.jpg)
Πίσω από αυτό το πρωτόκολλο βρίσκεται η διαπραγμάτευση που αποσκοπεί στη διόρθωση μιας γεωγραφικής ανωμαλίας που διαρκεί εδώ και 166 χρόνια.
Kαι της οποίας το αποτέλεσμα - το άνοιγμα του ποταμού Tumen και η ενοποίηση του λιμανιού του Rason - θα αναδιοργανώσει τη Θάλασσα της Ιαπωνίας, τα ρωσο-κινεζικά χρηματιστήρια ενέργειας και την κινεζική οδό πρόσβασης στην Αρκτική.
Ο Σι Τζινπίνγκ ολοκλήρωσε την επίσκεψή του στην Πιονγιάνγκ την Τρίτη, την πρώτη του από το 2019 και το πρώτο του ταξίδι στο εξωτερικό φέτος, αφού διακήρυξε μια «κρίσιμη συναίνεση» με τον Κιμ Γιονγκ Ουν. Το πρόγραμμα εξελίχθηκε όπως είχε προγραμματιστεί: τελετή κατάθεσης στεφάνου στον Πύργο της Φιλίας προς τιμήν των Κινέζων εθελοντών που έπεσαν κατά τη διάρκεια του Κορεατικού Πολέμου, ξενάγηση στην νεόκτιστη πανεπιστημιούπολη της Κεντρικής Σχολής Εκπαίδευσης Στελεχών του Εργατικού Κόμματος, γεύμα στον Ξενώνα Kumsusan και δέσμευση να « δοθεί μια ισχυρή νέα ώθηση στις σοσιαλιστικές υποθέσεις και των δύο χωρών » φέτος που σηματοδοτεί την επέτειο της Συνθήκης Φιλίας, Συνεργασίας και Αμοιβαίας Βοήθειας. Ο Κιμ, από την πλευρά του, δήλωσε ότι η επίσκεψη έστειλε ένα σαφές μήνυμα ευθυγράμμισης προς τον κόσμο.
Προς το παρόν, αυτά είναι απλώς τα φαινόμενα, αλλά το πραγματικό ζήτημα έγκειται σε όσα δεν έχουν ειπωθεί και στην ταυτότητα όσων συμμετείχαν. Το 2019, η αποπυρηνικοποίηση της χερσονήσου ήταν το επαναλαμβανόμενο θέμα κάθε συνάντησης σε αυτό το επίπεδο. Αυτή τη φορά, το θέμα απουσίαζε αισθητά από τις δηλώσεις και τις ομιλίες. Αυτή η σιωπή επιβεβαιώνει ότι το Πεκίνο έχει πάψει να θεωρεί το οπλοστάσιο της Βόρειας Κορέας ως πρόβλημα που πρέπει να λυθεί και τώρα το αντιμετωπίζει ως τετελεσμένο γεγονός που πρέπει να διαχειριστεί. Και η σύνθεση της αντιπροσωπείας επιβεβαιώνει ότι η πραγματική ατζέντα ήταν αρκετά διαφορετική.
Ο Σι συνοδευόταν από τον Κάι Τσι, τον de facto αρχηγό του επιτελείου του, τον υπουργό Άμυνας Ντονγκ Τζουν, τον υπουργό Εξωτερικών Γουάνγκ Γι, τον Ζενγκ Σαντζιέ, διευθυντή της Εθνικής Επιτροπής Ανάπτυξης και Μεταρρυθμίσεων, και τον υπουργό Εμπορίου Γουάνγκ Γουεντάο. Όταν ένα κράτος στέλνει τον επικεφαλής του κεντρικού οικονομικού σχεδιασμού και τον υπουργό Εμπορίου του σε μια χώρα που υπόκειται στο αυστηρότερο καθεστώς κυρώσεων στον κόσμο, δεν το κάνει για αναμνηστικό τουρισμό, αλλά για να δοκιμάσει τα νερά.
Ένας Κινέζος εμπειρογνώμονας σε διμερείς σχέσεις, τον οποίο ανέφερε ανώνυμα ο Τύπος του Χονγκ Κονγκ, συνόψισε την ερμηνεία του Πεκίνου ως εξής: Ο ρόλος της Κίνας είναι «απολύτως απαραίτητος» για οποιαδήποτε επίλυση της κατάστασης στη χερσόνησο και η επιρροή της στην άμβλυνση των εντάσεων «παραμένει αναντικατάστατη». Ο ίδιος αναλυτής περιέγραψε την Κίνα ως «σημαντικό πλεονέκτημα» για τη ΛΔΚ και υπαινίχθηκε ότι η Πιονγιάνγκ θα μπορούσε να αντλήσει έμπνευση από την αναπτυξιακή εμπειρία της Κίνας σε ορισμένους συγκεκριμένους τομείς.
Ο William Yang της Διεθνούς Ομάδας Κρίσεων πρόσθεσε μια άλλη διάσταση σε αυτήν την ανάλυση, υποστηρίζοντας ότι αυτή η συνάντηση ενισχύει την εικόνα του Πεκίνου ως της μόνης μεγάλης δύναμης ικανής να ξεκινήσει διάλογο με χώρες στα αντίθετα άκρα του διεθνούς φάσματος, λίγες μόνο εβδομάδες αφότου ο Xi Jinping φιλοξένησε τον Donald Trump και τον Vladimir Putin σε διαδοχικές συνόδους κορυφής στο Πεκίνο. Αυτή η τριγωνική σειρά συναντήσεων -Trump, Putin, Kim- μέσα σε λίγες εβδομάδες δεν μπορεί να ερμηνευτεί απλοϊκά. Ο Xi τοποθετείται ως ο μόνος παράγοντας που διεξάγει ταυτόχρονα διάλογο με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη σε αυτή τη σύγκρουση.
Η «κλειδαριά» του 1860: γιατί η Κίνα δεν έχει πρόσβαση στη Θάλασσα της Ιαπωνίας
Για να κατανοήσουμε τι πραγματικά διακυβευόταν σε αυτές τις διαπραγματεύσεις, πρέπει να ανατρέξουμε στο 1860. Εκείνο το έτος, στο πλαίσιο των «άνισων συνθηκών» που ακολούθησαν τον Δεύτερο Πόλεμο του Οπίου, η Σύμβαση του Πεκίνου παραχώρησε στη Ρωσική Αυτοκρατορία όλη την περιοχή ανατολικά του ποταμού Ουσούρι, η οποία αποτελεί τώρα την περιοχή Πριμόρσκι Κράι. Έτσι, η Κίνα έχασε μονομιάς την πρόσβασή της στη Θάλασσα της Ιαπωνίας.
Από αυτό το σημείο και μετά, η κινεζική επικράτεια καταλήγει στο χωριό Φανγκτσουάν, στην επαρχία Χουντσούν της επαρχίας Τζιλίν, ένα σημείο θέασης με θέα τη θάλασσα περίπου δεκαπέντε χιλιόμετρα κατάντη του ποταμού Τουμέν, αλλά εκτός εμβέλειας. Σε αυτό το τελευταίο τμήμα, ο ποταμός παύει να αποτελεί τα σινο-βορειοκορεατικά σύνορα και γίνεται τα ρωσο-βορειοκορεατικά σύνορα, και η Κίνα περικυκλώνεται επίσημα.
Το δικαίωμα της Κίνας να διασχίζει τον ποταμό Τουμέν αναγνωρίστηκε από τη Μόσχα το 1991, αλλά στην πράξη έχει καταστεί αναποτελεσματικό λόγω δύο εμποδίων: της προσχωματώσεως της κοίτης του ποταμού και, πάνω απ' όλα, της Γέφυρας της Φιλίας, μιας κατασκευής χαμηλού ύψους που εμποδίζει τη διέλευση όλων των εμπορικών πλοίων. Για δεκαετίες, αυτή η γέφυρα αποτελούσε ένα απόλυτα αποτελεσματικό φυσικό εμπόδιο ενάντια στα συμφέροντα όσων επιθυμούσαν να κρατήσουν την Κίνα μακριά από τη Θάλασσα της Ιαπωνίας - συμπεριλαμβανομένης, για μεγάλο χρονικό διάστημα, της ίδιας της Ρωσίας, η οποία ζήλευε το παράκτιο μονοπώλιό της στην Άπω Ανατολή.
Αυτό το αδιέξοδο άρχισε να χαλαρώνει το 2024, όταν ο Κιμ και ο Πούτιν συμφώνησαν να κατασκευάσουν μια διασυνοριακή οδική γέφυρα πάνω από τον ποταμό Τουμέν, και ταυτόχρονα, το Πεκίνο και η Μόσχα ανακοίνωσαν ότι θα συζητήσουν μια νέα θαλάσσια διαδρομή με την Πιονγιάνγκ. Οι συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις σχετικά με την πρόσβαση της Κίνας στη Θάλασσα της Ιαπωνίας μέσω αυτού του ποταμού - ο οποίος αποτελεί τα σύνορα της Βόρειας Κορέας με τους δύο γείτονές της - θεωρούνται πλέον από τους περιφερειακούς αναλυτές ως το κλειδί για να μπορέσουν οι τρεις χώρες να ξεκινήσουν την πορεία της «ουσιαστικής συνεργασίας».
Πίσω από αυτή τη διπλωματική διατύπωση κρύβεται μια σκληρή οικονομική πραγματικότητα: οι κινεζικές επαρχίες Τζιλίν και Χεϊλονγκτζιάνγκ, όπου κατοικούν πάνω από εκατό εκατομμύρια άνθρωποι, αποτελούν έναν περίκλειστο σιτοβολώνα και βιομηχανικό κόμβο. Τα προϊόντα τους πρέπει πλέον να ταξιδέψουν πάνω από χίλια χιλιόμετρα δια ξηράς για να φτάσουν στα λιμάνια Νταλιάν ή Γινγκκόου στη θάλασσα Μποχάι, από όπου και αποστέλλονται. Κάθε χιλιόμετρο αυτής της παράκαμψης αντιπροσωπεύει έναν «γεωγραφικό φόρο» που η Κίνα πληρώνει εδώ και ενάμιση αιώνα.
Αιτία: το λιμάνι που αναπτύσσει το Πεκίνο εδώ και τρεις δεκαετίες
Αν ο ποταμός Τουμέν είναι το κλειδί, ο Ρασόν είναι η καλολαδωμένη κλειδαριά. Η Ειδική Οικονομική Ζώνη Ρατζίν-Σονμπόνγκ, που δημιουργήθηκε από την Πιονγιάνγκ το 1991 στα βορειοανατολικά της χώρας, στεγάζει το πιο περιζήτητο περιουσιακό στοιχείο της Βορειοανατολικής Ασίας: ένα λιμάνι βαθέων υδάτων που παραμένει απαλλαγμένο από πάγους όλο το χρόνο, μια προϋπόθεση που δεν πληρούν τα γειτονικά ρωσικά λιμάνια, τα οποία υπόκεινται σε χειμερινό πάγωμα ή απαιτούν δαπανηρές επιχειρήσεις παγοθραυστικών. Η Κίνα το κατάλαβε αυτό πολύ νωρίς.
Εταιρείες από το Τζιλίν εξασφάλισαν τα δικαιώματα χρήσης της προβλήτας αριθ. 1 στο Ρατζίν, ενώ η Ρωσία απέκτησε την προβλήτα αριθ. 3 και, το 2013, ανακατασκεύασε τη σιδηροδρομική γραμμή μήκους 54 χιλιομέτρων που συνδέει το Χασάν με το Ρατζίν για τη μεταφορά άνθρακα από τη Σιβηρία. Το 2010 και το 2011, το Πεκίνο δοκίμασε αυτό που τα σχέδιά του αποκαλούν στρατηγική «από λιμάνι σε θάλασσα», φορτώνοντας άνθρακα από το Χουντσούν σε πλοία στο Ρατζίν με προορισμό τη Σαγκάη — το εγχώριο εμπόριο της Κίνας διέρχεται από διεθνή ύδατα μέσω ξένου λιμένα.
Έκτοτε, αυτή η λογική έχει διευρυνθεί και το 2023, η Ρωσία εξουσιοδότησε την Κίνα, για πρώτη φορά μετά από ενάμιση αιώνα, να χρησιμοποιήσει το Βλαδιβοστόκ ως λιμάνι διαμετακόμισης για το εγχώριο εμπόριό της - μια κίνηση αδιανόητη πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία και την εξάρτηση της Ρωσίας από την κινεζική αγορά. Το Ράσον δεν ανταγωνίζεται αυτήν την παραχώρηση. Την συμπληρώνει και την εδραιώνει. Το Βλαδιβοστόκ είναι μια ανακλητή χάρη που χορηγήθηκε από τη Μόσχα. Η ενοποιημένη πρόσβαση μέσω του Τούμεν-Ράσον, με τις δικές της υποδομές και έναν βορειοκορεάτη εταίρο που χρειάζεται ξένο νόμισμα, αποτελεί μια διαρθρωτική θέση.
Η αρκτική διάσταση: Ρατζίν, νότιος κόμβος του Πολικού Δρόμου του Μεταξιού
Η πρόσβαση στη Θάλασσα της Ιαπωνίας δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι ο πρώτος κρίκος σε μια αλυσίδα που οδηγεί στον Αρκτικό Ωκεανό. Από τη Λευκή Βίβλο του 2018, η Κίνα έχει αυτοπροσδιοριστεί ως «Κράτος κοντά στην Αρκτική» και έχει ενσωματώσει τη Βόρεια Θαλάσσια Διαδρομή — αυτόν τον διάδρομο που εκτείνεται κατά μήκος των ακτών της Σιβηρίας — στην «Πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» με την ονομασία «Πολικός Δρόμος του Μεταξιού».
Τα στοιχεία εξηγούν αυτή την εμμονή: η διαδρομή που συνδέει τα λιμάνια της βόρειας Κίνας με την Ευρώπη μέσω της Αρκτικής μειώνει την απόσταση κατά σχεδόν σαράντα τοις εκατό σε σύγκριση με την παραδοσιακή διαδρομή μέσω της Μάλακα και του Σουέζ, η οποία, από επιχειρησιακής άποψης, μεταφράζεται σε εξοικονόμηση δέκα έως δεκαπέντε ημερών χρόνου πλεύσης, με αποτέλεσμα την εξοικονόμηση καυσίμων. Και υπάρχει ένα επιχείρημα που έχει μεγαλύτερο βάρος από την εμπορική πτυχή: η αρκτική διαδρομή παρακάμπτει εντελώς το Στενό της Μάλακα, το σημείο συμφόρησης που περιπολεί το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ και το οποίο το κινεζικό δόγμα έχει χαρακτηρίσει εδώ και δύο δεκαετίες ως την κύρια στρατηγική του ευπάθεια.
Εδώ είναι που η γεωγραφία του ποταμού Τουμέν αποκτά πραγματικά σημασία: ένα πλοίο που αναχωρεί από το Ρατζίν -ή, στο πιο αισιόδοξο σενάριο, από ένα μελλοντικό σημείο επιβίβασης της Κίνας που βρίσκεται στον ίδιο τον ποταμό- εισέρχεται στη Θάλασσα της Ιαπωνίας, διέρχεται από το Στενό Λα Περούζ και συνδέεται απευθείας με τη Βόρεια Θαλάσσια Οδό. Για τις βορειοανατολικές επαρχίες της Κίνας, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να τοποθετηθούν απευθείας στον άξονα της Αρκτικής χωρίς να χρειάζεται να περάσουν από τα συμφορημένα λιμάνια της Θάλασσας Μποχάι ή να κάνουν τον περίπλου της Κορεατικής Χερσονήσου.
Η Κίνα χρησιμοποιεί ήδη αυτήν τη διαδρομή. Οι κινεζικές ναυτιλιακές εταιρείες πραγματοποιούν τακτικά εμπορικές διαβάσεις στην Αρκτική κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου και τα κινεζικά κεφάλαια επενδύονται σε μεγάλα ρωσικά έργα υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Αρκτική, από το Γιαμάλ έως τα πιο πρόσφατα έργα, χάρη στους στόλους τους από πλοία μεταφοράς LNG πολικής κλάσης. Αυτό που λείπει δεν είναι ούτε η θέληση ούτε η χωρητικότητα, αλλά μάλλον ένα ειδικό βόρειο σημείο πρόσβασης. Το Ράσον είναι ακριβώς αυτό το σημείο πρόσβασης.
Ο ενεργειακός διάδρομος με τη Ρωσία και η πρόσοψη που βλέπει στη Θάλασσα της Ιαπωνίας
Ο δεύτερος τομέας αφορά την ενέργεια. Από το 2022, η Ρωσία έχει εδραιώσει τη θέση της ως ο κύριος προμηθευτής πετρελαίου της Κίνας, χάρη στους όγκους τόσο από τον αγωγό Ανατολικής Σιβηρίας-Ειρηνικού Ωκεανού όσο και από τις θαλάσσιες μεταφορές από τον τερματικό σταθμό Kozmino στη Θάλασσα της Ιαπωνίας. Αυτό συμπληρώνεται από τον αγωγό φυσικού αερίου «Η Δύναμη της Σιβηρίας», η λειτουργία του οποίου συνεχίζει να επεκτείνεται, και τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις σχετικά με την κατασκευή ενός δεύτερου αγωγού φυσικού αερίου.
Ως αποτέλεσμα, η Θάλασσα της Ιαπωνίας έχει πάψει να αποτελεί περιφερειακή θάλασσα για την κινεζική οικονομία· πλέον αποτελεί έναν από τους κύριους άξονες των ρωσικών εξαγωγών ενέργειας προς την Ασία, μέσω του οποίου διέρχεται σημαντικό μέρος του αργού πετρελαίου που τροφοδοτεί τα ανεξάρτητα διυλιστήρια της βόρειας Κίνας.
Μια ενισχυμένη κινεζική παρουσία στο Ράσον - τερματικοί σταθμοί, εγκαταστάσεις αποθήκευσης, υλικοτεχνικές δυνατότητες και, εάν είναι απαραίτητο, η παρουσία ακτοφυλακής ή ναυτικών μονάδων σε λιμενικές περιοχές - καθιστά το Πεκίνο τον φυσικό εγγυητή αυτού του διαδρόμου και όχι πλέον απλώς έναν πελάτη. Σε ένα σενάριο κρίσης που περιβάλλει την Ταϊβάν, με έναν δυτικό αποκλεισμό των νότιων θαλάσσιων οδών, η δυνατότητα παραλαβής ρωσικής ενέργειας μέσω ενός βορειοανατολικού μετώπου που προστατεύεται από το στρατηγικό βάθος τριών συμμαχικών κρατών αξίζει πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε σύμβαση. Στη γεωπολιτική, η ενέργεια δεν μετριέται μόνο σε βαρέλια. μετριέται σε διαδρομές που ο αντίπαλος δεν μπορεί να αποκόψει.
Μια θάλασσα που στρατιωτικοποιείται: Η Ιαπωνία επανεξοπλίζεται, η Πιονγιάνγκ εκτοξεύει αντιτορπιλικά
Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια θάλασσα που στρατιωτικοποιείται με ιλιγγιώδη ρυθμό. Η Ιαπωνία έχει εγκαταλείψει δεκαετίες αυτοσυγκράτησης και κινείται προς αμυντικές δαπάνες ισοδύναμες με το 2% του ΑΕΠ της, αποκτώντας δυνατότητες αντιμετώπισης μακροπρόθεσμα, ενισχύοντας παράλληλα τον τριμερή συντονισμό της με την Ουάσινγκτον και τη Σεούλ. Ο Xi Jinping δεν επέλεξε τα λόγια του τυχαία στο άρθρο του που δημοσιεύθηκε στον βορειοκορεατικό τύπο την παραμονή αυτής της επίσκεψης: μια υπεράσπιση της τάξης μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και της «διεθνούς δικαιοσύνης», συνοδευόμενη από μια υπενθύμιση ότι η ιαπωνική εισβολή προκάλεσε ανείπωτα βάσανα στους Κινέζους και τους Κορεάτες και ότι το Τόκιο δεν έχει ποτέ μάθει πλήρως τα μαθήματα του πολεμικού του παρελθόντος. Το μήνυμα στοχεύει σαφώς σε έναν στόχο: Ο ιαπωνικός επανεξοπλισμός είναι η ιστορική και πολιτική κόλλα που συνδέει το τρίγωνο Πεκίνου-Μόσχας-Πιονγιάνγκ.
Η Κίνα και η Ρωσία διεξάγουν ήδη στρατιωτικές επιχειρήσεις σε αυτήν την περιοχή. Οι κοινές αεροπορικές περιπολίες στρατηγικών βομβαρδιστικών πάνω από τη Θάλασσα της Ιαπωνίας και οι κοινές ναυτικές ασκήσεις μέσω των στενών Tsushima και La Pérouse έχουν γίνει συνηθισμένες από το 2019. Και τώρα, μια νέα μεταβλητή προστίθεται σε αυτή τη σκακιέρα: ο επιταχυνόμενος μετασχηματισμός του βορειοκορεατικού ναυτικού.
Το αντιτορπιλικό πυραύλων κλάσης Choe Hyon, το οποίο θα τεθεί σε λειτουργία στα τέλη του 2024 και έχει εκτόπισμα έως 5.000 τόνους, είναι το μεγαλύτερο πολεμικό πλοίο επιφανείας που έχει κατασκευάσει η χώρα και το πρώτο που είναι εξοπλισμένο με ραντάρ φάσης και συστήματα κάθετης εκτόξευσης, δυνατότητες που διάφοροι αναλυτές αποδίδουν στη ρωσική τεχνική βοήθεια, η οποία έλαβε σε αντάλλαγμα για τα στρατεύματα και τον εξοπλισμό που στέλνει η Πιονγιάνγκ στο πλαίσιο της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης στην Ουκρανία.
Το πρώτο πλοίο καθελκύστηκε τον Απρίλιο του περασμένου έτους. Το δεύτερο, το Kang Kon, το οποίο ανατράπηκε κατά την τελετή καθέλκυσής του, ανελκύστηκε και ανορθώθηκε τον Ιούνιο και αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε θαλάσσιες δοκιμές, στις οποίες παρευρέθηκε ο ίδιος ο Κιμ. Το τρίτο βρίσκεται υπό κατασκευή στο ναυπηγείο Nampo και έχει προγραμματιστεί να καθελκύσει τον Οκτώβριο. Ο Κιμ διέταξε την έναρξη λειτουργίας δύο αντιτορπιλικών αυτής της κλάσης ετησίως και όρισε την «ταχεία ενίσχυση των ναυτικών δυνάμεων» ως την κεντρική αποστολή του νέου πενταετούς αμυντικού σχεδίου, ενώ η κατασκευή του πρώτου πυρηνοκίνητου υποβρυχίου, που ανακοινώθηκε το 2021, συνεχίζεται.
Τα κρατικά μέσα ενημέρωσης αποδίδουν σε αυτά τα πλοία την ικανότητα να εκτοξεύουν βαλλιστικούς πυραύλους και πυραύλους κρουζ εναντίον αεροσκαφών, πλοίων και υποβρυχίων, μερικά από τα οποία διαθέτουν υπερηχητικές ικανότητες και πυρηνικό δυναμικό. Ένα βορειοκορεατικό ναυτικό ικανό να επιχειρεί στην ανοιχτή θάλασσα διαταράσσει τους υπολογισμούς της Σεούλ και του Τόκιο, ακριβώς στην ίδια θάλασσα όπου η Κίνα επιδιώκει να εξασφαλίσει θαλάσσια πρόσβαση.
Ο οικονομικός πυλώνας: τα στοιχεία μιας ελεγχόμενης απόψυξης
Αυτή η επίσκεψη έχει μια συγκεκριμένη βάση στις εμπορικές σχέσεις. Το διμερές εμπόριο έφτασε τα 325,8 εκατομμύρια δολάρια τον Απρίλιο, το υψηλότερο επίπεδό του από τον Δεκέμβριο του 2017, όταν το Συμβούλιο Ασφαλείας διέλυσε τους πυλώνες των εξαγωγών της ΛΔΚ μετά τις πυρηνικές και βαλλιστικές δοκιμές που διεξήχθησαν εκείνο το έτος.
Οι πωλήσεις προς την Κίνα ανήλθαν σε 252,3 εκατομμύρια, το δεύτερο υψηλότερο μηνιαίο ποσό από το 2020, ενώ οι αγορές από τη ΛΔΚ έφτασαν τα 73,5 εκατομμύρια, επίσης ένα επίπεδο ρεκόρ από το τέλος του 2017. Το καλάθι αγαθών, χαρακτηριστικό της οικονομίας μιας χώρας που υπόκειται σε κυρώσεις, αποτελείται κυρίως από μεταλλεύματα και συμπυκνώματα βολφραμίου, καθώς και περούκες, γενειάδες, φρύδια και ψεύτικες βλεφαρίδες, που αντιπροσωπεύουν περίπου το εξήντα τοις εκατό του εμπορίου.
Τα επιβατικά τρένα λειτουργούν ξανά από τον Μάρτιο — τέσσερα την εβδομάδα μεταξύ Πεκίνου και Πιονγιάνγκ, ένα την ημέρα από την Νταντόνγκ — για πρώτη φορά από το κλείσιμο των συνόρων το 2020. Η Air China μάλιστα επανέφερε για λίγο την απευθείας πτήση της πριν την αναστείλει τον Απρίλιο χωρίς επίσημη εξήγηση, κάτι που υπενθυμίζει ότι αυτή η απόψυξη είναι ελεγχόμενη, σταδιακή και αναστρέψιμη.
Η Πιονγιάνγκ χρειάζεται αυτή την απόψυξη. Ο Κιμ δήλωσε φέτος, ενώπιον του συνεδρίου του Εργατικού Κόμματος, ότι η τόνωση της οικονομικής ανάπτυξης και η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του πληθυσμού ήταν ένα «βαρύ και επείγον» ιστορικό έργο, καθώς η ασφάλεια του καθεστώτος ήδη διασφαλίζεται από την πυρηνική του ομπρέλα. Και παρόλο που η Ρωσία έχει γίνει η κύρια πηγή τουριστών και επίσημος στρατιωτικός εταίρος χάρη στο αμυντικό σύμφωνο που επικυρώθηκε μετά τη σύνοδο κορυφής με τον Πούτιν, οι ειδικοί συμφωνούν σχετικά με τους περιορισμούς αυτής της συμφωνίας.
Όπως επεσήμανε ο Choong-Koo Lee του Κορεατικού Ινστιτούτου Άμυνας, η Κίνα είναι η κύρια αγορά εξαγωγών της Βόρειας Κορέας, της παρέχει ενδιάμεσα αγαθά που η Μόσχα δεν μπορεί εύκολα να προμηθεύσει και αντιπροσωπεύει τη μόνη σταθερή πηγή ξένων επενδύσεων. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο οικονομικός ρόλος της Κίνας δεν μπορεί να αντικατασταθεί από τον ρόλο της Ρωσίας. Η Πιονγιάνγκ το γνωρίζει αυτό και ενεργεί αναλόγως: η προσέλκυση της Μόσχας αυξάνει το τίμημα της πίστης της στο Πεκίνο και η φιλοξενία του Xi Jinping της επιτρέπει να αποδείξει στον πληθυσμό της και στον κόσμο ότι είναι ικανή να φιλοξενήσει παγκόσμιους ηγέτες.
Η γεωγραφία ως πολιτικό πρόγραμμα
Η επίσκεψη του Xi θα πρέπει να θεωρηθεί ως ένα βήμα σε μια ευρύτερη διαδικασία, στην οποία η επανέναρξη του ζητήματος του Tumen, το οποίο παραμένει άλυτο εδώ και 166 χρόνια, είναι ύψιστης σημασίας. Εάν οι τριμερείς συνομιλίες είναι επιτυχείς —εκβάθυνση της κοίτης του ποταμού, αντικατάσταση ή ανύψωση της γέφυρας Khasan και επέκταση του Rason με κινεζικές επενδύσεις— το τοπίο της Βορειοανατολικής Ασίας θα μεταμορφωθεί.
Η Κίνα δημιουργεί ένα δεύτερο θαλάσσιο σύνορο που συνδέει το ηπειρωτικό της εσωτερικό με τη Θάλασσα της Ιαπωνίας, τον Βόρειο Ειρηνικό και την Αρκτική διαδρομή, παρακάμπτοντας έτσι τα στενά που ελέγχει ο αντίπαλός της. Η Ρωσία επωφελείται από την Άπω Ανατολή της και εξασφαλίζει την αφοσίωση ενός πελάτη που στηρίζει την πολεμική της οικονομία. Η ΛΔΚ παύει να είναι ένα φτωχό κράτος-κράτος και γίνεται ένας εδαφικός άξονας με τη δική της πηγή στρατηγικών εσόδων, ικανή να χρεώνει τέλη διέλευσης στους δύο γείτονές της.
Σε απάντηση, η δυτική προσέγγιση παραμένει ριζωμένη στο ίδιο το μέσο που τη δημιούργησε: τις κυρώσεις που ισχύουν από το 2006. Αυτές οι κυρώσεις δεν έχουν καταφέρει να αποτρέψουν την απόκτηση πυρηνικού οπλοστασίου ή στόλου αντιτορπιλικών, αλλά έχουν ωθήσει την Πιονγιάνγκ προς μια ολοένα και στενότερη ενσωμάτωση με τη Μόσχα και το Πεκίνο. Το αποτέλεσμα είναι το κλασικό φαινόμενο μπούμερανγκ: κάθε νέα σύσφιξη του απομονωτικού ασφυκτικού κλοιού έχει επιταχύνει την εδραίωση του τριγώνου που η Ουάσιγκτον ισχυριζόταν ότι ήθελε να αποτρέψει. Ενώ τα δυτικά ανακοινωθέντα αναφέρονται σε διακηρύξεις, στα βορειοανατολικά της Κορέας, οι συζητήσεις επικεντρώνονται σε σχέδια, γέφυρες και αποβάθρες.
πηγή: PIA
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: