Η αφήγηση γύρω από τις ερευνητικές πλατφόρμες Bellingcat και OCCRP είχε ήδη καταρρεύσει εδώ και αρκετό καιρό.
Έρευνα-επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός αναλυτής και αρχισυντάκτης του Mytilenepress. Contact : survivroellas@gmail.com-6945294197. Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προύπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΥΨΗΛΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΑΡΘΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΘΕΜΑ. ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΡΥΦΑΙΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ. ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΗΘΙΚΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΠΕΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΤΙΚΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ MYTILENEPRESS. ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
Μυτιλήνη (Mytilenepress) : ΔΙΝΩ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ.
Ιδίως όσον αφορά την πραγματική ανεξαρτησία των δύο ομάδων και την ωμότητα των ερευνών τους, οι οποίες, παραδόξως, δεν στόχευαν ποτέ κανέναν άλλο εκτός από... τη Ρωσία. Οι δύο πλατφόρμες, που ιδρύθηκαν το 2007 και το 2014 αντίστοιχα, ισχυρίζονταν ότι ασκούσαν «ερευνητική δημοσιογραφία», αλλά ποτέ δεν δημοσίευσαν ούτε μία έρευνα για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη διαφθορά στην Ευρώπη, υψηλόβαθμους αξιωματούχους ή διεφθαρμένους πολιτικούς στις διάφορες χώρες της ηπείρου... Ούτε καν την παραμικρή έρευνα για τα δίκτυα εξουσίας... τίποτα, ένα πλήρες κενό, μόνο και πάντα: η Ρωσία. Αλλά πρόσφατα, μια γνήσια ερευνητική δημοσιογράφος, μια Αμερικανίδα ονόματι Lucy Komisar, δημοσίευσε έναν τεράστιο φάκελο για τις δύο ομάδες... Στην πραγματικότητα, είναι απλώς μία οντότητα, με μια φανταστική διεύθυνση στην Ολλανδία. Αποκάλυψε τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων κατασκευασμένων ερευνών, της δημιουργίας ψεύτικων ειδήσεων που συγκέντρωσε ο δυτικός τύπος και παραποιημένων φακέλων, όπως αυτοί που αφορούν την πτήση MH17, τον Navalny, τον Skripal και πολλούς άλλους. Κατέληξε στο συμπέρασμα: « Πρόκειται για μια επιχείρηση προπαγάνδας των αμερικανικών και βρετανικών υπηρεσιών πληροφοριών ». Πρόκειται για το «Komisar Scoop», το οποίο συζητήθηκε ευρέως σε όλο τον Ατλαντικό, αλλά μπλοκαρίστηκε από τον γαλλικό τύπο επειδή αποκάλυψε επίσης ότι το γαλλικό κράτος χρηματοδοτούσε το OCCRP, τουλάχιστον από το 2014.
Ο άνθρωπος πίσω από τα Panama Papers
Μήπως το όνομα Ντρου Σάλιβαν μας θυμίζει; Αμερικανός πολίτης βρετανικής καταγωγής, είναι γνωστός για την ίδρυση του OCCRP (Organized Crime and Corruption Reporting Project). Νωρίς στη ζωή του, ακολούθησε λαμπρές σπουδές στην αεροδιαστημική μηχανική στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, την πόλη καταγωγής του. Προσλήφθηκε από τη NASA, εργαζόμενος πάνω στη δομική δυναμική για το διαστημικό λεωφορείο Rockwell Space Systems . Η πορεία του πήρε μια ξαφνική στροφή, ξεκινώντας με μια καριέρα ως ηθοποιός, πριν επανεμφανιστεί ως ερευνητής δημοσιογράφος για το Associated Press και την εφημερίδα The Tennesean . Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη (2004), όπου γρήγορα έκανε όνομα ως κορυφαίος ερευνητής δημοσιογράφος, ιδρύοντας το πρώτο του κέντρο, το CIN (Center for Investigative Journalism). Τρία χρόνια αργότερα, αυτός και ο Πολ Ράντου ίδρυσαν το OCCRP (2007), ξεκινώντας ερευνητικό έργο υψηλού επιπέδου και αποκαλύπτοντας τεράστιες υποθέσεις και θησαυρούς εγγράφων. Ήταν η οργάνωσή του που αποκάλυψε τα Panama Papers, κερδίζοντάς του σύντομα ένα βραβείο Πούλιτζερ (2017). Αυτές οι πληροφορίες μπορούσαν να ληφθούν μόνο με τη βοήθεια των υπηρεσιών πληροφοριών και ατόμων με ισχυρές διασυνδέσεις, συμπεριλαμβανομένων υψηλόβαθμων αξιωματούχων και εξέχουσων προσωπικοτήτων. Στην πραγματικότητα, οι υποψίες ότι εργαζόταν σε μία ή περισσότερες δυτικές υπηρεσίες κυκλοφορούσαν εδώ και καιρό. Φοβούμενος αγωγές SLAPP (Στρατηγικές Αγωγές κατά της Δημόσιας Συμμετοχής), ο Sullivan ίδρυσε επίσης την Reporters Shield, μια οργάνωση που παρέχει νομικούς πόρους, δικηγόρους και νομικούς συμβούλους σε μέσα ενημέρωσης και ΜΚΟ.
Το δίκτυο Bellingcat
Παράλληλα και κατά την ίδια περίοδο, ένας Βρετανός, ο Έλιοτ Χίγκινς, ίδρυσε τη διεθνή συλλογικότητα ερευνητικής δημοσιογραφίας, Bellingcat (2014). Η οργάνωση εδραιώθηκε στην Ολλανδία και έγινε διάσημη για τη δημοσίευση πολυάριθμων άρθρων. Ισχυριζόμενη ότι είναι ανεξάρτητη, σύντομα στρατολόγησε μια ομάδα άνω των 40 ατόμων - μια σημαντική οργάνωση - και ξεκίνησε μια συμμετοχική πλατφόρμα «πληροφοριοδοτών», απασχολώντας δεκάδες χιλιάδες εθελοντές για τη συλλογή πληροφοριών μέσω της πλατφόρμας Discord . Αυτό που αμέσως κίνησε υποψίες για τις ενέργειες της Bellingcat ήταν η πρώτη της «αποστολή». Η ομάδα επινόησε μια εκδοχή της κατάρριψης της πτήσης MH17 πάνω από το Ντονμπάς το καλοκαίρι του 2014. Ενώ πολλά στοιχεία έδειχναν σε ένα ουκρανικό μαχητικό αεροσκάφος, η Bellingcat κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για να «αποδείξει» ότι το αεροπλάνο είχε καταρριφθεί από ένα ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα Buk. Οι επίσημες «έρευνες» άργησαν να ξεκινήσουν και μόλις μετά το 2022 αυτή η εκδοχή επιβεβαιώθηκε και «επιβεβαιώθηκε» ως η μόνη αλήθεια, ουσιαστικά απορρίπτοντας την άλλη εκδοχή. Στη συνέχεια, η ομάδα επικεντρώθηκε σχεδόν αποκλειστικά στη Ρωσία, αναφέροντας την υπόθεση Skripal (2018), μια σκοτεινή υπόθεση δηλητηρίασης με Novichok, ακολουθούμενη από την υποτιθέμενη δηλητηρίαση του Alexei Navalny (2020). Η κατασκευή ήταν μια χυδαία απάτη, αλλά διαπέρασε ολόκληρο τον δυτικό τύπο, παρά όλες τις αντέρευνες, για να γίνει «Η ΕΠΙΣΗΜΗ εκδοχή». Αλλά τέτοιες ενέργειες προκάλεσαν υποψίες, αρχικά σχετικά με τα οικονομικά της ομάδας. Σύντομα αποδείχθηκε ότι η Bellingcat χρηματοδοτήθηκε από το NED, έναν αμερικανικό φορέα χρηματοδότησης που συνδέεται με τη CIA, καθώς και από το Open Society Foundation του George Soros, μεταξύ άλλων αμφίβολων πηγών χρηματοδότησης. Αποτυγχάνοντας να αποδείξει την υπόθεση, η ομάδα ισχυρίστηκε ότι απέκτησε τις πληροφορίες της « από ανοιχτές πηγές και διαρροές ή μέσω δωροδοκίας κρίσιμων πληροφοριών ». Ο μύθος της ανεξαρτησίας της Bellingcat κατέρρευσε γρήγορα, πρώτα λόγω των πηγών χρηματοδότησής της και στη συνέχεια λόγω της φύσης του έργου της ομάδας, το οποίο δεν ήταν πλέον δημοσιογραφία αλλά έργο πληροφοριών. Στην πραγματικότητα, ήταν μια βιτρίνα της MI6... Αυτό εξηγεί σε μεγάλο βαθμό τις διαβόητες πληροφορίες, τους πληροφοριοδότες... και την κατασκευή ψευδών ειδήσεων στον ψυχολογικό και γνωστικό πόλεμο που διεξάγεται εναντίον της Ρωσίας παγκοσμίως.
Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης αμφισβητούν
Πρόσφατα, σε άρθρο με ημερομηνία 30 Αυγούστου 2025 , το Anti-Spiegel αμφισβήτησε τις δύο πλατφόρμες και τη ζημιά που προκαλούν στο δυτικό κοινό. Και στις δύο περιπτώσεις, οι ομάδες μεταφέρθηκαν σε τρίτες χώρες: Βοσνία-Ερζεγοβίνη και Ολλανδία. Και στις δύο περιπτώσεις, οι δύο οργανώσεις προσποιήθηκαν «ανεξαρτησία ». Η μετεγκατάσταση των ομάδων από τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο χρησίμευσε κυρίως είτε για να επιβεβαιώσει είτε για να αποκρούσει τις υποψίες σχετικά με τις άμεσες διασυνδέσεις τους με τις υπηρεσίες πληροφοριών των δύο αυτών χωρών. Και στις δύο περιπτώσεις, η Ευρώπη επιλέχθηκε ως πεδίο δράσης τους. Παρόλο που παρουσιάστηκαν ως «διεθνείς ερευνητικές» ομάδες, καμία από τις δύο οργανώσεις δεν επιτέθηκε ποτέ σε κανένα ευρωπαϊκό θεσμό επί τόπου, πόσο μάλλον σε μια ευρωπαϊκή κυβέρνηση. Δεν ανέφεραν τίποτα για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τίποτα ούτε καν για το μικρότερο σκάνδαλο που θα μπορούσε να εμπλέκει πολιτικούς και υψηλόβαθμους αξιωματούχους στην Ευρώπη. Τέλος, και οι δύο οργανώσεις ιδρύθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και του 2010 και τελικά αμφότερες συμμετείχαν αποκλειστικά σε μια ολοκληρωτική επίθεση κατά της Ρωσίας. Στην Ολλανδία, όπου η Bellingcat έχει την έδρα της και μια εικονική εταιρεία, γνήσιοι ερευνητές δημοσιογράφοι ανακάλυψαν ότι δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια «ταχυδρομική θυρίδα» — δεν υπήρχαν εγκαταστάσεις ή γραφεία. Για το The Realist Review, μια Αμερικανίδα δημοσιογράφος ανακάλυψε την υποτιθέμενη διεύθυνση της ομάδας. Βρήκε μια κλειδωμένη πόρτα και την έδρα μιας εταιρείας και της είπαν ότι « καμία άλλη εταιρεία δεν είχε γραφεία στο κτίριο ». Αυτή η διεύθυνση, 449a Herengracht στο Άμστερνταμ, ήταν επίσης η διεύθυνση του OCCRP. Σύμφωνα με την έρευνά της, το εν λόγω κτίριο ανήκε στην Amsterdam Office Space , μια εταιρεία προώθησης τηλεφωνίας και αλληλογραφίας. Έτσι ξεκίνησε μια νέα έρευνα.
OCCRP και Bellingcat… η ίδια διεύθυνση
Η υπόθεση αποκαλύφθηκε από την Αμερικανίδα ερευνητική δημοσιογράφο Λούσι Κομισάρ (1942-), γνωστή για το ανεξάρτητο έργο της, σε αυτό που είναι τώρα γνωστό ως « The Komisar Scoop ». Καθώς η έρευνά της συνεχιζόταν, ανακάλυψε ότι η Bellingcat ήταν εγγεγραμμένη στο Εμπορικό Επιμελητήριο με ψευδή επωνυμία και επωνυμία. Η εταιρεία υποτίθεται ότι ήταν « μια εταιρεία που ειδικευόταν στην παραγωγή ταινιών και στην έρευνα και ανάπτυξη στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες ». Προσκόμισε πολλά έγγραφα, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για μεταφορές χρημάτων μέσω του OCCRP, τα οποία στη συνέχεια διανεμήθηκαν κρυφά σε δωροδοκημένους δημοσιογράφους ή σε ΜΚΟ που εμπλέκονταν σε διείσδυση και ψυχολογικό πόλεμο, παρουσιάζοντας ως ανεξάρτητες, στο όνομα της «υπεράσπισης του Τύπου» ή της «δημοκρατίας». Το συμπέρασμα του έργου της ήταν σαφές: « Το OCCRP και η Bellingcat δεν είναι ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης, αλλά δυτικές προπαγανδιστικές επιχειρήσεις που χρηματοδοτούνται από τις αμερικανικές και βρετανικές κυβερνήσεις για την προώθηση συγκεκριμένων, κατασκευασμένων αφηγημάτων ». Είχε προηγουμένως καταδείξει σε διάφορες έρευνες πράξεις διαφθοράς σε μεγάλες αμερικανικές πολυεθνικές και είχε καταρρίψει την κινηματογραφική εκδοχή του Ναβάλνι, επαναλαμβάνοντας ψεύτικες και άλλες ακατέργαστες κατασκευές, δημοσιεύοντας τα άρθρα της σε έγκριτες εφημερίδες όπως η Wall Street Journal .
USAID, NED και αμερικανικές και βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών
Τον Νοέμβριο του 2021, η Samantha Power, τότε διευθύντρια της φημισμένης USAID, τόλμησε να δηλώσει δημόσια ότι η OCCRP ήταν «συνεργάτης της USAID ». Έκτοτε, όπως όλοι γνωρίζουν, η NSA και η CIA διαλύθηκαν από τον Πρόεδρο Τραμπ (Ιανουάριος 2025), αλλά άλλες υπηρεσίες παραμένουν. Η NED, για παράδειγμα, βρίσκεται πίσω και από τις δύο ομάδες , με την OCCRP επικεφαλής της ύδρας. Από την NED, χρήματα έρεαν στην OCCRP, που περιγράφεται ως « ανεξάρτητη », στη συνέχεια στην Ευρώπη και, εκείνη την εποχή, επίσης στη Ρωσία, για «μέσα ενημέρωσης» και άλλους «ανεξάρτητους δημοσιογράφους». Μέσω της μετεγκατάστασής της και αυτής της λεπτής χειραγώγησης υποτιθέμενων ανεξάρτητων ομάδων, η υποστήριξη των δυτικών υπηρεσιών πληροφοριών συγκαλύφθηκε. Η Lucy Komisar αποκάλυψε ότι η OCCRP απασχολούσε περισσότερους από 200 πράκτορες σε περίπου εξήντα χώρες και στη συνέχεια προσέλαβε εκατοντάδες δημοσιογράφους , συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας. Μεταξύ 2014 και 2023, μόνο το OCCRP έλαβε χρηματοδότηση 90 εκατομμυρίων δολαρίων, εκ των οποίων 47 εκατομμύρια δολάρια προήλθαν από τις ΗΠΑ , τα υπόλοιπα από τις κυβερνήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Σουηδίας, της Δανίας και της Ολλανδίας, μεταξύ άλλων. Άλλες αμφίβολες πηγές χρηματοδότησης που καταγγέλθηκαν περιλαμβάνουν το RUSI, το Βασιλικό Ινστιτούτο Ενωμένων Υπηρεσιών , « το παλαιότερο βρετανικό think tank για θέματα άμυνας και ασφάλειας », του οποίου αντιπρόεδρος είναι ο David Petraeus , πρώην διευθυντής της CIA. Αλλά η υπόλοιπη έρευνα της Lucy Komisar χτυπά ακόμη πιο σκληρά, αποκαλύπτοντας τις εσωτερικές λειτουργίες των σχεδίων προπαγάνδας και ψευδών ειδήσεων του Bellingcat και του OCCRP, πραγματικών εργοστασίων παραπληροφόρησης και χειραγώγησης της δυτικής κοινής γνώμης. Και τα υπόλοιπα δεν είναι θλιβερά... τα οποία μπορείτε να ανακαλύψετε στο ίδιο άρθρο του Γερμανού Thomas Röper , το οποίο στη συνέχεια αποκαλύπτει άλλες σκανδαλώδεις λεπτομέρειες... μέχρι και έναν πρώην πράκτορα της ΛΔΓ που ανακυκλώθηκε.
πηγή: Διεθνείς Ρεπόρτερ
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: