Η συμφωνία που επιτρέπει την αποκλιμάκωση μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών έχει υπογραφεί.
Έρευνα Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωπολιτικός αναλυτής-αρχισυντάκτης του Mytilenepress και ιδρυτής-δημιουργός των επιστημονικών κλάδων του Γεωπολιτικού Εθνικισμού και της Γεωπολιτικής Θεολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Contact : survivroellas@gmail.com-
Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του Mytilenepress.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
Όπως πάντα, η επίτευξη ενός συμφωνημένου πλαισίου είναι ένα πράγμα, αλλά η προστασία του από διαταράκτες ή κακόβουλη ερμηνεία του κειμένου είναι εντελώς διαφορετικό. Ποιος ξέρει για πόσο καιρό θα παραμείνει άθικτο; Το μνημόνιο κατανόησης αποτελεί, ωστόσο, ένα σημαντικό -αν και προσωρινό- βήμα στο μακρύ ταξίδι που έχει μπροστά του το Ιράν. Ωστόσο, η συμφωνία θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε πιο σημαντικές γεωοικονομικές αλλαγές.
Το Ιράν κατάφερε να πιέσει έναν απρόθυμο Τραμπ να διαβεί τον Ρουβίκωνα. Ο Ντάνι Κιτρινόβιτς , πρώην ανώτερος αναλυτής των ισραηλινών στρατιωτικών πληροφοριών για το Ιράν, δήλωσε ότι για τον Τραμπ, «η επίτευξη συμφωνίας με το Ιράν και ο τερματισμός του τρέχοντος κύκλου κλιμάκωσης δεν είναι απλώς μια επιλογή, αλλά ένας σαφής στρατηγικός στόχος... Τώρα εξετάζει ένα ευρύτερο όραμα για τις σχέσεις ΗΠΑ-Ιράν » .
Ένα αδιαμφισβήτητο δόγμα έχει τσακίσει τα πάντα:
«Η μακροχρόνια προσδοκία σε περιοχές της Ιερουσαλήμ και της Ουάσινγκτον ήταν ότι η συνεχής πίεση θα μπορούσε να οδηγήσει σε αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη... [Ωστόσο,] η ανακοινωθείσα συμφωνία υποδηλώνει μια θεμελιώδη νέα πραγματικότητα: η εκστρατεία που πολλοί ήλπιζαν ότι θα αποδυνάμωνε ή ακόμη και θα αποσταθεροποιούσε την Ισλαμική Δημοκρατία, αντίθετα, έληξε με το καθεστώς άθικτο, ενισχυμένο και επίσημα εμπλεκόμενο από τις Ηνωμένες Πολιτείες... [Αυτό] ισοδυναμεί με την κατάρρευση μιας ευρύτερης στρατηγικής υπόθεσης: ότι η συντονισμένη πίεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ θα μπορούσε να δημιουργήσει συνθήκες που ευνοούν μια θεμελιώδη πολιτική αλλαγή στο Ιράν. Αντίθετα, το πιθανό αποτέλεσμα είναι το αντίθετο - [είναι] ένα αποτέλεσμα που είναι πιθανό να ενισχύσει την εμπιστοσύνη μεταξύ της [ιρανικής] άρχουσας ελίτ αντί να την αποδυναμώσει».
Αυτή η στιγμή αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό στρατηγικό επίτευγμα για το Ιράν: μια ηρωική εικόνα της χώρας εξαπλώνεται παγκοσμίως — ενώ η απομόνωση του Ισραήλ στο ιρανικό ζήτημα, ακόμη και μεταξύ των συμμάχων του στον Κόλπο, έχει αυξηθεί. Σε προσωπικό επίπεδο, η θέση του Νετανιάχου στο Ισραήλ έχει καταρρεύσει καταστροφικά.
Φυσικά, η συμφωνία μπορεί γρήγορα να καταρρεύσει — ο Τραμπ είναι επιρρεπής σε ξαφνικές αλλαγές γνώμης και η πλήρης δύναμη της τάξης των Αμερικανών Σιωνιστών δισεκατομμυριούχων θα απελευθερωθεί εναντίον του, αναγκάζοντάς τον να αλλάξει πορεία (ο Σιωνισμός εργάζεται για να κινητοποιήσει την αντιπολίτευση στο Κογκρέσο και τη Γερουσία).
Και τα δύο είναι πιθανά, αλλά το γεγονός ότι ο Τραμπ κατέληξε σε συμφωνία -έστω και προσωρινή- με το Ιράν υπογραμμίζει μια αυξανόμενη απόκλιση μεταξύ Τραμπ και Ισραήλ. Και η προσπάθεια του Νετανιάχου να διακόψει τη σύνδεση μεταξύ του μνημονίου κατανόησης και οποιασδήποτε εκεχειρίας στον Λίβανο (με την οργάνωση επίθεσης στην περιοχή Νταχίγια της Βηρυτού την Κυριακή) παραδόξως πέτυχε το αντίθετο - ο Τραμπ βελτίωσε γρήγορα τους όρους του μνημονίου κατανόησης υπέρ του Ιράν.
Και αν η συμφωνία αποτύχει, το Ιράν έχει απλώς την επιλογή να κλείσει το Στενό του Ορμούζ, και ενδεχομένως και το Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ. Και τι μπορεί να κάνει ο Τραμπ; Όσο πιο κοντά πλησιάζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στον «οικονομικό γκρεμό» και στις ενδιάμεσες εκλογές, τόσο λιγότερο διατεθειμένος θα είναι να αναζωπυρώσει τον πόλεμο. Σε κάθε περίπτωση, το Ιράν περιμένει και προετοιμάζεται πλήρως για την επανέναρξη των στρατιωτικών επιθέσεων.
Πέρα από τις τοπικές επιπτώσεις της ιεράρχησης του Ιράν από τον Τραμπ έναντι των συμφερόντων του Ισραήλ, η Συμφωνία μπορεί να προμηνύει ευρύτερες γεωπολιτικές συνέπειες.
Για τέσσερις δεκαετίες, το Ιράν έχει περιβληθεί από ένα πλέγμα ολοένα και αυστηρότερων κυρώσεων , αποκλεισμών της ενεργειακής του αγοράς και αποκλεισμού από το δολάριο, γεγονός που αντανακλά τις αδιάκοπες προσπάθειες των Ισραηλινών Εβραίων υπερασπιστών της υπεροχής στο Ισραήλ και την Αμερική να διατηρήσουν την αμερικανική κυριαρχία στη Μέση Ανατολή.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ασκήσει μέγιστη πίεση εδώ και σαράντα χρόνια για να διαλύσουν το Ιράν, αλλά αντίστροφα, μέσω της εχθρότητάς τους, έχουν σφυρηλατήσει τον ίδιο αντίπαλο (Ιράν) για να ασκήσει τώρα την μόχλευσή του για να αφαιρέσει σταδιακά τις αλυσίδες που το περιβάλλουν, ώστε να μπορέσει να αρχίσει να αναπνέει πιο εύκολα.
Η αντίσταση του Ιράν έχει αιχμαλωτίσει τη φαντασία μεγάλου μέρους του κόσμου — ακριβώς επειδή θεωρείται ως ένας ηθικός αγώνας που στοχεύει στην επιβεβαίωση ενός ιρανικού οράματος για το δικό τους μέλλον.
Στην πραγματικότητα, το παράδειγμα του Ιράν έχει μάλλον ανοίξει τα μάτια όλου του κόσμου στο αμερικανικό σχέδιο να εξαναγκάσει τα κράτη να συναινέσουν στις αμερικανικές απαιτήσεις και στην σιωνιστική ηγεμονία στη Μέση Ανατολή.
Τα κράτη που ήδη βλέπουν την έκταση του ασφυκτικού ελέγχου που έχει επιβληθεί στο Ιράν αναζητούν τρόπους να προστατευτούν από μια παρόμοια στρατιωτικοποίηση του εξωτερικού εμπορίου των ΗΠΑ στους τομείς των τροφίμων, του πετρελαίου, των λιπασμάτων - σχεδόν οτιδήποτε για το οποίο οι ΗΠΑ μπορούν να δημιουργήσουν εμπόδιο για να αναπτύξουν εναντίον τους.
Θα αποτελέσει πράγματι η υπογραφή του μνημονίου συνεννόησης σημείο καμπής; Είναι πολύ νωρίς για να πούμε, αλλά ένα πρώτο ερώτημα πρέπει να είναι το εξής: έχει η μεταστροφή του Τραμπ επιφέρει μη αναστρέψιμο πλήγμα στο Ισραήλ;
Ο Λάζαρ Μπέρμαν, στρατιωτικός ανταποκριτής των Times of Israel , παρατηρεί ότι η «ολοκληρωτική νίκη» και οι «αυταπάτες της» έχουν τελειώσει:
«Οι πόλεμοι μετά την 7η Οκτωβρίου, οι οποίοι ήρθαν με προσδοκίες και υποσχέσεις για « πλήρη νίκη», έχουν τελειώσει, όπως και οι ψευδαισθήσεις τους. Οι Παλαιστίνιοι δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν τη Γάζα. Η Χαμάς δεν θα αφοπλιστεί, ούτε η Χεζμπολάχ. Ο Τραμπ δεν πρόκειται να ξαναρχίσει τον πόλεμο κατά του Ιράν, το οποίο μπορεί τώρα να απειλήσει να αποσυρθεί από τη συμφωνία για να αναγκάσει τον Τραμπ να σταματήσει οποιαδήποτε σημαντική ισραηλινή επιχείρηση εναντίον της Χαμάς ή της Χεζμπολάχ. Η Μέση Ανατολή σίγουρα έχει αλλάξει.»
Στόχος του Τραμπ, όπως φαίνεται τώρα, είναι να καταλήξει σε συμφωνία με το Ιράν. Προφανώς πιστεύει επίσης ότι αυτή η απόφαση θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του Ισραήλ. Αυτό μπορεί να είναι ή όχι ρεαλιστικό. Διότι, όπως γράφει ο Aluf Benn στην Haaretz , «η ιδέα ότι το Ισραήλ και το Ιράν είναι ικανά να συμφιλιωθούν μετά από δεκαετίες εχθρότητας, η οποία κορυφώθηκε με βομβαρδισμούς και πυραυλικές επιθέσεις πέρυσι, δεν έχει καν συζητηθεί στο Ισραήλ » .
Αυτή η ανεπάρκεια είναι που έχει προκαλέσει την υπερηφάνεια και τις ευσεβείς επιθυμίες του ισραηλινού κατεστημένου.
Όπως εξηγεί ο κορυφαίος Ισραηλινός σχολιαστής Nahum Barnea , ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό του Ισραήλ ότι το Ιράν θα μπορούσε να επιβιώσει από μια επίθεση υπό την ηγεσία των ΗΠΑ:
«Πιθανότατα δεν υπάρχει κανείς στις Στρατιωτικές Υπηρεσίες Πληροφοριών, στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας ή στη Μοσάντ που να ανέφερε, κατά τη διάρκεια των συναντήσεων, την πιθανότητα το ιρανικό καθεστώς να επιβιώσει και να αναδυθεί ισχυρότερο. Ακόμα κι αν υπήρχαν κάποιοι σκεπτικιστές στην αίθουσα, παρέμειναν σιωπηλοί».
Στο Ισραήλ, το αίσθημα της ήττας είναι αισθητό.
Αυτό που επιδιώκει τώρα ο Τραμπ είναι πιθανώς περισσότερο περιθώριο ελιγμών για το όραμά του για ειρήνη στη Μέση Ανατολή. Ο υπαινιγμός του για την ένταξη του Ιράν στις Συμφωνίες του Αβραάμ, ότι θα ήθελε να μιλήσει με τη Χεζμπολάχ, και τα (ακόμα πιο παράλογα) σχόλιά του ότι ο Τζολάνι και η Συρία θα πρέπει να «αντιμετωπίσουν» τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο, ωστόσο, επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό του Citrinowicz ότι, προς το παρόν, ο Τραμπ έχει μια ευρύτερη (ίσως απίθανη) άποψη για το πού μπορεί να οδεύουν οι σχέσεις ΗΠΑ-Ιράν.
Σε αυτό το αναδιαμορφωμένο στρατηγικό τοπίο του Ισραήλ, ίσως ακόμη και οι πιο δειλοί Ευρωπαίοι θα μπορούσαν να ξεκινήσουν διορθωτικά μέτρα επιμένοντας στην επιστροφή σε παλαιότερες αντιλήψεις για τον πόλεμο - στις οποίες οι αποκεφαλισμοί και οι μαζικές δολοφονίες γυναικών και παιδιών βρίσκονται εκτός όλων των πολιτισμένων κανόνων πολέμου, πόσο μάλλον της ανθρώπινης ηθικής. Οι Ιρανοί διαπραγματευτές τόνισαν κατά τη διάρκεια των συνομιλιών ότι οποιαδήποτε δολοφονία ή φόνος θα κατέστρεφε εντελώς τις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το άλλο βασικό ερώτημα που προκύπτει από αυτά τα γεγονότα είναι: ποια θα είναι η επίδραση της υπογραφής του μνημονίου κατανόησης στη δομή της αμερικανικής πολιτικής; Θα αποδειχθεί ένα ξεχωριστό και στρατηγικό σημείο καμπής; Θα αρχίσει η Αμερική στο σύνολό της να απομακρύνεται από το Ισραήλ;
Υπάρχει μια σαφής κατακερματισμός στο αμερικανικό εκλογικό σώμα. Το δημογραφικό στοιχείο άνω των 55 ετών είναι γενικά ευνοϊκό για το Ισραήλ, αλλά οι νέοι έχουν αλλάξει δραματικά . Ακόμη και μεταξύ των Αμερικανών Εβραίων, το 61% κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Ισραήλ είχε διαπράξει εγκλήματα πολέμου στη Γάζα και το 39% θεωρεί τη συμπεριφορά του Ισραήλ στη Γάζα γενοκτονία.
Φυσικά, η ομάδα «Πρώτα οι Ισραηλινοί» δεν θα αλλάξει τη θέση της και θα επιμείνει στο Κογκρέσο να ακολουθήσει τη γραμμή της.
Αλλά ένα πρόσφατο άρθρο γνώμης της WSJ με τίτλο «Ο Νετανιάχου έχασε την κεντρική Αμερική» καταλήγει:
«Καθώς το Ισραήλ πλησιάζει στις εκλογές αυτό το φθινόπωρο, είμαι πεπεισμένος ότι αν οι ψηφοφόροι του επιλέξουν να διατηρήσουν την τρέχουσα κυβέρνηση παρά τα θανατηφόρα λάθη που έχει κάνει, πολλοί Αμερικανοί θα καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι το Ισραήλ που υποστήριζαν επί δεκαετίες δεν υπάρχει πλέον».
πηγή: Φόρουμ Συγκρούσεων
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: