Το Heritage Foundation των ΗΠΑ, είναι ένα Αμερικανικό ινστιτούτο ερευνών και πολιτικής με έδρα την Ουάσινγκτον, το οποίο ιδρύθηκε το 1973.
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωπολιτικός αναλυτής-αρχισυντάκτης του Mytilenepress και ιδρυτής-δημιουργός των επιστημονικών κλάδων του Γεωπολιτικού Εθνικισμού και της Γεωπολιτικής Θεολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Contact : survivroellas@gmail.com- 6945294197. Από όλους τους αναφερόμενους εξαιρείται ένα μικρό μέρος με βάση τις παγκόσμιες Φιλοσοφικές-Μαθηματικές σταθερές Μηδέν Άγαν και Μέτρον Άριστον.
Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του συγγραφέα.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ.
Προωθεί πολιτικές βασισμένες στις αρχές της ελεύθερης αγοράς, του περιορισμένου κυβερνητικού ελέγχου και της εθνικής άμυνας. Έχει τεράστια δύναμη μέσα στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και έχει διαμορφώσει τα κυβερνητικά προγράμματα πολλών Αμερικανών προέδρων (από τον Ρόναλντ Ρέιγκαν μέχρι τον Ντόναλντ Τραμπ, μέσω πρωτοβουλιών όπως το Mandate for Leadership.
Το Heritage Foundation είναι ένα από τα πιο ισχυρά δεξιά και συντηρητικά ινστιτούτα σκέψης (think tank) στις Ηνωμένες Πολιτείες, με έδρα την Ουάσιγκτον. Εκδίδει εδώ και δεκαετίες τακτικές γεωπολιτικής για νέες προεδρικές θητείες (ιδιαίτερα επί των ημερών των Ρεπουμπλικανών προέδρων όπως ο Ρίγκαν και ο Τραμπ).
Μεταξύ πολλών άλλων δράσεων, το ίδρυμα ηγήθηκε της σύνταξης του σχεδίου Project 2025. Αυτό ήταν ένα εγχειρίδιο πολιτικής-αναδιάρθρωσης της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ για μια πιθανή δεύτερη διακυβέρνηση Τραμπ !!! Η συγκεκριμένη δράση προκάλεσε έντονες πολιτικές και κοινωνικές αντιδράσεις. Το ίδρυμα είναι ενάντια στην μετανάστευση και υπέρ της προστασίας, της παραδοσιακής οικογένειας ζωής, ενώ συχνά επικρίνει πολιτικές για την κλιματική αλλαγή και τα δικαιώματα ΛΑΤΚΙ. Είναι γεγονός ότι το συγκεκριμένο ίδρυμα επηρεάζει καταλυτικά την διαμόρφωση της πολιτικής των Ρεπουμπλικάνων, σχετικά με τον ρόλο των ΗΠΑ στον κόσμο, καθώς και την θέση της Ελλάδας στο γεωπολιτικό γίγνεσθαι.
Το Heritage Foundation με μισό αιώνα παρουσία στα πολιτικά δρώμενα της Αμερικανικής-Διονυσιακής αυτοκρατορίας, θεωρείται από τα πιο ισχυρά think tank, με την μεγαλύτερη επιρροή στην διαμόρφωση της Διονυσιακής πολιτικής στην Ουάσιγκτον.
Με τον πόλεμο να συνεχίζεται στην Ουκρανία εδώ τέσσερα χρόνια, τις σχέσεις Αμερικής-Κίνας να είναι τεταμένες σε γεωπολιτικό επίπεδο, οι πόλεμοι των ΗΠΑ ενάντια στο στο Ιράν που ανήκει στον γεωπολιτικό άξονα 888 και με την Τουρκία να απειλεί συνεχώς την κατοχική Ελλάδα, σε όλα αυτά τα γεωπολιτικά γεγονότα παγκοσμίου βεληνεκούς το ίδρυμα έχει καθοριστικό ρόλο. Σύμφωνα με το Διονυσιακό ίδρυμα, η Κίνα, η Ρωσία και το Ιράν οι τρεις χώρες βασικές χώρες του γεωπολιτικού άξονα 888, έχουν τις περισσότερες δυνατότητες να αποσταθεροποιήσουν την Διονυσιακή αυτοκρατορία των ΗΠΑ.
Για αυτό η εξωτερική πολιτική της Αμερικής τα τελευταία είκοσι χρόνια εστιάζει σε αυτές τις τρεις χώρες και μέχρι πριν από δύο χρόνια στην Μαρτυρική Συρία. Το ίδρυμα προωθεί την συνεργασία Αμερικής-Ευρώπης. Αντιθέτως οι Κινέζοι, οι Ρώσοι και οι Ιρανοί "δεν" επιθυμούν συνεργασίες με την Ευρώπη, σύμφωνα με το ίδρυμα !!! Τα κράτη του γεωπολιτικού άξονα "έχουν" μεσαιωνικές αντιλήψεις και είναι οπισθοδρομικά !!!
Το Αμερικανικό Ίδρυμα Κληρονομιάς παρουσιάζει τους βασικούς πυλώνες του για την Αμερική. Αυτοί είναι η ενάρετη οικογένεια, η εργασία, δημιουργία μιας ευημερούσας και δυναμικής οικονομίας, η εθνική ασφάλεια, η τεχνολογική υπεροχή έναντι Κίνας-Ρωσίας, και η ενάρετη- πατριωτική ιδιότητα του πολίτη. Αυτοί οι πυλώνες αποτέλεσαν τα θεμέλια που στήριξαν το έργο που ονομάστηκε Project 2025.
Aνάμεσα σε πολλές άλλες δράσεις τον Μάρτιο του 2025, το Ίδρυμα Heritage δημοσίευσε μια σημαντική στρατηγική έκθεση με τίτλο «Στρατηγική ΗΠΑ-Ισραήλ. Από την Ειδική Σχέση στη Στρατηγική Συνεργασία 2029-2047 !!! Εκεί οι ειδικοί αναλυτές εστιάζουν στην άμυνα και την εξωτερική πολιτική. Η ισχυρή παρουσία της Μοσάντ και του IDF στο Πεντάγωνο είναι ένα γεγονός που πραγματοποιήθηκε με την καταλυτική συμμετοχή του συγκεκριμένου ιδρύματος !!!
Μεταξύ πολλών άλλων στο μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών γίνεται αναφορά ότι μέχρι το 2032, το Ισραήλ θα πρέπει να αρχίσει να «αγοράζει» τον νέο αμυντικό του εξοπλισμό από τις ΗΠΑ.
Σύμφωνα με την έκθεση σχετικά με τη στρατηγική ΗΠΑ-Ισραήλ, ο στόχος αυτής της συνεργασίας είναι η αντιμετώπιση της αυξανόμενης επιρροής των γεωπολιτικών αξόνων 888-777 Κίνα, Ρωσία, Ιράν και Βόρεια Κορέα. Τα στελέχη του ιδρύματος έθεσαν βασικό γεωπολιτικό στόχο την στρατιωτική κυριαρχία του Ισραήλ στην Μέση Ανατολή !!!
Ο απόλυτος γεωπολιτικός στόχος των ΗΠΑ και του ιδρύματος, είναι να βοηθηθεί το Ισραήλ να ακμάσει ως κυρίαρχη δύναμη. Η Αμερική θα πρέπει να συμβάλει σε υπερθετικό βαθμό στην μετατροπή των κρατών της Μέσης Ανατολής και στην συνέχεια της Ανατολικής Μεσογείου (Κύπρος-Ελλάδα) σε Ισραηλινούς οικισμούς που θα διέπονται αυστηρά από τους κανόνες της Ισραηλινής-Διονυσιακής κατοχής !!! Αυτός ήταν και είναι ο υπέρτατος γεωπολιτικός σκοπός του ιδρύματος, του Λευκού Οίκου και του Τράμπ !!!
Ο νούμερο ένα εχθρός όπως αναφέρει η έκθεση είναι το Ιράν που εντάχθηκε στον γεωπολιτικό άξονα 888. Υποστηρίζει ότι το Ιράν είναι ένα "επεκτατικό" καθεστώς. Για αυτό "αποτελεί" απειλή για την ειρήνη μεταξύ των Αραβικών κρατών της περιοχής και για τις διεθνείς θαλάσσιες οδούς. Υπό αυτή την έννοια, το Heritage θεωρεί μια συμμαχία μεταξύ των πρώην κρατών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τον βασικό πυλώνα για την δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ. Επιπροσθέτως το ίδρυμα ισχυρίζεται ότι τα κίνητρα του γεωπολιτικού άξονα 888 (Ρωσία του Πούτιν και Κίνα του Σί), σχετικά με τις συμμαχίες της Μέσης Ανατολής "απειλούν" τα γεωπολιτικά σχέδια ΗΠΑ-Ισραήλ.
Η επίθεση της 7ης Οκτωβρίου φαίνεται να έχει σχεδιαστεί για να δικαιολογήσει την κατανομή μεγαλύτερου μεριδίου του ΑΕΠ του Ισραήλ σε αμυντικές δαπάνες. Ταυτόχρονα, δημιουργεί έναν εχθρό μεταξύ του παλαιστινιακού λαού, της Χαμάς, της Χεζμπολάχ, του Ιράκ, της Υεμένης και του Λιβάνου, δίνοντας κίνητρα στις χώρες παραγωγής πετρελαίου -ιδίως στη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Μπαχρέιν, το Κουβέιτ, να ενταχθούν στο πλευρό του Bibi και του Ισραήλ. Αυτή η συμμαχία θα εξαναγκάσει τα Αραβικά έθνη του κόλπου, να δαπανήσουν περισσότερα σε αμυντικά προϊόντα και αμερικανικά όπλα για να αντιμετωπίσουν την απειλή του κακού Ιράν και των γεωπολιτικών του συμμάχων !!!
Έχοντας επίγνωση της αυξανόμενης δυσαρέσκειας των εθνών ενάντια στους παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού, το Ίδρυμα Heritage συνέταξε έναν νόμο για την Συνεργασία και την ενίσχυση της ασφάλειας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ , τον οποίο εισήγαγε η Δημοκρατική Jackie Rosen το 2021 !!!
Το ίδρυμα αναδεικνύει τον πληροφοριακό πόλεμο σε απειλή για την εθνική ασφάλεια στα πλαίσια του υβριδικού πολέμου. Η διαχείριση αυτού του τομέα, θα ανατεθεί στην NSA και την Διευθύντρια των Εθνικών Πληροφοριών. Οι ειδήμονες του ιδρύματος ζήτησαν την δημιουργία μιας ομάδας εργασίας για τον πληροφοριακό πόλεμο, με στόχο τον εμβολιασμό του αμερικανικού κοινού, υπέρ του Διονυσιακού πολιτισμού, στα πλαίσια της Διονυσιακής-κοινωνικής μηχανικής κατά του αντισημιτισμού και της παραπληροφόρησης. Το ίδρυμα θα διαδίδει στους Αμερικανούς πολίτες μια συγκεκριμένη αφήγηση μέσω εφαρμογών και «άλλων τεχνολογιών.
Το Ισραήλ ενθαρρύνεται να εφαρμόσει καμπάνιες μάρκετινγκ, τεχνολογίας και διαφήμισης στον ιδιωτικό τομέα για να ενισχύσει τις εκστρατείες της κυβέρνησης των ΗΠΑ εναντίον οποιουδήποτε αντιπάλου.
Σύμφωνα με το ίδρυμα, οι κοινές προσπάθειες είναι απαραίτητες για την αντιμετώπιση των προκλήσεων εθνικής ασφάλειας αυτού του αιώνα (συμπεριλαμβανομένης της τεχνητής νοημοσύνης, του ελέγχου των συνόρων, των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, της αντιμετώπισης όπλων χαμηλού κόστους και της φροντίδας τραυματισμών), για την διασφάλιση της επισιτιστικής ασφάλειας, την βελτιστοποίηση της αποτελεσματικής χρήσης του νερού και πολλά άλλα.
Επίσης οι δασμοί θα χρησιμοποιηθούν ως μοχλός πίεσης εναντίον εταίρων όπως η Ινδία, η Τουρκία, η Κύπρος, η Αίγυπτος, η Ιορδανία, η Ελλάδα και ο Λίβανος. Ο Λίβανος βρίσκεται μονίμως υπό την απειλή των Ισραηλινών. Εάν συμμορφωθούν, οι δασμοί θα καταργηθούν υπέρ του ελεύθερου εμπορίου. Εάν δεν συμμορφωθούν, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μετατρέψουν οποιοδήποτε κράτος ή χώρα σε Παλαιστινιακό καταυλισμό, επιβάλλοντας τα γεωπολιτικά σχέδια του άξονα 666. Το έγγραφο μάλιστα διατάζει τον Τραμπ να επιβάλει αντίποινα στο ΔΠΔ.
Το Ίδρυμα Κληρονομιάς, ο πρόεδρός του Κέβιν Ρόμπερτς, η πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου Barbara Van Andel-Gaby και η ομάδα τους αποτελούν την πραγματική κυβέρνηση που διευθύνει όχι μόνο τον Λευκό Οίκο αλλά και ολόκληρο το Κογκρέσο, σε μια συλλογική προσπάθεια να καταστήσει το Ισραήλ την δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ στην Μέση Ανατολή-Ανατολική Μεσόγειο μια πραγματικότητα μέσα στις επόμενες δεκαετίες. Εκτός από το ίδρυμα Heritage Foundation των ΗΠΑ, κομβικό ρόλο στις εξελίξεις για την δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ, διαδραματίζει και η Χαμπάτ. Μεγάλα θύματα η Ελλάδα και η Κύπρος.
Η ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΧΑΜΠΑΤ.
Η πανίσχυρη Χαμπάτ έχει πραγματοποιήσει γεωπολιτική εισβολή στην Ελλάδα και την Κύπρο.
Η Χαμπάντ γνωστή και ως Chabad-Lubavitch, αποτελεί ένα Eβραϊκό κίνημα και μια οργάνωση που θεωρείται ως η πιο δυναμική στον Ιουδαϊσμό σήμερα. Αποτελεί μέρος του Χασιδισμού (Chassidismus) και ιδρύθηκε τον 18ο αιώνα από τον ραβίνο Σνε ουρ Σαλμάν (Schne’ur Salman). Τα σπίτια της Χαμπάντ χρησιμεύουν ως κοινοτικά κέντρα για εκπαιδευτικούς και θρησκευτικούς σκοπούς και συχνά βρίσκονται στο σπίτι του εκάστοτε σλιαχ (απεσταλμένου). Αποδεδειγμένα διαθέτουν ένα τεράστιο δίκτυο παγκοσμίου επιπέδου.
Τα κέντρα αυτά λειτουργούν ως τοπικοί πυρήνες φιλοξενίας, εκπαίδευσης και παροχής βοήθειας (π.χ. διανομή φαγητού Kosher). Η ονομασία «Χαμπάντ» (Chabad) είναι ένα ακρωνύμιο στα Εβραϊκά που σημαίνει Σοφία, Κατανόηση και Γνώση. Στην Ελλάδα, η παρουσία της Χαμπάντ είναι ιδιαίτερα αισθητή μέσω των τοπικών Chabad Houses, που στηρίζουν τους μόνιμους κατοίκους και τους επισκέπτες Εβραίους στην Ελλάδα. Μπορείτε να αναζητήσετε περισσότερες πληροφορίες, ώρες λειτουργίας συναγωγών, καθώς και υπηρεσίες εστίασης στην επίσημη σελίδα της Chabad of Greece.
Ο Χασιδισμός γεννήθηκε την Εποχή του Διαφωτισμού. Αυτή ήταν μια εποχή που ταυτόχρονα γέννησε ισχυρές τάσεις εκκοσμίκευσης, και ισχυρά ρεύματα θρησκευτικού «φονταμενταλισμού» στον Εβραϊσμό. Αναπτύχθηκε αρχικά στα όρια της Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας στον 18ο αιώνα. Η μεγάλη αυτή περιοχή της Κεντρικής Ευρώπης, ήταν η κατεξοχήν περιοχή με μεγάλη συγκέντρωση Εβραϊκών κοινοτήτων.
Εκεί άρχισε να εμφανίζεται το φαινόμενο να διαμορφώνονται κύκλοι ευσεβών Εβραίων γύρω από χαρισματικούς ραβίνους. Το κίνημα των Χασιδίμ, είναι ουσιαστικά ένα κίνημα ευσεβών Διονυσιαστών. Σύμφωνα με τον Αρχιερέα των Δελφών και μεγάλο μυσταγωγό Πλούταρχο, οι Ιουδαίοι από τα πανάρχαια χρόνια πιστεύουν στον Savazio-Διόνυσο. Οι αρχαίοι Σιωνιστές ως γνήσιοι συνεχιστές των παραδόσεων τους ήταν παγανιστές και πίστευαν στον θεό Savazio, για αυτό έφεραν την Ολύμπια θρησκεία στην Ελλάδα
Στην Ελληνική μυθολογία-ιστορία με το όνομα Σαβάζιος είναι γνωστή μία αρχαία θεότητα. Ετυμολογικά το δεύτερο συνθετικό του ονόματος (-ζιος) προέρχεται από την ρίζα Dyeus. Aπό εκεί βγαίνουν και οι λέξεις Δίας και θεός, (Λατινικά deus). Στην κλασική Ελλάδα τον ονόμασαν Διόνυσο. Ο "θεός" Σαβάζιος είναι ο Διόνυσος (Λεξικό Σούδα). Ο Σαβάζιος αποτελεί τον βασικότερο και σημαντικότερο "θεό" του Ιουδαϊκού έθνους. Ο βιογράφος, φιλόσοφος, ιστορικός, θεουργός και αρχιερέας του μαντείου των Δελφών Πλούταρχος γράφει στα Συμποσιακά του (ΙV 6) ,ότι οι Εβραίοι λάτρευαν τον Διόνυσο, και ότι η ημέρα των Σαββάτων ήταν εορτή του Σαβαζίου !!! Ένας μύστης αναφέρει την πραγματική θρησκεία των Ισραηλιτών. Διαβάστε σχετικά το αρχαίο κείμενο των Συμποσιακών. (2) O Φρυγικός Savazios είναι ο "θεός" των αχαλίνωτων ερωτικών οργίων-σεξουαλική μαγεία και των καταστροφών. Για αυτό μοιραζόταν την διοίκηση του Φοινικικού μαντείου των Δελφών με τον έτερο "θεό" των καταστροφών, τον Ιουδαϊκής καταγωγής Απόλλων.
Τα μέλη της Χαμπάτ συνδύαζαν την παραδοσιακή ευσέβεια με την εκστατική χαρά της πίστης. Σε αυτή την κατεύθυνση διδασκόταν από κείμενα της Καμπαλά και παραδόσεις του Εβραϊκού μυστικισμού, και από μαγικές λαϊκές παραδόσεις. Η έμφαση ήταν περισσότερο στην προσευχή, στην μελέτη διότι αυτά δίνουν την αυθεντική πνευματικότητα.
Ο Χασιδισμός έχει μια έντονα Διονυσιακή διάσταση, καθώς η προσευχή, η αφήγηση, το τραγούδι, ο χορός, το κοινό γεύμα και όλες οι τελετουργίες που συνδέονταν, αποτελούν συστατικό στοιχείο της κοινότητας των πιστών. Συνδυάζοντας ένα έντονα κοινοτικό στοιχείο, με την έμφαση στη Μεσσιανική διάσταση και τον Διονυσιακό μυστικισμό. Ο Χασιδισμός θα έρθει σε σύγκρουση με άλλες παραλλαγές Εβραϊσμού.
Η έντονα μεσσιανική διάσταση αποτελούσε και μια απάντηση στην «μεσσιανική κρίση» που προκάλεσε στις Εβραϊκές κοινότητες του 17ου αιώνα το γεγονός ότι ο Ραβίνος Σαμπετάι Σεβή, είχε αποκτήσει την φήμη Μεσσία, αποφάσισε να ενστερνιστεί το Ισλάμ και οι εξισλαμισμένοι Εβραίοι οπαδοί του, οι ντονμέδες, θα είναι ένα διακριτό ρεύμα μέσα στο Ισλάμ.
Η Χαμπάντ διαμορφώθηκε τον 18ο αιώνα σαν ένα από τα ρεύματα του Χασιδισμού. Ο πρώτος Ρέμπε (πνευματικός ηγέτης) ήταν ο Ραβίνος Σνίορ Ζάλμαν που ζούσε σε μια μικρή πόλη στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας. Εκείνος ίδρυσε το κίνημα γύρω το 1775. Το όνομα Χαμπάντ, είναι το ακρωνύμιο τριών Σεφιρώθ από το καμπαλιστικό Δέντρο της Ζωής: Χοκμά, Μπινά, Νταάτ (Σοφία, Κατανόηση, Γνώση). Από το 1813 μέχρι το 1915 το επίκεντρο του κινήματος ήταν το Λιουμπαβίτσι στην περιφέρεια του Σμόλενσκ (Ρωσία). Η ηγεσία του κινήματος στηρίζεται σε μια ραββινική δυναστεία. Ο έκτος Ρέμπε, ο Γιόζεφ Γιτσχάκ Σνίρσον μετέφερε στην έδρα του κινήματος στην Πολωνία και μετ το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στις ΗΠΑ.
Εκεί ήταν που όλα άλλαξαν και το Χαμπάντ έπαψε να είναι ένα μικρό ρεύμα του ορθόδοξου Εβραϊσμού. Κομβικό σημείο ήταν η ανάληψη της ηγεσία του Χαμπάντ, ως έβδομος Ρέμπε, από τον Μεναχέμ Μέντελ Σνίρσον, που είχε παντρευτεί την κόρη του προηγούμενου Ρέμπε. Ο Μεναχέμ Μέντελ Σνίρσον έκανε μεγάλο άνοιγμα, έχοντας την αντίληψη ότι το Χαμπάντ έπρεπε να έχει όχι μόνο θρησκευτική αλλά και πολιτιστική και ανθρωπιστική δράση. Είχε ακόμη την αντίληψη ότι θα έπρεπε να ανοιχτεί σε Εβραίους που δεν ταυτίζονταν με ένα συγκεκριμένο θεολογικό ρεύμα. Ταυτόχρονα έκανε ορισμένες κρίσιμες μετατοπίσεις ως προς την πολιτική στάση του κινήματος. Ο ραββίνος στήρίξε την πολιτική του Ισραήλ έναντι άλλων Ορθόδοξων ρευμάτων που διατήρησαν μια επιφυλακτική τοποθέτηση απέναντι στον Σιωνισμό.
Παρότι η βάση του κινήματος παραμένει ακόμη η συνοικία του Crown Heights, στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, το κίνημα σταδιακά απέκτησε παρουσία στο Ισραήλ και σε πάρα πολλές χώρες. Ο Μεναχέμ Μέντελ Σνίρσον ιδιαίτερα ικανός στο να αντιλαμβάνεται της γεωπολιτικές κατευθύνσεις δίδαξε ότι τα μέλη του κινήματος θα πρέπει να έχουν τον χαρακτήρα «ιεραποστόλου», με στόχο τον εντοπισμό των Εβραίων σε όλο τον κόσμο και να τους κάνουν πιο ευσεβείς.
Ο Μεναχέμ Μέντελ Σνίρσον έπαιξε τόσο σημαντικό ρόλο στην επέκταση και μαζικοποίηση τις Χαμπάντ, αντιμετωπίστηκε από ένα μέρος των πιστών του κινήματος ως ο Μεσσίας. Στον Χασιδισμό υπάρχει μια Μεσσιανική διάσταση, όμως εδώ είχαμε να κάνουμε με το φαινόμενο να τον αντιμετωπίζουν ως τον Μεσσία, παρότι ο ίδιος δεν δήλωσε κάτι τέτοιο. Η Χαμπάντ σε μεγάλο βαθμό αναπτύχθηκε μέσο της χαρισματικής προσωπικότητά του, επέτεινε αυτή την αίσθηση ότι είναι ο Μεσσίας.
Τα Chabad Houses ανά τον κόσμο είναι ακριβώς το βασικό σημείο αναφοράς του κινήματος Χαμπάντ, αφού συνδυάζουν την θρησκευτική αλλά και την πολιτιστική απεύθυνση, με βασικό χαρακτηριστικό ότι παρότι εκπροσωπούν μια εκδοχή Χασιδισμού, εντούτοις προσπαθούν να δείξουν ότι και όχι απαραίτητα ορθόδοξοι ή ούτε ιδιαίτερα ευσεβείς Εβραίοι είναι ευπρόσδεκτοι. Έχει ενδιαφέρον ότι μπορεί κανείς να βρει Chabad Houses σε πάρα πολλά μέρη, σε όλο τον κόσμο. Συνδυάζοντας χώρους προσευχής με χώρους όπου π.χ. μπορεί κάποιος να έχει ένα παραδοσιακό γεύμα Σαμπάτ σε ένα κασέρ εστιατόριο. Με αυτό τον τρόπο, προσπαθούν να πείσουν Εβραίους που δεν είναι ιδιαίτερα θρησκευόμενοι να επιστρέψουν στον Ορθόδοξο Εβραϊσμό.
Η εξάπλωση των Chabad Houses είναι εντυπωσιακή, καθώς επιδιώκουν ταυτόχρονα να απευθύνονται στις τοπικές Εβραϊκές κοινότητες και στους Ισραηλινούς τουρίστες στο εξωτερικό, ακόμη και σε μη Εβραίους. Η απήχηση του κινήματος οφείλεται στο ότι συνδυάζει τον Ορθόδοξο Εβραϊσμό, που είναι ιδιαίτερα συντηρητικός, με αυτό το «άνοιγμα» προς όσους δεν είναι Εβραίοι, αλλά και με τον τρόπο που η όποια πολιτική τοποθέτησή του ήταν συμβατή με την υπεράσπιση του Κράτους του Ισραήλ.
Αυτός ήταν και ο χαρακτήρας του Chabad House στου Ψυρρή, που συνδύαζε το χαρακτήρα του χώρου προσευχής, του πολιτιστικού κέντρου και του εστιατορίου, υπό την καθοδήγηση του Ραβίνου Μέντελ Χέντελ και της συζύγου του Νεχάμα Χέντελ. Αντίστοιχο κέντρο υπάρχει και στη Θεσσαλονίκη. Να σημειώσουμε ότι παρότι ο Χασιδισμός ξεκίνησε κατεξοχήν μεταξύ των Ασκεναζί Εβραίων της Κεντρικής Ευρώπης, το Χαμπάντ στην Ελλάδα προβάλλει και την σεφαραδίτικη παράδοση.
Η κατάσταση από την γεωπολιτική εισβολή της Χαμπάτ είναι τόσο τραγική που προκαλεί ανησυχία ακόμη και σε Κύπριους αριστερούς στην Κύπρο. Ο Στέφανος Στεφάνου γενικός γραμματέας του κόμματος ΑΚΕΛ (Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού) της Κύπρου, εξέφρασε ανησυχίες για την εθνική ασφάλεια σχετικά με την αύξηση των ισραηλινών αποκτήσεων γης και ακινήτων σε όλο το νησί. Υπενθυμίζουμε το «ξεφάντωμα» της προηγούμενης δεξιάς κυβέρνησης του Νίκου Αναστασιάδη του ΔΗΣΥ (Δημοκρατικός Συναγερμός) με το σκάνδαλο των «χρυσών διαβατηρίων» και τα διαπλεκόμενα συμφέροντά της με επενδυτές, αξιωματούχους, ακόμη και καταζητούμενους από τηκ Σαουδική Αραβία, την Ρωσία, την Μαλαισία και άλλες χώρες.
Εδώ και καιρό οι Ισραηλινοί πολίτες αγοράζουν μεγάλα αγροτεμάχια γης και κατασκευάζουν σχολεία και συναγωγές, εγείροντας φόβους για τη δημιουργία αυτοσυντηρούμενων θυλάκων εντός της Κύπρου στα πρότυπα των κιμπούτς (Kibbutzim). Να πούμε ότι τα κιμπούτς στο Ισραήλ χρησιμεύουν ως οργανωτική, υλικοτεχνική και εκπαιδευτική υποδομή για την ενσωμάτωση εθελοντών στον ισραηλινό στρατό, ακόμα και ως σημείο εκπαίδευσης, εξοπλισμού και κινητοποίησης. Σε καθένα από αυτά υπάρχει μια εκπαιδευμένη ομάδα ασφάλειας, συχνά πρώην μέλη των Ειδικών Δυνάμεων του σιωνιστικού στρατού (Δυνάμεις Άμυνας του Ισραήλ, Israel Defense Forces, IDF), με διακριτή οργανωτική δομή, που διατηρεί ανοιχτά κανάλια επικοινωνίας με τον ισραηλινό στρατό, έτοιμη να αναλάβει στρατιωτική δράση ανά πάσα στιγμή, όπως έκαναν ενάντια στους Παλαιστίνιους. Στα κιμπούτς, πέρα από φράχτες, περιμετρικούς συναγερμούς και καταφύγια, υπάρχουν και αποθήκες στρατιωτικού οπλισμού και εξοπλισμού και άλλες υποδομές.
Οι γνωρίζοντες το καθεστώς στην αγορά real estate του νησιού έχουν ονομάσει την τάση «νέο Ισραήλ», ενώ η κυπριακή εφημερίδα «Πολίτης» ανάφερε ότι τουλάχιστον 15.000 ισραηλινοί πολίτες κατέχουν πλέον ακίνητη περιουσία στην Κύπρο. Εβραϊκές ομάδες όπως η γνωστή Χαμπάντ (Chabad) δραστηριοποιούνται σε διάφορες περιοχές της Κύπρου. Η εισροή Ισραηλινών στην Κύπρο έχει φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ. Σύμφωνα με τον ραβίνο Αρί Ρασκίν (Arie Raskin), ιδρυτή της Chabad-Lubavitch Κύπρου, περισσότερες από 3.500 ισραηλινές οικογένειες, περίπου 15.000 άτομα, διαμένουν τώρα στην Κυπριακή Δημοκρατία, μια απότομη αύξηση σε σχέση με τις οικογένειες που έμεναν στην Κύπρο πριν από τα γεγονότα της 7ης Οκτώβρη 2023.
Το Taglit-Birthright Israel ή απλώς Birthright Israel είναι ένα δωρεάν δεκαήμερο ταξίδι πολιτιστικής κληρονομιάς στο ισραήλ, την Ιερουσαλήμ και τα Υψίπεδα του Γκολάν για νέους ενήλικες εβραϊκής καταγωγής ηλικίας 18 έως 26 ετών. Το πρόγραμμα χρηματοδοτείται από το ίδρυμα Birthright Israel Foundation, οι δωρητές του οποίου επιδοτούν τη συμμετοχή. Ενήλικες που συμμετέχουν στο Birthright Israel επιβιβάστηκαν πρόσφατα σε λεωφορεία, όχι για μια τυπική πεζοπορία στην έρημο ή στα Υψίπεδα του Γκολάν ή μια περιήγηση πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλά για να ξεκινήσουν μια καλά οργανωμένη απόδραση με κρουαζιερόπλοιο με προορισμό την Κύπρο. Αυτό που ξεκίνησε ως προσωρινή μετεγκατάσταση μετατρέπεται τώρα σε μαζική μετανάστευση, με τους αριθμούς να συνεχίζουν να ανέρχονται σε χιλιάδες.
Τι σημαίνει για την Κύπρο και τους λαό της αυτό; Να πούμε ότι σε κάθε περίπτωση, το βεληνεκές των πυραύλων της Χεζμπολάχ (Islamic Resistance in Lebanon – Hezbollah) επεκτείνεται και στην Κύπρο. Να θυμήσουμε ομιλία του Γενικού Γραμματέα της Χεζμπολάχ, Σαγιέντ Χασάν Νασράλα (Sayyed Hassan Nasrallah, 31/8/1960-27/9/2024), το 2024, που στοχοποίησε την Κύπρο, σηματοδοτώντας την πρώτη φορά που η Χεζμπολάχ απείλησε μια κρατική οντότητα εκτός από το ισραήλ ή τις ΗΠΑ. Η απειλή αυτή δεν ήρθε από το πουθενά, αλλά έχει τις ρίζες της στη μακρόχρονη συνεργασία μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της σιωνιστικής οντότητας, όπως διάφορες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις από το 2014 για την υποστήριξη των στρατιωτικών δράσεων του κράτους-δολοφόνου.
Το 2017 ομάδες 700 στρατιωτών του IDF εκπαιδεύτηκαν στο βουνό Τρόοδος στην Κύπρο, το έδαφος του οποίου είναι «παρόμοιο με το έδαφος του Λιβάνου». Σε μια άσκηση του 2022 ο IDF πραγματοποίησε ασκήσεις στην Κύπρο προσομοιώνοντας μια επίγεια επίθεση στο Λίβανο. Σε αυτές συμμετείχαν στρατιώτες από ναυτικές μονάδες και την 98η Μεραρχία, η οποία συμμετείχε στη σφαγή του Καταυλισμού Προσφύγων στην Νουσεϊράτ (Nuseirat refugee camp) και αποχώρησε από την κατεχόμενη Γάζα πριν από μερικές εβδομάδες. Τον Μάη του 2023, ο IDF διεξήγαγε και πάλι ασκήσεις στην Κύπρο για να προσομοιώσει επίθεση στον Λίβανο. Όλα αυτά είναι καλά τεκμηριωμένα στα σιωνιστικά μέσα ενημέρωσης, οι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες των οποίων δήλωσαν το 2019 ότι «η Κύπρος είναι ένα αντίγραφο του Λιβάνου: βουνά, φυτά και η εργασία μεταξύ αμάχων». Οι Κύπριοι στρατιωτικοί ηγέτες έχουν επίσης επισκεφθεί την κατεχόμενη Παλαιστίνη για να συναντηθούν με σιωνιστικές στρατιωτικές μονάδες και να πραγματοποιήσουν κοινές εκπαιδεύσεις! Μια μεγάλης κλίμακας επίθεση του IDF στον Λίβανο θα περιλάμβανε πιθανότατα μια ναυτική επιχείρηση απόβασης στις ακτές του Λιβάνου που θα ξεκινούσε από την Κύπρο, η οποία θα συγχρονιζόταν με μια επίγεια και αεροπορική επίθεση.
Περαιτέρω η Κύπρος χρησιμεύει ως ορμητήριο για ιμπεριαλιστική επίθεση εναντίον όλης της περιοχής της Μέσης Ανατολής και του Κόλπου. Υπάρχουν δύο βρετανικές στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο, οι οποίες καταλαμβάνουν το 3% του νησιού. Οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο είναι οι κυρίαρχες περιοχές (Sovereign Base Areas) Δυτική Περιοχή Κυρίαρχων Βάσεων (Western Sovereign Base Area, WSBA) στο Ακρωτήρι και η Ανατολική Περιοχή Κυρίαρχων Βάσεων (Eastern Sovereign Base Area, ESBA) στην Δεκέλεια, η οποία περιλαμβάνει τον Σταθμό Αγίου Νικολάου κοντά στην Αμμόχωστο, οι οποίες λειτουργούν σύμφωνα με την Συνθήκη Εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας του 1960. Αυτές οι βάσεις λειτουργούν ως στρατιωτικές εγκαταστάσεις και έχουν το δικό τους νομικό καθεστώς, διατηρώντας την κυριαρχία του Ηνωμένου Βασιλείου σε αυτές, παρά το γεγονός ότι βρίσκονται εντός της επικράτειας της Κύπρου. Από αυτές τις βάσεις ξεκινούν οι αποστολές της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας (Royal Air Force) για να βομβαρδίσουν την Υεμένη, αλλά χρησιμοποιήθηκαν τόσο για κατασκοπευτικές πτήσεις όσο και για απόκρουση των επιθέσεων του Ιράν στο Ισραήλ. Οι βάσεις αυτές απέχουν 185 και 240 χιλιόμετρα από τη Βηρυτό, πιο κοντά από τις πυρηνικές εγκαταστάσεις της «Ντιμόνα» της σιωνιστικής οντότητας στην έρημο Νεγκέβ (Negev), στη νότια κατεχόμενη Παλαιστίνη και πολύ κοντά στην εμβέλεια των πυραύλων ακριβείας της Χεζμπολάχ!
Από τις 8/52024, η Βρετανική RAF έχει κάνει περισσότερες από 200 κατασκοπευτικές αποστολές πάνω από την Γάζα για την υποστήριξη της σιωνιστικής οντότητας. Όλες αυτές οι αποστολές απογειώθηκαν από τις βρετανικές βάσεις της Κύπρου.
Η δήλωση του Νασράλα το 2024 συνέπεσε με την επίσκεψη μιας κυπριακής αντιπροσωπείας των μυστικών υπηρεσιών στην Βηρυτό για να συζητήσουν για την μετανάστευση. Μετά τις συνομιλίες, η αντιπροσωπεία έσπευσε να συναντηθεί με την Γενική Διεύθυνση Γενικής Ασφάλειας του Λιβάνου, για να διαβεβαιώσει ότι η Κύπρος δεν θα επιτρέψει να χρησιμοποιηθεί το έδαφός της για να απειληθεί ο Λίβανος! Ωστόσο οι δύο βρετανικές βάσεις στην Κύπρο χρησιμοποιήθηκαν και χρησιμοποιούνται πλήρως υπό βρετανικό έλεγχο για την υποστήριξη του σιωνιστικού μορφώματος από τα χτυπήματα του Ιράν, αλλά και για επιθέσεις κατά της Υεμένης.
Την στάση της Χεζμπολάχ υποστηρίζουν ορισμένες αδύναμες φωνές που υπάρχουν εντός της Κύπρου για διακοπή της συνεργασίας με την σιωνιστική οντότητα, αποχώρηση από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και κλείσιμο των ξένων στρατιωτικών βάσεων στο νησί, υπογραμμίζοντας την βαθιά αντίθεση στην συνενοχή της Κύπρου στην ιμπεριαλιστική επιθετικότητα στην περιοχή.
Η εκφραζόμενη απειλή της Χεζμπολάχ και των δυνάμεων της αντίστασης κατά της Κύπρου αποτελεί άμεση απάντηση στη συνεργασία της με την σιωνιστική οντότητα και στο ρόλο της στη διευκόλυνση των ιμπεριαλιστικών στρατιωτικών ενεργειών στην περιοχή. Το κρίσιμο ερώτημα είναι: Ποιος είναι ο επιτιθέμενος; Η Κυπριακή Δημοκρατία που προσφέρει την γη και τον εναέριο χώρο της σε έναν γενοκτόνο στρατό για αυξημένη επιθετικότητα, ή το έθνος που ξεσηκώνεται για να υπερασπιστεί την πατρίδα του και διεκδικεί σταθερά την κυριαρχία του; Γίνεται σαφές ότι η προειδοποίηση ήταν υποχρέωση και όχι επιλογή, μπροστά στις ενέργειες και της νέας πειθήνιας κυβέρνησης της Κύπρου (από το 2023) του Νίκου Χριστοδουλίδη (6/12/1973-) που απειλούν την περιφερειακή σταθερότητα, ενώ η σιωνιστική οντότητα την παρασύρει σε θέματα που δεν την αφορούν, θέτοντας σε κίνδυνο και τη δική της ασφάλεια. Το επικίνδυνο καθεστώς στο οποίο βρίσκεται ο Ελληνισμός το έχουν αντιληφθεί και άλλοι συνανάνθρωποι μας :
"Το να έρχονται πρόσφυγες όσοι χάνουν τα σπίτια τους και είναι κυνηγημένοι από τον στρατό κατοχής, το καταλαβαίνω. Το να μεταναστεύουν όμως πολίτες μιας χώρας που επιτίθεται σε μια άλλη, είναι εποικισμός και είναι ύποπτο. Οι ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι που διώχτηκαν από τα σπίτια τους με τη βία το 1974 είναι πρόσφυγες. Οι τούρκοι που έρχονταν ή τους έφερναν από την Τουρκία, είναι έποικοι. Όταν οι άνθρωποι αυτοί δεν έρχονται για να γλυτώσουν από τις βόμβες και να επιστρέψουν αλλά έρχονται και αγοράζουν περιουσίες, γη, σπίτια, νοσοκομεία, γεωργικές εκτάσεις στην ελεύθερη Κύπρο αλλά και στα κατεχόμενα, αποκρύπτοντας την ταυτότητά τους, δεν είναι πρόσφυγες αλλά έποικοι.
Η Κύπρος ήταν από παλιά στόχος εποικισμού από ισραηλίτες. Οι δε Άγγλοι τους είχαν προτείνει, μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο να ιδρύσουν κράτος στην Κύπρο, όμως αυτοί προτίμησαν την Παλαιστίνη που σύμφωνα με τη μυθολογία τους ήταν ο χώρος που ο θεός του έταξε, ήταν η γη της επαγγελίας.
Ποτέ όμως δεν έπαψε η Κύπρος να αποτελεί μέρος του μεγάλου Ισραήλ που οι σιωνιστές ονειρεύονται ! Ήδη με την συναίνεση των δυο τουλάχιστον τελευταίων κυβερνήσεων, οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ, στο όνομα δήθεν της τρομοκρατίας, ελέγχουν τα λιμάνια και αεροδρόμια μας, τις τηλεπικοινωνίες και πολλά άλλα. Θυμηθείτε το μαύρο βαν το οποίο μυστηριωδώς…ξεχάστηκε. Για ένα διάστημα εβραίοι αγόραζαν μεγάλες εκτάσεις στο Φασσούρι, και σήμερα παρατηρείται αύξηση της μετανάστευσης Ισραηλινών εποίκων στην Κύπρο, οι οποίοι αγοράζουν ακίνητα και γη σε οποιαδήποτε τιμή."
ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ
https://gnomionline.com.cy/2024/11/04/%CE%B7-%CE%BA%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%AD-%CF%8C%CE%BC%CF%89%CF%82-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%AD%CF%80%CE%B1%CF%88%CE%B5-%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5/
ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ. Η ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΣ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ-ΒΙΒΛΙΚΟΥ ΙΣΡΑΗΛ.
Η Κύπρος ανήκει στο Ισραήλ και ονομαζόταν Νήσος Δαν. Τα σύνορα του Ισραήλ εκτείνονται από τον ποταμό Νείλο μέχρι τον Ευφράτη. Η Ανατολική Αίγυπτος, το Σινά, η Ιορδανία, μέρος της Σαουδικής Αραβίας, του Ιράκ, της Τουρκίας, η Συρία, ο Λίβανος, το Κουβέιτ, βρίσκονται εντός των Βιβλικών Συνόρων του Ισραήλ. Είναι «Κατεχόμενα Εδάφη».
Ο Ραβίνος Μ.Μ. Σνίρσον του Λουμπάβιτς (Χαμπάντ) στα σύνορα του Ισραήλ. Η Γη του Ισραήλ Απαντήσεις, Δείτε επίσης το ξεχωριστό μας άρθρο. Επιστροφή στην Γη του Ισραήλ Περιεχόμενα: 1. Ποια είναι η θέση των Βρετανών-Αμερικάνων σχετικά με την έλευση των Εφραϊμιτών να εγκατασταθούν στην Γη του Ισραήλ αυτή τη στιγμή; 2. Είναι το νησί της Κύπρου μέρος της Γης της Επαγγελίας του Ισραήλ; 3. Ποια είναι τα όρια της Γης της Επαγγελίας σύμφωνα με τη Βίβλο; 4. Θα περιλαμβάνει η Γη του Ισραήλ τη Βόρεια Αμερική ; Αυτή την στιγμή ο Ιούδας προετοιμάζει την Γη ως Πρόδρομο για τις άλλες Φυλές. Τελικά, οι άλλες Φυλές θα επιστρέψουν και θα λάβουν κληρονομιά μαζί με τον Ιούδα.
Αν ένας Εφραϊμίτης έρθει στο Ισραήλ σήμερα, θα πρέπει να είναι είτε ως φιλοξενούμενος του Ιούδα είτε ως κάποιος που ταυτίζεται με τον Ιούδα. Αυτό είναι ένα ευαίσθητο και περίπλοκο ζήτημα και έχουμε γράψει αρκετά γι' αυτό και έχουμε απαντήσει σε πολλά ερωτήματα που το αφορούν. Βλέπε: "Brit-Am Now"-277 #5. Ναχμανίδης: Η Σύνδεση Μεταξύ Νόμου και Γης Επιστρέφοντας στην Γη του Ισραήλ 2. Ερώτηση: Είναι το νησί της Κύπρου μέρος της Γης της Επαγγελίας του Ισραήλ; Shalom Yair , Σας ευχαριστώ για το έργο που κάνετε για την επανένωση.
Ζούμε στην Κύπρο τον τελευταίο χρόνο και μας εξέπληξε το γεγονός ότι συμπεριλάβατε το νησί της Κύπρου στη Γη της Επαγγελίας. Μπορείτε παρακαλώ να εξηγήσετε το σημείο αναφοράς σας, καθώς δεν το έχουμε ξανακούσει ποτέ; Frank και Shirlianne Whigham. Απάντηση: Η Κύπρος είναι μέρος της Γης της Επαγγελίας του Ισραήλ. Όσον αφορά τα σύνορα που περιλαμβάνουν την Κύπρο, αυτή είναι ομολογουμένως μια ακραία μειοψηφική άποψη, αλλά πιθανότατα σωστή. Η άποψη λέει ότι τα δυτικά σύνορα ήταν οι δυτικές εκβολές του Δέλτα του Νείλου στο Νότο (απέναντι από την Αλεξάνδρεια, όπως σημείωσε ο αείμνηστος Ραβίνος Μ.Μ. Σνίρσον του Λουμπάβιτς) και μια γραμμή βόρεια προς τη νοτιοανατολική Τουρκία και περιλάμβανε όλη τη Μεσόγειο Ωκεανό και τα νησιά (συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου εντός αυτής της περιοχής). Η Κύπρος αναφέρθηκε συχνά στο βιβλίο μας "Lost Israelite Identity. The Hebrew Ancestry of Celtic Races" (1996). ΓΙΑΤΙ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ α.
Η Κύπρος φαίνεται να βρίσκεται εντός των ορίων της Γης της Επαγγελίας, σύμφωνα με την άποψη που θεωρούμε σωστή. Η Γη της Επαγγελίας περιελάμβανε όλη την περιοχή μέχρι τον ποταμό Ευφράτη και σε όλο το μήκος του που έφτανε μέχρι τα βόρεια. Περιελάμβανε επίσης τουλάχιστον την περιοχή της Κιλικίας (νοτιοανατολική Τουρκία) και το νησί της Κύπρου. Σε κάθε περίπτωση, όλες αυτές οι περιοχές και άλλες καταλήφθηκαν από τους Ισραηλίτες για σημαντικές χρονικές περιόδους, παρόλο που δεν κατάφεραν να τις κρατήσουν μόνιμα. Στην Μεσσιανική εποχή (βλ. Ιεζεκιήλ κεφ. 48) και στους χρόνους που προηγήθηκαν αυτής, όλες αυτές οι περιοχές και άλλες θα ανακτηθούν.
Ο πληθυσμός της Κύπρου υπέστη την ίδια μοίρα με τους Χαναναίους κατά την εποχή της ισραηλιτικής κατάκτησης, όπως και πολλές γειτονικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολίας και της Ελλάδας. Ξεκινώντας από περίπου το 1200 π.Χ., τα καλά ανεπτυγμένα πολεμοχαρή κράτη της Μυκηναϊκής Ελλάδας, η ισχυρή αυτοκρατορία της Χετταϊκής Ανατολίας, οι ισχυρές πόλεις-κράτη στη νότια Χαναάν, κάθε σημαντική πόλη στη βόρεια Συρία και την Κύπρο καταστράφηκαν ολοσχερώς. Ο πληθυσμός της Ελλάδας θεωρείται συμβατικά ότι μειώθηκε (αν και τα στοιχεία που δίνονται εδώ έχουν έκτοτε αμφισβητηθεί) κατά 75% και η πολιτιστική ενότητα της Μυκηναϊκής Εποχής έφτασε στο τέλος της. Η Κρήτη υπέστη παρόμοια μοίρα.
Υπήρξε μείωση πληθυσμού κατά 75% επίσης στη βόρεια Μεσοποταμία και 25% στο νότο. Είναι πιθανό οι πόλεις της Χαναάν (που επίσης καταστράφηκαν για άλλη μια φορά) να βρήκαν το τέλος τους λόγω μιας αναζωπύρωσης της ισραηλιτικής κατάκτησης. Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να πιστεύουμε ότι αυτό που συνέβη αλλού σε ορισμένες από τις άλλες περιοχές οφειλόταν επίσης στην εβραϊκή πρωτοβουλία ή στο ότι οι Χαναναίοι τράπηκαν σε φυγή από τους Ισραηλίτες ή τουλάχιστον επηρεάστηκαν με κάποιο τρόπο από οποιονδήποτε από αυτούς τους παράγοντες.
Η Ασσυρία δέχτηκε επίθεση από ημι-νομαδικές «Αραμαϊκές» φυλές που μπορεί επίσης να ήταν στην πραγματικότητα Εβραίοι. γ. Αιγυπτιακές επιγραφές αναφέρουν ότι οι Ζεκάρου και οι Πελεσέτ ηττήθηκαν στην Κύπρο. Οι Ζεκάρου ήταν μέρος των λεγόμενων Λαών της Θάλασσας, οι οποίοι τουλάχιστον εν μέρει ήταν Ισραηλίτες. Αναγνωρίζουμε τους Ζεκάρου ως μέλη της φυλής του Ισάκαρ. Αν αυτή η ταύτιση είναι σωστή, έχουμε μια Ισραηλιτική Φυλή στην Κύπρο από τα αρχαία χρόνια. δ.
Η Κύπρος (δηλαδή «Καφθώρ» Νησί των Φιλισταίων;) σε ασσυριακές επιγραφές αργότερα ονομαζόταν «Γιάννανα» που σημαίνει «ΝΗΣΟΣ ΤΗΣ ΔΑΝΑΝΟΥ», δηλαδή Νησί της Φυλής Δαν. ε. Οι Αιγύπτιοι θεωρούσαν τους Δανανούς-Δανίτες μεταξύ των Λαών της Θάλασσας. Συνέδεαν την Δανανού κυρίως με τις περιοχές βόρεια του ποταμού Ορόντη1 στην βόρεια Συριακή ακτή, με την Κιλικία και με την ΚΥΠΡΟ, και σύμφωνα με τον Ed. Meier και με την Κρήτη. στ. Από την δεκαετία του 800 π.Χ., ένα είδος κεραμικής που ονομάζεται «σαμαρειακή» άφησε τα υπολείμματά του σε όλη την Κύπρο.
Η σαμαρειακή κεραμική είναι η ίδια με αυτή που είναι γνωστή από τη Σαμάρεια, την πρωτεύουσα του βόρειου βασιλείου του Ισραήλ. Η Κύπρος εκείνη την εποχή έχει περιγραφεί ως «σε μεγάλο βαθμό ένα φοινικικό νησί». Αυτό σημαίνει ότι χρησιμοποιούσε μια παρόμοια πολιτιστική βάση με αυτήν των περισσότερων βόρειων ισραηλιτικών φυλών. Μέχρι στιγμής έχουν ανακαλυφθεί περισσότερες φοινικικές επιγραφές στην Κύπρο παρά στην ίδια τη Φοινίκη. Η Φοινίκη περιλάμβανε τον Λίβανο και το παράκτιο τμήμα της Συρίας.
Οι βόρειοι Ισραηλίτες της Σαμάρειας μιλούσαν μια εβραϊκή διάλεκτο που θεωρείται πιο κοντά σε αυτή των Φοινίκων παρά σε αυτή των Ιουδαίων του νότιου βασιλείου. Από πολλές απόψεις, ο πολιτισμός μεγάλου μέρους του βόρειου Ισραήλ ήταν «φοινικικός». Εναλλακτικά, μεγάλο μέρος αυτού που ονομάζεται «φοινικικός» μπορεί στην πραγματικότητα να είναι «ισραηλιτικός». ζ. Τα κτίρια στην κυπριακή πρωτεύουσα Κίτιον και στην πόλη Έγκωμη είναι ενός προτύπου-τύπου που ισοδυναμεί μόνο με αυτό του παλατιού του Όμρι (882-871 π.Χ.) στην ισραηλιτική Σαμάρεια. η.
Ο σωματικός τύπος ενός Κύπριου ηγεμόνα που απεικονίζεται σε μια αιγυπτιακή απεικόνιση περιγράφεται παρόμοια με αυτόν που αφορά τους Ισραηλίτες της περιόδου, ως «ανοιχτόκόκκινη γενειάδα, ανοιχτόχρωμο δέρμα ματιών (μπλε)» ως «Χαρακτηριστικά ενός συγκεκριμένου τύπου Συροπαλαιστινίου που βρίσκει κανείς [εικονογραφημένα] σε πολλούς Θηβαϊκούς [Αιγυπτιακούς] τάφους». JEAN VERCOUTTER, «L'Egypte et le Monde Egeen Prehellenique (18em et 19em Dynasties)», Le Caire, 1956. σελ. 219 i. Η επιρροή των Ισραηλιτών είναι εμφανής σε αρχαιολογικά ευρήματα σχετικά με τον τρόπο ζωής και τις αξίες της αρχαίας Κύπρου.
Η Κύπρος ήταν γνωστή ως Yadnana που σημαίνει «Νήσος του Dananu» από την ισραηλιτική φυλή του Dan. Μια περιοχή που αντιστοιχεί στις περιγραφές στην Σκανδιναβία ονομαζόταν επίσης «Keftiu» ή «Kaptara» που σημαίνουν και τα δύο Κύπρος. Δεδομένου ότι οι Δανίτες συνδέονταν με την Κύπρο της Μεσογείου, μπορεί (μόνο σε αυτό το σημείο) να βρίσκονταν και στην Κύπρο του Ατλαντικού Ωκεανού που σημαίνει στην Σκανδιναβία. Ο Δαν εξορίστηκε και ορισμένοι Δανίτες μπορεί να έφυγαν νωρίτερα από τους άλλους, όπως εξηγείται αλλού. Ο σκανδιναβικός πολιτισμός εκείνης της εποχής αποκαλύπτει την πιθανή παρουσία μιας ομάδας που προερχόταν από τις ίδιες περιοχές της Μέσης Ανατολής, στις οποίες οι Δανίτες είχαν κατείχαν λίγο νωρίτερα. Μπορεί να υποτεθεί ότι οι Δανίτες (ένα μέρος τους) από την Μεσόγειο είχαν μεταναστεύσει στη Σκανδιναβία. Η Κύπρος φαίνεται να είναι η περιοχή που αναφέρεται στην Βίβλο ως το «Νησί του Καφθόρ» (Ιερεμίας 47:7 Αμώς 9:7), ορμητήριο των Φιλισταίων, το οποίο πιστεύουμε ότι κατέκτησαν οι Ισραηλίτες.
Η λέξη «Καφθόρ» έχει ερμηνευτεί ως «Κορυφή της Στήλης». Η σκανδιναβική παράδοση κατά μία εκδοχή ανήγαγε τους προγονικούς θεούς τους στο νησί «Άσγκαρντ», το οποίο σύμφωνα με τον Γιούγκεν Σπάνουθ («Ατλαντίδα του Βορρά», 1980, σ.94) ήταν το «Νησί του Καφθόρ».
Οι ιρλανδικοί θρύλοι μιλούσαν για την φυλή Ντάνα (Tuatha De Danaan), η οποία ήταν φημισμένη μεταλλουργός και επιστημονικά επιδέξια. Έφτασαν από τα «βόρεια νησιά» μετά από κάποια καταστροφή. Τα μόνα «βόρεια νησιά» όσον αφορά την Ιρλανδία είναι αυτά της Σκανδιναβίας. Η φυλή Ντάνα, σύμφωνα με τις ιρλανδικές πηγές, προερχόταν αρχικά από την περιοχή του Όρους Λίβανο, είχε διαμείνει στην Ελλάδα, είχε υποδουλωθεί, είχε πολεμήσει με τους «Φιλισταίους» και στην συνέχεια είχε καταφύγει βόρεια, μετά την οποία είχε έρθει στην Ιρλανδία. Οι ουαλικοί θρύλοι μιλούσαν επίσης για τα Παιδιά του Ντον που ήταν παράλληλα με την φυλή Ντάνα. Οι ιρλανδικοί θρύλοι στην πραγματικότητα ταυτίζουν τα Παιδιά της Ντάνα με την ισραηλιτική φυλή του Δαν.
Στην πραγματικότητα λένε ότι από τη Σκανδιναβία οι Δανίτες είχαν προχωρήσει στα Βρετανικά Νησιά. Οι ιρλανδικές αφηγήσεις ταιριάζουν ακριβώς με ό,τι έχει αποκαλύψει η αρχαιολογική έρευνα. Τα ιρλανδικά αρχεία μεταδόθηκαν προφορικά για γενιές και στη συνέχεια καταγράφηκαν αιώνες πριν τα επιβεβαιώσει η αρχαιολογία. Η Ντάνα της ιρλανδικής (και ουαλικής) μυθολογίας ανήκε στην ισραηλιτική φυλή του Δαν. Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι Ασσύριοι ή οι σύμμαχοι τους κατέκτησαν την Σκανδιναβία περίπου το 1200 π.Χ. και οι Δανίτες μπορεί να έφτασαν στη Σκανδιναβία μετά από αυτή την ημερομηνία.
Ο Σκανδιναβικός Πολιτισμός της Εποχής του Χαλκού έληξε περίπου το 500 π.Χ., περίπου όταν οι Ντάνα από την Σκανδιναβία ήρθαν στην Ιρλανδία και σε μέρη της Βρετανίας. Η Κύπρος ταυτίζεται με τον Καφθόρ. Ήταν ένα από τα μέρη από τα οποία προήλθαν οι Φιλισταίοι. [Γένεση 10:14] ΚΑΙ ΠΑΘΡΟΥΣΙΜ ΚΑΙ ΧΑΣΛΟΥΧΙΜ (ΕΚ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΠΡΟΗΛΘΑΝ ΟΙ ΦΙΛΙΣΤΙΜ) ΚΑΙ ΚΑΦΤΟΡΕΙΜ.
Η Κύπρος παρέμεινε βάση των Φιλισταίων και ο αγώνας εναντίον τους συνεπαγόταν την κατάληψη του νησιού. Μετά από αυτό, οι Δανίτες το κατέλαβαν. Μια εκδοχή του σκανδιναβικού θρύλου λέει ότι οι πρόγονοί τους προέρχονταν από ένα νησί που ονομαζόταν Άσγκαρντ. Μια άλλη εκδοχή λέει ότι προέρχονταν από την πεδιάδα της Ίδας και την περιοχή του ποταμού Ντον στη Σκυθία (Νότια Ρωσία). Και οι δύο εκδοχές είναι σωστές και ισχύουν για διαφορετικά μεταναστευτικά σώματα. Ο όρος Άσγκαρντ, ωστόσο, όταν εφαρμόζεται στην προγονική τους πατρίδα, προφανώς θα πρέπει να εφαρμόζεται αυστηρότερα στο νησί. Ο Γιούργκεν Σπανούθ, στο βιβλίο του «Ατλαντίδα του Βορρά» (σελ. 211), ταυτίζει την Κύπρο με την Άσγκαρντ: «Το όνομα «Ι Καφθόρ» [στα εβραϊκά σημαίνει Νησί του Καφθόρ] είναι μια κυριολεκτική μετάφραση του «χόλμρ Άσγκαρντ».
Και τα δύο σημαίνουν νησί του ουράνιου πυλώνα ή κυριολεκτικά, νησί της κορυφής του πυλώνα, νησί της ουράνιας δοκού». Δείτε επίσης : Ερώτηση σχετικά με την ένταξη της Κύπρου στο Ισραήλ Δείτε επίσης τον Χάρτη της Γης της Επαγγελίας σύμφωνα με τον Bar-Deroma Μερικά στοιχεία για την Κύπρο Η Κύπρος καταλήφθηκε από την Μ. Βρετανία το 1878 κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης του πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Ντισραέλι. Η βρετανική κατοχή συνεχίστηκε μέχρι το 1960. Η Κύπρος διευκόλυνε την προστασία της θαλάσσιας οδού προς την Ινδία και την Αυστραλία μέσω της διώρυγας του Σουέζ και ήταν επίσης σημαντική στην διοίκηση της «Παλαιστίνης».
Η Κύπρος έχει κλίμα «μεσογειακού» τύπου, ζεστά καλοκαίρια, βροχή τον χειμώνα, μέτριες θερμοκρασίες. Οι φυσικοί πόροι περιλαμβάνουν: χαλκόπυριτες, αμίαντο, γύψο, ξυλεία, αλάτι, μάρμαρο, χρωστική αργιλώδους γης. Στο παρελθόν, η Κύπρος ήταν σημαντική για την ξυλεία της και τα δάση της εξακολουθούν να καλύπτουν περίπου το 15% της επιφάνειας. Υπάρχει επίσης γεωργικό δυναμικό και τουριστική βιομηχανία. Σήμερα υπάρχουν προβλήματα νερού λόγω των αραιών βροχοπτώσεων, των εισροών της θάλασσας και της ρύπανσης των φυσικών υδροφορέων.
Ο έλεγχος της χώρας μοιράζεται μεταξύ των ελληνόφωνων (περίπου 80%) και τουρκικόφωνων (περίπου 20%) πληθυσμών, οι οποίοι βρίσκονται σε κατάσταση συγκρατημένης εχθρότητας ο ένας προς τον άλλον. Ο πληθυσμός αριθμεί περισσότερους από 1200.000 ανθρώπους. Η Κύπρος παράγει εσπεριδοειδή, κριθάρι, πατάτες, αλιεία, πρόβατα, χοίρους, κρασί, ένδυση και τραπεζικές υπηρεσίες.
Σημείωση: Ο ΠΡΩΤΟΣ χάρτης παρακάτω ΔΕΝ είναι του Brit-Am αλλά του Kol HaTor. Τον σχεδίασαν μετά από διαβούλευση με το Brit-Am ΑΛΛΑ δεν συμφωνούμε απαραίτητα με τον τρόπο που σχεδίασαν τα σύνορα. Τον συμπεριλάβαμε εδώ μόνο για λόγους ενδιαφέροντος. Γη του Ισραήλ ΕΔΩ είναι ο Χάρτης του Μεγάλου Ισραήλ όπως τον ΚΑΤΑΝΟΗΣΑΝ οι Βρετανοί-Αμερικάνοι. Το θέμα, ωστόσο, απαιτεί ακόμη πολύ περαιτέρω μελέτη. Γη του Ισραήλ
4. Θα περιλαμβάνει η Γη του Ισραήλ τη Βόρεια Αμερική; Σχετικά με το " Όλοι οι Ισραηλίτες θα Επιστρέψουν ! " του Alexander Zephyr http://www.britam.org/Complete.html Υπάρχουν πηγές που υποστηρίζουν ότι τα μελλοντικά σύνορα της Γης του Ισραήλ θα φτάνουν στη Δυτική Ευρώπη και θα περιλαμβάνουν τα Βρετανικά Νησιά (ο Eretz Chemda, 20, παραθέτει τον Levush Mordecai στο όνομα του Chatam Sofer). Αυτή η άποψη βασίζεται στην κατανόηση της Μεγάλης Θάλασσας. Αριθμοί 34:6 Όσο για τα δυτικά σύνορα, θα έχετε τη Μεγάλη Θάλασσα ως σύνορο· αυτό θα είναι το δυτικό σας σύνορο. Η Μεγάλη Θάλασσα συνήθως νοείται ως η Μεσόγειος δυτικά του Ισραήλ. Υπάρχει αυτό που φαίνεται να είναι μια μειοψηφική άποψη ότι σημαίνει τον Ατλαντικό Ωκεανό, αλλά ακόμη και αυτό δεν είναι βέβαιο.
Ο Ραβίνος Yehudah (Gittin 8a) λέει ότι "η Μεγάλη Θάλασσα ως σύνορο" σημαίνει το Yam HaOkeanus που αναφέρεται στον Ατλαντικό Ωκεανό. Σε τι αναφερόταν ο Ραβίνος Yehudah; Υπάρχουν διαφορές απόψεων. Μια άποψη λέει ότι εννοούσε την περιοχή της Μεσογείου που περικλείεται από μια γραμμή από την Αλεξάνδρεια βόρεια προς την Τουρκία και περιλαμβάνει νησί στη θάλασσα που βρίσκεται ενδιάμεσα, όπως η Κύπρος. Αυτό συμφωνεί με ορισμένες άλλες απόψεις. Βλέπε: #3. Ερώτηση: Ποια είναι τα όρια της Γης της Επαγγελίας σύμφωνα με τη Βίβλο; http://www.britam.org/Questions/QuesLand.html#Boundaries και παραπάνω Χάρτης. Μια άλλη άποψη λέει ότι σημαίνει όλη την περιοχή της Μεσογείου μέχρι τον Ατλαντικό. Άλλες απόψεις (Chatam Sofer) υποδηλώνουν ότι σημαίνει εδάφη της Δυτικής Ευρώπης που εκτείνονται μέχρι τον Ατλαντικό. Ή περιλαμβάνει εδάφη της Δυτικής Ευρώπης καθώς και τη Βρετανία (μια πρόσθετη κατανόηση του Chatam Sofer).
Η κατανόησή μας είναι ότι η Βρετανία θα θεωρούνταν στη Μεγάλη Θάλασσα (Ατλαντικός Ωκεανός) και αν συμπεριλάμβανε τη Βρετανία, θα επεκτεινόταν αναγκαστικά για να συμπεριλάβει και τη Βόρεια Αμερική! [Ή για κάποιο λόγο, παρόλο που θα έπρεπε να σταματήσει στη Μεγάλη Θάλασσα, μπορεί να συμπεριλάβει τη Βρετανία αλλά να μην φτάσει παραπέρα;]. Τα ζητήματα που αφορούν τους Καιρούς του Μεσσία είναι αναγκαστικά εικασίες. Το βασικό είναι η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ. Η κατανόησή μας είναι να τονίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο την κυριολεκτική κατανόηση της Αγίας Γραφής, συμπεριλαμβανομένης της Προφητείας. Δείτε: #2. Πότε και πότε δεν πρέπει να λαμβάνεται η Γραφή κυριολεκτικά;
http://britam.org/Questions/QuesLiteral.html#Όταν #3. Saadia Gaon: Η κυριολεκτική έννοια της Αγίας Γραφής πρέπει να γίνει αποδεκτή http://britam.org/Questions/QuesLiteral.html#Saadia Σύμφωνα με αυτό που προφητεύτηκε ότι προοριζόταν να λάβει χώρα στη Γη του Ισραήλ θα συμβεί.
https://www.britam.org/Questions/QuesLand.html
ΔΕΙΤΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΧΕΤΙΚΟΥΣ ΧΑΡΤΕΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΜΠΟΜΠΕΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.(1)
Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ.
Η Κύπρος έκανε αμυντική-ενεργειακή και όχι μόνο συνεργασία με το Ισραήλ. Εν τούτοις τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται. Το να είσαι εχθρός του Bibi είναι επικίνδυνο, εν τούτοις το να είσαι φίλος μπορεί να αποβεί μοιραίο.
Ένας νέος γεωπολιτικός διάδρομος σχηματίζεται συνδέοντας τα κατεχόμενα Υψίπεδα του Γκολάν με την νοτιοανατολική Συρία και εκτείνεται προς τα Ιρακινά σύνορα. Με βάση αυτά τα επεκτατικά σχέδια για το Μεγάλο Ισραήλ θα πρέπει να δούμε πως επηρεάζεται και πόσο κινδυνεύει η Κύπρος. Αυτός ο γεωγραφικός-γεωπολιτικός διάδρομος που δημιουργεί το Ισραήλ ονομάζεται Δαυίδ. Η συγκεκριμένη διαδρομή δεν είναι απλώς ένα στρατιωτικό πέρασμα, αλλά ένα γεωστρατηγικό θεμέλιο μιας πολύ ευρύτερης περιφερειακής επέκτασης στα πλαίσια του Μεγάλου Ισραήλ.
Για τον Bibi η επέκταση στην Συρία αποτελεί ένα υπολογισμένο βήμα προς την αναδιαμόρφωση της Μέσης Ανατολής. Αποτελεί θεμέλιο λίθο για το Μεγάλο Ισραήλ. Συνεπώς θα πρέπει να αναρωτηθούμε τι ρόλο θα διαδραματίσει η Κύπρος στα γεωπολιτικά σχέδια του Μεγάλου Ισραήλ ;
Ο Διάδρομος του Δαυίδ αντιπροσωπεύει την εγκατάσταση ενός μόνιμου Ισραηλινού γεωπολιτικού άξονα στην Μέση Ανατολή. Χρησιμεύει ως εφαλτήριο για το σχέδιο του Μεγάλου Ισραήλ, ένα επεκτατικό δόγμα που οραματίζεται τον κατακερματισμό όλων των γειτονικών κρατών σε μικρότερες διαιρεμένες και αποδυναμωμένες οντότητες. Μέσω ελέγχου αυτού του διαδρόμου, το Ισραήλ θέτει τις βάσεις για μακροπρόθεσμη επιρροή-εξουσία. Η Νότια Συρία με την κατακερματισμένη κυριαρχία και την ξένη στρατιωτική παρουσία όπως και η κατεχόμενη Κύπρος, δημιουργούν τις ιδανικές συνθήκες για την ολοκλήρωση των σχεδίων αυτών.
Η αυξανόμενη δραστηριότητα του Ισραήλ δεν έχει ως στόχο την απόκρουση απειλών ή την υπεράσπιση των μειονοτήτων των Δρούζων. Στόχος είναι ο γεωπολιτικός συντονισμός για την επίτευξη του μεγάλου σκοπού. Ο επόμενος στόχος θα είναι το Ιράκ και το Ιράν. Η επέκταση στην Μαρτυρική Συρία δεν είναι είναι ο μόνος στόχος του Bibi. Οι πραγματικοί στρατηγικοί στόχοι βρίσκονται ανατολικά, βόρεια και δυτικά. Συγκεκριμένα, το Ισραήλ επιδιώκει να διεισδύσει στα σιιτικά θρησκευτικά και πολιτικά οχυρά της Νατζάφ και της Καρμπάλα, τα οποία χρησιμεύουν ως κεντρικά κέντρα αντίστασης στην ισραηλινή και δυτική επιρροή στο Ιράκ.
Η αποσταθεροποίηση αυτών των κέντρων θα μεταβάλει την ισορροπία δυνάμεων στο Ιράκ και κατ' επέκταση τον ευρύτερο άξονα αντίστασης. Για να το πετύχει αυτό οι Ισραηλινοί βασίζονται σε δυνάμεις πληρεξουσίων, κυρίως σε υπολείμματα του ISIS που επιχειρούν από την ελεγχόμενη από τις ΗΠΑ βάση Tanf.
Αυτές οι ομάδες έχουν σκοπό να πυροδοτήσουν θρησκευτικές συγκρούσεις και να διασπάσουν την Ιρακινή ενότητα. Με τον διάδρομο να πλησιάζει την στρατηγική τριμερή περιοχή μεταξύ Ιορδανίας, Ιράκ και Συρίας, το Ισραήλ θα έχει την ικανότητα να διοχετεύει πράκτορες, όπλα, βία-χάος πέρα από τα Ιρακινά σύνορα με σχετική ευκολία. Κύπρος-Ιορδανίας προσφέρει στο Ισραήλ μια ασφαλή νότια ζώνη ασφαλείας, διασφαλίζοντας ότι παραμένει προστατευμένο ενώ αποσταθεροποιεί Ιράν και Ιράκ Ιράκ. Πέρα από τις άμεσες επιπτώσεις στην Συρία και το Ιράκ ο Διάδρομος του Δαυίδ προσφέρει ένα μεγάλο γεωπολιτικό πλεονέκτημα έναντι του Ιράν. Ο διάδρομος δίνει πρόσβαση σε αεροπορικές οδούς για πληροφορίες και πιθανές στρατιωτικές επιθέσεις βαθύτερα στο Ιρανικό έδαφος. Συλλογή πληροφοριών επί εδάφους, με δίκτυα που εξαπλώνονται από την Συρία στο Ιράκ και πιθανώς στο δυτικό Ιράν.
Μια πλατφόρμα για την παρακολούθηση-διακοπή του τόξου αντίστασης που εκτείνεται από την Τεχεράνη μέσω της Βαγδάτης και της Δαμασκού έως την Βηρυτό, με στηρίγματα την Κύπρο και την Ιορδανία. Ο έλεγχος αυτού του διαδρόμου δίνει στο Ισραήλ άνευ προηγουμένου εμβέλεια σε εχθρικά εδάφη χωρίς να ξεκινήσει άμεσα πολεμικές δραστηριότητες.
Το Ισραήλ επεκτεινόμενο στην Συρία και το Ιράκ, επιδιώκει πραγματοποιήσει νέους συσχετισμού δυνάμεων στην Μέση Ανατολή. Με τους αντιπροσώπους του στις θέσεις τους, τις δυνατότητες πληροφοριών του να αυξάνονται και τον διάδρομό του να επεκτείνεται, το Ισραήλ δεν υπερασπίζεται πλέον απλώς τα σύνορά καθώς ήδη ξεκίνησε να τα επαναπροσδιορίζει. Ο υπουργός Οικονομικών του Ισραήλ, Μπεζαλέλ Σμότριτς, παραδέχτηκε τον στόχο του για ένα κράτος που θα περιλαμβάνει όλα τα Παλαιστινιακά εδάφη την Συρία, για την δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ. Σε μια συνέντευξη για ένα ντοκιμαντέρ που παρήχθη και προβλήθηκε από το γαλλόφωνο κανάλι Arte με τίτλο «Ισραήλ Εξτρεμιστές στην εξουσία, ο Σμότριτς δήλωσε ότι «θέλω ένα κράτος που να λειτουργεί σύμφωνα με τις αξίες του Εβραϊκού λαού».
Στη συνέχεια τέθηκε το ερώτημα εάν το Ισραήλ στοχεύει να επεκτείνει την κυριαρχία του, η οποία επί του παρόντος «ξεκινά από την Μεσόγειο θάλασσα και καταλήγει στον Ιορδάνη ποταμό. Ο Σμότριτς δήλωσε ότι το μέλλον της Ιερουσαλήμ είναι να επεκταθεί στη Δαμασκό. Το ντοκιμαντέρ στην συνέχεια περιέγραφε λεπτομερώς το σχέδιο του Ισραηλινού υπουργού Οικονομικών και εκείνο άλλων εξτρεμιστών και δεξιών Ισραηλινών για επέκταση του ισραηλινού κράτους στην Ιορδανία, τον Λίβανο, την Αίγυπτο, την Συρία, το Ιράκ και την Σαουδική Αραβία. Είναι δυνατόν να μην περιλαμβάνετε σε αυτά τα σχέδια η υψίστης γεωστρατηγικής σημασίας Κύπρος ;
Τα σχόλιά έγιναν σε μια εποχή που το Ισραήλ Βομβάρδιζε τον Λίβανο και πραγματοποιούσε την χερσαία εισβολή, με πολλές παράνομες ομάδες εποίκων να υποστηρίζουν την παραμονή των ισραηλινών δυνάμεων στον Λίβανο και τον εποικισμό της χώρας. Έχουν καταβληθεί σταθερές προσπάθειες σε αυτό το μέτωπο, όπως για παράδειγμα ένα παιδικό βιβλίο που εκδόθηκε πρόσφατα για την ισραηλινή κατοχή του Λιβάνου.
Οι απόψεις κυβερνητικών προσωπικοτήτων όπως ο Σμότριτς, καθώς και η σημαντική βάση υποστήριξής τους, πυροδοτούν ολοένα και περισσότερο ανησυχίες ότι το Τελ Αβίβ θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει τον στόχο της επέκτασης του ισραηλινού εδάφους στη Μέση Ανατολή μέσω της κατάκτησης των γύρω κρατών. Φαίνεται δύσκολο να το φανταστεί κανείς όμως έχει ήδη ξεκινήσει.
Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού και πιστοί του Savaziou. ξεκίνησαν ήδη το σχέδιο επέκτασης που αναμένεται σύντομα να οδηγήσει στην προσάρτηση της Συριακής πρωτεύουσας. Για αυτό είχαμε και τον πόλεμο στην Συρία με την ενεργή συμμετοχή και του Ισραήλ. Ο γεωοικονομικός διάδρομος Ινδίας-ΗΑΕ-Νότια Αφρικής-Ισραήλ-Ευρώπης, που έχει ανακοινωθεί στην σύνοδο κορυφής της G-20 στο Δελχί, είχε ως στόχο να « ανταγωνιστεί τον Νέο Δρόμο του Μεταξιού της Κίνας. Ένας από τους στόχους του πολέμου δώδεκα ημερών ενάντια στο Ιράν, τον οποίο διεξήγαγαν Ισραήλ-ΗΠΑ (Γεωπολιτικός άξονας 666) εναντίον του Ιράν που είναι μέλος του γεωπολιτικού άξονα 888, ήταν να περιορίσουν-εκμηδενίσουν το γεωοικονομικό σταυροδρόμι της χώρας.
Για όσους δεν γνωρίζουν το Ιράν μετά την Ρωσία-Κίνα θεωρείται η ψυχής των BRICS και του άξονα 888. Ο πόλεμος εναντίον των Ιρανών έγινε με στόχο την αποσύνδεση από τον δρόμο του Μεταξιού με την Κίνα όσο και από τον Διεθνή Διάδρομο Μεταφορών, ο οποίος εκτείνεται από την Ρωσία μέσω Αζερμπαϊτζάν-Ιράν προς την Ινδία. Η Μέση Ανατολή βρίσκεται στην δίνη μιας σύγκρουσης γεωοικονομικών διαδρόμων μεταξύ των υπερδυνάμεων (ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα) που θα καθορίσουν την ηπειρωτική συνδεσιμότητα Ασίας-Μέσης Ανατολής (συμπεριλαμβανομένης της Αφρικής) και Ευρώπης. Ταυτόχρονα, η περιφερειακή δύναμη Ισραήλ, υποστηριζόμενη από τον Τραμπ όπως ποτέ άλλοτε στην ιστορία των ΗΠΑ, επιδιώκει να επιβάλει τον «Διάδρομο του Δαβίδ» της. το οποίο στοχεύει στην σύνδεση των δύο εθνοτικών και θεολογικών συμμάχων του: των Δρούζων και των Κούρδων της βορειοανατολικής Συρίας (περιοχή Ροζάβα).
Έχει κάθε συμφέρον ο Bibi να κάνει Γιουγκοσλαβία την Μέση Ανατολή, προκειμένου να διαμελίσει κάθε χώρα και να την ελέγξει καλύτερα. Στόχος του Διαδρόμου του Δαβίδ είναι να τοποθετήσει το Ισραήλ στα σύνορα με το Ιράκ, ώστε να διασπαστεί το κράτος σε τρία μέρη. Η διάσπαση του Ιράκ θα γίνει με σκοπό να φτάσει στα Ιρανικά σύνορα για να καταφέρει ισχυρά πυρηνικά πλήγματα.
Ο πρωθυπουργός Νετανιάχου με τον Σύρο πραξικοπηματία Αλ-Τζολάνι στην Συριακή κυβέρνηση, έναν επαγγελματία αποκεφαλιστή – καταδικασμένο από τις Ηνωμένες Πολιτείες ως ηγέτης της Αλ Κάιντα-Νταές, έχει βρεί έναν από τους καλύτερους συμμάχους του. Σήμερα Ο Τζολάνι είναι καθαγιασμένος ως ήρωας από την Ευρώπη και την Ουάσινγκτον, ως ο άνθρωπος που εξοντώνει αδιακρίτως τις μειονότητες των Αλαουιτών, των Χριστιανών και των Δρούζων στην Μαρτυρική Συρία.
Το Ισραήλ έχει ήδη καταστρέψει το Υπουργείο Άμυνας στην Δαμασκό, αναγκάζοντας τον αποκεφαλιστή Αλ-Τζουλάνι να φύγει με την οικογένειά του στη βόρεια περιοχή του Ιντλίμπ, υπό τουρκική προστασία. Αραβικά και τουρκικά μέσα ενημέρωσης έχουν αρχίσει να αποκαλύπτουν το σχέδιο του Ισραήλ και τον «Διάδρομο του Δαβίδ», που στοχεύει στην ενσωμάτωση όσο το δυνατόν περισσότερων από τις διαμελισμένες χώρες στις «Συμφωνίες του Αβραάμ». Στο σημείο αυτό να υπενθυμίσω ότι και η Κύπρος είναι ένα διαμελισμένο κράτος.
Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι ο Βιβλικός Αβραάμ είναι αποδεκτός και από τις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες, καταγόταν από την Ουρ, 16 χιλιόμετρα από τον ποταμό Ευφράτη και αργότερα μετανάστευσε σε αυτό που είναι σήμερα γνωστό ως Ισραήλ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η σημαία του Ισραήλ διαθέτει δύο μπλε ρίγες που αντιπροσωπεύουν τα δύο ποτάμια, τον Νείλο και τον Ευφράτη, τα σύνορα του Μεγάλου Ισραήλ. Ένα εσχατολογικό Ταλμουδικό έργο του Bibi Νετανιάχου, πολωνικής καταγωγής και του οποίου το αρχικό επώνυμο είναι Μιλεϊκόφσκι. O πατέρας του Bibi ήταν συνεργάτης του Γιαμποτίνσκι, ενός δογματικού του σιωνιστικού αναθεωρητισμού.
Οι Κούρδοι της βορειοανατολικής Συρίας, σύμμαχοι του Ισραήλ, βρίσκονται στην λεκάνη του Ευφράτη, του μεγαλύτερου ποταμού στη Νοτιοδυτική Ασία, μήκους 2.800 χιλιομέτρων, ο οποίος πηγάζει από την Τουρκία, διασχίζει την Συρία και το Ιράκ. Χάρη στην προσάρτηση της περιοχής των Δρούζων στα Υψίπεδα του Γκολάν και την νέα διείσδυσή της γύρω από το όρος Ερμών, το Ισραήλ απέχει 10 χιλιόμετρα από την Δαμασκό μετά την πτώση του Ασάντ !!! Στην πρωτεύουσα της Συρίας στην οποία ο υπουργός Οικονομικών της, Μπεζαλέλ Σμότριτς απαιτεί να εισβάλει.
Σε θανάσιμο καθεστώς η Κύπρος καθώς βρίσκεται εγκλωβισμένη ανάμεσα στον Ερντογάν και τον Bibi. Οι σχέσεις Κύπρου και Ισραήλ χαρακτηρίζονται από στενή συνεργασία σε διάφορους τομείς. Αυτή η συνεργασία επεκτείνεται σε τομείς όπως η ενέργεια, η άμυνα, η ασφάλεια, ο τουρισμός και η προστασία του περιβάλλοντος.
H Μαρτυρική μεγαλόνησος κινδυνεύει ακόμη και να προσαρτηθεί στα σχέδια ενσωμάτωσης του Μεγάλου Ισραήλ που ήδη έχουν ξεκινήσει, είτε να κατακτηθεί ολοκληρωτικά από τους Τούρκους. Οι Έλληνες της Κύπρου εκτός από το ψευδοκράτος των Τούρκων και την συνύπαρξη με τους εισβολείς-κατακτητές καλούνται να αντιμετωπίσουν και την Ισραηλινή εισβολή.
Είναι πανάρχαια η συμβίωση Ελλήνων και Τούρκων η οποία εδραιώνεται με την προδοσία στην μάχη του Μαντζικέρτ. Μια συνύπαρξη γραμμένη με αίμα-γενοκτονίες η οποία ακόμη και σε περιόδους ειρήνης ήταν δύσκολη, μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων. Μια συμβίωση που εξακολουθεί να είναι γεμάτη απειλές και αιματηρές αναμνήσεις. Εν τούτοις σήμερα ο κίνδυνος είναι ακόμη μεγαλύτερος εξαιτίας της δημιουργίας του μεγάλου Ισραήλ από τον Bibi.
Πολλοί Ισραηλινοί πολίτες έχουν μετακομίσει στην Κυπριακή Δημοκρατία. Στην Κύπρο δημιούργησαν νέες επιχειρήσεις και δραστηριότητες. Κάποιοι συνάδελφοι αναλυτές εντελώς λανθασμένα εκτιμούν ότι οι Ισραηλινοί που εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο είναι "τρομαγμένοι" από τις πολεμικές τακτικές του Bibi στην Μέση Ανατολή. Όμως την μετανάστευση απολαμβάνει-ενθαρρύνει ο ίδιος ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, που έχει την στήριξη του Σιωνιστή Τράμπ και του Σιωνισμού της Αμερικής.
Το καθεστώς των συνεχόμενων πολέμων εξόργισε και αγανάκτησε μερίδα Ισραηλινών καθώς είδαν τις σημαντικές επιπτώσεις στην ζωή, στις επιχειρήσεις και τα συμφέροντά τους. Για αυτούς τους λόγους ξεκίνησε μια σιωπηλή αποίκηση προς την Κύπρο. Με την μόνιμη εγκατάσταση τους στο νησί σταδιακά δημιουργήθηκαν συναγωγές μέσα στις μεγάλες Ισραηλινές συνοικίες της Κύπρου. Συνεπώς έχουμε ένα νέο κράτος μέσα στην Κυπριακή δημοκρατία. Ένα νέο ισχυρό κράτος με τους δικούς του κανόνες αυτοδιοικήσεως.
Επομένως δεν αιφνιδίασε κανέναν ότι η Κυπριακή κυβέρνηση στέλνει μηνύματα στους Έλληνες της Κύπρου σχετικά με την αυξανόμενη ανησυχία. Αυτή η ειρηνική Ισραηλινή εισβολή θα μπορούσε να φέρει σημαντικά γεωπολιτικά και όχι μόνον προβλήματα, τα οποία δεν θα επιλυθούν ειρηνικά. Η σημαντική μεταφορά Ισραηλινών οικονομικών δραστηριοτήτων σε Κυπριακό έδαφος, εκθέτει το νησί σε κίνδυνο υβριδικών-πολεμικών επιθέσεων από τους εχθρούς του Ισραήλ. Ήδη οι Μωαμεθανοί βλέπουν την Κύπρο ως ένα είδος εξωτερικής αποικίας του Εβραϊκού κράτους. Και κατά συνέπεια, ως έναν τόπο από τον οποίο δίνονται πολιτικές και οικονομικές οδηγίες που επηρεάζουν ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Αυτό αποτελεί ήδη ένα σημαντικό πρόβλημα επειδή εισάγει την Κύπρο σε μια μεσανατολική διάσταση, την οποία η κυβέρνηση στην Λευκωσία προσπαθούσε πάντοτε να αποτρέψει συνδέοντάς την με την ναζιστική Ευρωπαϊκή Ένωση.
ΟΙ Ισραηλινές φατρίες στο νησί εξελίχθηκαν και ενεργούν ως εντελώς ανεξάρτητες, αποτελώντας ένα αυτόνομο κράτος, αρνούμενοι την Ελληνική εξουσία της κυβέρνησης του νησιού. Αυτή η αυξανόμενη και μαζική ισραηλινή παρουσία θα μπορούσε εύκολα να πυροδοτήσει εντάσεις με την τουρκική πλευρά, αναζωπυρώνοντας μια λανθάνουσα σύγκρουση που δεν είχε ποτέ πραγματικά σβήσει. Δίνουμε όπλα στον Ερντογάν να επέμβει και να κατακτήσει ολόκληρη την μεγαλόνησο. Δυστυχώς η Κύπρος είναι ένα από τα μεγάλα θύματα του Βιβλικού Bibi και του Μεγάλου Ισραήλ. Ενδεικτικό περί όλων αυτών είναι το πρόσφατο περιστατικό.
Η Κύπρος προειδοποιήθηκε. Είπαν ότι δεν μπορούσε να συμβεί εδώ. Στην συνέχεια, ένας Ισραηλινός κατασκευαστής καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκισης επειδή έκανε ακριβώς αυτό που αρνήθηκαν. Σωστά, είπαν ότι ήταν υπερβολική σκέψη. Είπαν ότι οι Κύπριοι ήταν δραματικοί. Είπαν ότι οι ανησυχίες για την αγορά γης από τους Ισραηλινούς στο νησί, υπό το φως των κατασχέσεων γης και περιουσίας που παρατηρήθηκαν στην Παλαιστίνη, ήταν παρανοϊκές ανοησίες, δεν θα μπορούσε να συμβεί εδώ και ότι όποιος κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τέτοια πράγματα απλώς δεν καταλαβαίνει πώς λειτουργούν οι επενδύσεις και ίσως είναι απλώς αντισημίτης. Και στην συνέχεια, ένα κυπριακό δικαστήριο καταδίκασε έναν Ισραηλινό επιχειρηματία σε πέντε χρόνια φυλάκιση για την ανάπτυξη περιουσίας στον ελεγχόμενο από την Τουρκία βορρά, η οποία εξακολουθούσε να ανήκει νόμιμα σε Ελληνοκύπριους που εκτοπίστηκαν το 1974.
Ένας Ισραηλινός που κλέβει γη για ανάπτυξη στην Κύπρο, τότε, έτσι δεν είναι; Ξαφνικά η υστερία δεν φαινόταν τόσο υστερική. Ξαφνικά οι προειδοποιήσεις δεν φαινόταν τόσο άγριες. Αυτό που ειπώθηκε στους ανθρώπους ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να συμβεί είχε ήδη συμβεί και χρειάστηκε ποινική δίωξη για να αναγκαστούν όλοι να το πουν δυνατά. Ένας Ισραηλινός πιάστηκε να κάνει στην Κύπρο αυτό που έκαναν εδώ και χρόνια στην Παλαιστίνη. Πώς λοιπόν γίνεται να μπορούν να διωχθούν γι' αυτό σε ένα κράτος, αλλά όχι στο άλλο;
Σωστά, ένας Ισραηλινός πιάστηκε εμπλεκόμενος σε πώληση γης που δεν του ανήκε, κάτι που συνέβη στην Κύπρο, όπου οι προειδοποιήσεις για την κλίμακα των ισραηλινών αγορών στο νησί έχουν προειδοποιηθεί και αγνοηθεί. Τελικά, το διάλειμμα ήρθε σε μια αίθουσα δικαστηρίου. Όχι σε ένα έγγραφο πολιτικής, όχι σε μια κοινοβουλευτική συζήτηση, αλλά στο μοναδικό σημείο όπου το κράτος πρέπει να σταματήσει να προσποιείται ότι δεν ήξερε τι συνέβαινε. Ένας Κύπριος δικαστής καταδίκασε τον Ισραηλινό επιχειρηματία Shimon Aykut σε πέντε χρόνια φυλάκιση για ανάπτυξη γης στο ελεγχόμενο από τους Τούρκους βόρειο τμήμα της Κύπρου, η οποία εξακολουθεί να ανήκει νόμιμα σε Ελληνοκύπριους που εκτοπίστηκαν το 1974. Δήλωσε ένοχος για σαράντα κατηγορίες που σχετίζονται με παράνομη ανάπτυξη και πώληση περιουσίας που δεν του ανήκε.
Η υπεράσπισή του είπε ότι ενεργούσε ως υποστήριξη για τον γιο του, ο οποίος επέβλεπε τις εμπλεκόμενες εταιρείες, και ότι η υγεία του θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Το δικαστήριο αναγνώρισε, ωστόσο, ένα έγκλημα συνέχειας: ο εκτοπισμός δεν τελείωσε το 1974. συνεχίζεται όπου η ιδιοκτησία αυτής της γης παρακάμπτεται. Μια ποινή φυλάκισης το έκανε αυτό σαφές. Αυτή ήταν η στιγμή που η παλιά υπόθεση σταμάτησε να ισχύει. Για χρόνια, οι Κύπριοι που εξέφραζαν ανησυχίες σχετικά με την κλίμακα και τη φύση των αγορών ακινήτων από τους Ισραηλινούς στο νησί απορρίπτονταν. Τους έλεγαν ότι επρόκειτο για παράνοια, υπερβολή ή εθνικιστικό πανικό.
Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΗΓΗ ΙΣΧΥΟΣ .
Oι ραβίνοι αναφέρουν ότι ο αντισημιτισμός είναι ο φθόνος εκείνων που δεν έχουν επιλεγεί από τον Θεό.
Τα άλλα έθνη αισθάνονται κατωτερότητα έναντι του Ισραήλ γιατί ο Θεός επέλεξε το Ισραήλ να εξουσιάζει τα άλλα έθνη !!!
Πριν από τους Εβραίους δεν γνωρίζαμε τον αληθινό Θεό. Για αυτό οφείλουμε τα πάντα στο Ισραήλ. Το χρέος μας είναι ανυπολόγιστο σύμφωνα με τους παράγονττες του Διονυσιακού πολιτισμού.
Οι μέτοχοι των Διονυσιακών αξιωμάτων ισχυρίζονται ότι έχουμε υπογράψει ένα πολιτισμικό συμβόλαιο στα πλαίσια της Γεωπολιτικής θεολογίας, το οποίο μας απαγορεύει να έχουμε πρόσβαση στην ιδέα του Θεού μέσω της λογικής όπως δίδαξαν οι Έλληνες Φιλόσοφοι. Σύμφωνα με τους πιστούς του Savaziou-Διόνυσου, πρέπει να υπακούμε στον Θεό του Ισραήλ χωρίς αντιρρήσεις και απορίες.
Οι Εβραίοι στα πλαίσια της Γεωπολιτικής Θεολογίας και της παγκόσμιας κυριαρχίας του Ισραήλ, μάς αφαίρεσαν την πιο ουσιαστική πνευματική ελευθερία να εξετάζουμε τα πάντα με την λογική. Ο Διονυσιακός πολιτισμός και οι αξιωματούχοι του, στα πλαίσια της παγκόσμιας εξουσίας παραποίησαν την Παλαιά Διαθήκη. Σχετικά με την πλαστογράφηση αναφέρουν ερευνητές : "Η πρώτη καλά τεκμηριωμένη απόπειρα απάτης ανάγεται στη σχολή του Έζδρα, ο οποίος στη Βαβυλώνα υπό την περσική κυριαρχία, τον 5ο αιώνα π.Χ., δημοσίευσε την πρώτη έκδοση του Tanakh. Το τέχνασμα εμφανίζεται στα Βιβλία του Έσδρα και του Νεεμία/ Αυτός που ορίζεται ως Γιαχβέ, ο θεός του Ισραήλ, εξομοιώνεται με τον «Θεό του Ουρανού» και των Ζωροαστρών. Τα ψεύτικα διατάγματα που αποδίδονται στους Πέρσες βασιλιάδες, ότι επιτρέπουν την ανοικοδόμηση του ναού του Σολομώντα αποτελούν μια ακόμη μεγάλη εξαπάτηση.
Δεν είναι σαφές πόσο καλά λειτούργησε το τέχνασμα με τους Πέρσες. Αλλά από εκείνη την ημέρα, η σχέση του Ισραήλ με την Αυτοκρατορία βασίζεται στην ίδια διπλή γλώσσα. Στην αυτοκρατορική διοίκηση έλεγαν ότι ο Ναός της Ιερουσαλήμ είναι αφιερωμένος στον Μεγάλο Θεό. Όμως οι Εβραίοι διδάσκονται ότι στην πραγματικότητα προορίζεται για τον θεό του Ισραήλ και απαγορεύεται σε μη Εβραίους.
Αυτή η διπλή γλώσσα γίνεται ένα παράδοξο διπλό νόημα: Ο Γιαχβέ είναι ταυτόχρονα παγκόσμιος Θεός και ο ταυτόχρονα είναι ο Εθνικιστής θεός του Ισραήλ." Αυτό το παράδοξο διδάσκεται από τους Εβραίους. Μια άλλη όψη αυτού του τεχνάσματος είναι η διπλή έννοια του Εβραϊσμού. Αυτό για τους Εβραίους σημαίνει εθνοτικό διαχωρισμό (συνθήκη συλλογικής επιβίωσης), ενώ παράλληλα παρουσιάζεται στα έθνη ως λατρεία του παγκόσμιου Θεού.
Οι Εβραίοι θεωρούν ότι αυτό που τους ενώνει είναι και μια γεωπολιτική διαθήκη με τον Θεό. Μια θρησκεία (Ιουδαϊσμός) και μια γενετική ταυτότητα (Εβραϊσμός). Η πονηριά είναι ουσιαστικός πυλώνας των Ισραηλινών, επειδή είναι γραμμένο στην Εβραϊκή Βίβλο. Σχετικά με αυτό αναφέρουν οι αναθεωρητές της Παλαιάς Διαθήκης : "Με την εξαπάτηση του πατέρα του Ισαάκ, του αδελφού του Ησαύ και του θείου του Λάβαν, ο Ιακώβ γίνεται ο επώνυμος πρόγονος του Ισραήλ (Γένεση 25-36). "
Οι ερευνητές προσπαθούν να εξηγήσουν πώς ο Ιακώβ είναι ταυτόχρονα απατεώνας και εκλεκτός του Γιαχβέ ; Η πώς ο Γιαχβέ είναι συνεργός στην εξαπάτηση του Ιακώβ ; Η απάντηση παραγόντων της Διονυσιακής Κουλτούρας, είναι ότι ο Γιαχβέ έπρεπε να ενεργήσει ανήθικα. Αυτό σύμφωνα με τα περιορισμένα ανθρώπινα πρότυπα) για τον ανώτερο σκοπό της «διαιώνισης της προγονικής υπόσχεσης.
Το ίδιο θα μπορούσε να ειπωθεί για πολλές άλλες ιστορίες στην Τορά, όπως η Ταμάρ που μεταμφιέστηκε σε πόρνη για να αποπλανήσει τον πεθερό της για να δημιουργήσει τη φυλή του Ιούδα (Γένεση 38), ή ο Ιωσήφ που υποδούλωσε τους Αιγύπτιους αγρότες μέσω χρέους προκειμένου να προσφέρει στους αδελφούς του «κτήματα γης στην Αίγυπτο, στο καλύτερο μέρος της γης» (Γένεση 43-48).
Αν ο Γιαχβέ είναι ο θεός του Ισραήλ, τότε όλα είναι απολύτως λογικά. Το Ισραήλ είναι ο Διονυσιακός πολιτισμός της εξαπάτησης και του ψεύδους. Η πονηριά ήταν αρχικά τρόπος συλλογικής επιβίωσης για τους Εβραίους, αλλά με τους αιώνες έγινε όπλο γεωπολιτικής κυριαρχίας. Οι πρόγονοι μας εξηγούσαν τα πάντα με την λογική-φιλοσοφία. Ο Αριστόκλειος πολιτισμός είναι ο πολιτισμός της σοφίας, της αλήθειας και του φωτός.
Η Ελλάδα είναι ο πολιτισμός της λογικής και το Ισραήλ με τον Διονυσιακό πολιτισμό εκπροσωπεί την πανουργία, την βία, την αδικία, την πορνεία και την καταστροφή. Όπως έχω αναφέρει σε παλαιότερες εργασίες η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ήταν δημιούργημα των παραγόντων του Διονυσιακού πολιτισμού. Για να μην αφανιστούν πολιτιστικά οι Ισραηλινοί από τον Αριστόκλειο πολιτισμό, αποφάσισαν να αλλάξουν τα γεωπολιτικά δεδομένα και να προκαλέσουν ένα πολιτισμικό σοκ μέσα από την Ρωμαϊκή κατάκτηση.
Με αυτό τον τρόπο σταμάτησαν την μαζική ένταξη των Ισραηλινών στον Αριστόκλειο πολιτισμό !!! Ενδεικτικό περί αυτού είναι το γεγονός ότι η Ιουδαϊκή κοινότητα είχε τα περισσότερα δικαιώματα-προνόμια από όλα τα κατακτημένα έθνη, ακόμη και από τους ελεύθερους Ρωμαίους πολίτες. Οι Ιουδαίοι έφτασαν να καταλαμβάνουν υψηλά πολιτικά αξιώματα στην αυτοκρατορία. Μέγιστο παράδειγμα ο Ιουδαίος Σαραντάπηχος, ο δημιουργός της Εικονομαχίας, ο οποίος έγινε αυτοκρατορικός σύμβουλός !!! Παρά τις διώξεις ενάντια στον Ελληνισμό, τον Αριστόκλειο πολιτισμό και τον Χριστιανισμό, το κράτος του Σιωνισμού και του Savaziou-Διόνυσου η αρχαία Ρώμη, έγινε το Imperium Romanum του Χριστού και των Ελλήνων με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη.
Ο Θεός των Εβραίων Οι Εβραίοι ισχυρίζονται ότι όλοι οι άλλο θεοί είναι ανύπαρκτοι και αποτρόπαιοι. Όσο για τον υπέρτατο Θεό, τον οποίο οι Σοφοί θεωρούσαν άγνωστο, οι Εβραίοι πιστεύουν ότι είναι πράγματι άγνωστος στους αλλοεθνείς.
Μόνο οι Εβραίοι τον γνωρίζουν. Μόνο οι Εβραίοι γνωρίζουν το αληθινό όνομα του Θεού, που αποκαλύφθηκε στον Μωυσή για πρώτη φορά (Έξοδος 3).
Οι Εβραίοι γνωρίζουν επίσης τις προθέσεις του Θεού και ότι κατοικεί στο Ναό της Ιερουσαλήμ και πουθενά αλλού. Επιπροσθέτως, οι Εβραίοι γνωρίζουν ότι ο αληθινός Θεός, είναι ο θεός του Ισραήλ. Πως είναι δυνατόν ; Ο ίδιος ο Θεός εξηγεί στο Δευτερονόμιο 32:8-9 ότι έχει εκχωρήσει σε κάθε έθνος έναν «γιο του» (άγγελο;) αλλά ότι έχει κρατήσει το Ισραήλ για τον εαυτό Του, για να το ορίσει ως κυβέρνηση του κόσμου.
Ενώ σύμφωνα με τους αρχαίους Σοφούς, ο Θεός επικοινωνεί με τους ανθρώπους μέσω της λογικής, που τους επιτρέπει να έχουν πρόσβαση στην γνώση και την αρετή, η οποία είναι αληθινή ευτυχία. Εν τούτοις ο Θεός του Ισραήλ επικοινωνεί με το λαό του μέσω του Νόμου. Η γνώση του καλού και του κακού, το κύριο αντικείμενο της Ελληνικής φιλοσοφίας, είναι ο απαγορευμένος καρπός στην Γένεση. Στο έργο αυτό διαπιστώνουμε μια πολεμική κατά του Αριστόκλειου πολιτισμού.
Δεν υπάρχει κανένα άλλο ηθικό πρότυπο στην Εβραϊκή Βίβλο, εκτός από την υπακοή στους νόμους και τις αυθαίρετες εντολές του Γιαχβέ.
Ο Εβραίος Θεός, εισάγει την βία, το μίσος, την εκδίκηση. την ζήλια, την διαίρεση. ο Νόμος του στοχεύει να διαχωρίσει τον εκλεκτό λαό από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Ακόμη και πριν γεννηθεί ο Αβραάμ, ο Θεός μισούσε να βλέπει τους ανθρώπους να συμφωνούν μεταξύ τους για να επιτύχουν σπουδαία πράγματα.
Διότι πριν οι Σιωνιστές δημιουργήσουν την Ρώμη, η Ιερουσαλήμ αντιτάχθηκε στον Ελληνιστικό πολιτισμό, που μοιράστηκε μεταξύ του βασιλείου των Σελευκιδών και του βασιλείου των Πτολεμαίων. Αυτή η σύγκρουση πολιτισμών συνδέεται στενά με την σύγκρουση των θρησκειών. Οι Έλληνες ηγεμόνες των κρατών που δημιουργήθηκαν από την διάλυση της αυτοκρατορίας του Αλέξανδρου, πολεμούν την γεωπολιτική Θεολογία των Εβραίων, η οποία βασίζεται στην ακατανόητη ιδεολογία ότι ο εθνικός θεός, είναι ο παγκόσμιος Θεός. Ο παγκόσμιος Θεός προτιμά τους Εβραίους και θέλει να λατρεύεται στην Ιερουσαλήμ από τους Εβραίους.
Η πηγή της παγκόσμιας γεωπολιτικής εξουσίας και των δεινών όλης της ανθρωπότητας, προέρχεται από την παραποίηση της Παλαιάς Διαθήκης.
Δυστυχώς όταν ένα τμήμα των Ισραηλινών εγκατέλειψε τον αληθινό Θεό των προφητών και προσχώρησε στον Διονυσιακό πολιτισμό, ασπαζόμενο τον φριχτό και απαίσιο δαιμονοθεό Savazio-Διόνυσο. Από εκείνο το χρονικό σημείο ξεκινούν όλα τα δεινά του Ελληνισμού και των άλλων εθνών.
Ο Αρχιερέας των Δελφών, βιογράφος, ιστορικός, φιλόσοφος του Διονυσιακού πολιτισμού. ο Πλούταρχος γράφει στα Συμποσιακά του (ΙV 6), ότι οι Εβραίοι λάτρευαν τον Διόνυσο, και ότι η ημέρα των Σαββάτων ήταν εορτή του Σαβαζίου !!! Ένας Μέγας μύστης-αρχιερέας του Διόνυσου, αναφέρει την πραγματική θρησκεία των Ισραηλιτών. O Φρυγικός Savazios είναι ο "θεός" των αχαλίνωτων ερωτικών οργίων-σεξουαλική μαγεία και των καταστροφών. Για αυτό μοιραζόταν την διοίκηση του Φοινικικού μαντείου των Δελφών με τον έτερο "θεό" των καταστροφών, τον Ιουδαϊκής καταγωγής Απόλλων. Διαβάστε στις παραπομπές ένα και δύο. Πλούταρχος Συμποσιακά και Περί Αλεξάνδρου Αρετής η Τύχης. Ο Διόνυσος που τόσο τιμούσε ο Μέγας Αλέξανδρος και για τον οποίο ο μεγάλος στρατηλάτης δήλωνε τόσο υπερήφανα ότι είναι απόγονος-θεός του, είναι αιτία για τις γενοκτονίες του Ελληνισμού από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα.
'Ένα τμήμα του Ισραηλινού έθνους προσχώρησε στον Διονυσιακό πολιτισμό. Για αυτό στα πλαίσια της Εθνικής μας επιβίωσης δημιούργησα δύο νέους επιστημονικούς κλάδους για πρώτη φορά στα παγκόσμια Χρονικά. Κατά γενική παραδοχή είμαι αυτός που μέσα από τους επιστημονικούς κλάδους που δημιούργησα σε παγκόσμιο επίπεδο (Γεωπολιτικός Εθνικισμός -Γεωπολιτική Θεολογία), μετά από μια σειρά πρότυπων-καινοτόμων επιστημονικών εργασιών τις οποίες δεν έχει κάνει κανένας Έλληνας-ξένος και καθηγητής, αποδόμησα την παραποιημένη Παλαιά Διαθήκη. Όταν οι Ισραηλινοί ισχυρίζονται ότι έχουν συμφωνία με τον Θεό δεν είναι ψευδείς οι ισχυρισμοί τους. Εν τούτοις οι μέτοχοι του Διονυσιακού πολιτισμού δεν αποκαλύπτουν με ποιον θεό έγινε η νέα διαθήκη. Σύμφωνα με την Ορθόδοξη ομάδα Δογματικής Έρευνας, η συμφωνία των Εβραίων με τον αληθινό Θεό δεν ισχύει πλέον
H ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΩΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΩΝ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ. Ηttps://www.oodegr.com/oode/ israil/eklektos1.htm
ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΟΜΑΔΑ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ. Ηttps://www.oodegr.com/index. htm
Στο σημείο αυτό πριν ξεκινήσω την εργασία μου, θα δούμε τι αναφέρουν δύο γνωστές ιστοσελίδες επί του θέματος :
"Ο Θεός διάλεξε το έθνος του Ισραήλ να είναι ο λαός από τον οποίο θα γεννιόταν ο Ιησούς Χριστός – ο Σωτήρας από την αμαρτία και το θάνατο (Κατά Ιωάννη 3:16). Ο Θεός πρώτα υποσχέθηκε τον Μεσσία μετά την πτώση του Αδάμ και της Εύας στην αμαρτία (Γένεση κεφάλαιο 3). Ο Θεός αργότερα επιβεβαίωσε ότι ο Μεσσίας θα ερχόταν από τη γενιά του Αβραάμ, του Ισαάκ, και του Ιακώβ (Γένεση 12:1-3). Ο Ιησούς Χριστός είναι ο βασικός λόγος που ο Θεός διάλεξε τον Ισραήλ να είναι ο εκλεκτός λαός του. Ο Θεός δεν χρειαζόταν να έχει έναν «εκλεκτό λαό», αλλά αποφάσισε να το κάνει μ` αυτό τον τρόπο. Ο Ιησούς έπρεπε να έρθει από κάποιο έθνος ανθρώπων, και ο Θεός διάλεξε τον Ισραήλ.
Ωστόσο, ο λόγος που ο Θεός διάλεξε τον Ισραήλ δεν ήταν αποκλειστικά για το σκοπό της προέλευσης του Μεσσία. Η επιθυμία του Θεού για τον Ισραήλ ήταν να διδάξουν τους άλλους γι Αυτόν. Ο Ισραήλ έπρεπε να είναι ένα έθνος ιερέων, προφητών, και ιεραποστόλων στον κόσμο. Η πρόθεση του Θεού για τον Ισραήλ ήταν να είναι ένας καθαρός λαός, ένα έθνος που δείχνει στους άλλους το Θεό και την υπόσχεσή Του για έναν Λυτρωτή, Μεσσία, και Σωτήρα. Στο μεγαλύτερο μέρος ο Ισραήλ απέτυχε σ` αυτό το έργο. Ωστόσο, ο βασικός σκοπός του Θεού για τον Ισραήλ, αυτός του ερχομού του Μεσσία και Σωτήρα, εκπληρώθηκε τέλεια – στο Πρόσωπο του Ιησού Χριστού.
Είναι το Ισραήλ το εκλεκτό έθνος του Θεού ; Η απάντηση είναι όχι. Κάποτε «ήταν»! Τον καιρό εκείνο που γράφτηκε το εδάφιο της Παλαιάς Διαθήκης ίσχυε αυτό. Όχι σήμερα! Και αυτό θα το δούμε από την ίδια την Αγία Γραφή. Εκεί λέει ο Θεός προς τους Ισραηλίτες: Έξοδος 19/ιθ΄ 5,6: «Τώρα λοιπόν, εάν πράγματι υπακούσετε στη φωνή μου, και φυλάξετε τη διαθήκη μου, θα είσαστε σε εμένα, ο εκλεκτός από όλους τους λαούς. Επειδή δική μου είναι όλη η γη. Και εσείς θα είσαστε σε εμένα, βασίλειο ιεράτευμα, και έθνος άγιο».
Πότε θα ήταν οι Ισραηλίτες «εκλεκτός λαός»; Μόνο αν παρέμεναν πιστοί στη διαθήκη που έκαναν με τον Θεό. Ας δούμε όμως ακριβέστερα, τι εννοούσε ο Θεός με τα λόγια του αυτά, όπως μας γράφει ο απόστολος Πέτρος στην Καινή Διαθήκη, στο Α΄ Πέτρου 2/β΄ 9 ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΘΝΟΥΣ: «Εσείς, όμως, είστε «γένος εκλεκτό, βασίλειο ιεράτευμα, έθνος άγιο», λαός τον οποίο ο Θεός απέκτησε, για να εξαγγείλετε τις αρετές εκείνου, ο οποίος σας κάλεσε από το σκοτάδι στο θαυμαστό του φως». Τελικά δηλαδή, βλέπουμε ότι το εκλεκτό αυτό έθνος, είναι πλέον ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ και όχι οι Ισραηλίτες. Γιατί οι Ισραηλίτες παρέβησαν τη Διαθήκη, και σταύρωσαν τον ίδιο τον Γιαχβέ όταν ενανθρώπισε. Και εδώ είναι η απάντηση:
Οι Ισραηλίτες ήταν ξεχωρισμένοι από τους άλλους λαούς, επειδή ήταν ο προηγούμενος λαός που εισήλθε στην Εκκλησία του Θεού. Και είναι επίσης, ένας από τους λίγους λαούς που βρίσκεται σήμερα έξω από την Εκκλησία, και στερείται αυτής της αγιότητας για την οποία μίλησε ο Θεός. Ο Θεός το είχε ξεκαθαρίσει, ότι οι Ισραηλίτες θα ήταν «εκλεκτοί», μόνο όσο θα παρέμεναν στην Εκκλησία του Θεού."
Το Ισραήλ από τα πανάρχαια χρόνια βασίζει όλη την εθνική του υπόσταση στην Παλαιά Διαθήκη. Στα πλαίσια της γεωπολιτικής θεολογίας έχουμε μια σειρά γενοκτονιών και πολέμων από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Οι πόλεμοι που έχει διεξάγει το Ισραήλ από την περίοδο της Παλαιάς Διαθήκης μέχρι την σύγχρονη εποχή, δεν γίνονται μόνον για λόγους γεωπολιτικής ισχύος. Όλες αυτές οι πολεμικές δραστηριότητες γίνονται με γνώμονα την Γεωπολιτική Θεολογία.
Στους πολέμους αυτούς έχουμε ένα ευρύτατο πεδίο σύγκρουσης γεωπολιτικών θεολογιών και γεωπολιτικού ναζισμού. Σε αντίθεση με όλες τις εσφαλμένες επιστημονικές εργασίες-αναλύσεις, σε προσωπικό επίπεδο ως δημιουργός-ιδρυτής της γεωπολιτικής-θεολογίας-γεωπολιτικού εθνικισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, έχω επισημάνει πολλές φορές στις επιστημονικές μου εργασίες αλλά και μιλώντας στα ΜΜΕ, ότι τα αντίπαλα έθνη δεν πολεμούν απλώς για να νικήσουν και να κατακτήσουν πλουσιότερες περιοχές. Πολεμούν για να επιβάλουν τις θρησκευτικές τους δοξασίες.
Ο εβραϊκός-γεωπολιτικός "εθνικισμός" (Ναζισμός) και η Ιουδαϊκή Γεωπολιτική Θεολογία είναι ενάντια στον Αριστόκλειο πολιτισμό, την Αριστόκλειο-Γεωπολιτικό Εθνικισμό και την Γεωπολιτική Θεολογία. Θεσμικά το έθνος-κράτος του Ισραήλ από την αρχαία εποχή είναι θεοκρατικό. Σύμφωνα με την Τορά ο Θεός έκανε μια διαθήκη με τους προγόνους του Εβραϊκού λαού, Αβραάμ-Μωυσή, Ισαάκ και Ιακώβ. Εν τούτοις ο σιωνισμός διαχρονικά από τα πανάρχαια χρόνια έχει ως πηγή δύναμης-επιβίωσης την γεωπολιτική Θεολογία και την Παλαιά Διαθήκη.
Οι γεωπολιτικές-Θεολογικές δοξασίες ότι η εσχατολογική εποχή έχει ήδη ξεκινήσει με την επιστροφή του Ισραήλ στα βιβλικά εδάφη είναι μέρος της γεωπολιτικής θεολογίας. Η πολιτική πράξη ταυτίζεται με την συμφωνία και τις υποσχέσεις του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη, σχετικά με την κυριαρχία του Ισραήλ σε όλο τον κόσμο !!! Αυτή η γεωπολιτική αξίωση της εξωτερικής πολιτικής με τις βιβλικές παραδόσεις έχει οδηγήσει διαδοχικές ισραηλινές κυβερνήσεις να αντιμετωπίζουν κρίσιμα γεωπολιτικά ζητήματα, με βάση την Παλαιά Διαθήκη.
Από την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ μέχρι την εδαφική πολιτική στην Δυτική Όχθη, κυριαρχεί η θρησκευτική προσήλωση ως παγκόσμια γεωπολιτική λογική-δύναμη. Το ιερό πολεμικό πεδίο επικρατεί. Πατήρ πάντων ο πόλεμος (Ηράκλειτος). Το γεωπολιτικό σημείο όπου όλα συγκλίνουν είναι η Ιερουσαλήμ. Δεν είναι η Κωνσταντινούπολη, η Ρώμη, η Μόσχα, η Χάιφα, η Τεχεράνη και η Γάζα. Η Ιερουσαλήμ είναι το γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό και πάνω από όλα Θεολογικό κομβικό σημείο. Είναι η εσχατολογική πόλη και για τις θεολογίες των εθνών και όχι τόπος γεωπολιτικών διαπραγματεύσεων. Η Ιερουσαλήμ είναι η πόλη εκπλήρωσης των προφητειών.
Όταν το Ισραήλ αναφέρει την αιώνια ένωση, εννοεί θρησκευτική επανόρθωση-αποκατάσταση των πατρογονικών δικαιωμάτων. Γεωπολιτικές βασισμένες επάνω στην θεολογία δεν ευνοούν στην ειρήνη. Πρόκειται για γεωπολιτικές που νομιμοποιούν τις πολεμικές δραστηριότητες. Αυτά τα κράτη βασίζουν την Εθνική τους ταυτότητα επάνω στην γεωπολιτική Θεολογία. Καταφεύγουν στην θεολογία για να δημιουργήσουν Εθνική συνοχή-ταυτότητα και για να επιτύχουν υαα γεωπολιτικά τους σχέδια. Η σύγκρουση στην Μέση Ανατολή μας δείχνει ότι η θρησκεία διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στην εξέλιξη της Ιστορίας. Για αυτό διέλυσαν τον Χριστιανισμό στην σύγχρονη Ελλάδα.
Η ιστορική μνήμη είναι ένα μεγάλης αξίας γεωπολιτικό όπλο.
Η σύγχρονη γεωπολιτική είναι ζήτημα στρατιωτικής, οικονομικής και ιστορικής ισχύος. Ένα έθνος που δεν σέβεται, δεν γνωρίζει και δεν αξιοποιεί γεωπολιτικά την ιστορία του είναι καταδικασμένο σε αφανισμό. Δυστυχώς το μεγαλύτερο παράδειγμα προς αποφυγήν αυτήν την εποχή είναι το νεοελληνικό κράτος-έθνος. Ενώ τα περισσότερο κράτη-έθνη χρησιμοποιούν την ιστορία, τις αφηγήσεις του παρελθόντος ως όπλα νομιμοποίησης, μοχλούς επιρροής-άσκησης πιέσεων και δημιουργίας περιφερειακών πολέμων, η Ελλάδα με την ενδοξότερη ιστορία-πολιτισμό όλων των εποχών είναι ανύπαρκτη !!!
Η εβραϊκή γεωπολιτική μνήμη είναι ανυπολόγιστης αξίας για την ισχύ και την επιβίωση του Ισραηλινού έθνους. Ο γεωπολιτικός "εθνικισμός|-ναζισμός των Ισραηλινών σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη εθνική-γεωπολιτική μνήμη είναι ο ισχυρότερος. Ελάχιστοι άνθρωποι ενδιαφέρονται για την Ρωσική η την Κινεζική ιστορία δύο χωρών του γεωπολιτικού άξονα 888, σε σχέση με την Ισραηλινή που προκαλεί παγκόσμιο γεωπολιτικό και όχι μόνον ενδιαφέρον.
Η ουσία αυτής της γεωπολιτικής-θεολογικής ψευδαίσθησης είναι η εβραϊκή πεποίθηση ότι ο «Θεός του Ισραήλ» δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον αληθινό Θεό, ο οποίος εξ ορισμού είναι ισχυρότερος από όλους τους θεούς. Παράλληλα αυτός ο Θεός είναι Εθνικιστής-ναζιστής Ισραηλινός και ας απογοήτευσε ο Χριστός τον Ιούδα, ο οποίος ανέμενε τον Χριστό ως πολιτικό-στρατιωτικό ηγέτη που θα απελευθέρωνε το Ισραήλ. Στο ιερό βιβλίο των Εβραίων, ο Θεός έκανε δύο σημαντικά πράγματα. Αρχικά δημιούργησε το σύμπαν και έκανε μια γεωπολιτική διαθήκη με τους Εβραίους. Οι Εβραίοι έχουν μια γεωπολιτική θεολογία διαθήκης, πιστεύουν ότι έχουν υπογράψει ένα γεωπολιτικό συμβόλαιο με τον Θεό, ένα αιώνιο συμβόλαιο που ο Θεός δεν μπορεί να αρνηθεί.
Η ιστορία τους είναι μια παγκόσμια γεωπολιτική αξίωση. Η Τορά γράφει ότι πρέπει να γίνει κατανοητή πρωτίστως «ως αξίωση κληρονομιάς, πρωτοκαθεδρίας και προτεραιότητας, γραμμένη για να επωφεληθεί από την θέση υπό μακεδονική και ρωμαϊκή διαιτησία». Υιοθετεί εδώ την υπόθεση ότι η τελική σύνταξη της Τορά χρονολογείται από την ελληνιστική περίοδο, «όταν οι Μακεδόνες και οι Ρωμαίοι άρχισαν να διαιτητεύουν διαφορές στην Αίγυπτο, την Συρία και την Παλαιστίνη και η Τορά σχεδιάστηκε σκόπιμα για να εξασφαλίσει πλεονεκτήματα για τον σκοπό αυτό .
Αλλά ακόμα και αν κάποιος αποδώσει την κύρια σύνταξη της Τορά στην Βαβυλωνιακή σχολή του Έσδρα, ο στόχος ήταν ο ίδιος. Η Τορά είναι μια γεωπολιτική αξίωση προτεραιότητας ή πρωτοκαθεδρίας των Ιουδαίων έναντι των άλλων εθνών. Είναι αποδεικτικά στοιχεία που πρέπει να παρουσιαστούν στην διεθνή κοινότητα και στο διεθνές δικαστήριο.
Η βιβλική ιστορία είναι έντονα προκατειλημμένη και εν μέρη κατασκευασμένη σύμφωνα με τους αναθεωρητές της Παλαιάς Διαθήκης. Μετά από δύο αιώνες ανασκαφών, οι αρχαιολόγοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το βασίλειο του Σολομώντα, η βάση του ισχυρισμού για το Μεγάλο Ισραήλ, είναι λιγότερο πραγματικό από την Στρογγυλή Τράπεζα του Βασιλιά Αρθούρου. Στην υποτιθέμενη εποχή του Σολομώντα, η Ιερουσαλήμ ήταν ένα μεγάλο χωριό. Επανερχόμενος στους αναθεωρητές της Βίβλου η Έξοδος τόσο κεντρική στην σιωνιστική ιστορία είναι εξίσου ψευδής. Δεν υπάρχουν αρχαιολογικά στοιχεία για μαζική έξοδο από την Αίγυπτο στην Χαναάν μέσω του Σινά και τα στοιχεία δείχνουν ότι οι δώδεκα φυλές ήταν αυτόχθονες και μόνο η θρησκεία τους δεν ήταν τοπική. Εν τούτοις οι αρχαίοι Έλληνες Σοφοί διαψεύδουν τους αναθεωρητές, καθώς αναφέρουν την έξοδο των Ιουδαίων από την Αίγυπτο και την εισβολή τους στην αρχαία Ελλάδα.
Η ιστορική αφήγηση είναι η απόλυτη πηγή δύναμης του Ισραήλ και ο Χριστιανισμός μετέτρεψε την Παλαιά διαθήκη σε παγκόσμια εβραϊκή-γεωπολιτική μνήμη εκτιμούν οι αναθεωρητές της Βίβλου. Στο σημείο αυτό αν υπενθυμίσω ότι οι αναθεωρητές της Παλαιάς διαθήκης στην συντριπτική τους πλειοψηφία, δέχονται ότι έχουν παρέμβει οι Ιουδαίοι και την έχουν αλλοιώσει ως ένα βαθμό κατά το δοκούν. Στο ιερό βιβλίο το Ισραήλ είναι ταυτόχρονα ήρωας και αθώο θύμα των κακών Διονυσιακών αυτοκρατοριών, όσο και αν εκείνοι κλέβουν, καταστρέφουν και σφαγιάζουν !!!
Ο νικητής γράφει την ιστορία. Όποιος γράφει ιστορία και επιβάλλει την γεωπολιτική αφήγησή θα είναι ο νικητής. Οι Εβραίοι είναι το έθνος της Βίβλου και,μέσω αυτού έχουν κατακτήσει γεωπολιτικά την ανθρωπότητα. Η αρχαία ιστορία από τον Νώε μέχρι τον Κύρο τον Μέγα, γράφτηκε από τους Εβραίους. Για αυτό κακοί είναι οι Χαναναίοι, οι Αιγύπτιοι, οι Ασσύριοι και οι Βαβυλώνιοι, για να μην αναφέρουμε τους Αμαληκίτες ή τους Μαδιανίτες, οι οποίοι σαφώς άξιζαν να εξοντωθούν σύμφωνα με τις Ιουδαϊκές γραφές.
Το Ισραήλ χρησιμοποιεί την βιβλική του ιστορία για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του αλλά και την περιφρόνησή του για το διεθνές δίκαιο. Το Ισραήλ είναι ένα ένα ναζιστικό-Διονυσιακό μόρφωμα και για να νικηθεί πρέπει να χτυπηθεί στην απόλυτη πηγή της γεωπολιτικής του δύναμής που είναι βιβλική αφήγηση σχετικά με την ανωτερότητα του ως έθνος έναντι των άλλων εθνών. Ο Σιωνισμός υποστηρίζει με πάθος και εκτός Αριστόκλειας λογικής αυτή την βιβλική αφήγηση. Όλοι οι Ιουδαίοι αντιλαμβάνονται την σύγχρονη ισραηλινή εποχή μέσα από το πρίσμα της αρχαίας Εβραϊκής ιστορίας. Αυτή η εμμονή έχει διαποτίσει όλους τους Σιωνιστές.
Πουθενά αλλού εκτός από το Ισραήλ η εντολή να θυμόμαστε την ιστορία δεν γίνεται αισθητή ως θρησκευτική επιταγή για έναν ολόκληρο λαό. Η Εβραϊκή-γεωπολιτική μνήμη είναι η ίδια η ουσία της εβραϊκής εθνικής ταυτότητας και η απόλυτη πηγή της Ισραηλινής δύναμης. Για αυτό οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού καταργούν συστηματικά την Ελληνική ιστορία.
Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι η κύρια διαίρεση εντός του εβραϊκού κόσμου βρίσκεται μεταξύ θρησκευόμενων και κοσμικών Εβραίων. Αυτό δεν είναι το πιο σημαντικό κριτήριο. Το εύρος και η ένταση της εθνικής μνήμης είναι η πιο σημαντική διαφορά μεταξύ των Εβραίων. Για τους περιφερειακούς Εβραίους αυτούς που δεν θεωρούν τον Ιουδαϊσμό το πιο ουσιαστικό μέρος της ταυτότητάς τους, το Ολοκαύτωμα είναι το κύριο σημείο αναφοράς. Όταν ρωτήθηκαν: «Τι είναι απαραίτητο για να είσαι Εβραίος;», το 73% των Αμερικανών Εβραίων απάντησε «Θυμούμενοι το Ολοκαύτωμα» σε δημοσκόπηση της Pew Research του 2013.
Οι πιο πιστοί Εβραίοι έχουν παλαιότερες αναφορές, που εκτείνονται σε περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια. Νιώθουν το 70 μ.Χ. σαν να το είχαν ζήσει. Είναι οι επιδραστικοί Ιουδαίοι που καταλαμβάνουν και ενώνουν την κοινότητα μέσω της γεωπολιτικής-ιστορικής μνήμης. Είτε παρουσιάζονται ως κοσμικοί είτε ως θρησκευόμενοι Εβραίοι, είτε θεωρούν τον Θεό ή το εβραϊκό πνεύμα την κινητήρια δύναμη της παγκόσμιας ιστορίας. Πολλοί πιθανότατα πιστεύουν ότι ο Θεός και το εβραϊκό πνεύμα είναι ένα και το αυτό. Είτε θρησκευόμενοι είτε κοσμικοί, οι Εβραίοι γενικά είναι βαθιά ριζωμένοι στην γεωπολιτική μνήμη του Ισραηλινού έθνους. Αντιθέτως οι πιστοί των Διονυσιακών αξιωμάτων απαγορεύουν στους Έλληνες να αξιοποιήσουν την ιστορική γεωπολιτική μνήμη !!! Για αυτό διέλυσαν τον Ελληνισμό που ήταν μια παγκόσμια πολιτιστική-γεωπολιτική αυτοκρατορία.
Όσο μεγαλύτερη είναι η ιστορική-γεωπολιτική μνήμη Ιουδαίων, τόσο πιο έντονος είναι γεωπολιτικός εθνικισμός και οι γεωπολιτικές διεκδικήσεις. Όλα τα έθνη έχουν τις ρίζες τους στη συλλογική-ιστορική μνήμη. Αλλά η μνήμες του Ισραήλ εκτείνονται σε μια εντελώς άλλες διαστάσεις από αυτές των άλλων εθνών. Το Ισραήλ ορίζεται από ένα πανοραμικό εθνικιστικό-γεωπολιτικό όραμα που υπάρχει εδώ και χιλιετίες. Το Ισραήλ διατηρεί μια ζωντανή ιστορική-γεωπολιτική μνήμη των αρχών του πριν από χιλιάδες χρόνια και περιμένει με ανυπομονησία την εκπλήρωση του ιστορικού του πεπρωμένου στα πλαίσια του γεωπολιτικού εθνικισμού. Εδώ και μερικά χρόνια έχει δημιουργηθεί το λεγόμενο κίνημα των αναθεωρητών της Παλαιάς Διαθήκης. Μερικά από τα νέα δόγματα τους είναι αυτά που ακολουθούν :
"Ο Θεός Γιαχβέ πριν γίνει ο δίκαιος κριτής των προφητών, πριν γίνει ο ελεήμων πατέρας της Καινής Διαθήκης, πριν γίνει ο εγγυητής της παγκόσμιας ηθικής, ο Θεός του Ισραήλ ήταν μια τρομακτική, απρόβλεπτη, αντικοινωνική δύναμη, την οποία κανείς δεν μπορούσε να κοιτάξει χωρίς να πεθάνει. Κατοικούσε στο μαύρο σύννεφο, στην καταστροφική φωτιά, στον σεισμό. Ήταν ο θεός των κεραυνών, των καταιγίδων και του πολέμου.
Αυτό το αρχαϊκό στρώμα, το οποίο αιώνες θεολογίας έχουν προσπαθήσει να καλύψουν, είναι παρόλα αυτά ευανάγνωστο σε κάθε σελίδα των παλαιότερων κειμένων της Βίβλου. Είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο έχουν χτιστεί όλα τα άλλα και το οποίο δεν μπορεί να αγνοηθεί αν κάποιος θέλει να καταλάβει πώς ένα ιερό κείμενο μπορεί σήμερα να επικαλεστεί για να δικαιολογήσει το αδικαιολόγητο. Αυτά είναι μερικά από τα δόγματα των λεγόμενων αναθεωρητών της Παλαιάς Διαθήκης.
Οι ειδικοί στην αρχαία Εγγύς Ανατολή συμφωνούν σε ένα σημείο. ο Γιαχβέ δεν κατάγεται από τη Χαναάν. Προήλθε από τον Νότο, από τις περιοχές της Μαδιάμ, του Σηείρ, του Εδώμ ή της ερήμου Νεγκέβ. Η υπόθεση Μαδιανιτών-Κενιτών, που υποστηρίζεται από πολλούς μελετητές, υποδηλώνει ότι οι προ-ισραηλιτικές ρίζες του Γιαχβισμού βρίσκονται στις περιοχές νότια και νοτιοανατολικά της Παλαιστίνης. Ο Μωυσής, πρέπει να θυμόμαστε, συναντά τον Θεό στην έρημο, στο σπίτι του Μαδιανίτη πεθερού, του Ιοθόρ. Εκεί, μακριά από κάθε καλλιεργημένη γη, μακριά από κάθε πόλη, αποκαλύπτεται η θεότητα - όχι ως θεός της γονιμότητας, αλλά ως θεός της φωτιάς και της καταιγίδας.
Τα πιο αρχαϊκά κείμενα της Βίβλου διατηρούν ίχνη αυτής της νότιας προέλευσης. Το Άσμα της Δεβόρρας (Κριτές 5:4-5) τραγουδά: «Γιαχβέ, όταν εξήλθες από το Σηείρ, όταν προχώρησες από τις πεδιάδες του Εδώμ, η γη σείστηκε, οι ουρανοί έριξαν βροχή, τα σύννεφα έριξαν νερό· τα βουνά σείστηκαν ενώπιον του Κυρίου, του Θεού του Σινά».Ο Θεός του Ισραήλ είναι επομένως πρωτίστως είναι ένας γεωλογικός θεός, ένας θεός του κατακλυσμού, του οποίου η εκδήλωση είναι ένας σεισμός που συνοδεύεται από κατακλυσμό. Δεν είναι ακόμη ο θεός του Νόμου, ούτε ο θεός της κοινωνικής δικαιοσύνης: είναι μια κοσμική δύναμη που μπορεί κανείς μόνο να ικετεύσει ή να αποφύγει.
Τα θεοφάνεια στο Σινά, που αναφέρεται στην Έξοδο 19, είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές περιγραφές αυτού του αρχέγονου θεού. Το κείμενο λέει: «Το όρος Σινά ήταν σκεπασμένο με καπνό, επειδή ο Κύριος κατέβηκε πάνω του με φωτιά· ο καπνός ανέβαινε σαν καπνός από καμίνι, και όλο το βουνό σειζόταν σφοδρά» (Έξοδος 19:18). Αυτή η εικόνα δεν είναι μεταφορική. Απεικονίζει ένα ηφαίστειο που εκρήγνυται. Ο «καπνός σαν από καμίνι», η φωτιά, ο σεισμός, ο κεραυνός και η βροντή όλα αυτά ευθυγραμμίζονται με την εμπειρία μιας ηφαιστειακής έκρηξης. Μερικοί μελετητές έχουν μάλιστα υποστηρίξει ότι το βιβλικό Σινά δεν ήταν ο σημερινός ορεινός όγκος του Σινά, αλλά ένα βουνό που βρίσκεται στην Αραβία, όπου ίχνη ηφαιστειακής δραστηριότητας είναι ακόμα ορατά.
Ο θεός που κατεβαίνει σε αυτό το φλεγόμενο βουνό δεν είναι ένας θεός που μπορεί κανείς να πλησιάσει. Ο τρομοκρατημένος λαός κρατάει απόσταση. Ο ίδιος ο Μωυσής τρέμει. Τα θεοφάνεια είναι μια εκδήλωση δύναμης, αλλά και μιας οργής που δεν προκαλείται από κανέναν και στερείται οποιασδήποτε αιτίας. Είναι μια αρχέγονη οργή, αυτή μιας θεότητας που βροντάει χωρίς λόγο, σαν κεραυνός που χτυπά χωρίς προειδοποίηση. Σε μια μελέτη για την θεϊκή οργή, τονίζει ότι ο θυμός του Γιαχβέ είναι το πιο συχνά αναφερόμενο συναίσθημα στην Εβραϊκή Βίβλο, με σχεδόν 450 εμφανίσεις. «Θα έψαχνε κανείς μάταια, μεταξύ των συγγραφέων του Ισραήλ, για ένα αντώνυμο που να προσφέρει μια εναλλακτική λύση σε αυτό το συναίσθημα θυμού που αναστατώνει τον Γιαχβέ με σχεδόν συνεχή τρόπο». Ο Θεός της Βίβλου δεν είναι ένας καλοήθης Θεός. είναι ένας οξύθυμος Θεός, του οποίου ο θυμός ξεπροβάλλει από κάθε σελίδα.
Ένας θεός της καταιγίδας σε ένα πάνθεον των Φοινίκων-Χαναναίων. Η αρχαιολογία και τα ευρήματα έχουν δείξει ότι ο πρώιμος Γιαχβέ μοιράζονταν πολλά χαρακτηριστικά με τους θεούς της καταιγίδας της αρχαίας Εγγύς Ανατολής, ιδιαίτερα τον Βάαλ, τον Χαναναϊκό θεό της γονιμότητας και του καιρού. Ο Βάαλ ήταν ο «Καβαλάρης των Νεφών», ο θεός που έλεγχε τη βροχή και τις αστραπές. Στα παλαιότερα κείμενα, ο Γιαχβέ δανείζεται τα χαρακτηριστικά του: ιππεύει τα σύννεφα, εκτοξεύει κεραυνούς, κάνει τη γη να τρέμει.
Αλλά ο Γιαχβέ δεν είναι μόνο θεός της καταιγίδας. Είναι επίσης θεός του πολέμου. Ο προφήτης Ζαχαρρίας τ(Ζαχαρίας 9:14) περιγράφει τον Γιαχβέ ως θεό της καταιγίδας που μάχεται ενάντια στους εχθρούς του Ισραήλ: μια παραδοσιακή αναπαράσταση που επανερμηνεύεται ως ηγέτης πολέμου. Αυτή η εικόνα του θεού πολεμιστή, που μάχεται στο πλευρό του λαού του, είναι μια σταθερά στα πρώτα στρώματα της Βίβλου. Μεγάλοι μελετητές της ισραηλιτικής θρησκείας-ιστορίας, υποστηρίζουν ότι ο Γιαχβέ ήταν αρχικά μια σύγκλιση αρκετών θεοτήτων όπως Ελ, Βάαλ, Ασερά και ότι ορισμένα κείμενα, όπως το Δευτερονόμιο 32 και ο Ψαλμός 82, εξακολουθούν να αντανακλούν αυτήν την ποικιλομορφία. Ο Γιαχβέ δεν ήταν ο μοναδικός θεός, αλλά ένας θεός των καταιγίδων και του πολέμου, ο οποίος σταδιακά απορρόφησε τα χαρακτηριστικά των άλλων χαναανιτικών θεοτήτων. Αξιόλογοι μελετητές-ερευνητές κατέδειξαν τις βαθιές συνέχειες μεταξύ της πρώιμης ισραηλιτικής θρησκείας και του χαναανιτικού πολιτισμού από τον οποίο προέκυψε. Ο μονοθεϊσμός δεν είναι ένα εγγενές χαρακτηριστικό. είναι ένα αποτέλεσμα, το αποτέλεσμα μιας μακράς εξέλιξης που είδε έναν φυλετικό θεό να γίνεται ο μοναδικός θεός του σύμπαντος.
Ο θεός που προτιμά το ψητό κρέας. Αυτή η αρχαιολογία ρίχνει νέο φως στο ερώτημα που θέσαμε στο πρώτο μας άρθρο: γιατί ο Θεός προτιμά το ψητό κρέας από τα λαχανικά; Η απάντηση δεν είναι ηθική. Είναι ανθρωπολογική. Ο θεός της καταιγίδας, ο θεός της φωτιάς και του κεραυνού, είναι ένας θεός που αγαπά τις αιματηρές θυσίες, το κάψιμο λίπους και τον καπνό που ανεβαίνει στον ουρανό. Οι προσφορές λαχανικών, δεν τον εντυπωσιάζουν. Ο θεός της βροντής είναι ένας θεός που τρέφεται με φωτιά, και η φωτιά καταναλώνει σάρκα. Γι' αυτό η προσφορά του Άβελ τα πρωτότοκα του κοπαδιού και το λίπος τους προτιμάται από του Κάιν. Δεν είναι θέμα πίστης ούτε δικαιοσύνης. Είναι θέμα θεϊκής φύσης. Ο πρωταρχικός θεός αγαπά το ψητό κρέας επειδή η θυσία είναι αυτή που του μοιάζει όταν καταναλώνεται στην φωτιά, ανεβαίνει με καπνό στους ουρανούς, είναι μια προσφορά άξια ενός θεού της καταιγίδας.
Η βία ως θεϊκό χαρακτηριστικό. Αυτός ο θεός των κεραυνών είναι επίσης θεός βίας μιας βίας που ασκεί χωρίς περιορισμό ή ηθική δικαιολόγηση. Ο Κατακλυσμός, η καταστροφή των Σοδόμων και των Γομόρρων, η εξόντωση των Αμαληκιτών, οι κατακτητικοί πόλεμοι του Ιησού του Ναυή: όλα αυτά είναι έργο ενός θεού που δεν γνωρίζει ούτε οίκτο ούτε συμβιβασμό.
Το απόσπασμα για τον Αμαλήκ (Α΄ Σαμουήλ 15:3) είναι ένα από τα πιο τρομακτικά στη Βίβλο: «Τώρα πήγαινε, πάταξε τον Αμαλήκ, και οδήγησε στην καταστροφή όλα όσα του ανήκουν. Δεν θα τον λυπηθείς, αλλά θα θανατώσεις άνδρες και γυναίκες, παιδιά και βρέφη, βόδια και πρόβατα, καμήλες και γαϊδούρια». Αυτό το κείμενο, το οποίο ο Νετανιάχου επικαλέστηκε για να δικαιολογήσει την εισβολή στη Γάζα, δεν αποτελεί παρέκκλιση από τη Βίβλο. Είναι η πιο ωμή έκφραση αυτής της πρωτόγονης λογικής: ο θεός της βροντής είναι θεός της εξόντωσης, ένας θεός που διατάζει την ολοκληρωτική καταστροφή του εχθρού, χωρίς διάκριση ηλικίας ή φύλου. Όταν οι Ισραηλινοί έποικοι ή οι πολιτικοί ηγέτες βασίζονται σε αυτό το βιβλικό λεξικό για να δικαιολογήσουν τις πράξεις θανάτου και καταστροφής τους, δεν προδίδουν το κείμενο: επανενεργοποιούν το πιο αρχαϊκό του στρώμα. Επικαλούνται τον θεό της βροντής, τον θεό του ιερού πολέμου, τον θεό που προτιμά το ψητό κρέας από τα λαχανικά και που διατάζει την εξόντωση των εχθρών.
Η Καταστολή του Θεού της Βροντής. Γιατί αυτό το αρχαϊκό στρώμα έχει συσκοτιστεί για τόσο καιρό; Γιατί οι θεολόγοι, από τον Φίλωνα τον Αλεξανδρέα μέχρι τους σύγχρονους ερμηνευτές, προσπάθησαν να το καλύψουν με αλληγορίες και ηθικά διδάγματα; Επειδή ο θεός της βροντής είναι ένας θεός ασύμβατος με τον πολιτισμό. Ένας απρόβλεπτος, οργισμένος, γενοκτονικός θεός δεν μπορεί να είναι ο εγγυητής μιας τάξης στην κοινωνία. Δεν μπορεί να εγκαθιδρύσει μια παγκόσμια ηθική. Δεν μπορεί να τον επικαλεστεί κανείς σε δικαστήριο ή σε μια συνέλευση πρεσβυτέρων.
Γι' αυτό οι προφήτες (Αμώς, Ωσηέ, Ησαΐας) προέβησαν σε μια ριζική μεταμόρφωση του θεού της βροντής σε θεό της δικαιοσύνης. Ηθικολόγησαν το θείο. Έκαναν τον Γιαχβέ τον θεό που απαιτεί δικαιοσύνη και έλεος, και όχι πλέον αιματηρές θυσίες. Τον έκαναν θεό που προστατεύει το ορφανό και τη χήρα, και όχι πλέον τον θεό που σφάζει τους εχθρούς. Αλλά αυτή η μεταμόρφωση δεν ήταν ποτέ πλήρης. Ο θεός της βροντής παρέμεινε εκεί, παραμονεύοντας στα βαθιά στρώματα του κειμένου, περιμένοντας την επιστροφή του.
Η Επιστροφή των Καταπιεσμένων. Αυτή την επιστροφή βιώνουμε σήμερα. Όταν οι πολιτικοί ηγέτες επικαλούνται το Α' Σαμουήλ 15 για να δικαιολογήσουν έναν πόλεμο, όταν οι έποικοι επικαλούνται την υπόσχεση της Γης για την εκδίωξη πληθυσμών, όταν οι στρατιώτες διαβάζουν τη Βίβλο ως εγχειρίδιο κατάκτησης, ο θεός της βροντής είναι αυτός που επανεμφανίζεται. Ο πολιτικός Σιωνισμός, καταστέλλοντας τον θρησκευτικό Ιουδαϊσμό, δημιούργησε ένα κενό. Και αυτό το κενό, όπως είδαμε στο πρώτο μας άρθρο, γέμισε με ό,τι είχε αποκλειστεί: τον φυλετικό θεό, τον θεό του ιερού πολέμου, τον θεό της ιδρυτικής βίας. Αυτή η επιστροφή δεν είναι τυχαία. Είναι η λογική συνέπεια της σιωνιστικής επιχείρησης: στην προσπάθειά τους να κάνουν τους Εβραίους ένα «έθνος σαν όλα τα άλλα», επανενεργοποίησαν τα πιο αρχαϊκά στρώματα της εβραϊκής ταυτότητας, αυτά που προηγούνται της προφητικής ηθικής και του ραβινικού οικουμενισμού. Ο θεός της βροντής παρέμεινε εκεί, παραμονεύοντας στα βαθιά στρώματα του κειμένου, περιμένοντας την επιστροφή του. Ο θεός των κεραυνών δεν έφυγε ποτέ πραγματικά από τον ουρανό. Απλώς είχε κρυφτεί πίσω από τον θεό της δικαιοσύνης. Τώρα εξαπέλυσε ξανά κεραυνούς. Η κατανόηση αυτού σημαίνει κατανόηση ότι η τρέχουσα σύγκρουση δεν είναι μόνο πολιτική. Είναι επίσης θεολογική. Είναι η εκδήλωση ενός αρχαϊκού θεού που επανεμφανίζεται στην ιστορία, φερόμενου από ανθρώπους που πιστεύουν ότι ενεργούν στο όνομα της θεϊκής θέλησης.
Αλλά αυτός ο θεός δεν είναι ο μόνος. Υπάρχει επίσης ο θεός της δικαιοσύνης, ο θεός των προφητών, ο θεός που απαιτεί έλεος και δικαιοσύνη. Η επιλογή μεταξύ των δύο δεν είναι μια αφηρημένη θεολογική επιλογή: είναι μια γεωπολιτική επιλογή, μια επιλογή πολιτισμού. «Ποιανού το όνομα φέρεις» το ερώτημα παραμένει ανοιχτό. Και είναι πιο πιεστικό από ποτέ.
ΑΡΙΣΤΟΚΛΕΙΟΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ.
Η σημερινή εποχή υπερβαίνει τις απλές γεωπολιτικές δραστηριότητες-φιλοδοξίες, όπου κάθε πολιτισμός θεωρεί ότι είναι ο εκλεκτός του Θεού. Όλες οι μεγάλες δυνάμεις παρουσιάζουν αυτές τις πεποιθήσεις στις γεωπολιτικές τους επιδιώξεις. Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι ευαγγελικοί κύκλοι επηρεάζουν την εξωτερική πολιτική υπέρ του Ισραήλ, που θεωρείται ως το κέντρο ενός θεϊκού-Μεσσιανικού κόσμου. Στον Μωαμεθανικό κόσμο, οι φατρίες αντλούν έμπνευση από εσχατολογικά κείμενα για να δικαιολογήσουν τις μάχες τους. Αυτή την εποχή πιστεύουν ότι θα έρθει ο Μαγκντί !!! Αυτές οι ακραίες σέχτες διαμορφώνουν συμμαχίες, πολέμους, ενεργειακά συμφέροντα και ηγεμονικές φιλοδοξίες σε παγκόσμια κλίμακα.
Οι παγκόσμιοι γεωπολιτικοί ρυθμιστές κυριαρχούν στην διεθνή σκηνή. Το Ισραήλ και μεσσιανικός ο σιωνισμός με πυλώνα την γεωπολιτική Θεολογία της Παλαιάς Διαθήκης, ο ευαγγελικός χριστιανισμός των ΗΠΑ και το Τζιχαντιστικό Ισλάμ. Όλοι ερμηνεύουν τα γεγονότα και τους πολέμους ως γεγονότα που προαναγγέλλουν μια τελική ανατροπή στην ανθρωπότητα. Ο Μεσσιανικός-Διονυσιακός Σιωνισμός υποστηρίζει την δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ, για να προετοιμαστεί για την άφιξη του Μεσσία. Κατευθύνει πολιτικές όπως ο αποικισμός στην Δυτική Όχθη και η απόρριψη οποιωνδήποτε εδαφικών παραχωρήσεων. Από την πλευρά τους, οι Αμερικανοί ευαγγελιστές, βλέπουν στις κινήσεις του Ισραήλ το κλειδί για την επιστροφή του "Χριστού" που στην πραγματικότητα είναι ο αντίχριστος.
Για αυτό πιέζουν τον Λευκό Οίκο να στηρίξει άνευ όρων το Ισραήλ. Αυτή η σύγκλιση εσχατολογικών οραμάτων δημιουργεί αποτελεί ένα εκρηκτικό πεδίο γεωστρατηγικής, όπου κάθε πολιτισμός δικαιολογεί τις ενέργειές του ως μια θεϊκή αποστολή. Αυτό εξηγεί γιατί ορισμένοι πόλεμοι όπως αυτοί στη Συρία ή το Ιράκ, παίρνουν μια σχεδόν μυστικιστική διάσταση, ξεφεύγοντας από την καθαρά ορθολογική λογική. Από τα πανάρχαια χρόνια το Ισραήλ βρίσκεται στην καρδιά των πολέμων και των προφητειών. Η ταυτότητα της χώρας αμφιταλαντεύεται ανάμεσα σε ένα κοσμικό όραμα και σε μια μεσσιανική δυναμική που αποκτά μεγαλύτερη επιρροή. Ισραηλινές θρησκευτικές ομάδες που υποστηρίζονται από πολιτικά πρόσωπα, επιταχύνουν τον αποικισμό και ζητούν την ανοικοδόμηση του Ναού στην Ιερουσαλήμ για την υποδοχή του Μεσσία.
Αυτή η εσωτερική ένταση αποτυπώνεται στις στρατηγικές αποφάσεις της χώρας. Η προσάρτηση εδαφών, η πολιτική έναντι των Παλαιστινίων και οι σχέσεις με τις δυτικές δυνάμεις επηρεάζονται από θρησκευτικούς κύκλους. Οι θρησκευτικοί ηγέτες βλέπουν τις επιλογές του Ισραήλ ως ένα βήμα προς την εκπλήρωση των βιβλικών προφητειών. Παράλληλα η υποστήριξη των αμερικανικών ευαγγελικών κύκλων ενισχύει αυτή τη θέση, δημιουργώντας μια πολιτική-θρησκευτική συμμαχία όπου η πίστη υπαγορεύει διπλωματικούς προσανατολισμούς. Μακριά από το να είναι ένα απλό θέατρο εδαφικών συγκρούσεων, η Μέση Ανατολή γίνεται ένα πεδίο μάχης όπου οι προφητείες καθοδηγούν τις στρατηγικές των κρατών και των ένοπλων ομάδων, καθιστώντας αυτόν τον πόλεμο έναν αγώνα του οποίου η έκβαση υπερβαίνει το πολιτικό για να αγγίξει το ιερό.
Οι πόλεμοι είναι ζήτημα γεωπολιτικών και στρατηγικών συμφερόντων. Υπάρχει στον πυρήνα τους μια πρωτόγονη επιθυμία για κυριαρχία και ένας ηγεμονικός ανταγωνισμός στον οποίο μια δημοκρατία αντιμετώπιζε μια ολιγαρχία. Οι μεγάλες δυνάμεις του 21ου αιώνα δεν θα είναι πλέον εκείνες που διαθέτουν μόνο τα πιο επιβλητικά οπλοστάσια, αλλά εκείνες που μπορούν να συνδυάσουν το ιστορικό βάθος, με την επιστημονική αριστεία, βιομηχανική αυτονομία, τεχνητή νοημοσύνη, ψηφιακή κυριαρχία, ενεργειακή κυριαρχία, εξειδικευμένα δημογραφικά στοιχεία και μακροπρόθεσμο στρατηγικό όραμα.
Τα έθνη που ασπάζονται τον Διονυσιακό πολιτισμό όπως η Ελλάδα καταλήγουν στην παρακμή και τον αφανισμό. Η αληθινή κυριαρχία ξεκινά πάντα με την πνευματική-πολιτιστική δύναμη. Ένα έθνος που δεν παράγει την δική του Αριστόκλεια-πολιτιστική σκέψη, αναπόφευκτα καταλήγει να εφαρμόζει τα Διονυσιακά δόγματα του Γεωπολιτικού άξονα 666 (ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ-ΕΕ) η του Γεωπολιτικού άξονα 888 (Ρωσία-Κίνα και Ιράν).
Αυτή η διαπίστωση θίγει το πρόβλημα της πνευματικής και πολιτιστικής εξάρτησης από τον Διονυσιακό πολιτισμό. Όταν μια κοινωνία σταματά να παράγει πρωτογενή-Αριστόκλειο πολιτισμό, φιλοσοφία, επιστήμες τέχνη και ιδέες, μετατρέπεται νομοτελειακά από δημιουργός σε παθητικό-Διονυσιακό καταναλωτή, υιοθετώντας άκριτα τις αξίες και τις επιδιώξεις των ανθελλήνων Διονυσιαστών του γεωπολιτικού άξονα 666.. Η πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά αλλοτριώνεται, δίνοντας την θέση της σε εισαγόμενα πρότυπα. Η αδυναμία παραγωγής ιδεών συνοδεύεται συχνά από τεχνολογική και παραγωγική στασιμότητα.
Η κοινωνία δεν είναι σε θέση να ορίζει το μέλλον της και άγεται από τις κατευθύνσεις που διαμορφώνονται εκτός των συνόρων. Αντίδοτο σε αυτόν τον μαρασμό είναι η επένδυση στην παιδεία, την έρευνα και την ενίσχυση της κριτικής σκέψης, ώστε ένας λαός να μπορεί να επεξεργάζεται τα δικά του δεδομένα και να προτείνει τις δικές του λύσεις. Οι αυτοκρατορίες ανέρχονται, ακμάζουν και μετά παρακμάζουν. Ακόμη και η παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, δομημένη με τον Αριστόκλειο πολιτισμό, υπό Ελληνική διοίκηση και πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, κατέρρευσε και κατακτήθηκε από τους Γερμανούς στις 13 Απριλίου 1204. Οι πολιτισμοί επιβιώνουν όταν συνεχίζουν να παράγουν γνώση, να μεταδίδουν την μνήμη τους, και να προετοιμάζονται για το μέλλον. Ο 21ος αιώνας θα είναι ο αιώνας των εθνών που θα είναι ικανοί να μετατρέψουν την συλλογική-πολιτιστική ιστορική μνήμη σε διαρκή κυριαρχία. Τα έθνη που δίνουν βαρύτητα μόνον στα εξοπλιστικά, την ΑΙ και την ενέργεια θα αφανιστούν.
Οι πολιτισμοί επιβιώνουν και εξελίσσονται μέσω της αδιάκοπης Αριστόκλειας γνώσης, της διατήρησης, της συλλογικής μνήμης και του Αριστόκλειου γεωπολιτικού σχεδιασμού με βάση τον Αριστόκλειο Εθνικσιμό. Για να εξασφαλιστεί η πολιτιστική συνέχεια, απαιτείται ένας συνδυασμός σύγχρονων πρακτικών και στρατηγικών. Ενίσχυση της εθνικής συνοχής-ταυτότητας και ισχυροποίηση-ολοκλήρωση των προσωπικοτήτων μέσα από τους δύο επιστημονικούς κλάδους που έχω ιδρύσει σε παγκόσμιο επίπεδο, την γεωπολιτική θεολογία και τον γεωπολιτικό εθνικισμό.
Επιπροσθέτως η έρευνα, η τεχνολογική ανάπτυξη και η ελευθερία της έκφρασης, επιτρέπουν την ανανέωση της σκέψης και την προσαρμογή στις σύγχρονες προκλήσεις. Εν τούτοις η μετάδοση της ιστορικής μνήμης είναι η πιο καθοριστική σε γεωπολιτικό επίπεδο. Η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, των παραδόσεων και της ιστορίας μεταδίδει τις αξίες από γενιά σε γενιά, συχνά μέσω της εκπαίδευσης και των τεχνών.
Η βιωσιμότητα, η καινοτομία και η πρόβλεψη κρίσεων (όπως η κλιματική αλλαγή) είναι απαραίτητα συστατικά για τη μακροζωία ενός πολιτισμού. Ειδικότερα, η πρόσβαση στην ιστορική πληροφορία και η διάσωση της Αριστόκλειας-πολιτιστική; κληρονομιάς, είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την εθνική μας επιβίωση, Ο εκτοπισμός, η αστικοποίηση, η μετανάστευση, οι επιτυχείς προσπάθειες εξάλειψης της κοινωνικής, πολιτιστικής και γλωσσικής αφομοίωσης από τον Διονυσιακό πολιτισμό κατέστρεψαν τους πυλώνες της συλλογικής-ιστορικής μνήμης του Αριστόκλειου πολιτισμού. Ο 21ος αιώνας θα δοκιμάσει την στρατιωτική ισχύ, και την συλλογική νοημοσύνη των εθνών (Αριστόκλειων και Διονυσιακών) που είναι ικανά να συνδυάσουν την ιστορική μνήμη και την καινοτομία, τα ήθη-έθιμα, την γλώσσα και το ανοιχτό πνεύμα, προκειμένου να οικοδομήσουν ένα αξιοπρεπές, ελεύθερο και κυρίαρχο μέλλον.
Οι αυτοκρατορίες κυριαρχούν προσωρινά μέσω της πολιτικής ή στρατιωτικής ισχύος και καταρρέουν όταν δεν έχουν Αριστόκλειο υπόβαθρο. Η μόνη αυτοκρατορία που είχε διάρκεια ζωής 880 χρόνια ήταν το Imperium Romanum με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη. Αυτό διότι είχε ως θεμέλια τον Μέγα Αριστοκλή και τον Ιησού Χριστό. Ο Αριστόκλειος πολιτισμός διαρκεί στο διηνεκές μέσω της πνευματικής του κληρονομιάς και της παγκόσμιας Αριστόκλειας αυτοκρατορίας.
Ο Αριστόκλειος πολιτισμός είναι η μεγαλύτερη και ισχυρότερη αυτοκρατορία σε ολόκληρη την οικουμένη Οι συλλογικές μνήμες, η γλώσσα, η Αριστόκλεια παιδεία, οι τέχνες, και η Μητέρα πάντων των επιστημών η Φιλοσοφία είναι τα θεμέλια που μας επιτρέπουν να επιβιώνουμε ακόμα και μετά την κατάρρευση των κρατικών υποδομών η την κατάλυση του συντάγματος και την κατάκτηση της χώρας όπως έγινε στην σύγχρονη Ελλάδα..(1) Ευτυχώς για τον Ελληνισμό οι μεγάλες δυνάμεις δεν στηρίζονται στον Αριστόκλειο πολιτισμό, εκτός από την Ρωσία. Eν μέρη ο Ρωσικός λαός βασίζεται στον Αριστόκλειο πολιτισμό Επίσης το Ισραηλινό έθνος στηρίζει την παγκόσμια κυριαρχία του στην γεωπολιτική θεολογία της παραποιημένης Παλαιάς Διαθήκης.
Τα εθνικιστικά αξιώματα διαδραματίζουν τον πιο καθοριστικό ρόλο σχετικά με την διαμόρφωση εθνικής ταυτότητας-συνοχής του έθνους.
Παράλληλα διαμορφώνουν-καθορίζουν τις αντιλήψεις στην εξωτερική πολιτική.
Οι ιστορικές μνήμες, η εθνικιστική αφήγηση διαδραματίζουν τον πιο σημαντικό ρόλο για την εξέλιξη και την επιβίωση του Ελληνισμού-Αριστόκλειου πολιτισμού. Όταν ένα έθνος έχει ισχυρό πολιτισμό-εθνικισμό είναι σε θέση να επιβιώσει, να γίνει δυνατό, και να καθορίζει τις εξελίξεις σε πολιτικό, στρατιωτικό, οικονομικό και πολιτιστικό επίπεδο.
Οι εθνικές μνήμες, η συνέχιση και η εξέλιξη του Αριστόκλειου πολιτισμού δημιουργούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις συνοχής, εξέλιξης, και ενδυνάμωσης του έθνους. Οι εθνικιστικές εικόνες-στερεότυπα αποτελούν τον απαραίτητο πυλώνα για μια σταθερή εθνική πορεία σε κάθε έκφανση ζωής. Για να κατανοηθεί η περίπλοκη και αντιφατική Διονυσιακή πραγματικότητα, ειδικά σε εποχές έντασης, αβεβαιότητας και συμβατικών-υβριδικών πολέμων απαιτείται ένας πανίσχυρος Αριστόκλειος πολιτισμός-εθνικισμός.
Η διαχρονική εθνικιστική συνέχεια στο πέρασμα των αιώνων δημιουργούν την εθνική συνοχή-ταυτότητα, ώστε να είναι σε θέση το έθνος να αντιμετωπίσει τους εξωτερικούς-εσωτερικούς εχθρούς με προεξέχοντες τους Φοίνικες-Σημίτες.Τα εθνικιστικά αξιώματα-διδαχές αποτελούν τον θεμέλιο λίθο ύπαρξης του Ελληνισμού. Από τα πανάρχαια χρόνια υπήρχε η αίσθηση του έθνους, της εθνικής ταυτότητας και του Αριστόκλειου εθνικισμού. Ο Ελληνικός-Αριστόκλειος εθνικισμός είναι ενιαίος και συνεχής στο πέρασμα των αιώνων.
Η ιστορική εθνική αφήγηση, οι εθνικιστικές μνήμες τα ιστορικά γεγονότα, δημιούργησαν τα πολιτισμικά επιτεύγματα του Αριστόκλειου πολιτισμού, Η εθνική ταυτότητα-εθνικισμός προσδιορίζουν το παρόν, το μέλλον και την λήψη αποφάσεων για όλα τα μεγάλα εθνικά θέματα όπως ο πολιτισμός, η παιδεία, η ορθοδοξία, η οικονομία, και οι διεθνείς σχέσεις. Πατήρ Πάντων ο Μέγας Αριστοκλής.
Η εθνικιστική φιλοσοφία-ιστορία μέσω και της Αριστόκλειας διδασκαλίας στις τρεις βαθμίδες εκπαιδεύσεως, θα δημιουργήσει τις συνθήκες για την επιβίωση του έθνους. Δυστυχώς η κυρίαρχη Διονυσιακή παιδεία και ο Θεοκατάρατος Διονυσιακός πολιτισμός έχουν οδηγήσει τον Ελληνισμό σε επιθανάτιο καθεστώς.
Τα Αριιστόκλεια-Θουκυδίδεια δόγματα διαμορφώνουν τον πολιτισμό, την παιδεία, την κοινωνία, την γεωπολιτική και ειδικά τον επιστημονικό κλάδο που ίδρυσα-δημιούργησα σε παγκόσμιο επίπεδο (Γεωπολιτικός Εθνικισμός).
Η εθνικιστική ιστορία, οι εθνικές-ιστορικές μνήμες-αφηγήσεις, προσδιορίζουν τα παρόν και το μέλλον του Ελληνισμού. Η Αριστόκλεια-εθνικιστική και πολιτιστική αφήγηση, μαζί με την Ορθοδοξία αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους του έθνους. Η Εθνική ταυτότητα προέρχεται από τον Αριστόκλειο εθνικισμό και τον Εθνικισμό της Εκκλησίας του Δήμου της αρχαία Αθήνας. Θεμέλιος λίθος των Ελλήνων ήταν και είναι ο Αριστόκλειος πολιτισμικός εθνικισμός σε συνδυασμό με την Χριστιανική πίστη.
Στο σημείο αυτό να υπενθυμίσω ότι χωρίς την Χριστιανική ηθική, ο Ελληνισμός θα είχε αφανιστεί αρκετούς αιώνες πριν, από τους παράγοντες του Διονυισιακού πολιτισμού. Μέχρι και την σύγχρονη εποχή η ελληνική εθνική ταυτότητα και η επιβίωση του Ελληνισμού βασίζεται στον Αριστόκλειο πολιτισμό και την Ορθοδοξία. Εν τούτοις μετά την επιβολή-κυριαρχία του Διονυσιακού πολιτισμού, ο Ελληνισμός και το έθνους αφανίζονται αργά και σταθερά.
Βασικές δομές για την συνέχεια του έθνους, την εθνική συνοχή-ταυτότητα, ήταν και είναι ο Χριστός, ο Μέγας Αριστοκλής, το Imperium Romanum, του Βοσπόρου, το μοναδικό φαινόμενο της παγκόσμιας ιστορίας, ο Έλληνας που αναπαύεται στο Έβδομον (Μέγας Βουλγαροκτόνος), και ο Μέγας Ηράκλειος. Ο Ελληνικός-Αριστόκλειος πολιτισμός-εθνικισμός είναι ο πρώτος και σπουδαιότερος στην παγκόσμια ιστορία από καταβολής κόσμου. Η γεωπολιτική ένωση του Αρστιτόκλειου πολιτισμού-εθνικισμού με τον Χριστιανισμό οδήγησαν τον Ελληνισμό στο απόγειο του, όταν οι Έλληνες του μεσαίωνα αναλαμβάνουν την διοίκηση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Οι γεωπολιτικές δομές του έθνους μας προέρχονται μέσα από τις Αριστόκλειες και τις Χριστιανικές διδασκαλίες. Αντιθέτως είναι επιστημονικά-ιστορικά αποδεδειγμένο ότι ο Διονυσιακός πολιτισμός θέτει σε κίνδυνο την εθνική μας υπόσταση. Η αρχαία και η μεσαιωνική Ελλάδα ήταν το παγκόσμιο κέντρο της ανθρωπότητας.
Δυστυχώς την σημερινή εποχή εξαιτίας των Διονυσιακών αξιωμάτων που κυριάρχησαν στην κοινωνία, ο Αριστόκλειος πολιτισμός και η Ορθοδοξία έχουν περιοριστεί είτε έχουν εκμηδενιστεί. Το παγκόσμιο Αριστόκλειο λίκνο του πολιτισμού δεν υφίσταται πλέον. Την θέση του πήρε ο Διονυσιακός πολιτισμός. Η πλειοψηφία των νεοελλήνων έχει απωλέσει την εθνική συνείδηση. Οι νεοέλληνες εχθρεύονται το Ελληνικό έθνος και τον Αριστόκλειο πολιτισμό-Ορθοδοξία !!! Η πολιτισμική υποτίμηση και περιφρόνηση των Φιλοσόφων. των Ηρώων και των Αγίων μας έφερε σε καθεστώς οριστικού αφανισμού.
Καταρχήν η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων αγνοεί πλήρως τα Αριστόκλεια πολιτιστικά και ιστορικά επιτεύγματα των προγόνων μας.
ΠΕΡΙ ΑΡΙΣΤΟΚΛΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ. Εδώ και αιώνες έχουν το δικαίωμα οι Εβραίοι και οι Γερμανοί να είναι κίβδηλοι εθνικιστές και να εδραιώσουν παγκοσμίως τον Γερμανικό και τον Ισραηλινό Εθνικισμό, που στην πραγματικότητα είναι Ναζισμός. Όπως έχω αποδείξει μέσα από τις πρότυπες επιστημονικές μου εργασίες, με ατράνταχτα ιστορικά στοιχεία, ο ναζισμός είναι δημιούργημα του Διονυσιακού πολιτισμού και αιτία για τις γενοκτονίες-εθνικές καταστροφές του Ελληνισμού από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα.
Κατακτήσεις, πόλεμοι, γενοκτονίες, βασανισμοί, ανθρωποθυσίες, καταστροφές, κλοπές, βιασμοί και βίαιη επιβολή του Διονυσιακού πολιτισμού. Φοινικική εισβολή και κατάκτηση της αρχαίας Ελλάδας 1519 π.Χ.
Εμφύλιοι και Περσικοί πόλεμοι ήταν δημιούργημα των Φοινίκων-Ιουδαίων εθνικιστών, οι οποίοι είχαν πολύ αναπτυγμένο εθνικισμό και προηγμένη γεωπολιτική θεολογία, πολλούς αιώνες μπροστά από την εποχή τους !!! Κατάκτηση του Ελληνικού Imperium Romanum από τους Γερμανούς το 1204 μ.Χ. Ναζιστική εισβολή και κατάκτηση της Ελλάδας το 1941 μ.Χ. Όλες αυτές οι γενοκτονίες από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα, προέρχονται από τον Ισραηλινό και τον Γερμανικό ναζισμό και τον Διονυσιακό πολιτισμό. Γενοκτονίες και πόλεμοι από τους εκπροσώπους του Διονυσιακού πολιτισμού-ναζισμού έγιναν εις βάρος και άλλων εθνών.
Αντιθέτως ο εθνικισμός αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του Αριστόκλειου πολιτισμού.
Η δημοκρατία, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, ο εθνικισμός και η διοίκηση του Imperium Romanum από τους Έλληνες του μεσαίωνα, αποτελούν τους βασικούς πυλώνες και το απόγειο των επιτευγμάτων του Ελληνικού πολιτισμού-Ελληνισμού. Το αξίωμα του Εθνικισμού είναι το πιο δημοκρατικό-ιερό, αγνό και ευγενές δημιουργήματα του Αριστόκλειου πολιτισμού.
Ο εθνικισμός ως αξίωμα μας διδάσκει ότι το έθνος πρέπει να εξουσιάζεται ελεύθερα, δημοκρατικά, με αξιοκρατία, ισονομία, δικαιοσύνη και να προστατεύεται η πατρίδα όταν είναι σε καθεστώς άμυνας. Όταν μας κάνουν πολεμικές-υβριδικές επιθέσεις τα Διονυσιακά έθνη. Βασικοί πυλώνες του εθνικισμού αποτελούν η κοινή πολιτιστική ταυτότητα, η κοινή καταγωγή. τα ίδια ήθη και έθιμα. Aπο αρχαιοτάτων χρόνων κανένα άλλο έθνος, δεν δέχτηκε τόσες πολλές πολεμικές επιθέσεις, από τόσους πολλά διαφορετικά έθνη, μέχρι και την σύγχρονη εποχή.
Η λέξη εθνικισμός παράγεται από το ουσιαστικό έθνος(με ομηρική ρίζα και την παραγωγική κατάληξη «-ισμός», υποδηλώνοντας την ιδεολογία που θέτει το έθνος ως την απόλυτη αξία.
Η ιδεολογία του εθνικισμού παράγει εν δυνάμει δικαιώματα και υποχρεώσεις στα μέλη της, με βασικότερες τους αγώνες για την προάσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας-της αυτοδιάθεσης, της δημοκρατίας. της δικαιοσύνης και της ελευθερίας. Το πιο δημοκρατικό αξίωμα στον κόσμο είναι ο εθνικισμός, όπως μας δίδαξε ο μεγάλος ευπατρίδης-δημοκράτης, ο πρόεδρος της δημοκρατίας και ανώτατος δικαστικός λειτουργός Χρήστος Σαρτζετάκης. "Ἢ οὕτως εἶ σοφὸς ὥστε λέληθέν σε ὅτι μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι, καὶ σέβεσθαι.".
Από την μητέρα και τον πατέρα και όλους τους άλλους προγόνους, η πατρίδα είναι το πολυτιμότερο-σεβαστότερο και Αγιότερο κατά την γνώμη των θεών-ανθρώπων που έχουν φρόνηση. Αυτό μας δίδαξε ο πρώτος εθνικιστής της ανθρωπότητας ο Μέγας Αριστοκλής. Ο Εθνικισμός πρεσβεύει το αξίωμα ότι κάθε έθνος έχει αναφαίρετο δικαίωμα στην ελευθερία-ανεξαρτησία, χωρίς να έχουν το δικαίωμα να παρεμβαίνουν ξένα κράτη στην διοίκηση, την παιδεία, την δικαιοσύνη, την οικονομία, το περιβάλλον, την κοινωνία, την άθληση και τον τρόπο ζωής ενός άλλου κράτους. Το έθνος είναι ο φυσικός και βασικός πυλώνας για μια πολιτεία και η μοναδική πηγή πολιτικής ισχύος σχετικά με την εξουσία και την λαϊκή κυριαρχία.
Ο Εθνικισμός στοχεύει στην οικοδόμηση και την διατήρηση μίας ενιαίας εθνικής ταυτότητας-συνοχής, δομημένης με βάση τον Αριστόκλειο πολιτισμό, τις ιστορικές μνήμες, την εθνικότητα, την γεωγραφική θέση, και την προώθηση της εθνικής ενότητας-αλληλεγγύης. Ο Εθνικισμός αναφέρεται στην ταυτότητα ενός έθνους, και στο δικαίωμα του κράτους να υπερασπίζεται τα συμφέροντά του. Ο Εθνικισμός είναι ένα από τα κορυφαία επιτεύγματα του Αριστόκλειου πολιτισμού, μαζί με την ελευθερία, την δημοκρατία, την δικαιοσύνη, τον Ηρωισμό και την διοίκηση του Imperium Romanum από τους Έλληνες.
Για όσους δεν γνωρίζουν ο όρος Πατρίδα είναι κυρίως γεωγραφικός και για αυτό δεν το χρησιμοποιούμε. Αποτελεί τον τόπο καταγωγής, τη γη των προγόνων ή την περιοχή όπου γεννήθηκε-μεγάλωσε κάποιος. Χρησιμοποιείται συχνά για να δηλώσει μια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή.
Το αξιώματα του Ελληνικού εθνικισμού μας διδάσκουν την νόμιμη άμυνα και όχι τον επεκτατισμό. Διαχρονικά το Ελληνικό έθνος επί αιώνες ήταν και είναι σε θέση αμυντική. Δεν έκανε ποτέ επεκτατικούς πολέμους. Οι περιπτώσεις του Διονυσιαστή-Αλέξανδρου που επεδίωξε την δημιουργία παγκόσμιου κράτους και την συγχώνευση του Αριστόκλειου και του Διονυσιακού πολιτισμού και του Λατίφωνου Ιουστινιανού που έκανε εκστρατείες για την προσωπική του δόξα είναι οι μοναδικές εξαιρέσεις.(2) Επίσης σχετικά με την Μικρασιατική εκστρατεία-καταστροφή το 1922, ήταν μια απόφαση των Άγγλων να αποβιβαστεί ο Ελληνικός στρατός στα Μικρασιατικά παράλια, για να αποκτήσουν οι Βρετανοί τα πετρέλαια της Μοσούλης.
Τα βασικά θεμέλια της εθνικής ταυτότητας είναι ο Αριστόκλειος εθνικισμός, η δημοκρατία, η δικαιοσύνη η Αριστόκλεια παιδεία και ο Χριστιανισμός. Επίσης σύμφωνα με τους αρχαίους Αθηναίους, την Εκκλησία του Δήμου, η έννοια της κοινής καταγωγής, ως αποτέλεσμα της ομοιογένειας, είχε θεμελιώδη σημασία για την ενίσχυση της αίσθησης της ενότητας, της συνοχής και της αλληλεγγύης μεταξύ των αρχαίων Ελλήνων.
Η κοινή καταγωγή αποτελεί θεμέλιο λίθο του εθνιστικού-Αριστόκλειου πολιτισμού και το έναυσμα για την αφύπνιση της εθνικής συνειδήσεως. Η κοινή γλώσσα συνιστά το δεύτερο θεμέλιο της εθνικής ταυτότητας-συνοχής, σύμφωνα με τους αρχαίους Αθηναίους. Η γλώσσα δεν αποτελεί ένα απλό μέσο επικοινωνίας-συναλλαγών. Η Ελληνική γλώσσα είναι ο φορέας πολιτισμού και ταυτότητας. Οι Έλληνες μοιράζονταν μια κοινή γλωσσική κληρονομιά, που τους διέκρινε από τα ξένα έθνη που εκπροσωπούσαν τον Διονυσιακό πολιτισμό. Η γλώσσα συνέβαλλε στην ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των διαφόρων ελληνικών κοινοτήτων και στη δημιουργία μιας κοινής πολιτισμικής ταυτότητας.
Επίσης σημαντικός γεωπολιτικός άξονας είναι σύμφωνα με την Εκκλησία του Δήμου, είναι τα κοινά έθιμα και ο τρόπος ζωής. Αυτές οι κοινές πολιτιστικές αξίες και τα έθιμα διαμόρφωναν την κοινωνική-εθνική συνοχή των Ελλήνων. Τα κοινά έθιμα και οι τελετουργίες συνέδεαν τους Έλληνες μεταξύ τους, και τους διέκριναν και από τα Διονυσιακά έθνη, από τους μετόχους των Διονυσιακών αξιωμάτων, δημιουργώντας μια σαφή εθνικιστική πολιτισμική ταυτότητα.
Οι βασικότεροι πυλώνες της πολυδιάστατης εθνικής ταυτότητας είναι το ὅμαιμον, το ὁμόγλωσσον, το ὁμόθρησκον και το ὁμότροπον. Η απάντηση των αρχαίων Αθηναίων σχετικά με την έννοια του έθνους, μάς προσφέρει μια βαθιά κατανόηση της εθνικιστικής ταυτότητας στον αρχαίο ελληνικό κόσμο.
Μέσα από την πολυσχιδή φύση της εθνικής συνείδησης αναδεικνύεται η σημασία της κοινής καταγωγής, γλώσσας, θρησκείας και πολιτισμού στη διαμόρφωση ενός ενιαίου εθνικού συνόλου. Οι διδαχές των Εθνικιστικών αξιωμάτων από την Εκκλησία του Δήμου, τον Μέγα Αριστοκλή, τον μεγάλο Ισοκράτη, από την ξεχωριστό Πλήθων Γεμιστό, από τον ευπατρίδη Ιών Δραγούμη, τον πολύ σημαντικό Χρήστο Σαρτζετάκη και τον γράφοντα (Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος, είναι ανεκτίμητες και διαχρονικές.
Μέσα από τα εθνικιστικά αξιώματα τους αιματηρούς αγώνες και ανείπωτες θυσίες, επιβίωσε ο Ελληνισμός, ενάντια στον Διονυσιακό πολιτισμό και οδηγήθηκε σε στιγμές απείρου μεγαλείου και δόξας.
Αὖτις δὲ τὸ Ἑλληνικόν, ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον, καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι ἤθεά τε ὁμότροπα.
Αυτό ήταν το πρώτο Εθνικιστικό αξίωμα από την Εκκλησία του Δήμου της αρχαίας Αθήνας. Η απάντηση αυτή προς τους Σπαρτιάτες και τους άλλους συμμάχους, δείχνει την υψηλή Εθνική-Εθνικιστική συνείδηση που είχαν οι Έλληνες και ειδικά οι αρχαίοι Αθηναίοι. Λίγο αργότερα θα έρθει ο Μέγας Αριστοκλής σε ατομικό επίπεδο να διδάξει το πρώτο και το δεύτερο Εθνικιστικό αξίωμα, ως ο πρώτος συνειδητός Εθνικιστής στην παγκόσμια ιστορία : Ἢ οὕτως εἶ σοφὸς ὥστε λέληθέν σε ὅτι μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι, καὶ σέβεσθαι.".
Ενώ στην συνέχεια μας διδάσκει το δεύτερο εθνικιστικό αξίωμα καθώς αναφέρει σχετικά με τους Αθηναίους, τους Πέρσες και τους εισβολείς Φοίνικες-Ιουδαίους ότι ἠθέλησαν γὰρ αὐτῷ ἐκδιδόναι καὶ συνέθεντο καὶ ὤμοσαν Κορίνθιοι καὶ Ἀργεῖοι καὶ Βοιωτοὶ καὶ οἱ ἄλλοι σύμμαχοι, εἰ μέλλοι χρήματα παρέξειν, ἐκδώσειν τοὺς ἐν τῇ ἠπείρῳ Ἕλληνας: μόνοι δὲ ἡμεῖς οὐκ ἐτολμήσαμεν οὔτε ἐκδοῦναι οὔτε ὀμόσαι. οὕτω δή τοι τό γε τῆς πόλεως γενναῖον καὶ ἐλεύθερον βέβαιόν τε καὶ ὑγιές ἐστιν καὶ φύσει μισοβάρβαρον,διὰ τὸ εἰλικρινῶς εἶναι Ἕλληνας καὶ ἀμιγεῖς βαρβάρων. οὐ γὰρ Πέλοπες οὐδὲ Κάδμοι οὐδὲ Αἴγυπτοί τε καὶ Δαναοὶ οὐδὲ ἄλλοι πολλοὶ φύσει μὲν βάρβαροι ὄντες, νόμῳ δὲ Ἕλληνες, συνοικοῦσιν ἡμῖν, ἀλλ᾽ αὐτοὶ Ἕλληνες, οὐ μειξοβάρβαροι οἰκοῦμεν, ὅθεν καθαρὸν τὸ μῖσος ἐντέτηκε τῇ πόλει τῆς ἀλλοτρίας φύσεως. ὅμως δ᾽ οὖν ἐμονώθημεν πάλιν διὰ τὸ μὴ ἐθέλειν αἰσχρὸν καὶ ἀνόσιον ἔργον ἐργάσασθαι Ἕλληνας βαρβάροις ἐκδόντες. ἐλθόντες οὖν εἰς ταὐτὰ ἐξ ὧν καὶ τὸ πρότερον κατεπολεμήθημεν, σὺν θεῷ ἄμεινον ἢ τότε ἐθέμεθα τὸν πόλεμον: καὶ γὰρ ναῦς καὶ τείχη ἔχοντες καὶ τὰς ἡμετέρας αὐτῶν ἀποικίας ἀπηλλάγημεν τοῦ πολέμου οὕτως, <ὥστ᾽> ἀγαπητῶς ἀπηλλάττοντο καὶ οἱ πολέμιοι."
Ένα ακόμη εθνικιστικό αξίωμα υψίστης σημασίας μας διδάσκει ο Μεγάλος ρήτορας Ισοκράτης, σχετικά με τους Φοίνικες-Ιουδαίους εισβολείς στην αρχαία Ελλάδα : "Ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες οὐδ’ ἐρήμην καταλαβόντες οὐδ’ ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ’ οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν, ὥστ’ ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν, αὐτόχθονες ὄντες”.
Ο Αριστόκλειος Εθνικισμός είναι διαχρονικός κατά τον μεσαίωνα ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλους ο Π. Γεμιστός. Ήταν ο πρώτος ολοκληρωμένος εθνικιστής της νεότερης Ελλάδας , σύμφωνα με ένα τμήμα Ελλήνων πολιτών. Αυτό είναι λογικό διότι ήταν νεοριστόκλειος Φιλόσοφος. Έλληνες εσμέν το γένος, ως η τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί (Γεώργιος-Πλήθων Γεμιστός). Όπως ο Μέγας Αριστοκλής είναι ο μοναδικός σοφός στον κόσμο, ο οποίος πήγε ενάντια Φιλοσοφικές- ηθικές του διδασκαλίες, για να επιβιώσει η Ελλάδα, και ο Γεώργιος-Πλήθων Γεμιστός είναι ο μοναδικός Θεουργός και νεοπλατωνικός στον κόσμο, ο οποίος πήγε ενάντια στις θρησκευτικές του πεποιθήσεις (Διονυσιακός πολιτισμός-Θεουργία), για να μην καταστραφεί και αφανιστεί το Ελληνικό έθνος. Ο πρώτος που θα έπρεπε να ζητά με πάθος και φανατισμό την ένωση των δύο Εκκλησιών, θα έπρεπε να ήταν ο Γεμιστός. Ο νεοπλατωνικός του Μυστρά έχοντας ως πρότυπο τον Μέγα Αριστοκλή εφάρμοσε κατά γράμμα το μέγιστο των εθνικιστικών αξιωμάτων.
Ο εθνικισμός στα έργα της Εθνικής συγγραφέως Πηνελόπης Δέλτα-Μπενάκη, ιδιαίτερα στα ιστορικά της μυθιστορήματα, αποτελεί κεντρικό άξονα που συνδέει την λογοτεχνία με την ιστορική-εθνική ταυτότητα της νεότερης Ελλάδας. Αντικατοπτρίζει τον ανώτερο-απελευθερωτικό εθνικισμό της εποχής, με έμφαση στην ελληνοχριστιανική παράδοση, τον αλυτρωτισμό, την θυσία και την δημιουργία ενός έθνους-κράτους.Ενδεικτικά είναι αυτά που αναφέρει η Δέλτα στο έργο της με τίτλο για την Πατρίδα, μέσα από την Θέκλα και τον Αλέξιο Αργυρό : "Η Πατρίδα είναι όλο το έθνος, και εμείς, ο καθένας μας, είμαστε από ένα μόριο ασήμαντο του μεγάλου αυτού έθνους. Ένα από τα τελευταία του λόγια (Αλέξιος Αργυρός), όταν η Θέκλα του είπε πως πεθαίνει ήταν : "Εγώ είμαι ένας, θα περάσω και θα ξεχαστώ, η Πατρίδα όμως θα μείνει." Και εγώ Παγράτη είμαι άλλη μια είπε η Θέκλα. Η θυσία για το έθνος είναι η πιο ιερή-μέγιστη πράξη.
Την ίδια εποχή ο Ίων Δραγούμης δίδαξε ότι όποιος δεν είναι εθνικιστής δεν είναι Έλληνας. Επίσης ο μεγάλος τέως πρόεδρος Χρήστος Σαρτζετάκης δίδαξε ότι ο εθνικισμός προέρχεται από τη λέξη έθνος. Ο εθνικισμός είναι κάτι το βαθιά ανθρώπινο, είναι κάτι το κατεξοχήν δημοκρατικό, θεωρείται κάτι το ιερό. Είναι κάτι το βαθιά ανθρώπινο γιατί ανταποκρίνεται σε μια φυσική πραγματικότητα την οποία έχει διαπιστώσει η επιστήμη της γενετικής.
Επιπροσθέτως ο γράφων (Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος), ίδρυσε-δημιούργησε σε παγκόσμιο επίπεδο τον κλάδο του Γεωπολιτικού Εθνικισμού. Με την σειρά μου δίδαξα ότι η δημοκρατία, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, ο εθνικισμός και η διοίκηση του Imperium Romanum από τους Έλληνες του μεσαίωνα, αποτελούν τους βασικούς πυλώνες και το απόγειο των επιτευγμάτων του Ελληνικού πολιτισμού-Ελληνισμού. Το αξίωμα του Εθνικισμού είναι το πιο δημοκρατικό-ιερό, αγνό και ευγενές δημιούργημα του Αριστόκλειου πολιτισμού.
Η Ελλάδα και το Ισραήλ είναι το μοναδικά έθνη στον κόσμο, τα οποία προσδιορίζουν με το θρήσκευμα, την εθνική ιδιότητα. Ο επαναπατρισμός ενός Εβραίου μπορεί να απορριφθεί για θρησκευτικούς λόγους. Μηδενική θρησκευτική ανοχή. Αν γράψεις στα δικαιολογητικά ότι είσαι Εβραίος χριστιανός σου απαγορεύεται η είσοδος στο Ισραήλ. Αν είσαι Ιουδαίος Χριστιανός σε υποχρεώνουν να αρνηθείς εγγράφως το βάπτισμά σου, για να μπεις στην χώρα δηλώνοντας άθεος ή αγνωστικιστής. Οι Θρησκευτικές ελευθερίες είναι ανύπαρκτες.
Ο Εβραίος προς επαναπατρισμό δεν έχει επιλογή άλλου θρησκεύματος παρά να είναι μέτοχος του Ιουδαϊσμού !!! Κατά την είσοδό στο Ισραήλ, ένας δυνητικός επαναπατρισμένος συμπληρώνει την στήλη σχετικά με τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Μπορεί να γράψει ότι είναι άθεος ή αναποφάσιστος ώστε να εισέλθει ομαλά στην χώρα. Ακόμη και αν είναι 100% Εβραίος στην καταγωγή, και εν τούτοις δηλώνει Χριστιανός δεν θα περάσει τον έλεγχο στο Ισραήλ. Την ίδια ώρα όλη η οικογένειά του, κάτω από τις ίδιες συνθήκες, μπαίνει ομαλά. Γράψε «άθεος» ή «αναποφάσιστος» και όλα είναι εντάξει. Υποδεικνύοντας όμως διαφορετική θρησκεία στο ερωτηματολόγιο, τονίζεις ότι δεν θεωρείς τον εαυτό σου Εβραίο. Αυτά αναφέρει ο ειδήμονας Λεβ Βερσίνιν παραχώρησε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη απόλυτος γνώστης και εκ των έσω του Εβραϊκού εθνικισμού δίνει εντυπωσιακές πληροφορίες και προβαίνει σε αποκαλύψεις όπως αυτή. (3)
Αντιστοίχως έπραξαν και οι εθνομάρτυρες του 1621. Οι Ήρωες Χριστιανοί του 1821καθόρισαν με το αίμα και τους αγώνες τους το ποιοι δικαιούνται να ονομάζονται Έλληνες. Εν συνεχεία το ψήφισαν και στις 3 εθνοσυνελεύσεις που ακολούθησαν σε Επίδαυρο, Άστρος και Τροιζήνα. Η ονομασία Χριστιανός δεν σημαίνει απλά το θρήσκευμα, διότι παράλληλα προσδιορίζει και την εθνικότητα. Για αυτό την σύγχρονη εποχή έπρεπε πάση θυσία να καταργήσουν επισήμως την εθνικότητα-θρήσκευμα και όχι μόνον το θρήσκευμα όπως νομίζουν λανθασμένα οι πάντες, από τις ταυτότητες. Από την στιγμή που αφαιρέθηκε οριστικά το θρήσκευμα από τις νέες ταυτότητες, ταυτόχρονα αφαιρέθηκε και η εθνικότητα των Ελλήνων !!!
Ποιους θεωρούσαν Έλληνες πολίτες οι πρώτες εθνοσυνελεύσεις ; Mε την κήρυξη του επαναστατικού αγώνα ήταν επιτακτική-εθνική ανάγκη, να καθοριστεί η ταυτότητα του επαναστατημένου γένους. Η απάντηση στο ζωτικής σημασίας ερώτημα, ποίοι είναι Έλληνες, δόθηκε μέσα από τις τρεις Εθνοσυνελεύσεις. Σύμφωνα με αυτές, τα κριτήρια για να έχει κάποιος την Ελληνική ιθαγένεια, θα έπρεπε να είναι κάτοικος της Ελλάδας, και να πιστεύει στον Χριστό.
Ο αποκλεισμός των υποστηρικτών του Διονυσιακού πολιτισμού, συνδεόταν με την μεγαλύτερη-εθνική ανάγκη, που ήταν η εξασφάλιση της ιστορικής συνέχειας του έθνους. Ταυτόχρονα ήταν απαραίτητο για λόγους εθνικής επιβιώσεως να εφαρμοστεί το αξίωμα του Πατέρα της Ιστορίας, του Ηροδότου, με το όμαιμον, το ομόγλωσσον, και το ομόθρησκον. Για αυτό οι πρόγονοι μας ψήφισαν νόμους ότι όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Επικρατείας της Ελλάδος, πιστεύουσιν εις Χριστόν εισίν Ελληνες και απολαμβάνουσιν άνευ τινός διαφοράς όλων των πολιτικών δικαιωμάτων.
Ομοίως Έλληνες εισί, και των δικαιωμάτων απολαμβάνουν, όσοι έξωθεν ελθόντες και την Ελληνικήν φωνήν πάτριον έχοντες, και εις Χριστόν πιστεύοντες. Ζητήσωσιν παρρησιαζόμενοι εις τοπικήν Ελληνικής Επαρχίας αρχήν, να εγκαταριθμηθώσι δι΄ αυτής εις τους πολίτας Έλληνας.
Αυτά ψήφισαν οι ήρωες του 1821 στις εθνοσυνελεύσεις στα πλαίσια της Γεωπολιτικής Θεολογίας και του Γεωπολιτικού εθνικισμού. Δυστυχώς από την κατάργηση του θρησκεύματος-Εθνικότητας από τις ταυτότητες βρισκόμαστε στην εποχή της κάρτας του πολίτη την δεκαετία 2020-2030. Τι σημαίνει η παραλαβή αυτή της κάρτας ; Είναι το χάραγμα του Βδελύγματος η νέες ταυτότητες ; Όχι δεν είναι. Εν τούτοις όποιος παραλάβει αυτή την κάρτα αποδέχεται εμπράκτως-οριστικά και αμετάκλητα τον Ναζιστικό-Διονυσιακό πολιτισμό και τους κανονισμούς του. Γίνεται και επίσημα πιστός-υποστηρικτής της της Διονυσιακής Κουλτούρας και των αξιωμάτων που την διέπουν από την αρχαιότητα. Σύμφωνα με τους κορυφαίους πανεπιστημιακούς καθηγητές στην Ελλάδα όπως ο Κ. Βαθιώτης, οι αποδέκτες των νέων ταυτοτήτων θα απωλέσουν κάθε μορφή δικαιώματος και ελευθερίας. Παράλληλα αποδεχόμενοι τον Διονυσιακό πολιτισμό αρνούνται και επισήμως τον Αριστόκλειο πολιτισμό (Ελληνορθοδοξία).
Η Ελλάδα και το Ισραήλ είναι το μοναδικά έθνη στον κόσμο, τα οποία προσδιορίζουν με το θρήσκευμα, την εθνική ιδιότητα. Ο επαναπατρισμός ενός Εβραίου μπορεί να απορριφθεί για θρησκευτικούς λόγους. Μηδενική θρησκευτική ανοχή. Αν γράψεις στα δικαιολογητικά ότι είσαι Εβραίος χριστιανός σου απαγορεύεται η είσοδος στο Ισραήλ. Αν είσαι Ιουδαίος Χριστιανός σε υποχρεώνουν να αρνηθείς εγγράφως το βάπτισμά σου, για να μπεις στην χώρα δηλώνοντας άθεος ή αγνωστικιστής. Οι Θρησκευτικές ελευθερίες είναι ανύπαρκτες.
Ο Εβραίος προς επαναπατρισμό δεν έχει επιλογή άλλου θρησκεύματος παρά να είναι μέτοχος του Ιουδαϊσμού !!! Κατά την είσοδό στο Ισραήλ, ένας δυνητικός επαναπατρισμένος συμπληρώνει την στήλη σχετικά με τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Μπορεί να γράψει ότι είναι άθεος ή αναποφάσιστος ώστε να εισέλθει ομαλά στην χώρα. Ακόμη και αν είναι 100% Εβραίος στην καταγωγή, και εν τούτοις δηλώνει Χριστιανός δεν θα περάσει τον έλεγχο στο Ισραήλ. Την ίδια ώρα όλη η οικογένειά του, κάτω από τις ίδιες συνθήκες, μπαίνει ομαλά. Γράψε «άθεος» ή «αναποφάσιστος» και όλα είναι εντάξει. Υποδεικνύοντας όμως διαφορετική θρησκεία στο ερωτηματολόγιο, τονίζεις ότι δεν θεωρείς τον εαυτό σου Εβραίο. Αυτά αναφέρει ο ειδήμονας Λεβ Βερσίνιν παραχώρησε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη απόλυτος γνώστης και εκ των έσω του Εβραϊκού εθνικισμού δίνει εντυπωσιακές πληροφορίες και προβαίνει σε αποκαλύψεις όπως αυτή. (3)
Αντιστοίχως έπραξαν και οι εθνομάρτυρες του 1621. Οι Ήρωες Χριστιανοί του 1821καθόρισαν με το αίμα και τους αγώνες τους το ποιοι δικαιούνται να ονομάζονται Έλληνες. Εν συνεχεία το ψήφισαν και στις 3 εθνοσυνελεύσεις που ακολούθησαν σε Επίδαυρο, Άστρος και Τροιζήνα. Η ονομασία Χριστιανός δεν σημαίνει απλά το θρήσκευμα, διότι παράλληλα προσδιορίζει και την εθνικότητα. Για αυτό την σύγχρονη εποχή έπρεπε πάση θυσία να καταργήσουν επισήμως την εθνικότητα-θρήσκευμα και όχι μόνον το θρήσκευμα όπως νομίζουν λανθασμένα οι πάντες, από τις ταυτότητες. Από την στιγμή που αφαιρέθηκε οριστικά το θρήσκευμα από τις νέες ταυτότητες, ταυτόχρονα αφαιρέθηκε και η εθνικότητα των Ελλήνων !!!
Ποιους θεωρούσαν Έλληνες πολίτες οι πρώτες εθνοσυνελεύσεις ; Mε την κήρυξη του επαναστατικού αγώνα ήταν επιτακτική-εθνική ανάγκη, να καθοριστεί η ταυτότητα του επαναστατημένου γένους. Η απάντηση στο ζωτικής σημασίας ερώτημα, ποίοι είναι Έλληνες, δόθηκε μέσα από τις τρεις Εθνοσυνελεύσεις. Σύμφωνα με αυτές, τα κριτήρια για να έχει κάποιος την Ελληνική ιθαγένεια, θα έπρεπε να είναι κάτοικος της Ελλάδας, και να πιστεύει στον Χριστό.
Ο αποκλεισμός των υποστηρικτών του Διονυσιακού πολιτισμού, συνδεόταν με την μεγαλύτερη-εθνική ανάγκη, που ήταν η εξασφάλιση της ιστορικής συνέχειας του έθνους. Ταυτόχρονα ήταν απαραίτητο για λόγους εθνικής επιβιώσεως να εφαρμοστεί το αξίωμα του Πατέρα της Ιστορίας, του Ηροδότου, με το όμαιμον, το ομόγλωσσον, και το ομόθρησκον. Για αυτό οι πρόγονοι μας ψήφισαν νόμους ότι όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Επικρατείας της Ελλάδος, πιστεύουσιν εις Χριστόν εισίν Ελληνες και απολαμβάνουσιν άνευ τινός διαφοράς όλων των πολιτικών δικαιωμάτων.
Ομοίως Έλληνες εισί, και των δικαιωμάτων απολαμβάνουν, όσοι έξωθεν ελθόντες και την Ελληνικήν φωνήν πάτριον έχοντες, και εις Χριστόν πιστεύοντες. Ζητήσωσιν παρρησιαζόμενοι εις τοπικήν Ελληνικής Επαρχίας αρχήν, να εγκαταριθμηθώσι δι΄ αυτής εις τους πολίτας Έλληνας.
Αυτά ψήφισαν οι ήρωες του 1821 στις εθνοσυνελεύσεις στα πλαίσια της Γεωπολιτικής Θεολογίας και του Γεωπολιτικού εθνικισμού. Δυστυχώς από την κατάργηση του θρησκεύματος-Εθνικότητας από τις ταυτότητες βρισκόμαστε στην εποχή της κάρτας του πολίτη την δεκαετία 2020-2030. Τι σημαίνει η παραλαβή αυτή της κάρτας ; Είναι το χάραγμα του Βδελύγματος η νέες ταυτότητες ; Όχι δεν είναι. Εν τούτοις όποιος παραλάβει αυτή την κάρτα αποδέχεται εμπράκτως-οριστικά και αμετάκλητα τον Ναζιστικό-Διονυσιακό πολιτισμό και τους κανονισμούς του. Γίνεται και επίσημα πιστός-υποστηρικτής της της Διονυσιακής Κουλτούρας και των αξιωμάτων που την διέπουν από την αρχαιότητα. Σύμφωνα με τους κορυφαίους πανεπιστημιακούς καθηγητές στην Ελλάδα όπως ο Κ. Βαθιώτης, οι αποδέκτες των νέων ταυτοτήτων θα απωλέσουν κάθε μορφή δικαιώματος και ελευθερίας. Παράλληλα αποδεχόμενοι τον Διονυσιακό πολιτισμό αρνούνται και επισήμως τον Αριστόκλειο πολιτισμό (Ελληνορθοδοξία).





0 comments: