Τα έθνη κατακτώνται-αφανίζονται όταν απωλέσουν τον πολιτισμό, την παιδεία, την θρησκεία, την γλώσσα και την ηθική.
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωπολιτικός αναλυτής-αρχισυντάκτης του Mytilenepress και ιδρυτής-δημιουργός των επιστημονικών κλάδων του Γεωπολιτικού Εθνικισμού και της Γεωπολιτικής Θεολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Contact : survivroellas@gmail.com-
Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του συγγραφέα.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΗΘΙΚΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΠΕΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ MYTILENEPRESS. ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ. ΕΛΛΑΔΑ-IΣΡΑΗΛ-ΡΩΣΙΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ.
Η Ελλάδα είναι μια παγκόσμια πνευματική-Αριστόκλεια αυτοκρατορία. Μόνο με την έμπρακτη γεωπολιτική αξιοποίηση της ιστορίας, της Ορθοδοξίας και του Αριστόκλειου πολιτισμού θα επιβιώσουμε ως έθνος. Ο Χριστιανισμός εκτός από την ανεκτίμητη-πολύτιμη προσφορά στην πνευματική-πολιτιστική και κοινωνική ζωή, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για τον ετοιμοθάνατο Ελληνισμό, να αξιοποιηθεί στον μέγιστο βαθμό και στο επιστημονικό κλάδο, του οποίου είμαι ο ιδρυτής σε παγκόσμιο επίπεδο (Γεωπολιτική Θεολογία). Δυστυχώς οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού-Σιωνισμός δεν επιτρέπουν να διδάσκεται στην Ελλάδα και στα πανεπιστήμια ο κλάδος της Γεωπολιτικής Θεολογίας του οποίου είμαι ιδρυτής και δημιουργός σε παγκόσμιο επίπεδο. Αντιθέτως οι Ισραηλινοί αξιοποιούν στο μέγιστο την Παλαιά Διαθήκη και την ιστορία τους.
Όσο μεγαλύτερη είναι η ιστορική-γεωπολιτική μνήμη των Ιουδαίων, τόσο πιο έντονος είναι γεωπολιτικός εθνικισμός και οι γεωπολιτικές διεκδικήσεις. Όλα τα έθνη έχουν τις ρίζες τους στην συλλογική-ιστορική μνήμη. Αλλά οι μνήμες του Ισραήλ εκτείνονται σε μια εντελώς άλλες διαστάσεις από αυτές των άλλων εθνών. Το Ισραήλ ορίζεται από ένα πανοραμικό εθνικιστικό-γεωπολιτικό όραμα που υπάρχει εδώ και χιλιετίες. Το Ισραήλ διατηρεί μια ζωντανή ιστορική-γεωπολιτική μνήμη των αρχών του πριν από χιλιάδες χρόνια και περιμένει με ανυπομονησία την εκπλήρωση του ιστορικού του πεπρωμένου στα πλαίσια του γεωπολιτικού εθνικισμού.
Η ιστορία τους είναι μια παγκόσμια γεωπολιτική αξίωση. Η Τορά γράφει ότι πρέπει να γίνει κατανοητή πρωτίστως «ως αξίωση κληρονομιάς, πρωτοκαθεδρίας και προτεραιότητας, γραμμένη για να επωφεληθεί από την θέση υπό μακεδονική και ρωμαϊκή διαιτησία». Υιοθετεί εδώ την υπόθεση ότι η τελική σύνταξη της Τορά χρονολογείται από την ελληνιστική περίοδο, «όταν οι Μακεδόνες και οι Ρωμαίοι άρχισαν να διαιτητεύουν διαφορές στην Αίγυπτο, την Συρία και την Παλαιστίνη και η Τορά σχεδιάστηκε σκόπιμα για να εξασφαλίσει πλεονεκτήματα για τον σκοπό αυτό .
Αλλά ακόμα και αν κάποιος αποδώσει την κύρια σύνταξη της Τορά στην Βαβυλωνιακή σχολή του Έσδρα, ο στόχος ήταν ο ίδιος. Η Τορά είναι μια γεωπολιτική αξίωση προτεραιότητας ή πρωτοκαθεδρίας των Ιουδαίων έναντι των άλλων εθνών. Είναι αποδεικτικά στοιχεία που πρέπει να παρουσιαστούν στην διεθνή κοινότητα και στο διεθνές δικαστήριο. Η βιβλική ιστορία είναι έντονα προκατειλημμένη και εν μέρη κατασκευασμένη. Μετά από δύο αιώνες ανασκαφών, οι αρχαιολόγοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το βασίλειο του Σολομώντα, η βάση του ισχυρισμού για το Μεγάλο Ισραήλ, είναι λιγότερο πραγματικό από την Στρογγυλή Τράπεζα του Βασιλιά Αρθούρου. Στην υποτιθέμενη εποχή του Σολομώντα, η Ιερουσαλήμ ήταν ένα μεγάλο χωριό. Επανερχόμενος στους αναθεωρητές της Βίβλου η Έξοδος τόσο κεντρική στην σιωνιστική ιστορία είναι εξίσου ψευδής. Δεν υπάρχουν αρχαιολογικά στοιχεία για μαζική έξοδο από την Αίγυπτο στην Χαναάν μέσω του Σινά και τα στοιχεία δείχνουν ότι οι δώδεκα φυλές ήταν αυτόχθονες και μόνο η θρησκεία τους δεν ήταν τοπική.
Η ιστορική αφήγηση είναι η απόλυτη πηγή δύναμης του Ισραήλ και ο Χριστιανισμός μετέτρεψε την Παλαιά διαθήκη σε παγκόσμια εβραϊκή-γεωπολιτική μνήμη εκτιμούν οι αναθεωρητές της Βίβλου. Στο σημείο αυτό αν υπενθυμίσω ότι οι αναθεωρητές της Παλαιάς διαθήκης στην συντριπτική τους πλειοψηφία, δέχονται ότι έχουν παρέμβει οι Ιουδαίοι και την έχουν αλλοιώσει ως ένα βαθμό κατά το δοκούν. Στο ιερό βιβλίο το Ισραήλ είναι ταυτόχρονα ήρωας και αθώο θύμα των κακών Διονυσιακών αυτοκρατοριών, όσο και αν εκείνοι κλέβουν, καταστρέφουν και σφαγιάζουν !!!
Ο νικητής γράφει την ιστορία. Όποιος γράφει ιστορία και επιβάλλει την γεωπολιτική αφήγησή θα είναι ο νικητής. Οι Εβραίοι είναι το έθνος της Βίβλου και,μέσω αυτού έχουν κατακτήσει γεωπολιτικά την ανθρωπότητα. Η αρχαία ιστορία από τον Νώε μέχρι τον Κύρο τον Μέγα, γράφτηκε από τους Εβραίους. Για αυτό κακοί είναι οι Χαναναίοι, οι Αιγύπτιοι, οι Ασσύριοι και οι Βαβυλώνιοι, για να μην αναφέρουμε τους Αμαληκίτες ή τους Μαδιανίτες, οι οποίοι σαφώς άξιζαν να εξοντωθούν σύμφωνα με τις Ιουδαϊκές γραφές. Το Ισραήλ χρησιμοποιεί την βιβλική του ιστορία για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του αλλά και την περιφρόνησή του για το διεθνές δίκαιο. Το Ισραήλ είναι ένα ένα ναζιστικό-Διονυσιακό μόρφωμα και για να νικηθεί πρέπει να χτυπηθεί στην απόλυτη πηγή της γεωπολιτικής του δύναμής που είναι βιβλική αφήγηση σχετικά με την ανωτερότητα του ως έθνος έναντι των άλλων εθνών. Ο Σιωνισμός υποστηρίζει με πάθος και εκτός Αριστόκλειας λογικής αυτή την βιβλική αφήγηση. Όλοι οι Ιουδαίοι αντιλαμβάνονται την σύγχρονη ισραηλινή εποχή μέσα από το πρίσμα της αρχαίας Εβραϊκής ιστορίας. Αυτή η εμμονή έχει διαποτίσει όλους τους Σιωνιστές.
Πουθενά αλλού εκτός από το Ισραήλ η εντολή να θυμόμαστε την ιστορία δεν γίνεται αισθητή ως θρησκευτική επιταγή για έναν ολόκληρο λαό, έγραψε ο Yosef Hayim Yerushalmi στο Zakhor: Εβραϊκή Ιστορία και Εβραϊκή Μνήμη (1982). Με τον όρο «Ισραήλ» εννοούσε τους Εβραίους σε όλο τον κόσμο. Η Εβραϊκή-γεωπολιτική μνήμη είναι η ίδια η ουσία της εβραϊκής εθνικής ταυτότητας και η απόλυτη πηγή της Ισραηλινής δύναμης. Για αυτό οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού καταργούν συστηματικά την Ελληνική ιστορία. Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι η κύρια διαίρεση εντός του εβραϊκού κόσμου βρίσκεται μεταξύ θρησκευόμενων και κοσμικών Εβραίων. Αυτό δεν είναι το πιο σημαντικό κριτήριο. Το εύρος και η ένταση της εθνικής μνήμης είναι η πιο σημαντική διαφορά μεταξύ των Εβραίων. Για τους περιφερειακούς Εβραίους αυτούς που δεν θεωρούν τον Ιουδαϊσμό το πιο ουσιαστικό μέρος της ταυτότητάς τους, το Ολοκαύτωμα είναι το κύριο σημείο αναφοράς. Όταν ρωτήθηκαν: «Τι είναι απαραίτητο για να είσαι Εβραίος;», το 73% των Αμερικανών Εβραίων απάντησε «Θυμούμενοι το Ολοκαύτωμα» σε δημοσκόπηση της Pew Research του 2013.
Εν τούτοις οι πιο πιστοί Εβραίοι έχουν παλαιότερες αναφορές, που εκτείνονται σε περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια. Νιώθουν το 70 μ.Χ. σαν να το είχαν ζήσει. Είναι οι επιδραστικοί Εβραίοι που καταλαμβάνουν και ενώνουν την κοινότητα μέσω της γεωπολιτικής-ιστορικής μνήμης. Είτε παρουσιάζονται ως κοσμικοί είτε ως θρησκευόμενοι Εβραίοι, είτε θεωρούν τον Θεό ή το εβραϊκό πνεύμα την κινητήρια δύναμη της παγκόσμιας ιστορίας. Πολλοί πιθανότατα πιστεύουν ότι ο Θεός και το εβραϊκό πνεύμα είναι ένα και το αυτό. Είτε θρησκευόμενοι είτε κοσμικοί, οι Εβραίοι γενικά είναι βαθιά ριζωμένοι στην γεωπολιτική μνήμη του Ισραηλινού έθνους. Αντιθέτως οι πιστοί των Διονυσιακών αξιωμάτων απαγορεύουν στους Έλληνες να αξιοποιήσουν την ιστορική γεωπολιτική μνήμη !!! Για αυτό διέλυσαν τον Ελληνισμό που ήταν μια παγκόσμια πολιτιστική-γεωπολιτική αυτοκρατορία.
Η εβραϊκή γεωπολιτική μνήμη είναι ανυπολόγιστης αξίας για την ισχύ και την επιβίωση του Ισραηλινού έθνους. Ο γεωπολιτικός εθνικισμός των Ισραηλινών σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη εθνική-γεωπολιτική μνήμη είναι ο ισχυρότερος. Ελάχιστοι άνθρωποι ενδιαφέρονται για την Ρωσική η την Κινεζική ιστορία δύο χωρών του γεωπολιτικού άξονα σε σχέση με την Ισραηλινή που προκαλεί παγκόσμιο γεωπολιτικό και όχι μόνον ενδιαφέρον. Το Ισραήλ από τα πανάρχαια χρόνια βασίζει όλη την εθνική του υπόσταση στην Παλαιά Διαθήκη. Στα πλαίσια της γεωπολιτικής θεολογίας έχουμε μια σειρά γενοκτονιών και πολέμων από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Οι πόλεμοι που έχει διεξάγει το Ισραήλ από την περίοδο της Παλαιάς Διαθήκης μέχρι την σύγχρονη εποχή, δεν γίνονται μόνον για λόγους γεωπολιτικής ισχύος. Όλες αυτές οι πολεμικές δραστηριότητες γίνονται με γνώμονα την Γεωπολιτική Θεολογία.
Στους πολέμους αυτούς έχουμε ένα ευρύτατο πεδίο σύγκρουσης γεωπολιτικών θεολογιών και γεωπολιτικού εθνικισμού. Σε αντίθεση με όλες τις εσφαλμένες επιστημονικές εργασίες-αναλύσεις, σε προσωπικό επίπεδο ως δημιουργός-ιδρυτής της γεωπολιτικής-θεολογίας-γεωπολιτικού εθνικισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, έχω επισημάνει πολλές φορές στις επιστημονικές μου εργασίες αλλά και μιλώντας στα ΜΜΕ, ότι τα αντίπαλα έθνη δεν πολεμούν απλώς για να νικήσουν και να κατακτήσουν πλουσιότερες περιοχές. Πολεμούν για να επιβάλουν τις θρησκευτικές τους δοξασίες. Ο εβραϊκός-γεωπολιτικός εθνικισμός και η Ιουδαϊκή Γεωπολιτική Θεολογία είναι ενάντια στον Αριστόκλειο πολιτισμό, την Αριστόκλειο-Γεωπολιτικό Εθνικισμό και την Γεωπολιτική Θεολογία. Θεσμικά το έθνος-κράτος του Ισραήλ από την αρχαία εποχή είναι θεοκρατικό. Σύμφωνα με την Τορά ο Θεός έκανε μια διαθήκη με τους προγόνους του Εβραϊκού λαού, Αβραάμ-Μωυσή, Ισαάκ και Ιακώβ. Εν τούτοις ο Σιωνισμός διαχρονικά από τα πανάρχαια χρόνια έχει ως πηγή δύναμης-επιβίωσης την γεωπολιτική Θεολογία και την Παλαιά Διαθήκη.
Οι γεωπολιτικές-Θεολογικές δοξασίες ότι η εσχατολογική εποχή έχει ήδη ξεκινήσει με την επιστροφή του Ισραήλ στα βιβλικά εδάφη είναι μέρος της γεωπολιτικής θεολογίας. Η πολιτική πράξη ταυτίζεται με την συμφωνία και τις υποσχέσεις του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη, σχετικά με την κυριαρχία του Ισραήλ σε όλο τον κόσμο !!! Αυτή η γεωπολιτική αξίωση της εξωτερικής πολιτικής με τις βιβλικές παραδόσεις έχει οδηγήσει διαδοχικές ισραηλινές κυβερνήσεις να αντιμετωπίζουν κρίσιμα γεωπολιτικά ζητήματα, με βάση την Παλαιά Διαθήκη. Από την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ μέχρι την εδαφική πολιτική στην Δυτική Όχθη, κυριαρχεί η θρησκευτική προσήλωση και όχι η απλή γεωπολιτική λογική-δύναμη. Το ιερό πολεμικό πεδίο επικρατεί. Πατήρ πάντων ο πόλεμος (Ηράκλειτος). Το γεωπολιτικό σημείο όπου όλα συγκλίνουν είναι η Ιερουσαλήμ. Δεν είναι η Κωνσταντινούπολη, η Ρώμη, η Μόσχα, η Χάιφα, η Τεχεράνη και η Γάζα. Η Ιερουσαλήμ είναι το γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό και πάνω από όλα Θεολογικό κομβικό σημείο. Είναι η εσχατολογική πόλη και για τις θεολογίες των εθνών και όχι τόπος γεωπολιτικών διαπραγματεύσεων. Η Ιερουσαλήμ είναι η πόλη εκπλήρωσης των προφητειών.
Όταν το Ισραήλ αναφέρει την αιώνια διαθήκη με τον Θεό, εννοεί θρησκευτική επανόρθωση-αποκατάσταση των πατρογονικών δικαιωμάτων. Γεωπολιτικές βασισμένες επάνω στην θεολογία δεν ευνοούν στην ειρήνη. Πρόκειται για γεωπολιτικές που νομιμοποιούν τις πολεμικές δραστηριότητες. Αυτά τα κράτη βασίζουν την Εθνική τους ταυτότητα επάνω στην γεωπολιτική Θεολογία. Καταφεύγουν στην θεολογία για να δημιουργήσουν Εθνική συνοχή-ταυτότητα και για να επιτύχουν τα γεωπολιτικά τους σχέδια.
Η σύγκρουση στην Μέση Ανατολή μας δείχνει ότι η θρησκεία διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στην εξέλιξη της Ιστορίας. Για αυτό διέλυσαν τον Χριστιανισμό στην σύγχρονη Ελλάδα. Εκτός από το Ισραήλ και τα υπόλοιπα έθνη αξιοποιούν γεωπολιτικά τις ιστορικές μνήμες. Η γεωπολιτική της Παλαιάς Διαθήκης εστιάζει στις σχέσεις του Ισραήλ με τις γύρω περιοχές, την αποστολή του ως έθνους του Θεού, τις συγκρούσεις και τις διαπραγματεύσεις για τα εδάφη, καθώς και τους θρησκευτικούς και ηθικούς νόμους που καθοδηγούσαν αυτές τις πολιτικές και γεωγραφικές αλληλεπιδράσεις. Η γεωπολιτική αυτή δεν αφορά απλώς την τοπογραφία, αλλά την ενσωμάτωση της θρησκείας στην πολιτική και εδαφική διαχείριση.
ΡΩΣΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΤΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ.
Οι ιδρυτές του Σλαβικού εθνικιστικού κινήματος του 19ου αιώνα έδιναν προτεραιόττηα στον ρόλο της Ορθοδοξίας και μετά στην εθνότητα, ως τα κύρια συστατικά της ψυχής των πολιτισμών. Για αυτό ο Alexis Khomiakov (1804-1860), στο έργο "Η Λατινική Εκκλησία και ο Προτεσταντισμός από την οπτική γωνία της Ανατολικής Εκκλησίας", μια συλλογή κειμένων που δημοσιεύτηκε στα γαλλικά το 1858, διευκρινίζει ότι ξεχωρίζει την Ορθοδοξία από τον Καθολικισμό, μέσα από στις αντίστοιχες πολιτιστικές επιρροές Ρώσων και Ευρωπαίων. Για παράδειγμα στην Ορθοδοξία, η Εκκλησία είναι η κοινότητα των πιστών, θεμελιωμένη επάνω στην αγάπη, την σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι Ρώσοι θεωρούν ότι η Εκκλησία είναι η ίδια η ουσία της συλλογικής-εθνοτικής και ιστορικής τους ύπαρξης. Για αυτό είναι έτοιμοι να κάνουν οποιαδήποτε θυσία για να υπερασπιστούν την Ορθοδοξία. Από την Γρηγοριανή Μεταρρύθμιση με το Δυτικό Σχίσμα όπως το αποκαλούν οι Ρώσοι, ο παπισμός κατέστρεψε αυτή την πνευματική ένωση επιβάλλοντας έναν ριζικό διαχωρισμό μεταξύ του θεσμού των κληρικών και των λαϊκών. Για αυτό η Καθολική Εκκλησία έγινε μια οργάνωση ξένη προς τον απλό λαό. " Ο Χριστιανός, αναφέρει ο Khomiakov, δεν ήταν πλέον μέλος της Εκκλησίας, αλλά ένας από τους υπηκόους.
Σύμφωνα με τους πιστούς των Διονυσιακών αξιωμάτων οι δύο θεσμοί κράτος-εκκλησία διέπονται από μια εθνικιστική ιδεολογία που ονομάζεται Русский мир-ο παγκόσμιος Ρωσικός κόσμος. Με βάση αυτό το αξίωμα ο Πούτιν εισέβαλε στην Ουκρανία. Η Ιδεολογία αυτή αποτελεί μια μορφή θρησκευτικού Χριστιανικού φονταμενταλισμού, με επίκληση στην βία-αιματοχυσία, την κατάκτηση ξένων εθνών, την πίστη στην Ορθοδοξία-έθνος και την κοινή γλώσσα.
Ο Πούτιν ως "νεοναζί" δικτάτορας στοχοποιεί όσους αντιστέκονται. Ταυτόχρονα κατόπιν φοβερής προπαγάνδας του Κρεμλίνου, οι Ρώσοι είναι πεπεισμένοι ότι η Δύση αποτελεί τον μεγάλο δαίμονα-εχθρό του Ρωσικού έθνους. Η ιδεολογία του νέου Ρωσικού-Χριστιανικού κόσμου αποτελεί την πιο ακραία μορφή "ναζισμού" στην σύγχρονη εποχή, σύμφωνα με τους παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού !!!
Στις αρχές τις δεκαετίας του 1990 συναντάμε την δημιουργία του παγκόσμιου Ρωσικού κόσμου. Εν τούτοις η ιδεολογία αυτή ενισχύθηκε με την ανάληψη της εξουσίας από τον Πούτιν περί σύγχρονης Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Στην διαμόρφωσή αυτής της "ναζιστικής" θεωρίας έχουν συμβάλλει καθοριστικά ένα σύνολο προσώπων, μεταξύ των οποίων και ο Πατριάρχης της Μόσχας Κύριλλος ο Αλεξάντερ Ντούγκιν και ο πρόεδρος Πούτιν !!!
Βασικός γεωπολιτικός στόχος είναι η κυριαρχία ενός υπερεθνικού Ρωσικού κόσμου, μιας Ρωσικής Χριστιανικής πολιτισμικής επιρροής, στην οποία περιλαμβάνονται η Ρωσία, η Ουκρανία, η Λευκορωσία, η Μολδαβία και το Καζακστάν !!! Το "ναζιστικό" ιδεολόγημα αφορά και τους απόδημους Ρώσους.
Ο Ρωσικός κόσμος έχει ένα κοινό πολιτικό-θρησκευτικό κέντρο την Μόσχα, μια κοινή γλώσσα την Ρωσική, ένα κοινό πνευματικό κέντρο το Κίεβο, μια κοινή εκκλησία με έναν κοινό για όλους πατριάρχη τον Κύριλλο και το Ρωσικό Πατριαρχείο. Ο Ρώσος πατριάρχης βρίσκεται σε αγαστή συνεργασία με τον τσάρο-πρόεδρο Πούτιν. Οι προαναφερόμενοι μοιράζονται κοινές ηθικές αξίες Ορθοδοξία-πολιτισμός. Βασικός στόχος κράτους-εκκλησίας είναι να υπάρξει ένα εναλλακτικό Ορθόδοξο οικονομικό σύστημα που θα αντανακλά την πνευματική ενότητα της Αγίας Ρωσίας.
Συνεπώς δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι ο Ρώσος πρόεδρος αρνείται στην Ουκρανία το δικαίωμα στην ύπαρξη. Για την θεμελίωση της Ρωσικής-"ναζιστικής" προπαγάνδας οι Ρώσοι "Γκαιμπελιστές" με επικεφαλής των Αλεξάντερ Ντούγκιν χρησιμοποιούν την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και τον Χριστιανισμό. Οι διάφορες εθνότητες του νέου Ρωσικού κόσμου αποτελούν κατά τον Πατριάρχη Κύριλλο, «ένα ενιαίο και ελέω Θεού πνευματικό-πολιτιστικό μόρφωμα, εντός του οποίου οι γνώσεις του Αριστόκλειου πολιτισμού και του Χριστού. Ο Ρωσικός κόσμος στέκεται στον αντίποδα της διεφθαρμένης Δύσης η οποία έχει απωλέσει αξίες-ηθική και έχει καταστεί ανδράποδο των Αμερικανών.
Σύμφωνα με τους ξένους "ειδήμονες" τα Ρωσικά-"ναζιστικά" αξιώματα αποτελούν την πιο ακραία μορφή του Χριστιανικού-φονταμενταλισμού !!! Επίσης αυτό που ενοχλεί τους παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού είναι η ενσωμάτωση της Κριμαίας στην Ρωσική Ομοσπονδία. Η Κριμαία είναι περιοχή μεγίστης ιστορικής-ηθικής αξίας για το Ρωσικό έθνος. Στην περιοχή αυτή ο πρίγκιπας Βλαδίμηρος έλαβε το βάπτισμα του Χριστιανού με εντολή του κορυφαίου της παγκόσμιας ιστορίας (Βουλγαροκτόνος).
Η αποδοχή του Αριστόκλειου πολιτισμού και του Χριστιανισμού άλλαξε για πάντα τις τύχες του Ρωσικού έθνους. Οι Ρώσοι αποδεχόμενοι τον Χριστό και τον Μέγα Αριστοκλή, έγιναν δημιουργοί ενός μεγάλου και ισχυρού βασιλείου και μιας σύγχρονης παγκόσμιας αυτοκρατορίας. Η δύναμη της Ορθοδοξιας και του Αριστόκλειου πολιτισμού είναι αδιαμφισβήτητες. Δεν ανησυχούν αδίκως οι πιστοί των Διονυσιακών αξιωμάτων. Γνωρίζουν την δύναμη του Ελληνικού πολιτισμού και της θρησκείας και ανησυχούν σε υπερθετικό βαθμό. Δίκαια είναι τρομοκρατημένοι με βάση τα επιτεύγματα των Ελλήνων του μεσαίωνα.
Οι αναγεννημένοι από την Ορθοδοξία Έλληνες είχαν την ευλογία και την απόλυτη στήριξη του Θεού να διοικήσουν την παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία για να διδάξουν τον Ελληνικό πολιτισμό-Ορθοδοξία στα έθνη κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους. Όταν αρνήθηκαν οι Ισραηλίτες τον Χριστό, τον αποδέχτηκαν οι Έλληνες των πρωτοχριστιανικών αιώνων και του μεσαίωνα, οι οποίοι έκαναν τον Ιουδαϊκό Χριστιανισμό Ελληνικό.
Για αυτό οι πρόγονοι μας από σκλάβοι έγιναν διοικητές του Ρωμαϊκού κράτους. Η ίδρυση της παγκόσμιας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τους Ιουδαίους ένωσε όλη την οικουμένη. Αυτό έφερε την υποταγή των εθνών, κατάργησε τα σύνορα στην Μεσόγειο, Ευρώπη, Μικρά Ασία. Βόρεια Αφρική, Συρία, Ισραήλ σχημάτισε την πατρίδα που γεννήθηκε η Ελληνορθοδοξία και δημιούργησε τις προυποθέσεις για την απελευθέρωση του Ελληνικού έθνους, το οποίο έφτασε στο απόγειο του, με την ανάληψη διοικήσεως του Ρωμαϊκού κράτους. Οι Έλληνες των μεσαιωνικών αιώνων μέσα από την ηθική, την πίστη και την παιδεία έγιναν κληρονόμοι μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας (Ρωμαϊκή) και μια παγκόσμιας θρησκείας (Χριστιανισμός).
Ο Χριστιανισμός αναδύθηκε και έγινε παγκόσμια θρησκεία με την εισαγωγή των Πλατωνικών διδασκαλιών από τους τρεις ιεράρχες και η αρχαία Ελληνική σοφία διασώθηκε και διατηρήθηκε στους αιώνες μέσα από την ενσωμάτωση της στην Ορθόδοξη-Χριστιανική πίστη. Κυριολεκτικά ο Ελληνισμός αναστήθηκε από την Ορθοδοξία.
Δεν ήταν τυχαία ιστορικά γεγονότα ότι ο Τίμιος Σταυρός βρέθηκε για πρώτη φορά επί βασιλείας του Αγίου Κωνσταντίνου, όταν παραχωρήθηκε η Ρωμαϊκή εξουσία στους Έλληνες και επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα από τον πρώτο Έλληνα αυτοκράτορα που ανέβηκε στον Ρωμαϊκό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Τα δύο αυτά μεγίστης-παγκόσμιας σημασίας γεγονότα δείχνουν ότι οι αναγεννημένοι από την Ορθοδοξία Έλληνες, είχαν την ευλογία και την απόλυτη στήριξη του Χριστού να διοικήσουν την παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία για να διδάξουν τον Θεό-Δημιουργό του Μέγα Αριστοκλή και τον Ελληνικό πολιτισμό στα έθνη κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους.
Για αυτό έντρομοι μέσα από τις ενέργειες των ηγετικών στελεχών της Ρωσίας παρακολουθούν τις εξελίξεις. Ενδεικτική μεταξύ άλλων ήταν η ομιλία του Πατριάρχη Κυρίλλου στην συνέλευση τους Ιδρύματος Ρωσικός Κόσμος. ο Ρωσικός κόσμος σύμφωνα με τους δυτικούς είναι ένα "ναζιστικό" μόρφωμα που προωθεί την Ρωσική γλώσσα και τον πολιτισμό.
Στην ομιλία που εκφώνησε ο Πατριάρχης Κυρίλλος το 2009 στην Τρίτη Συνέλευση τους Ιδρύματος «Ρωσικός Κόσμος», ενός οργανισμού που ίδρυσε το Κρεμλίνο για να προωθήσει τη Ρωσική γλώσσα και τον πολιτισμό. Την ομιλία του Ρώσου Πατριάρχη την συγκρίνουν με τον Ιταλικό φασισμό-ναζισμό γιατί οι Ρώσοι κάνουν αναφορές στην Μεγάλης- Αγία Ρωσία. η οποία εκτείνεται εκτός των σημερινών συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Οι αναφορές στο κοινό αίμα, γλώσσα, πίστη αποτελούν την ναζιστική ιδεολογία της εποχής μας !!! Εν τούτοις εσκεμμένα ξεχνούν οι μέτοχοι της Διονυσιακής θρησκείας ότι οι Ρώσοι ασπάστηκαν στον Αριστόκλειο πολιτισμό-Ορθοδοξία. Για αυτό ακολουθούν τις διδαχές των ηρώων του 1821 και του πατέρα της παγκόσμιας ιστορίας.
Οι Ήρωες Χριστιανοί του 1821καθόρισαν με το αίμα και τους αγώνες τους το ποιοι δικαιούνται να ονομάζονται Έλληνες. Εν συνεχεία το ψήφισαν και στις 3 εθνοσυνελεύσεις που ακολούθησαν σε Επίδαυρο, Άστρος και Τροιζήνα. Η ονομασία Χριστιανός δεν σημαίνει απλά το θρήσκευμα, διότι παράλληλα προσδιορίζει και την εθνικότητα. Για αυτό την σύγχρονη εποχή έπρεπε πάση θυσία να καταργήσουν επισήμως την εθνικότητα-θρήσκευμα και όχι μόνον το θρήσκευμα όπως νομίζουν λανθασμένα οι πάντες, από τις ταυτότητες. Από την στιγμή που αφαιρέθηκε οριστικά το θρήσκευμα από τις νέες ταυτότητες, ταυτόχρονα αφαιρέθηκε και η εθνικότητα των Ελλήνων.
Ποιους θεωρούσαν Έλληνες πολίτες οι πρώτες εθνοσυνελεύσεις ; Mε την κήρυξη του επαναστατικού αγώνα ήταν επιτακτική-εθνική ανάγκη, να καθοριστεί η ταυτότητα του επαναστατημένου έθνους. Η απάντηση στο ζωτικής-κομβικής σημασίας ερώτημα, ποιοι είναι Έλληνες, δόθηκε μέσα από τις τρεις Εθνοσυνελεύσεις. Σύμφωνα με αυτές τα κριτήρια για να έχει κάποιος την Ελληνική ιθαγένεια, θα έπρεπε να είναι κάτοικος της Ελλάδας και να πιστεύει στον Χριστό.
Ο αποκλεισμός των υποστηρικτών του Διονυσιακού πολιτισμού, συνδεόταν με την μεγαλύτερη-εθνική ανάγκη, που ήταν η εξασφάλιση της ιστορικής συνέχειας του έθνους. Ταυτόχρονα ήταν απαραίτητο για λόγους εθνικής επιβιώσεως να εφαρμοστεί το αξίωμα του Πατέρα της Ιστορίας, του Ηροδότου, με το όμαιμον, το ομόγλωσσον, και το ομόθρησκον. Για αυτό οι πρόγονοι μας ψήφισαν νόμους ότι όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Επικρατείας της Ελλάδος, πιστεύουσιν εις Χριστόν εισίν Ελληνες και απολαμβάνουσιν άνευ τινός διαφοράς όλων των πολιτικών δικαιωμάτων. Ομοίως Έλληνες εισί, και των δικαιωμάτων απολαμβάνουν, όσοι έξωθεν ελθόντες και την Ελληνικήν φωνήν πάτριον έχοντες, και εις Χριστόν πιστεύοντες. Ζητήσωσιν παρρησιαζόμενοι εις τοπικήν Ελληνικής Επαρχίας αρχήν, να εγκαταριθμηθώσι δι΄ αυτής εις τους πολίτας Έλληνας. Αυτά ψήφισαν οι ήρωες, του 1821 στις εθνοσυνελεύσεις. Με βάση τα συμφραζόμενα από την σύγχρονη-Διονυσιακή προπαγάνδα ο Ηρόδοτος και οι Ήρωες του 1821 ήταν "ναζιστές" !!!
Σύμφωνα με τους Δυτικούς προπαγανδιστές επαφίεται στους σημερινούς Ορθοδόξους-Χριστιανούς να αντιταχθούν σθεναρά στις "ναζιστικές" πολιτικές του Πούτιν και να τον νικήσουν !!! Σύμφωνα με τους πιστούς τους Διονύσου οι Χριστιανοί πρέπει να αντισταθούν όπως ο Καρλ Μπαρτ στην Διακήρυξη του Μπάρμεν, σχετικά με την Γερμανική-Χριστιανική Κίνηση που υποστήριζε τον Χίτλερ !!! Το καθεστώς Πούτιν και Χριστιανισμού την σημερινή εποχή είναι ακριβώς το ίδιο !!!! Στο σημείο αυτό να περάσουμε να δούμε ποιοι είναι οι πραγματικοί ναζί.
Οι διαφορές μεταξύ Ρωμαιοκαθολικισμού και Ελληνικής Ορθοδοξίας είναι ένα σύνθετο θέμα. Στο σημείο αυτό είναι απαραίτητο να υπενθυμίσω ότι η Ορθοδοξία παρέμεινε κατά βάση Αριστόκλεια, εξαιτίας των τριών Ιεραρχών που εισήγαγαν τις διδασκαλίες του Μέγα Αριστοκλή στον Χριστιανισμό.
Αντιθέτως εκείνη την εποχή οι καθολικοί στράφηκαν στον Αριστοτελισμό και στον ορθολογισμό. Συνεπώς εδώ δεν έχουμε απλώς δογματικές ή λειτουργικές διαφορές, αλλά μια θεμελιώδης διαφορά της γεωπολιτικής φιλοσοφίας. Ο αγώνας του παπισμού για πολιτική υπεροχή, έχει τις ρίζες του στις θεωρίες του Αυγουστίνου που κυριάρχησε στην ιστορία της Δυτικής Ευρώπης από την έναρξη της Γρηγοριανής Μεταρρύθμισης (11ος αιώνας). Αυτό είναι μια αντιστροφή της παράδοσης που καθιέρωσαν οι Ορθόδοξοι Έλληνες στην Κωνσταντινούπολη τον 4ο αιώνα.
Για αυτό ο Κονσταντίν Λεοντίεφ ένας από τους πιο σημαντικούς Ρώσους πολιτικούς-φιλοσόφους, ορίζει την ουσία της Ρωσίας με βάση το Imperium Romanum του Βοσπόρου. Η Ρωσία είναι κληρονόμος του Ορθόδοξου χριστιανισμού. Η Ορθοδοξία γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και με την ενσωμάτωση του Αριστόκλειου πολιτισμού στην πολιτικοθρησκευτική της δομή, άλλαξε η παγκόσμια ιστορία. Η Ρωμαϊκή εξουσία είχε μια δικέφαλη δομή, την οποία οι δυτικοί ιστορικοί χαρακτηρίζουν υποτιμητικά ως καισαροπαπισμό. Όμως οι Έλληνες του μεσαίωνα την όρισαν ως μια αρμονική συνεργασία ανάμεσα στο κράτος και την Εκκλησία.
Αυτό που ο Λεοντίεφ ονομάζει "βυζαντινισμό" είναι ένα Ελληνικό-Imperium Romanum, Αγιασμένo από την θρησκεία του Χριστού. Η παραδοσιακή προσκόλληση της Ρωσίας στον "βυζαντινισμό" έχει γεωπολιτικά κίνητρα, καθώς γίνεται με στόχο να καρπωθεί την κληρονομιά της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Βοσπόρου, μετά την κατάκτηση του Ρωμαϊκού κράτους κατά την τέταρτη ναζιστική-Διονυσιακή "σταυροφορία". Οι ναζιστικές-Διονυσιακές ταξιαρχίες του Πάπα υπό το πρόσχημα της απελευθέρωσης των Αγίων Τόπων από τους Αγαρηνούς, κατέκτησαν την αυτοκρατορία του Βοσπόρου. Όταν οι Γερμανοί σταυροφόροι λεηλάτησαν την Κωνσταντινούπολη και την αυτοκρατορία στις 13 Απριλίου 1204, το Ρωμαϊκό έθνος και ο Ελληνισμός δεν θα ανακάμψουν ποτέ μέχρι και σήμερα από το θανατηφόρο πλήγμα.
Οι Δυτικοί σκοπίμως έχουν απωθήσει προσεκτικά από την συλλογική τους μνήμη την άλωση της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Όμως οι Έλληνες έχουν χαράξει στην δική τους μνήμη το μεγαλύτερο έγκλημα στην παγκόσμια ιστορία. Επίσης και οι Ρώσοι δεν ξεχνούν αυτό το έγκλημα. Για αυτό στο ρωσικό εθνικό μυθιστόρημα, η νίκη του αγίου και εθνικού τους ήρωα Αλέξανδρου Νιέφσκι, εναντίον άλλων σταυροφόρων το 1242 έχει ξεχωριστή σημασία. Όπως επισημαίνει ο Τρουμπέτσκι στο έργο « Η κληρονομιά του Τζένγκις Χαν(1925), η ταύτιση της Ρωσίας με την Ελληνική-Ρωμαϊκή κληρονομιά ισχυροποιήθηκε κατά τη διάρκεια της ταπείνωσης του ταταρικού ζυγού, ενώ επωφελήθηκε από την θρησκευτική ανοχή των Χαν.
Η Ρωσία γνώριζε τον Ορθόδοξο Ελληνισμό πριν από τον Ταταρικό Ζυγό. Για αυτό κατά την περίοδο της Ταταροκρατίας οι Ελληνικές γεωπολιτικές ιδεολογίες, που προηγουμένως δεν είχαν ιδιαίτερη απήχηση στην Ρωσία, κατέλαβαν κεντρική θέση στη Ρωσική εθνική συνείδηση. Για αυτό το κέντρο της εσωτερικής αναγέννησης Μόσχα ήταν ο Ελληνικός-Χριστιανισμός και η μεσαιωνική Κωνσταντινούπολη. Όλα τα φαινόμενα που προκάλεσε ο Ταταρικός Ζυγός αντήχησαν εκεί με εξαιρετική δύναμη. Ήταν επίσης η εποχή όπου η Μόσχα έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις Αριστόκλειες ιδεολογίες.
Για τους Ρώσους οι προδοσίες της Δύσης από τον 19ο αιώνα είναι απλώς η επανάληψη ενός μοτίβου που ξεκίνησε με την Τέταρτη Σταυροφορία. Αυτό είναι το μήνυμα της ταινίας του πατέρα Tikhon Shevkunov, στενού συνεργάτη του Πούτιν και μεταδόθηκε τον Ιανουάριο του 2008 σε ρωσικό κυβερνητικό κανάλι. Στην ταινία, η κατάρρευση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αποδίδεται σε διεφθαρμένους ολιγάρχες και στις καταστροφικές ενέργειες της Δύσης. Η ιστορία του "Βυζαντίου" παρουσιάζεται ρητά ως προειδοποίηση προς τους σύγχρονους Ρώσους ηγεμόνες. Οι Ρώσοι ηγέτες καλούνται να συγκρατήσουν τους ολιγάρχες και να οχυρώσουν τα προπύργια ενάντια στη Δύση, διαφορετικά αντιμετωπίζουν την καταστροφή.
Οι δυτικοί ξέρουν τι εκπροσωπεί η Ρωσία και φοβούνται πολύ.Η αίσθηση της σχέσης με τον Αριστόκλειο πολιτισμό οδήγησε τον 19ο αιώνα στο ρωσικό όνειρο για την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Την πόλη που οι Σλάβοι του μεσαίωνα ονόμαζαν Τσάριγκραντ. Η Αικατερίνη Β' αυτοκράτειρα από το 1762 έως το θάνατό της το 1796, ήλπιζε να ξαναχτίσει την "Βυζαντινή" Αυτοκρατορία για να την κληροδοτήσει στον εγγονό της με το προκαθορισμένο όνομα Κωνσταντίνος. Το 1877 ο Ντοστογιέφσκι επανέλαβε στους αναγνώστες του ότι η Κωνσταντινούπολη πρέπει να είναι δική μας. Η Κωνσταντινούπολη πρέπει να είναι δική μας, να κατακτηθεί από εμάς τους Ρώσους, να την αποσπάσουμε από τους Τούρκους και να μείνει δική μας για πάντα.
Ο Γκέλτσερ καθηγητής του Πανεπιστημίου της Ιένας έγραψε για την δεύτερη έκδοση τής Ιστορίας τής "Βυζαντινής" Φιλολογίας του Κάρλ Κρουμπάχερ. Το έργο αυτό είναι μια σύνοψη τής Ιστορίας των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων της Βασιλεύουσας (Abriss der byzantinischen Κaisergeschichte, Μόναχο 1897). Ο Γκλέτσερ ως Γερμανός δείχνει την αντιπάθειά του για την αυτοκρατορία του Βοσπόρου Είναι ενδιαφέρον να διαβάσει κανείς τι αναφέρει ο Γερμανός επιστήμονας στο τέλος της περίληψής του : "Ο Τσάρος τής Ρωσίας παντρεύτηκε μια πριγκίπισσα από τον Οίκο των Παλαιολόγων.
Το στέμμα τού Κωνσταντίνου Θ Μονομάχου δόθηκε στο Κρεμλίνο, στον Αυτοκράτορα Πασών των Ρωσιών. Το Ρωσικό κράτος αποτελεί μία κατευθείαν συνέχεια τής "Βυζαντινής" Αυτοκρατορίας. Και αν ποτέ η Αγία Σοφία γίνει πάλι χριστιανική, Εάν η Μικρά Ασία αποσπασθεί από τα χέρια τών Τούρκων, θα εξουσιασθεί από τον Ρώσο Τσάρο. Η Αγγλική παρέμβαση είναι ενάντια στην φύση και την ιστορία και ασφαλώς, έστω και αργά, θα εξαλειφθεί. Μόνον ο Ρώσος Τσάρος έχει το δικαίωμα να υπερασπίζεται την Ορθόδοξη πίστη.
Μόνον εκείνος δικαιούται να γίνει Auτoκράτoρας τής Κωνσταντινουπόλεως, καθώς εκείνος έχει υψηλή ιδέα και συνείδηση σχετικά με το αυτοκρατορικό αξίωμα." Για όσους δεν γνωρίζουν η μεγάλη-τσαρίνα της Ρωσίας Αικατερίνη ήταν Γερμανίδα.
Είναι προφανές ότι πραγματικός στόχος της σύγχρονης Ρωσικής αυτοκρατορίας, είναι η αναλαμπή του Ρωσικού έθνους και όχι του Ελληνισμού. Αυτό έχει αποδειχτεί ιστορικά-πολιτικά πολλές φορές κατά το παρελθόν. Κάποιοι συνεχίζουν να εκμεταλλεύονται την φιλοπατρία και την αμάθεια κάποιον συναθρώπων μας και να παραποιούν τους θρύλους και της παραδόσεις του έθνους μας σε προφητείες.
Επίσης από καθαρή εμπάθεια ο Γερμανός ιστορικός αποκρύπει την πραγματική συγγένεια των Ελλήνων και των Ρώσων με τον κορυφαίο της παγκόσμιας ιστορίας. Ο μέγιστος του Ελληνισμού και της ανθρωπότητας, για να σταματήσει τους εμφύλιους πολέμους έδωσε την αδελφή του για σύζυγο στον Ρώσο ηγεμόνα Βλαδίμηρο. Οι Ρώσοι είναι συγγενείς εξ αίματος με την κορυφαία μορφή της ανθρωπότητας. Την εποχή που αναφέρει ο Γκλέτσερ δεν υπήρχε καμία Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
Την σημερινή εποχή ο γεωπολιτικός βυζαντινισμός και η συμπόρευση κράτους-Εκκλησίας με την ευρεία έννοια, εκτός από την Ρωσία του Πούτιν, επηρεάζει σαφώς και τον Ρετζέπ Ερντογάν. Επίσης το Ιράν ακολουθεί αυτό το δόγμα από το 1979. Όσο για την Κίνα του Σι Τζιπίνγκ επανεισάγει μια καλή δόση κομφουσιανισμού στην κρατική του ιδεολογία. Η αναδυόμενη πολυπολική παγκόσμια τάξη πραγμάτων μπορεί κάλλιστα να αποτελείται από τα Αριστόκλεια δόγματα.
Ο "βυζαντινισμός" το μοντέλο της Ρωσίας του Πούτιν.
Ο Τζον Σίντλερ πρώην καθηγητής στο Κολέγιο Πολέμου Ναυτικού των ΗΠΑ, έγραψε σε ένα άρθρο του 2014 για τον Πούτιν και την Ρωσία. Ο Αμερικανός αναφέρει ότι ο Πούτιν είναι σε μεγάλο βαθμό εμπνευσμένος, από το όραμα του Ilyin για την Ορθοδοξία και τον ρωσικό εθνικισμό. Είναι αυτό που οι υποστηρικτές του Πούτιν αποκαλούν symphonia, δηλαδή την ένωση κράτους και εκκλησίας σε "βυζαντινό" επίπεδο. Αυτό είναι σε πλήρη αντίθεση με τις αμερικανικές αντιλήψεις για το χωρισμός εκκλησίας και κράτους. Αν και η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι de jure κρατική εκκλησία, στην πράξη λειτουργεί ως κάτι κοντινό, απολαμβάνοντας μια προνομιακή θέση στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.
Ο Πούτιν εξήγησε τον κεντρικό ρόλο της Εκκλησίας λέγοντας ότι η «πνευματική ασπίδα» της Ρωσίας βασίζεται στην Εκκλησία η οποία είναι σημαντική για την ασφάλειά του Ρωσικού έθνους όσο και η πυρηνική της ασπίδα. Εν τω μεταξύ οι υπηρεσίες ασφαλείας του Κρεμλίνου ασπάστηκαν δημόσια την ορθοδοξία, με την FSB [Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας] να υποστηρίζει ένα δόγμα «πνευματικής ασφάλειας», το οποίο συνοψίζεται στο γεγονός ότι η EOR και οι «ειδικές υπηρεσίες» συνεργάζονται ενάντια στη Δύση και τις κακές επιρροές της.
Όπως σημειώνει ο Σίντλερ, οι Δυτικοί που ενοχλούνται από τον Χριστιανικό συντηρητισμό του Πούτιν, έχουν να κατηγορήσουν μόνο τον εαυτό τους. Ήταν η Διονυσιακή σταυροφορία της Δύσης, υπεύθυνη για την διάδοση της σεξουαλικής παρέκκλισης κάθε είδους, που διαλεκτικά, σπρώχνει την Ρωσία στην αποδοχή των Διονυσιακών αξιωμάτων. Η ιστορία θα δείξει αν ο νεοβυζαντινισμός του Πούτιν και των κληρονόμων του, θα επιτύχουν να ιδρύσουν έναν διαρκή Αριστόκλειο πολιτισμό.
Η περίπτωση Ουκρανίας και Ρωσίας μας παραπέμπει μεταξύ άλλων σε ένα ολοκληρωτικό πόλεμο αφηγήσεων. Η Ρωσία ελαχιστοποιεί την σύγκρουση («επιχείρηση») για τον πληθυσμό της, ενώ μεγιστοποιεί την γεωπολιτική αιτιολόγηση στο εξωτερικό. Η Ουκρανία, δραματοποιεί την υπαρξιακή φύση του πολέμου για να κινητοποιήσει τους συμμάχους της !!! Ο Zele και οι νεοναζί του Κιέβου παρουσιάζονται ως "ηρωικά θύμα απρόκλητης επιθετικότητας". Η Κάθε πλευρά σφυρηλατεί μια παράλληλη πραγματικότητα για να δικαιολογήσει τις θυσίες της και να κερδίσει την μάχη στον γεωπολιτικό-ιστορικό κλάδο. Ο κλάδος αυτός είναι εξίσου καταλυτικός με αυτόν στο πεδίο της μάχης.
Στον προσωπικό του λογαριασμό στα μέσα κοινωνικής δικτυώσεως (Telegram), ο Volodymyr Zelensky δημοσίευσε βίντεο. Το βίντεο αφορούσε την επίσκεψή του μαζί με τον αρχηγό του Ουκρανικού επιτελείου του στα στρατεύματα του Bakhmout.
Εκεί τον βλέπουμε με τον έτερο φύρερ Άντρι Μπιλέτσκι ο οποίος είναι ο στρατιωτικό ηγέτης των ολοκληρωμένων εθνικιστών της Ουκρανίας . Σύμφωνα με τον ίδιο, η αποστολή της Ουκρανίας είναι να οδηγήσει τις λευκές φυλές του κόσμου σε μια τελική λύση ενάντια στους Σημίτες και τους απανταχού Ρώσους !!! Ο ολοκληρωτικός εθνικισμός είναι μια ιδεολογία που δημιούργησε ο Ουκρανός Dmytro Dontsov, με βάση την ιδεολογία του Γάλλου Charles Maurras. Η θεωρία του ήταν βασισμένηγ στο μίσος ενάντια στους Εβραίους και τους Ρώσους.
Ως μυστικός πράκτορας του τρίτου Ράιχ, ο Ντόντσοφ έγινε κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ένας από τους κύριους διοργανωτές της τελικής λύσης ενάντια στους Εβραίους. Ο Ντόντσοφ ως διαχειριστής του Ινστιτούτου Reinhard Heydrich στην Πράγα. Δεν δικάστηκε στη Νυρεμβέργη και επέστρεψε στην CIA. Στις ΗΠΑ ίδρυσε το Σύνταγμα του Αζόφ και υπέστη την ήττα στη Μαριούπολη, Ο Andriy Biletsky δημιούργησε μια μηχανοποιημένη μονάδα πεζικού, την 3η Ταξιαρχία Εφόδου. Είναι αυτή που σήμερα είναι η κύρια ουκρανική μονάδα που συμμετέχει στηΝ μάχη του Μπαχμούτ.
Ο Andriy Biletsky έκανε υποχρεωτικό για όλους τους άνδρες του να διαβάζουν και να μελετούν τα γραπτά του Dmytro Dontsov. Επιπλέον λατρεύει τον φίλο του Ντόντσοφ, τον Στέπαν Μπαντέρα, ο οποίος σφαγίασε περισσότερους από ενάμιση εκατομμύριο Ουκρανούς κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Μπαντέρα, δεν δικάστηκε στην Νυρεμβέργη ενώ στην συνέχεια επέστρεψε στη CIA. Ο Ουκρανός ναζί διηύθυνε τις Ουκρανικές εκπομπές του Radio Free Europe από το Μόναχο κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Στο σημείο αυτό να περάσουμε να δούμε τις ενδεικτικές δηλώσεις του Βλαντιμίρ Πούτιν :
«Βάζοντας επικεφαλής της Ουκρανίας έναν άνδρα εβραϊκής καταγωγής [Volodymyr Zelensky], με εβραϊκή καταγωγή, οι δυτικοί ηγέτες θέλησαν να αποκρύψουν την απάνθρωπη ουσία που βρίσκεται στα θεμέλια του ουκρανικού κράτους σήμερα. Αυτό κάνει την κατάσταση απεχθής στον υψηλότερο βαθμό. Γιατί εδώ έχουμε έναν Εβραίο που συγχωρεί την δόξα του ναζισμού και εκείνους που ενορχήστρωσαν την εβραϊκή γενοκτονία στην Ουκρανία, προκαλώντας το θάνατο ενάμιση εκατομμυρίου ανθρώπων», δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν κατά την συνάντηση της Επιτροπής Pobiéda την περασμένη εβδομάδα. Η Ρωσία πραγματοποιεί ειδική στρατιωτική επέμβαση στην Ουκρανία για να εκδιώξει τους ναζί.
Επίσης ένα ακόμη παράδειγμα σχετικά με την γεωπολιτική-αξιοποίηση της ιστορίας αποτελούν Κίνα και Τουρκία. Τα δύο κράτη χρησιμοποιούν τα ιστορικά γεγονότα ως γεωπολιτικό μοχλό για την απόκτηση ισχύος. Η Κίνα κινητοποιεί το έθνος της γύρω από ένα έργο αποκατάστασης που θα την οδηγήσει στην κορυφή της παγκόσμιας εξουσίας. Στο Πεκίνο η μνήμη των άνισων συνθηκών του 19ου αιώνα, των ξένων παραχωρήσεων και της ιαπωνικής εισβολής της δεκαετίας του 1930 αποτελούν το θεμέλιο της εθνικής αφήγησης. Το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΚ) στηρίζει τις δράσεις του σε μια προσπάθεια αποκατάστασης της χαμένης εξουσίας και αξιοπρέπειας, σβήνοντας τον «αιώνα της ταπείνωσης».
Αυτή η μνήμη καλλιεργείται σε σχολικά βιβλία, μουσεία και λαϊκή κουλτούρα, διαμορφώνει την εσωτερική και εξωτερική πολιτική της Κίνας. Αυτές οι αναμνήσεις δικαιολογούν την πρωτοκαθεδρία της σταθερότητας, της οικονομικής ανάπτυξης και της εθνικής ενότητας υπό την αιγίδα του ΚΚΚ, το οποίο έχει αναδειχθεί σε αρχιτέκτονα της αναγέννησης της Κίνας. Διεθνώς τροφοδοτεί μια τολμηρή διπλωματία που στοχεύει στην αποκατάσταση των ιστορικών αδικιών και στη διεκδίκηση μιας κεντρικής θέσης στην παγκόσμια τάξη. Η ιστορική ανάγνωση της Κίνας αν και συγκεντρωτική δεν περιορίζεται στην αναζήτηση εκδίκησης. Βασίζεται σε έναν επίσημο λόγο που υποστηρίζει μια κοινότητα πεπρωμένου και «ειρηνική ανάπτυξη», όπου η εξουσία ωφελεί τον κόσμο μέσω έργων όπως είναι οι δρόμοι του Μεταξιού. Με αυτόν τον τρόπο η Κίνα συνδυάζει την αποκατάσταση των ταπεινώσεων του παρελθόντος με μια προσεκτική φιλοδοξία για ένα πολυπολικό μέλλον με σύμμαχο την Ρωσία.
Για όλες τις χώρες η ιστορία δεν είναι μια απλή μελέτη του παρελθόντος. είναι ένα γεωστρατηγικό-γεωπολιτικό όπλο για να αποκτήσουν εσωτερική συνοχή-ταυτότητα τα έθνη τους και να νομιμοποιήσουν τους πολέμους-κατακτήσεις. Πολλά έθνη κινητοποιούν την ιστορία για να εδραιώσουν την εξουσία η την επιβίωση τους. Παλαιστίνιοι, Κούρδοι, Θιβετιανοί, Αρμένιοι μετατρέπουν τις ιστορικές-εθνικές τραγωδίες-αναμνήσεις σε πολιτικό και ηθικό κεφάλαιο. Συνεπώς αυτή είναι η επιστημονική μου απάντηση για όσους απορούν γιατί επί 19 συναπτά έτη ασχολούμαι με αυτόν τον κλάδο. Το μοναδικό έθνος που δεν αξιοποιεί την ένδοξη ιστορία του ενώ είναι σε καθεστώς υβριδικού πολέμου-υβριδικής γενοκτονίας είναι η Ελλάδα. Έχουμε γεωπολιτική αξιοποίηση της ιστορίας από άλλα έθνη, την ίδια στιγμή που οι νεοέλληνες είναι ανύπαρκτοι γεωπολιτικά έχοντας τον κορυφαίο πολιτισμό της οικουμένης !!!
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΗΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ.
Η Τουρκία επικαλείται την ιστορία για να δικαιολογήσει την επέκταση πέρα από τα σύνορά της, ως πρώην αυτοκρατορικό έθνος-κράτος. Υπό τον Ερντογάν η οθωμανική κληρονομιά κυριαρχεί στον πολιτικό λόγο σφυρηλατώντας μια εθνική ταυτότητα προσανατολισμένη στην επέκταση. Αυτό το αυτοκρατορικό παρελθόν παρουσιάζεται ως γεωπολιτικό και στρατηγικό πλεονέκτημα. Νομιμοποιεί τους πολέμους στην Συρία, την Λιβύη, το Ναγκόρνο Καραμπάχ και την αυξημένη επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο, την Μέση Ανατολή-Αφρική. Μακριά από την εδαφική ανακατάληψη, η Τουρκία στοχεύει σε πολιτική, οικονομική και πολιτιστική επιρροή, βασιζόμενη σε ιστορικούς και γλωσσικούς δεσμούς.
Αυτή η αναδιατύπωση της οθωμανικής ιστορίας μακριά από την απλή νοσταλγία, χρησιμεύει για την εδραίωση της εσωτερικής συνοχής και την προβολή της Τουρκικής ισχύος. Αυτός ο λόγος εξυμνεί την εθνική ανεξαρτησία και ηγεσία στον μουσουλμανικό κόσμο, διατηρώντας παράλληλα την συμμαχία μέσω του ΝΑΤΟ. Αυτή η αμφιλεγόμενη στάση συνδυάζει την αυτοκρατορική, την δημοκρατική και την ισλαμική κληρονομιά.
Η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί το 2020 καταδεικνύει αυτή την φιλοδοξία: επιβεβαιώνει την ισλαμική και αυτοκρατορική συνέχεια, κινητοποιεί τη συντηρητική βάση και διακηρύσσει την αυτονομία απέναντι στην Κεμαλική κληρονομιά και την παγκόσμια κριτική. Στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο γίνεται και ο Εορτασμός του Μαντζικέρτ, καθώς είναι γνωστό ότι ο Ερντογάν και οι επιτελείς του διαβάζουν ανελλιπώς την στήλη γεωπολιτικής Θεολογίας και Γεωπολιτικού Εθνικισμού Επικρατέειν η Απόλλυσθαι-Ισχύς Δια της Γνώσεως από τον γράφων. Δυστυχώς οι προτάσεις μου στα πλαίσια της γεωπολιτικής και της εθνικής μας επιβίωσης, να εορτάζουμε τις πραγματικές μας εθνικές εορτές, αξιοποιήθηκαν από τον Ρετζέπ-Ταγίπ Ερτνογάν και όχι από τους σαπισμένους από τον Διονυσιακό πολιτισμό νεοέλληνες.
Ο Τουρκικός εθνικισμός και η μεγαλύτερη εθνική εορτή των Τούρκων.
Ο Ερντογάν είναι ο πιο φιλόδοξος και φιλοχρήματος πολιτικός. Είναι ο πιο επιτυχημένος πολιτικός του αιώνα μας, μετά τον Β. Πούτιν. Εν τούτοις οι φιλοδοξίες του τον κάνουν ανεξέλεγκτο και επικίνδυνο. Στους στόχους του Ενρτογάν είναι να ξεπεράσει τον Κεμάλ Ατατούρκ και να αφήσει μια μεγαλύτερη σε έκταση Τουρκία. Επίσης επιθυμεί να βαδίσει στα βήματα του Αλπ Αρσλαν. Αυτό σημαίνει ότι θα έχουμε πόλεμο και ενδεχομένως μια ακόμη εθνική καταστροφή. Ήδη έχει επιτύχει εν μέρη τον πρώτο στόχο του, ο Τούρκος πρόεδρος.
Η νίκη των Τούρκων στο Μαντζικέρτ μαζί με την καταστροφή στο Μυριοκέφαλο (1176), από τους Σελτζούκους του Κιλίτζ Αρσλάν ήταν οι πιο καταστροφικές-καθοριστικές ήττες στην ιστορία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Το ιστορικό γεγονός εκμεταλλεύεται η Τουρκική εξουσία για να φανατίσει το εθνικιστικό στοιχείο (κρατικό-παρακρατικό) και τον απλό λαό, για να προωθήσει τους γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς εις βάρος της Συρίας, του Ιράκ, της Λιβυής, της Ελλάδας και άλλων κρατών στα πλαίσια ανασυστάσεως της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, που συμφωνήθηκε με την Αμερική και την έγκριση της Γερμανίας. Το σωτήριο έτος 2023 συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από την ίδρυση του σύγχρονου νεοτουρκικού κράτους, για αυτό ο Ταγίπ Ερντογάν έχει θέσει ως βασικό στόχο την αποκαθήλωση-εκτόπιση του Μουσταφά Κεμάλ-Ατατούρκ από την πρωτοκαθεδρία της νεότερης Τουρκικής ιστορίας, παραδίδοντας μία μεγαλύτερη σε έκταση Τουρκία. Δεν είναι όμως η μοναδική ημερομηνία που έχει βάλει ορόσημο ο Τούρκος πρόεδρος, καθώς με βάση τις εντολές-υποδείξεις, οι διάδοχοι του από την σέχτα των Χαριζιτών (ΜΙΤ, Γκρίζοι Λύκοι), έχουν πολύ μεγαλύτερους στόχους και αυτό είναι εμφανές από τις κινήσεις σε Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Ουκρανία, Ναγκόρνο Καραμπάχ.
Η μάχη στο Μαντζιέρτ ήταν η πρώτη μεγάλη και καθοριστικής σημασίας νίκη των Tούρκων επί των Ελλήνων της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, από την ημέρα που οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού, έδωσε το χρίσμα στους Τούρκους να αντικαταστήσουν τους Άραβες, στην προσπάθεια κατακτήσεως της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Οι Άραβες είχαν εξασθενήσει ως πολιτική και στρατιωτική δύναμη εξαιτίας της Ελληνικής τριανδρίας αυτοκρατόρων (Βασίλειος Β, Άγιος Νικηφόρος Φωκάς και Ιωάννης Τσιμισκής-Κουρκουάς). Για αυτό αμέσως η νέα τάξη πραγμάτων έφερε στην θέση των Αράβων τους Σελτζούκους Τούρκους, ώστε να μην σταματήσουν οι συνεχόμενες επιθέσεις όλων εκείνων των αιώνων από τις νεοταξικές δυνάμεις. Οι Τούρκοι από την ημέρα που ασπάστηκαν τον Μωαμεθανισμό, έγιναν οι πιο πιστοί και φανατικοί Ισλαμιστές-Διονυσιαστές στον κόσμο μέχρι και την σύγχρονη εποχή. Γνωρίζουν πολύ καλά οι Τούρκοι και ειδικά ο Ερντογάν ότι έχουν το χρίσμα από τους παράγοντες της Διονυσιακής κουλτούρας, για γίνουν οι ηγέτες των Μωαμεθανών σε όλο τον κόσμο.
Πολύ συχνά αναφέρεται στην μάχη του Μαντζικέρτ (26 Αύγουστου 1071), ο πρόεδρος της Τουρκίας υπογραμμίζοντας πως ο στόχος του είναι να αναβιώσει την ιστορία βαδίζοντας τα βήματα του Σουλτάνου Άλπ Αρσλάν, που με την επικράτησή του επί των Ρωμαϊκών στρατευμάτων του αυτοκράτορα Ρωμανού Δ’ Διογένη, έθεσε τις βάσεις για την κυριαρχία των Σελτζούκων στην Μικρά Ασία. Ο Τούρκος πρόεδρος και οι επιτελείς του είναι τακτικοί αναγνώστες της στήλης Επικρατέειν η Απόλλυσθαι, και για αυτό από το έτος 2013 υιοθέτησαν την πρόταση μου αντιστρόφως.
Οι Τούρκοι εθνικιστές που θριαμβολογούν για την νίκη στο Μανζτικέρτ, υποδύονται τους ανίδεους καθώς οι πρόγονοι τους κατέκτησαν την νίκη, κατόπιν της μεγαλύτερης εθνικής προδοσίας, εις βάρος του Ελληνικού έθνους. Σε όλη την διάρκεια της μάχης του Μαντζικέρτ οι Σελτζούκοι είχαν ηττηθεί κατά κράτος και είχαν τραπεί σε φυγή. Μόνον μετά την προδοσία των Δουκών, λίγο πριν το τέλος της ημέρας ανέκαμψαν και πέρασαν στην αντεπίθεση.
Σε αυτή την μάχη ο γενναίος Ρωμανός πολεμούσε με τις εφεδρείες καθώς ο Ιωσήφ Τραχωνειάτης πήρε τα καλύτερα Ρωμαϊκά στρατεύματα, πέρασε τα σύνορα και επέστρεψε πριν από την μάχη σε Ελληνικό-Ρωμαϊκό έδαφος, χωρίς να ενημερώσει τον Ρωμανό. Οι Τούρκοι έχουν ως κορυφαία εθνική εορτή το Μαντζικέρτ, μια μάχη που κέρδισαν εντελώς ανέλπιστα κατόπιν προδοσίας των αλλοδαπών πολιτικών-αξιωματούχων του Ρωμαϊκού κράτους.
Μια καθοριστικής σημασίας νίκη σε μάχη-πόλεμο, δεν έχει καμία ηθική, πνευματική, κοινωνική, πολιτική και στρατιωτική αξία, εάν επιτυγχάνεται κατόπιν εσωτερικής προδοσίας στο αντίπαλο στράτευμα. Oι στρατιωτικές επιτυχίες του Ελληνικού έθνους, δεν ήταν ποτέ βασισμένες σε εσωτερικές προδοσίες των αντίπαλων στρατευμάτων. Οι θριαμβολογίες των Τούρκων εθνικιστών δείχνουν το κατώτατο ηθικό-πολιτιστικό επίπεδο και την ξεκάθαρη πανάρχαια Διονυσιακή ιδεολογία των νεοθωμανών.
ΕΡΝΤΟΓΑΝ-ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ. ΓΙΑΤΙ ΕΠΕΛΕΞΑΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ;
Oι παράγοντες της Διονυσιακής Κουλτούρας ισχυρίζονται ψευδώς ότι ο μεγαλύτερος στρατηλάτης στην παγκόσμια ιστορία έχει καταγωγή από τον Περσικό-βασιλικό οίκο των Aρσακιδών. Αυτό φυσικά δεν ευσταθεί καθώς ο Μέγας Ηράκλειος πολέμησε ενάντια στην Περσική αυτοκρατορία για την ανάκτηση του Τιμίου Σταυρού. Επίσης ο πατέρας του, ο στρατηγός Ηράκλειος ο Πρεσβύτερος, πολέμησε ενάντια στους Αρμένιους.
Στα πλαίσια της ιστορικής πλαστογραφήσεως εμφανίζουν τον Ηράκλειο να ομιλεί δύο γλώσσες (Ελληνική-Αρμενική). Σκοπίμως αγνοούν ότι για να ήταν κάποιος αξιωματικός στον Ρωμαϊκό αυτοκρατορικό στρατό, θα έπρεπε να μιλά άπταιστα την Λατινική. Κανείς δεν μπορούσε να πάρει δημόσια αξίωμα-θέση στο Ρωμαϊκό κράτος εάν δεν μιλούσε την Λατινική γλώσσα. Μέσα από την παραποιημένη ιστορία και την δήθεν "Αρμενική" καταγωγή του Ηρακλείου, αποκαλούν την εποχή από το 582 μ.Χ., εως το 797 μ.Χ. ως την πρώτη "Αρμενική" περίοδο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Ιστορική πηγή αναφέρει πως όταν έφτασε ο Ηράκλειος στην Ταρσό, συνέταξε επιστολές που έλεγαν ότι θα πήγαινε στην Αρμενία, για να παραδώσει τον στρατό στον Ναρσή, τον διοικητή της Κωνσταντινής. Την εποχή εκείνη ο αυτοκράτορας Μαυρίκιος αντικατέστησε τον Φιλιππικό με τον Πρίσκο, στην θέση του στρατηγού στο Ανατολικό θέμα. Ο Φιλιππικός διέταξε τον Ηράκλειο, να επιστρέψει στην Αρμενία. Υπάρχουν και οι ιστορικοί οι οποίοι καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο Ηράκλειος πιθανόν να είχε την θέση του στρατηγού του θέματος των Αρμενιακών, το οποίο είχε ως έδρα την Θεοδοσιούπολη. Η διαταγή του Φιλιππικού αφορούσε την στρατιωτική βάση και όχι την πόλη καταγωγής του Ηρακλείου, όπως ισχυρίζονται αβάσιμα και κακόβουλα οι νεοταξίτες ιστορικοί.
Ο Φιλιππικός μαζί με τον Ηράκλειο πριν από ένα έτος είχαν ξεχειμωνιάσει στην Θεοδοσιούπολη, τον χειμώνα του 586 – 587 μ.Χ. Ενδεικτικό ήταν το ιστορικό γεγονός ότι ο πατέρας του Ηράκλειου, ο Ηράκλειος πρεσβύτερος διοικητής του Εξαρχάτου της Καρχηδόνας, ήταν παντρεμένος με την Επιφανεία και είχε τρία παιδιά τον Ηράκλειο, τον Θεόδωρο και την Μαρία. Τα ονόματα των απογόνων του πρεσβυτέρου Ηρακλείου, είναι όλα Ελληνικά-Ρωμαϊκά. Κανένα από αυτά δεν είναι Αρμενικό.
Το όνομα Ηράκλειος το συναντάμε αρκετούς αιώνες πριν. Άνθρωποι με το όνομα αυτό ήταν ο Άγιος Μάρτυς Ηράκλειος ο Αθηναίος, τον τρίτο αιώνα, ο φιλόσοφος Ηράκλειος Κυνικός (4ος αιώνας μ.Χ.), ο Ηράκλειος ευνούχος, επί βασιλείας, του Αρειανού-αυτοκράτορα Ουάλεντος. Χαρακτηριστικά της Ελληνικότητας του Ηρακλείου ήταν ότι έκανε επίσημη γλώσσα του Ρωμαϊκού κράτους, τα Ελληνικά, καθώς μέχρι τότε, ήταν τα Λατινικά. Ακόμη η αλλαγή του αυτοκρατορικού-Ρωμαϊκού τίτλου, από Αύγουστος-Καίσαρ, Αυτοκράτωρ, σε «Πιστός ἐν Χριστῷ τω Θεώ Βασιλεύς και η λειτουργία της ανωτάτης Φιλοσοφικής σχολής (Πανδιδακτήριον), με βάση τον αρχαίο τρόπο, που δίδασκαν οι Έλληνες σοφοί. Ο Ηράκλειος έφερε στην Κωνσταντινούπολη τον Στέφανο Αλεξανδρινό, για να διδάξει στην φιλοσοφική σχολή Κωνσταντινουπόλεως. Η φιλοσοφική σχολή ονομαζόταν πανδιδακτήριο.
Επίσης ο Ηράκλειος έγραψε δύο εργασίες με τίτλους ”υπόμνημα είς την μεγάλην του Πτολεμαίου σύνταξιν” και ‘περί κατασκευής σφαίρας του αρατού”, εμπνευσμένος από τον Ύπατο των Φιλοσόφων, τον Αριστοκλή. Στο Πανδιδακτήριον διδασκόταν γεωμετρία, μουσική, αστρονομία, ηθική-φιλοσοφία, φιλολογία. Μεταξύ άλλων η αλλαγή του ονόματος της γυναίκας του από Φαβια σε Ευδοκία. Αυτό είναι μια ακόμη απόδειξη για την Ελληνικότητα, του Ηράκλειου από την Αγιοτόκο Καππαδοκία.
Με την άνοδο του Έλληνα Ηράκλειου από την Καππαδοκία στον Ρωμαϊκό θρόνο, η αυτοκρατορία γίνεται ολοκληρωτικά Ελληνική. Με ανθελληνικά κίνητρα επέλεξαν τον κορυφαίο βασιλιά της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, μετά τον Έλληνα που αναπαύεται στο Έβδομον. Σύμφωνα με τους Τούρκους ο Έλληνας-Χριστιανός Ηράκλειος "αποδέχτηκε" την πρόταση να γίνει Μωαμεθανός, διότι ήταν βέβαιος ότι ο Μωάμεθ υπήρξε ο προφήτης τον οποίο ανέμεναν εκείνη την εποχή οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί.
Οι Τούρκοι παρουσιάζουν τον Ηράκλειο ότι είπε : "Μακάρι να ήμουν με τον Μωάμεθ και να του έπλυνα τα πόδια”!!! Με βάση τις αναφορές του Άραβα ιστορικού Ταμπαρί, οι Τούρκοι παρουσιάζουν τον Έλληνα αυτοκράτορα ως Περσικής είτε ως Αρμενικής καταγωγή που ασπάστηκε το Ισλάμ. Εν τούτοις "εμποδίστηκε" από τους Έλληνες αξιωματούχους, αν και “ομολόγησε” την πίστη του στον Μωάμεθ. Οι ενέργειες αυτές δείχνουν την δολιότητα και το διαχρονικό μίσος των Τούρκων για πολλοστή φορά. Εμφανίζουν τον Έλληνα-Χριστιανό βασιλιά που πολεμούσε στην πρώτη γραμμή του μετώπου με τους Πέρσες για του Χριστού την πίστη την Αγία, για να ανακτήσει το Ιερότερο σύμβολο της Ορθοδοξίας τον Τίμιο Σταυρό ως "Σαρακηνό" και “δούλο” του Μωάμεθ. Τον βασιλιά που πήγε πίσω ο ίδιος τον Τίμιο Σταυρό, στους Αγίους Τόπους !!!
Στα πλαίσια αυτών των πολύ επικίνδυνων σκοπών η Τουρκία παρουσίασε μια σπάνια επιστολή από τον ιδρυτή του Αγαρηνού θρησκεύματος τον Μωάμεθ, προς τον πρώτο Έλληνα αυτοκράτορα της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας τον Ηράκλειο. Η επιστολή είχε πολύ απειλητικό-προσβλητικό ύφος και την δημοσίευσε ο Τουρκικός τύπος. Η επιστολή έχει μεγάλη ιστορική αξία καθώς αναφέρεται στην πρώτη επαφή των Ισμαηλιτών με τους Έλληνες Χριστιανούς. Η επιστολή έχει σαφέστατα απειλητικό ύφος καθώς γράφει ότι εάν δεν δεχτούν οι Χριστιανοί να γίνουν Σαρακηνοί, τότε θα αντιμετωπίσουν φοβερές συμφορές.
Η επιστολή γράφτηκε την εποχή πού είχε επικρατήσει ο Μωαμεθανισμός σε όλη την Αραβική χερσόνησο και ξεκινούσε ο επεκτατισμός προς βορά, ανατολή και δύση. Η επιστολή του Μωάμεθ επιδόθηκε το έτος 628 μ Χ. από τον πρέσβη του Μωάμεθ, Diheytül Kalbi, στον αυτοκράτορα Ηράκλειο στην Κωνσταντινούπολη. Ο Μωάμεθ κάνει γνωστό στον Έλληνα αυτοκράτορα Ηράκλειο την ίδρυση της νέας θρησκείας και την μοναδικότητα της. Επίσης ο Μωάμεθ κάλεσε τον Έλληνα Ηράκλειο το συντομότερο να γίνει Αγαρηνός. Στην επιστολή ζητούσε να ασπαστούν το κοράνι ο βασιλιάς και οι Έλληνες-Χριστιανοί υπήκοοι της αυτοκρατορίας του. Σε αντίθετη περίπτωση όπως αναφέρει ενδεικτικά θα το μετανιώσει και τρομερές συμφορές θα επέλθουν στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
Η πραγματική απάντηση του αυτοκράτορα Ηράκλειου προς τον Μωάμεθ ήταν ότι δεν υπάρχει άλλο ιερό βιβλίο εκτός από τα Ευαγγέλια, τα οποία παρουσιάζουν τον Ιησού ως τον Θεάνθρωπο και τον Σωτήρα της οικουμένης. Στην επιστολή του ο Ηράκλειος αναφέρει ότι ρώτησε τους Έλληνες, όμως κανένας δεν δέχτηκε να συζητήσει σχετικά με την αποδοχή της νέας θρησκείας. Η απάντηση του αυτοκράτορα Ηράκλειου ήταν η πατροπαράδοτη και διαχρονική. Μολών Λαβέ και δείχνει την ακλόνητη πίστη του αυτοκράτορα και των υπολοίπων Ελλήνων, στον Ιησού Χριστό και την σαφέστατη απόρριψη της νέας Σαρακηνής θρησκείας.
Ήταν η πρώτη απόρριψη του Ισλάμ από τους Έλληνες. Το ενδιαφέρον είναι πως το πρότυπο της επιστολής του Μωάμεθ προς τον αυτοκράτορα Ηράκλειο, όπως υποστηρίζουν Τούρκοι ιστορικοί και ειδικοί ερευνητές, πρέπει να βρίσκεται στο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης και εκεί θα πρέπει να αναζητηθεί. Αυτή την επιστολή αναζητούν αγωνιωδώς, οι Τούρκοι πράκτορες, ώστε να προκαλέσουν μαζική μεταστροφή των Ελλήνων-Χριστιανών, προς τον Μωαμεθανισμό. Αν και οι ιδεολογικές-θρησκευτικές πεποιθήσεις του Ερντογάν και των επιτελών όπως απέδειξε η στήλη σε πρώτη παγκόσμια δημοσίευση και μια με σειρά εργασιών του είναι ίδιες με αυτές της Ολυμπιάδας και του υιού της οι Τούρκοι δεν παρουσιάζουν τον Αλέξανδρο ως Τούρκο-Άραβα παρά μόνον για τον κορυφαίο στρατηλάτη όλων των εποχών ισχυρίζονται ότι ήταν Μωαμεθανός και Αρμενικής-Περσικής καταγωγής.
Πρώτος διδάξας σε αυτές τις ανθελληνικές τακτικές και στην παραποίηση της Ελληνικής ιστορίας υπήρξε ο Γίββων.
Πολλοί Έλληνες νομίζουν ότι ο Έντουαρντ Γίββων (Γκίμπον), ήταν φιλέλληνας. Στην σημερινή μου εργασία θα αποδείξω γιατί δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Ο Γίββων έγραψε σχετικά με τον Ηράκλειο ότι είναι ο πιο “ανώμαλος” χαρακτήρας της ιστορίας. Ο Έλληνας αυτοκράτορας, σύμφωνα με τον Γίββων, ήταν ένα “παράδοξο”, ένα ακατανόητο φαινόμενο. Όλα αυτά διότι ο Καππαδόκης βασιλιάς “ήταν” σε όλη του την ζωή, “δούλος” της αργίας, της ηδονής, της δεισιδαιμονίας, και αδιάφορος θεατής των δημοσίων συμφορών. Αυτό που ισχυρίζεται για τον Ηράκλειο, είναι ότι έκανε σεξουαλικές ανωμαλίες- όργια, και ότι “αδιαφορουσε”για τα δεινά του Ελληνικού λαού !!!
Εν τούτοις εντελώς “απρόσμενα” μέσα σε αυτήν την αδράνεια-παρακμή, ο Ηράκλειος είχε μια αναλαμπή έξι ετών. Το αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής ήταν να πάρει πίσω το μισό Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος και να κατακτήσει ολόκληρη την Περσική αυτοκρατορία. Το πόσο μεγάλος είναι ο δόλος του Γίββων σχετικά με τον Έλληνα Ηράκλειο, φαίνεται από τον τρόπο με τον οποίο εξυμνεί τον Ανδρόνικο Α Κομνηνό.
Αναφέρει ο Γίββων ότι ο Ανδρόνικος Α Κομνηνός ήταν από τους πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες του μεσαίωνα, για αυτό η ζωή του πρέπει να γίνει βιβλίο. Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Ανδρόνικος ήταν εξάδελφος του Μανουήλ του Α Κομνηνού. Μανουήλ και Ανδρόνικος, μεγάλωσαν μαζί από παιδιά, μαζί στις στρατιωτικές ασκήσεις και στους έρωτες.
Επίσης τον ηράσθη φλογερώς η πριγκίπισσα Φιλίππα, αδελφή της Μαρίας της Αντιόχειας και της Ευδοκίας που ήταν επίσης ευγενικής καταγωγής. Όλη του την ζωή ο Ανδρόνικος την πέρασε με σεξουαλικά όργια, σκάνδαλα και συνωμοσίες εναντίον του εξαδέλφου του και νόμιμου αυτοκράτορα, του Μανουήλ του Α Κομνηνού. Για να δείτε το ανθελληνικό μένος ο Γίββων εξυμνεί τον Ανδρόνικο για όλα αυτά τα όργια και τα αίσχη, και για τις κατάπτυστες πράξεις του. Ταυτόχρονα για τις ίδιες πράξεις εάν υποθέσουμε ότι τις έκανε ο Μέγας Ηράκλειος, τον κατηγορεί ως έναν από τους χειρότερους αυτοκράτορες στην ιστορία. Ο ανθέλληνας Γίββων, τα έγραψε όλα αυτά για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος ήταν να μειώσει τον δεύτερο μεγαλύτερο αυτοκράτορα όλων των εποχών, που κατέκτησε την Εωσφορική Περσική αυτοκρατορία.
Ο δεύτερος λόγος ήταν ότι ακόμη και μετά από την μεγαλύτερη ήττα όλων των εποχών (Νινευί 12 /12/ 627 μ.Χ.) για εκείνους, οι Εωσφοριστές-νεοταξίτες, ήθελαν να έχουν ετεροχρονισμένα όφελος. Ήθελαν να παρουσιάσουν στις μελλοντικές γενιές των Ελλήνων τον Ηράκλειο, ως το μεγαλύτερο πρότυπο σεξουαλικών ανωμαλιών, οργίων και ανηθικότητας. Μέσα από τα τρομερά επιτεύγματα του Ήρωα-‘Έλληνα Ηράκλειου, ο οποίος αποτελεί παγκόσμιο πρότυπο γενναιότητος, στρατηγικής, πίστεως, οι προαιώνιοι εχθροί του Ελληνισμού, ήθελαν, να περάσουν στις επερχόμενες γενιές των Ελλήνων, τον διαχρονικά καταστροφικό τρόπο ζωής για την Ελλάδα και την ανθρωπότητα.
Αυτός δεν είναι άλλος από τον Διονυσιακό πολιτισμό, που περιλαμβάνει την σεξουαλική διαφθορά, τα όργια, τις άσκοπες και άχρηστες διασκεδάσεις, τις κοινωνικές αδικίες, τους επεκτατικούς πολέμους, και την αδιαφορία για τα δεινά των συνανθρώπων μας. Σε περίπτωση που είχε κάνει ο Ηράκλειος όλα αυτά τα αίσχη, τότε θα είχε κατακτηθεί η Ελλάδα από τους Πέρσες και του Γερμανούς (Γότθους, Ούννους, Βάνδαλους κλπ), κατά την διάρκεια της βασιλείας του.
Ακόμη και ένας άνθρωπος με τόσο ξεχωριστές ικανότητες όπως ο Βασιλιάς Ηράκλειος, ο οποίος ξεπέρασε σε αρκετούς τομείς τον Μέγα Αλέξανδρο, σε περίπτωση που έκανε όλα αυτά που τον κατηγορεί ο Γίββων, θα ήταν αδύνατον να επανέλθει μετά από τόσα χρόνια οργίων, σεξουαλικών ανωμαλιών, διασκεδάσεων κλπ. Ειδικά οι καταστάσεις τις οποίες αντιμετώπισε η αυτοκρατορία με την εισβολή των Περσών και την κατάκτηση του μισού Ελληνικού-Ρωμαϊκού κράτους, απαιτούσε πλήρη διαύγεια, γενναιότητα, αντίληψη.
Για να αντιμετωπιστούν οι Πέρσες χρειαζόταν ένας αυτοκράτορας σε πλήρη ετοιμότητα, και ακμή όπως αποδείχτηκε ότι ήταν ο Ηράκλειος. Ιστορικά και διαχρονικά αποδεδειγμένο, ότι άνθρωποι, οι οποίοι έχουν πάρα πολύ μεγάλες ικανότητες μετά από τόσα χρόνια σεξουαλικών ανωμαλιών και διαφθοράς, οργίων κλπ, είναι τελείως αδύνατον να αντιμετωπίσουν, τόσο κρίσιμες και επικίνδυνες καταστάσεις. Στα βήματα του ανθέλληνα Γίββων, βαδίζει και η Τουρκική μίτ, η οποία χρησιμοποιεί ακριβώς την ίδια τακτική.
Από την στιγμή που ο Άγγλος ιστορικός διέπραξε μια τρομερή κακουργία εις βάρος του μεγαλύτερου στρατηλάτη όλων των εποχών, δεν μας προκαλούν καμία εντύπωση οι συκοφαντίες του περί "δολοφονίας" της Υπατίας από Χριστιανούς.
%20(2)%20(2)%20(2)%20(1)%20(1).jpg "Μυτιλήνη (Mytilenepress) : Ηράκλειος και Αλέξανδρος. Γεωπολιτική Θεολογία και Γεωπολιτικός Εθνικισμός Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος.")
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: