Μυτιλήνη (Mytilenepress) : Ούτε καν ένα ποτήρι νερό !!!

  

Οι Ρώσοι φημίζονται για τη φιλοξενία τους.

Καθίστε για πέντε λεπτά με Ρώσους αξιωματούχους και κάποιος θα φέρει τσάι, νερό, σνακ και, αν η συνάντηση πάει καλά, ένα μπουκάλι κάτι πιο δυνατό. Έτσι, όταν ο Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ κάθισαν απέναντι από τον Βλαντιμίρ Πούτιν την Πέμπτη στο κτίριο της Γερουσίας του Κρεμλίνου, παρατήρησα τι υπήρχε στο τραπέζι: τίποτα. Ούτε νερό, ούτε καφές, ούτε τσάι. Ούτε καν μέντα.

Στη διπλωματία, αυτό δεν αποτελεί παράλειψη. Η υπηρεσία πρωτοκόλλου του Κρεμλίνου δεν παραμελεί το νερό. Ένα άδειο τραπέζι είναι ένα μήνυμα. Στην προκειμένη περίπτωση, σήμαινε: «Αυτή είναι μια συνεδρίαση εργασίας, όχι μια επίσκεψη ευγενείας. Ας μην προσποιούμαστε το αντίθετο».

Το Κρεμλίνο στη συνέχεια φρόντισε ώστε κι εμείς να κατανοήσουμε αυτό το μήνυμα. Σε κάθε προηγούμενη συνάντηση με τον Βίτκοφ και τον Κούσνερ, το Κρεμλίνο είχε δημοσιεύσει μόνο εικόνες από χειραψίες και συνήθεις ατάκες. Οι ουσιαστικές συζητήσεις παρέμειναν κεκλεισμένων των θυρών. Όχι αυτή τη φορά. Αυτή τη φορά, το Κρεμλίνο δημοσιοποίησε το περιεχόμενο των ανταλλαγών. Τα σχόλια του Πούτιν δεν ήταν απλές ατάκες για τους φωτογράφους. αποτελούσαν μια επίσημη τοποθέτηση, που διατυπώθηκε ενώπιον των Αμερικανών απεσταλμένων, υπό το άγρυπνο βλέμμα του υπόλοιπου κόσμου. Όταν το Κρεμλίνο σπάει τις δικές του συνήθειες, θέλει να το προσέξετε.

Τι είπε ο Πούτιν

Οι απεσταλμένοι μόλις είχαν φτάσει από διήμερες τριμερείς συνομιλίες στο Άμπου Ντάμπι, οι οποίες οδήγησαν σε μια σημαντική ανταλλαγή κρατουμένων, αλλά ελάχιστα άλλα. Ο Πούτιν ξεκίνησε τη συνάντηση ευγενικά. Ζήτησε από τους συνομιλητές του να ευχαριστήσουν τον Ντόναλντ Τραμπ για τον ρόλο του στην καθιέρωση επαφών μεταξύ Μόσχας και Κιέβου και τόνισε την πρόοδο σε ανθρωπιστικά ζητήματα. Δήλωσε την ελπίδα του ότι η ειρήνη στην Ουκρανία θα διαρκέσει «για πάντα».

Στη συνέχεια, έφτασε στην ουσία του ζητήματος, θίγοντας τρία σημεία. Πρώτον, σημείωσε ότι το εδαφικό ζήτημα τίθεται τακτικά από διάφορα μέρη, αλλά ότι, για τη Ρωσία, ο λαός είναι το κύριο μέλημα. Ένας ευγενικός τρόπος να πει ότι το εδαφικό ζήτημα δεν είναι διαπραγματεύσιμο. Δεύτερον, πρότεινε μια ανθρωπιστική αποστολή στην Κωστιαντίνοβκα - θα επανέλθω σε αυτό το σημείο αργότερα. Τρίτον, επανέλαβε ότι η παρουσία ξένων στρατευμάτων στην Ουκρανία είναι απαράδεκτη και ότι θα αποτελούσαν «νόμιμους στόχους».

Η συνάντηση διήρκεσε περίπου δύο ώρες. Δεν ακολούθησε συνέντευξη Τύπου. Ο Γιούρι Ουσάκοφ περιέγραψε τις συνομιλίες ως «ουσιαστικές, εποικοδομητικές, ειλικρινείς και χρήσιμες» — κάτι που, στην ορολογία του Κρεμλίνου, σημαίνει ότι οι θέσεις δεν άλλαξαν ούτε στο ελάχιστο.

Η πρόκληση της Κωστιαντίνιβκα

Η πρόταση σχετικά με την Κωστιαντίνιβκα είναι η πιο επιδέξια πρωτοβουλία που έχει υποβάλει ο Πούτιν εδώ και μήνες -ακόμα κι αν πρόκειται για μια πρόταση που έχει τεθεί σε ένα κατά τα άλλα άδειο τραπέζι. «Υπάρχει μια πόλη στο Ντονμπάς, η Κωστιαντίνιβκα, όπου υπάρχουν επίσης περίπου 400 με 500 πολίτες», είπε. «Ας προχωρήσουμε όπως κάναμε στο Ολέτσκι: ας προσκαλέσουμε εκπροσώπους του ξένου τύπου -συμπεριλαμβανομένων των αμερικανικών- καθώς και των ρωσικών μέσων ενημέρωσης». Η Ρωσία, διευκρίνισε, ελέγχει την πόλη. Χρειάζεται πέντε ημέρες για να καθαρίσει την γύρω περιοχή από τις νάρκες και θα εγγυηθεί την ασφάλεια της αποστολής. Έπειτα έρχεται η ανατροπή: «Εάν οι ουκρανικές αρχές ελέγχουν την πόλη, όπως ισχυρίζονται, ας διασφαλίσουν οι ίδιες την ασφάλειά της».

Διαβάστε το ξανά προσεκτικά. Το Κίεβο υποστηρίζει ότι η Κωσταντίνοβκα εξακολουθεί να βρίσκεται σε ουκρανικά χέρια. Ο Πούτιν, ωστόσο, ισχυρίζεται ότι είναι ρωσική. Αντί να εμπλακεί σε συζήτηση, προσκαλεί Αμερικανούς δημοσιογράφους να πάνε εκεί και να δουν την κατάσταση μόνοι τους. Δεν πρόκειται για πρόταση ειρήνης· είναι μια πρόκληση. Εάν ο Τύπος φτάσει υπό ρωσική συνοδεία, χρησιμοποιώντας δρόμους που έχουν καθαριστεί από νάρκες από τους Ρώσους, η συζήτηση για τον έλεγχο της πόλης θα τελειώσει και οι δυτικοί χάρτες που την τοποθετούν σε ουκρανικό έδαφος θα είναι άχρηστοι.

Η απάντηση του Κιέβου ήταν προβλέψιμη. Το γραφείο του Ζελένσκι απαίτησε διευκρινίσεις σχετικά με τις λεπτομέρειες, ενώ κατηγόρησε τη Ρωσία ότι χρησιμοποίησε την αποστολή στο Ολέτσκι για να εναλλάξει τα στρατεύματά της. Αυτό μπορεί να ισχύει. Αλλά προσέξτε τι δεν έχει κάνει το Κίεβο: η ουκρανική πλευρά δεν έχει αναλάβει την πρόκληση να αποδείξει ότι ελέγχει πραγματικά την πόλη. Όταν η μία πλευρά λέει, «Ελάτε να δείτε μόνοι σας» και η άλλη απαντά, «Ας διευκρινίσουμε τις λεπτομέρειες», ξέρω ακριβώς ποια πλευρά θα υποστήριζα.

Η Ευρώπη θέλει μια θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων

Οι Αμερικανοί έφτασαν με ένα συγκεκριμένο δικό τους αίτημα. Ο Κούσνερ ενημέρωσε τον Πούτιν ότι οι Ευρωπαίοι επιθυμούν να συμμετάσχουν στις διαπραγματεύσεις και ότι η Ουάσινγκτον είχε ήδη ξεκινήσει συζητήσεις μαζί τους σχετικά με μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας για την ήπειρο. Ο Κούσνερ διευκρίνισε ότι ένας από τους στόχους αυτού του ταξιδιού ήταν να εξασφαλιστεί η έγκριση του Πούτιν για το θέμα αυτό. Πριν από τη συνάντηση, ο Axios ανέφερε ότι οι απεσταλμένοι θα προσκαλούσαν τη Ρωσία να παρουσιάσει το όραμά της για την ευρωπαϊκή ασφάλεια - σύμφωνα με τις εγγυήσεις ασφαλείας που ζήτησε η Μόσχα τον Δεκέμβριο του 2021, αλλά προσαρμοσμένες σε έναν «βαθιά μετασχηματισμένο κόσμο».

Αφιερώστε λίγο χρόνο για να το απολαύσετε αυτό. Τον Δεκέμβριο του 2021, η Ρωσία υπέβαλε δύο σχέδια συνθηκών στο ΝΑΤΟ: την παύση κάθε επέκτασης και την απουσία επιθετικών όπλων στα σύνορά της. Η Δύση τα απέρριψε με περιφρόνηση. Τέσσερα χρόνια και αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες θύματα αργότερα, η Ουάσιγκτον ζητά από τη Μόσχα να υποβάλει εκ νέου τα έγγραφά της. Ο Witkoff υποδεικνύει ότι ο επόμενος γύρος διαπραγματεύσεων θα περιλαμβάνει την Ευρώπη.

Ο Πούτιν απάντησε στο ευρωπαϊκό ερώτημα πριν καν τεθεί. Τα ξένα στρατεύματα στην Ουκρανία είναι νόμιμοι στόχοι. Ωστόσο, κάθε σχέδιο «δύναμης διαβεβαίωσης» που αναπτύσσεται στο Λονδίνο ή το Παρίσι βασίζεται στην υπόθεση ότι Βρετανοί και Γάλλοι στρατιώτες θα μπορούσαν να αναπτυχθούν στην Ουκρανία στο πλαίσιο μιας συμφωνίας. Ο Πούτιν κατέστησε σαφές στους Αμερικανούς απεσταλμένους ότι, σε ένα τέτοιο σενάριο, αυτοί οι στρατιώτες θα γίνονταν στόχοι. Η Ευρώπη μπορεί κάλλιστα να έχει μια θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αλλά δεν μπορεί να φέρει τον στρατό της σε αυτό.

Η ανάλυση του Αλέξανδρου Μερκούρη

Ο φίλος μου Αλέξανδρος Μερκούρης, του The Duran , εξέτασε τις ίδιες εικόνες και κατέληξε σε ένα πανομοιότυπο, αλλά ακόμη πιο εύστοχο, συμπέρασμα. Σύμφωνα με αυτόν, οι απεσταλμένοι δεν ήρθαν στη Μόσχα για μια συνηθισμένη επίσκεψη. Πήγαν εκεί βιαστικά, ανησυχώντας ότι η Ρωσία είχε μετατοπίσει τη συζήτηση μακριά από την ατζέντα που προτιμούσε η Ουάσινγκτον - η οποία επικεντρώνεται στις γραμμές κατάπαυσης του πυρός και στα εδαφικά ζητήματα. Το κεντρικό επιχείρημα του Αλεξάντερ είναι ότι η Μόσχα θέτει ως προϋπόθεση την ειρήνη με ένα από τα δύο αποτελέσματα: μια ολοκληρωτική ρωσική στρατιωτική νίκη ή τη δημιουργία μιας νέας ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας. Τα ζητήματα του εδάφους, των συνόρων και των εκεχειριών έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Ο Αλεξάντερ επισημαίνει ότι ο Βλαντιμίρ Μεντίνσκι περιέγραψε αυτή τη θέση στο Άμπου Ντάμπι, όπως ακριβώς είχε κάνει και ο Σεργκέι Λαβρόφ πριν από αυτόν.

Ο Αλεξάντερ σημείωσε επίσης τη χορογραφία των ανταλλαγών: ακόμη και πριν οι απεσταλμένοι προλάβουν να πλησιάσουν τον Πούτιν, ο Γιούρι Ουσάκοφ τους υποδέχτηκε για να διαπιστώσει τι έφερναν μαζί τους. Στις φωτογραφίες της κύριας συνάντησης που δημοσίευσε το Κρεμλίνο, ο Αλεξάντερ παρατήρησε ότι κανείς δεν χαμογελούσε. Οι Ρώσοι επέδειξαν μια σταθερή συμπεριφορά, ενώ οι Αμερικανοί φάνηκαν να μην αισθάνονται άνετα. Πέρα από τις πιο εγκάρδιες ανταλλαγές που είχαν πραγματοποιηθεί νωρίτερα μέσα στο έτος. Ο Μεντίνσκι ήταν παρών στην αίθουσα. Ο Αλεξάντερ ερμήνευσε αυτή την παρουσία ως ένα σκόπιμο μήνυμα υπέρ μιας σκληρότερης γραμμής και συνόψισε απερίφραστα τις θέσεις του Μεντίνσκι: την επιστροφή όλων των ρωσικών εδαφών και τον αποκλεισμό της Ευρώπης από τις διαπραγματεύσεις.

Σύμφωνα με τον Αλεξάντερ, ο Πούτιν απέρριψε οποιαδήποτε λύση «γκρίζας ζώνης» υπέρ μιας οριοθέτησης των συνόρων με βάση τα εθνικά σύνορα. Πρότεινε την εκκένωση της Κωστιαντίνοβκα και απαίτησε να μην εισέλθουν ποτέ ξένα στρατεύματα στην Ουκρανία. Το όραμά του για «αέναη ειρήνη» περιλαμβάνει την Ευρώπη, αλλά με όρους που θέτει η Ρωσία.

Το συμπέρασμα του Αλεξάντερ είναι ένα που μου έρχεται συνεχώς στο μυαλό: Η Ευρώπη είναι παγιδευμένη. Επικαλείται ένα άρθρο των Financial Times που αναφέρει ότι οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι φοβούνται μήπως πέσουν σε παγίδα σχετικά με την αρχιτεκτονική ασφαλείας και τονίζει ότι η Ευρώπη δεν έχει ακόμη καθορίσει ποιος θα είναι εξουσιοδοτημένος να διαπραγματευτεί εκ μέρους της. Αναφέρει επίσης ότι η Μόσχα απέρριψε μια προσπάθεια δημιουργίας ενός άτυπου στρατιωτικού καναλιού επικοινωνίας που πρότειναν οι Βρετανοί. Κατά την άποψή του, η Δύση αντιμετωπίζει το χειρότερο γεωπολιτικό της οπισθοδρόμηση από το 1945 και μια προσέγγιση «όλα ή τίποτα» τελικά την αφήνει με απολύτως τίποτα.

Παρατηρήστε τη σκηνή

Το τραπέζι ήταν άδειο. Οι κάμερες έτρεχαν. Ο Πούτιν ευχαρίστησε τον Τραμπ, πρότεινε μια αποστολή για την επίλυση μιας διαμάχης στο πεδίο της μάχης υπέρ της Ρωσίας, αγνόησε το εδαφικό ζήτημα και απέρριψε κατηγορηματικά οποιοδήποτε σχέδιο που να περιλαμβάνει ευρωπαϊκά στρατεύματα. Στη συνέχεια, έστειλε τους απεσταλμένους πίσω στο Δουβλίνο για να εξηγήσουν τα πάντα στον Ζελένσκι.

Η Ουάσινγκτον θα χαρακτηρίσει τη συνάντηση «εποικοδομητική» — επειδή η Ουάσινγκτον συστηματικά αποκαλεί κάθε συνάντηση «εποικοδομητική». Οι Ρώσοι, από την πλευρά τους, την χαρακτήρισαν «ειλικρινή» και, για πρώτη φορά, νομίζω ότι υποτίμησαν την πραγματικότητα. Το μήνυμα που προερχόταν από το κτίριο της Γερουσίας ήταν σαφές: Η Ρωσία κερδίζει, το γνωρίζει και δεν μπαίνει καν στον κόπο να προσποιηθεί πια. Αυτές οι συνομιλίες δεν είναι τίποτα περισσότερο από συνεδρίες όπου οι Αμερικανοί έρχονται για να μάθουν τους όρους που επιβάλλονται. Δεν σερβίρετε αναψυκτικά σε ανθρώπους που έχουν έρθει για να υπαγορεύσουν.

πηγή: Ένας γιος της Νέας Αμερικανικής Επανάστασης

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια