωνα με την Daily Somalia , η οποία επικαλέστηκε πηγές εντός της Σομαλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.
Ο Αρτάν είναι μεταξύ των Αφρικανών διαιτητών που επιλέχθηκαν για να διαιτητεύσουν το επερχόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και το Μεξικό. Είναι ο πρώτος Σομαλός διαιτητής που συμπεριλήφθηκε στη λίστα των διαιτητών για τα τελικά στάδια ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Η Daily Somalia σημειώνει ότι ο Artan ανακηρύχθηκε ο καλύτερος διαιτητής της Αφρικής για το 2025 στην τελετή απονομής των βραβείων της Συνομοσπονδίας Αφρικανικού Ποδοσφαίρου στο Ραμπάτ. Η FIFA επιβεβαίωσε νωρίτερα σήμερα ότι ο Αρτάν δεν θα μπορεί να συμμετάσχει σε αγώνες διαιτησίας. Η διοργανώτρια αρχή δημοσίευσε επίσης μια δήλωση του διαιτητή.
«Παρά την κατάσταση αυτή, παραμένω αισιόδοξος και συγκεντρωμένος στα επόμενα βήματα στην καριέρα μου », δήλωσε ο Ομάρ Αρτάν. «Ευχαριστώ τη FIFA και την Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου για την υποστήριξή τους. Θα συνεχίσω να εργάζομαι για να διατηρήσω το υψηλότερο επίπεδο διαιτησίας και να προετοιμαστώ για το μέλλον. Είμαι επίσης ευγνώμων στην ποδοσφαιρική οικογένεια για τα πολλά μηνύματά της και εύχομαι στους συναδέλφους μου τα καλύτερα σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο. Ελπίζω να τους ξαναδώ σε μελλοντικές διοργανώσεις » .
Σε ξεχωριστή δήλωση, η FIFA τόνισε ότι δεν παρεμβαίνει στις διαδικασίες μετανάστευσης και ότι είχε ενημερωθεί από τις αμερικανικές αρχές ότι η κατάσταση του Αρτάν δεν θα επανεξεταστεί άμεσα.
Ο πόλεμος για τις ιρανικές βίζες. Το πιο κραυγαλέο σκάνδαλο του τουρνουά αφορά την ιρανική ομάδα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες διεξάγουν πόλεμο εναντίον αυτής της χώρας για πάνω από τρεις μήνες. Ο Πρόεδρος Τραμπ δήλωσε τον Μάρτιο ότι « χαιρετίζει » τη συμμετοχή της ιρανικής ομάδας, αλλά δεν πιστεύει ότι «η παρουσία τους ήταν κατάλληλη, για τη δική τους ζωή και ασφάλεια». Αλλά η απόφαση για το αν η συμμετοχή του Ιράν είναι σκόπιμη ή όχι, ευτυχώς, δεν ανήκει στον Τραμπ, αλλά στη FIFA. Η ιρανική ομάδα θεωρείται η δεύτερη ισχυρότερη στην Ασία, μετά την Ιαπωνία. Στη συνολική κατάταξη, το Ιράν βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην 21η θέση.
Λόγω των περιορισμών βίζας που επέβαλε ο Τραμπ, οι Ιρανοί αναγκάστηκαν να μεταφέρουν την προπονητική τους βάση από το Τέξας στο Μεξικό. Ωστόσο, οι τρεις αγώνες του ομίλου του Ιράν έχουν προγραμματιστεί να διεξαχθούν στις Ηνωμένες Πολιτείες: στις 15 Ιουνίου εναντίον της Νέας Ζηλανδίας στο Λος Άντζελες, στις 21 Ιουνίου εναντίον του Βελγίου στην ίδια πόλη και στις 26 Ιουνίου εναντίον της Αιγύπτου στο Σιάτλ.
Στις 6 Ιουνίου, το Υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε την έκδοση βίζας στους παίκτες, τονίζοντας: «Οι βίζες που είναι απαραίτητες για τη συμμετοχή του Ιράν στο Παγκόσμιο Κύπελλο, συμπεριλαμβανομένων των βιζών για τους αθλητές και το απαραίτητο προσωπικό υποστήριξης, έχουν εκδοθεί » .
Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim ανέφερε ότι ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, Mehdi Taj, μαζί με τον εκτελεστικό διευθυντή, τον γενικό γραμματέα και τον διευθυντή μέσων ενημέρωσης, δεν έχουν λάβει τα έγγραφα βίζας τους. Σύμφωνα με το πρακτορείο, τα μέλη του προσωπικού χωρίς βίζα θα ταξιδέψουν στο Μεξικό με την ομάδα. Απέλαση απευθείας από τις κερκίδες;
Ένας άλλος λόγος για την τεράστια έλλειψη δημοτικότητας αυτού του Παγκοσμίου Κυπέλλου είναι το γεγονός ότι η Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) θα διαδραματίσει «βασικό ρόλο» στην ασφάλεια του τουρνουά. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι οι πράκτορες της ICE θα μπορούν να απομακρύνουν άτομα απευθείας από τις κερκίδες.
Αυτό προκάλεσε σκάνδαλο. Στις 29 Μαΐου, το συνδικάτο που εκπροσωπεί τους 2.000 υπαλλήλους του σταδίου SoFi στο Λος Άντζελες ανακοίνωσε απεργία. Ένα από τα αιτήματά τους ήταν να εμποδιστεί η πρόσβαση του ICE στο στάδιο. Ακόμη και οι σύμμαχοι των ΗΠΑ, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, συμβούλευσαν τους πολίτες τους να είναι προσεκτικοί όταν ταξιδεύουν σε αμερικανικά στάδια.
Το Παγκόσμιο Κύπελλο επινοήθηκε ώστε η πολιτική και η διαφθορά και τα άνομα σχέδια να περάσουν σε δεύτερη μοίρα. Ο πόλεμος των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν απειλεί να επισκιάσει το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός στον κόσμο. Οπαδοί από δεκάδες χώρες επιλέγουν τον Καναδά και το Μεξικό αντί να εξηγούν το περιεχόμενο των τηλεφώνων τους στους συνοριοφύλακες. Οι χειριστές κάμερας θα πρέπει να εργαστούν σκληρότερα για να αποφύγουν να δείξουν στην οθόνη τμήματα των σταδίων που παραμένουν απούλητα.
Η FIFA, με την τιμολογιακή της πολιτική, έκανε ό,τι μπορούσε για να μετατρέψει μια λαϊκή γιορτή σε μια εταιρική εκδήλωση «που προοριζόταν για λίγους εκλεκτούς». Ο Τραμπ, από την πλευρά του, έκανε ό,τι μπορούσε για να μετατρέψει το τουρνουά σε όργανο της δικής του προπαγάνδας. Μαζί, πέτυχαν εκεί που κανείς δεν είχε καταφέρει σε έναν αιώνα ιστορίας του Παγκοσμίου Κυπέλλου: μετατρέποντας το σπουδαιότερο ποδοσφαιρικό τουρνουά στον κόσμο σε μια εκδήλωση που κανείς δεν περίμενε πραγματικά.
ΚΛΙΚ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟ ΛΟΓΟΤΥΠΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ.
.
Η σημερινή έρευνα-εργασία που έκανα δικαιώνει για πολλοστή φορά τον ιδρυτή του Γεωπολιτικού εθνικισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, τον κύριο Άγγελο-Ευάγγελο Φ. Γιαννόπουλο :
"Η σημερινή επιστημονική μου εργασία έχει ως θεματολογία τον Γεωπολιτικό Αθλητισμό.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ.
Οι μεγάλοι αρχαίοι Έλληνες σοφοί εξέταζαν τα πάντα με βάση την λογική και τα ατράνταχτα στοιχεία. Η σύγχρονη γεωπολιτική είναι ζήτημα στρατιωτικής, οικονομικής, αθλητικής, πολιτιστικής και ιστορικής ισχύος.
Μέσα από τις πολεμικές, γεωπολιτικές, πολιτιστικές, αθλητικές δραστηριότητες τους τα έθνη-κράτη καθορίζουν τον μέλλον της ανθρωπότητας. Δυστυχώς το μεγαλύτερο επίτευγμα από καταβολής του Ελληνικού έθνους δεν αξιοποιείται. Ο αθλητισμός είναι σημαντικός κλάδος της γεωπολιτικής. Ο υψηλός αθλητισμός γίνεται πεδίο δυναμικής ισχύος σε περιόδους ειρήνης και υβριδικού πολέμου. Ο αθλητισμός σε υψηλό επίπεδο αποτελεί όπλο εξωτερικής πολιτικής στο διπλωματικό πεδίο και όχι μόνον. Εθνική υπεροχή έναντι των άλλων κρατών, προβολή ενός κράτους σε όλες τις εκφάνσεις ζωής. Μέσα από τις μεγάλες διοργανώσεις Ολυμπιάδες-παγκόσμια πρωταθλήματα ,τα ισχυρά κράτη-έθνη κάνουν επίδειξη δύναμης, επιβάλουν τις γεωπολιτικές αξιώσεις τους και παράλληλα ελέγχουν την κοινή γνώμη για να προωθήσουν δόγματα-αξιώσεις στα πλαίσια του υβριδικού πολέμου. Υψηλή κυριαρχία και εθνική-διεθνής αποδοχή.
Οι μεγάλες δυνάμεις εκμεταλλεύονται τις επιτυχίες των αθλητών-ομάδων και την ανάληψη διοργανώσεων για να αξιοποιήσουν την πολιτιστική, την οικονομική, την πολιτική, την κοινωνική και την αθλητική τους υπεροχή. Επίσης αυτές οι διοργανώσεις συμβάλουν στην διαμόρφωση τις διεθνούς εικόνας ενός έθνους με κύρος-αίγλη. Ταυτόχρονα μέσα από τις συγκεκριμένες αθλητικές δραστηριότητες τα κράτη προωθούν τα γεωπολιτικά αξιώματα, την επιρροή, δημιουργούν επενδύσεις στον οικονομικό-τουριστικό τομέα και στις υποδομές. Βασικό παράδειγμα η Τουρκία του Ερντογάν με την Turkish Airlines και την συμμετοχή-κατάκτηση τροπαίων στην Euroleague από Τουρκικές ομάδες.
Στα πλαίσια του υβριδικού πολέμου ανάμεσα στους γεωπολιτικούς άξονες (ΗΠΑ-ΕΥΡΩΠΗ-ΙΣΡΑΗΛ) και (ΚΙΝΑ-ΡΩΣΙΑ-ΙΡΑΝ) είδαμε μεταξύ άλλων τον αποκλεισμό των εθνικών ομάδων και των συλλόγων της Ρωσίας από όλες τις μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις. Συνεπώς ο αθλητισμός στην εποχή των υβριδικών πολέμων δεν αποτελείται από απλούς αγώνες και παιχνίδια.
Ο υψηλός αθλητισμός είναι ένα άκρως πολύτιμο γεωπολιτικό μέσον δύναμης στην πολιτική, την διπλωματία, την οικονομία, την κοινωνία και όχι μόνον. Η γεωπολιτική που αναπτύσσεται μέσα από τους αγώνες υψηλού αθλητισμού είναι ανυπολόγιστη-ανεκτίμητη, καθώς ο αθλητισμός είναι η μεγαλύτερη υπερδύναμη παγκοσμίως. Ρωσία-Κίνα, Αμερική-ΕΕ-Ισραήλ, Θρησκείες και πολιτισμοί αποτελούν μικρότερα μεγέθη από τον αθλητισμό, σε περιόδους ειρήνης και υβριδικών πολέμων.
Ο αθλητισμός ενώνει με έναν τρόπο που ελάχιστα άλλα πράγματα μπορούν. Δημιουργεί ελπίδα. Αυτά είχε αναφέρει μεταξύ άλλων ο Νέλσον Μαντέλα. Η Ελλάδα μέσα από τον πολιτισμό είναι η κορυφαία πολιτισμική αυτοκρατορία της ανθρωπότητας. Εν τούτοις την σύγχρονη εποχή με βάση τις συνθήκες και τα δεδομένα, σε παγκόσμιο επίπεδο ακόμη πιο ισχυρός από όλους τους πολιτισμούς-θρησκείες, ιδεολογίες είναι ο σύγχρονος αθλητισμός !!! Η ακατανίκητη δύναμη του αθλητισμού προέρχεται μέσα από τους αρχαίους Ολυμπιακούς αγώνες και τα αθλήματα τα οποία επινόησαν οι αρχαίοι Έλληνες. Ο αθλητισμός από Γεωπολιτική άποψη μας επιτρέπει να εξετάσουμε την οργάνωση και την δύναμη των εθνών και των κοινωνιών.
Η βαθύτερη επιστημονική γνώση του αθλητισμού από την αρχαιότητα εώς την σύγχρονη εποχή μας δίνει την δυνατότητα να μελετήσουμε το παγκόσμιο πολιτιστικό φαινόμενο του αθλητισμού σε όλες τις εκφάνσεις ζωής. Δισεκατομμύρια ανθρώπων συμμετέχουν στα αθλητικά δρώμενα ως αθλητές, φίλαθλοι, παράγοντες, διαιτητές, υποστηρικτές και δημοσιογράφοι. Η παγκόσμια δυναμική του αθλητισμού είναι ανυπολόγιστη.
Η ήπια ισχύς αποτελεί την ικανότητα ενός έθνους να επηρεάζει, να ελκύει και να πείθει διεθνώς στα πλαίσια του Γεωπολιτικού εθνικισμού-Αριστόκλειου πολιτισμού, με ειρηνικούς τρόπους, όπως ο πολιτισμός-αθλητισμός, οι αξίες, η εξωτερική πολιτική και τα Αριστόκλεια ιδεώδη, αντί για την εξαναγκαστική βίαια δύναμη με οικονομικές κυρώσεις, πολέμους και γενοκτονίες. Η ήπια δύναμη βασίζεται στον Αριστόκλειο πολιτισμό (τέχνες, γλώσσα, αθλητισμός), τις Αριστόκλειες αξίες (δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα, Εθνικισμός, δικαιοσύνη, ιστορία) και την εξωτερική πολιτική (διπλωματία).
Η επίτευξη συναίνεσης και η δημιουργία θετικής εικόνας της Ελλάδας, μέσα από τις παγκόσμιες και τις πανευρωπαϊκές διακρίσεις, συμβάλουν στην στήριξη των άλλων εθνών. Ενώ η σκληρή ισχύς βασίζεται στον καταναγκασμό, η ήπια ισχύς βασίζεται στα Αριστόκλεια αξιώματα περί Δικαιοσύνης-λογικής και τις διδαχές του Πλούταρχου, να επιλύνουν οι Έλληνες τις διαφορές τους μέσω φιλοσοφικών-πολιτιστικών διαλόγων και να ζούνε ειρηνικά μεταξύ τους. Η ικανότητα του έθνους να αξιοποιεί γεωπολιτικά τον Αριστόκλειο πολιτισμό και τον αθλητισμό, είναι ζήτημα υψίστης εθνικής σημασίας.
Η ανάπτυξη και η εφαρμογή αποτελεσματικής εξωτερικής πολιτικής γίνονται διαρκώς πολυπλοκότερες, καθώς η πολιτική ασκείται πλέον σε μεγάλο βαθμό με την μετατόπιση της εξουσίας από τα κράτη σε εκτεταμένα δίκτυα, καθορίζεται από τις ραγδαίες αλλαγές της τεχνολογίας και επηρεάζεται από τους περιορισμούς, την ιστορία-πολιτισμό και τον αθλητισμό.
Τα ισχυρά έθνη που έχουν αυτές τις δυνατότητες διαμορφώνουν αποφασιστικά τις παγκόσμιες εξελίξεις στο μέλλον. Σε αυτό το νέο πλαίσιο, οι επιτυχημένες χώρες χρειάζονται τόσο την σκληρή όσο και την ήπια ισχύ -τόσο την ικανότητα να επιβάλλονται στους άλλους, όσο και την ικανότητα να διαμορφώνουν έντεχνα τις μακροπρόθεσμες στάσεις και προτιμήσεις τους, με πυλώνες τον Αριστόκλειο πολιτισμό, τον αθλητισμό, την Αριστόκλεια παιδεία και τους άλλους φορείς της κοινωνίας.
Ο πολιτισμός-αθλητισμός, τα ιδανικά και οι αξίες έχουν τεράστια σημασία και συμβάλλουν ώστε τα ισχυρά έθνη να προσελκύουν συνεργάτες και υποστηρικτές. Οι κοινωνίες αποδέχονται ευκολότερα τις πολιτιστικές-αθλητικές αξίες και τον πολιτισμό ενός έθνους, όμως αντιστέκονται στις εξωτερικές πολιτικές όπως η βία, οι πόλεμοι και οι οικονομικές κυρώσεις. Η ισχύς και η ασφάλεια ενός ανεπτυγμένου έθνους εξαρτώνται από τον πολιτισμό-αθλητισμό, την υπερίσχυση στις καρδιές και στο μυαλό των άλλων λαών, σε συνδυασμό με την δεδομένη στρατιωτική ισχύ, η οποία είναι απαραίτητη έναντι των αμετανόητων εθνών που διαχρονικά επιβουλεύονται τον Ελληνισμό, την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα.
Οι πιο αξιοσημείωτες πηγές ήπιας ισχύος στην διεθνή σκηνή είναι ο πολιτισμός-αθλητισμός και οι εθνικοί θεσμοί και αξίες. Ακαδημαϊκοί-επιστήμονες και πολιτικοί αναλυτές συμφωνούν ότι ο πολιτισμός και ο αθλητισμός αποτελούν την πιο σημαντική πτυχή της ήπιας ισχύος, διότι αποτελούν το πιο ζωτικό μέρος του διεθνούς ανταγωνισμού-διπλωματίας. Η ήπια ισχύς βρίσκεται στις πολιτιστικές παραδόσεις, στη γλώσσα, στην μουσική, στην λογοτεχνία, στην Αριστόκλεια φιλοσοφία, στην ιατρική, στην τέχνη, στην αρχιτεκτονική και στον αθλητισμό.
Οι πυλώνες της ήπιας ισχύος περιλαμβάνουν τα αξιώματα της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της δημοκρατίας, του εθνικισμού και του αθλητισμού, Με βάση όλα αυτά τα χαρακτηριστικά της ήπιας ισχύος, τα έθνη θα πρέπει να κάνουν συγκεκριμένα βήματα για να βελτιώνουν την συνολική τους ελκυστικότητα για να αυξάνουν την επιρροή τους στην παγκόσμια σκηνή.
Η Ελλάδα σήμερα θυμίζει την εποχή της αρχαίας Ρώμης, των Κομνηνών και της Αλώσεως της αυτοκρατορίας το 1204 μ.Χ. Επίσης αποτελεί μια θλιβερή μορφή ζωής όπως πολύ σωστά είχε αναφέρει και ο G. Ostrogorsky για το Ελληνικό βασίλειο της Νίκαιας. Όπως τότε το ίδιο και την σύγχρονη εποχή το κράτος-έθνος βρίσκεται σε πλήρη οικονομική, εθνική, κοινωνική, ηθική παρακμή-απαξίωση και απομόνωση.
Οι φίλοι της Διονυσιακής Κουλτούρας κυριαρχούν παντού με αποτέλεσμα να ελέγχουν κάθε πτυχή της ζωής των σκλαβωμένων Ελλήνων. Η νέα τάξη ελέγχει εκτός από την Ελληνική παιδεία, την μουσική, τον κινηματογράφο, το θέατρο, την λογοτεχνία, τα ΜΜΕ, την μόδα, τον αθλητισμό κλπ. Ελάχιστοι είναι αυτοί οι οποίοι εξαιρούνται, από κάθε τομέα. Ομαδικά και οργανωμένα από όλους τους κλάδους επιβουλεύονται την Ορθοδοξία και προσπαθούν να αφανίσουν καθετί χριστιανικό.
Προωθούν την απομάκρυνση από την Ηθική Χριστιανική ζωή. Ισοπεδώνουν τους Έλληνες και την Ορθοδοξία. Στο διάβα τους εξαφανίζουν κάθε έννοια ηθικής, και αξιοπρέπειας. Έκαναν την πλειοψηφία των πολιτών, να είναι κατώτεροι και από τα ζώα. Η νέα ηθική που επιβάλλουν οι κρατούντες έχει ως βασικό δόγμα την σεξουαλική λατρεία-μαγεία. Δεν υπάρχει κανένα όριο και κανένας ηθικός δισταγμός.
Η εχθρική προς το ανθρώπινο γένος νέα τάξη πραγμάτων έχει αφαιρέσει σχεδόν ολοκληρωτικά κάθε ίχνος ανθρωπισμού, λογικής, παιδείας, και πολιτισμού. Επέτυχαν να ζούνε οι περισσότεροι, χωρίς ηθικές αρχές, γνώσεις, και να είναι εχθρικοί-ανταγωνιστικοί μεταξύ τους. Ζούμε σε μια εποχή καθαρά σαρκική, όπου κυριαρχούν τα πιο κτηνώδη και αισχρά ένστικτα.
Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι ο Διονυσιακός πολιτισμός κατέστρεψε δύο παγκόσμιες αυτοκρατορίες Περσική-Ρωμαϊκή, και οδήγησε στην κατάρρευση-κατάκτηση τον αρχαίο Ελληνικό κόσμο. Όταν ένα έθνος απολέσει την ηθική της Αριστόκλειας παιδείας, ακολουθεί κατά σειρά η πνευματική, η πολιτική, η στρατιωτική, η οικονομική και η κοινωνική παρακμή.
Η ελευθεριότητα των ηθών που επέτρεψαν οι νεοταξίτες έχει ως στόχο την πνευματική-κοινωνική παρακμή, για να επακολουθήσει η αναίμακτη κατάκτηση και την καταστροφή του Ελληνικού έθνους. Δυστυχώς η Ελλάδα εξαθλιώνεται ραγδαία ηθικά-πνευματικά, φτωχοποιείται και εξαναγκάζεται, να καταβάλει έναν τεράστιο φόρο υποτέλειας, πληρώνοντας κατασκευασμένα χρέη, σύμφωνα με τους ειδήμονες. Η πολιτική-στρατιωτική, η οικονομική και η εθνική μας ισχύς εκμηδενίστηκαν. Η ηθική-πνευματική, η κοινωνική, η στρατιωτική, η οικονομική κατάρρευση, οδηγούν στην εθνική παρακμή-σήψη και κατ επέκτασιν στον αφανισμό. Ο μόνος κλάδος που έμεινε σε γεωπολιτικό επίπεδο τον οποίο πρέπει να αξιοποιήσουμε στον μέγιστο βαθμό ως έθνος είναι ο αθλητισμός.
Ο Διονυσιακός πολιτισμός έχει πλέον επιβληθεί στην Ελληνική επικράτεια και βιώνουμε την εξουσία του, σε όλους τους βασικούς θεσμούς του έθνους. Ειδικά η Διονυσιακή κουλτούρα κυριάρχησε στην κλασική Ελληνική-Αριστόκλεια παιδεία και την Ορθοδοξία. Η παιδεία ως θεσμός έχει διαγράψει οριστικά τον Αριστόκλειο πολιτισμό και τον εθνικισμό με βάση το δόγμα Χ. Σαρτζετάκη Όλες οι κοινωνικές τάξεις υποκύπτουν σταδιακά στον Διονυσιακό πολιτισμό. Η εθνική ανεξαρτησία και η δυνατότητα των Ελλήνων να ορίζουν ανεξάρτητη εθνικιστική παιδαγωγική και Ορθόδοξη θρησκευτική πολιτική μειώθηκε δραματικά και σχεδόν έχει εξαφανιστεί.
Οι μέτοχοι των Διονυσιακών αξιωμάτων στα πλαίσια επιβολής του τέταρτου ράιχ έχουν καταργήσει τα κράτη-έθνη. Απαγορεύονται οι εθνικές ιδεολογίες εκτός από την ναζιστική-γερμανική. Μέσα από τον υψηλό αθλητισμό ο οποίος είναι δημιούργημα του Αριστόκλειου αθλητισμού είμαστε σε θέση να ανασυγκροτήσουμε και να συμβάλουμε στην επιβίωση του Ελληνικού έθνους καθώς θα ενδυναμώσουμε την εθνική ταυτότητα-συνοχή.
Η σύγχρονη Ελληνική ιστορία άλλαξε τον Ιούνιο του 1987 εξαιτίας του Νίκου Γκάλη και της ασύλληπτης επιτυχίας στο Εurobasket. Έκτοτε η Ελλάδα μέχρι και την κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας λόγω των μνημονίων, γίνεται μια γεωπολιτική-αθλητική δύναμη. Ταυτόχρονα αναζωογονήθηκε η παρακμιακή Ελληνική κοινωνία. Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι πρόδρομος αυτών των μεγάλων Ελληνικών γεωπολιτικών-αθλητικών επιτυχιών ήταν η καλαθοσφαιρική ΑΕΚ του 1968.
O Δικέφαλος Αετός ήταν το οικόσημο της Δυναστείας των Παλαιολόγων. Εν Τούτοις έχει ταυτιστεί από το νεοελληνικό έθνος ως το οικόσημο ολόκληρου του Ελληνικού Imperium Romanum χωρίς να έχει χρησιμοποιηθεί από τις άλλες δυναστείες. Eκτός από τους Παλαιολόγους τον Δικέφαλο Αετό χρησιμοποιεί η Ορθόδοξη Εκκλησία, η Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως (ΑΕΚ) και ο Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Κωνσταντινουπόλεως (ΠΑΟΚ). Κάτω από την αίγλη του "Βυζαντινού" Δικέφαλου Αετού ήρθε η κατάκτηση του πρώτου Ευρωπαϊκού Κυπέλου από την ΑΕΚ στις 4 Απριλίου του 1968.
Η ΑΕΚ γίνεται η πρώτη Ελληνική ομάδα που κατακτά Ευρωπαϊκό τίτλο στην καλαθοσφαίριση και σε όλα τα ομαδικά αθλήματα, δεκαεννιά χρόνια πριν από την Εθνική Ελλάδος η οποία κατέκτησε τον Ευρωπαϊκό τίτλο το 1987. Ήταν το πρώτο σωματείο που κατέκτησε διεθνή τίτλο στα ομαδικά αθλήματα. Επίσης δεν είναι τυχαίο γεγονός ότι και ο δεύτερος Ευρωπαϊκός τίτλος κατακτήθηκε από τον ΠΑΟΚ το 1991 κάτω από την Αιγίδα του Δικέφαλου Αετού. Η Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως (ΑΕΚ) στο τμήμα καλαθοσφαίρισης συνδυάζει την δόξα των Βυζαντινών-Ρωμαϊκών εποχών με την δυστυχία και την τραγική μοίρα του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Από τις κατακτήσεις του κυπέλου Κυπελλούχων το 1968 και το 2000 υποβιβάζεται και αγωνίζεται στην Γ Εθνική κατηγορία !!!
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ΑΕΚ είναι μακράν το πιο αδικημένο και κατατρεγμένο σωματείο στην ιστορία του Ελληνικού αθλητισμού και όχι μόνον. Οι αρμόδιοι φορείς και τα αντίπαλα σωματεία κατέτρεξαν και αδίκησαν ανελέητα την ΑΕΚ όσο κανένα άλλο σωματείο. Δυστυχώς η μοίρα της ΑΕΚ είναι συνυφασμένη με τον μεσαιωνικό Ελληνισμό, την δυναστεία των Παλαιολόγων (ηθικό μεγαλείο-παρακμή) και την Μικρασιατική καταστροφή.
Όπως η Ορθοδοξία ενώθηκε με τον Ελληνισμό και δημιούργησε το Ιmperium Romaum του Βοσπόρου με αποτέλεσμα να φτάσει ο Ελληνισμός στο απόγειο του, το ίδιο συνέβη όταν ο Δικέφαλος Αετός ενώθηκε με την Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως, με γεωπολτική-αθλητική συνέπεια την κατάκτηση του πρώτου Ευρωπαϊκού τροπαίου για τον σύγχρονο Ελληνισμό.
Είναι γεγονός ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη αθλητική αδικία από το γεγονός ότι η πιο ιστορική ομάδα της Ελλάδας (ΑΕΚ) και ο ΑΡΗΣ του Νίκου Γκάλη δεν κατέκτησαν ούτε μια φορά την Ευρωλίγκα. Ο ΑΡΗΣ ήταν η άτυπη εθνική Ελλάδος σε συλλογικό επίπεδο και μαζί με την ΑΕΚ είχαν την καθολική υποστήριξη των Ελλήνων φιλάθλων το 1968 και την περίοδο 1988-1990). Επίσης και η κατάκτηση και του δεύτερου Ευρωπαϊκού τίτλου από τον ΠΑΟΚ με δικαίωσε απόλυτα καθώς από το 1989 είχα αναφέρει πολλές φορές ότι και το δεύτερο Ευρωπαϊκό τρόπαιο θα έρθει στην Ελλάδα από την ΑΕΚ είτε από τον ΠΑΟΚ. Στην παρακμιακή Ελλάδα οι μόνοι που πίστεψαν τότε στην ιδεολογία μου ήταν ο πατέρας μου και ο Ν. Τσιτμιδέλλης. Τους ευχαριστώ πολύ και δημοσίως.
Τις δεκαετίες 1960-1970 και 1980-1990 η Ελλάδα έζησε ένα όνειρο. Τρεις φορές ενώθηκαν οι Έλληνες σε όλη την επικράτεια ανεξάρτητα από πολιτικές-κοινωνικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις. Αυτές ήταν στις 4 Απριλίου του 1968 όταν η ΑΕΚ κατακτούσε τον πρώτο Ευρωπαϊκό τίτλο σε όλα τα ομαδικά αθλήματα νικώντας την Σλάβια Πράγας 89-82 στο Καλλιμάρμαρο-Παναθηναϊκό στάδιο. Η δεύτερη φορά ήταν στις 14 Ιουνίου 1987 με την Εθνική Ελλάδος και το Νίκο Γκάλη και η τρίτη με τον μεγάλο Άρη της τριετίας 1987-1990 και τις συμμετοχές στo Final Four. Επί τρία συναπτά έτη όλη η Ελλάδα ζούσε και ανέπνεε με τον Νίκο Γκάλη, τον Π. Γιαννάκη και την ομάδα του Άρη με προπονητή τον Γιάννη Ιωαννίδη.
Κάθε Πέμπτη βράδυ ερήμωνε όλη η επικράτεια, καθώς όλοι παρακολουθούσαν τους Ευρωπαϊκούς αγώνες του ΑΡΗ Θεσσαλονίκης. Δύο φορές στα Ελληνικά-χρονικά ενώθηκε όλη η φίλαθλη Ελλάδα για να υποστηρίξει σε συλλογικό επίπεδο την ΑΕΚ του 1968 που κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων και τον θρυλικό ΑΡΗ στο Κύπελλο πρωταθλητριών.
Όλοι οι Έλληνες ενωμένοι χωρίς αντιπαλότητες για πολιτικά-θρησκευτικά, κοινωνικά, οικονομικά και αθλητικά θέματα, υποστήριζαν ολόψυχα την ομάδα του Ιωαννίδη, με πρωταγωνιστές τον Νίκο Γκάλη και τα άλλα παιδιά του ΑΡΗ. Με την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ του 1987, ο ΑΡΗΣ την επόμενη τριετία λόγω Γκάλη και Γιαννάκη έγινε μια άτυπη Εθνική ομάδα. Στιγμές μοναδικές και ανεκτίμητες Σε ηθικό-κοινωνικό και αθλητικό επίπεδο. Ουδέποτε συνέβη αυτό και δεν θα συμβεί ξανά στα Ελληνικά χρονικά. Σύσσωμο το έθνος στήριξε την ΑΕΚ του Γιώργου Αμερικάνου και τον ΑΡΗ του Νίκου Γκάλη.
Με τον Γκάλη και τους άλλους αθλητές της καλαθοσφαίρισης αναπτερώθηκε το καταρρακωμένο ηθικό των Ελλήνων σε όλους τους τομείς. Ανέβασαν το ηθικό στο ζενίθ του διχασμένου λαού από πολιτικά-θρησκευτικά και κοινωνικά ζητήματα. Έδωσαν κίνητρο για δημιουργικότητα-εξέλιξη και πρόοδο. Μας ένωσαν ως έθνος και "πλημμυρίσαμε" από άκρατο ενθουσιασμό για την ζωή. Μεγάλος μέρος του πληθυσμού έβγαινε στους δρόμους ενθουσιασμένο και συγκινημένο από τις τρομερές επιτυχίες της εθνικής Ελλάδας του Νίκου Γκάλη.
Οδηγήθηκαν χιλιάδες παιδιά στον αθλητισμό και έγιναν δημιουργικά και εξελίξιμα. εκατομμύρια παιδιά-άνθρωποι με πρότυπο τους συγκεκριμένους καλαθοσφαιριστές ασχολήθηκαν με τον αθλητισμό. Για αυτό απέφυγαν τις ναρκωτικές ουσίες, το αλκοόλ, την πορνογραφία και την πορνεία. Ακόμη και τα παιδιά που δεν ασχολήθηκαν με την υψηλό αθλητισμό με πρότυπα τον Νίκο Γκάλη και τον Παναγιώτη Γιαννάκη, εισήχθησαν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και επέτυχαν σε άλλους τομείς. Συνεπώς είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι η εθνική επιβίωση-ισχύς ταυτίστηκαν με την Ελληνική καλαθοσφαίριση.
Με βάση τα αμείλικτα γεωπολιτικά δεδομένα ο υψηλός αθλητισμός συνεισφέρει στον μέγιστο βαθμό στην διατήρηση-επιβίωση του Ελληνικού έθνους.
Από το 1960 ξεκίνησε η Διονυσιακή κουλτούρα να έρχεται στην Ελλάδα. Κυριαρχεί ο Διονυσιακός πολιτισμός. Για αυτό από τις προηγούμενες δεκαετίες μεταξύ άλλων δεινών, άρχισαν να εμφανίζονται τα άρρωστα φαινόμενα με ομάδες που έχουν στην σύνθεση τους ένα η τρεις Έλληνες αθλητές και οι υπόλοιποι να είναι αλλοδαποί διαφόρων εθνικοτήτων. Κατά γενική παραδοχή όλων αυτές δεν είναι Ελληνικές ομάδες σε οποιοδήποτε ομαδικό άθλημα και αν συμμετέχουν. Επί παραδείγματι για να είναι μια ομάδα Ελληνική στην καλαθοσφαίριση η στο ποδόσφαιρο θα πρέπει να υπάρχουν 8 Έλληνες αθλητές στην δωδεκάδα και την ενδεκάδα αντίστοιχα.
Στα πλαίσια του υβριδικού πολέμου που βρίσκεται στην κορύφωση του στην Ελλάδα είναι επιτακτική ανάγκη να δημιουργήσουμε μια αμιγώς Ελληνική ομάδα όπως η καλαθοσφαιρική ΑΕΚ του 1968 με πρότυπο την παγκόσμια Ρεάλ Μαδρίτης και το φαινόμενο της Ευρωπαϊκής καλαθοσφαίρισης την Γιουγκοπλάστικα της περιόδου 1989-1991. Η ομάδα αυτή κέρδισε τρεις φορές το κύπελλο πρωταθλητριών με Γιουγκοσλάβους αθλητές και Σέρβους προπονητές.
Δυστυχώς οι πολυεθνικές ομάδες στην Ελλάδα αποτελούν πρότυπο και αντικείμενο λατρείας και άρρωστου φανατισμού για εκατομμύρια φιλάθλους-οπαδούς. Άνθρωποι όλων των ηλικιών και πολιτικών-κοινωνικών τάξεων έχουν ως παράδειγμα για την προσωπική τους ζωή αυτές τις ομάδες, τους προέδρους-ιδιοκτήτες, τους παράγοντες και τους αθλητές, που κατέκτησαν με παρασκηνιακούς τρόπους Ευρωπαϊκά κύπελλα- εγχώρια πρωταθλήματα και λοιπούς τίτλους.
Εκατομμύρια φίλαθλοι έχοντας θεοποιήσει τις αθλητικές ομάδες και τα Διονυσιακά δόγματα που προωθούν-εκπροσωπούν. Οι συνάνθρωποι μας επιχειρούν να εξελιχθούν, να προαχθούν και να ευημερούν σε προσωπικό επίπεδο μέσα από τα ψέματα, τους εκβιασμούς, τις απάτες, τις συκοφαντίες, την βία και την δωροδοκία. Καταστρέφεται συστηματικά το έθνος και η κοινωνία εξαιτίας αυτών των βρώμικων-σάπιων ομάδων. Στις ημέρες μας η Ελλάδα εξουσιάζεται από δειλούς-ριψάσπιδες, σαπισμένους πολιτικούς και παράγοντες αθλητικών ομάδων. Κυριαρχούν τα Διονυσιακά έθιμα και οι νόμοι του Savaziou.
Οι νόμοι αυτοί και τα έθιμα καθιερώθηκαν να κυριαρχούν οι πρόστυχες, οι κίναιδοι και οι σαπισμένοι μέσα από τις συκοφαντίες, τις διαμαρτυρίες, τις προδοσίες και την Διονυσιακή ερωτική ελευθεριότητα. Την μεγαλύτερη ευθύνη για αυτές τις καταστάσεις φέρουν οι Διονυσιακές-αθλητικές ομάδες και η Διονυσιακή παιδεία. Στον παγκόσμιο αθλητισμό μεγάλο πρότυπο με Γιουγκοσλάβους αθλητές που κατέκτησε τρεις συνεχόμενες φορές το Κύπελλο πρωταθλητριών στην καλαθοσφαίριση, είναι η θρυλική Γιουγκοπλάστικα. (2)
%20(1).png)
Γεωστρατηγική αξιοποίηση του αθλητισμού, της Euroleague και της Ρεάλ Μαδρίτης. Η Βασίλισσα της Ευρώπης Ρεάλ αποτελεί ένα παγκόσμιο γεωστρατηγικό-γεωπολιτικό και αθλητικό φαινόμενο. Μέσα από την αιώνια διαμάχη με την Βαρκελώνη-Καταλονία η ποδοσφαιρική και η Καλαθοσφαιρική Ρεάλ εξελίχθηκαν σε αυτό που όλοι γνωρίζουμε. Οι διαφορές των δύο ομάδων είναι εθνικές-εθνοτικές κατά πρώτο λόγο και στην συνέχεια αθλητικές αγωνιστικές. Η Ρεάλ Μαδρίτης εκπροσωπεί το Ισπανικό στέμμα και η αριστερής ιδεολογίας Μπαρτσελόνα την Καταλονία που επιθυμεί να αυτονομηθεί και να κάνει δικό της κράτος.
Η διαμάχη ξεκίνησε με την ίδρυση των δύο ομάδων. Οι αιτίες ήταν πολιτικές-εθνικιστικές. Την πρωτεύουσα Μαδρίτη και τους Ισπανούς Βασιλείς αντιπροσωπεύει η Ρεάλ, ενώ η Βαρκελώνη είναι η πρωτεύουσα των αντιβασιλικών Καταλανών. Οι Καταλανοί αυτοπροσδιορίζονται ως αυτόνομοι και επιθυμούν να αποσχιστούν από το το Ισπανικό κράτος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η αντιπαλότητα των δύο ομάδων να βρίσκεται στα ύψη. Οι Καταλανοί αντιμετωπίζουν τους αγώνες με την Ρεάλ σε ποδόσφαιρο-καλαθοσφαίριση ως μάχη-πόλεμο ενάντια στην Ισπανική μοναρχία.
Η Μαδρίτη είναι η πόλη της βασιλικής οικογένειας και η Ρεάλ αντιπροσώπευε τον εθνικισμό της παραδοσιακής Ισπανίας. Οι αγώνες καλαθοσφαίρισης-ποδοσφαίρου αποτελούν την συνέχεια της πολιτικής-εθνικής διαμάχης ανάμεσα στις δύο πλευρές. Το πρώτο έναυσμα για να ξεκινήσει η αντιπαλότητα των δύο ομάδων ήταν το διάταγμα που εξέδωσε ο βασιλιάς της Ισπανίας Αλφόνσο ΙΓ΄ το 1920, με το οποίο έδινε το όνομα Ρεάλ στην ομάδα της Μαδρίτης. Το μεγάλο μίσος των δύο πλευρών έχει μετατρέψει τους αγώνες ανάμεσα στις ΄δυο ομάδες σε όπλο υβριδικού πολέμου με πολλές πτυχές και προεκτάσεις.
Οι οπαδοί της Ρεάλ την περίοδο του Ισπανικού εμφυλίου ήταν εθνικιστές και υποστηρικτές του στρατηγού Φράνκο. Αντιθέτως, οι οπαδοί της Μπαρτσελόνα ήθελαν να παραμείνει το καθεστώς που υπήρχε πριν τον εμφύλιο, το οποίο είχε παραχωρήσει προνόμια αυτονομίας στην Καταλονία. Οι αγώνες ανάμεσα σε Ρεάλ και Μπαρτσελόνα είναι καθαρά πολιτικοί-εθνικιστικοί ο αθλητισμός περνά σε δεύτερη μοίρα.
Ενδεικτικό του μίσους μεταξύ εθνικιστών της Ρεάλ Μαδρίτης και των αριστερών της Μπαρτσελόνα ήταν ότι στις αρχές του εμφυλίου, τα στρατεύματα του Φράνκο εκτέλεσαν τον πρόεδρο της Μπαρτσελόνα Γιόσεπ Σουνιόλ, ο οποίος ήταν μέλος του αυτόνομου Καταλανικού συμβουλίου. Ο επόμενος αγώνας της Μπαρτσελόνα ήταν μία μεγάλη διαδήλωση κατά του Φράνκο και η αποδοκιμασία των οπαδών των «μπλαουγκράνα» κατά την διάρκεια ανάκρουσης του εθνικού ύμνου είχε ως αποτέλεσμα την εξάμηνη τιμωρία της ομάδας.
Σε περιόδους υβριδικού πολέμου ένα έθνος-κράτος δείχνει την δύναμη του και μέσα από τον αθλητισμό και την κατάκτηση των Ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων στο ποδόσφαιρο-καλαθοσφαίριση και σε σε διάφορα άλλα αθλήματα. Το βασικότερο όλων είναι ότι η Ρεάλ Μαδρίτης κατέκτησε όλους αυτούς τους Ευρωπαϊκούς τίτλους με την αξίας της μέσα στους αγωνιστικούς χώρους.
Κοινώς αποδεκτό είναι ότι οι Μαδριλένοι είναι απολύτως αγνοί όπως είναι και οι λευκές εμφανίσεις με τις οποίες αγωνίζονται. Μέσα από τις διακρίσεις τους οι Μερέγκες αποτελούν το πιο υγειές πρότυπο για τους Ισπανούς πολίτες, ώστε να εξελιχθούν-διακριθούν σε προσωπικό επίπεδο. Η Ρεάλ μέσα από την κατάκτηση Ευρωπαϊκών τροπαίων δημιουργεί υγιείς ηθικά-πνευματικά-κοινωνικά Ισπανούς πολίτες. Είναι επιτακτική ανάγκη η δημιουργία μιας εθνικιστικής ομάδας με βάση το δόγμα του Χρήστου Σαρτζετάκη περί Εθνικισμού η οποία θα προωθεί τις αξίες του Αριστόκλειου πολιτισμού. Όπως αναφέρω σε κάθε σχετική εργασία μου από το 2012 για την Ρεάλ Μαδρίτης οι επιτυχίες της Ισπανικής ομάδας σε πανευρωπαϊκό-παγκόσμιο επίπεδο, δεν έγιναν ποτέ εις βάρος της επιβίωσης, της ευημερίας, της αξιοπρέπειας, της ηθικής και σωματικής ακεραιότητας, άλλων εθνών, ομάδων και ανθρώπων.
Μια αγωνιστική-αθλητική, μια πολιτική, κοινωνική, επιστημονική επιτυχία, για να έχει ηθική αξία, δεν πρέπει ποτέ να επιτυγχάνεται, εις βάρος της ευημερίας, της αξιοπρέπειας, της ελευθερίας και της υγείας των άλλων ανθρώπων. Οι μεγάλοι αθλητές των Μαδριλένων δεν συμμετείχαν ποτέ σε κάτι το επιλήψιμο σε όλους τους τομείς.
Για αυτό στα πλαίσια του υβριδικού πολέμου όπως δημιούργησαν ορδές εκατομμυρίων μετόχων του Διονυσιακού πολιτισμού αξιοποιώντας τον αθλητισμό, επιβάλλεται να κάνουμε και εμείς το αντίστοιχο για να υπάρχουν άνθρωποι που εμπράκτως θα στηρίζουν τον Αριστόκλειο πολιτισμό και την Ορθοδοξία.
https://mytilenepress.
ΧΡΗΣΤΟΣ Α. ΣΑΡΖΕΤΑΚΗΣ. https://mytilenepress.
ΤΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ Ο ΑΡΙΣΤΟΚΛΕΙΟΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ;
Η άθληση στην αρχαία Ελλάδα αποτελούσε ένα από τα πιο σημαντικά τμήματα αγωγής των αρχαίων μαζί με την μουσική και την γεωμετρία. Οι πρόγονοι μας γνώριζαν ότι η υγεία του σώματος και του πνεύματος είναι απαραίτητο να καλλιεργούνται παράλληλα. Είμαστε το μοναδικό έθνος στον κόσμο που επινόησε την άθληση και τους αγώνες.
Η Ελλάδα μέσα από τον Αριστόκλειο πολιτισμό είναι η κορυφαία πολιτισμική αυτοκρατορία της ανθρωπότητας. Εν τούτοις την σύγχρονη εποχή με βάση τις συνθήκες και τα δεδομένα σε παγκόσμιο επίπεδο ακόμη πιο ισχυρός από τον Αριστόκλειο πολιτισμό και τον Χριστιανισμό είναι ο αθλητισμός !!! Την ακατανίκητη δύναμη του αθλητισμού χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν οι παράγοντες της Διονυσιακής κουλτούρας για να οδηγήσουν στον Διονυσιακό πολιτισμό την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού.
Ο αθλητισμός από Γεωπολιτική-Γεωστρατηγική άποψη μας επιτρέπει να εξετάσουμε την οργάνωση και την δύναμη των εθνών και των κοινωνιών. Η βαθύτερη επιστημονική γνώση του αθλητισμού από την αρχαιότητα εώς την σύγχρονη εποχή μας δίνει την δυνατότητα να μελετήσουμε το παγκόσμιο πολιτιστικό φαινόμενο του αθλητισμού σε όλες τις εκφάνσεις ζωής. Δισεκατομμύρια ανθρώπων συμμετέχουν στα αθλητικά δρώμενα ως αθλητές, φίλαθλοι, παράγοντες, διαιτητές, υποστηρικτές και δημοσιογράφοι. Η παγκόσμια δυναμική του αθλητισμού είναι ανυπολόγιστη.
Στην εποχή μας κυριαρχεί παγκοσμίως η Διονυσιακή κουλτούρα, η δυναμική του Διονυσιακού-αθλητισμού ξεπερνά κατά πολύ την Ορθόδοξή πίστη και τον Αριστόκλειο-Ελληνικό πολιτισμό !!! Οι υποστηρικτές των Διονυσιακών αξιωμάτων γνωρίζουν άριστα την ισχύ του αθλητισμού και τον αξιοποίησαν στο έπακρο υπέρ της Διονυσιακού πολιτισμού. Οι βασικές πτυχές του χαρακτήρα όπως είναι το ήθος, η κοινωνική συμπεριφορά, η αντίληψη, η ικανότητα, τα συναισθήματα, η αυτοπεποίθεση, η καλοσύνη και άλλα αναπτύσσονται μέσα από την συμμετοχή στα αθλητικά δρώμενα.
Μέσα από τον υψηλό αθλητισμό, και την αθλητική δημιουργικότητα, οι εμπλεκόμενοι θα είναι σε θέση να έρθουν αντιμέτωποι με όλες τις δυσκολίες της ζωής. Ο αθλητισμός προσφέρει τα πάντα σε έναν άνθρωπο. Αυτό διότι εξευγενίζει, ισορροπεί, καλλιεργεί, ηρεμεί, ομορφαίνει τις ανθρώπινες ψυχές, τις γεμίζει με αγάπη για τον συνάνθρωπο, την ζωή και κάθε τι ωραίο. Μέσα από την αθλητική ενασχόληση είσαι γεμάτος δημιουργικότητα και θετική ενέργεια.
Είναι απαραίτητη η άθληση σε υψηλό-σοβαρό επίπεδο διότι είναι το μόνο αντίδοτο κατά της ηθικής-πνευματικής και της οικονομικής κρίσης. Μέσα από τις τεχνικές ασκήσεις, οι συμμετέχοντες οδηγούνται μονίμως σε υψηλές ακαδημαϊκές επιτυχίες (Πανελλήνιες εξετάσεις, πτυχία ξένων γλωσσών κλπ). Αυτό διότι οι τεχνικές ασκήσεις διεγείρουν τις περιοχές του εγκεφάλου, που σχετίζονται με το διάβασμα και την συναισθηματική ανάπτυξη. Η εφαρμογή των πρότυπων προπονητικών μεθόδων, αποδεδειγμένα έχει οδηγήσει πολλoύς αθλητές σε μεγάλες ακαδημαϊκές, και όχι μόνον επιτυχίες.
Αποτελεί θέσφατο πλέον η ευεργετικότατη επίδραση της αθλητικής παιδείας, στην μάθηση και τις σχολικές επιτυχίες. Η σωστή και πρότυπη προπονητική, σε υψηλό επίπεδο αναπτύσει το ήθος, το ταλέντο, την διανοητική ικανότητα, ολοκληρώνει και ισχυροποιεί την προσωπικότητα, στον μέγιστο βαθμό. Έχουμε ισχυρούς χαρακτήρες, που είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν με επιτυχία, κάθε δυσκολία εντός και εκτός αθλητισμού. Οι μέθοδοι διδασκαλίας, καλύπτουν κάθε δυνατό τρόπο μετάδοσης της αθλητικής γνώσεως. Ο υψηλός αθλητισμός συνδράμει σημαντικά στην συνέχιση του Ελληνικού πολιτισμού, μέσα από την εξειδικευμένη αθλητική εκπαίδευση.
Μέσα από τον υψηλό αθλητισμό μηδενίζεται, είτε μετριάζεται η παραβατικότητα, ανάλογα με το επίπεδο των προπονητών, το οικογενειακό και το σχολικό περιβάλλον του κάθε παιδιού. Ποιες είναι οι συνέπειες για τα παιδιά που δεν κάνουν καθόλου αθλητισμό ; Δυστυχώς είναι καταστροφικές. Υπάρχουν τρομερές συνέπειες όχι μόνον για τα ίδια τα παιδιά, αλλά και για την κοινωνία. Αυτό διότι δημιουργούνται άτομα, τα οποία δεν είναι σε θέση να προσφέρουν και να δημιουργήσουν. Τα παιδιά αυτά αρκετές φορές, κάνουν πάρα πολύ κακές πράξεις, ενώ διακατέχονται από αισθήματα κατωτερότητας-κακοήθειας και εκδηλώνουν παραβατικές συμπεριφορές.
Καθοριστικό εμπόδιο για την εξέλιξη και την πνευματική δημιουργία όλων των παιδιών, είναι οι κακοί είτε αδιάφοροι δάσκαλοι και προπονητές. Σε προσωπικό επίπεδο είμαι από τους λίγους τυχερούς που γνώρισαν τον Ντούσαν ϊβκοβιτς την αγωνιστική σεζόν 2000-2002. Κυριολεκτικά ήταν απίστευτα τυχεροί οι λίγοι που τον γνώρισαν στις αθλητικές ομάδες ως προπονητή. Άλλαξαν οι ζωές τους και ωφελήθηκαν στον μέγιστο βαθμό, όπως ορθά επισήμανε ο καλοθοσφαιριστής Θεόδωρος Παπαλουκάς. Όσοι θήτευσαν δίπλα στον σοφό της καλαθοσφαίρισης, έγιναν τρομερά δημιουργικοί-εξελίξιμοι και ξεχωριστοί άνθρωποι.
Ανέπτυξε τις ικανότητες του κάθε αθλητή και συνεργάτη-στελέχους στον μέγιστο βαθμό με μοναδικές προπονητικές μεθόδους και φιλοσοφία. Ήταν ένα πανεπιστήμιο της ζωής όπως δήλωσε και ο Δημήτρης Ιτούδης. Ο αθλητισμός αποτελεί διαχρονικά την πιο σημαντική- δημιουργική ασχολία μικρών και μεγάλων. Από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα η σημασία του είναι μεγάλη, καθώς στοχεύει στην σωματική και την ηθική-πνευματική και την ψυχική εξέλιξη των νέων παιδιών. Τα ομαδικά αθλήματα συμβάλλουν στην κοινωνικοποίηση των νέων καθώς επικρατεί ένα κλίμα ομαδικότητας, συνεργασίας και ευγενούς άμιλλας. Αυτό σημαίνει ότι τα οφέλη που προκύπτουν από την άθληση είναι πολύπλευρα. Τα ομαδικά αθλήματα συμβάλλουν στη σωματική και στην ψυχική ευεξία. Ο άνθρωπος που αθλείται αποκτά υγεία, ζωντάνια και ενεργητικότητα.
Τονώνεται η αυτοπεποίθησή του, αποκτά θετική εικόνα και υιοθετεί μια αισιόδοξη στάση ζωής. Για αυτό είναι σε θέση να ανταποκριθεί αποτελεσματικά στις απαιτήσεις της καθημερινότητας και να αντιμετωπίσει με ψυχικό σθένος τις δυσκολίες που προκύπτουν. Παράλληλα με την ψυχική αυτή ανάταση συντελείται και η αναζωογόνηση του πνεύματος. Ικανότητες όπως η αντίληψη, η προσοχή, η αυτοσυγκέντρωση και η μνήμη καλλιεργούνται με τον αθλητισμό. Για την επίτευξη του στόχου σε ένα άθλημα είναι απαραίτητη η εγρήγορση του σώματος και του πνεύματος. Ο αθλητισμός μας προσφέρει τον έλεγχο και την πειθαρχία. Ο νέος που αγωνίζεται ατομικά ή ομαδικά μαθαίνει να είναι συνεπής, εργατικός, επίμονος και υπομονετικός. Αυτά αναφέρουν μεταξύ πολλών άλλων οι ειδήμονες.
Η πειθαρχία στους κανόνες και ο σεβασμός των συναθλητών είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την εύρυθμη λειτουργία της ομάδας. Με την απόκτηση αυτών των αρετών μετριάζεται ο εγωισμός και ο ατομισμός και ο νέος αντιλαμβάνεται την αξία της αλληλεγγύης και της κοινωνικότητας. Σε μια ομάδα οι αθλητές μαθαίνουν να συνεργάζονται, να δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους και να ανταμείβονται για αυτό και να είναι υπομονετικοί. Όταν υπάρχει ανάγκη, θυσιάζονται και κάνουν το καλύτερο δυνατό για την ομάδα τους.
Μαθαίνουν όσοι ασχολούνται με τα ομαδικά αγωνίσματα να αντιμετωπίζουν την απογοήτευση ενός τραυματισμού και μιας ήττας, καθώς και τις διάφορες μεταξύ προσπάθειας και ικανότητας. Αναπτύσσεται η αυτοπειθαρχία και η ανάγκη για καλή προετοιμασία, καθώς βλέπουν την διαφορά στην απόδοσή τους. Μαθαίνουν από τα λάθη τους και δέχονται πιο εύκολα την εποικοδομητική κριτική ως εργαλείο προόδου. Για όλους αυτούς τους λόγους ο αθλητισμός αποτελεί μια διαχρονική αξία.
Σε κάθε υγιή έκφανσή του προβάλλει τις αξίες τις ζωής, διαπαιδαγωγεί, ολοκληρώνει και προάγει τον άνθρωπο και τις κοινωνίες. Είναι απαραίτητο οι νέοι να ασχολούνται με τον αθλητισμό. Είναι καιρός να συνειδητοποιήσουν όλοι ότι η σαγηνευτική εικόνα της τηλεόρασης, ο μαγικός κόσμος του διαδικτύου και τα εθιστικά παιχνίδια δεν είναι η πραγματική ζωή. Η πραγματική ζωή, η ουσιαστική επικοινωνία, οι φίλοι, οι ανθρώπινες σχέσεις, τα συναισθήματα είναι μέσα στις αθλητικές κοινωνίες.
Ο αθλητισμός αποτελεί μια σημαντική πτυχή στην ζωή πολλών ανθρώπων και καθορίζει τις ζωές τους. Όταν αθλείσαι ξεχνιέσαι από τα προβλήματα της καθημερινότητας, το άγχος και την πίεση που προκαλείται συστηματικά. Γενικότερα ο αθλητισμός είναι μέσο απόδρασης από επιβαρυντικές καταστάσεις και πολλά αρνητικά πράγματα. Μέσα από τον αθλητισμό καλλιεργείς σώμα -πνεύμα και ψυχή.
Οι θέσεις του Αριστοκλή, για την φυσική αγωγή και τον ρόλο της που διαδραμάτισε στην αρχαία Αθήνα, είναι πολύ αξιόλογες, και διαχρονικές. Για αυτό ακόμη και σήμερα μας προσφέρουν πολύτιμη βοήθεια, ώστε να αντιληφθούμε την σχέση μεταξύ του σώματος και του πνεύματος. Ο Πλάτωνας-Αριστοκλής, όπως και οι Πυθαγόρειοι δίδασκαν ότι η ψυχή του ανθρώπου ανήκει στον θεϊκό και αιώνιο κόσμο, από όπου και προήλθε, σε αντίθεση με το φυσικό σώμα, που ανήκει στην φθαρτή γη.
Ο ύπατος των Φιλοσόφων κάνει τον ουσιαστικό διαχωρισμό μεταξύ πνεύματος και φθαρτής ύλης, χωρίς όμως να απαξιώνει το σώμα στο οποίο δίνει μεγάλη σημασία και πιστεύει ότι από μικρή ηλικία θα πρέπει να καλλιεργείται και να συμβαδίζει με την πνευματική ανάπτυξη των παιδιών. Είναι πολύ σημαντικό να συμβαδίζει η πνευματική με την σωματική καλλιέργεια και μέσα από τη σωστή διαπαιδαγώγηση και των δύο επιπέδων να φτάνει ο πολίτης στην κατάκτηση του καλού και αγαθού. Ο ανώτατος όμως σκοπός της παιδείας είναι να καταστήσει τον άνθρωπο έτοιμο να συμμετέχει στα κοινά και να μπορεί να εξουσιάζει τον εαυτό του και τους άλλους, πάντοτε με άξονα την δικαιοσύνη.
Δύο είναι οι τρόποι για την επίτευξη της γενικότερης αγωγής. Η καλλιέργεια του σώματος μέσω της γυμναστικής και η καλλιέργεια της ψυχής μέσω της μουσικής. Με τον όρο μουσική ο Πλάτωνας δεν εννοεί απλά την εκμάθηση κάποιου μουσικού οργάνου αλλά και την Γεωμετρία, την Φιλοσοφία και την μουσική. Ως γυμναστική μας διδάσκει την αρμονική ανάπτυξη του σώματος, καθώς και της κινητικής πείρας, οι οποίες είναι απαραίτητες, για να μπορεί ο πολίτης να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις και τις αντιξοότητες της ζωής.
Στην μουσική-γεωμετρία δίνει προτεραιότητα εφόσον ως επιστήμες ασχολούνται με τα ανώτερα ηθικά-πνευματικά ψυχικά ανθρώπινα στοιχεία. Η φυσική αγωγή είναι απαραίτητη για την βελτίωση της υγείας και την επίτευξη της ψυχικής-πνευματικής αρμονίας. Η καλλιέργεια και η υγεία του πνεύματος είναι ο κύριος στόχος κάθε Έλληνα χωρίς να παραμελεί το σώμα. Δεν γίνεται ένα υγιές πνεύμα να κατοικεί σε ένα αδύνατο-άρρωστο σώμα.
Απαραίτητη ήταν η άσκηση και εκγύμναση του σώματος, ώστε να επιτευχθεί το Μηδέν Άγαν-Μέτρον Άριστον. Την σύγχρονη εποχή στα πλαίσια της της παγκοσμιοποίησης οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού παρουσιάζουν ως θέσφατο-απαραίτητο να έχουν όλες οι ομάδες έγχρωμους αθλητές στα ομαδικά αγωνίσματα. Εν τούτοις σε ομάδες όπως η Εθνική Αργεντινής στο ποδόσφαιρο, η Εθνική Ελλάδας στην καλαθοσφαίριση δεν είναι συμβατοί οι έγχρωμοι καλαθοσφαιριστές. Το ίδιο ισχύει και για την καλαθοσφαιρική ΑΕΚ του 1968 και την Γιουγκοπλάστικα της τριετίας 1989-1991. (3)
Η ΓΕΩΠΟΛΤΙΚΗ-ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΩΝ ΜΩΑΜΕΘΑΝΩΝ-TOYΡΚΩΝ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΨΗΛΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ.
Στα πλαίσια του Γεωπολιτικού εθνικισμού και αθλητισμού, οι Μωαμεθανοί αξιοποιούν στον έπακρο την ανυπολόγιστη δύναμη του υψηλού αθλητισμού.
Οι νεότουρκοι σκοπεύουν να δημιουργήσουν ένα ομοσπονδιακό κράτος σύμφωνα με το μοντέλο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Με παράδειγμα την Ρωσία ο Τούρκος πρόεδρος δημιουργεί ένα ομοσπονδιακό κράτος το οποίο θα περιλαμβάνει την Βόρεια Συρία, την Βόρεια Κύπρο και τμήματα εδαφών από το Ιρακινό Κουρδιστάν, την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν. Η Τουρκία του Ερντογάν επέτυχε να αλλάξει τις δημογραφικές στατιστικές και την οικονομική επιρροή στις συγκεκριμένες περιοχές. Η ανασύσταση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας έχει ήδη αρχίσει. Βόρεια Συρία, Βόρεια Κύπρος, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Δυτική Θράκη, Κρήτη, Δωδεκάνησα, και όλα τα Ελληνικά νησιά μέχρι την μέση του Αιγαίου θα προσαρτηθούν στην νέα αυτοκρατορία του Ερντογάν.
Αυτή είναι η πρώτη φάση επέκτασης των Τούρκων. Η σύγχρονη Τουρκία είναι ο διάδοχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία κυβέρνησε τεράστιες περιοχές της Μέσης Ανατολής για αιώνες. Τώρα ξανά η Άγκυρα με την βοήθεια του στρατού και την έγκριση του νέου πλανητάρχη επιθυμεί να ελέγξει εδάφη και θαλάσσιες περιοχές με πλούσια ενεργειακά κοιτάσματα σε Α. Μεσόγειο.
Η Τουρκική εξωτερική πολιτική σε υψηλό γεωπολιτικό επίπεδο, ασκείται μέσα από τον αθλητισμό και ειδικά από το άθλημα της καλαθοσφαίρισης και την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση την Ευρωλίγκα. Συνεπώς η εμπλοκή των Τουρκικών αερογραμμών με την Eυρωλίγκα ήταν μεθοδευμένη και στοχευμένη από τον Ερντογάν και το επιτελείο του. Μην ξεχνάτε ότι για πρώτη φορά κατέκτησε την Ευρωλίγκα μια Τουρκική ομάδα (Φενέρ Μπαχτσέ). Εμπνευστής ο υπέρμετρα φιλόδοξος Ρετζέπ-Ταγίπ Ερντογάν. Ο Τούρκος πρόεδρος και παγκόσμιος πρωταγωνιστής των γεωστρατηγικών εξελίξεων ενέπνευσε και τους Άραβες να εισβάλουν στην Ευρωλίγκα και γενικότερα στον Ευρωπαϊκό αθλητισμό. Ο πρόεδρος της Τουρκίας είναι ο ρυθμιστής των παγκόσμιων Γεωστρατηγικών εξελίξεων μετά την νίκη του στον μικρότερης εμβέλειας παγκόσμιο πόλεμο που διεξήχθη στην Μαρτυρική Συρία. Εν τούτοις αυτό που δεν γνωρίζει κανείς είναι ότι ο κορυφαίος πολιτικός του αιώνα μας, είναι πρωταγωνιστής και ρυθμιστής των εξελίξεων και στον παγκόσμιο αθλητισμό.
Δεν είναι τυχαία η ενασχόληση των Τουρκικών αεροπορικών γραμμών και των Αράβων με την Ευρωλίγκα. Είναι το κορυφαίο αθλητικό-κοινωνικό γεγονός στην Ευρώπη. Από το 2008 έκανα αναφορές ότι η Ευρωλίγκα έχει υψηλό επίπεδο και ότι δουλεύουν πολύ μεθοδικά οι ομάδες, αθλητές και οι προπονητές.
Δεν αποτελεί σύμπτωση ότι η Euroleague έφτασε στο επίπεδο του NBA. Tα τελευταία χρόνια πολλοί αθλητές από την Ευρώπη-Ευρωλίγκα αγωνίζονται στο κορυφαίο Αμερικανικό πρωτάθλημα. Οι καλαθοσφαιριστές αυτοί συνδυάζουν υψηλή τεχνική, ευφυΐα και προσωπικότητα. Επίσης αρκετοί προπονητές του NBA και τα επιτελεία τους παρακολουθούν συστηματικά την Euroleague και εφαρμόζουν τις προπονητικές μεθόδους των Ευρωπαίων προπονητών. Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης βασίζεται επάνω στην υψηλή αντίληψη-στρατηγική και στην υψηλότατη τεχνική κατάρτιση. Στους τομείς αυτούς η Ευρωλίγκα είναι ανώτερη από το Αμερικανικό πρωτάθλημα.
Για αυτό οι Αμερικανικές ομάδες αναζητούν Ευρωπαίους προπονητές για τα τεχνικά τους επιτελεία. Η νίκη της Γερμανίας και η κατάκτηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος και η τεράστια αποτυχία της Αμερικής επιβεβαιώνουν ότι η Ευρωλίγκα είναι ισάξια του NBA. Οι Αμερικάνοι βασίζονται στην δύναμη, την ταχύτητα και στο σκοράρισμα.
Όταν όμως πρέπει να παίξουν με υψηλή τεχνική, στρατηγική-τακτική και να πάρουν κρίσιμες αποφάσεις οδηγούνται στα κατάρρευση. Δημιουργοί της Ευρωλίγκας σε σημαντικό βαθμό είναι ο Ντούσαν Ίβκοβιτς με τον Ζ. Ομρπάντοβιτς. Μέσα από τα υψηλού επιπέδου προπονητικά προγράμματα ισχυροποιούνται και ολοκληρώνονται προσωπικότητες εντός και εκτός αθλητισμού και να αντέχουν σε κάθε δυσκολία και να ανταπεξέρχονται σε δύσκολες συνθήκες και στόχους. Δημιουργούνται ευρηματικά-δημιουργικά και χρήσιμα άτομα στην κοινωνία. Ενδεικτικό για το επίπεδο της Euroleague και της τεράστιας-ανεκτίμητης αξίας που έχει σε γεωστρατηγικό-γεωπολιτικό και κοινωνικό επίπεδο, είναι ότι η Turcish Airlines-Τουρκία στα πλαίσια των γεωστρατηγικών-γεωπολιτικών τους επιδιώξεων χρησιμοποιούν την κορυφαία αθλητική διοργάνωση στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο. https://twitter.com/EuroLeague
Δυστυχώς δεν είναι σχήμα λόγου και δεν υπάρχει καμία υπερβολή στο γεγονός ότι η Τουρκία είναι μια πολύ μεγάλη δύναμη σε παγκόσμιο γεωπολιτικό επίπεδο και στον κλάδο του αθλητισμού. Η Τουρκία μέσα από την Turkish Αirlines είναι ο μεγαλύτερος ευεργέτης της Ευρώπης σε αθλητικό και κοινωνικό επίπεδο. Δίνει την ευκαιρία σε χιλιάδες ανθρώπους να κάνουν υψηλό αθλητισμό στο ανώτατο και πιο ξεχωριστό επίπεδο. Παράλληλα προσφέρει αυτό το θέαμα (Euroleague) σε εκατομμύρια θεατές. Κατά την κορύφωση του υβριδικού πολέμου η επέκταση του Ισλάμ σε πολιτιστικό και αθλητικό επίπεδο στην Ευρώπη συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς. Έχουμε παράλληλη εισβολή σε πολλούς τομείς. Οι Μωαμεθανοί κατακλύζουν την Ευρώπη πολιτισμικά-θρησκευτικά και αθλητικά. Ήδη το Λονδίνο έχει δήμαρχο Μουσουλμάνο. Εν τούτοις η θρησκευτική παράμετρος είναι η βασικότερη σχετικά με τους νέους αποίκους της Ευρώπης.
Οι Μωαμεθανοί σε Ευρώπη-Ελλάδα με κορωνίδα την Τουρκία, προχωρούν με ταχύτατους ρυθμούς στην κατάκτηση της Ελλάδας-Ευρώπης και της Γηραιάς Αλιβιώνας. Η Ευρωλίγκα έχει γίνει το επίκεντρο των γεωστρατηγικών εξελίξεων για το Ισλάμ με εμπνευστή τον νικητή του μικρότερης κλίμακας παγκοσμίου πολέμου στην Συρία, τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ-Ταγίπ Ερντογάν. Με οδηγό τον Ερντογάν, η Αγγλία έχει γίνει Ισλαμικός παράδεισος και σημαντικό γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό όπλο για Σαουδάραβες, Καταριανούς οικονομικούς μεγιστάνες.
Οι Άραβες αυτοί έγιναν ιδιοκτήτες ποδοσφαιρικών σωματείων. Η Μάντσεστερ Σίτι από μια μέτρια ομάδα άλλαξε επίπεδο όταν την αγόρασε ο πολυεκατομμυριούχος Άραβας σεΐχης Μανσούρ μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν!
Μεταξύ άλλων είχαμε την εξαγορά του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών της Νιούκαστλ από τον πρίγκιπα της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν. Σύντομα αυτή η Αγγλική ομάδα η οποία αναμένεται να μεταμορφωθεί σε μια ποδοσφαιρική δύναμη! Οι Άραβες επενδύουν μέσω χορηγιών αεροπορικών βιομηχανιών σε ποδοσφαιρικούς Αγγλικούς συλλόγους, όπως έγινε εδώ και χρόνια με την Emirates Airlines και την Άρσεναλ. Επίσης μην ξεχνάτε ότι οι Άραβες της Μάντσεστερ Σίτι αγόρασαν την Γαλλική Παρί Σεν Ζερμέν. Το φετινό Champions League κατέκτησε η Παρί και την Ευρωλίγκα η Τουρκική Φενέρ Μπαξέ.
https://www.naftemporiki.gr/sports/123300/evdomi-omada-agorasan-oi-araves-tis-pari-sen-zermen/
Αυτή η επιχειρηματική-βιομηχανική εισβολή του Μωαμεθανικού κόσμου, έχει μετατρέψει Ευρώπη και Ελλάδα σε γεωπολιτικές βόμβες. Παρόμοια αθλητική-Μουσουλμανική εισβολή επιχειρούν οι Τούρκοι υποστηρικτές του Ερντογάν στην Ελλάδα. Δεν έχουν όρια οι φιλοδοξίες του Τούρκου προέδρου. Δυστυχώς αυτό είναι κάτι πολύ επικίνδυνο σε εθνικό και κοινωνικό επίπεδο. Το 2024 την σκυτάλη πήρε το Ντουμπάι με την συμφωνία να συμμετέχει την κορυφαία αθλητική διοργάνωση της Ευρώπης. Στα βήματα του Ντουμπάι και το Άμπου Ντάμπι όπου έγινε το Final Four της Ευρωλίγκας για το έτος 2025 !!! Η γεωστρατηγική-Γεωπολιτική δύναμη-επιρροή των Μουσουλμάνων μέσα από την Ευρωλίγκα θα είναι τεράστια και θα αποτελέσει ένα τεράστιο πολιτικό-πολιτιστικό γεωστρατηγικό όπλο για την αποδοχή του Ισλαμισμού από τους Ευρωπαίους.
Οι Ισλαμιστές με στήριγμα τον Ευρωπαϊκό αθλητισμό και ειδικά την καλαθοσφαίριση-ποδόσφαιρο καταβάλουν προσπάθειες σε Ευρωπαϊκό επίπεδο ώστε να ενταχθούν σε ισότιμο νομικό καθεστώς με τις άλλες αναγνωρισμένες θρησκείες. Από ένα τμήμα κατοίκων της Ευρώπης επικρατεί προβληματισμός σχετικά με ενδεχόμενη εξάπλωση του ευρωπαϊκού Ισλάμ μέσα από το κορυφαίο κοινωνικό και αθλητικό γεγονός την Ευρωλίγκα. Στα πλαίσια του υβριδικού πολέμου η επέκταση του Ισλάμ σε πολιτιστικό και αθλητικό επίπεδο στην Ευρώπη συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς. Έχουμε παράλληλη εισβολή σε πολλούς τομείς και ειδικά στον αθλητισμό-πολιτισμό.
Οι Μωαμεθανοί κατακλύζουν την Ευρώπη πολιτισμικά-θρησκευτικά και αθλητικά. Εν τούτοις με όχημα τον αθλητισμό προωθείται και επιβάλλεται η θρησκευτική παράμετρος η οποία είναι η βασικότερη σχετικά με τους νέους αποίκους της Ευρώπης. Με βάση τα δόγματα του Μωαμεθανισμού και την επικράτηση των Ισλαμιστών στην Ευρωλίγκα-ποδόσφαιρο σε συνδυασμό με τις ορδές μεταναστών που εισέβαλαν και εισβάλουν στην Ευρώπη, εκφράζονται έντονες ανησυχίες για την κατάκτηση ακόμη-αφανισμό των Ευρωπαϊκών εθνών μέσα από την υβριδική απειλή. Όμως οι Ευρωπαίοι φιλοισλαμιστές υποστηρίζουν ότι έρευνες "δείχνουν" ότι μόνον 15 εκατομμύρια από τους Μουσουλμάνους κατοίκους στην Ευρώπη είναι πιστοί με την πραγματική έννοια του όρου.
Πολλοί από τους ισλαμιστές βρίσκονται σε ευάλωτη θέση λόγω της δυσκολίας και της αβεβαιότητας που συνεπάγεται η είσοδός τους στην Ευρωπαϊκή αγορά εργασίας. Οι Ευρωπαίοι εστιάζουν στις πολλές πτυχές της νομικής ένταξης του Ισλάμ εντός της Ευρωπαϊκής πραγματικότητας !!! Εκτιμούν ότι μέσα από την σωστή Δυτική παιδεία οι Μωαμεθανοί θα ενταχθούν ομαλά στην Ευρωπαϊκή ένωση !!!Στα πλαίσια αυτά σημαντικό ρόλο διαδραματίζει η Ευρωλίγκα και το ποδόσφαιρο για την νομική ένταξη του Ισλαμισμού σε μια θρησκεία που θα αποτελεί τμήμα της ευρωπαϊκής πραγματικότητας !!!
Αυτή η διαδικασία θα πρέπει να συνοδεύεται σε νομικό επίπεδο από τις κατάλληλες πολιτιστικές-κοινωνικές και αθλητικές δραστηριότητες. Οι ενέργειες αυτές θα επιτρέψουν στις μουσουλμανικές κοινότητες να ενταχθούν πλήρως στα κράτη της Ευρώπης. Αν και μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ένα ενιαίο μοντέλο σχέσεων μεταξύ κρατών και θρησκειών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα δεδομένα αλλάζουν δραματικά λόγω των αυξανόμενων πληθυσμών. Θρησκευτική ελευθερία, αυτονομία των θρησκευτικών κοινοτήτων, και συνεργασία μεταξύ κράτους και θρησκευτικών μειονοτήτων.
Προετοιμάζονται τα πάντα σε όλα τα επίπεδα ώστε το Ισλάμ στο πλαίσιο των διαφόρων εθνικών συστημάτων-σχέσεων μεταξύ κρατών και θρησκειών να έχει ισότιμη και περίοπτη θέση. Η σύσταση μουσουλμανικών οργανώσεων εθνικής εμβέλειας, ώστε να είναι σε θέση να εκπροσωπούν τις μουσουλμανικές κοινότητες που είναι εγκατεστημένες σε μια χώρα, αποτελεί μια πρώτη προϋπόθεση για αυτή τη διαδικασία.
Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες η διά νόμου ρύθμιση των θρησκευτικών κοινοτήτων λειτουργεί σε εθνικό επίπεδο και εάν δεν υπήρχαν οργανώσεις αρκούντως αντιπροσωπευτικές, οι μουσουλμανικές κοινότητες θα ήταν καταδικασμένες να παραμείνουν στο περιθώριο. Από την άλλη πλευρά υπάρχουν διαφωνούντες Ευρωπαίοι υποστηρίζουν ότι απαιτείται μια ρεαλιστική προσέγγιση σχετικά με την ένταξη των Μωαμεθανών σε κάθε κράτος. Υπάρχουν και άλλοι τομείς στους οποίους θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος για πλήρη εξίσωση της μουσουλμανικής κοινότητας με τις θρησκείες που χαρακτηρίζονται από μακροβιότερη παρουσία στην Ευρώπη. Χάρη στην εμπειρία που αποκόμισαν από άλλες θρησκείες, το ευρωπαϊκό νομικό σύστημα αναφορικά με τις σχέσεις μεταξύ κρατών και θρησκειών, διαθέτει ήδη τα απαραίτητα μέσα για την αντιμετώπιση και την επίλυση των προβλημάτων που απορρέουν από την παρουσία μουσουλμανικών κοινοτήτων στην Ευρώπη.
Οι Ευρωπαίοι υποστηρικτές του Ισλάμ εκτιμούν ότι η δημιουργία Μουσουλμανικών ιδρυμάτων ανώτερης εκπαίδευσης-κατάρτισης στην Ευρώπη, παράλληλα με την κυριαρχία στην Euroleague και το Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο αποτελούν κομβικά σημεία για την ομαλή ένταξη των Μωαμεθανών στην Ευρώπη. Για αυτό θα ήταν χρήσιμο να εξεταστούν οι δυνατότητες προώθησης μιας αναπτυξιακής στρατηγικής. Μέσα σε αυτές τις δυσμενείς συνθήκες ήρθε η Διονυσιακή Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης να δώσει ισχυρά χτυπήματα στον Ελληνισμό.
%20(1).png)
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: