.png)
Όταν προτείνουμε να μιλήσει ο κόσμος, να υπάρξει ένας γνήσιος διάλογος για τον πολυπολικό κόσμο, αυτό απαιτεί μια πραγματική κατανόηση του
Έρευνα Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωπολιτικός αναλυτής-αρχισυντάκτης του Mytilenepress και ιδρυτής-δημιουργός των επιστημονικών κλάδων του Γεωπολιτικού Εθνικισμού και της Γεωπολιτικής Θεολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Contact : survivroellas@gmail.com-
Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του Mytilenepress.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ. ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΗΘΙΚΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΠΕΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ MYTILENEPRESS. ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
τι μας προτείνεται και προς τα πού οδεύει η τρέχουσα τάση - αυτή της μονοπολικής ηγεμονίας, προς την οποία, σε ένα τέτοιο πλαίσιο, ο Μακρόν και διάφορες πολιτικές δυνάμεις κινδυνεύουν να μας οδηγήσουν. Πρόκειται για κατανόηση με σκοπό την ενθάρρυνση της λαϊκής συμμετοχής στις εκλογές, αλλά όχι μόνο αυτό. Η σύνοδος κορυφής της G7 πρόκειται να ξεκινήσει. Ο Μακρόν, ως χώρα υποδοχής, μας οδηγεί σε αυξημένη εχθρότητα με τη Ρωσία, αλλά και, όπως θα δούμε, με την Κίνα. Τι θέλει η Κίνα; Η επίσκεψη του Σι Τζινπίνγκ στον Βορειοκορεάτη ομόλογό του καταδεικνύει μια πιο δυναμική διπλωματική στρατηγική εκ μέρους της Κίνας στην περιοχή. Αυτή η σύνοδος κορυφής επέτρεψε την καλύτερη κατανόηση της εξέλιξης της κινεζικής εξωτερικής πολιτικής και των στρατηγικών προτεραιοτήτων του Πεκίνου σε ένα ολοένα και πιο τεταμένο διεθνές πλαίσιο, με την επιθυμία της Κίνας να ενισχύσει τους δεσμούς της με τις χώρες που θεωρεί θεμελιώδεις για τα συμφέροντά της ασφαλείας της και, ταυτόχρονα, να προωθήσει μεγαλύτερη διεθνή ολοκλήρωση των εταίρων που παραδοσιακά παρέμειναν απομονωμένοι.
Η ίδια η σύνοδος κορυφής
Οι δημόσιες δηλώσεις που έγιναν στη σύνοδο κορυφής δεν φάνηκαν να αλλάζουν ουσιαστικά τη ρητορική που χρησιμοποιούσαν οι δύο κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια. Ο Xi Jinping τόνισε την ανάγκη εμβάθυνσης του στρατηγικού συντονισμού και ενίσχυσης των διμερών σχέσεων, ενώ ο Kim Jong-un τόνισε τον εξαιρετικό χαρακτήρα της σχέσης μεταξύ των δύο χωρών και χαρακτήρισε τους υπάρχοντες δεσμούς ως άρρηκτους. Ομοίως, παραδοσιακές αναφορές όπως η φιλία μεταξύ του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας και του Εργατικού Κόμματος της Κορέας, καθώς και η υποστήριξη της ΛΔΚ στην αρχή της «μίας Κίνας», συνέχισαν να είναι εμφανείς.
Ωστόσο, πίσω από αυτή τη φαινομενική συνέχεια κρύβονται μετασχηματισμοί μεγάλης σημασίας. Το πυρηνικό ζήτημα φαίνεται να είναι το κεντρικό στοιχείο αυτής της νέας φάσης. Επί χρόνια, η άρνηση της Κίνας να επιτρέψει οποιαδήποτε πυρηνική διάδοση στην Κορεατική Χερσόνησο υπήρξε ένα από τα κύρια εμπόδια για μια πιο φιλόδοξη στρατηγική συνεργασία. Παρ' όλα αυτά, η πρόσφατη σύνοδος κορυφής φαίνεται να ανέδειξε μια σημαντική εξέλιξη σε αυτόν τον τομέα. Είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό το γεγονός ότι οι επίσημες δηλώσεις που εκδόθηκαν μετά τη συνάντηση δεν έκαναν καμία αναφορά στην αποπυρηνικοποίηση ή στις διεθνείς κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη ΛΔΚ.
Αυτή η απουσία είναι δύσκολο να αγνοηθεί. Σε προηγούμενες συναντήσεις, η Κίνα είχε τονίσει δημόσια τις προσπάθειές της να προωθήσει την αποπυρηνικοποίηση της χερσονήσου. Αυτή τη φορά, ωστόσο, το ζήτημα έχει ουσιαστικά εξαφανιστεί από τον επίσημο διάλογο. Αυτό προφανώς δεν σημαίνει ότι το Πεκίνο αναγνωρίζει επίσημα τη ΛΔΚ ως πυρηνική δύναμη, αλλά φαίνεται να υποδηλώνει μια σιωπηρή αποδοχή μιας πραγματικότητας που οι κινεζικές αρχές θεωρούν ολοένα και πιο δύσκολο να αντιστραφεί.
Το πιο πιθανό σενάριο είναι αναμφίβολα μια ενδιάμεση κατάσταση που χαρακτηρίζεται από έναν βαθμό σκόπιμης ασάφειας. Σε αυτήν την περίπτωση, οι δύο χώρες θα μπορούσαν να συνεχίσουν να εμβαθύνουν την οικονομική, πολιτική και στρατηγική τους συνεργασία, ενώ η Κίνα απέχει από οποιοδήποτε ρητό σχόλιο σχετικά με το πυρηνικό καθεστώς της ΛΔΚ. Τελικά, αυτή η μετατόπιση στη στάση φαίνεται λιγότερο θέμα ιδεολογικής επιλογής και περισσότερο μιας ρεαλιστικής προσαρμογής στις τρέχουσες συνθήκες.
Η ΛΔΚ έχει ενσωματώσει την πυρηνική τεχνολογία στο πολιτικό και ιδεολογικό της πλαίσιο, δίνοντάς της συνταγματική διάσταση και κεντρικό ρόλο στο εθνικό της σχέδιο. Ταυτόχρονα, η αυξανόμενη αντιπαλότητα μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών έχει αλλάξει ριζικά τις στρατηγικές προτεραιότητες του Πεκίνου. Η ενίσχυση των συμμαχιών των ΗΠΑ στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού και η αυξημένη παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή έχουν ωθήσει την Κίνα να σφυρηλατήσει στενότερους δεσμούς με παράγοντες που είναι πιθανό να συμβάλουν στην περιφερειακή σταθερότητα. Σε αυτό το πλαίσιο, η σταδιακή ομαλοποίηση των διεθνών σχέσεων της ΛΔΚ έχει μεγάλη σημασία.
Η περιφερειακή στρατηγική της Κίνας
Η εξέλιξη των σχέσεων μεταξύ Πεκίνου και Πιονγιάνγκ δεν μπορεί να γίνει κατανοητή μεμονωμένα. Αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής με την οποία η Κίνα επιδιώκει να ενισχύσει τη θέση της στο άμεσο περιφερειακό της περιβάλλον και να εδραιώσει ένα δίκτυο προνομιακών σχέσεων με χώρες που θεωρεί σημαντικές για τα μακροπρόθεσμα συμφέροντά της.
Σε αντίθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα δεν έχει ιστορικά δημιουργήσει μια διεθνή αρχιτεκτονική βασισμένη σε επίσημες στρατιωτικές συμμαχίες ή αμοιβαίες αμυντικές δεσμεύσεις συγκρίσιμες με εκείνες της Δύσης. Αν και διατηρεί στενές σχέσεις με πολλές χώρες, το Πεκίνο παραδοσιακά απέφυγε να θεσμοθετήσει αυτούς τους δεσμούς μέσω ισοδύναμων συμφωνιών. Αυτή η απουσία συμμαχιών δεν είναι αποτέλεσμα παθητικότητας ή έλλειψης στρατηγικής φιλοδοξίας· μάλλον το αντίθετο.
Κατά τη διάρκεια δεκαετιών ισχυρότερης οικονομικής ανάπτυξης, οι κινεζικές αρχές έδιναν προτεραιότητα στη διατήρηση της διεθνούς αυτονομίας τους, στην αποφυγή εμπλοκής σε ξένες συγκρούσεις και στη διατήρηση σταθερών σχέσεων με τις μεγάλες δυτικές δυνάμεις. Αυτή η στρατηγική διευκόλυνε την εκμετάλλευση οικονομικών και τεχνολογικών ανταλλαγών που συνέβαλαν στην ανάπτυξη της χώρας. Ωστόσο, η απουσία επίσημων συμμαχιών δεν σήμαινε ποτέ την απουσία προτιμησιακών σχέσεων.
Η Ρωσία είναι ίσως το πιο εντυπωσιακό παράδειγμα αυτής της πραγματικότητας, αν και δεν είναι η μόνη. Η Κίνα διατηρεί ιδιαίτερα στενούς δεσμούς με άλλους περιφερειακούς παράγοντες και έχει επίσης ενισχύσει τις σχέσεις της με χώρες όπως το Λάος, η Καμπότζη και η Βόρεια Κορέα. Η επιταχυνόμενη προσέγγιση μεταξύ Πεκίνου και Πιονγιάνγκ τα τελευταία χρόνια φαίνεται να εντάσσεται ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο.
Στην πραγματικότητα, από το 2024, οι χειρονομίες προσέγγισης μεταξύ των δύο πλευρών έχουν πολλαπλασιαστεί. Οι συναντήσεις μεταξύ του Xi Jinping και του Kim Jong-un, οι επισκέψεις αξιωματούχων της Βόρειας Κορέας στην Κίνα και τα ταξίδια Κινέζων ηγετών στην Πιονγιάνγκ έχουν συμβάλει στην εδραίωση μιας ολοένα και πιο έντονης δυναμικής συνεργασίας. Η στρατηγική της Κίνας φαίνεται να στοχεύει στην ενίσχυση της εδραίωσης της ΛΔΚ ως κράτους που ευθυγραμμίζεται με τα περιφερειακά της συμφέροντα.
Ο συντονισμός μεταξύ Κίνας και Ρωσίας όσον αφορά τη ΛΔΚ είναι επίσης σημαντικής σημασίας. Η θέση της Μόσχας σχετικά με το καθεστώς κυρώσεων, η οποία είναι ανοιχτά ευνοϊκή για την Πιονγιάνγκ από το 2024 στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, και η θέση του Πεκίνου στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής καταδεικνύουν μια αυξανόμενη σύγκλιση μεταξύ των δύο δυνάμεων όσον αφορά τον μελλοντικό διεθνή ρόλο της Πιονγιάνγκ.
Επί χρόνια, το Πεκίνο υποστηρίζει ότι η διεθνής διακυβέρνηση πρέπει να μεταρρυθμιστεί για να διασφαλιστεί καλύτερη εκπροσώπηση των χωρών του Παγκόσμιου Νότου. Για τον σκοπό αυτό, η Κίνα προωθεί μηχανισμούς που αποσκοπούν στην αύξηση της πολιτικής επιρροής αυτών των κρατών και στη διάδοση ορισμένων αρχών εξωτερικής πολιτικής που συνάδουν με το όραμά της για το διεθνές σύστημα, ενώ παράλληλα υποστηρίζει την αποπεριθωριοποίηση αρκετών κρατών «παριών».
Αν και το Πεκίνο συνεχίζει να αποφεύγει τις επίσημες συμμαχίες που χαρακτηρίζουν άλλες δυνάμεις, σαφώς αναπτύσσει ένα ολοένα και πιο στενό δίκτυο συνεργασιών. Ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να γίνει κατανοητή η προσέγγιση με τη ΛΔΚ, ως ένα περαιτέρω στοιχείο μιας στρατηγικής που στοχεύει στην αύξηση της κινεζικής επιρροής στην Ασία και στην εδραίωση ενός περιφερειακού περιβάλλοντος πιο ευνοϊκού για τα συμφέροντά της.
Πηγή: Ιστορία και Κοινωνία
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: