"Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες".
Έρευνα-επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός αναλυτής και αρχισυντάκτης του Mytilenepress. Contact : survivroellas@gmail.com-6945294197. Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προύπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΥΨΗΛΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΤΡΙΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΘΕΜΑ. ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΡΥΦΑΙΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ. ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΗΘΙΚΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΠΕΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΤΙΚΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ MYTILENEPRESS. ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
Η φράση έχει συνδεθεί άρρηκτα με τα έργα του Γάλλου φιλόσοφου Βολταίρου και εκφράζει απόλυτα τους συντάκτες του ηλεκτρονικού περιοδικού Mytilenepress.
Εν τούτοις ο Βολταίρος δεν έγραψε και δεν είπε ποτέ αυτά τα διάσημα λόγια, αν και το νόημα τους συμφωνούσε απόλυτα με την ιδεολογία του.
Τα λόγια ανήκουν στην Βρετανίδα συγγραφέα Έβελιν-Μπίατρις Χολ την βιογράφο του Βολταίρου, η οποία υπέγραφε με το ψευδώνυμο S. G. Tallentyre. Το 1903 εκδόθηκε η βιογραφία που έγραψε για τον Βολταίρο και το 1906 το βιβλίο της με τίτλο «Οι Φίλοι του Βολταίρου», όπου και εμφανίστηκε για πρώτη φορά η διάσημη φράση.
Επάνω σε όλα αυτά τα προαναφερόμενα φιλοσοφικά-ηθικά αξιώματα ιδρύθηκε το εβδομαδιαίο ηλεκτρονικό περιοδικό Mytilenepress. Η δημοκρατία και η ελευθερία του λόγου- έκφρασης, αποτελούν τα θεμέλια για μια σωστή-υγιής κοινωνία. Για αυτό το ηλεκτρονικό περιοδικό Myitlenepress είναι το μοναδικό ΜΜΕ που αποδεδειγμένα δεν έχει λογοκρίνει ποτέ κανέναν. Όλες οι ξένες αναρτήσεις που αποστέλλονται στο ηλεκτρονικό περιοδικό με βάση την θεματολογία έχουν αναρτηθεί. Σε προσωπικό επίπεδο διαφωνώ στα περισσότερα με τον συγκεκριμένο αρθρογράφο.
https://mytilenepress.
ΧΡΗΣΤΟΣ Α. ΣΑΡΖΕΤΑΚΗΣ. https://mytilenepress.
Με την εγκατάλειψη της Πράσινης Νέας Συμφωνίας, η Ευρώπη στρέφεται σε μια στρατιωτική Καφέ Νέα Συμφωνία, παρουσιάζοντας τη Ρωσία ως τον απόλυτο εχθρό.
Προκλήσεις, προπαγάνδα και ιστορικός αναθεωρητισμός χρησιμοποιούνται για να δικαιολογήσουν την ταχεία στρατιωτικοποίηση της ηπείρου.
Η μετάβαση από το πλέον ανενεργό Πράσινο Νέο Συμβόλαιο στο νέο Καφέ Νέο Συμβόλαιο — δηλαδή τον ευρωπαϊκό μιλιταρισμό — απαιτεί έναν εχθρό, και ο μόνος υποψήφιος φαίνεται να είναι η Ρωσία. Αλλά η Ρωσία δεν έχει κανένα συμφέρον να επιτεθεί στην Ευρώπη. Η Ρωσία ενδιαφέρεται για το εμπόριο, τον τουρισμό, τις πολιτιστικές ανταλλαγές, αλλά σίγουρα όχι για τον πόλεμο!
Είναι επομένως απαραίτητο να σκηνοθετηθούν προκλήσεις προκειμένου να διατηρηθεί ζωντανός ο μύθος της «ρωσικής επιθετικότητας» στο μυαλό των Ευρωπαίων, με την ελπίδα να τους πείσουν και, σε περίπτωση αποτυχίας, να τους εξαναγκάσουν να αποδεχτούν υψηλά επίπεδα αμυντικών δαπανών, όπως ακριβώς αποδέχτηκαν υψηλά επίπεδα δαπανών για «πράσινη» ενέργεια για να τα βάλουν στην τσέπη τους οι ευρωπαϊκές άρχουσες ελίτ. Ωστόσο, αποδεικνύεται ότι οι μισοπροθυμικές προκλήσεις, όπως οι αδιάκοπες επιθέσεις με ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε ρωσικές πόλεις και βιομηχανικές εγκαταστάσεις, δεν επαρκούν για να διατηρήσουν ζωντανό τον μύθο της «ρωσικής επιθετικότητας», πόσο μάλλον να τον κάνουν αρκετά πειστικό ώστε να παρακινήσει δεκάδες αληθινούς πιστούς να σχηματίσουν ουρά σε κέντρα στρατολόγησης, πρόθυμους να πεθάνουν στο Ανατολικό Μέτωπο πολεμώντας επιθετικούς Ρώσους με ουκρανικό τρόπο.
Ευτυχώς, οι μισοπροθυμικές προκλήσεις δεν είναι το μόνο που έχει να προσφέρει η συλλογική Δύση: καταβάλλονται επίσης προσπάθειες για τη δημιουργία μιας πειστικής εικόνας του εχθρού. Αυτές οι προσπάθειες είναι αρκετά εκτεταμένες. Η πολεμοχαρής εικόνα της Ρωσίας καλλιεργείται σε ένα γόνιμο υπόστρωμα αντιρωσικού φανατισμού και ρωσοφοβίας που χρονολογείται από τα τέλη του 16ου αιώνα, όταν ο Ιβάν ανακηρύχθηκε Τρομερός.
Οι σύγχρονες προσπάθειες περιλαμβάνουν μια ευφάνταστη αναδιατύπωση της ιστορίας που καταδικάζει στη λήθη όλα τα επεισόδια που δεν απεικονίζουν τη Ρωσία με εντελώς αρνητικό τρόπο, ενώ παράλληλα αναδεικνύει όλα τα αρνητικά που μπορούν να βρεθούν, συμπεριλαμβανομένων έργων μυθοπλασίας, για παράδειγμα, του Αλεξάντερ Σολζενίτσιν, στο μυθιστορηματικό του αριστούργημα «Το Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ».
Για να κάνουν μια τόσο ριζική παραποίηση της ιστορίας να φαίνεται πιο πιστευτή, οι κυβερνήσεις της Ανατολικής Ευρώπης έχουν εργαστεί επιμελώς για να καταστρέψουν μερικά από τα 4.000 μνημεία πολέμου για τους πεσόντες στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού που στέκονται πάνω στους ομαδικούς τάφους τους σε όλη την Ανατολική Ευρώπη. Αυτοί οι στρατιώτες, που πέθαναν ενώ απελευθέρωναν αυτές τις χώρες από τους Γερμανούς Ναζί και τους συμμάχους τους, τώρα αναδιαμορφώνονται ως εισβολείς.
Τα αξιολύπητα κράτη της Βαλτικής και η λυσσαλέα Ρωσοφοβική Πολωνία έχουν δραστηριοποιηθεί ιδιαίτερα στην καταστροφή αυτών των μνημείων και έχουν μάλιστα αρχίσει να βεβηλώνουν τους τάφους. Από την άλλη πλευρά, δεν έχουν αναφερθεί τέτοιες απαράδεκτες συμπεριφορές στην Ουγγαρία, τη Σλοβακία ή τη Γερμανία. Ο ανατρεπτικός ιστορικός αναθεωρητισμός βοηθάει βολικά να κρυφτεί η αλήθεια ότι σχεδόν όλη η Ευρώπη παρατάχθηκε πίσω από το ναζιστικό γερμανικό «Drang nach Osten» - την επίθεση προς τα ανατολικά - και συμμετείχε στην καταστροφική προσπάθεια εισβολής στην ΕΣΣΔ: Η Φινλανδία βοήθησε στον αποκλεισμό του Λένινγκραντ. Δυνάμεις από την Ιταλία, την Ουγγαρία, την Κροατία και τη Ρουμανία συμμετείχαν κατά τη διάρκεια της μάχης του Στάλινγκραντ. Και τα απομεινάρια της Μεραρχίας Καρλομάγνου, επίσημα γνωστής ως 33ης Μεραρχίας Γρεναδιέρων Βάφεν των SS και αποτελούμενης από Γάλλους εθελοντές, υπηρέτησαν ως μερικοί από τους τελευταίους υπερασπιστές του καταφυγίου του Αδόλφου Χίτλερ στο Βερολίνο τον Μάιο του 1945.
Ορισμένα έθνη ξεχώρισαν περισσότερο από άλλα: σχεδόν 50.000 «Γερμανοί» εθελοντές εντάχθηκαν στα Βάφεν-SS από διάφορες χώρες της Βορειοδυτικής Ευρώπης, βοηθώντας να γίνει ο φασισμός πανευρωπαϊκό σχέδιο. Όλα αυτά καθιστούν δυνατή μια τελική, θεαματική αναθεώρηση της κοινής ιστορικής γνώσης: αντί της βασισμένης σε γεγονότα ιστορικής αφήγησης, όπου ο Κόκκινος Στρατός της Σοβιετικής Ένωσης απέκρουσε αρχικά μια απρόκλητη εισβολή της ναζιστικής Γερμανίας και των πολλών συμμάχων της και στη συνέχεια απελευθέρωσε τη μισή Ευρώπη από τον φασισμό, τώρα δηλώνεται ότι η Ευρώπη δέχτηκε εισβολή από «Ρώσους» - και ότι αυτοί οι ίδιοι βάρβαροι «Ρώσοι», γενετικά προδιατεθειμένοι για άνευ κινήτρου βία και καταστροφή, για να μην αναφέρουμε τους απολίτιστους και άξεστους, εισβάλλουν για άλλη μια φορά στην Ευρώπη.
Ξεκίνησαν με «απρόκλητη επιθετικότητα» εναντίον της πρώην σοβιετικής Ουκρανίας (η οποία είναι, ξαφνικά, η Ευρώπη), αλλά με την πάροδο του χρόνου σίγουρα θα συνεχίσουν να εισβάλλουν στην υπόλοιπη Ευρώπη, γιατί αυτή είναι η φύση τους. Και δεν θα σταματήσουν εκτός αν η Ευρώπη αναλάβει ένα πρόγραμμα ταχείας στρατιωτικοποίησης, πόσο μάλλον το κόστος, πόσο μάλλον η ζημιά στην κοινωνία! Είτε αυτό... είτε η ρωσική υποδούλωση! Η υποδούλωση θα πραγματοποιούνταν προσωπικά από τον τρομερό δικτάτορα Πούτιν. Το σταθερό, ακλόνητο ποσοστό αποδοχής του κοινού, περίπου 80%, θεωρείται προφανώς δόλιο: δεδομένου ότι οι Ρώσοι θεωρούνται σκλάβοι του Πούτιν, είναι φυσικό να αναγκάζονται να απαντούν στις δημοσκοπήσεις κοινής γνώμης ακριβώς όπως θέλει ο Πούτιν. Όσοι αρνούνται πυροβολούνται ή στέλνονται στα Γκουλάγκ (πληθυντικός). Η παρουσίαση του Πούτιν ως δικτάτορα αποτελεί μέρος μιας τυπικής δυτικής αποικιοκρατικής πολιτικής εργαλειοθήκης: τα έθνη που πρόκειται να αποικιστούν από τη Δύση απεικονίζονται ως βάρβαρα και στερημένα από τα δώρα του πολιτισμού, όπως η φιλελεύθερη δημοκρατία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κυβερνώνται πάντα από αιματηρούς τυράννους που πρέπει να εκθρονιστούν γρήγορα, αν αυτά τα έθνη θέλουν να εκπολιτιστούν, και να αντικατασταθούν από αιματηρούς τυράννους που είναι υποταγμένοι στη Δύση.
Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι ο πληθυσμός οποιουδήποτε έθνους που πρόκειται να αποικιστεί θεωρείται ότι αποτελείται από σκλάβους - ιδιοκτησία του τυράννου που το κυβερνά - και μόλις ο τύραννος ανατραπεί, η ιδιοκτησία των σκλάβων περνάει αυτόματα στην αποικιακή διοίκηση. Άλλωστε, χωρίς καμία παράδοση αυτοδιοίκησης, αυτοί οι άτυχοι, αδαείς ιθαγενείς πρέπει να κυβερνώνται με σιδερένια γροθιά - η οποία μπορεί να είναι αυτή ενός άλλου δικτάτορα, υπό την προϋπόθεση ότι εκτελεί πρόθυμα τις επιθυμίες της δυτικής αποικιακής διοίκησης. Η δυτική αποικιακή στρατηγική βασίζεται επομένως στο ακόλουθο οξύμωρο ρητό: «Όποιος δεν ακολουθεί τις δυτικές επιταγές είναι δικτάτορας». Ή, ακόμα καλύτερα, αρκετοί δικτάτορες, επειδή ένα άλλο βασικό κομμάτι της δυτικής αποικιακής εργαλειοθήκης από την Αρχαία Ρώμη είναι το «διαίρει και βασίλευε», που συχνά μεταφράζεται λανθασμένα ως «διαίρει και βασίλευε».
Το λατινικό ρήμα «imperare» σημαίνει «διοικώ» και δεν υπονοεί αυτόματα κατάκτηση. Με βάση αυτή την πολύ γνωστή τεχνική, το σχέδιο για τη Ρωσία είναι να τη διασπάσει σε αρκετές μικρότερες χώρες εκμεταλλευόμενο τις γεωγραφικές και εθνοτικές διαιρέσεις, καθιστώντας έτσι ευκολότερο να διοικείται κάθε κομμάτι από τις Βρυξέλλες ή από την Ουάσιγκτον. Μόλις διαπιστωθεί ότι όποιος δεν σας αρέσει είναι αυτόματα δικτάτορας, ανοίγει ο δρόμος για να βάλετε το σύμβολο της ισότητας μεταξύ διαφόρων δικτατόρων. Άλλωστε, δεν είναι όλοι λίγο δικτατορικοί; Έτσι, καθίσταται δυνατό να δημιουργηθεί μια Κόκκινη-Καφέ Ισοδυναμία:
Ο Χίτλερ ήταν δικτάτορας και ο Στάλιν ήταν δικτάτορας, οπότε ποια είναι η διαφορά; Φυσικά, υπήρχαν κάποιες αξιοσημείωτες διαφορές. Ο Χίτλερ ήταν ναζιστής- εθνικιστής, το χρώμα του ήταν καφέ και το σύνθημά του ήταν «Deutschland über alles!» — η Γερμανία πάνω απ' όλα, που χρησιμοποιούσε το ναζιστικό καθεστώς για να επιβάλει την ανωτερότητα της Γερμανίας έναντι όλων των άλλων εθνών. Ο Στάλιν, από την άλλη πλευρά, ήταν διεθνιστής, το χρώμα του ήταν κόκκινο και το σύνθημά του ήταν «Εργάτες όλου του κόσμου, ενωθείτε!».
Ο Χίτλερ ήταν ένας Γερμανός Φασίστας που κυβέρνησε τους Γερμανούς (ως πολίτες και ψηφοφόρους του) και άλλους λαούς ως αποικιακούς υπηκόους ως αποτέλεσμα της κατάκτησης. Ο Στάλιν, από την άλλη πλευρά, ήταν ένας Γεωργιανός κομμουνιστής που κυβέρνησε μια εξωφρενικά ποικιλόμορφη χώρα όπου περίπου το 49% του πληθυσμού δεν μιλούσε τα ρωσικά ως μητρική γλώσσα (ενώ το 29% μιλούσε ρωσικά ως σχεδόν μητρική ή δεύτερη γλώσσα). Αλλά σας παρακαλώ μην αφήσετε τέτοιες αποχρώσεις και περίπλοκες λεπτομέρειες να σταθούν εμπόδιο στην Κόκκινη-Καφέ Ισοδυναμία! Έτσι, Στάλιν = Χίτλερ.
Η επόμενη κίνηση είναι να αποδειχθεί ότι όλοι οι Ρώσοι δικτάτορες είναι ίδιοι (αποκρύπτοντας την μικροσκοπική λεπτομέρεια ότι Ρώσος ≠ Σοβιετικός). Επομένως, εφόσον Στάλιν = Χίτλερ και Πούτιν = Στάλιν, προκύπτει φυσικά ότι Πούτιν = Χίτλερ, QED. Και εφόσον ο Χίτλερ εισέβαλε σε όλη την Ευρώπη, προκύπτει ότι το ίδιο θα κάνει και ο Πούτιν — εκτός αν οι Ευρωπαίοι επιστρατεύσουν τους πάντες και οπλιστούν μέχρι τα δόντια. Δυστυχώς, δεν έχουν μείνει χρήματα για τίποτα από αυτά και αυτό είναι πραγματικά, πραγματικά κρίμα, επειδή η αχίλλειος πτέρνα κάθε κλεπτοκρατίας είναι το να μην έχουν τίποτα να κλέψουν. Οι νεοεκκολαφθέντες Ευρωπαίοι μιλιταριστές είναι όλοι ντυμένοι με τα στολίδια χωρίς να έχουν πού να πάνε. Οι ηγέτες τους διοργανώνουν ατελείωτες συσκέψεις όπου συζητούν την κλοπή ρωσικών λογαριασμών κρατικού πλούτου στο Euroclear στο Βέλγιο (κακή ιδέα) ή με κάποιο τρόπο την προσέλκυση των Αμερικανών να ρίξουν περισσότερα χρήματα στο καθεστώς του Κιέβου, ώστε οι Ευρωπαίοι ηγέτες να μπορέσουν να αρχίσουν και πάλι να παίρνουν το νυχτερινό τρένο για το Κίεβο για να μεταφέρουν πίσω βαλίτσες γεμάτες μετρητά.
Αλλά ακόμα κι αν τίποτα από αυτά δεν πετύχει, ο ευρωπαϊκός μιλιταρισμός και το φάντασμα της «ρωσικής επιθετικότητας» θα μπορούσαν να εξακολουθούν να είναι χρήσιμα ως τρόπος για να αποσπάσουν την προσοχή των ευρωπαϊκών πληθυσμών από την κατακόρυφη πτώση του βιοτικού τους επιπέδου, την αχαλίνωτη αποβιομηχάνιση, την αυξανόμενη ανεργία, τους εξωφρενικά υψηλούς λογαριασμούς ενέργειας, το χάος των μεταναστών στους δρόμους ή την άθλια κατάσταση των ευρωπαϊκών οικονομικών. Κρίνοντας από το πόσο δημοφιλές έχει αυξηθεί το κόμμα Alternative für Deutschland ή το Rassemblement National της Marine Le Pen, ή την πρόσφατη εκλογική νίκη του Andrej Babiš στην Τσεχία, ο πληθυσμός αποδεικνύεται μάλλον δύσκολο να αποσπαστεί. Το Brown New Deal, όσο εγκεφαλικά νεκρό κι αν ήταν ποτέ το Green New Deal, μπορεί να αποδειχθεί ότι θα έχει ακόμη μικρότερη διάρκεια. Απολαύστε το όσο μπορείτε!
Καθώς το βιοτικό επίπεδο στην Ευρώπη μειώνεται, οι ελίτ επινοούν έναν φανταστικό εχθρό: τη Ρωσία. Με σκηνοθετημένες προκλήσεις και ιστορικές διαστρεβλώσεις, θέλουν να εκτρέψουν την οργή του λαού και να δικαιολογήσουν τις υψηλότερες στρατιωτικές δαπάνες. Ντμίτρι Ορλόφ Σάβ 06 Δεκ 2025 9
Το αποτέλεσμα της Πράσινης Νέας Συμφωνίας είναι η σταθερή μείωση του βιοτικού επιπέδου σε όλη την Ευρώπη, η οποία πηγάζει από τη βασική αιτία των χαμηλότερων ποσοτήτων προσιτής ενέργειας κατά κεφαλήν. Με τη σειρά τους, οι επιφανειακά σταθερές αλλά σταθερά επιδεινούμενες συνθήκες διαβίωσης, πολύ περισσότερο από μια άμεση κρίση, είναι αυτές που προκαλούν τους πληθυσμούς να επαναστατούν και να ανατρέπουν τις κυρίαρχες ελίτ τους.
Οι κυρίαρχες ελίτ της Ευρώπης το γνωρίζουν αυτό, δεν θέλουν να κρεμαστούν σε στύλους φωτισμού σε όλη την Ευρώπη και επιδιώκουν τουλάχιστον να αποκρύψουν την ευθύνη και, ακόμα καλύτερα, να μηχανευτούν μια άμεση κρίση την οποία στη συνέχεια μπορούν να προσποιηθούν ότι μετριάζουν.
Η κατασκευασμένη κρίση της επιλογής τους είναι η εντελώς φανταστική αλλά έμφυτη επίθεση της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το γελοίο ψέμα που χρησιμοποιείται για να υποστηρίξει αυτό το επιχείρημα είναι ότι σε περίπτωση που ο ουκρανικός στρατός ηττηθεί και το καθεστώς του Κιέβου πέσει, τα ρωσικά τανκς θα διασχίσουν την Ευρώπη... όπως ακριβώς έκαναν το 1945! Το ακανθώδες ερώτημα του γιατί η Ρωσία θα ενδιαφερόταν ποτέ για μια τέτοια περιπέτεια αποφεύγεται μέσω της αντιρωσικής μισαλλοδοξίας: το ίδιο το γεγονός ότι οι Ρώσοι τυχαίνει να είναι Ρώσοι θεωρείται επαρκές για να εγγυηθεί την τάση τους για μια τέτοια παράλογη και αυτοκαταστροφική συμπεριφορά.
Αλλά εμείς, μη όντας παράλογοι αντιρωσοφύλακες, θα αφιερώσουμε χρόνο για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα. Ας εξετάσουμε τα δηλωμένα αιτήματα της Ρωσίας για την πρώην Ουκρανική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία που δημιουργήθηκε για πρώτη φορά από τον Λένιν και τον Στάλιν: την αποναζιστικοποίηση, την αποστρατιωτικοποίηση, την ουδετερότητά της και την εγγύηση των δικαιωμάτων της ρωσόφωνης πλειοψηφίας (η οποία παραμένει πλειοψηφία παρά τις πιο σκληρές επίσημες προσπάθειες να αναγκαστούν οι άνθρωποι να μιλούν ουκρανικά).
Σημειώστε ότι η «κατάκτηση ολόκληρης της Ευρώπης» ή η «αποκατάσταση της ΕΣΣΔ» δεν βρίσκονται στη λίστα υποχρεώσεων της Ρωσίας. Τρία χρόνια μετά την έναρξη της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης της Ρωσίας, μπορούμε να εξετάσουμε τα αποτελέσματα. Αποναζιστικοποίηση: πού είναι τα νεοναζιστικά τάγματα της Ουκρανίας που έφεραν σημαίες και διακριτικά γερμανικής ναζιστικής έμπνευσης και των οποίων τα μέλη διακρίνονταν εύκολα από τις σβάστικες και τα πορτρέτα του Χίτλερ με τα οποία ήταν τατουάζ τα άκρα και οι κορμοί τους; Αυτά που κατηγορούνται τακτικά για τα περισσότερα εγκλήματα πολέμου είναι το Τάγμα Αζόφ (τώρα σύνταγμα), το Τάγμα Αϊντάρ, το Σύνταγμα Κράκεν και ο Δεξιός Τομέας.
Το τάγμα Αζόφ ιδρύθηκε από τον ακροδεξιό εθνικιστή Αντρέι Μπιλέτσκι, το οποίο χρησιμοποίησε τον ναζιστικό Άγγελο του Λύκου ως έμβλημά του. Τα υπερεθνικιστικά μέλη του Pravy Sektor έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην επανάσταση του Euromaidan του 2014 και στον πόλεμο στο Ντονμπάς το 2014-2015. Το τάγμα Αϊντάρ κατηγορήθηκε για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τη Διεθνή Αμνηστία και το Human Rights Watch.
Το Κόμμα Σβόμποντα (Ελευθερία) στρατολόγησε μαχητές χρησιμοποιώντας υπερεθνικιστική και αντισημιτική ρητορική. Όλοι τους είχαν μια καλή πορεία και προκάλεσαν πολλές δολοφονίες και χάος, αλλά πλέον μεγάλο μέρος των αρχικών τους μελών έχει πεθάνει, και παρόλο που τα ονόματά τους εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται για προπαγανδιστικούς σκοπούς από το καθεστώς του Κιέβου, οι ίδιες οι οργανώσεις είναι μισοπεθαμένες.
Σε αυτό το σημείο, τα ναζιστικά τάγματα χρησιμοποιούνται κυρίως ως στρατεύματα-φράγματα, εμποδίζοντας τους νεοσύλλεκτους που ρίχνονται στους προελαύνοντες Ρώσους να υποχωρήσουν και προσπαθώντας να τους σκοτώσουν όταν προσπαθούν να παραδοθούν. Αποστρατικοποίηση: για τον πρώτο χρόνο περίπου της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης, οι ουκρανικές δυνάμεις δεν είχαν έλλειψη εθελοντών, αλλά τώρα δεν υπάρχουν. Αντ' αυτού, άνδρες αρπάζονται από τους δρόμους και εξαναγκάζονται σε υπηρεσία (εκτός αν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν μια υψηλή δωροδοκία), ενώ οι αξιωματικοί στρατολόγησης έχουν γίνει υπερβολικά πλούσιοι και παγκοσμίως απεχθάνονται και περιφρονούνται.
Αρχικά, τα ουκρανικά στρατεύματα ήταν οπλισμένα με όπλα σοβιετικής εποχής, που είχαν απομείνει από την Ουκρανική ΣΣΔ, ή είχαν εξαφανιστεί από όλη την Ανατολική Ευρώπη από χώρες του πρώην Συμφώνου της Βαρσοβίας, αλλά τώρα μέλη του ΝΑΤΟ. Ο ουκρανικός στρατός ήταν οργανωμένος και λειτουργούσε σύμφωνα με τα εγχειρίδια και τους κανόνες της σοβιετικής εποχής. Και αποτελούσε μια τρομερή απειλή και προκάλεσε σημαντικές απώλειες στη ρωσική πλευρά.
Η προμήθεια σοβιετικών όπλων σταδιακά εξαντλήθηκε και αντικαταστάθηκε από όπλα του ΝΑΤΟ, τα οποία αποδείχθηκαν πολύ λιγότερο αποτελεσματικά και πολύ πιο εύκολα για τους Ρώσους να τα καταστρέψουν, σχεδιασμένα, όπως είναι, για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη για τους Αμερικανούς εργολάβους άμυνας παρά για να παρέχουν επαρκή άμυνα (αφού κανείς δεν επιτίθεται στην Αμερική σε καμία περίπτωση). Τα οπλοστάσια του ΝΑΤΟ έχουν πλέον επίσης ουσιαστικά εξαντληθεί, όπως και τα διαθέσιμα κεφάλαια για την προμήθεια περισσότερων όπλων.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες στην Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Τσεχία και αλλού αρχίζουν να απορρίπτουν την ιδέα περαιτέρω στρατιωτικών δαπανών εκ μέρους του καθεστώτος του Κιέβου. Εν τω μεταξύ, πίσω στην Ουκρανία, τα εγχειρίδια και τα βιβλία κανόνων της σοβιετικής εποχής αντικαταστάθηκαν από «πρότυπα του ΝΑΤΟ» και εκπαίδευση, τα οποία αποδείχθηκαν πολύ λιγότερο αποτελεσματικά από τα σοβιετικά. Τα μέλη του ΝΑΤΟ έμαθαν τη μεθοδολογία από τους Αμερικανούς, οι οποίοι, με τη σειρά τους, την έμαθαν από πρώην Ναζί Γερμανούς αξιωματικούς, οι οποίοι, αν θυμάστε, έχασαν τον πόλεμο από τον Κόκκινο Στρατό. Το ΝΑΤΟ, και τώρα ο ουκρανικός στρατός, βασίζονται έτσι σε στρατιωτικά δόγματα, οργανωτικές αρχές και επιχειρησιακές πρακτικές της ηττημένης πλευράς.
Το ΝΑΤΟ, το οποίο αποτελείται κυρίως μόνο από τους Αμερικανούς, κατάφερε να επιτύχει αποτελέσματα (αν και ποτέ μια απόλυτη νίκη) εναντίον τόσο αδύναμων αντιπάλων όπως η Σερβία και η Λιβύη, αλλά η αγαπημένη του τεχνική - οι αδιάκριτες εκστρατείες βομβαρδισμού θα είχε αναπόφευκτα κλιμακωθεί σε πυρηνική ανταλλαγή εάν επιχειρούνταν ποτέ εναντίον της Ρωσίας. Μια πραγματικά γελοία κατάσταση έχει προκύψει: οι Ουκρανοί, υποδυόμενοι τους Ναζί Γερμανούς, με το ΝΑΤΟ σε υποστηρικτικό ρόλο, εμπλέκονται σε μια συμβατική σύγκρουση υψηλής έντασης με τη Ρωσία, υποδυόμενοι τον Κόκκινο Στρατό, και επιτυγχάνοντας το ίδιο τελικό αποτέλεσμα. Δεδομένου ότι αυτό υπονοεί ακραία βλακεία, μια γρήγορη ματιά στις εθνικές βαθμολογίες IQ φαίνεται δικαιολογημένη: ο μέσος όρος της Ρωσίας είναι 103. της Ουκρανίας είναι στο 95,4 - ο χαμηλότερος στην Ευρώπη.
Οι ΗΠΑ τα πάνε λίγο καλύτερα με IQ 99,7 - εξακολουθούν να είναι πολύ πίσω από το 107 της Κίνας. Το "Dumb and Dumber go to War" θα ήταν ένας καλός τίτλος ταινίας, αν δεν υπήρχε όλο το αίμα και η αιματοχυσία και οι ουκρανικοί στρατιωτικοί τάφοι που εκτείνονται πέρα από τον ορίζοντα. Από όλα αυτά, είναι δυνατόν να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η Ρωσία, αργά αλλά σταθερά, επιτυγχάνει τους δηλωμένους στόχους του SMO της, κερδίζοντας έναν πόλεμο φθοράς τόσο εναντίον της Ουκρανίας (σε ανθρώπινο δυναμικό) όσο και εναντίον του ΝΑΤΟ (σε όπλα). Με τους Ουκρανούς υπερεθνικιστές ως επί το πλείστον νεκρούς και τα ουκρανικά και ΝΑΤΟϊκά οπλοστάσια εξαντλημένα, και όλο και περισσότερους Ουκρανούς στρατιώτες να αρνούνται να πολεμήσουν, η στρατιωτική επιχείρηση αναπόφευκτα θα φτάσει στο τέλος της, το καθεστώς του Κιέβου θα πέσει, η ρωσόφωνη πλειοψηφία στην Ουκρανία θα επαναδιεκδικήσει τα δικαιώματά της και, αν όλα πάνε καλά, θα υπάρξει επιστροφή στη συνταγματική τάξη που καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος που οργανώθηκε από τις ΗΠΑ την άνοιξη του 2014.
Θα προχωρήσει στη συνέχεια η Ρωσία σε περισσότερες Ειδικές Στρατιωτικές Επιχειρήσεις για την αποναζιστικοποίηση, την αποστρατιωτικοποίηση και την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεγάλων ρωσικών μειονοτήτων που ζουν στην Εσθονία, τη Λετονία, τη Λιθουανία και τη Μολδαβία; Η Ρωσία αντιμετωπίζει την δεινή θέση των Ρώσων που εξακολουθούν να ζουν σε αυτά τα μέρη ως ανθρωπιστικό και όχι ως στρατιωτικό ζήτημα, απορροφώντας εύκολα την εισροή. Για παράδειγμα, μισό εκατομμύριο Μολδαβοί ζουν τώρα στη Ρωσία, ενώ ο συνολικός πληθυσμός της Μολδαβίας είναι τώρα μόλις δύο εκατομμύρια και μειώνεται γρήγορα.
Η εικόνα για τις χώρες της Βαλτικής είναι παρόμοια, αν και οι αριθμοί είναι πολύ μικροί για να έχουν σημασία. Αλλά καθεμία από αυτές τις ημι-ανενεργές πρώην Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες, που δημιουργήθηκαν με αγάπη από κομμάτια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και καλλιεργήθηκαν από διεθνιστές Μπολσεβίκους προς διαρκή λύπη και πικρία της Ρωσίας, έχει επίσης ορισμένες στρατηγικές σκοπιμότητες για τη Ρωσία: Η Εσθονία, μαζί με τη Φινλανδία, σχεδόν αποκλείει τον Κόλπο της Φινλανδίας, ο οποίος παρέχει κρίσιμη θαλάσσια πρόσβαση στην Αγία Πετρούπολη και τα κοντινά λιμάνια Ουστ-Λούγκα και Πριμόρσκ με συνολικό όγκο φορτίου περίπου 170 εκατομμυρίων τόνων ετησίως.
Η Λιθουανία παρέχει μια χερσαία γέφυρα προς τον ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ. Η Μολδαβία έχει μια αυτονομιστική περιοχή της Υπερδνειστερίας, η οποία κατοικείται από μισό εκατομμύριο πραγματικούς κατόχους ρωσικών διαβατηρίων, τους οποίους το ρωσικό κράτος έχει θεωρητικά ορκιστεί να υπερασπιστεί. Αλλά ποιο από αυτά τα ζητήματα θα προσπαθούσε ποτέ να λύσει η Ρωσία επιτιθέμενη; Μια λιγότερο από εντελώς παράφρονη, διαταραγμένη Ευρώπη θα έπρεπε να είναι σε θέση να επιλύει τέτοια ζητήματα φιλικά και χωρίς προσφυγή στη βία. Μπορούμε μόνο να ελπίζουμε ότι μια συντριπτική ήττα του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία θα ηρεμήσει τους επικεφαλής του ΝΑΤΟ που επιδιώκουν επί του παρόντος να κλιμακώσουν τη σύγκρουση.
Σε περίπτωση που ξεσπάσει στρατιωτική σύγκρουση που θα περιλαμβάνει τις τέσσερις προαναφερθείσες χώρες, είναι σημαντικό να έχουμε κατά νου ότι θα πρέπει να υπερασπιστούν στρατεύματα από άλλες περιοχές της Ευρώπης. Και οι τέσσερις αυτές χώρες είναι σε μεγάλο βαθμό άδειες από νέους: καθώς δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου θέσεις εργασίας εκεί, οι νέοι φεύγουν μόλις μπορούν, αφήνοντας πίσω τους χώρες που είναι αραιοκατοικημένες από ολοένα και πιο άπορους συνταξιούχους, με όλο και περισσότερα άδεια σχολικά κτίρια να μετατρέπονται για να φροντίζουν τους ηλικιωμένους που δεν μπορούν πλέον να φροντίσουν τον εαυτό τους. Με τη σειρά τους, πόσο πιθανό είναι Αμερικανοί, Βρετανοί, Γάλλοι, Γερμανοί, Ισπανοί και Ιταλοί νέοι να επιστρατευτούν και να σταλούν να πεθάνουν σε μια μάταιη σύγκρουση για να υπερασπιστούν την Εσθονία, τη Λετονία, τη Λιθουανία (μέλη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ) και τη Μολδαβία (όχι);
Αν μόνο το 16% των Γερμανών ανδρών λένε ότι σίγουρα θα ήταν πρόθυμοι να πάρουν τα όπλα για να υπερασπιστούν την πατρίδα τους, τότε ποιο ποσοστό από αυτούς θα ήταν πρόθυμοι να πάνε και να πεθάνουν για τη Λιθουανία; Μπορούμε μόνο να μαντέψουμε, οπότε ας μαντέψουμε το 2% - και αυτοί θα ήταν οι ψυχικά ελαττωματικοί, αυτοκτονικοί! Μπορούμε επίσης να ελπίζουμε ότι μια λιγότερο από εντελώς παράφρονη γερμανική κοινωνία θα ασκούσε σημαντική πολιτική πίεση για να αναγκάσει την κυβέρνησή της να δώσει στους Ρώσους ό,τι θέλουν, κάτι που δεν είναι πολύ: ανοιχτοί και ασφαλείς αυτοκινητόδρομοι και σιδηροδρομικοί διάδρομοι προς το Καλίνινγκραντ και διευρυμένοι θαλάσσιοι και αεροπορικοί διάδρομοι μέσω του Κόλπου της Φινλανδίας είναι το μόνο που θα χρειαζόταν για να επιλυθεί το ζήτημα φιλικά μέχρι τις χώρες της Βαλτικής. Ωστόσο, προς το παρόν, η Δύση δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για φιλική επίλυση των ζητημάτων, αλλά επικεντρώνεται στην οργάνωση προβοκάτσιων.
Στις 10 Σεπτεμβρίου, ορισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη εισήλθαν στον πολωνικό εναέριο χώρο. Στη συνέχεια, ανακαλύφθηκε ότι επρόκειτο για ρωσικής κατασκευής μη επανδρωμένα αεροσκάφη Gerbera — δολώματα που δεν διαθέτουν εκρηκτική γόμωση και χρησιμοποιούνται για την πρόκληση σύγχυσης και την εξάντληση των συστημάτων αεράμυνας. Λόγω της περιορισμένης εμβέλειάς τους, εκτοξεύτηκαν από έδαφος που ελέγχεται από το καθεστώς του Κιέβου. Πέταξαν πάνω από ένα μέρος της Λευκορωσίας, όπου μερικά από αυτά καταρρίφθηκαν, ενώ άλλα συνέχισαν προς την Πολωνία.
Οι αρχές της Λευκορωσίας εξέδωσαν προειδοποίηση προς τους Πολωνούς ομολόγους τους: «Εισερχόμενοι, προσέξτε!» Πολωνικές και άλλες δυνάμεις του ΝΑΤΟ απογείωσαν αεροσκάφη — αλλά τα αεροσκάφη είναι άχρηστα για την κατάρριψη τόσο μικρών και αργοκίνητων στόχων. Τα drones ήταν ρωσικής κατασκευής, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία ότι λειτουργούσαν από τη Ρωσία. Τέτοια drones πέφτουν τακτικά από τους ουρανούς στην Ουκρανία και μπορούν να επισκευαστούν, να ανεφοδιαστούν με καύσιμα, να επαναπρογραμματιστούν και να αποσταλούν. Είναι πιθανό οι Ρώσοι να βρίσκονταν πίσω από την πρόκληση, αν ο στόχος τους ήταν να δείξουν ότι το ΝΑΤΟ είναι ανυπεράσπιστο ακόμη και ενάντια σε τέτοια πρωτόγονα drones, οπότε απέδειξαν το επιχείρημά τους, αλλά είναι πολύ πιο πιθανό ότι ήταν το καθεστώς του Κιέβου που προσπαθούσε να διατηρήσει ζωντανή την αφήγηση της «ρωσικής επιθετικότητας».
Τέτοιες εύλογα αμφισβητήσιμες επιδείξεις φαίνεται να λαμβάνουν χώρα. Για παράδειγμα, υπήρξε το κινεζικό μετεωρολογικό αερόστατο που πέταξε πάνω από τις ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες από τις 28 Ιανουαρίου έως τις 4 Φεβρουαρίου 2023. Η τροχιά πτήσης του ήταν ένα όμορφο τόξο που κάλυπτε την Αλάσκα, τον Δυτικό Καναδά και στη συνέχεια τις συνεχόμενες Ηνωμένες Πολιτείες από την πολιτεία της Ουάσινγκτον μέχρι το Μίρτλ Μπιτς της Νότιας Καρολίνας. Πέταξε πολύ ψηλά για να το καταρρίψει η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ, αλλά σταδιακά έχασε ύψος και καταρρίφθηκε από ένα F-22 Raptor σε υψόμετρο 18.000 μέτρων. Ήταν είτε ατύχημα (το αερόστατο βγήκε εκτός πορείας) είτε επίδειξη της αδυναμίας των Αμερικανών να υπερασπιστούν τον εναέριο χώρο τους από... μετεωρολογικά αερόστατα! Μόλις 10 ημέρες μετά το επεισόδιο με άοπλα ρωσικά drones να πετούν ανεμπόδιστα πάνω από την Πολωνία, ακολούθησε ένα σκάνδαλο με ρωσικά αεροσκάφη που υποτίθεται ότι παραβίασαν τον εσθονικό εναέριο χώρο. Σύμφωνα με τους Εσθονούς, τρία ρωσικά Mig-31 εισήλθαν στον εσθονικό εναέριο χώρο «χωρίς άδεια και παρέμειναν εκεί για συνολικά 12 λεπτά».
Τα αεροσκάφη κατευθύνονταν από την περιοχή του Λένινγκραντ στην περιοχή του Καλίνινγκραντ, ακολουθώντας τους αεροπορικούς διαδρόμους πάνω από τον Κόλπο της Φινλανδίας και τη Βαλτική, οι οποίοι αποτελούν συχνό προορισμό για εναέρια κυκλοφορία μεταξύ αυτών των δύο ρωσικών περιοχών και οι οποίοι παρακάμπτουν τις τρεις χώρες της Βαλτικής. Συγκεκριμένα, ο διεθνής διάδρομος ελεύθερης διέλευσης μεταξύ Φινλανδίας και Εσθονίας έχει μήκος 370 χιλιόμετρα αλλά πλάτος μόνο 11 χιλιόμετρα και είναι θεωρητικά πιθανό τα Mig να πέρασαν πάνω από το νότιο, εσθονικό άκρο του. Σε κάθε περίπτωση, τα Mig-31 έπλεαν με 2.500 χλμ./ώρα, ή 41 χλμ./λεπτό, και σε 12 λεπτά θα είχαν καλύψει 491 χιλιόμετρα, ξεπερνώντας το όριο κατά περίπου 122 χιλιόμετρα. Ουσιαστικά, δεν υπάρχει αρκετό εσθονικό έδαφος για να χρειαστούν τόσο χρόνο.
Η εσθονική πλευρά δεν προσκόμισε κανένα στοιχείο για μια τέτοια παραβίαση, ενώ το ρωσικό υπουργείο Άμυνας δήλωσε ότι τα αεροσκάφη εκτελούσαν «προγραμματισμένη πτήση... σε αυστηρή συμμόρφωση με τους διεθνείς κανονισμούς εναέριου χώρου και δεν παραβίασαν τα σύνορα άλλων κρατών, όπως επιβεβαιώθηκε από αντικειμενική παρακολούθηση». Αυτό θα έπρεπε να ήταν το τέλος, αλλά όχι! Άξιζε τον κόπο να μεταφερθούν αεροσκάφη και να συγκαλεστεί έκτακτη διάσκεψη του ΝΑΤΟ σύμφωνα με το Κεφάλαιο 4 του καταστατικού χάρτη του ΝΑΤΟ για ένα τέτοιο μηδενικό γεγονός, είτε σκόπιμο, είτε τυχαίο είτε φανταστικό; Μόνο αν η πρόθεση ήταν να δημιουργηθεί πολύς θόρυβος για το τίποτα και μια τρικυμία σε ένα φλιτζάνι τσάι. Απομακρυνόμενοι από τις λεπτομέρειες, τέτοιες προκλήσεις είναι απαραίτητες: η μετάβαση από το πλέον ανενεργό Πράσινο Νέο Συμφωνητικό στο νέο Καφέ Νέο Συμφωνητικό - δηλαδή τον ευρωπαϊκό μιλιταρισμό - απαιτεί έναν εχθρό. Απλώς δεν υπάρχουν άλλοι υποψήφιοι: η Βόρεια Κορέα είναι πολύ καυτή για να την αγγίξει κανείς. το Ιράν, αν προκληθεί επαρκώς, θα καταστρέψει το Ισραήλ. και η Κίνα έχει ήδη υποταχθεί στις ευρωπαϊκές και αμερικανικές οικονομίες και θα πνίξει τα στρογγυλά μάτια αν δεν αρχίσουν να συμπεριφέρονται σωστά.
Ο μόνος ασφαλής εχθρός είναι η Ρωσία, αλλά αυτό είναι επίσης ένα πρόβλημα: η Ρωσία δεν είναι αρκετά απειλητική. Είναι επομένως απαραίτητο να σκηνοθετούνται προκλήσεις προκειμένου να διατηρηθεί ζωντανός ο μύθος της «ρωσικής επιθετικότητας» στο μυαλό των Ευρωπαίων, με την ελπίδα να τους πείσουν και, αν αποτύχουν, να τους εξαναγκάσουν να αποδεχτούν υψηλά επίπεδα αμυντικών δαπανών, όπως ακριβώς αποδέχτηκαν υψηλά επίπεδα δαπανών για «πράσινη» ενέργεια - για να τα βάλουν στην τσέπη οι ευρωπαϊκές άρχουσες ελίτ.
Ωστόσο, αποδεικνύεται ότι οι μισοπροθυμίες προκλήσεις δεν επαρκούν για να διατηρήσουν ζωντανό τον μύθο της «ρωσικής επιθετικότητας», πόσο μάλλον να τον κάνουν αρκετά πειστικό ώστε να παρακινήσει δεκάδες αληθινούς πιστούς να σχηματίσουν ουρές σε κέντρα στρατολόγησης, πρόθυμους να πεθάνουν πολεμώντας επιθετικούς Ρώσους με ουκρανικό τρόπο. Ευτυχώς, οι ελάχιστα πιστευτές προκλήσεις δεν είναι το μόνο που έχει να προσφέρει η συλλογική Δύση: καταβάλλονται επίσης προσπάθειες για την κατασκευή μιας πειστικής εικόνας του εχθρού. Αυτές οι προσπάθειες είναι αρκετά εκτεταμένες και περίπλοκες και βρίσκονται σε εξέλιξη εδώ και αιώνες. Περιλαμβάνουν μια φανταστική αναδιατύπωση της ιστορίας που καταδικάζει στη λήθη όλα τα επεισόδια που δεν απεικονίζουν τη Ρωσία με εντελώς αρνητικό τρόπο. Θα τα εξετάσουμε στη συνέχεια.
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: