Το γενικό στρατηγικό και γεωπολιτικό πλαίσιο.
Οι φήμες για χερσαία εισβολή εντείνονται στην Ουάσινγκτον, ενώ το Ριάντ ετοιμάζεται για ένα επικίνδυνο στοίχημα που αφορά 100.000 στρατιώτες: κόλαση στο αρχηγείο στο Άντεν και έναν αγώνα δρόμου για τη διάσωση των ενεργειακών αγορών.
Το γενικό στρατηγικό και γεωπολιτικό πλαίσιο
Καθώς η αντιπαράθεση εισέρχεται στην 217η ημέρα της (την 108η από την κατάρρευση του μνημονίου κατανόησης), το περιφερειακό στρατιωτικό πλαίσιο έχει επιστρέψει στα υψηλότερα επίπεδα συναγερμού και μαζικής κινητοποίησης, σε ένα σενάριο που θυμίζει τις σημαντικές επιχειρήσεις ενίσχυσης και ανάπτυξης που προηγήθηκαν του ξεσπάσματος του πολέμου τον περασμένο Ιανουάριο και Φεβρουάριο. Η Ουάσινγκτον στέλνει περισσότερες ναυτικές και αεροπορικές μονάδες για να ενισχύσει τις δυνάμεις της, ενισχύοντας την παρουσία της σε τρεις ομάδες κρούσης αεροπλανοφόρων και δύο ομάδες αμφίβιας απόβασης που υποστηρίζονται από χιλιάδες πεζοναύτες, ενώ διαρροές πληροφοριών δείχνουν ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο έναρξης χερσαίων επιχειρήσεων κατά του Ιράν μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.
Εν τω μεταξύ, το θέατρο των επιχειρήσεων στην Υεμένη οδεύει προς μια άνευ προηγουμένου έκρηξη βίας. Ενώ η Άνσαρ Αλλάχ έχει ενισχύσει την πολιορκία της στην Ταΐζ και έχει βομβαρδίσει το αρχηγείο του συνασπισμού στο Άντεν με μια καταστροφική πυραυλική επίθεση, οι αναφορές δείχνουν ότι το Ριάντ ετοιμάζει μια μαζική χερσαία επίθεση με 100.000 στρατιώτες για να ανακαταλάβει τη δυτική ακτή και το στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, ελλείψει άμεσης στρατιωτικής υποστήριξης των ΗΠΑ επί τόπου. Αυτά τα γεγονότα συμπίπτουν με την κλιμάκωση των εντάσεων στο μέτωπο του Στενού του Ορμούζ και την αναζήτηση πετρελαιοφόρων, ωθώντας την G7 και τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας να λάβουν ένα απεγνωσμένο μέτρο έκτακτης ανάγκης, απελευθερώνοντας 100 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου για να μετριάσουν το πετρελαϊκό σοκ και την παράλυση των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού.
1. Ανασύσταση της «δύναμης κρούσης» και η αερομεταφορά 60 μεταγωγικών αεροσκαφών (στρατιωτική OSINT)
Ο ρυθμός των υλικοτεχνικών επιχειρήσεων για τις αμερικανικές δυνάμεις έχει επιταχυνθεί χάρη στις αναπτύξεις που προηγήθηκαν ενός ευρύτερου κύματος μαχών, ενοποιώντας έτσι τις επιχειρησιακές γραμμές ανάπτυξης:
• Ναυτική Δύναμη και Αμφίβια Απόβαση : Το αεροπλανοφόρο USS Theodore Roosevelt (CVN-71) συνεχίζει το ταξίδι του μετά την αναχώρησή του από το Σαν Ντιέγκο μαζί με την ομάδα κρούσης του, παράλληλα με την δορυφορική παρακολούθηση του αμφίβιου πλοίου εφόδου USS Makin Island (LHD-8), το οποίο έχει προγραμματιστεί να ενταχθεί στην ενίσχυση στην Αραβική Θάλασσα μαζί με το USS George Washington, το USS George H.W. Bush και την αμφίβια ομάδα από το USS Boxer. Η άφιξη αυτών των σχηματισμών θα φέρει την παρουσία των ΗΠΑ σε τρία αεροπλανοφόρα και δύο ομάδες αμφίβιας απόβασης που θα αποτελούνται από περίπου 10.000 πεζοναύτες και ναύτες, παρέχοντας έτσι στην CENTCOM πολυάριθμες επιλογές επιθετικών ελιγμών.
• Αυξημένη τακτική αερομεταφορά : Οι πλατφόρμες παρακολούθησης έχουν καταγράψει την προσγείωση τουλάχιστον 60 αμερικανικών στρατιωτικών αεροσκαφών μεταφοράς (C-17 Globemaster και C-130T) σε στρατηγικές βάσεις στην Ιορδανία, τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα μόνο τις τελευταίες 72 ώρες. Αυτή η αερομεταφορά έχει παραδώσει εξοπλισμό, ανταλλακτικά και εξειδικευμένα πυρομαχικά, παράλληλα με την ανάπτυξη δύο επιπλέον συστοιχιών πυραύλων Patriot για την προστασία των εγκαταστάσεων πετρελαίου και φυσικού αερίου της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ από πιθανά αντίποινα.
• Ανάπτυξη στρατηγικών βομβαρδιστικών στο Ηνωμένο Βασίλειο : Η RAF Fairford ήταν ο τόπος επιχειρησιακής ανάπτυξης του στόλου βαρέων βομβαρδιστικών B-1B Lancer. Ένα B-1B από την Πτέρυγα Βομβαρδιστικών Νο. 28, με διακριτικό κλήσης BANYA 11 (αριθμός ουράς 86-0139), αναχώρησε για τις Ηνωμένες Πολιτείες, αντικαταστάθηκε από ένα B-1B με διακριτικό κλήσης TINO 40 (αριθμός ουράς 86-0111, με το παρατσούκλι "Let's Roll"). Τα δεδομένα επίγειας επιτήρησης υποδεικνύουν την ανάπτυξη τουλάχιστον 11 στρατηγικών βομβαρδιστικών B-1B από τις Μοίρες Βομβαρδιστικών Νο. 28 και Νο. 7 στη βάση του Ηνωμένου Βασιλείου, σε υψηλή επιφυλακή για ακριβείς πυραυλικές επιθέσεις μεγάλου βεληνεκούς.
• Διαρροές σχετικά με «χερσαία επιχείρηση» : Αναφορές που επικαλούνται Αμερικανούς αξιωματούχους δείχνουν ότι ο Τραμπ εξετάζει το ενδεχόμενο αποστολής χερσαίων στρατευμάτων στο Ιράν μετά τις ενδιάμεσες εκλογές (3 Νοεμβρίου), με βάση την υπόθεση ότι δεν έχει τίποτα άλλο να χάσει πολιτικά. Αυτή η κίνηση είναι μια στρατιωτική πρωτοβουλία που επιδιώκει να προετοιμαστεί για επιχειρήσεις με την ανάπτυξη αποβατικών πλοίων και προηγμένων μονάδων αναγνώρισης.
2. Ο «σεισμός» της Υεμένης — σφαγή στο αρχηγείο του Άντεν και σχέδιο ανάπτυξης 100.000 στρατιωτών
• Επιδρομή στο αρχηγείο του συνασπισμού στο Άντεν : Οι ένοπλες δυνάμεις της Υεμένης πραγματοποίησαν συντονισμένη αεροπορική και βαλλιστική επίθεση με πυραύλους, χρησιμοποιώντας δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους και drones, στοχεύοντας άμεσα το αρχηγείο του συνασπισμού στην προσωρινή πρωτεύουσα, Άντεν. Η επιδρομή διαπέρασε με επιτυχία την αμυντική ασπίδα γύρω από το συγκρότημα, με αποτέλεσμα πολυάριθμους θανάτους και τραυματισμούς, καθώς και δεκάδες αγνοούμενους αξιωματικούς του συνασπισμού και δυνάμεις υποστήριξης, διαταράσσοντας έτσι σοβαρά την εφοδιαστική της διοίκησης επί του εδάφους και τη διαχείριση των κοινών θεάτρων επιχειρήσεων.
• Ενίσχυση της πολιορκίας της Ταΐζ και αποκοπή της αρτηρίας του Άντεν : Οι δυνάμεις της Σαναά πέτυχαν μια αποφασιστική στρατηγική προέλαση ενισχύοντας την πλήρη πολιορκία της πόλης Ταΐζ. Όλα τα σημεία πρόσβασης και οι οδοί που οδηγούν στην πόλη έχουν καταληφθεί, κυρίως με την αποκοπή της κύριας οδού ανεφοδιασμού που συνδέει την Ταΐζ με το Άντεν και την ασφάλιση της περιοχής Αλ-Τούρμπα μετά την κατάρρευση της ταξιαρχίας προστασίας που συνδέεται με την επίσημη κυβέρνηση. Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Υεμένης βρίσκεται έτσι στα πρόθυρα της ολοκληρωτικής στρατιωτικής ήττας.
• Το σαουδαραβικό στοίχημα μιας χερσαίας επίθεσης : Το Reuters αποκάλυψε την ύπαρξη ενός στρατιωτικού σχεδίου έκτακτης ανάγκης που εξετάζεται επί του παρόντος από τον Σαουδάραβα πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, το οποίο προβλέπει την έναρξη μιας μεγάλης κλίμακας χερσαίας επιχείρησης με επικεφαλής 100.000 κυβερνητικούς στρατιώτες της Υεμένης, με έντονη αεροπορική υποστήριξη της Σαουδικής Αραβίας, βοήθεια από τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών και την πακιστανική αεράμυνα. Αυτό το σχέδιο στοχεύει στην ανακατάληψη του στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, είτε μέσω μιας παρατεταμένης παράκτιας επίθεσης είτε με ταυτόχρονη εξαπέλυση επιθέσεων σε πολλαπλά μέτωπα που περιλαμβάνουν τη Μαρίμπ, την Αλ Μπάιντα, την Αλ Τζάουφ και την Ταΐζ, σε μια προσπάθεια να σπάσει το διπλωματικό αδιέξοδο και να επιβληθεί μια νέα πραγματικότητα πριν ολοκληρωθεί η περικύκλωση από τους Χούθι.
• Μυστηριώδεις παραδόσεις βρετανικού φορτίου : Μια νέα πτήση ενός βρετανικού στρατιωτικού μεταγωγικού αεροσκάφους A400M εντοπίστηκε να προσγειώνεται στην αεροπορική βάση King Fahd στην Ταΐφ (η τέταρτη πτήση μέσα σε δέκα ημέρες), με πρωτοφανή ρυθμό που εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τη φύση των τακτικών πυρομαχικών ή των ηλεκτρονικών εξαρτημάτων που μεταφέρονται για την υποστήριξη των μαχητικών "Typhoon" που επιχειρούν εναντίον στόχων στην Υεμένη.
3. Ο Πόλεμος των Στενών και η Παγκόσμια Παρακμή της Ενέργειας
• Ναυτικό Ολοκαύτωμα στο Ορμούζ και το Ομάν : Το ναυτικό του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) συνεχίζει να ασκεί απόλυτο έλεγχο στο Στενό του Ορμούζ. Ένα άλλο πετρελαιοφόρο χτυπήθηκε από άγνωστο βλήμα καθώς προσπαθούσε να αποχωρήσει από το στενό, προκαλώντας πυρκαγιά και διακοπή ρεύματος στο πλοίο. Ταυτόχρονα, σκάφη και πύραυλοι του IRGC έπληξαν ένα άλλο εμπορικό πλοίο παραβιάζοντας τους κανονισμούς 4 ναυτικά μίλια ανατολικά των ακτών του Ομάν. Αυτό ανεβάζει σε επτά τον αριθμό των πετρελαιοφόρων που στοχεύονται σε μόλις τρεις ημέρες, με εβδομαδιαίο ρυθμό επιθέσεων περίπου 30 drones και 10 ναυτικών πυραύλων, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Πενταγώνου.
• Οι υπολογισμοί του Ρεζάι και η «πραγματικότητα των πυραύλων» : Ο γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, Μοχσέν Ρεζάι, απάντησε σθεναρά στις δηλώσεις Τραμπ, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός πρόεδρος «μπορεί να κερδίζει κάθε μέρα στη φαντασία του, αλλά η πραγματικότητα είναι αυτή που σχεδιάζει το Ιράν με τον λαό του, τους στρατιώτες του και τους πυραύλους του».
Αυτές οι παρατηρήσεις συνοδεύτηκαν από επιβεβαίωση από τον αναπληρωτή διοικητή του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) ότι η Τεχεράνη ασκεί αυστηρό έλεγχο στο στενό και ότι οι αντίπαλοί της δεν τολμούν να το προσεγγίσουν άμεσα.
• Σημαντική πρόοδος στη στόχευση κινούμενων στόχων : Ο Ταξίαρχος Αλί Μπαλαλί, σύμβουλος του διοικητή της Αεροδιαστημικής Δύναμης του IRGC, αποκάλυψε μια σημαντική τεχνολογική πρόοδο που περιλαμβάνει τη δοκιμή και την ανάπτυξη της ικανότητας προσβολής κινούμενων ναυτικών στόχων χρησιμοποιώντας βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς (αναφερόταν στους πυραύλους Qasem Soleimani και Khalij Fars, με βεληνεκές έως 1.200 χλμ. και εξοπλισμένους με ηλεκτροοπτικό ανιχνευτή). Αυτή η τεχνολογία ενισχύει περαιτέρω την ικανότητα να κρατούνται τα δυτικά πολεμικά πλοία μακριά από τα νερά του Κόλπου και της Θάλασσας του Ομάν.
• Διεθνές σχέδιο έκτακτης ανάγκης (100 εκατομμύρια βαρέλια) : Για τον περιορισμό των αυξανόμενων τιμών και την αποτροπή μιας παραλυτικής κρίσης ντίζελ στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, η G7, σε συνεργασία με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας (IEA), ανακοίνωσε μια συντονισμένη απελευθέρωση 100 εκατομμυρίων βαρελιών από στρατηγικά αποθέματα σε διάστημα τεσσάρων μηνών. Αυτό το σχέδιο περιλαμβάνει μια έγκαιρη και μαζική εισροή παραγώγων ντίζελ κατά τις πρώτες 20 ημέρες για την υποστήριξη των αγορών που αντιμετωπίζουν δυσκολίες μέχρι να ξεκαθαρίσει η στρατιωτική κατάσταση.
Συμπέρασμα και πιθανές εξελίξεις
Η κατάσταση επί τόπου από τις 3 Οκτωβρίου αποδεικνύει ότι η δυναμική της σύγκρουσης δεν μπορεί πλέον να ελεγχθεί μέσω οικονομικών πιέσεων ή απλών δηλώσεων κατευνασμού:
• Η κούρσα μέχρι τον Νοέμβριο : Η κυβέρνηση των ΗΠΑ επιδιώκει να εδραιώσει τα διάφορα στοιχεία της τεράστιας ισχύος πυρός της, συγκεντρώνοντας μοίρες βομβαρδιστικών, αεροπλανοφόρα και ομάδες πεζοναυτών πριν από την προθεσμία των ενδιάμεσων εκλογών, προστατεύοντας παράλληλα τους συμμάχους της με νέα συστήματα αεράμυνας για να αποτρέψει τυχόν ιρανικά αντίποινα.
• Ο κίνδυνος μιας χερσαίας σφαγής : Το στοίχημα της Σαουδικής Αραβίας να ξεκινήσει μια χερσαία μάχη με 100.000 στρατιώτες στις ακτές της Υεμένης, στο πλαίσιο της πολιορκίας της Ταΐζ και της καταστροφής του κέντρου διοίκησης στο Άντεν, αποτελεί σημαντικό στρατιωτικό κίνδυνο. Η αποτυχία του θα μπορούσε να οδηγήσει στην πλήρη κατάρρευση των λίγων δυνάμεων που έχουν απομείνει από τις συμμαχικές δυνάμεις και να επιτρέψει στη Σαναά να επεκτείνει τις επιθέσεις της εναντίον ζωτικών υποδομών στην καρδιά του Βασιλείου.
• Αναβολή της ώρας μηδέν : η αντίφαση μεταξύ, αφενός, της εξάντλησης των αποθεμάτων στο Στενό του Ορμούζ και της παράλυσης της θαλάσσιας ναυσιπλοΐας, και, αφετέρου, των προσπαθειών της Δύσης να καλύψει αυτό το έλλειμμα αντλώντας από τα αποθέματα πετρελαίου, επιβεβαιώνει ότι η έκρηξη είναι επικείμενη και ότι η περιοχή εισέρχεται σε μια φάση μεγάλης αντιπαράθεσης μόλις ολοκληρωθεί η ανάπτυξη αμερικανικών πολεμικών πλοίων, στα τέλη Νοεμβρίου.
πηγή: IntelSky
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: