Γνωστά μέσα μαζικής ενημέρωσης πανελλήνιας εμβέλειας που τα διαβάζουν και ανήλικα παιδιά, προωθούν τον Διονυσιακό-στοματικό έρωτα.
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωπολιτικός αναλυτής-αρχισυντάκτης του Mytilenepress και ιδρυτής-δημιουργός των επιστημονικών κλάδων του Γεωπολιτικού Εθνικισμού και της Γεωπολιτικής Θεολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Contact : survivroellas@gmail.com-
Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του συγγραφέα.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ. ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΗΘΙΚΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΠΕΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ MYTILENEPRESS. ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ.
Δυστυχώς τα ΜΜΕ αυτά διαβάζονται και από ανήλικα παιδιά, με καταστροφικές συνέπειες για το ετοιμοθάνατο Ελληνικό έθνος. Στο σημείο αυτό επιθυμώ να σας προτείνω στο τέλος της επιστημονικής μου εργασίας να δείτε ένα δεκάλεπτο βίντεο με τον Πατέρα Σάββα Αχιλλέως.(1) Διαβάζουμε άναυδοι τα άκρως επικίνδυνα Διονυσιακά δημοσιεύματα περί έρωτα :
"Ασφαλώς και είναι σεξ, κανονικό και πλήρες, αυτό που λέγεται στοματικό. Επειδή προσφέρει σίγουρα τον οργασμό, τόσο στον άνδρα, όσο και στην γυναίκα. Δεν είναι γεννητικό «όργανο» το στόμα, όμως απ’ αυτό ακριβώς το σημείο του σώματος ξεκινάει, ασυνείδητα βέβαια, η σεξουαλικότητα του ανθρώπου. Από τότε που γεννιέται, που αρχίζει να θηλάζει το βυζί της μαμάκας.
Στόμα, μετά πρωκτός και βέβαια τα γεννητικά όργανα, πέος και αιδοίο, η αγία τριάδα παραγωγής της σεξουαλικής απόλαυσης. Και είπαμε. Το σεξουαλικό «ξύπνημα», το σεξουαλικό πρωτοφτερούγισμα γίνεται με την επαφή με το στόμα.
Μεγάλη στιγμή και για τους δύο όταν η γυναίκα με τα μάτια καρφωμένα επάνω του απλώνει τα χέρια και τον πιάνει σηκωμένο. Τεράστια στιγμή που απαιτεί κινήσεις τελετουργικές μέχρι να πλησιάσουν τα χείλη της στο πέος. Είναι δικό της, για πάρτη της, εκείνη, όχι εκείνος, θα κάνει παιχνίδι. Με τα δάκτυλά της, με τα χάδια, με το στόμα, με τη γλώσσα, με τη φούκτα της, με τα φιλιά της χαρίζει και εισπράττει ηδονή σε ρυθμούς και ένταση που η ίδια αποφασίζει.
Μιλάμε γι’ αυτό που πρόστυχα και με γλώσσα του δρόμου αποκαλείται «τσιμπούκι» και «πίπα». Η πεολειξία, λέξη σύνθετη από το πέος και το ρήμα γλείφω (λείχω), πρόκειται για ερωτική, έστω σεξουαλική επαφή, υψηλής κλάσεως που πέρα από τη θεϊκή ηδονή προσφέρει ένα ψυχολογικό, ένα συναισθηματικό δέσιμο ανάμεσα στους δύο. Ο άνδρας νοιώθει πως η γυναίκα είναι πράγματι «δική» του, αφού εκείνη περισσότερο για την ευχαρίστησή του εγκαταλείπει το γυναικείο ταμπού του πεοθηλασμού.
Δεν υπάρχει άνδρας που να μην τρελλαίνεται όταν με μισόκλειστα μάτια η γυναίκα βυζαίνει το μόριό του. Το καλύτερό του αν η γυναίκα, ακόμα και η πρωτάρα στο τρομπάρισμα του πέους, είναι απελευθερωμένη και χωρίς ντροπή, χωρίς δισταγμούς, «αφοσιωθεί» στις υπέροχες στιγμές και κάνει με τη γλώσσα και τα ακροδάκτυλα κινήσεις εμπνευσμένες…
Δεν χρειάζονται μαθήματα στη γυναίκα. Καμία καθοδήγηση. Χαλαρή και σε θέση βολική, παίζει μουσική, λες και κρατά το κλαρίνο, λες και τα χέρια της έρχονται σε επαφή με τα πλήκτρα του πιάνου. Ο άνδρας περιμένει το χάδι της, το φιλί της στο πέος, ειδικά στο «κεφάλι» του, στους όρχεις βέβαια, ακόμα πιο «κάτω», στο ανάμεσα με τον πρωκτό.
Όπως υπάρχουν νευρικές απολήξεις αμέτρητες στο κεφάλι του πουλιού (1), έτσι υπάρχουν και στη γλώσσα, στο στόμα μέσα. Να, γιατί παράγεται υπέρτατη ηδονή από την επαφή του «δωρητή» άνδρα και της «παραλήτριας» γυναίκας. (Θα επανέλθω με την αιδιολειξία, το στοματικό σεξ με τη γλώσσα του άνδρα στο γυναικείο γεννητικό όργανο).
Η διονυσιακή ηδονή στο στοματικό σεξ!"
https://x.com/DailyNewsGR/
https://boro.gr/228403/to-
Επίσης εκατομμύρια άνθρωποι ασχολούνται με τα Διονυσιακά δρώμενα, χωρίς να έχουν την απαραίτητη Αριστόκλεια παιδεία. Διαβάζουμε σχετικά με την Διονυσιακή θεουργία και όχι μόνον :
"Το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο έχει μια Διονυσιακή πλευρά. Ο μελετητής Dennis Macdonald έχει βιβλία ή άρθρα σχετικά με αυτό (αλλά το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς του αφορά την επιρροή των Επών του Ομήρου στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιο). Βασικά, ο Διόνυσος ήταν, σωστά, ο θεός της ευτυχίας (ο θεός του κρασιού είναι ένας τίτλος που δεν τον μεταφέρει στην ολότητά του). Βασικά, η ζωή ήταν σκληρή (ή μάλλον εξακολουθεί να είναι για πολλούς ανθρώπους), οι πληβείοι και οι σκλάβοι δούλευαν όλη μέρα στα χωράφια, οι στρατιώτες σφαγιάζονταν στους πολέμους, οι γυναίκες υποτάσσονταν στους άνδρες. Μόνο οι βασιλιάδες και οι ευγενείς απολάμβαναν μια καλή ζωή (εξ ου και το επίθετο "βασιλιάδες που τρέφονται από τον Δία"). Έτσι, ο Διόνυσος φέρνει μαζί του την ευτυχία και τις απολαύσεις που κάνουν τη ζωή απολαυστική, δηλαδή το κρασί, το φαγητό, τα γλέντια, το τραγούδι και το σεξ. Η ζωή σου ως σκλάβος ή γυναίκα μπορεί να ήταν άσχημη, αλλά θα μπορούσες τουλάχιστον να έχεις κάποιες απολαύσεις στα γλέντια.
Ο Διόνυσος αντιπροσώπευε επίσης τη ρήξη όλων των κοινωνικών κανόνων, γι' αυτό και οι βασιλιάδες συχνά τον απορρίπτουν στη μυθολογία (ο Θρακιώτης Λυκούργος, και πιο διάσημα ο βασιλιάς Πενθέας στις Βάκχες του Ευριπίδη), επειδή ο Διόνυσος αντιπροσωπεύει το δώρο του κρασιού και του γλεντιού στις κατώτερες τάξεις, τη ρήξη των κοινωνικών κανόνων που προκαλεί θυμό στους βασιλιάδες. Αλλά προσέξτε αυτά τα πράγματα για τις λατρείες ή ό,τι άλλο. Δεν γνωρίζω τόσο πολύ την ελληνική θρησκεία όσο γνωρίζω τη μυθολογία, αλλά τα δύο πράγματα ήταν διαφορετικά. Έτσι, για παράδειγμα, η λατρεία της Αφροδίτης δεν περιελάμβανε σεξ ή λατρευτική πορνεία όπως πιστεύουν πολλοί άνθρωποι σήμερα, ήταν απλώς μια κανονική λατρεία προς αυτήν, με τα συγκεκριμένα ζώα και θυσίες και φυτά και προσευχές της, αλλά σπάνια διαφορετική από τους άλλους θεούς με αυτόν τον τρόπο.
Έτσι, στη λατρεία του Διονύσου θα αφιέρωναν στους θεούς τα αγαπημένα του ζώα και φυτά και προσευχές, αλλά όχι κάτι πέρα από αυτό. Ωστόσο, γνωρίζω επίσης ότι σε ορισμένες λατρείες κατανάλωναν κρασί για να μεθύσουν και έτσι να κατέχονται από τον Διόνυσο. Εν συντομία, η λατρεία του θεού δεν ήταν σαν φατρίες σε ένα παιχνίδι.
Οι Βάκχες του Ευριπίδη είναι βασικό κείμενο για τη Διονυσιακή λογοτεχνία όταν εξετάζουμε τη λατρεία του Διονύσου. Οι τελετές συνήθως γίνονταν μακριά από την πόλη και τα μάτια των κρατικών αρχών και ήταν συχνά αρκετά υπερβολικές.
Οι γυναίκες λάτρεις ονομάζονταν μαινάδες. Συχνά απεικονίζονταν να κρατούν ένα μακρύ ραβδί ή στέλεχος μάραθου με κισσό (ο θύρσος), και οι τελετές τους περιλάμβαναν συγκέντρωση σε μια ομάδα μόνο γυναικών (μόνο γυναίκες μπορούσαν να είναι μαινάδες· αν μια ομάδα περιλάμβανε άνδρες και γυναίκες, ήταν ένας θίασος). Προτιμούσαν να συγκεντρώνονται σε απομακρυσμένα ορεινά σημεία για άγριους χορούς (ορηβασία) αλλά και να σκίζουν άγρια ζώα σε κομμάτια και μετά να τρώνε τη σάρκα αυτών των άγριων ζώων ωμή. Φαντάζονταν ότι ο ίδιος ο θεός ήταν μυστικά παρών στο ζώο. Αυτή ήταν η λεγόμενη ευχαρίστηση του να τρως ωμή σάρκα (ομοφαγίς χάρις). Θα συνιστούσα ανεπιφύλακτα να διαβάσετε το Dionysos του Richard Seaford και να ακούσετε το The Pagan World του Hans-Friedrich Mueller (Διάλεξη 9) για να λάβετε πιο λεπτομερείς πληροφορίες.
Η υπόθεση Διόνυσος-Ιησούς είναι μια τεράστια τρύπα κουνελιού. Υποστηρίζει ότι η απεικόνιση του Ιησού στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη μοιράζεται σημαντικές παραλληλότητες με τον Έλληνα θεό Διόνυσο, όπως απεικονίζεται στις Βάκχες του Ευριπίδη. Αυτή η θεωρία προωθείται κυρίως από τον Dennis R. MacDonald στο έργο του The Dionysian Gospel. Ο MacDonald χρησιμοποιεί μια κριτική προσέγγιση γνωστή ως Κριτική Μίμησης, η οποία υποδηλώνει ότι οι συγγραφείς των Ευαγγελίων της Καινής Διαθήκης αντήχησαν σκόπιμα θέματα και αφηγήσεις από την κλασική ελληνική λογοτεχνία. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, το Τέταρτο Ευαγγέλιο (Ιωάννη) δεν επηρεάζεται απλώς, αλλά είναι μια δημιουργική επανεφεύρεση των Βακχών, με σκοπό να κάνει την μορφή του Ιησού πιο σχετική με ένα ελληνιστικό κοινό.
Η διατριβή του MacDonald στηρίζεται στην έννοια της λογοτεχνικής μίμησης, όπου ο ευαγγελιστής λέγεται ότι χρησιμοποίησε τον Διόνυσο—έναν θεό που ενσαρκώνει το κρασί, τη γονιμότητα και την ανάσταση—ως πρότυπο για να δημιουργήσει έναν Ιησού που θα αντηχούσε στους ελληνόφωνους προσήλυτους. Η υπόθεση υποστηρίζει ότι αυτή η μίμηση εκτείνεται πέρα από τις επιφανειακές ομοιότητες, προτείνοντας ότι η δομή της αφήγησης του Ιωάννη, τα μοτίβα και οι χαρακτηρισμοί είναι κατασκευασμένοι με τρόπο που αντικατοπτρίζει το αρχέτυπο του Διονυσιακού. Αυτή η ερμηνεία του Ευαγγελίου του Ιωάννη ως Διονυσιακού Ευαγγελίου υποδηλώνει μια στρατηγική προσαρμογή των παγανιστικών μοτίβων για να διατυπωθεί ένα χριστιανικό μήνυμα, ένα μήνυμα που θα ήταν οικείο αλλά και μεταμορφωτικό για το κοινό στο οποίο προοριζόταν.
Η ανάλυση του MacDonald καλεί τους αναγνώστες να εξετάσουν το Ευαγγέλιο του Ιωάννη υπό ένα νέο φως, ως ένα κείμενο που είναι βαθιά ενσωματωμένο στο πολιτιστικό και λογοτεχνικό πλαίσιο της εποχής του, αντικατοπτρίζοντας ένα συγκρητιστικό μείγμα εβραϊκών και ελληνιστικών θρησκευτικών παραδόσεων. Το JSTOR έχει μερικά δωρεάν άρθρα που εμβαθύνουν πολύ περισσότερο σε αυτό, αν δεν θέλετε να αγοράσετε το βιβλίο.
https://www.jstor.org/action/doBasicSearch?Query=Mimesis+criticism&so=rel
Δεν υπάρχει εύκολη ή απλή απάντηση σε αυτή την ερώτηση, και αν ενδιαφέρεσαι πραγματικά, σου συνιστώ ανεπιφύλακτα να διαβάσεις το Διόνυσος: Μύθος και Λατρεία του Walter Otto. Είναι λίγο παλιό, αλλά είναι μια καλή εισαγωγή. Ψάξε για τον "Ορφισμό". Και οπωσδήποτε διάβασε τις Βάκχες του Ευριπίδη! Βασικά, εξαρτάται από το πλαίσιο. Η Αθήνα λάτρευε τον Διόνυσο με μεγάλα δημόσια φεστιβάλ που περιλάμβαναν πομπές στους δρόμους και θεατρικούς αγώνες. Οι ορφικοί μυημένοι λάτρευαν τον Διόνυσο σε μυστικά τελετουργικά και ζούσαν ως ασκητές. Η λατρεία του Διονύσου είναι ποικίλη και πολύπλοκη.
Είχε ναούς, αλλά λατρευόταν και έξω στη φύση. Μερικές από τις πρακτικές με τις οποίες συνδέεται περιλαμβάνουν τεχνικές έκστασης (χορός, φωνές, περιστροφή ή ταλάντωση και μέθη), μάσκες, θέατρο, τραγούδι διθυράμβων (ένα είδος ύμνου), πομπές στην πόλη και στο βουνό, ιερός γάμος ("ιερός γάμος", που μπορεί να περιελάμβανε ή όχι πραγματικό σεξ) και ωμοφαγία (κατανάλωση ωμής σάρκας). Οι τεχνικές έκστασης σου επιτρέπουν να μπεις σε μυστικιστική έκσταση, ένα είδος θεϊκά εμπνευσμένης τρέλας, και μπορείς να αποκτήσεις γνώση και δύναμη από τους θεούς κάνοντας αυτό. Τα μυστικά τελετουργικά ονομάζονταν κυριολεκτικά όργια (από εκεί προέρχεται η λέξη), αλλά κατά πάσα πιθανότητα δεν ήταν σεξουαλικά φεστιβάλ για όλους.
Αυτή είναι απλώς η φήμη που απέκτησαν για τη μυστικότητά τους, η οποία τονίζεται στις Βάκχες. Όσο για τον Ιησού... Δεν πρόκειται καν να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση αυτή τη στιγμή. Υπάρχουν κάποιες παράξενες ομοιότητες μεταξύ του Διονύσου και του Ιησού, αλλά η σύντομη απάντηση είναι όχι. Δεν υπάρχει άμεση σύνδεση μεταξύ τους που να έχει καθοριστεί από στοιχεία.
Δεν θέλω να μπω πολύ βαθιά, αλλά υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που πιστεύουν ότι η λατρεία του Διονύσου επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τη σύγχρονη αντίληψη του Ιησού Χριστού, αφού προφανώς εκείνη την περίοδο στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία οι δύο κύριες θρησκείες ήταν ο Χριστιανισμός και η λατρεία του Διονύσου. Οι ομοιότητες είναι πολύ ενδιαφέρουσες.
Πράγματα όπως το να μετατρέπεις το νερό σε κρασί, η ιστορία στην Αγία Γραφή όπου ο θεός λέει ότι κανείς δεν μπορεί να τον κοιτάξει χωρίς να ακτινοβοληθεί (κάπως ταιριάζει με τον θάνατο της Σεμέλης), η έμφαση στην αναγέννηση, το να είσαι γιος του αρχηγού θεού με μια θνητή γυναίκα και μερικά άλλα πράγματα. Τουλάχιστον είναι ενδιαφέρον να το ψάξεις.
https://www.reddit.com/r/GreekMythology/comments/1bnksmj/what_did_the_cult_of_dionysus_look_like/?tl=el
ΓΕΩΠΟΛΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΤΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ. ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΊΒΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ.
Ο Χριστιανισμός εξευγενίζει-ισορροπεί, διότι ηρεμεί, ομορφαίνει τις ανθρώπινες ψυχές, τις γεμίζει με αγάπη για τον συνάνθρωπο, την ζωή και κάθε τι ωραίο. Η τάξη του Χριστού, είναι το άλφα και το ωμέγα, για την εθνική και την ατομική μας επιβίωση.
Ο Χριστιανισμός και ο Αριστόκλειος πολιτισμός (Ελληνοχριστιανισμός), προσφέρουν τα πάντα διότι προστατεύουν, εξευγενίζουν-ισορροπούν, καλλιεργούν, ηρεμούν, ομορφαίνουν τις ανθρώπινες ψυχές, τις γεμίζουν με αγάπη για τον συνάνθρωπο, την ζωή και κάθε τι ωραίο. Το Ελληνικό έθνος ως πολιτιστική-γεωστρατηγική οντότητα, διαχρονικά στηρίζεται στην παιδεία-πολιτισμό και την Ορθοδοξία.
Ο Θεός-Δημιουργός του Αριστοκλέους έδωσε στις γυναίκες την επίπονη-δύσκολη αποστολή στα πλαίσια της Εθνικής Επιβίωσης. Οι γυναίκες γεννούν, μεγαλώνουν, διαπαιδαγωγούν, αγαπούν, προστατεύουν και δημιουργούν σωστούς Έλληνες Χριστιανούς, χρήσιμους πολίτες στην κοινωνία και στο έθνος. Ανθρώπους που δεν τους εκφράζει η Διονυσιακή Κουλτούρα. Η εξέχουσα θέση των Ελληνίδων γυναικών κατά την μεσαιωνική εποχή είναι αδιαμφισβήτητη. Τα έθνη κατακτώνται-αφανίζονται όταν απωλέσουν τον πολιτισμό, την παιδεία, την θρησκεία, την γλώσσα και την ηθική. Σε περιόδους έντονης ανησυχίας-δυστυχίας, βίας και πολέμων οι άνθρωποι βιώνουν καταστάσεις τις οποίες δεν μπορούν να διαχειριστούν με το πνεύμα και την ηθική. Φοβούνται-αρνούνται να σκεφτούν και να ερευνήσουν. Για αυτό στρέφονται προς το κακό, τις βίαιες πράξεις και τον Διονυσιακό πολιτισμό.
Η θέση της γυναίκας στο imperium romanum ήταν σαφώς ανώτερη σε σχέση με τις γυναίκες του Διονυσιακού πολιτισμού. Στο Ρωμαϊκό κράτος υπήρξαν γυναίκες αυτοκράτειρες-ηγεμονικές προσωπικότητες. Επίσης είχαμε γυναίκες επιστήμονες Φιλόσοφοι, Γεωμέτρες, Μαθηματικοί, Ιατροί, σε όλη την διάρκεια ζωής της αυτοκρατορίας (13/4/1204). Διότι οι άνδρες απουσίαζαν στους αμυντικούς πολέμους, σε όλες τις μεγάλες πόλεις, είχαμε κοινωνικές υπηρεσίες με επικεφαλείς γυναίκες. Επίσης οι γυναίκες του Ρωμαϊκού κράτους θεωρήθηκαν άξιες να κατέχουν το ύψιστο αξίωμα του κράτους. Η θέση της γυναίκας στην Ρωμαϊκή κοινωνία, ήταν σαφέστατα ανώτερη σε σχέση με αυτή της Ελληνικής αρχαιότητας, όπου κυριαρχούσε ο Φρυγικός Savazios. H Ορθοδοξία διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην κοινωνική θέση της γυναίκας στο Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος.
Ο Χριστός και η Υπεραγία Θεοτόκος απελευθέρωσαν τις γυναίκες από την αρχαία-παγανιστική εξουσία των ανδρικών ιερατείων των Δελφών και της Ελευσίνας. Μεγάλες γυναικείες προσωπικότητες συνέβαλαν στην διαμόρφωσή μιας νέας εποχής κατά την οποία το γυναικείο ιδεώδες συνδέεται στενά με την φιλανθρωπία και την κοινωνική πρόνοια, την δημιουργικότητα και την εξέλιξη.
Οι γυναίκες είναι άνθρωποι που έχουν θετικά και αρνητικά. Εκπροσωπούν τις θετικές και τις Ιερές ιδιότητες της Παναγίας, σε συνδυασμό με την αδύναμη και ατελή γυναικεία φύση της πρωτόπλαστης Εύας των Διονυσιακών αξιωμάτων. Η μόνη τέλεια γυναίκα είναι η Υπεραγία Θεοτόκος, με την τελειότητα-παρθενικότητα, αγνότητα, και την φιλανθρωπία της. Η Διονυσιακή Εύα και η Παναγία διαχρονικά αποτελούν το ιδεολογικό γυναικείο σύστημα αξιών, καθώς εκπροσωπούν τους δύο παγκόσμιους πολιτισμούς (Αριστόκλειο-Διονυσιακό). Σε όλη την Ρωμαϊκή περίοδο η γυναικεία δράση και παρουσία, σε κράτος-εκκλησία και κοινωνία υπήρξε καταλυτική. Ενδεικτικά αναφέρω Αγία Ελένη (Ισαπόστολος), Υπατία (Φιλόσοφος), Ευδοκία-Αθηναϊς, Άννα Κομνηνή, Ευδοκία Μακρεμβολίτισσα, Αγία Θεοφανώ, Βασίλισσα Θεοδώρα (σύζυγος αυτοκράτορα Θεόφιλου) και Ειρήνη η Αθηναία.
Η Ορθοδοξία και ο Μέγας Αριστοκλής αντιμετωπίζουν τις γυναίκες ως ίσες με τους άνδρες, ως Κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν Θεού. Για αυτό ο Ύπατος των Φιλοσόφων ζήτησε κοινή παιδεία και στρατιωτική εκπαίδευση για άνδρες και γυναίκες. Για τους Πατέρες της Ορθοδόξου πίστεως οι άνθρωποι είναι πλασμένοι από τον Θεό «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσίν» του. Το κατ’ εικόνα είναι η ελευθερία που έδωσε ο Θεός-Δημιουργός του Αριστοκλέους στο ανθ΄ρωπινο γένος, ώστε να έχει την δυνατότητα να αποκτήσει κατά χάριν, ό, τι έχει ο Θεός κατά φύσιν. Το κατ’ εικόνα είναι η δυνατότητα του εκπεσόντων ανθρώπων να ενωθούν οντολογικά με τον Θεό, να γίνουν κατά χάρη Θεοί. Το καθ’ ομοίωση σημαίνει την ολοκλήρωση αυτής της επιλογής. Ο Αριστόκλειος πολιτισμός αντιμετωπίζει τις γυναίκες ως ανθρώπους και όχι ως ζώα όπως τις θεωρούν οι παράγοντες της Διονυσιακής Κουλτούρας.
Εν τούτοις σύμφωνα με τον μεγαλύτερο μάγο των δύο τελευταίων αιώνων (Άλιστερ Κρόουλι) : «(Οι γυναίκες) διανοητικά ήταν ανύπαρκτες.Τα επιτεύγματά τους ήταν αυτά του πιθήκου και του παπαγάλου. Αυτά τα γεγονότα δεν με αποθάρρυναν. Αντιθέτως ήταν πολύ βολικό να έχεις σεξουαλικές σχέσεις με ένα ζώο» Σχετικά με την πρώτη σύζυγο του αναφέρει : «Μια φορά κατά την πρώτη εβδομάδα η Ρόουζ πήρε λίγο αέρα. Αναγνώρισα τα συμπτώματα την γύρισα ανάποδα και την έδειρα. Από τότε πρόσθεσε τα χαρακτηριστικά μιας τέλειας συζύγου σε εκείνα της τέλειας ερωμένης. Οι γυναίκες όπως όλοι οι ηθικά κατώτεροι, συμπεριφέρονται καλά μόνο όταν αντιμετωπίζονται με αποφασιστικότητα. Αυτή την άποψη είχαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι για τις γυναίκες και γενικότερα τις κατώτερες κοινωνικές τάξεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Μάρκος-Λικίνιος Κράσσος).
Διαχρονικά ο Αριστόκλειος πολιτισμός αποτελεί τα θεμέλια του έθνους για να επιβιώσει είτε να μεγαλουργήσει. Όταν αρνήθηκαν οι Ισραηλίτες τον Σωτήρα-Λυτρωτή Χριστό, τον αποδέχτηκαν οι Έλληνες των πρωτοχριστιανικών αιώνων και του μεσαίωνα, οι οποίοι έκαναν τον Ιουδαϊκό Χριστιανισμό Ελληνικό. Για αυτό οι πρόγονοι μας από σκλάβοι έγιναν διοικητές του Ρωμαϊκού κράτους. Η ίδρυση του παγκόσμιου Imprerium Romanum από τους Ιουδαίους ένωσε όλη την οικουμένη. Αυτό έφερε την υποταγή των εθνών, κατάργησε τα σύνορα στην Μεσόγειο, Ευρώπη, Μικρά Ασία. Βόρεια Αφρική, Συρία, Ισραήλ σχημάτισε την πατρίδα που γεννήθηκε η Ελληνορθοδοξία και δημιούργησε τις προυποθέσεις για την απελευθέρωση του Ελληνικού έθνους, το οποίο έφτασε στο απόγειο του, με την ανάληψη διοικήσεως του Ρωμαϊκού κράτους.
Οι Έλληνες των μεσαιωνικών αιώνων μέσα από την ηθική, την πίστη και την παιδεία έγιναν κληρονόμοι μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας (Ρωμαϊκή) και μια παγκόσμιας θρησκείας (Χριστιανισμός). Ο Χριστιανισμός αναδύθηκε και έγινε παγκόσμια θρησκεία με την εισαγωγή των Πλατωνικών διδασκαλιών από τους τρεις ιεράρχες και η αρχαία Ελληνική σοφία διασώθηκε και διατηρήθηκε στους αιώνες μέσα από την ενσωμάτωση της στην Ορθόδοξη-Χριστιανική πίστη. Κυριολεκτικά ο Ελληνισμός αναστήθηκε από την Ορθοδοξία.
Από το 2006 που ξεκίνησα να γράφω την στήλη Επικρατέειν η Απόλλυσθαι-Ισχύς Δια της Γνώσεως, έχω αναφέρει σε δεκάδες εργασίες μου ότι όλα τα έθνη που ασπάζονται την Διονυσιακή κουλτούρα έχουν κοινή πολιτική-στρατιωτική, οικονομική, κοινωνική, θρησκευτική και ερωτική ιδεολογία. Σοδομισμοί, στοματικά-καταπόσεις, όργια, αιμομιξίες και πάσης φύσεως σεξουαλικές παρεκτροπές γινόταν στην αρχαία Ελλάδα και δυστυχώς εκ νέου στην σημερινή εποχή. Όλες αυτές οι σεξουαλικές πράξεις, αποτελούν από τα πανάρχαια χρόνια το βασικότερο λατρευτικό τυπικό του Εωσφόρου.
Τις προαναφερόμενες εμετικές-αισχρότατες ερωτικές δραστηριότητες, τις έκαναν και τις κάνουν όσοι πιστεύουν στον Εωσφόρο, για να τιμήσουν τον μιαρό τους αφέντη και παράλληλα να αποκτήσουν δυνάμεις. Τα φιλιά στο στόμα με την γλώσσα συμβολίζουν τον αρχαίο Όφι-Εωσφόρο και παράλληλα είναι πολύ εμετικά και τρομερά αηδιαστικά. Στον αντίποδα τα αγνά ερωτικά Ελληνοχριστιανικά φιλιά στο στόμα χωρίς γλώσσα, μας δίνουν ζωή-ψυχική αρμονία, ενέργεια, δημιουργικότητα, λογική, καλοσύνη και ανθρωπιά.
Όταν ο Όφις (Εωσφόρος-Savazios) ενεργοποιηθεί μέσω διαλογισμών και ερωτικών πράξεων όπως το φιλί με την γλώσσα, ο σοδομισμός, ο στοματικός έρωτας, τα όργια, την λαγνεία, τα μαγιό μπικίνι ανελίσσεται μέσω των επτά τσάκρα. Το αποτέλεσμα είναι ότι επέρχεται έντονη συνειδητότητα-φώτιση, έχουμε απόκτηση πνευματικών ικανοτήτων και παντογνωσία. Η κόμπρα που υπάρχει σε πολλές τοιχογραφίες και ζωγραφιές στην αρχαία Αίγυπτο, συμβολίζει την διευρυμένη συνειδητότητα μετά απο την ανέλιξη του Όφι-Savaziou. Αυτή είναι η πραγματική βάση του Σατανισμού με την ανέλιξη του αρχαίου Όφι-Δράκου. Αυτοί που επιτυγχάνουν να ενεργοποιήσουν και να ανελίξουν την ενέργεια Κουνταλίνι, βρίσκονται σε πολύ υψηλότερα πνευματικά επίπεδα και δεν μπορούν να εξαπατηθούν από τον χριστιανισμό και τα σχετικά τους προγράμματα !!! Αυτά διδάσκουν μεταξύ πολλών άλλων οι μυσταγωγοί του Διονυσιακού πολιτισμού.
Ο Διονυσιακός πολιτισμός στον ερωτικό τομέα επανήλθε την σύγχρονη εποχή από τον Άλιστερ Κρόουλυ. Ο Κρόουλι τον ονόμασε σεξουαλική μαγεία. Σύμφωνα με τον Κρόουλι η γνώση της ερωτικής-Βακχικής μαγείας ήταν το μεγαλύτερο μυστικό των μυστικών ταγμάτων της αρχαιότητας και αποκαλύπτεται μόνο στους μυσταγωγούς.
Η δύναμη της μαγείας μέσω της σεξουαλικής αναπαραγωγής, προέρχεται από τα αρχαία μυστήρια. Επίσης στοιχεία μπορούν να βρεθούν στον Ινδουισμό, τον Ταοϊσμό και στις μεσαιωνικές μυστικές εταιρείες όπως οι Ναΐτες. Στο σύγχρονο δυτικό κόσμο το O.T.O λέγεται ότι είναι ο κληρονόμος αυτής της διαδρομής, όπως ανέφερε το μεγάλο θηρίο,-Άλιστερ Κρόουλυ και ο βοηθός ιερέας του, ο Theodor Reuss. Ο Theodor Reuss αναφέρει ότι το O.Τ.Ο. είναι ένα σώμα μυημένων, στα χέρια των οποίων συγκεντρώθηκε η μυστική γνώση όλων των ανατολίτικων ταγμάτων και όλων των υφισταμένων τεκτονικών βαθμών.
Το τάγμα είχε ανακαλύψει τα μεγάλα μυστικά των Ναϊτών ιπποτών, την μαγεία του σεξ, το κλειδί για την αρχαία Αιγυπτιακή και την Ερμητική παράδοση, αλλά και όλα τα μυστικά της φύσης, όλους τους συμβολισμούς του Τεκτονισμού και όλα τα απόκρυφα τάγματα. Η βασική αρχή πίσω από αυτό το "μεγάλο μυστικό" είναι η σεξουαλική διέγερση, ή "δύναμη ζωής". Αυτή είναι μια ενέργεια που χρησιμοποιείται μόνον για μαγικούς σκοπούς. Ο Άλιστερ Κρόουλι δίδαξε την σεξουαλικό σατανισμό μέσα από την Ταντρική Γιόγκα. Στην ταντρική μαγεία η βασική προυπόθεση είναι η αύξηση της ενέργειας. Η ενέργεια αυτή είναι γνωστή ως το φίδι της φωτιάς.
Αυτή η μυστηριώδης ενέργεια παραμένει στο χαμηλότερο από τα επτά τσάκρα, η οποία μπορεί να ενεργοποιηθεί με δύο διαφορετικές μεθόδους που παραδοσιακά ονομάζονται, δεξί και αριστερό μονοπάτι. Το δεξί παραχωρεί την υπεροχή στην αρσενική αρχή, το αριστερό στην θηλυκή. Καθώς η ισχύς του φιδιού ανορθώνεται σύμφωνα με τους διορατικούς, ανεβαίνει την ραχοκοκαλιά του μύστη, ενεργοποιώντας κάθε τσάκρα, μέχρι που φτάνει στον εγκέφαλο και ονομάζεται συμβολικά, το κεφάλι του φιδιού, όπως αυτό απεικονίζεται ξεκάθαρα στα Αιγυπτιακά αγάλματα. Την ταντρική γιόγκα-Ερωτική μαγεία δίδαξε στους μύστες και στα κλειστά τάγματα μαγείας το λεγόμενο θηρίο, ο Άγγλος παγανιστής-εωσφοριστής Άλιστερ Κρόουλι. Ο παγανιστής Κρόουλι ήταν φανατικός λάτρης του Savaziou-Βάκχου, του Πάνα και των Διονυσιακών οργίων. Στον σύγχρονο κόσμο η tantric yoga είναι η τέχνη του αποκρυφισμού στην σεξουαλική μαγεία. Η ιδέα που “εισήχθη”, από τον Βρετανό αποκρυφιστή Άλιστερ Κρόουλυ (Aleister Crowley), βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο των διδασκαλιών των διαφόρων μυστικών ομάδων. Οι σχέσεις του Άλιστερ Κρόουλυ με την Ινδική Γιόγκα και την Τάντρα ήταν σημαντική και ιδιαίτερη.
ΑΡΙΣΤΟΚΛΕΙΟΣ ΚΑΙ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.
Οι θεϊκές δυνάμεις των Ολύμπιων και των ανθρώπων, αποτελούν έναν συνδυασμό καλού και κακού. Οι θεοί της Αιγυπτιακής-Φοινικικής θρησκείας, είναι ικανοί να επιδείξουν οίκτο και παράλληλα καταστροφική συμπεριφορά. Επίσης επιδεικνύουν υπερβολική ζήλια προς τους ανθρώπους. Στην αρχαιοελληνική θρησκεία συναντάμε υποκινούμενους εμφυλίους πολέμους, ανθρωποθυσίες, καταστροφές, ανομία-αταξία, κτηνώδεις παρορμήσεις, δεισιδαιμονία και τελετές μαύρης μαγείας. Σε όλες τις θρησκευτικές εκφάνσεις υπήρχε η σεξουαλική μαγεία ήταν η κορωνίδα της λατρείας του Εωσφόρου..
Διαχρονικά ο Εωσφόρος και ο Savazios ήταν και είναι οι βασικοί εκπρόσωποι της ανομίας-αταξίας και της καταστροφής του Ελληνικού έθνους, καθώς επιβουλεύονται τον Ελληνισμό-Αριστόκλειο πολιτισμό, με σκοπό να εμποδίσουν την εθνική και ηθική-πνευματική ανύψωση των Ελλήνων. Ο Διόνυσος είχε έρθει από την Ανατολή για να εδραιώσει στον τόπο αυτό την λατρεία του, η οποία έχει παραγκωνιστεί εξαιτίας της αρχαίας Ελληνικής-Φιλοσοφικής σκέψης. Ο Φρυγικός “θεός” Διόνυσος με στόχο την ολοκληρωτική καταστροφή του Ελληνικού έθνους και την κατάργηση του Αριστόκλειου πολιτισμού, προσφέρει απλόχερα την σεξουαλική “ελευθερία”-μαγεία (Άλιστερ Κρόουλι) από τα "δεσμά" της ηθικής που εκπροσωπούν οι αρχαίοι μονοθεϊστές Φιλόσοφοι και ο Τριαδικός Θεός.Το Διονυσιακό-Φοινικικό πνεύμα οδηγεί τους Έλληνες σε καταστροφικές πράξεις και συμπεριφορές οριακές οι οποίες διαχρονικά θέτουν τον Ελληνισμό σε θανάσιμους κινδύνους.
Οι Έλληνες φιλόσοφοι-σοφοί δεν συμμετείχαν ποτέ και καταδίκαζαν δημόσια κάθε σεξουαλική παρεκτροπή. Είναι τραγικό όμως οι νεοταξίτες, εξουσιάζουν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, στην σύγχρονη Ελλάδα, μέσα από την σεξουαλική διαφθορά. Οι στερούμενες παιδείας μάζες συμμετείχαν στις αισχρές Διονυσιακές εορτές, διότι τα Διονυσιακά καθεστώτα επέτρεψαν, να υπάρχει πλήρης ασυδοσία των υποστηρικτών της Διονυσαικής θρησκείας. Ο Ελληνικός-Αριστόκλειος πολιτισμός του φωτός, της ηθικής, των Ηρώων, της δημιουργίας, της εξέλιξης, της λογικής, της δικαιοσύνης, είναι για το καλό της ανθρωπότητας. Αντιθέτως ο Ιουδαϊκός πολιτισμός κατά γενική ομολογία είναι σκοτεινός και προσπαθεί με κάθε τρόπο να αφανίσει τον Ελληνικό-Αριστόκλειο για να κυριαρχήσει και να επιβάλει το παγκόσμιο κράτος.
Παρατηρώντας την ιστορία θα διαπιστώσουμε βασικά αξιώματα, τα οποία καθόρισαν την επιβίωσή και την εξέλιξή της Ελλάδος και της ανθρωπότητας. Τα στοιχεία αυτά είναι η λογική σκέψη, ο πολιτισμός των Αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων και από την άλλη η Φοινικική-Βακχική λατρεία. Η λογική σκέψη, οι επιστήμες και το πάθος για την ζωή, συνθέτουν το βασικό υπόβαθρο της ανθρώπινης σκέψης. Τα παραπάνω δυο βασικά στοιχεία, ήταν και είναι εντελώς αντίθετα μεταξύ τους. Εδώ και αιώνες συγκρούονται ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός και ο Φοινικικός, με προεξέχων τον Φρυγικό θεό Savazio. Ειδικότερα το Ελληνικό έθνος στο πέρασμα των αιώνων, είναι δημιούργημα τόσο του Ελληνικού φιλοσοφικού πνεύματος, όσο και του Διονυσιακού (Φοίνικες-παγανισμός). Τον Ελληνικό πολιτισμό αποτελούν η ορθή παιδεία-Φιλοσοφία, η απλότητα, η λογική, ο στοχασμός, η εγκράτεια και η λογική.
Αντίθετα το Διονυσιακό-Φοινικικό πνεύμα το χαρακτηρίζει η μανία, το μένος, το πάθος, το συναίσθημα, οι σεξουαλικές ανωμαλίες, οι ψυχικές εκρήξεις, οι παρορμήσεις, τα πιο βρώμικα-αισχρά ένστικτα του ανθρώπου και η εύθυμη πλευρά της ζωής. Η Ελληνική-Αριστόκλεια αγωγή ορίζεται από το μέτρον άριστον και το μηδέν άγαν, την μεσότητα και την αποφυγή των υπερβολών και των άσκοπων-καταστροφικών ενεργειών. Αντίθετα το Διονυσιακό-Φοινικικό πνεύμα δεν τα δέχεται όλα αυτά και οδηγεί τους Έλληνες σε καταστροφικές πράξεις και συμπεριφορές οριακές, οι οποίες διαχρονικά θέτουν τον Ελληνισμό σε θανάσιμους κινδύνους. Τα ίδια τα καθεστώτα προωθούσαν τα πρόστυχα θεάματα, τις πρόστυχες μουσικές-διασκεδάσεις και τα όργια για να μπορούν να εξουσιάζουν, με ευκολία τις μάζες.
Οι δύο παγκόσμιοι πολιτισμοί εκπροσωπούν δύο διαφορετικά φιλοσοφικά αξιώματα για την ζωή. Ανά τους αιώνες οι αντίθετοι εκ διαμέτρου πολιτισμοί προσπαθούν να επικρατήσουν στην πολιτική, στον στρατό, την οικονομία, στις επιστήμες, στις τέχνες, στους θεσμούς, την ηθική την κοινωνία, τον αθλητισμό και τα έθνη. Δεν ήταν σύμπτωση ότι το Σημιτικό μαντείο των Δελφών διοικούσαν οι δύο κορυφαίες θεότητες του Ισραηλινού έθνους Savazios και Απόλλων. ;
Το μεγαλύτερο όπλο υβριδικού πολέμου από τα πανάρχαια χρόνια ήταν και είναι η πορνεία-ερωτική ελευθεριότητα. Η λαγνεία με τον χορό της κοιλιάς και τις έκφυλες-κτηνώδεις ορμές στην αρχαιότητα, τα Διονυσιακά-πορνικά μαγιό μπικίνι στην σύγχρονη εποχή, σε συνδυασμό με τις ελεύθερες παρά φύσιν σεξουαλικές δραστηριότητες. Τα προαναφερόμενα αποτελούν τα απόλυτα υπερόπλα για την αποσύνθεση και την καταστροφή της Ελληνικής κοινωνίας. Μέσα από τις Διονυσιακές δραστηριότητες οι Έλληνες σαπίζουν ηθικά-πνευματικά με αποτέλεσμα να επακολουθεί η πολιτική-στρατιωτική, η οικονομική και η κοινωνική κατάρρευση. Δεν υπάρχει μέτρον άριστον, λογική, δικαιοσύνη, δημιουργικότητα, πρόοδος και ανθρωπιά. Αντιθέτως κυριαρχεί η πορνεία, η βία, η εγκληματικότητα, η διαφθορά, ο παραλογισμός, η σήψη-παρακμή και η αταξία.
Συνεπώς το πιο κομβικό σημείο για την εθνική επιβίωση είναι η αποδοχή είτε η απόρριψη της Διονυσιακής Κουλτούρας. Ανάλογα με τον τρόπο ζωής δίνουμε την απόλυτη εξουσία στον Θεό-Δημιουργό του Αριστοκλέους (Τραδικός Θεός) είτε στον στον Εωσφόρο και στους Αρχιδαίμονες των καταστροφών Savazio και Απόλλων. Από την στιγμή που έχετε ασπαστεί τον Διονυσιακό πολιτισμό μην διαμαρτύρεστε για τα φοβερά δεινά που μας βρίσκουν. Με βάση τον βίο που διάγετε δεν έχει καμία εξουσία να σας προστατεύσει ο Θεός. Τα Διονυσιακά αξιώματα αποτελούν μια άσπλαχνη-πανάρχαια ιδεολογία του Διονυσιακού πολιτισμού. Ο Διονυσιακός πολιτισμός εκφράζει την κοινωνία της αταξίας-αδικίας, της ανομίας, της βίας, της ανωμαλίας, του κέρδους και της απόλυτης κυριαρχίας στην οικονομία. Δημιουργεί τους ανθρώπους οι οποίοι ζούνε μέσα στην ακολασία και τα πιο ταπεινά σεξουαλικά πάθη (σεξουαλική μαγεία Α. Κρόουλι και το δόγμα κάνε ότι θέλεις).
Ένα από τα σχέδια των νοσηρών νεοταξιτών είναι ο νοητικός, ο ηθικός, ο ψυχικός και ο βιολογικός εκφυλισμός-ξεπεσμός των εθνών, ώστε οι άνθρωποι να μετατραπεί σε παθητικά ανδράποδα. Να μην έχουν κρίση-βούληση και δύναμη αντιστάσεως. Οι έμποροι της “Βενετίας” και των Εθνών επιθυμούν μία άρρωστη και απολύτως διεφθαρμένη Διονυσιακή-Ελληνική κοινωνία, που θα την αποτελούν αδύναμα και υποταγμένοι θηλυπρεπείς. Άτομα δίχως συνείδηση, αξίες-αρετές, ικανότητες, στόχους για εξέλιξη-δημιουργικότητα και ψυχικά αποθέματα. Οι παράγοντες της Διονυσιακής πίστεως έφτιαξαν μια αγέλη ώστε να είναι εύκολα χειραγωγήσιμη και απολύτως υπάκουη. Δημιούργησαν πειθήνιους σκλάβους.
Στο πλαίσιο αυτό οι Διονυσιαστές θηλυκοποιούν-ευνουχίζουν και διαστρέφουν την κοινωνία. Διαμορφώνουν μία νέα σεξουαλική “αγωγή” στην Ελληνική επικράτεια, που εκπροσωπεί οτιδήποτε το παρά φύσιν. Εδώ και αιώνες επιχειρούν να παρουσιάσουν την κάθε ανωμαλία ως δήθεν φυσιολογική. Δημιουργούν ένα “Ελληνικό” έθνος μεταλλαγμένο. Ένα πολυφυλετικό-πολυπολιτισμικό κράμα δίχως ίχνος παιδείας και αρχών. Ο Εφιάλτης του νεοταξικού-Σιωνισμού, της παγκοσμιοποιήσεως, της παρακμής, της καταστροφής του περιβάλλοντος, της ισοπεδώσεως, έχει επιφέρει ανομία-αταξία, πνευματική σύγχυση, διχασμό και τον απόλυτο έλεγχο των αδύναμων με στόχο την πλήρη υποταγή, των εθνών.
Η Ελλάδα σήμερα θυμίζει την εποχή της αρχαίας Ρώμης, των Κομνηνών και της Αλώσεως της αυτοκρατορίας το 1204 μ.Χ. Επίσης αποτελεί μια θλιβερή μορφή ζωής όπως πολύ σωστά είχε αναφέρει και ο G. Ostrogorsky για το Ελληνικό βασίλειο της Νίκαιας. Όπως τότε το ίδιο και την σύγχρονη εποχή το κράτος-έθνος βρίσκεται σε πλήρη οικονομική, εθνική, κοινωνική, ηθική παρακμή-απαξίωση και απομόνωση.
Η Ελλάδας εξαθλιώνεται ραγδαία, ηθικά-πνευματικά, φτωχοποιείται και εξαναγκάζεται, να καταβάλει έναν τεράστιο φόρο υποτέλειας-ραγιαδισμού, πληρώνοντας κατασκευασμένα χρέη,σύμφωνα με τους ειδήμονες. Η πολιτική-στρατιωτική, η οικονομική και η εθνική μας ισχύς εκμηδενίστηκαν. Η ηθική-πνευματική, η κοινωνική, η στρατιωτική, η οικονομική κατάρρευση, οδηγούν στην εθνική παρακμή-σήψη και κατ επέκτασιν στον αφανισμό. Η νέα τάξη έχει πλέον επιβληθεί στην Ελληνική επικράτεια και βιώνουμε την εξουσία της, σε όλους τους βασικούς θεσμούς του έθνους. Ειδικά η νέα τάξη κυριάρχησε στην κλασική Ελληνική παιδεία, και στην Ορθοδοξία.
Η παιδεία ως θεσμός έχει απωλέσει οριστικά την ιδιότητα του εθνικιστικού-χαρακτήρα με βάση το δόγμα περί εθνικισμού του αείμνηστου Προέδρου της Δημοκρατίας και ανωτάτου δικαστικού λειτουργού Χρήστου Σαρτζετάκη. Όλες οι κοινωνικές τάξεις υποκύπτουν σταδιακά στoν Διονυσιακό πολιτισμό.. Η εθνική ανεξαρτησία και η δυνατότητα των Ελλήνων να ορίζουν ανεξάρτητη εθνικιστική παιδαγωγική και Ορθόδοξη θρησκευτική πολιτική, μειώθηκε δραματικά και τείνει να εξανεμιστεί.
Οι φίλοι της Διονυσιακής Κουλτούρας κυριαρχούν παντού, με αποτέλεσμα να ελέγχουν κάθε πτυχή της ζωής των σκλαβωμένων Ελλήνων. Η νέα τάξη ελέγχει εκτός από την Ελληνική παιδεία, την μουσική, τον κινηματογράφο, το θέατρο, την λογοτεχνία, τα ΜΜΕ, την μόδα, τον αθλητισμό κλπ. Ελάχιστοι είναι αυτοί οι οποίοι εξαιρούνται, από κάθε τομέα. Ομαδικά και οργανωμένα από όλους τους κλάδους επιβουλεύονται την Ορθοδοξία και προσπαθούν να αφανίσουν καθετί χριστιανικό. Προωθούν την απομάκρυνση από την Ηθική Χριστιανική ζωή. Ισοπεδώνουν τους Έλληνες και την Ορθοδοξία. Στο διάβα τους εξαφανίζουν κάθε έννοια ηθικής, και αξιοπρέπειας. Έκαναν την πλειοψηφία των πολιτών, να είναι κατώτεροι και από τα ζώα. Η νέα ηθική που επιβάλλουν οι κρατούντες έχει ως βασικό δόγμα την σεξουαλική λατρεία-μαγεία. Δεν υπάρχει κανένα όριο και κανένας ηθικός δισταγμός.
Η εχθρική προς το ανθρώπινο γένος νέα τάξη πραγμάτων έχει αφαιρέσει σχεδόν ολοκληρωτικά κάθε ίχνος ανθρωπισμού, λογικής, παιδείας, και πολιτισμού. Επέτυχαν να ζούνε οι περισσότεροι, χωρίς ηθικές αρχές, γνώσεις, και να είναι εχθρικοί-ανταγωνιστικοί μεταξύ τους. Ζούμε σε μια εποχή καθαρά σαρκική, όπου κυριαρχούν τα πιο κτηνώδη και αισχρά ένστικτα. Κλείνοντας την σημερινή μου εργασία αναλογιστείτε αν μια γυναίκα κράτησε μόνη όρθιο το Imperium Romanum, τι θα γινόταν αν υπήρχαν περισσότερες πιστές του Αριστόκλειου πολιτισμού.
Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι ο Διονυσιακός πολιτισμός κατέστρεψε δύο παγκόσμιες αυτοκρατορίες Περσική-Ρωμαϊκή, και οδήγησε στην κατάρρευση-κατάκτηση τον αρχαίο Ελληνικό κόσμο. Όταν ένα έθνος απωλέσει την ηθική της Αριστόκλειας παιδείας, ακολουθεί κατά σειρά η πνευματική, η πολιτική, η στρατιωτική, η οικονομική και η κοινωνική παρακμή. Η ελευθεριότητα των ηθών που επέτρεψαν οι νεοταξίτες έχει ως στόχο την πνευματική-κοινωνική παρακμή, για να επακολουθήσει η αναίμακτη κατάκτηση του δυτικού κόσμου από το Ισλάμ. Ο πιο μισητός άνθρωπος είναι εκείνος που λέει την αλήθεια. Αυτό δίδαξε ο Μέγας Αριστοκλής.
ΟΙ ΑΡΧΑΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΡΟΝΕΣ ΠΑΓΙΔΕΣ ΤΟΥ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ.
Η «Παγίδα» του Θουκυδίδη είναι μια γεωπολιτική έννοια διεθνών σχέσεων που προέρχεται από το βιβλίο σχετικά με τον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Εκεί ο Έλληνας στρατηγός-ιστορικός περιγράφει την σύγκρουση μεταξύ της Σπάρτης που ήταν η κυρίαρχη δύναμη και της Αθήνα που ήταν η αναδυόμενη δύναμη. Η Σπάρτη οδηγείται στον πόλεμο από φόβους για την άνοδο του αντιπάλου της. Αυτό συμβαίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες σήμερα με την άνοδο της Κίνας και της Ρωσίας. Τον όρο «παγίδα του Θουκυδίδη» επινόησε ο Graham T. Allison στο βιβλίο του Προορισμένοι για πόλεμο. Στο βιβλίο αυτό αναρωτιέται εάν είναι σε θέση ΗΠΑ και Κίνα να αποφύγουν την παγίδα του Θουκυδίδη. Στο βιβλίο του περιγράψει την ερμηνεία του μεγάλου ιστορικού για τα αίτια του Πελοποννησιακού Πολέμου.
Το επιστημονικό-γεωπολιτικό δόγμα υποστηρίζει ότι όταν μια ισχυρή κυρίαρχη δύναμη αντιλαμβάνεται την άνοδο μιας άλλης που απειλεί να την επισκιάσει, τότε εξαναγκάζεται σε πολεμική σύγκρουση μαζί της. Η συνέλευση των πολιτών της Σπάρτης αποφάσισε να κηρύξει τον πόλεμο στην Αθήνα, αντίθετα προς την εισήγηση του βασιλιά Αρχίδαμου. Αντίθετα με ότι πιστεύεται η Σπάρτη ήταν ένα καθεστώς άμεσης δημοκρατίας με εξισορροπητικά όργανα, όπως τους δύο βασιλείς, την γερουσία, τους εφόρους κ.λπ.). Μάλιστα η Απέλλα επέβαλε στον διαφωνούντα βασιλιά την αρχιστρατηγία σε έναν πόλεμο που αυτός δεν ήθελε.
Η απόφαση της Απέλλας οφειλόταν στην πεποίθηση ότι η Αθήνα ισχυροποιείτο συνεχώς και πολύ σύντομα η Σπάρτη θα ήταν μία πόλη περικυκλωμένη από μία αχανή Αθηναϊκή επικράτεια και δεν θα ήταν πλέον σε θέση να αντιδράσει. Για τους Αρχαίους Έλληνες η ισορροπία μεταξύ των πόλεων-κρατών ήταν πολύ σημαντική.
Η συνεχής αύξηση της Αθηναϊκής ισχύος οδηγούσε σε ολική ανατροπή αυτής της ισορροπίας. Για αυτό η Σπάρτη αποφάσισε να αρχίσει προληπτικό πόλεμο. Αθήνα και Σπάρτη αποδύθηκαν σε λυσσαλέο αγώνα αλληλοεξόντωσης μέχρις εσχάτων, με αποτέλεσμα την αμοιβαία αποδυνάμωσή τους, μετά μία βραχεία ηγεμονία της Σπάρτης και μία μεταβατική ηγεμονία της Θήβας και τελικώς την σαρωτική επέλαση του Φιλίππου της Μακεδονίας. Αυτό ήταν και το τέλος του αρχαίου Ελληνικού κόσμου. Εν τούτοις οι σωστές επιστημονικές ορολογίες είναι οι παγίδες των Δελφών, οι παγίδες του Φοινικικού μαντείου των Δελφών. Ο ίδιος ο Θουκυδίδης καταδεικνύει τους Φοίνικες-Ιουδαίους των Δελφών ως υποκινητές των πολέμων στην αρχαία Ελλάδα.
Οι Δελφοί ήταν ο ισχυρότερος θεσμός που καθόρισε της πολιτικές-στρατιωτικές, οικονομικές και θρησκευτικές εξελίξεις στην αρχαία Ελλάδα. Για αυτό ο Θουκυδίδης ήταν πάντοτε επικριτικός σχετικά με το Φοινικικό μαντείο των Δελφών και την γεωπολιτική του επίδραση εις βάρος του Ελληνισμού κατά την αρχαιότητα. Ο μεγάλος ιστορικός κάνει αναφορές ότι οι σκοτεινοί Φοίνικες-ιερείς επηρέασαν αποφάσεις και έδωσαν κατευθύνσεις. Ο στρατηγός-ιστορικός θεωρούσε το Φοινικικό μαντείο των Δελφών αναξιόπιστο θεσμικό όργανο καθώς παραποιούσε τους χρησμούς κατά το δοκούν. Επίσης με βάση την γεωπολιτική ορολογία που έδωσε ο Graham T. Allison δεν έχουμε μόνο μια "παγίδα" καθώς υπάρχει και η περίπτωση των αρχαίων Αθηναίων με τους Μήλιους.
ΔΑΣΚΑΛΕ ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΣ.
Τις αξίες που εφάρμοσαν οι αρχαίοι Αθηναίοι στην δική τους πόλη-κράτος για να αποφύγουν τα δεσμά της δουλείας και της εκμετάλλευσης, τις απέρριπταν ως επίκληση των αντιπάλων. Επιπροσθέτως ήταν εντελώς αντίθετοι στους νόμους του Μέγα Αριστοκλή περί δικαίου και ηθικής. Η Μήλος ήταν αποικία των Λακεδαιμονίων και στην αρχή του πολέμου κράτησε ουδετερότητα Ανάμεσα στην Αθήνα και την Σπάρτη. Εν τούτοις οι Αθηναίοι δεν αναγνώριζαν την ανεξαρτησία του νησιού. Αυτό αποτελούσε μειονέκτημα για την Αθηναϊκή συμμαχία και είχε αμαυρώσει ο κύρος των Αθηναίων στις άλλες πόλεις-κράτη. Η αυτοδιάθεση των Μήλιων δημιουργούσε τριγμούς και ρωγμές στην εξουσία των Αθηνών.
Οι απεσταλμένοι της Αθήνας στην Μήλο διαπραγματεύτηκαν σε κλειστό κύκλο με τους ηγέτες του νησιού. Οι Αθηναίοι με ηγεμονικό-Διονυσιακό ύφος υπογραμμίζουν ότι στα πλαίσια του πολιτισμού και της Δημοκρατίας, οι Μήλιοι έχουν το δικαίωμα να διαφωνήσουν. Τότε οι άρχοντες της Μήλου απάντησαν ότι οι Αθηναϊκές δυνάμεις που απειλούν το νησί καταργούν κάθε δημοκρατική έννοια διαλόγου, διότι είναι υπό την απειλή των όπλων. Με την στρατιωτική ισχύ επιβάλουν οι Αθηναίοι τους όρους των διαπραγματεύσεων. Δεν υπάρχει καμία άλλη επιλογή για την Μήλο, εκτός από την υποταγή στην Αθήνα. Στο επιχείρημα των Μήλιων ότι θα φαίνονταν άνανδροι αν παραδοθούν χωρίς να πολεμήσουν, οι επιικεφαλείς των Αθηναίων απάντησαν ότι αν πάρετε συνετές αποφάσεις δεν θεωρείστε ριψάσπιιδες. Γιατί δεν αγωνίζεστε ενάντιά με ίσους όρους, διότι αντιμετωπίζετε μια ανώτερη στρατιωτικά δύναμη. Τα αδύναμα έθνη-κράτη πρέπει πάντοτε να υποτάσσονται στα ισχυρά. Εν τούτοις οι αρχαίοι Αθηναίοι δεν υποτάχτηκαν στους Σπαρτιάτες και στους Πέρσες. Συνεπώς τα επιχειρήματα τους είναι διάτρητα.
Η λογική και το μέτρον Άριστον επιβάλλει την αποφυγή της καταστροφής. Σύμφωνα με τους Αθηναίους η γενναιότητα δεν είναι συνετή. Το παράτολμο συνδέεται με το συναίσθημα. Η λογική συνδέεται με την ψυχρότητα. Αν οι κάτοικοι της Μήλου αποδεχτούν την υποταγή και πληρώνουν το φόρο υποτέλειας που ζητούν οι Αθηναίοι, θα μετατραπούν σε θλιβερά ανδράποδα χωρίς ελευθερία-αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και καλές συνθήκες διαβίωσης. Όμως οι κάτοικοι της Μήλου επέλεξαν τον πόλεμο, γιατί οι Αθηναίοι δεν τους άφησαν κανένα περιθώριο. Γιατί επιχείρησαν να τους εκμηδενίσουν. Η Ελευθερία και η Αξιοπρέπεια είναι οι δύο μεγαλύτερες πανανθρώπινες αξίες τις οποίες δημιούργησαν και τις δίδαξαν οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί σε όλη την ανθρωπότητα. Εν τούτοις το σημαντικότερο όλων ήταν ότι δεν ήταν θεωρητικοί διδάσκαλοι των δύο υπέρτατων αξιών. Τις δύο μέγιστες πανανθρώπινες αξίες, τις δίδαξαν πολεμώντας χάνοντας τις ζωές τους και τραυματιζόμενοι στα πεδία των μαχών. Η ελευθερία και η αξιοπρέπεια είναι τα ιερότερα και σημαντικότερα αγαθά της Αριστόκλειας παιδείας. Απαιτούνται σκληροί αγώνες και αιματηροί ενίοτε για να διατηρηθούν αυτές οι δύο υπέρτατες αρχές από τα έθνη.
Διαχρονικά υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι δεν επιθυμούν να ζούνε χωρίς ελευθερία-αξιοπρέπειά. Κατά την διάρκεια των εχθροπραξιών υπήρξαν προδότες ανάμεσα στους Μήλιους, για αυτό εξαναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν με τους Αθηναίους. Ο μοναδικός όρος που ζήτησαν οι νησιώτες ήταν να αποφασίζουν εκείνοι για τις ζωές τους. Όμως οι κατακτητές Αθηναίοι σκότωσαν όσους ενήλικους Μήλιους έπιασαν και έκαμαν δούλους τα παιδιά και τις γυναίκες. Εγκαταστάθηκαν στο νησί και αργότερα, έφεραν πεντακοσίους αποίκους. Ο Θουκυδίδης στον περίφημο διάλογό του με τους ΜήλIους αφηγείται τις διαπραγματεύσεις μεταξύ Αθήνας και Μήλου. Εφόσον η Αθήνα είναι η πιο δυνατή, η Μήλος υποχρεούται να υποκύψει για να αποφύγει τα χειρότερα. Η δύναμη της πειθούς και το στρατιωτικό οπλοστάσιο έπεισαν μερικούς Μήλιους ότι ήταν καλύτερο να συνεννοηθούν με τον επιτιθέμενο και να προδώσουν, με στόχο να διαπραγματευτούν μια θέση στη νικήτρια πλευρά.
Το να κερδίζεις χωρίς να πολεμάς αποτελεί πάγια τακτική στα πλαίσια του υβριδικού και συμβατικού πολέμου. Η δημιουργία πανικού στον αντίπαλο με στόχο την αποτροπή οποιαδήποτε αντιστάσεως καθώς ο τρομοκρατημένος αντίπαλος είναι πεπεισμένος ότι είναι καλύτερα να υποταχτεί. Αυτό που μας διδάσκουν τα έργα του Θουκυδίδη και του Ξενοφώντα, είναι ότι η δύναμη και η πολιτιστική ανωτερότητα αποτελούν τα κυρίαρχα στοιχεία στις πολεμικές αναμετρήσεις, στην πολιτική, την οικονομία, τον αθλητισμό και την κοινωνία. Στον Πελοποννησιακό πόλεμο δεν επεμβαίνουν οι θεοί, αλλά πρωταγωνιστούν οι Περικλής, Θουκυδίδης, Αλκιβιάδης, Νικίας για τους Αθηναίους. Βρασίδας, Λύσανδρος για τους Σπαρτιάτες. Από αυτούς τους άνδρες εξαρτάται η νίκη. Από την παιδεία, τις ικανότητες και την ανδρεία τους
Οι ενάρετοι άνθρωποι είναι δυνατοί και είναι σε θέση να αντιστέκονται στους πειρασμούς, στις αδυναμίες, στους θρήνους και δεν αφήνουν τον εαυτό τους να εκτραπεί από το δρόμο τους. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας των Δέκα Χιλιάδων, οι Έλληνες ηγέτες συνελήφθησαν και σκοτώθηκαν από τους Πέρσες. Για αυτό ο Ξενοφών βρίσκεται μόνος και αναγκασμένος να οδηγήσει τους επιζώντες έξω από αυτή την Περσία. Οι ηγέτες στρατιωτικοί-πολιτικοί πρέπει να είναι πρώτα από όλα ισχυροί άνδρες, ενάρετοι άνθρωποι. Η αδυναμία και η διονυσιακή κουλτούρα. δημιουργούν παρακμιακές καταστάσεις και ανθρώπους αδύναμους να αντισταθούν. Δύναμη δεν είναι μόνον η γενναιότητα στα πεδία των μαχών.
Οι δυνατοί ηγέτες-άνθρωποι ξέρει να προστατεύουν τους στρατιώτες και το έθνος τους (Θησέας, Pallida Mors Saracenorum, Moναδικό Φαινόμενο στην παγκόσμια ιστορία- Μέγας Βασίλειος). Οι μεγάλοι βασιλείς ξεκουράζουν-προστατεύουν και συμμερίζονται τις κακουχίες των στρατιωτών τους. Επίσης οι σωστοί ηγέτες συζητούν με τους στρατιώτες τους, για τα προβλήματα που τους απασχολούν και ότι άλλο τους επιβαρύνει όπως έκανε ο Μέγας Ηράκλειος, ο Κορυφαίος Στρατηλάτης στην παγκόσμια ιστορία. Πρώτος διδάξας περί πολιτείας-πολιτικών ήταν ο ύπατος των Φιλοσόφων ο Μέγας Αριστοκλής. Ο μεγάλος ήρωας Θησέας, ο δημιουργός του Παγκρατίου αθλήματος, ήταν ο πρώτος Έλληνας βασιλιάς παγκοσμίως, ο οποίος δίδαξε ότι οι βασιλείς επωμίζονται τα περισσότερα βάρη από όλους τους άλλους, ενώ τους καρπούς των προσπαθειών τους, πάντοτε τους μοιράζονται με όλους τους πολίτες.
Ακόμη ο Θησέας δίδαξε ότι σε κάθε μάχη, σε κάθε πόλεμο, καθημερινά τις περισσότερες φορές από οποιονδήποτε άλλο στρατιώτη, βάζει την ζωή του σε κίνδυνο ο εκάστοτε Έλληνας Βασιλιάς. Για αυτό όλοι οι Έλληνες Βασιλείς, στρατηγοί κατά την αρχαία και μεσαιωνική εποχή, όπου οι πρόγονοι μας ήταν διοικητές της Ελληνικής- Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, έκαναν επιθέσεις, ολομόναχοι, ενάντια σε χιλιάδες αντιπάλους. Αυτό το έκαναν για να πάρουν θάρρος οι Έλληνες στρατιώτες για να κερδηθούν οι μάχες και οι πόλεμοι υπέρ της Ελληνικού-Ρωμαϊκού κράτους. Το ίδιο έκαναν και όλες οι επόμενες γενιές Ελλήνων στρατιωτικών μέχρι και την σύγχρονη Ελληνική ιστορία (1821-1940).
Τα μεγάλα γεωπολιτικά γεγονότα ανέκαθεν αποδεικνύουν την διαχρονικότητα του Θουκυδίδη και τα ανεκτίμητα γεωπολιτικά διδάγματα του στρατηγού-ιστορικού. Ένα από αυτά που μας δίδαξε ήταν οι Διονυσιακές εκφάνσεις του αρχαίου Αθηναϊκού imperium.
H αύξηση της Aθηναϊκής πολιτικής-στρατιωτικής ισχύος, προκαλεί τον φόβο των Σπαρτιατών, οδηγώντας τις δύο πόλεις σε πόλεμο. Σχετικά με τους πόλεμους αυτούς παρατηρούμε ότι σύμφωνα με τον Θουκυδίδη ήταν οι σημαντικότεροι, γιατί η διάρκειά τους υπήρξε μεγάλη και οι συμφορές που συνέβησαν στην διάρκειά τους δεν είχαν προηγούμενο. Όμοιες τους δεν είχαν συμβεί στην Ελλάδα. Διότι ποτέ άλλοτε δεν είχαν κυριευτεί και ερημωθεί τόσες πολλές πόλεις ανάμεσα στους εμπόλεμους Έλληνες Σπαριάτες και Αθηναίους. Ορισμένες από τις πόλεις άλλαξαν ακόμη και κατοίκους μετά την άλωσή τους !!! Επίσης πολλοί άνθρωποι εξορίστηκαν και θανατώθηκαν εξαιτίας αυτών των πολέμων.
Ο μεγάλος ιστορικός τονίζει σε όλο το μεγαλειώδες έργο του, τις αρνητικές όψεις του πολέμου με τις εξορίες, τις κτηνωδίες, τις βίαιες πολιτικές μεταβολές και τις εκτοπίσεις πληθυσμών, τις ασθένειες και την ανέχεια. Ο Θουκυδίδης μας διδάσκει ότι δεν υπάρχει τίποτα το μεγαλειώδες στους πολέμους, εκτός από βία, αδικία, πόνο, θλίψη, βάσανα, πείνα, σκλαβιά, καταστροφή και θάνατο. Σημαντικές είναι οι αναφορές των Αθηναίων πρεσβευτών στην Σπάρτη, οι οποίοι δεν αρνούνται ότι ο αδύναμος πρέπει να υποτάσσεται στην ισχυρότερό κάτι το οποίο δίδαξαν με πολύ επίπονο τρόπο στους Μυτιληνιούς και στους Μήλιους.
Εν τούτοις λόγω της Σπαρτιατικής-στρατιωτικής ισχύος εμφανίζονται διαλλακτικοί και ήπιοι στα λόγια τους, προτάσσοντας μια μετριοπαθή πολιτική, επικαλούμενοι το δίκαιο και την ηθική !!! Σύμφωνα με τους Αθηναίους πρεσβευτές, η πολιτεία τους είχε θεσπίσει κανόνες ηθικής και δικαίου ώστε να μην κυριαρχήσει η τυραννία. Αυτό ήταν κάτι που ανέφερε ο Περικλής λέγοντας ότι η Αθηναϊκή εξουσία ομοιάζει με την τυραννία. Αυτό το αναφέρει με στόχο να συγκρατήσει τους Αθηναίους από καταστροφικές ενέργειες εις βάρος τρίτων και όχι μόνον. Μετριοπάθεια, μέτρον άριστον-μηδέν άγαν, λογική, ψυχραιμία και σύνεση. Αυτά θα είναι τα κριτήρια της πολιτικής και των αποφάσεων σύμφωνα με τον Περικλή.
Την περίοδο που εμφανίζονται οι Αθηναίοι στην Μήλο, κυριαρχεί στην Αθήνα ο Αλκιβιάδης, ο οποίος σύμφωνα με τον σύγχρονο-Εθνικό ιστορικό Κωνσταντίνο Παπαρηγόπουλο, είναι ο έσχατος των προδοτών του Ελληνισμού !!! Οι Μήλιοι στην προσπάθεια τους να αποφύγουν την καταστροφή επικαλούνται το δίκαιο που διδάσκει ο Μέγας Αριστοκλής και το Μηδένα προ του τέλους μακάριζε του Σόλωνα. Όμως οι Διονυσιαστές Αθηναίοι περιφρονούν και δεν δίνουν σημασία στην ηθική-πολιτιστική αξία του Αριστόκλειου δικαίου και στο αξίωμα του Σόλωνα. Για αυτό μέσα στην Διονυσιακή τους αλαζονεία, θα υποστούν πανωλεθρία στην Σικελία. Γράφει σχετικά ο Θουκυδίδης ότι η εκστρατεία της Σικελίας μετατράπηκε σε σφαγή των Αθηναίων, καθώς κάποιοι σκοτώθηκαν διψασμένοι στον ποταμό Ασσίναρο από τους εχθρούς , άλλοι κατέληξαν αιχμάλωτοι σε λατομεία, ενώ όσοι κατάφεραν να διαφύγουν κατέληξαν σκλάβοι στην Κατάνη !!! Συνεπώς το δόγμα του Σόλωνα (Μηδένα προ του τέλους μακάριζε), αποτελεί σημαντικό γεωπολιτικό αξίωμα.
Δυστυχώς μετά τους Περσικούς πολέμους οι Αθηναίοι εκπροσωπούν έναν αντίθετο στα Αριστόκλεια αξιώματα Διονυσιακό κόσμο. Υπερασπίζουν το Δελφικό-Διονυσιακό σύστημα αξιών, παρουσιάζοντας την καταστροφή ως κάτι έντιμο-δίκαιο και σωστό. Εμφανίζουν την υποταγή ως κάτι ηθικό-λογικό-ωφέλιμο. Όμως για τους Αριστόκλειους Έλληνες το πιο αισχρό πράγμα ήταν η υποτέλεια και η δουλεία. Απευθυνόμενοι οι Μήλιοι στους Αθηναίους αναφέρουν ότι οι προτάσεις τους είναι όμοιες με αυτές των Βάρβαρων-Περσών βασιλέων. Οι Αθηναίοι που συμμετείχαν στους Περσικούς πολέμους, είναι ανεπίτρεπτο να χρησιμοποιούν τις ίδιες μεθόδους με τους Πέρσες βασιλείς, ενάντια σε Έλληνες. Οι Αθηναίοι βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με τα πεπραγμένα τους κατά τους Περσικούς πολέμους.
Οι Αθηναίοι θυμίζουν περισσότερο τους Διονυσιαστές-Πέρσες ηγεμόνες, καθώς γίνονται τύραννοι-εξουσιαστές και δεν έχουν καμία σχέση με τους γενναίους προγόνους Αθηναίους Μιλτιάδη-Θεμιστοκλή που πολέμησαν ενάντια στους Πέρσες και απάντησαν αρνητικά στις δελεαστικές προσφορές των Περσών. Το σκλάβωμα των γυναικών της Μήλου, και η εξόντωση των ανδρών του νησιού αποτελούν Μηδικές-Διονυσιακές τακτικές καθώς και Φοινικικές (Σημιτικές). Στα πλαίσια των νέων Διονυσιακών δογμάτων που εκπροσωπούσαν η Αθηναϊκή πολιτεία είχαμε και τις σφαγές στην αρχαία Μυτιλήνη.
Η διάκριση μεταξύ του νόμιμου, του δίκαιου και του ηθικού στην Αριστόκλεια γεωπολιτική αποτελούν θεμελιώδεις αρχές. Εν τούτοις τα Διονυσιακά έθνη δεν επικαλούνται το δίκαιο Τα Διονυσιακά έθνη επικαλούνται το "δίκαιο" του ισχυρού, σύμφωνα με το οποίο οι αδύναμοι εξαναγκάζονται σε υποταγή, για να αποφύγουν τα χειρότερα. Σύμφωνα με τους Διονυσιαστές το δίκαιο είναι για τους αδύναμους ανθρώπους του Αριστόκλειου πολιτισμού. Εν τούτοις με βάση τα αξιώματα του Μέγα Αριστοκλή η δικαιοσύνη αποτελεί τον βασικότερο πυλώνα ενός έθνους και μιας κοινωνίας. Στον αντίποδα η αδικία και η δύναμη του ισχυρού, αποτελεί το βασικό δόγμα των Διονυσιακών εθνών.
Η ΚΟΡΥΦΩΣΗ ΤΟΥ ΥΒΡΙΔΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού κατά την σύγχρονη εποχή εφάρμοσαν πιστά τα τις τακτικές των αρχαίων Αθηναίων στην Μήλο και σε άλλες πόλεις του αρχαίου Ελληνικού κόσμου. Εξαθλίωσαν πολιτιστικά-πνευματικά τους νεοέλληνες για να τους υποτάξουν και να τους εντάξουν στην Διονυσιακή κουλτούρα. Προκαλώντας τρόμο-πανικό και εξαθλίωση σε όλες τις εκφάνσεις ζωής εξουσιάζουν τους αδύναμους νεοέλληνες.
Οι πολιτικοί θεωρούν ότι οι κατώτεροι νεοέλληνες πρέπει να υποτάσσονται σε εκείνους για να αποφύγουν τα χειρότερα. Αυτό τον σκοπό είχαν και τα τρία προσχεδιασμένα εγκλήματα σε Τέμπη, Θεσσαλία και Ν. Φιλαδέλφεια το έτος 2023. Υποταχτείτε στην Οθωμανική αυτοκρατορία, αποδεχτείτε τον προσωπικό αριθμό, τις νέες ταυτότητες, τα εμβόλια, για να αποφύγετε ακόμη πιο τρομερές καταστάσεις και συνέπειες. Με την ισχύ των όπλων, τον έλεγχο στην παιδεία, την οικονομία, τον αθλητισμό, την Διονυσιακή πορνεία, εξουσιάζουν τους αδύναμους νεοέλληνες. Η νίκη έξω από το πεδίο της μάχης και μέσα από την εφαρμογή υβριδικών πολεμικών επιχειρήσεων, αποτελεί βασικό δόγμα των μετόχων στα Διονυσιακά αξιώματα. Η δημιουργία πανικού στον αντίπαλο με στόχο την αποτροπή οποιασδήποτε αντιστάσεως καθώς ο τρομοκρατημένος αντίπαλος είναι πεπεισμένος ότι είναι καλύτερα να υποταχτεί έχει στεφθεί με απόλυτη επιτυχία.
Στις γεωπολιτικές παγίδες των παραγόντων του Διονυσιακού πολιτισμού, δεν έπεσαν μόνον οι Έλληνες της αρχαιότητας και του μεσαίωνα. Μεγάλα θύματα αποτελούν και οι νεοέλληνες. Η ασύμμετρη απειλή γεωστρατηγικά-γεωπολιτικά είναι όταν ένα κράτος δέχεται επίθεση από τον Γεωστρατηγικό άξονα 666 (ΗΠΑ-ΕΥΡΩΠΗ-ΙΣΡΑΗΛ), είτε από κράτη του άξονα 888 (ΡΩΣΙΑ-ΚΙΝΑ-ΙΡΑΝ). Οι επιθέσεις αυτές δεν είναι απαραίτητα στρατιωτικές. Είναι πολιτικές-κοινωνικές, οικονομικές, ηθικές, πνευματικές-πολιτιστικές, οικολογικές, ψυχολογικές, εγκληματικές, μεταναστευτικές, διαδικτυακές και Διονυσιακές.
Οι ισχυρότερες και φοβερότερες επιθέσεις που δεχτήκαμε ήταν στον πνευματικό-πολιτιστικό τομέα εξαιτίας του Αριστόκλειου πολιτισμού. Η Ελλάδα έχει υποστεί όλες τις μορφές ασύμμετρων-υβριδικών απειλών για να την υποτάξουν, να την διαλύσουν πνευματικά-ηθικά, πολιτικά-στρατιωτικά, περιβαλλοντικά και κοινωνικά. Όλα αυτές οι υβριδικές απειλές έγιναν με στόχο να αφαιρέσουν παράνομα τον ορυκτό πλούτο (ενέργεια) και λόγω της Γεωστρατηγικής-Γεωπολτικής μας θέσεως.
Το φαινόμενο του πολέμου αποτελεί διαχρονικό αντικείμενο επιστημονικών μελετών στην γεωστρατηγική-γεωπολτική, τις Διεθνείς σπουδές και τις στρατιωτικές σχολές. Ο πόλεμος είναι μια πράξη βίας με στόχο την υποταγή-εξαναγκασμό στις επιθυμίες του αντιπάλου. Οι υβριδικές απειλές-δραστηριότητες είναι πολυποίκιλες και δαιδαλώδεις. Ποτέ δεν είναι μονόπλευρες και βασίζονται στις καινοτομίες και τους αιφνιδιασμούς-τρομοκρατία.. Κατά την διάρκεια των υβριδικών πολέμων γίνεται χρήση όλων των ειδών του εις βάρος του αντιπάλου έθνους. Υψηλή Τεχνολογία-ΜΜΕ, ψυχολογία, μπούλινγκ, απειλές, τρομοκρατία-βία, οικολογικές καταστροφές, κοινωνικός ρατσισμός, πολιτιστική εκμηδένιση και δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα. Παράμετροι του υβριδικού πολέμου αποτελούν οι ασύμμετρες απειλές, η τρομοκρατία, η λαθρομετανάστευση, το οργανωμένο έγκλημα, η ενεργειακή-οικονομική υποτέλεια, η πολιτική επιρροή, ο έλεγχος των μειονοτήτων, οι παραστρατιωτικές- εγκληματικές οργανώσεις εντός της επικράτειας του έθνους.
Οι τακτικές περιλαμβάνουν συμβατικές και ενέργειες όπως γεωστρατηγικούς-Γεωπολιτικούς σχεδιασμούς, πνευματική-οικονομική εξαθλίωση τρομοκρατικές ενέργειες, τυφλή βία και φοβερή εγκληματική δραστηριότητα. Η παράλληλη χρήση αυτών των μεθόδων σε όλο το εύρος παραλύει σταδιακά το αντίπαλο κράτός το οποίο ανίσχυρο υποτάσσεται στα κελεύσματα των επιβούλων. Ο επεκτατικός πόλεμος είναι το μέσον για την επίτευξη άνομων σκοπών επί του αντιπάλου. Την σημερινή εποχή κυρίαρχο είδος πολέμου δεν είναι ο συμβατικός πόλεμος με όπλα, μαχητικά αεροπλάνα, πυραύλους, τεθωρακισμένα και πλοία. Το κορυφαίο είδος πολέμου είναι ο υβριδικός. Ο υβριδικός πόλεμος χωρίζεται σε πνευματικό-πολιτιστικό, οικονομικό, οικολογικό, διαδικτυακό, κοινωνικό, ψυχολογικό εγκληματικό, μεταναστευτικό, Μέσα Μαζικής Μεταφοράς-οχήματα (θανατοφόρα-σοβαρά τροχαία ατυχήματα), αθλητικό, υγειονομικό-βιολογικό και Διονυσιακό. Αυτά είναι τα κυριότερα είδη όταν ένα έθνος αντιμετωπίζει υβριδική απειλή.
Επίσης κάποιες φορές έχουμε παράλληλα τον συνδυασμό υβριδικού και συμβατικού πολέμου. Βασικότατο σκέλος του υβριδικού πολέμου αποτελεί η έλλειψη παιδείας, η εγκληματικότητα, η ερωτική ελευθεριότητα, η μετανάστευση, και τα τροχαία ατυχήματα. Χωρίς βία-εγκλήματα, διαφθορά, ερωτική ανηθικότητα και πάσης φύσεως κακουργίες δεν είναι εφικτή η νίκη και η κυριαρχία έναντι του αντιπάλου έθνους. Το επιτιθέμενο κράτος που διεξάγει μη συμβατικό πόλεμο μέσα από την εγκληματικότητα-πορνεία (Διονυσιακός πολιτισμός), προκαλεί στο αντίπαλο έθνος παράλυση. Τρόμος-οργή, υποταγή-αδυναμία, σύγχυση και αποσταθεροποίηση επικρατεί στους πολίτες του επιτιθέμενου κράτους.
Η τρομοκρατία-βία και τα ελεύθερα ήθη ενάντια στο κράτος που διεξάγεται ο υβριδικός πόλεμος αποτελούν το βασικότερα σημεία για την κατάκτηση του. Μέσα από την ανελέητη βία και τα Διονυσιακά Αξιώματα, επιφέρουν ανασφάλεια-απελπισία, πολιτική, κοινωνική και οικονομική αστάθεια. Όσο πιο στυγερά είναι τα εγκλήματα τύπου Μ. Κατσουρή, τα υποτιθέμενα ατυχήματα τύπου Τεμπών σε συνδυασμό με την ερωτική διαφθορά, αυξάνεται σε υπερθετικό βαθμό η αδυναμία και ο φόβος. Μεταξύ άλλων συνδυάζουν την εγκληματικότητα, τα βίαια τροχαία ατυχήματα και τον ψυχολογικό πόλεμο. Βαλλόμενοι πανταχόθεν σαστισμένοι οι Έλληνες δεν έχουν δυνάμεις να αντισταθούν, μειώνονται-εκμηδενίζονται οι αντιδράσεις και στην συνέχεια σε καθεστώς παραλυσίας υποκύπτουν στην βούληση του αντιπάλου.
Κατά την εκδήλωση υβριδικών απειλών έχουμε πολλές μορφές πολέμου. Ο υβριδικός πόλεμος είναι ένα είδος πολέμου που εξελίσσεται διαρκώς και η αντιμετώπιση του απαιτεί πολλές γνώσεις και ειδικές ικανότητες. Η περίπτωση της Ελλάδας αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο μελέτης. Όλες οι στρατιωτικές σχολές υβριδικού πολέμου παρακολουθούν με μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον την εξέλιξη των υβριδικών απειλών στην Ελληνική επικράτεια και τις τακτικές που εφαρμόζονται στην χώρα μας από τις μεγάλες δυνάμεις, Δυστυχώς η πολιτιστική κατάπτωση-παρακμή και η άγνοια αποτελούν καταλυτικούς παράγοντες στην απώλεια αθώων συνανθρώπων μας. Η συντριπτική πλειοψηφία έχει πλήρη άγνοια περί υβριδικής απειλής και πολέμου. Η έννοια του αμυντικού-επεκτατικού και του υβριδικού πολέμου στο διεθνές δίκαιο αναφέρεται στην ένοπλη σύρραξη μεταξύ των εθνών.
Όλοι οι αξιόπιστοι γεωπολιτικοί και γεωστρατηγικοί αναλυτές με αδιάσειστα στοιχεία απέδειξαν ότι στην Ελλάδα διεξάγεται υβριδικός πόλεμος. Έχουμε νεκρούς από εμπρησμούς, ουσίες, εγκληματικότητα, Covid-19, μνημόνια, τα θανατηφόρα-σοβαρά τροχαία ατυχήματα και άλλες κακουργηματικές πράξεις. Στην σύγχρονη Ελληνική κοινωνία επικρατεί παρακμή-αμάθεια, έλλειψη αρχών, ταραχή και διχασμός. Η έλλειψη παιδείας-αγωγής και η αποδοχή των Διονυσιακών αξιωμάτων οδηγεί στην απάθεια και στην αδιαφορία. Αυτά είναι από τα πιο επικίνδυνα συμπτώματα μιας κοινωνίας σε μεγάλη παρακμή και σήψη. Οι κάτοικοι είναι προκλητικά-τραγικά απαθείς-αδιάφοροι απέναντι στους εμπρησμούς, τις πανδημίες, τα μνημόνια, τα θανατηφόρα-σοβαρά τροχαία δυστυχήματα, την εισβολή, τα προσχεδιασμένα υβριδικά χτυπήματα και τις εθνοκτόνες συνέπειες τους. Aυτό συμβαίνει διότι αρκετοί δεν έχουν παιδεία και θεωρούν ότι τα προβλήματα πρέπει να απασχολούν όλους τους άλλους, εκτός από τους ίδιους.
Όταν διαπιστώσουν ότι αυτές οι κοινωνικές-εθνικές μάστιγες, ήταν και είναι υπόθεση όλων μας τότε είναι πολύ αργά, καθώς έχουν ήδη υποστεί οι ίδιοι ή κάποια από τα συγγενικά-φιλικά τους πρόσωπα θανάτους και απώλειες εξαιτίας του υβριδικού πολέμου. Δυστυχώς θύμα αυτής της Διονυσιακής-νεοελληνικής νοοτροπίας έπεσε και η Mαρία Καρυστιανού και οι υπόλοιποι τραγικοί γονείς. Είχαν την εντύπωση ότι υπάρχουν νόμοι στην Ελλάδα και κράτος δικαίου. Για αυτό πριν από το προσχεδιασμένο έγκλημα των Τεμπών όλοι οι τραγικοί γονείς ήταν άφαντοι και δεν διαμαρτυρόταν καθόλου για αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα. Μετά όμως το τρομερό κακούργημα στα Τέμπη αγωνίζονται έστω και εντελώς λανθασμένα για δικαίωση. Αυτό συμβαίνει σε όλα τα θύματα του υβριδικού πολέμου που βάζουν τις ζωές τους στην διαδικασία της κλήρωσης, όπως συμβαίνει με τα τυχερά παιχνίδια. Η κατάληξη ήταν και θα είναι τραγική. Η διαχρονική δύναμη των Ελλήνων είναι η παιδεία-Αριστόκλειος πολιτισμός
Σε περιόδους έντονης ανησυχίας-δυστυχίας, βίας και πολέμων οι άνθρωποι βιώνουν καταστάσεις τις οποίες δεν μπορούν να διαχειριστούν με το πνεύμα και την ηθική. Φοβούνται-αρνούνται να σκεφτούν και να ερευνήσουν. Για αυτό στρέφονται προς το κακό, τις βίαιες πράξεις, στην Διονυσιακή Κουλτούρα, τον φασισμό και την φίμωση. Συνέπεια όλων αυτών είναι να μην υπάρχουν αξίες-ηθική, εξέλιξη, δημιουργικότητα, πολιτιστικό επίπεδο και ελευθερία λόγου στα ΜΜΕ. Στα πλαίσια των σκοπών-υβριδικού πολέμου διέπραξαν το 2023 τρία τρομερά εγκλήματα για να προκαλέσουν τρόμο-υποταγή, σύγχυση-παράλυση και αδυναμία. Βασικοί στόχοι των προσχεδιασμένων εγκλημάτων η αποδοχή των νέων Διονυσιακών ταυτοτήτων και ο εμβολιασμός-πλήρη υποταγή όσων δεν εμβολιάστηκαν.
Στις γεωπολιτικές παγίδες των παραγόντων του Διονυσιακού πολιτισμού, δεν έπεσαν μόνον οι Έλληνες της αρχαιότητας και του μεσαίωνα. Μεγάλα θύματα αποτελούν και οι νεοέλληνες. Η ασύμμετρη απειλή γεωστρατηγικά-γεωπολιτικά είναι όταν ένα κράτος δέχεται επίθεση από τον Γεωστρατηγικό άξονα 666 (ΗΠΑ-ΕΥΡΩΠΗ-ΙΣΡΑΗΛ), είτε από κράτη του άξονα 888 (ΡΩΣΙΑ-ΚΙΝΑ-ΙΡΑΝ). Οι επιθέσεις αυτές δεν είναι απαραίτητα στρατιωτικές. Είναι πολιτικές-κοινωνικές, οικονομικές, ηθικές, πνευματικές-πολιτιστικές, οικολογικές, ψυχολογικές, εγκληματικές, μεταναστευτικές, διαδικτυακές και Διονυσιακές.
Οι ισχυρότερες και φοβερότερες επιθέσεις που δεχτήκαμε ήταν στον πνευματικό-πολιτιστικό τομέα εξαιτίας του Αριστόκλειου πολιτισμού. Η Ελλάδα έχει υποστεί όλες τις μορφές ασύμμετρων-υβριδικών απειλών για να την υποτάξουν, να την διαλύσουν πνευματικά-ηθικά, πολιτικά-στρατιωτικά, περιβαλλοντικά και κοινωνικά. Όλα αυτές οι υβριδικές απειλές έγιναν με στόχο να αφαιρέσουν παράνομα τον ορυκτό πλούτο (ενέργεια) και λόγω της Γεωστρατηγικής-Γεωπολτικής μας θέσεως.
Το φαινόμενο του πολέμου αποτελεί διαχρονικό αντικείμενο επιστημονικών μελετών στην γεωστρατηγική-γεωπολτική, τις Διεθνείς σπουδές και τις στρατιωτικές σχολές. Ο πόλεμος είναι μια πράξη βίας με στόχο την υποταγή-εξαναγκασμό στις επιθυμίες του αντιπάλου. Οι υβριδικές απειλές-δραστηριότητες είναι πολυποίκιλες και δαιδαλώδεις. Ποτέ δεν είναι μονόπλευρες και βασίζονται στις καινοτομίες και τους αιφνιδιασμούς-τρομοκρατία.. Κατά την διάρκεια των υβριδικών πολέμων γίνεται χρήση όλων των ειδών του εις βάρος του αντιπάλου έθνους. Υψηλή Τεχνολογία-ΜΜΕ, ψυχολογία, μπούλινγκ, απειλές, τρομοκρατία-βία, οικολογικές καταστροφές, κοινωνικός ρατσισμός, πολιτιστική εκμηδένιση και δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα. Παράμετροι του υβριδικού πολέμου αποτελούν οι ασύμμετρες απειλές, η τρομοκρατία, η λαθρομετανάστευση, το οργανωμένο έγκλημα, η ενεργειακή-οικονομική υποτέλεια, η πολιτική επιρροή, ο έλεγχος των μειονοτήτων, οι παραστρατιωτικές- εγκληματικές οργανώσεις εντός της επικράτειας του έθνους.
Οι τακτικές περιλαμβάνουν συμβατικές και ενέργειες όπως γεωστρατηγικούς-Γεωπολιτικούς σχεδιασμούς, πνευματική-οικονομική εξαθλίωση τρομοκρατικές ενέργειες, τυφλή βία και φοβερή εγκληματική δραστηριότητα. Η παράλληλη χρήση αυτών των μεθόδων σε όλο το εύρος παραλύει σταδιακά το αντίπαλο κράτός το οποίο ανίσχυρο υποτάσσεται στα κελεύσματα των επιβούλων. Ο επεκτατικός πόλεμος είναι το μέσον για την επίτευξη άνομων σκοπών επί του αντιπάλου. Την σημερινή εποχή κυρίαρχο είδος πολέμου δεν είναι ο συμβατικός πόλεμος με όπλα, μαχητικά αεροπλάνα, πυραύλους, τεθωρακισμένα και πλοία. Το κορυφαίο είδος πολέμου είναι ο υβριδικός. Ο υβριδικός πόλεμος χωρίζεται σε πνευματικό-πολιτιστικό, οικονομικό, οικολογικό, διαδικτυακό, κοινωνικό, ψυχολογικό εγκληματικό, μεταναστευτικό, Μέσα Μαζικής Μεταφοράς-οχήματα (θανατοφόρα-σοβαρά τροχαία ατυχήματα), αθλητικό, υγειονομικό-βιολογικό και Διονυσιακό. Αυτά είναι τα κυριότερα είδη όταν ένα έθνος αντιμετωπίζει υβριδική απειλή.
Επίσης κάποιες φορές έχουμε παράλληλα τον συνδυασμό υβριδικού και συμβατικού πολέμου. Βασικότατο σκέλος του υβριδικού πολέμου αποτελεί η έλλειψη παιδείας, η εγκληματικότητα, η ερωτική ελευθεριότητα, η μετανάστευση, και τα τροχαία ατυχήματα. Χωρίς βία-εγκλήματα, διαφθορά, ερωτική ανηθικότητα και πάσης φύσεως κακουργίες δεν είναι εφικτή η νίκη και η κυριαρχία έναντι του αντιπάλου έθνους. Το επιτιθέμενο κράτος που διεξάγει μη συμβατικό πόλεμο μέσα από την εγκληματικότητα-πορνεία (Διονυσιακός πολιτισμός), προκαλεί στο αντίπαλο έθνος παράλυση. Τρόμος-οργή, υποταγή-αδυναμία, σύγχυση και αποσταθεροποίηση επικρατεί στους πολίτες του επιτιθέμενου κράτους.
Η τρομοκρατία-βία και τα ελεύθερα ήθη ενάντια στο κράτος που διεξάγεται ο υβριδικός πόλεμος αποτελούν το βασικότερα σημεία για την κατάκτηση του. Μέσα από την ανελέητη βία και τα Διονυσιακά Αξιώματα, επιφέρουν ανασφάλεια-απελπισία, πολιτική, κοινωνική και οικονομική αστάθεια. Όσο πιο στυγερά είναι τα εγκλήματα τύπου Μ. Κατσουρή, τα υποτιθέμενα ατυχήματα τύπου Τεμπών σε συνδυασμό με την ερωτική διαφθορά, αυξάνεται σε υπερθετικό βαθμό η αδυναμία και ο φόβος. Μεταξύ άλλων συνδυάζουν την εγκληματικότητα, τα βίαια τροχαία ατυχήματα και τον ψυχολογικό πόλεμο. Βαλλόμενοι πανταχόθεν σαστισμένοι οι Έλληνες δεν έχουν δυνάμεις να αντισταθούν, μειώνονται-εκμηδενίζονται οι αντιδράσεις και στην συνέχεια σε καθεστώς παραλυσίας υποκύπτουν στην βούληση του αντιπάλου.
Κατά την εκδήλωση υβριδικών απειλών έχουμε πολλές μορφές πολέμου. Ο υβριδικός πόλεμος είναι ένα είδος πολέμου που εξελίσσεται διαρκώς και η αντιμετώπιση του απαιτεί πολλές γνώσεις και ειδικές ικανότητες. Η περίπτωση της Ελλάδας αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο μελέτης. Όλες οι στρατιωτικές σχολές υβριδικού πολέμου παρακολουθούν με μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον την εξέλιξη των υβριδικών απειλών στην Ελληνική επικράτεια και τις τακτικές που εφαρμόζονται στην χώρα μας από τις μεγάλες δυνάμεις, Δυστυχώς η πολιτιστική κατάπτωση-παρακμή και η άγνοια αποτελούν καταλυτικούς παράγοντες στην απώλεια αθώων συνανθρώπων μας. Η συντριπτική πλειοψηφία έχει πλήρη άγνοια περί υβριδικής απειλής και πολέμου. Η έννοια του αμυντικού-επεκτατικού και του υβριδικού πολέμου στο διεθνές δίκαιο αναφέρεται στην ένοπλη σύρραξη μεταξύ των εθνών.
Όλοι οι αξιόπιστοι γεωπολιτικοί και γεωστρατηγικοί αναλυτές με αδιάσειστα στοιχεία απέδειξαν ότι στην Ελλάδα διεξάγεται υβριδικός πόλεμος. Έχουμε νεκρούς από εμπρησμούς, ουσίες, εγκληματικότητα, Covid-19, μνημόνια, τα θανατηφόρα-σοβαρά τροχαία ατυχήματα και άλλες κακουργηματικές πράξεις. Στην σύγχρονη Ελληνική κοινωνία επικρατεί παρακμή-αμάθεια, έλλειψη αρχών, ταραχή και διχασμός. Η έλλειψη παιδείας-αγωγής και η αποδοχή των Διονυσιακών αξιωμάτων οδηγεί στην απάθεια και στην αδιαφορία. Αυτά είναι από τα πιο επικίνδυνα συμπτώματα μιας κοινωνίας σε μεγάλη παρακμή και σήψη. Οι κάτοικοι είναι προκλητικά-τραγικά απαθείς-αδιάφοροι απέναντι στους εμπρησμούς, τις πανδημίες, τα μνημόνια, τα θανατηφόρα-σοβαρά τροχαία δυστυχήματα, την εισβολή, τα προσχεδιασμένα υβριδικά χτυπήματα και τις εθνοκτόνες συνέπειες τους. Aυτό συμβαίνει διότι αρκετοί δεν έχουν παιδεία και θεωρούν ότι τα προβλήματα πρέπει να απασχολούν όλους τους άλλους, εκτός από τους ίδιους.
Όταν διαπιστώσουν ότι αυτές οι κοινωνικές-εθνικές μάστιγες, ήταν και είναι υπόθεση όλων μας τότε είναι πολύ αργά, καθώς έχουν ήδη υποστεί οι ίδιοι ή κάποια από τα συγγενικά-φιλικά τους πρόσωπα θανάτους και απώλειες εξαιτίας του υβριδικού πολέμου. Δυστυχώς θύμα αυτής της Διονυσιακής-νεοελληνικής νοοτροπίας έπεσε και η Mαρία Καρυστιανού και οι υπόλοιποι τραγικοί γονείς. Είχαν την εντύπωση ότι υπάρχουν νόμοι στην Ελλάδα και κράτος δικαίου. Για αυτό πριν από το προσχεδιασμένο έγκλημα των Τεμπών όλοι οι τραγικοί γονείς ήταν άφαντοι και δεν διαμαρτυρόταν καθόλου για αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα. Μετά όμως το τρομερό κακούργημα στα Τέμπη αγωνίζονται έστω και εντελώς λανθασμένα για δικαίωση. Αυτό συμβαίνει σε όλα τα θύματα του υβριδικού πολέμου που βάζουν τις ζωές τους στην διαδικασία της κλήρωσης, όπως συμβαίνει με τα τυχερά παιχνίδια. Η κατάληξη ήταν και θα είναι τραγική. Η διαχρονική δύναμη των Ελλήνων είναι η παιδεία-Αριστόκλειος πολιτισμός
Σε περιόδους έντονης ανησυχίας-δυστυχίας, βίας και πολέμων οι άνθρωποι βιώνουν καταστάσεις τις οποίες δεν μπορούν να διαχειριστούν με το πνεύμα και την ηθική. Φοβούνται-αρνούνται να σκεφτούν και να ερευνήσουν. Για αυτό στρέφονται προς το κακό, τις βίαιες πράξεις, στην Διονυσιακή Κουλτούρα, τον φασισμό και την φίμωση. Συνέπεια όλων αυτών είναι να μην υπάρχουν αξίες-ηθική, εξέλιξη, δημιουργικότητα, πολιτιστικό επίπεδο και ελευθερία λόγου στα ΜΜΕ. Στα πλαίσια των σκοπών-υβριδικού πολέμου διέπραξαν το 2023 τρία τρομερά εγκλήματα για να προκαλέσουν τρόμο-υποταγή, σύγχυση-παράλυση και αδυναμία. Βασικοί στόχοι των προσχεδιασμένων εγκλημάτων η αποδοχή των νέων Διονυσιακών ταυτοτήτων και ο εμβολιασμός-πλήρη υποταγή όσων δεν εμβολιάστηκαν.
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: