Ο συμβιβασμός που επιτεύχθηκε μεταξύ των Προέδρων Ντόναλντ Τραμπ και Βλαντιμίρ Πούτιν στις 15 Αυγούστου δεν έχει ακόμη υλοποιηθεί στην Ουκρανία.
Έρευνα-επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός αναλυτής και αρχισυντάκτης του Mytilenepress. Contact : survivroellas@gmail.com-6945294197. Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του ηλεκτρονικού περιοδικού.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
Μυτιλήνη (Mytilenepress) : ΔΙΝΩ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ.
Τα εμπόδια δεν είναι αυτά που περίμεναν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Η Ουκρανία δεν συνεργάζεται, ενώ η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο επιθυμούν πόλεμο.
Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ αναγνώρισε στον ομόλογό του Σι Τζινπίνγκ ότι ήταν ίσος του. Από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, κάθε Αμερικανός πρόεδρος θεωρούσε τον εαυτό του ανώτερο από τους άλλους επειδή ήταν ο πιο ισχυρός και ο πλουσιότερος.
Αντίθετα, από την κινεζική οπτική γωνία, ο Σι Τζινπίνγκ βλέπει τον εαυτό του ως ίσο όχι μόνο με τον Ντόναλντ Τραμπ, αλλά και με κάθε άλλο Κινέζο πρόεδρο. Ένας Κινέζος δεν πιστεύει ότι το να έχεις περισσότερους πόρους σε κάνει ανώτερο.
Αυτή η έννοια της ιεραρχίας μεταξύ των εθνών είναι καθαρά δυτική. Επομένως, η εξέλιξη του προέδρου των ΗΠΑ δεν πρέπει να ερμηνεύεται χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το πολιτισμικό πλαίσιο του παρατηρητή.
Την επόμενη εβδομάδα, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν επισκέφθηκε επίσης το Πεκίνο. Δυτικοί σχολιαστές ισχυρίστηκαν ότι ο Ρώσος κρατούνταν όμηρος από τους Κινέζους. Και πάλι, αυτό καταδεικνύει μια πλήρη παρανόηση της σχέσης τους. Δεν είναι προϊόν των αντίστοιχων συμφερόντων τους, αλλά της κοινής τους ιστορίας. Από τη λεηλασία των Θερινών Ανακτόρων μέχρι την προσπάθεια των Ναζί να εξοντώσουν τους Σλάβους, ο καθένας έχει βιώσει τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρονται οι Δυτικοί. Έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μπορούν να τους αντισταθούν μόνο παραμένοντας ενωμένοι. Είναι επομένως παράλογο να σκεφτόμαστε να επαναλάβουμε αυτό που έκαναν ο Ρίτσαρντ Νίξον και ο Χένρι Κίσινγκερ το 1972: την αποσύνδεση των δύο κρατών.
Στη σύνοδο κορυφής του Άνκορατζ στις 15 Αυγούστου 2025, ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Βλαντιμίρ Πούτιν συζήτησαν για την εμπορική δραστηριότητα μεταξύ των δύο χωρών τους και την επίτευξη ειρήνης στην Ουκρανία. Παρά τις αρκετές προσπάθειες, η Ουάσινγκτον απέτυχε επειδή ήθελε να πουλήσει όπλα πρώτα στους Ευρωπαίους. Σήμερα, φαίνεται ότι αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο και ότι οι Ευρωπαίοι αρχίζουν να κατασκευάζουν τα δικά τους όπλα.
Έτσι, ο Πρόεδρος Τραμπ άρχισε να αποσύρει στρατεύματα από την Ευρώπη και να εγκαταλείψει τον πόλεμο που το Πεντάγωνο σχεδίαζε να επεκτείνει στην Υπερδνειστερία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Ανακοίνωσε ότι θα αποσύρει τουλάχιστον 5.000 στρατιώτες από τη Γερμανία. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν, από την πλευρά του, διέταξε να χορηγήσει ρωσική υπηκοότητα σε οποιονδήποτε ενήλικο κάτοικο της Υπερδνειστερίας το ζητήσει. Τέλος, ο Ντόναλντ Τραμπ απέσυρε την υποστήριξή του προς τον Ύπατο Αρμοστή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος διοικούσε τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη κατά παράβαση της Συμφωνίας Ντέιτον (1995). Ταυτόχρονα, ο πρώην Υπουργός Εθνικής Ασφάλειας, Στρατηγός Μάικλ Φλιν, οργάνωνε αμερικανικές επενδύσεις στην περιοχή της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης με σερβική πλειοψηφία.
Αυτά τα γεγονότα υποδηλώνουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες τάσσονται υπέρ μιας ειρήνης στην Ουκρανία που θα αναγνωρίζει ολόκληρη τη Νοβορωσία ως ρωσική. Αυτό είναι ιστορικά και πολιτισμικά δικαιολογημένο, αλλά θα είναι δυνατό μόνο με τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για αυτοδιάθεση. Προς το παρόν, οι ρωσικές δυνάμεις δεν έχουν καμία πρόθεση να απελευθερώσουν την Οδησσό. Ωστόσο, η συνθήκη ειρήνης θα μπορούσε να το αναγνωρίσει αυτό.
Και εδώ, σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουμε, οι δυσκολίες δεν βρίσκονται εκεί που τις αντιλαμβανόμαστε.
Τα τρία κύρια είναι τώρα:
1) Αναγνώριση του ναζιστικού ιδεολογικού χαρακτήρα της σημερινής κυβέρνησης στο Κίεβο και η αποναζιστικοποίηση της Ουκρανίας·
2) Αναγνώριση του αντιδημοκρατικού χαρακτήρα της γερμανικής ενοποίησης και της ανεξαρτησίας της Ανατολικής Γερμανίας·
3) Αναγνώριση της αντιρωσικής εμμονής του Ηνωμένου Βασιλείου και η διάλυση της Ευρωπαϊκής Αμυντικής Ένωσης πριν από την οριστική της σύσταση.
Ουκρανία
Παρόλο που οι Δυτικοί επιμένουν να πιστεύουν ότι η ρωσική επέμβαση στην Ουκρανία αποτελεί απόπειρα προσάρτησης και την αρχή της επέκτασης της Ρωσίας προς τη Δύση, η Μόσχα δεν έχει ποτέ εισβάλει στη γείτονά της, αλλά έχει εφαρμόσει το Ψήφισμα 2202, το οποίο είχε εγγυηθεί ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Το να ισχυρίζεται κανείς ότι η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία είναι εξίσου ανόητο με το να ισχυρίζεται ότι η Γαλλία εισέβαλε στη Ρουάντα. Γνωρίζουμε ότι παρενέβη για να τερματίσει μια γενοκτονία (για την οποία ήταν εν μέρει υπεύθυνη), σύμφωνα με ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Η σημερινή ουκρανική κυβέρνηση είναι παράνομη. Η θητεία του προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι έληξε προ πολλού. Κάθε τρεις μήνες, παρατείνει τον στρατιωτικό νόμο, ο οποίος δεν εξυπηρετεί κανέναν άλλο σκοπό παρά την αποτροπή νέων εκλογών. Ωστόσο, το τελευταίο του διάταγμα επί του θέματος τον παρατείνει από τις 2 Μαΐου έως τις 4 Αυγούστου. Επομένως, θα ήταν δυνατή η οργάνωση προεκλογικής εκστρατείας και η ψηφοφορία εκείνη την εποχή. Ωστόσο, οι εκλογικοί κατάλογοι θα έπρεπε να καθαριστούν, καθώς εξακολουθούν να περιλαμβάνονται στρατιώτες που σκοτώθηκαν στη μάχη και πολίτες που διέφυγαν. Κανείς δεν γνωρίζει τον ακριβή αριθμό τους, αλλά θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν μεταξύ ενός και δύο τρίτων των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.
Το Βερχόβνα Ράντα (κοινοβούλιο) είναι εξίσου προβληματικό. Μόνο το ένα τρίτο των μελών του κοινοβουλίου παρευρίσκεται. Οι νόμοι που ψηφίζει είναι επομένως αμφίβολης νομιμότητας. Για παράδειγμα, ψήφισε την καταστροφή εκατό εκατομμυρίων βιβλίων - με το σκεπτικό ότι υπογράφηκαν από Ρώσους συγγραφείς ή τυπώθηκαν στη Ρωσία, χωρίς να κάνει διάκριση μεταξύ σύγχρονων συγγραφέων και κλασικών λογοτεχνικών έργων. Ομοίως, αυτό το κοινοβούλιο απαγόρευσε την κύρια εκκλησία της χώρας και όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Επιπλέον, υπάρχει ένα γραφείο της CIA εντός της ίδιας της Ράντα που συντάσσει όλους τους νόμους. Τα παρόντα μέλη του κοινοβουλίου απλώς τους επικυρώνουν.
Το κύριο αίτημα της Ρωσίας είναι η αποναζιστικοποίηση της Ουκρανίας. Αυτό δήλωσε ο Πρόεδρος Πούτιν κατά την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής του επιχείρησης. Από ρωσική οπτική γωνία, αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Πράγματι, αυτό που καθορίζει την ταυτότητα της Ρωσικής Ομοσπονδίας δεν είναι η μνήμη της Μεγάλης Αικατερίνης, αλλά ο σοβιετικός αγώνας κατά του Ναζισμού. Αυτή η ιδεολογία στόχευε στην εξόντωση ολόκληρου του σλαβικού πληθυσμού (αλλά όχι των εβραϊκών ή των Ρομά πληθυσμών), όπως εξηγείται στο "Ο Αγών μου" . Ακόμα κι αν εμείς στη Δύση δεν το γνωρίζουμε, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν διεξήχθη για να διαπράξει το Ολοκαύτωμα, αλλά για να δολοφονήσει τον σλαβικό πληθυσμό.
Ωστόσο, η παράνομη κυβέρνηση του μη εκλεγμένου προέδρου Ζελένσκι αρνείται οποιαδήποτε μέτρα αποναζιστικοποίησης. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν πολλά μνημεία που δοξάζουν τους Ναζί και τους συνεργάτες τους, τους «ενσωματωμένους εθνικιστές». Η ιστορία της Ουκρανίας ξαναγράφτηκε εξ ολοκλήρου από αυτούς, με τη βοήθεια της βρετανικής MI6 και της αμερικανικής CIA, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτή η προπαγάνδα στοχεύει να κάνει τους ανθρώπους να πιστέψουν ότι οι «Μπαντεριστές» πολέμησαν τους Ναζί, κάτι που είναι απολύτως ψευδές. Όχι: οι Μπαντεριστές ήταν Ναζί.
Πεπεισμένοι ότι η αποναζιστικοποίηση δεν θα συμβεί ποτέ, οι «ενσωματωμένοι εθνικιστές» σχεδιάζουν την κατασκευή ενός Πάνθεον προς τιμήν τους. Ο στρατηγός Κίρυλο Μπουντάνοφ, επικεφαλής της προεδρικής διοίκησης, οργάνωσε τον επαναπατρισμό στις 28 Μαρτίου των λειψάνων εγκληματιών κατά της ανθρωπότητας που είχαν ταφεί σε όλο τον κόσμο κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Ο Ρομπ Γέτεν και ο Λουκ Φρίντεν, οι πρωθυπουργοί της Ολλανδίας και του Λουξεμβούργου, έχουν ήδη συμφωνήσει για τη μεταφορά των πτωμάτων του φασίστα Γέβεν Κονοβαλέτς και του ναζί Αντρίι Μέλνικ.
Γερμανία
Στο μυαλό μας, η Γερμανία είναι ένα δημοκρατικό κράτος που επανενώθηκε με επιτυχία το 1990. Ωστόσο, όπως μόλις δήλωσε ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η επανένωση είναι απλώς μια ψευδαίσθηση. Οι Δυτικογερμανοί δεν συμβουλεύτηκαν ποτέ τους Ανατολικογερμανούς. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, η επανένωση είναι άκυρη.
Οι ομοσπονδιακές εκλογές του 2025 οδήγησαν σε διαφορετικά και αντικρουόμενα αποτελέσματα στην πρώην Δυτική και Ανατολική Γερμανία. Οι Δυτικογερμανοί ψήφισαν το CDU ή το SPD, ενώ οι κάτοικοι της Ανατολικής Γερμανίας ψήφισαν το AfD. Αυτός είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο τα δύο πρώτα κόμματα χαρακτηρίζονται ως «δημοκρατικά» και το τρίτο ως «ακροδεξιά».
Ωστόσο, ο Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς (Χριστιανοδημοκράτης) επέβαλε εκτεταμένη καταστολή όλων όσων αμφισβήτησαν την εξουσία του, χαρακτηρίζοντάς τους «συνωμοσιολόγους». Χρησιμοποιώντας το Γραφείο του Μονάχου για την Προστασία του Συντάγματος (ένα παράρτημα του ομοσπονδιακού φορέα που στέγαζε πολλούς από τους αστυνομικούς του Ράιχ μετά τον πόλεμο), απαγόρευσε πολλά μέσα ενημέρωσης και φυλάκισε δημοσιογράφους.
Ταυτόχρονα, η Γερμανία ανασυγκροτεί σταδιακά τον στρατό της με οικονομική βοήθεια από το Ηνωμένο Βασίλειο, όπως ακριβώς ο προκάτοχός του, ο καγκελάριος Αδόλφος Χίτλερ, ανασυγκρότησε τον γερμανικό στρατό με τη βοήθεια του Διοικητή της Τράπεζας της Αγγλίας, Λόρδου Μόνταγκιου Νόρμαν. Έχει επαναφέρει την υποχρεωτική θητεία για τους άνδρες και απαιτεί από κάθε εθελοντή να ειδοποιεί το Βερολίνο πριν πάει διακοπές στο εξωτερικό.
Η Γερμανία ανοικοδομεί επίσης το στρατιωτικοβιομηχανικό της λόμπι, αυτή τη φορά με ευρωπαϊκά κεφάλαια.
Προετοιμάζεται για έναν πόλεμο όπως αυτόν στην Ουκρανία, παρόλο που ένας πόλεμος εναντίον της Ρωσίας θα ήταν εντελώς διαφορετικής φύσης. Ανεξάρτητα από αυτό, ολόκληρη η γερμανική βιομηχανία παράγει τώρα ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τα πουλάει στον Κόλπο εναντίον του Ιράν. Ακολουθώντας αυτή τη λογική, το Βερολίνο θέλει να φέρει την Ουκρανία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παρόλο που δεν πληροί τα κριτήρια ένταξης που ορίζονται από τις συνθήκες: το μόνο που θα χρειαζόταν ήταν να δημιουργήσει ένα νέο καθεστώς, αυτό του «συνδεδεμένου μέλους», και το κόλπο θα γινόταν. Έχοντας αποφύγει τα αρνητικά αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων της Γαλλίας και της Ολλανδίας του 2005, αυτή θα ήταν απλώς μια ακόμη απόφαση που θα λαμβανόταν ενάντια στη βούληση του λαού.
Ο Φρίντριχ Μερτς, εγγονός ενός Ναζί αξιωματούχου, αδυνατεί να φανταστεί ότι η χώρα του δεν είναι σύμμαχος των Ουκρανών «ενιαίων εθνικιστών», ούτε ότι μπορεί να θεωρήσει υπεύθυνους όσους σαμποτάρισαν τον αγωγό φυσικού αερίου Nord Stream και προκάλεσαν την κατάρρευση της γερμανικής βιομηχανίας.
Το Ηνωμένο Βασίλειο
Από τον 19ο αιώνα, το Ηνωμένο Βασίλειο αντιλαμβάνεται τη Ρωσία ως τον μοναδικό του αντίπαλο, όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και σε όλο τον κόσμο. Ο Λόρδος Κέρζον, Αντιβασιλέας της Ινδίας, συνέλαβε το «Μεγάλο Παιχνίδι», την αποικιοποίηση της Κεντρικής Ασίας, για να εξουδετερώσει τη Ρωσική Αυτοκρατορία. Σήμερα, η βρετανική στρατηγική παραμένει αμετάβλητη.
Το Λονδίνο εξακολουθεί να προσπαθεί να παρουσιάσει τη Μόσχα ως μια σκοταδιστική δύναμη. Δεν πρόκειται πλέον για την επινόηση του ψεύτικου τηλεγραφήματος Ζινόβιεφ (το οποίο επέτρεψε στους Σοβιετικούς να κατηγορηθούν ότι ήθελαν να παρέμβουν στις εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο), αλλά για να κάνουν τον κόσμο να πιστέψει ότι ο οικοδεσπότης του Κρεμλίνου είναι ένας τρελός που καταρρίπτει ένα επιβατικό αεροπλάνο στην Ουκρανία και δηλητηριάζει τον Σεργκέι και την Γιούλια Σκριπάλ ή τον Αλεξέι Ναβάλνι.
Η τελευταία του εφεύρεση είναι η επίθεση σε ευρωπαϊκά αεροδρόμια από άγνωστα drones. Ανεξάρτητα από την αλήθεια, το Λονδίνο χρησιμοποιεί αυτό για να πείσει τα κράτη της Βόρειας Θάλασσας να ενταχθούν στην Κοινή Εκστρατευτική Δύναμη , την οποία μόλις μετέτρεψε σε στρατιωτική συμμαχία, τους «Βόρειους Πεζοναύτες», υπό τη διοίκησή του. Ελπίζει να φέρει στη συμμαχία όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Τουρκία.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι κληρονομικοί Λόρδοι -και υπάρχουν ακόμα κάποιοι- κάνουν ό,τι μπορούν για να κρατήσουν τον Κιρ Στάρμερ στην Ντάουνινγκ Στριτ. Ο Πρωθυπουργός είναι, στην πραγματικότητα, μέλος των Εργατικών, ο οποίος είναι κρυφά πράκτορας των μεγάλων επιχειρήσεων: εν αγνοία του δικού του κόμματος και των μέσων ενημέρωσης, παρευρέθηκε σε συνεδριάσεις της Τριμερούς Επιτροπής Ροκφέλερ. Επίσης, εν αγνοία όλων, διόρισε τον Πίτερ Μάντελσον -συνεργό του εγκληματία Τζέφρι Έπσταϊν- ως πρεσβευτή της Αυτού Μεγαλειότητας στην Ουάσινγκτον.
Το σημαντικό είναι να διατηρηθεί η ψευδαίσθηση ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχει καμία σχέση ούτε με το Κράτος του Ισραήλ ούτε με τη Χαμάς· να συνεχιστεί η απόκρυψη του γεγονότος ότι οι αρχηγοί του γενικού επιτελείου του Ισραήλ επισκέπτονταν κρυφά το Γουάιτχολ καθ' όλη τη διάρκεια της γενοκτονίας στη Γάζα, στην οποία συμμετείχε ενεργά ο βρετανικός στρατός. Είναι καλύτερο να ισχυριστεί κανείς, όπως ο Κρίστιαν Τέρνερ, διάδοχος του Πίτερ Μέντελσον, ότι μόνο ένα κράτος έχει «ειδική σχέση» με την Ουάσινγκτον: το Ισραήλ. Τιερί Μεϊσάν.
από τον Σιμπλίκιο
Ενάντια σε όλες τις προσδοκίες, το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε επίσημα ότι η Ρωσία θα συνεχίσει τις επιθέσεις της στο Κίεβο στο πλαίσιο μιας νέας «συστηματικής» εκστρατείας που θα στοχεύει στρατιωτικοβιομηχανικές εγκαταστάσεις και κέντρα λήψης αποφάσεων. Η Ρωσία εξέδωσε ακόμη και προληπτική προειδοποίηση προς όλες τις δυτικές διπλωματικές αποστολές και τους ξένους υπηκόους τους, προτρέποντάς τες να εκκενώσουν το Κίεβο και τροφοδοτώντας φόβους καταστροφής μεταξύ των υποστηρικτών της Ουκρανίας.
Επίσημος λογαριασμός:
Το πρόβλημα με αυτήν την ανακοίνωση είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι της δίνουν υπερβολική σημασία, μετά από ένα υπερβολικό μήνυμα από τον FighterBomber που ισχυριζόταν ότι «το Κίεβο θα καταστραφεί ». Ο FighterBomber χρησιμοποιούσε μια εικόνα· δεν μιλούσε εκ μέρους των αρχών. Αλλά αυτή η δήλωση προκάλεσε μια πραγματική θύελλα αντιδράσεων και από τις δύο πλευρές: οι φιλορώσοι είναι πανηγυρίζοντες, ενώ οι φιλοουκρανοί καταδικάζουν τη Ρωσία, αποκαλώντας την γενοκτονικό βάρβαρο.
Όπως αναφέρθηκε, ο όρος «FighterBomber» σημαίνει απλώς ότι το Κίεβο θα μπορούσε να πληγεί περισσότερο από το συνηθισμένο, αλλά στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει καμία ένδειξη προς το παρόν για μια μεγάλης κλίμακας ρωσική επίθεση στην πόλη. Η συνήθης νομικίστικη προειδοποίηση της Ρωσίας σχετικά με τις εκκενώσεις έχει απλώς ως στόχο να καθησυχάσει τη διεθνή κοινότητα. Θα γίνουμε όντως μάρτυρες επιθέσεων στην Μπάνκοβα, το Βερχόβνα Ράντα κ.λπ.; Είναι απίθανο, γιατί αν η Ρωσία ήθελε να τους χτυπήσει, θα μπορούσε να το είχε κάνει άμεσα χθες το βράδυ στην πρώτη μεγάλη επίθεση αυτού του νέου «συστηματικού» κύκλου, προκειμένου να «εκπλήξει» και να εξουδετερώσει τους πολιτικούς ηγέτες που βρίσκονται στην εξουσία. Αλλά ποιος ξέρει, όλα είναι πιθανά.
Η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή αυτών των εξελίξεων είναι αυτή που αναφέραμε την προηγούμενη φορά: φαίνεται ότι αποτελούν μέρος μιας πιθανής κλιμάκωσης της σύγκρουσης εάν επιβεβαιωθούν οι πρόσφατες ουκρανικές φήμες.
Αξίζει να υπενθυμιστεί ότι ο Ζελένσκι συνεχίζει να ισχυρίζεται ότι η Ρωσία προετοιμάζει μια νέα επίθεση στο Κίεβο από τα βόρεια, από τη Λευκορωσία ή το Μπριάνσκ. Και τώρα, μάλιστα, υποστηρίζεται ότι η Ρωσία προετοιμάζει μια νέα κινητοποίηση, ενδεχομένως για τον ίδιο σκοπό.
Το προαναφερθέν άρθρο ισχυρίζεται ότι οι Ρώσοι έχουν λάβει «εντολές επιστράτευσης», κάτι που δεν σημαίνει ότι έχουν επιστρατευτεί, αλλά μάλλον:
«Η εντολή επιστράτευσης εκδίδεται με απόφαση του δημοτικού γραφείου στρατολόγησης. Περιέχει οδηγίες σχετικά με τα βήματα που πρέπει να γίνουν σε περίπτωση επιστράτευσης: τόπο και ημερομηνία υποβολής, καθώς και έγγραφα που πρέπει να έχετε μαζί σας. Η εντολή αυτή γενικά επικολλάται ή εισάγεται στην στρατιωτική ταυτότητα .»
Αυτή θα μπορούσε να είναι μια εντελώς ψευδής αναφορά ή ακόμα και να συνδέεται με την ήδη γνωστή «διακριτική» κινητοποίηση που έχει αναλάβει η Ρωσία φέτος για την ανάπτυξη πρόσθετων εδαφικών μονάδων άμυνας κατά των drones για την καταστολή του αυξανόμενου αριθμού ουκρανικών επιθέσεων με drone που στοχεύουν τα νώτα της Ρωσίας.
Σε κάθε περίπτωση, διάφορες ανώνυμες αναφορές συνεχίζουν να καταφθάνουν προς τα κάτω, με την εξής κατεύθυνση:
Είναι ενδιαφέρον ότι ο Ζελένσκι δήλωσε ακόμη ότι η Ουκρανία ενδέχεται να αναγκαστεί να «δράσει προληπτικά» εάν εντοπίσει απειλή που προέρχεται από εκείνη την κατεύθυνση:
«ΕΚΤΑΚΤΑ ΕΙΔΗΣΕΙΣ: Ο Ζελένσκι απειλεί τον Λουκασένκο με στρατιωτικά αντίποινα. «Έχουμε την ικανότητα να δράσουμε προληπτικά εναντίον των de facto ηγετών της Λευκορωσίας, οι οποίοι πρέπει να παραμείνουν σε επιφυλακή - δηλαδή, πρέπει πραγματικά να αισθάνονται ότι θα υπάρξουν συνέπειες εάν αναληφθούν επιθετικές ενέργειες κατά της Ουκρανίας και του λαού μας», δήλωσε ο Ουκρανός πρόεδρος.»
Αυτό υποδηλώνει σαφώς ότι η Ουκρανία μπορεί να αναζητά μια ψευδή πρόφαση για να προσπαθήσει να εμπλέξει τη Λευκορωσία και την Ευρώπη σε έναν ευρύτερο πόλεμο προκειμένου να σωθεί.
Αλλά μήπως η Ρωσία επιδιώκει τελικά να κλιμακώσει τη σύγκρουση με τρόπο που θα άλλαζε οριστικά τα δεδομένα; Είναι πράγματι παράξενα ανησυχητικό το γεγονός ότι αυτές οι φήμες για μια νέα επιχείρηση από το βορρά προς το Κίεβο συμπίπτουν με την ανακοίνωση της Ρωσίας για μια νέα συστηματική στρατηγική που στοχεύει στην εξουδετέρωση των κέντρων λήψης αποφάσεων και των αρχηγείων στο Κίεβο.
Αυτή η κατάσταση επιδεινώνεται περαιτέρω από την πρόσφατη στόχευση των ουκρανικών μονάδων επεξεργασίας λυμάτων από τη Ρωσία, τουλάχιστον σύμφωνα με ουκρανικές πηγές, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως.
Μήπως η Ρωσία σχεδιάζει να παραλύσει το Κίεβο και στη συνέχεια να ξεκινήσει μια πολυαναμενόμενη επιχείρηση από τον βορρά προς την αποδυναμωμένη πόλη; Πιθανώς όχι. Αλλά η αναμφισβήτητη σύγκλιση των γεγονότων υποδηλώνει την πιθανότητα ενός τέτοιου σχεδίου.
Παραμένει πιθανό ότι οι περισσότερες από τις πληροφορίες που ακούμε είναι σκόπιμη παραπληροφόρηση από τη Δύση, με σκοπό να δώσουν στην Ουκρανία κάποιο είδος μόχλευσης, αλλά όλα είναι πιθανά.
Η ένταση των ανακοινωθέντων επιθέσεων θα μας δώσει πολύτιμες ενδείξεις για τις πραγματικές προθέσεις της Ρωσίας. Εάν χτυπήσει σκληρά το Κίεβο, στοχεύοντας βασικά κέντρα λήψης αποφάσεων όπως το προεδρικό μέγαρο στην οδό Μπάνκοβα ή το Βερχόβνα Ράντα, θα καταλάβουμε ότι ο Πούτιν εξετάζει μια πραγματική κλιμάκωση, πέρα από τις συνήθεις επιδείξεις βίας. Από την άλλη πλευρά, εάν οι επιθέσεις στοχεύσουν ασήμαντες δευτερεύουσες βάσεις, μπορεί να γνωρίζουμε ότι η στρατηγική του δεν έχει αλλάξει σημαντικά, γεγονός που θα μείωνε τον κίνδυνο περαιτέρω ενεργειών, όπως μια μεγάλη εισβολή από τον βορρά.
Το απλό γεγονός ότι οι επιθέσεις εναντίον κέντρων εξουσίας ανακοινώθηκαν πολύ νωρίτερα, ώστε να δοθεί στους ίδιους τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων χρόνος να βρουν καταφύγιο, είναι πιθανώς αποκαλυπτικό από αυτή την άποψη. Ταυτόχρονα, φαίνεται πρωτοφανές ότι η Ρωσία διέταξε τις διπλωματικές αποστολές να εκκενώσουν το Κίεβο, υποδηλώνοντας επικείμενες μεγάλες επιθέσεις στην καρδιά της πόλης, γύρω από την πλατεία Μπάνκοβα και την πλατεία Ανεξαρτησίας, όπου πιθανότατα συγκεντρώνονται οι περισσότερες από αυτές τις διπλωματικές αποστολές.
Πρέπει να εξετάσουμε το πιθανό σενάριο ότι μια τόσο παρατεταμένη εκστρατεία απεργιών θα μπορούσε απλώς να είναι ένας ακόμη τρόπος για τη Ρωσία να καταστείλει την αυξανόμενη απογοήτευση της εγχώριας κοινής γνώμης με την κατεύθυνση που έχει πάρει ο πόλεμος, ειδικά δεδομένης της εντατικοποίησης των ουκρανικών επιθέσεων στις ρωσικές οικονομικές υποδομές, του κλεισίματος πολιτικών αεροδρομίων γύρω από τη Μόσχα και των συνεπακόλουθων ταλαιπωριών κ.λπ.
Αλλά και πάλι, όλα αυτά τα ερωτήματα θα απαντηθούν όταν δούμε την ένταση αυτών των σχεδιασμένων ρωσικών επιθέσεων και τους στόχους που θα χτυπήσουν στην πραγματικότητα.
Σε κάθε περίπτωση, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί πρόσφατα για την Ουκρανία στην πρώτη γραμμή, με τη Ρωσία να σημειώνει επιτέλους αρκετές σημαντικές προόδους, ιδίως στην περιοχή της Ανατολικής Ζαπορίζια και κατά μήκος του άξονα Κονσταντίνοφκα-Κραματόρσκ. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Ουκρανία και οι σύμμαχοί της ξεκίνησαν για άλλη μια φορά μια ευρεία ενημερωτική εκστρατεία που παρουσιάζει τη Ρωσία ως αντιμέτωπη με μια σημαντική ανατροπή της τύχης, παρόλο που τα ουκρανικά στατιστικά στοιχεία επί τόπου συνεχίζουν να δείχνουν ότι η Ουκρανία υφίσταται μεγαλύτερες καθημερινές υλικές απώλειες από τη Ρωσία.
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε τώρα είναι να περιμένουμε και να δούμε πώς η εκστρατεία επιθέσεων που ανακοίνωσε πρόσφατα η Ρωσία στο Κίεβο θα μπορούσε ενδεχομένως να αλλάξει την κατάσταση.
Μοιραστείτε τις ιδέες σας.
Μπόνους βίντεο:
Η Ουκρανία θάβει τους ηλεκτρικούς μετασχηματιστές των 330 kV σε τεράστιες σαρκοφάγους κατά των drones και των αντιπυραυλικών. Δείτε πώς τα ρωσικά drones οπτικών ινών καταφέρνουν να τους εξουδετερώσουν, ελίσσοντας επιδέξια ανάμεσα σε εμπόδια για να φτάσουν στα κύρια δωμάτια των μετασχηματιστών:
«Στην περιοχή του Σούμι, οι Ρώσοι χειριστές οπτικών ινών drone πέτυχαν ένα αξιοσημείωτο κατόρθωμα, πλοηγούμενοι με χειρουργική ακρίβεια μέσα στον λαβύρινθο του δικτύου υψηλής τάσης. «Γεννηθήτω φως!» φωνάζει ο πιλότος πριν τρυπήσει τον μετασχηματιστή. Το οπτικό FPV drone KVN χτυπά τον αυτομετασχηματιστή 330/110/10 kV, που στεγάζεται στο αυτοσχέδιο περίβλημα του υποσταθμού 330 kV Σούμι-Σεβέρναγια. Αγνοώντας τον κατασκευαστικό εξοπλισμό και εστιάζοντας στον κύριο στόχο του, ο χειριστής χτυπά ηλεκτρικό εξοπλισμό αξίας αρκετών εκατοντάδων εκατομμυρίων ρούβλι. Τα δεδομένα αντικειμενικής παρακολούθησης επιβεβαιώνουν την πρόσκρουση.»
πηγή: Simplicius
από τον Lucas Leiroz
Η πρόσφατη ουκρανική επίθεση σε πανεπιστημιακή εστία στο Λουχάνσκ φαίνεται να έχει προκαλέσει αλλαγή στάσης από την πλευρά της Ρωσίας.
Τα πρόσφατα γεγονότα στην ειδική στρατιωτική επιχείρηση δείχνουν ότι η σύγκρουση μπορεί επιτέλους να εισέρχεται σε μια νέα φάση όπου η Ρωσία είναι έτοιμη να λάβει πιο ριζοσπαστικά μέτρα κατά του εχθρού για να προστατεύσει τον άμαχο πληθυσμό της.
Η ουκρανική τρομοκρατία, υποστηριζόμενη από τη συλλογική Δύση, έχει εξαντλήσει τη στρατηγική ανοχή της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η τελευταία εξέλιξη σε αυτή την κατάσταση σημειώθηκε στην περιοχή του Κιέβου, όπου οι ρωσικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν για άλλη μια φορά το σύστημα υπερηχητικών πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς Oreshnik εναντίον ζωτικής σημασίας στρατιωτικών υποδομών του καθεστώτος - συνοδευόμενη από μια ακόμη πιο σοβαρή διπλωματική και ασφαλιστική πρωτοβουλία, με τη Μόσχα να εκδίδει νέες προειδοποιήσεις προς τους πολίτες και τους ξένους υπηκόους να εγκαταλείψουν αμέσως την ουκρανική πρωτεύουσα.
Η χρήση αυτής της καινοτόμου πυραυλικής τεχνολογίας δεν είναι μια πράξη ρουτίνας, αλλά ένα εξαιρετικό μέτρο χειρουργικής ακρίβειας που σηματοδοτεί την εξάντληση των συμβατικών διπλωματικών διαύλων. Ικανός να παρακάμψει και να εξουδετερώσει οποιοδήποτε φράγμα αεράμυνας που λειτουργεί σήμερα το δυτικό μπλοκ, ο Oreshnik έχει επαναπροσδιορίσει τους κανόνες της σύγχρονης στρατιωτικής εμπλοκής.
Βίντεο με κεφαλές να επανεισέρχονται στην ατμόσφαιρα και να θρυμματίζονται σε υποπυρομαχικά με μεγάλη ταχύτητα στα προάστια της ουκρανικής πρωτεύουσας καταδεικνύει την πλήρη απαξίωση των αμυντικών συστημάτων που παρέχονται από το ΝΑΤΟ. Δεν υπήρξε καμία αντίδραση, αναχαίτιση ή πιθανή απάντηση. Μόνο επιβεβαίωση της απόλυτης ευπάθειας των δυτικών δυνάμεων-πληρεξουσίων, που τώρα επιδεινώνεται από τη ρητή προειδοποίηση της Μόσχας ότι η περίμετρος γύρω από το Κίεβο έχει καταστεί αβάσιμη για αμάχους και ξένες αντιπροσωπείες.
Αυτή η μεγάλης κλίμακας επιχείρηση συνδύασε τον υπερηχητικό πύραυλο Oreshnik με ένα συντονισμένο κύμα πυραύλων Iskander, Kinzhal και άλλων, καθώς και drones. Η απόλυτη τακτική επιτυχία αυτής της εισβολής καταρρίπτει τις δυτικές αφηγήσεις σχετικά με την «απελπισία» της Μόσχας. Αντίθετα, αποτελεί επίδειξη βιομηχανικής και στρατιωτικής αυτάρκειας, που πλήττει στρατηγικά σημαντικούς στόχους με ελάχιστες παράπλευρες απώλειες, λόγω της ρωσικής οργής με τις εχθρικές προκλήσεις.
Η ρωσική απάντηση ήταν η άμεση και αναμενόμενη συνέπεια τρομοκρατικών ενεργειών που διέπραξαν οι δυνάμεις του Κιέβου εναντίον κυρίαρχου ρωσικού εδάφους, με αποκορύφωμα την εγκληματική βομβιστική επίθεση σε φοιτητική εστία στη Λαϊκή Δημοκρατία του Λουχάνσκ, όπου θύματα ήταν δεκάδες νέοι πολίτες (21 μέχρι σήμερα, αριθμός που πιθανότατα θα αυξηθεί λόγω των θυμάτων που νοσηλεύονται) χωρίς καμία σχέση με τη σύγκρουση.
Αντιμέτωπο με τη βαρβαρότητα του Λουχάνσκ, το δυτικό κατεστημένο των μέσων ενημέρωσης επέλεξε τη συλλογική σιωπή, αρνούμενο να αναφερθεί στα γεγονότα επί τόπου. Αυτή η συνενοχή των μέσων ενημέρωσης και της διπλωματίας επιβεβαιώνει την ατιμωρησία του καθεστώτος και έχει επίσης αναγκάσει τη Μόσχα να λάβει αυστηρά αντίποινα.
Το τρέχον μήνυμα είναι σαφές: το ρωσικό κράτος έχει τα μέσα να τιμωρήσει άμεσα τα εγκλήματα πολέμου και οι νέες προειδοποιήσεις που ζητούν την άμεση εκκένωση αλλοδαπών και πολιτών από το Κίεβο δείχνουν ότι η ένταση των μελλοντικών ενεργειών θα φτάσει σε νέο επίπεδο. Η επιμονή των στρατηγών του ΝΑΤΟ στην παράταση της σύγκρουσης εγκρίνοντας επιθέσεις εναντίον πολιτικών στόχων σε ρωσικό έδαφος έχει οριστικά εξαντλήσει τους αυτοεπιβαλλόμενους περιορισμούς που έχει επιβάλει η Μόσχα.
Αν η Ευρώπη ανησυχεί τόσο πολύ για την Ουκρανία, θα ήταν πιο συνετό να πιέσει το καθεστώς να περιορίσει τους στόχους του σε αυστηρά στρατιωτικούς στόχους. Η επίθεση σε πολιτικές υποδομές και περιοχές εκτός της ζώνης των συγκρούσεων θα επιταχύνει μόνο την πτώση της Ουκρανίας. Η Ρωσία έχει ήδη δείξει την προθυμία της να αντιδράσει αποφασιστικά και άμεσα, επηρεάζοντας έτσι τις στρατηγικές δυνατότητες του καθεστώτος. Και, σε αντίθεση με τη Ρωσία, η Ουκρανία δεν έχει πλέον τους πόρους για να ανακτήσει τις απώλειές της.
Τέλος, φαίνεται ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να κλιμακώσει τη σύγκρουση—μια φάση στην οποία κάθε ουκρανικό έγκλημα θα τιμωρείται με τη μέγιστη αυστηρότητα. Μένει να δούμε αν το καθεστώς του Κιέβου είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει τις συνέπειες ή αν θα αποφασίσει τελικά να θέσει τέλος στη σφαγή αμάχων.
.png "Μυτιλήνη (Mytilenepress) : Η πικρή δικαίωση μου για το F4 της Αθήνας. Γεωπολιτικός αθλητισμός Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος.")
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: