.png)
Ο πόλεμος συνεχίζει να κλιμακώνεται.
Στις αρχές Απριλίου, η Τεχεράνη, μέσω του Πακιστάν, απέστειλε επίσημο αίτημα στην Ουάσινγκτον για την απόσυρση των αμερικανικών μαχητικών δυνάμεων από τις στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή. Αυτό ήταν μέρος ενός πακέτου μέτρων παράλληλα με την άρση όλων των κυρώσεων και των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, την απελευθέρωση των ιρανικών περιουσιακών στοιχείων που κατέχονται στο εξωτερικό, τις αποζημιώσεις και το δικαίωμα του Ιράν στον πυρηνικό εμπλουτισμό.
Αντί να περιμένει τις Ηνωμένες Πολιτείες να συμμορφωθούν με αυτό το αίτημα, το Ιράν έχει εξαπολύσει στοχευμένες επιθέσεις τις τελευταίες δύο εβδομάδες εναντίον βασικών αμερικανικών βάσεων στο Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Αυτό έχει οδηγήσει στην de facto εκκένωση των αμερικανικών δυνάμεων και του εξοπλισμού από τις περισσότερες από αυτές τις βάσεις. Η έδρα του Πέμπτου Στόλου του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν είναι σε ερείπια. Το Κέντρο Συνδυασμένων Αεροπορικών Επιχειρήσεων (CAOC) στην αεροπορική βάση Al Udeid στο Κατάρ έχει κλείσει και έχει μεταφερθεί στην αεροπορική βάση Shaw στη Νότια Καρολίνα. Και το Ιράν συνεχίζει να βομβαρδίζει τις βάσεις του στο Μπαχρέιν, το Κουβέιτ και το Κατάρ για να διασφαλίσει ότι κανένα αμερικανικό αεροσκάφος ή εκτοξευτής πυραύλων δεν θα παραμείνει άθικτο σε αυτές τις τοποθεσίες.
Εκτός από τις βάσεις στις χώρες του Περσικού Κόλπου, το Ιράν έπληξε επίσης την αεροπορική βάση Muwaffaq Salti και την αεροπορική βάση Prince Hassan στην Ιορδανία. Οι κοκκώδεις δορυφορικές εικόνες δείχνουν τις Ηνωμένες Πολιτείες να απομακρύνουν όλα τα αεροσκάφη από τον υπαίθριο χώρο στάθμευσης στην αεροπορική βάση Muwaffaq al-Salti, φοβούμενες ότι θα καταστραφούν από ιρανικούς πυραύλους.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέπτυξαν επίσης το MQ-4C Triton αξίας 250 εκατομμυρίων δολαρίων. Στις αρχές Μαΐου 2026, οι Ηνωμένες Πολιτείες έστειλαν το drone MQ-4C Triton στην Ιορδανία.
«Το δεύτερο drone MQ-4C Triton του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ (αρ. μητρώου 169804) αναχώρησε χθες από τον Ναυτικό Αεροσταθμό Sigonella και μεταφέρθηκε στην Αεροπορική Βάση Al Hussein στην Ιορδανία, μειώνοντας περαιτέρω την παρουσία ISR μεγάλου υψομέτρου του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στη Σικελία. Το εν λόγω αεροσκάφος είναι το Triton που έφτασε τις τελευταίες εβδομάδες για να αντικαταστήσει το drone που χάθηκε στην περιοχή του Κόλπου κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων που σχετίζονται με την περιφερειακή κρίση. […]
Το MQ-4C Triton είναι ένα από τα σημαντικότερα μέσα πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης του Ναυτικού των ΗΠΑ, σχεδιασμένο για μακροχρόνια θαλάσσια επιτήρηση σε τεράστια θέατρα επιχειρήσεων. Από τη Sigonella, η πλατφόρμα έχει υποστηρίξει τακτικά αποστολές επιτήρησης σε όλη τη Μεσόγειο, τη Μαύρη Θάλασσα, τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή.
Η μετεγκατάσταση των δύο εναπομεινάντων Τρίτωνων στην Ιορδανία υποδηλώνει έναν σαφή επαναπροσδιορισμό των επιχειρησιακών προτεραιοτήτων. Επιχειρώντας από το Al Hussein, τα drones επωφελούνται από μικρότερους χρόνους διέλευσης σε επιχειρησιακές περιοχές που συνδέονται με την Ερυθρά Θάλασσα, την Αραβική Χερσόνησο, το Ιράκ και το Ιράν, επιτρέποντας μεγαλύτερη παραμονή στον σταθμό και πιο άμεση κάλυψη ISR κατά τη διάρκεια μιας περιόδου συνεχιζόμενης περιφερειακής αστάθειας.
Μετά τις μαζικές πυραυλικές επιθέσεις που εξαπέλυσε το Ιράν στις 11 και 12 Ιουλίου σε δύο ιορδανικές αεροπορικές βάσεις που στεγάζουν αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένου του MQ-4C Triton, οι Ηνωμένες Πολιτείες τερμάτισαν την παρουσία τους στην Ιορδανία με το Triton. Το Defence Security Asia ανέφερε τη Δευτέρα 14 Ιουλίου 2026 ότι:
«Το Πεντάγωνο αποσύρει ένα drone Triton αξίας 240 εκατομμυρίων δολαρίων από την Ιορδανία στην Ιταλία, μετά από καταστροφικές επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους από το Ιράν που απειλούν στρατηγικά αεροδρόμια. […] Σύμφωνα με τους περιφερειακούς στρατιωτικούς σχεδιαστές, η στρατηγική αναδιάταξη της πλατφόρμας θαλάσσιας επιτήρησης πολλών εκατομμυρίων δολαρίων από τα αναπτυγμένα κέντρα στην Ιορδανία σε μόνιμες εγκαταστάσεις στην Ιταλία αντικατοπτρίζει μια επείγουσα προσπάθεια για τον μετριασμό των σοβαρών κινδύνων φθοράς.»
Η επανατοποθέτηση έρχεται μετά από μια σειρά εξελιγμένων εχθρικών επιθέσεων μεγάλης εμβέλειας που διείσδυσαν με επιτυχία τοπικά δίκτυα αεράμυνας και στόχευσαν υποδομές υψηλής αξίας. Αναλυτές πληροφοριών ανοιχτού κώδικα παρατήρησαν ότι εξειδικευμένα υπόστεγα σχεδιασμένα για την προστασία μη επανδρωμένων αεροσκαφών υψηλής τεχνολογίας υπέστησαν άμεσες επιπτώσεις κατά τη διάρκεια αυτών των έντονων βομβαρδισμών.
Σε απάντηση σε αυτούς τους αυξανόμενους κινητικούς φορείς, το Ναυτικό των ΗΠΑ επέλεξε να αποσύρει τα κύρια μέσα πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης στο ασφαλέστερο καταφύγιο της νότιας Ευρώπης.
Κατά τη διάρκεια των πρώτων 43 ημερών του πολέμου του Ιράν το 2026 (Επιχείρηση Epic Fury, η οποία ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου), το Ιράν στόχευσε συστηματικά το επίπεδο αισθητήρων και επικοινωνιών της ολοκληρωμένης αρχιτεκτονικής αεράμυνας του αμερικανικού στρατού σε όλο τον Περσικό Κόλπο. Αντί να κατακλύσει απλώς τα αναχαιτιστικά με μαζικά μπαράζ drones και πυραύλων, το Ιράν έδωσε προτεραιότητα στην καταστροφή των ραντάρ και των τερματικών SATCOM που τροφοδοτούν ολόκληρο το δίκτυο - μια στρατηγική που οι αναλυτές περιέγραψαν ως «τύφλωση των ματιών των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή » .
Μέχρι το τέλος των πρώτων 43 ημερών, το Ιράν είχε στοχεύσει τουλάχιστον 12 έως 19 συστήματα ραντάρ και SATCOM σε επτά χώρες, με τις συνολικές ζημιές να εκτιμώνται μεταξύ 3,15 δισεκατομμυρίων δολαρίων και άνω των 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Το μοντέλο στόχευσης αποκάλυψε μια εξελιγμένη επιχειρησιακή ιδέα:
Προτεραιότητα πρώτης ημέρας : το AN/FPS-132 στο Al Udeid χτυπήθηκε μέσα σε λίγες ώρες — το πιο πολύτιμο ραντάρ στην περιοχή, που αναπτύχθηκε ειδικά για την αντιμετώπιση ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων.
Ραντάρ THAAD τότε : τα τέσσερα AN/TPY-2 που αναπτύχθηκαν (Ιορδανία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ×2, Σαουδική Αραβία) χτυπήθηκαν εντός 48 έως 72 ωρών, εξουδετερώνοντας αποτελεσματικά το ανώτερο επίπεδο της πυραυλικής άμυνας.
Υποδομή SATCOM : οι κόμβοι διοίκησης και ελέγχου του αρχηγείου του 5ου Στόλου στο Μπαχρέιν και του στρατοπέδου Arifjan στο Κουβέιτ έχουν καταστραφεί, υποβαθμίζοντας την ικανότητα συντονισμού της άμυνας μεταξύ κατανεμημένων βάσεων.
Πολυεπίπεδη προσέγγιση : μετά την αφαίρεση της έγκαιρης προειδοποίησης και της άμυνας υψηλότερου επιπέδου, το Ιράν θα μπορούσε στη συνέχεια να αφαιρέσει τις υπόλοιπες συστοιχίες Patriot με μαζικά κύματα drones — μια αναλογία κόστους-εμπορίου σε μεγάλο βαθμό υπέρ του Ιράν (Shahed-136 στα ~20.000-50.000 δολάρια έναντι PAC-3 MSE στα ~4 εκατομμύρια δολάρια).
Η καταστροφή επέβαλε αποστολές αναχαίτισης σε ήδη εξαντλημένα συστήματα Patriot, επιδεινώνοντας μια κρίση που είδε τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους του GCC να καίνε το 86% του συνδυασμένου αποθέματος Patriot τους σε πέντε εβδομάδες.
Σήμερα, με την κατάργηση του μνημονίου συνεννόησης, το Ιράν προσπαθεί να μετατρέψει τη ζωή σε κόλαση στις βάσεις που εξακολουθούν να φιλοξενούν αμερικανικά στρατεύματα και αεροσκάφη. Δεν εξαρτάται πλέον από τις Ηνωμένες Πολιτείες να αποφασίσουν αν θα φύγουν από τον Περσικό Κόλπο... Το Ιράν παίρνει αυτή την απόφαση για αυτές.
πηγή: Γιος της Νέας Αμερικανικής Επανάστασης
από το Moon of Alabama
Ο πόλεμος κατά του Ιράν συνεχίζει να κλιμακώνεται. Χθες το βράδυ, οι Ηνωμένες Πολιτείες βομβάρδισαν ξανά αρκετές ιρανικές πόλεις, χτυπώντας τόσο στρατιωτικούς όσο και πολιτικούς στόχους. Το Ιράν ανταπέδωσε επιτιθέμενο σε αμερικανικές εγκαταστάσεις σε διάφορες χώρες του Κόλπου.
Μια επίθεση στην αεροπορική βάση Πρίγκιπα Σουλτάν στη Σαουδική Αραβία έχει προσελκύσει ιδιαίτερη προσοχή:
«Ιρανικοί βαλλιστικοί πύραυλοι έπληξαν την αεροπορική βάση Prince Sultan στο Al-Kharj στις 18 Ιουλίου, τραυματίζοντας δώδεκα Αμερικανούς στρατιωτικούς - δύο από αυτούς σοβαρά - και χτυπώντας αεροσκάφος ανεφοδιασμού KC-135 Stratotanker στην τροχιά πτήσης, ενώ μια δεύτερη περιστροφή βρισκόταν ακόμη στη φάση απογείωσης. Η Σαουδαραβική Αρχή Πολιτικής Άμυνας ήρε την προειδοποίηση έξι λεπτά αργότερα χωρίς να διευκρινίσει τον τύπο του όπλου, την προέλευσή του ή την έκταση της ζημιάς, και ούτε το Ριάντ ούτε η Ουάσινγκτον έχουν εκδώσει επίσημη δήλωση έκτοτε».
Αρκετά αμερικανικά αεροσκάφη ανεφοδιασμού υπέστησαν ζημιές. Η Σαουδική Αραβία δεν είχε γίνει στόχος ιρανικής επιδρομής για αρκετούς μήνες. Κατά τη διάρκεια προηγούμενων συγκρούσεων, οι Σαουδάραβες έχασαν μεγάλο μέρος της αεράμυνάς τους. Από ένα αρχικό απόθεμα 2.800 πυραύλων αεράμυνας Patriot, πιστεύεται ότι έχουν απομείνει μόνο 400.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν χτυπήσει μια μονάδα αφαλάτωσης στο Ιράν. Σε αντίποινα, το Ιράν επιτέθηκε σε μια μονάδα αφαλάτωσης στο Κουβέιτ, μια χώρα που εξαρτάται πολύ περισσότερο από τέτοιες εγκαταστάσεις από το Ιράν. Αυτή η απάντηση αποτελούσε επομένως μια πολύ σοβαρή προειδοποίηση.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες απέσυραν ένα μεγάλο μέρος της αεροπορικής τους δύναμης από τις βάσεις τους στο Κουβέιτ, το Κατάρ, το Μπαχρέιν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, μεταφέροντάς το στην Ιορδανία. Πρόσθετες ενισχύσεις από την Ευρώπη τοποθετήθηκαν επίσης στην Ιορδανία και το Ισραήλ. Το Ιράν, ωστόσο, απάντησε σε αυτή την κίνηση επιτιθέμενο στην αεροπορική βάση Μουαφάκ αλ-Σάλτι στην Ιορδανία, καθώς και σε μια αμερικανική εγκατάσταση κοντά στο Άκμπαρ, το μοναδικό λιμάνι της Ιορδανίας. Αυτές οι επιθέσεις προκάλεσαν σημαντικές ζημιές και οδήγησαν σε αρκετούς θανάτους και τραυματισμούς .
«Την εβδομάδα που προηγήθηκε της ιρανικής επίθεσης της Παρασκευής, η οποία σκότωσε δύο Αμερικανούς στρατιώτες και άφησε έναν στρατιώτη αγνοούμενο στην Ιορδανία, το Ιράν πραγματοποίησε τρία άλλα πλήγματα εναντίον αμερικανικών δυνάμεων στη χώρα.»
Αυτές οι επιθέσεις τραυμάτισαν δεκάδες Αμερικανούς στρατιώτες και προκάλεσαν ζημιές σε πολλά ελικόπτερα, σύμφωνα με αρκετούς Αμερικανούς αξιωματούχους που μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας για να συζητήσουν επιχειρησιακά θέματα.
Αλλά το Πεντάγωνο δεν έχει αποκαλύψει αυτές τις προηγούμενες επιθέσεις, ούτε τον αριθμό των θυμάτων ή την έκταση των ζημιών που προκάλεσαν.
Η αμερικανική πολεμική αεροπορία αναμένεται να κινηθεί δυτικότερα, προς το Ισραήλ, με την ελπίδα να τεθεί υπό μια πιο αξιόπιστη ασπίδα αεράμυνας. Το Ιράν, ωστόσο, φαίνεται να το περιμένει αυτό. Έχει ήδη αποδείξει την ικανότητά του να πλήττει στόχους στο Ισραήλ και οποιαδήποτε συγκέντρωση αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών και δεξαμενόπλοιων στις λίγες γνωστές αεροπορικές βάσεις του Ισραήλ θα το καταστήσει πρωταρχικό στόχο για τα drones και τους πυραύλους του.
Το Στενό του Ορμούζ είναι κλειστό. Αρκετά πλοία που επιχείρησαν να το διασχίσουν υπό αμερικανική προστασία χτυπήθηκαν και υπέστησαν σοβαρές ζημιές.
Σήμερα, η Ανσαρουλάχ στην Υεμένη κήρυξε «θαλάσσια απαγόρευση» σε όλα τα πλοία που συνδέονται με τη Σαουδική Αραβία. Οι Σαουδάραβες διατηρούν αποκλεισμό της Υεμένης εδώ και περίπου έντεκα χρόνια. Ήρθε η ώρα για αντίποινα.
Τα πετρελαιοφόρα που φορτώνονται με σαουδαραβικό πετρέλαιο στο λιμάνι Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα δεν θα μπορούν πλέον να διασχίζουν το στενό Μπαμπ αλ-Μαντέμπ για να φτάσουν στις παγκόσμιες αγορές. Η μόνη εναπομένουσα διέξοδος για το σαουδαραβικό πετρέλαιο είναι η Διώρυγα του Σουέζ, στην οποία δεν μπορούν να πλοηγηθούν τα πολύ μεγάλα δεξαμενόπλοια (VLCC) που χρησιμοποιούνται σήμερα. Η ροή σαουδαραβικού πετρελαίου προς τις παγκόσμιες αγορές θα μειωθεί επομένως από περίπου 5 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα σε περίπου 1 έως 2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν καμία βιώσιμη επιλογή για να αλλάξουν την πορεία του πολέμου. Οποιαδήποτε εισβολή στο Ιράν με στόχο το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ θα ήταν απαγορευτικά δαπανηρή .
«Ο απόστρατος στρατηγός των ΗΠΑ Μπάρι ΜακΚάφρεϊ εκτιμά ότι ένας χερσαίος πόλεμος γύρω από το Ορμούζ θα απαιτούσε μια δύναμη 600.000 στρατιωτών και θα μπορούσε να διαρκέσει ένα χρόνο».
Υπάρχει επίσης έλλειψη πυρομαχικών :
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες προετοιμάζονται για έναν πόλεμο μεγαλύτερης κλίμακας», δήλωσε ένας Αμερικανός αξιωματούχος που γνωρίζει τις εσωτερικές συζητήσεις της κυβέρνησης, προσθέτοντας ότι το Πεντάγωνο αυξάνει τον αριθμό των στρατιωτικών αεροσκαφών στην περιοχή.
Ωστόσο, αυτός ο αξιωματούχος, μιλώντας υπό τον όρο της ανωνυμίας επειδή δεν είχε εξουσιοδότηση να μιλήσει στα μέσα ενημέρωσης, προειδοποίησε ότι η επέκταση των αμερικανικών επιχειρήσεων θα περιοριστεί από τη μείωση των αποθεμάτων αεράμυνας και πυρομαχικών μεγάλου βεληνεκούς, καθώς και από τους περιορισμούς στην ικανότητα αποστολής περισσότερων στρατευμάτων και αεροσκαφών στην περιοχή λόγω ζημιών από τις μάχες.
«Δεν έχουμε αρκετά για να διεξάγουμε επιχειρήσεις με ασφάλεια και δεν νομίζω ότι ο Λευκός Οίκος το γνωρίζει αυτό», δήλωσε ο αξιωματούχος.
Περαιτέρω αεροπορικές επιδρομές κατά του Ιράν δεν θα αλλάξουν τη στρατηγική κατάσταση.
Θα χρειαστούν πολλοί μήνες για να αποφέρει ο οικονομικός αποκλεισμός του Ιράν οποιοδήποτε αποτέλεσμα, όσο μικρό κι αν είναι. Η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν είναι επίσης ξανά στην ημερήσια διάταξη ( αρχειοθετημένο ), αλλά οι πιθανότητες να επιτευχθεί είναι ελάχιστες.
Εν τω μεταξύ, η παγκόσμια ζήτηση πετρελαίου συνεχίζει να υπερβαίνει την προσφορά. Τα αποθέματα βρίσκονται σε κρίσιμα χαμηλά επίπεδα. Το ντίζελ και η κηροζίνη είναι ήδη πολύ ακριβά. Η βενζίνη και άλλα προϊόντα πετρελαίου θα ακολουθήσουν το παράδειγμά τους.
Ο Τραμπ έχασε τον πόλεμο εναντίον του Ιράν. Πόσο καιρό θα του πάρει για να βρει διέξοδο από αυτό το τέλμα;
από τον Ταλάλ Νάλε
Οι πύλες της κόλασης έχουν ανοίξει: Η Ουάσινγκτον κινητοποιείται για έναν «ευρύτερο πόλεμο» και μια επικίνδυνη πυρηνική πολιτική, ενώ η Τεχεράνη παραλύει τον Κόλπο και βασίζεται στην υποστήριξη του Πακιστάν.
Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2026 — Γενικό στρατηγικό πλαίσιο
Η περιοχή έχει εισέλθει επίσημα στη σπείρα ενός ολοκληρωμένου περιφερειακού πολέμου χωρίς διπλωματικές προοπτικές, μετά από μια ένατη συνεχόμενη νύχτα κλιμάκωσης των εντάσεων. Η Ουάσινγκτον, της οποίας οι αξιωματούχοι έχουν ανακοινώσει προετοιμασίες για έναν «ευρύτερο πόλεμο», αποσύρει τα στρατηγικά βομβαρδιστικά και τα βαρέα όπλα της από την Ευρώπη. Εν τω μεταξύ, η Τεχεράνη έχει προχωρήσει στην εφαρμογή ενός διττού τακτικού ελιγμού: το πλήρες κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ και την παράλυση των υποδομών στις χώρες του Κόλπου που φιλοξενούν αμερικανικές βάσεις. Καθώς οι διαρροές υποδηλώνουν μια σινο-ρωσική «πυρηνική ομπρέλα» για το Ιράν και η Ουάσινγκτον μειώνει την προεδρική επίσκεψη του Λιβάνου σε απλή τυπικότητα, η περιοχή οδεύει προς μια άμεση αντιπαράθεση στην οποία οι χώρες της Μέσης Ανατολής θα αποτελέσουν το θέατρο μιας άνευ προηγουμένου καταστροφής.
1. Το πεδίο σε αριθμούς
Το έδαφος αντικατοπτρίζει την ένταση της ισχύος πυρός και την κλίμακα των προετοιμασιών για έναν παρατεταμένο πόλεμο:
• 9 συνεχόμενες νύχτες αεροπορικών επιδρομών των ΗΠΑ , με στόχο τις επαρχίες Μπουσέρ, Χορμοζγκάν, Σιστάν και Μπαλουχιστάν, Ανατολικό Αζερμπαϊτζάν, Χουζεστάν και Ισφαχάν.
• 51 υπερσύγχρονα αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη κινητοποιήθηκαν πρόσφατα υπό τη διοίκηση της CENTCOM, συμπεριλαμβανομένων: 15 F-35A, 12 F-15 και 24 F-16 (από το Αβιάνο και το Σπάνγκνταλεμ), υπό τα χρώματα της Επιχείρησης «Επική Οργή».
• 6 στρατηγικά βομβαρδιστικά B-52H ετοιμάζονται να επιστρέψουν στη βρετανική βάση της RAF στο Φέρφορντ για να συμμετάσχουν στη μάχη.
• 20 κτίρια καταστράφηκαν από το Ιράν στην αεροπορική βάση Muwaffaq Salti (Al-Azraq) στην Ιορδανία, με αποτέλεσμα δεκάδες θύματα (νεκρούς και τραυματίες) μεταξύ των Αμερικανών, σύμφωνα με ανακοίνωση του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC).
• Η τιμή του Brent ξεπέρασε τα 90 δολάρια το βαρέλι , αντανακλώντας την έναρξη μιας νέας φάσης παγκόσμιου οικονομικού στραγγαλισμού.
• Δύο μη συμμορφούμενα πετρελαιοφόρα έπεσαν θύματα εκρήξεων και ακινητοποιήθηκαν νότια του Πορθμού του Ορμούζ, αφού επιχείρησαν να το διασχίσουν υπό την επίβλεψη του αμερικανικού στρατού.
• Ένα εμπορικό πλοίο χτυπήθηκε από βλήμα περίπου 13 χλμ. βορειοδυτικά του Κουμζάρ, στο Ομάν, αναγκάζοντας το πλήρωμα να εκκενώσει με ασφάλεια.
• Οι σειρήνες ήχησαν τρεις φορές στο Μπαχρέιν τα ξημερώματα σήμερα το πρωί, καθώς η Μανάμα παραδέχτηκε ότι είχε υποστεί μια βίαιη αεροπορική επίθεση.
2. Γεωπολιτική και στρατιωτική ανάλυση
Οι πολιτικοί ελιγμοί και τα μηνύματα που προέρχονται από το έδαφος σκιαγραφούν μια νέα εικόνα όπου κάθε περιθώριο ελιγμών έχει πλέον εξαφανιστεί:
• Κατάρρευση εκεχειριών και διπλωματικών επιλογών : Η Τεχεράνη απέρριψε κατηγορηματικά την πρόταση ΗΠΑ-Κατάρ για δεκαήμερη εκεχειρία με σκοπό το άνοιγμα θαλάσσιων οδών. Εν τω μεταξύ, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, δήλωσε ότι οποιαδήποτε διπλωματική εμπλοκή εξαρτάται από τον έλεγχο της κατάστασης από το Ιράν —ο οποίος μένει να διαπιστωθεί— και απαίτησε από τους συμμάχους να χρηματοδοτήσουν την προστασία του Στενού του Ορμούζ.
• Ο στραγγαλισμός στον Κόλπο και το κόστος του : Οι αδιάκοποι ιρανικοί βομβαρδισμοί έχουν προκαλέσει πλήρη διακοπή ρεύματος στο δίκτυο ηλεκτροδότησης του Κουβέιτ, αναγκάζοντας τις αρχές να αναπτύξουν κινητές γεννήτριες σε κατοικημένες περιοχές για πρώτη φορά. Αυτό το σενάριο συμπίπτει με μια προειδοποίηση που εξέδωσε το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) προς τους Αμερικανούς σχετικά με το αναπόφευκτο μιας μελλοντικής «επιχείρησης τιμωρίας».
• Πυρηνική αποτροπή και μηνύματα από συμμάχους : Εκδόθηκε μια ελαφρώς συγκαλυμμένη αμερικανική προειδοποίηση σχετικά με την πιθανή χρήση «καθαρών πυρηνικών βομβών» για να αποφευχθεί η εμφάνιση της Ουάσιγκτον ως ηττημένης. Αυτή η δήλωση αντικρούστηκε από μια στρατηγική διαρροή που επιβεβαίωνε ότι η Τεχεράνη είχε λάβει διαβεβαιώσεις από τη Ρωσία και την Κίνα για άμεση παρέμβαση σε περίπτωση που οι Ηνωμένες Πολιτείες καταφύγουν σε πυρηνικά όπλα. Για να ενισχύσει τις περιφερειακές συμμαχίες, ο Πρόεδρος Πεζεσκιάν έστειλε τον Υπουργό Εσωτερικών του στην Ισλαμαμπάντ, την πρωτεύουσα του Πακιστάν, με ένα επείγον μήνυμα σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση.
• Η παγίδα που έστησε η Ουάσινγκτον για τον Λίβανο και τον ισραηλινό άξονα : Ο Ρούμπιο διέλυσε όλες τις ελπίδες του Λιβάνου για κατάπαυση του πυρός ενημερώνοντας τον Πρόεδρο Τζόζεφ Αούν ότι δεν υπάρχει καμία εγγύηση για την αποχώρηση του Ισραήλ πριν από τον αφοπλισμό και τη διάλυση της Χεζμπολάχ. Εν τω μεταξύ, το Ισραήλ ετοιμάζεται να εφαρμόσει ένα σχέδιο «επόμενης ημέρας» στο Ιράν κινητοποιώντας έναν κουρδικό στρατό στα ιρακινά σύνορα, περιμένοντας το πράσινο φως, και εκμεταλλευόμενο το τέλος του Παγκοσμίου Κυπέλλου και τους εορτασμούς της Ημέρας Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ για να ωθήσει την Ουάσινγκτον προς μια ταχεία στρατιωτική επίλυση πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές.
3. Ανάλυση δημόσιων πηγών και τακτικών πληροφοριών (OSINT)
Η ανάλυση δεδομένων από δημόσιες πηγές αποκαλύπτει την πορεία των μελλοντικών επιχειρήσεων και την έκταση των διαρροών πληροφοριών:
• Μια τεράστια βάση αμερικανικών στόχων : Τα αμερικανικά πλήγματα επικεντρώνονται σε ένα γεωγραφικό τόξο που εκτείνεται από το βορειοδυτικό Ιράν (Ταμπρίζ, όπου ένα άτομο σκοτώθηκε σε στρατιωτική ζώνη) έως το νότιο άκρο (Χβορμούτζ, Νταστί, Τζασκ, Σιρίκ, Τσαμπαχάρ, Μαχσάχρ και Μπαντάρ Ιμάμ Χομεϊνί), με στόχο την αποκοπή των συνδέσεων με την ιρανική αεράμυνα.
• Ιρανικές υπηρεσίες πληροφοριών : Η Διακήρυξη Αρ. 30 και το Κύμα 22 της Επιχείρησης «Νίκη 2» (Ya Roqayya) επιφύλαξαν μια τεράστια έκπληξη, με το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) να ευχαριστεί τους «πιστούς Ιορδανούς στρατιώτες» για την παροχή ακριβών πληροφοριών που οδήγησαν στην καταστροφή των μεταγωγικών αεροσκαφών C-17 και των αεροσκαφών θαλάσσιας περιπολίας P-8 στο αεροδρόμιο της Άκαμπα. Αυτή η επιχείρηση καταδεικνύει την ανωτερότητα των ιρανικών υπηρεσιών πληροφοριών και την επιχειρησιακή τους ικανότητα εντός του ίδιου του μηχανισμού ασφαλείας των χωρών υποδοχής.
• Τα όρια της αμερικανικής ναυτικής προστασίας : Η εκκένωση του στοχευμένου σκάφους κοντά στο Κουμζάρ και η πυρπόληση των δύο πετρελαιοφόρων νότια του Ορμούζ επιβεβαιώνουν την αδυναμία των δυνάμεων του δυτικού συνασπισμού να εξασφαλίσουν οποιαδήποτε θαλάσσια διαδρομή. Καταδεικνύουν επίσης τον απόλυτο έλεγχο του ιρανικού ναυτικού επί του στενού, το οποίο επιβάλλει αυστηρά την πρόθεσή του να αποτρέψει τη διέλευση έστω και μιας σταγόνας πετρελαίου.
• Η μόνιμη αερομεταφορά : τα δίκτυα παρακολούθησης εντόπισαν μια πτήση που αποτελούνταν από δύο αεροσκάφη δεξαμενόπλοιων KC-135R που αναχωρούσαν από τη Μεγάλη Βρετανία προς τη Μεσόγειο για να συνοδεύσουν μαχητικά F-35A, επιβεβαιώνοντας έτσι την αδιάλειπτη εισροή αεροπορικών ενισχύσεων για μια στρατηγική εκστρατεία βομβαρδισμού.
Συμπέρασμα και στρατηγική προοπτική
Η ανάπτυξη στρατηγικών βομβαρδιστικών B-52H και η αποστολή μοίρων F-35 επιβεβαιώνουν διαρροές του Πενταγώνου σχετικά με σχέδια για έναν «ευρύτερο πόλεμο» με στόχο την καταστροφή της υποδομής βαλλιστικών πυραύλων και πυρηνικών υποδομών του Ιράν. Από την πλευρά της, η Τεχεράνη έχει επιδείξει —παραλύοντας το ηλεκτρικό δίκτυο του Κουβέιτ και επιτιθέμενη σε βάσεις στην Ιορδανία και το Μπαχρέιν— την ικανότητά της να αποδεκατίσει πλήρως τους πόρους των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους στην περιοχή.
Δεδομένων αυτών των δεικτών, είναι πολύ πιθανό η φύση των όπλων που θα αναπτυχθούν να εξελιχθεί τις επόμενες ώρες, με την Ουάσινγκτον να καταφεύγει ενδεχομένως σε εντατικούς βομβαρδισμούς ορισμένων περιοχών. Αυτή η κλιμάκωση αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε επέκταση του καταλόγου στόχων του Ιράν, ο οποίος θα περιλαμβάνει επιθέσεις σε εγκαταστάσεις αφαλάτωσης ενέργειας και νερού σε όλα τα κράτη του Κόλπου χωρίς εξαίρεση. Επιπλέον, οι κουρδικές δυνάμεις που υποστηρίζονται από το Ισραήλ θα μπορούσαν να κινητοποιηθούν για να ξεκινήσουν έναν χερσαίο πόλεμο φθοράς, βυθίζοντας τον κόσμο στη χειρότερη ενεργειακή κρίση και κρίση ασφάλειας από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, με την πολύ πραγματική και βαθιά ανησυχητική προοπτική παρέμβασης μεγάλων δυνάμεων για τη δημιουργία νέων κόκκινων γραμμών.
πηγή: IntelSky
από τον Σαμίρ Χάμα
Ο Ντόναλντ Τραμπ επικρίνει δημόσια τον Νετανιάχου, ο Τζ. Ντ. Βανς εγείρει την πιθανότητα εκβιασμού που σχετίζεται με την υπόθεση Έπσταϊν και η Ουάσινγκτον αποκλίνει από το Ισραήλ στο θέμα του Ιράν. Διπροσωπία ή γνήσιες διαφωνίες: εξακολουθούν να παίζουν την ίδια μελωδία αυτοί οι ιστορικοί σύμμαχοι;
Μία παραδοχή και όλα κλονίζονται. Στις 16 Ιουλίου, κατά τη διάρκεια του podcast του Joe Rogan, ο JD Vance είπε τη λέξη που δεν έπρεπε ποτέ να ειπωθεί: ο Epstein ήταν «συνδεδεμένος με το βαθύ κράτος του Ισραήλ». Μία μόνο πρόταση, ελάχιστα προσδιορισμένη στο πέρασμά της, και ολόκληρη η αρχιτεκτονική της συμμαχίας ΗΠΑ-Ισραήλ άρχισε να καταρρέει ζωντανά στον αέρα. Ο Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών δεν μιλούσε ελαφρά τη καρδία: η αποκάλυψή του ακολούθησε την απόφαση του Πενταγώνου να αυξήσει το επίπεδο συναγερμού αντικατασκοπείας κατά του Ισραήλ στο υψηλότερο επίπεδο, μετά από υποψίες για την παρακολούθηση του διαπραγματευτή τηλεφωνικών κλήσεων Steve Witkoff. Μίλησε επίσης ενώ το Στενό του Ορμούζ έκλεινε, οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύονταν στα ύψη και η εκεχειρία των Βερσαλλιών κατέρρεε. Ήταν σκόπιμη διπροσωπία ή μια μη αναστρέψιμη στρατηγική ρωγμή; Η ιστορική συμμαχία δεν φαίνεται πλέον να παίζει τον ίδιο ρυθμό και κανείς, στην Ουάσινγκτον ή στο Τελ Αβίβ, δεν φαίνεται να γνωρίζει ποιος έχει αλλάξει ρυθμό.
Διπροσωπία, εκβιασμός, η υπόθεση Epstein: η αμφιβολία εδραιώνεται στην Ουάσιγκτον
Ο ιστορικός Γιουσέφ Μπουσούμα, σε συνέντευξη που έδωσε στο TRT Français , πιστεύει ότι είναι απαραίτητο να απορριφθεί πρώτα η απλοϊκή ερμηνεία μιας απλής «σύγκρουσης προσωπικοτήτων» μεταξύ Τραμπ και Νετανιάχου. Σύμφωνα με τον ίδιο, η αντίφαση είναι δομική. «Από τον Ψυχρό Πόλεμο, το Ισραήλ έχει λειτουργήσει ως εγγυητής της περιφερειακής τάξης εκ μέρους της Ουάσιγκτον, ένας ρόλος που οι αραβικές μοναρχίες δεν μπορούσαν να αναλάβουν. Ωστόσο, αυτός ο ρόλος έχει διαβρωθεί από την ιστορική τους ήττα από το Ιράν ». Ο ιστορικός σημειώνει επίσης ότι «ο ρυθμός των ισραηλινοαραβικών πολέμων έχει επιταχυνθεί σημαντικά από το 1948, απόδειξη ότι το Ισραήλ αποτυγχάνει όλο και περισσότερο να περιορίσει τις παλαιστινιακές και λιβανέζικες εξεγέρσεις, καθώς και την άνοδο του Ιράν, την οποία υποτίθεται ότι καταστέλλει εκ μέρους της Δύσης ». Η Ουάσιγκτον αναγκάζεται έτσι να παρέμβει άμεσα, με κίνδυνο των δικών της συμφερόντων στον Κόλπο. Περισσότεροι από 80 στόχοι χτυπήθηκαν από το Πεντάγωνο στις αρχές Ιουλίου, επαναφέρθηκε ναυτικός αποκλεισμός, ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις στην Ιορδανία και το Κουβέιτ και, πάνω απ' όλα, το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ στις 12 Ιουλίου, το οποίο προκάλεσε την αύξηση της τιμής του αργού πετρελαίου Brent κατά περισσότερο από 4%. «Το σημείο τριβής είναι το Ορμούζ », συνοψίζει ο Μπουσούμα, ο οποίος το βλέπει ως το ακριβές μέτρο της αποτυχίας του Ισραήλ να «διατηρήσει την αυτοκρατορική τάξη » .
Διπροσωπία, εκβιασμός, η υπόθεση Epstein: η αμφιβολία εδραιώνεται στην Ουάσιγκτον
Η ιστορία στα παρασκήνια αυτής της στρατηγικής απόκλισης αποκαλύπτει ένα πρωτοφανές σκοτάδι. Ένα έγγραφο του FBI, το οποίο αποχαρακτηρίστηκε τον Ιανουάριο, βασίστηκε σε μια εμπιστευτική ανθρώπινη πηγή για να υποστηρίξει ότι ο Epstein είχε ενεργήσει ως πλανόδιος πωλητής επιρροής, με στόχο να εκθέσει τις αμερικανικές πολιτικές και οικονομικές ελίτ, συμπεριλαμβανομένου του Ντόναλντ Τραμπ. Αυτή η θεωρία κέρδισε γρήγορα έδαφος, τροφοδοτούμενη από τον ιρανικό τύπο όσο και από το φιλορωσικό κίνημα: το Ισραήλ, μέσω των άγνωστων φακέλων Epstein, υποτίθεται ότι είχε επιρροή στον Αμερικανό πρόεδρο. Αυτό, υποστηρίζεται, εξηγεί τη θέση, για τους υποστηρικτές της, ότι ο Ντόναλντ Τραμπ παρασύρθηκε βίαια σε έναν πόλεμο που δεν ήθελε. Αληθινή ή ψευδής, η θεωρία ευδοκιμεί σε μια πολύ πραγματική βάση: αυτή μιας πλέον καθιερωμένης διπροσωπίας μεταξύ των δύο κυβερνήσεων. Ο άνθρωπος που παρουσιάστηκε ως ο πιο «άνευ όρων» σύμμαχος του Νετανιάχου είναι επίσης αυτός που φέρεται να τον αποκάλεσε «εντελώς τρελό» στο τηλέφωνο, σύμφωνα με το Axios. Η αντιστροφή είναι πλήρης.
AIPAC, το τίμημα του πολέμου
Τίποτα από αυτά δεν είναι σύμπτωση. Είναι η έκφραση μιας βίαιης πάλης για την εξουσία. Ο Τζο Κεντ, ο πρώην διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας των ΗΠΑ, ο οποίος παραιτήθηκε, το έθεσε με λόγια ήδη από τον Μάρτιο: αυτός ο πόλεμος ξεκίνησε υπό την πίεση του Ισραήλ και του αμερικανικού λόμπι του. Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν αυτή τη διάγνωση: 28 εκατομμύρια δολάρια καταβλήθηκαν από την AIPAC σε εκστρατείες του Κογκρέσου για τον κύκλο 2025-2026, μπλοκάροντας ουσιαστικά κάθε διπλωματικό χώρο με την Τεχεράνη. Ο γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ, από την πλευρά του, ασπάζεται την πολιτική θεολογία που σφραγίζει αυτή τη συμμαχία: «Η εγκατάλειψη του Ισραήλ θα ήταν σαν να σε εγκατέλειπε ο Θεός ». Αλλά αυτή η παντοδυναμία έχει ένα τίμημα, και ο Μπουσούμα την τοποθετεί ακριβώς στην Κνεσέτ, όπου κανείς δεν αμφισβητεί τον Νετανιάχου. «Ο Νετανιάχου πούλησε το κοινό του σε μια γρήγορη περιπέτεια », συνοψίζει ο ιστορικός. «Ωστόσο, οδεύουμε προς έναν πόλεμο φθοράς χωρίς ορατό τέλος ». Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός βρίσκεται έτσι παγιδευμένος σε μια διαμάχη μεταξύ μιας αντιπολίτευσης —η οποία συμφωνεί σε στρατηγικούς στόχους, αλλά υποδηλώνει την αναποτελεσματικότητα της— και μιας αμερικανικής κυβέρνησης που έχει επιτρέψει στον εαυτό της να εμπλακεί σε μια σύγκρουση που αντίκειται στα οικονομικά της συμφέροντα.
Η βάση είναι ραγισμένη, μέχρι και τη βάση MAGA.
Η ανησυχία δεν περιορίζεται στους ήσυχους διαδρόμους της Ουάσινγκτον. Τώρα διαπερνά και το ίδιο το εκλογικό σώμα, συμπεριλαμβανομένων των πιο πιστών υποστηρικτών του. Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα Pew Research, που δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο, το 60% των Αμερικανών έχει αρνητική άποψη για το Ισραήλ, σε σύγκριση με 53% ένα χρόνο νωρίτερα και 40% το 2022. Το 59% δεν εμπιστεύεται πλέον τον Νετανιάχου. Ακόμη και η αμερικανοεβραϊκή κοινότητα, ένας ιστορικός πυλώνας άνευ όρων υποστήριξης, καταρρέει: το 56% των Αμερικανών Εβραίων λένε ότι δεν εμπιστεύονται πλέον τον Ισραηλινό πρωθυπουργό και σχεδόν τέσσερις στους δέκα πιστεύουν ότι το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα, ένα ποσοστό που αυξάνεται σε έναν στους δύο μεταξύ των ατόμων κάτω των 35 ετών. Ο πρόεδρος της J Street, Τζέρεμι Μπεν-Άμι, συνοψίζει τη γενεακή μετατόπιση: η αυξανόμενη δυσπιστία προς τους νέους Αμερικανούς Εβραίους πηγάζει άμεσα από τις πολιτικές του Νετανιάχου και μια αβάσιμη πίστη στο «Ισραήλ, σωστό ή λάθος» . Αλλά ο πιο απροσδόκητος σεισμός συμβαίνει στη δεξιά. Η ίδια η βάση του MAGA καταρρέει: μια δημοσκόπηση των New York Times/Siena δείχνει ότι το 38% των Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων θέλει να δει τον επόμενο υποψήφιο του κόμματος να «αλλάζει πορεία» απέναντι στο Ισραήλ, και σχεδόν το ένα τρίτο ήδη θεωρεί τον Τραμπ «υπερβολικά ευνοϊκό» για το εβραϊκό κράτος. Μεταξύ των νέων Ρεπουμπλικανών ηλικίας 18 έως 34 ετών, μόνο το 22% εξακολουθεί να υποστηρίζει τις ενέργειες του Ισραήλ, σε σύγκριση με το 57% που δυσπιστεί μεταξύ των κάτω των 50 ετών, ένα ποσοστό που ήταν μόνο 24% μεταξύ των άνω των 50 τον Μάρτιο του 2022. Ο δημοσιογράφος Tucker Carlson, η αμφιλεγόμενη YouTuber Candace Owens και η πρώην υποστηρικτής του Τραμπ Marjorie Taylor Greene: η κριτική για την ισραηλινο-αμερικανική συμμαχία δεν είναι πλέον ένα περιθωριακό ταμπού. διαπερνά την καρδιά του κινήματος «Η Αμερική Πρώτα». Μια γενεαλογική και σεκταριστική μετατόπιση που στερεί από τον Νετανιάχου τα δύο ιστορικά του προστατευτικά φράγματα - την εβραϊκή κοινοτική αφοσίωση και τον ευαγγελικό-συντηρητικό ζήλο - και η οποία, σε συνδυασμό με το ιρανικό τέλμα και τις υποψίες για διπροσωπία που περιβάλλουν τον Τραμπ, θα μπορούσε κάλλιστα να μετατρέψει την τρέχουσα τακτική τριβή σε μια διαρκή στρατηγική ρήξη μεταξύ των δύο συμμάχων.
Οδεύει ο Νετανιάχου προς την απομόνωση;
Το μνημόνιο του Ισλαμαμπάντ υποτίθεται ότι θα τα έλυνε όλα: το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ με αντάλλαγμα την άρση του αποκλεισμού, μια τελική συμφωνία εντός 60 ημερών, εγγυημένη από το Συμβούλιο Ασφαλείας. Υπογράφηκε εξ αποστάσεως στις 17 Ιουνίου και μονογραφήθηκε με μεγάλη φανφάρα από τον Τραμπ στις Βερσαλλίες. Ένας παρατηρητής, ακόμη και πριν από την υπογραφή του, περιέγραψε το κείμενο ως μια απλή «δέσμευση για δέσμευση», ανακλητή ανά πάσα στιγμή. Δεν κράτησε ούτε έναν μήνα. Στις 7 Ιουλίου, οι επιθέσεις συνεχίστηκαν. Για τον Μπουσούμα, όλα εξαρτώνται πλέον από έναν μόνο παράγοντα: την «ιρανική ανθεκτικότητα », το μόνο πράγμα που μπορεί να αναγκάσει την Ουάσινγκτον να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ειδικά επειδή η αμερικανική παραγωγή αντιπυραυλικών συστημάτων δείχνει τα όριά της, με μια κρίσιμη προθεσμία που αναφέρεται για τα μέσα Αυγούστου.
Αν το Ιράν απορροφήσει το πλήγμα και κρατηθεί σταθερά, η απομόνωση γίνεται, σύμφωνα με τον ιστορικό, σχεδόν αυτόματη, «όχι μόνο του Νετανιάχου, αλλά ολόκληρου του ισραηλινού σχεδίου ». Το σχέδιο του Τραμπ στη Γάζα δεν πείθει πλέον κανέναν και η Χεζμπολάχ παραμένει όρθια στον Λίβανο. Ο Γιουσούμα φέρνει τη σύγκριση στο λογικό της συμπέρασμα: το Ισραήλ ακολουθεί την πορεία των «κινημάτων ανεξαρτησίας των εποίκων» που επιδιώκουν να απελευθερωθούν από μια μητρόπολη που έχει κουραστεί να πληρώνει το τίμημα της συμμαχίας, όπως η Νότια Αφρική του απαρτχάιντ, που εγκαταλείφθηκε από τη Δύση τη δεκαετία του 1980 όταν το κόστος υπερίσχυσε του οφέλους. Ωστόσο, τίποτα δεν είναι σίγουρο: με την αυξανόμενη εμπλοκή των Ευρωπαίων, την αξιοσημείωτη παρουσία των Σαουδαράβων στην κηδεία του Ανώτατου Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ και τις αναδυόμενες εντάσεις μεταξύ Ριάντ και Αμπού Ντάμπι, η περιοχή αναδιαμορφώνεται ορατά. Η Ουάσινγκτον, πραγματιστική από ανάγκη και όχι από επιλογή, θα πρέπει να αποφασίσει μεταξύ ενός ολοένα και πιο αβάσιμου συμμάχου και των πετρελαϊκών συμφερόντων που ήδη της γλιστρούν από τα χέρια. Τα μέσα Αυγούστου διαμορφώνονται ως η προθεσμία που ούτε ο Τραμπ ούτε ο Νετανιάχου θα μπορέσουν να αποφύγουν.
Πηγή: TRT Γαλλικά
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: