Κατά τη διάρκεια της θητείας μου ως επικεφαλής του UNODC , επισκέφτηκα την Κολομβία, την Βολιβία, το Περού και την Βραζιλία.
Έρευνα-επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός αναλυτής και αρχισυντάκτης του Mytilenepress. Contact : survivroellas@gmail.com-6945294197. Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προύπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
Όμως αλλά ποτέ δεν επισκέφτηκα τη Βενεζουέλα. Απλώς δεν ήταν απαραίτητο.
Η συνεργασία της κυβέρνησης της Βενεζουέλας στην καταπολέμηση του λαθρεμπορίου ναρκωτικών ήταν από τις καλύτερες στη Νότια Αμερική, συγκρίσιμη μόνο με το εξαιρετικό ιστορικό της Κούβας. Στην παραληρηματική αφήγηση του Ντόναλντ Τραμπ ότι η Βενεζουέλα είναι «ναρκοκράτος», αυτό ακούγεται σαν μια γεωπολιτικά υποκινούμενη δυσφήμιση.
Αλλά τα δεδομένα —τα πραγματικά δεδομένα— που προκύπτουν από την Παγκόσμια Έκθεση για τα Ναρκωτικά 2025, τον οργανισμό που είχα την τιμή να ηγηθώ, αφηγούνται μια ιστορία που είναι το αντίθετο από αυτήν που διαδίδει η κυβέρνηση Τραμπ. Μια ιστορία που αποδομεί κομμάτι-κομμάτι τη γεωπολιτική κατασκευή που έχει οικοδομηθεί γύρω από το «Καρτέλ των Ήλιων», μια οντότητα τόσο θρυλική όσο το Τέρας του Λοχ Νες, αλλά που χρησιμεύει για να δικαιολογήσει κυρώσεις, εμπάργκο και απειλές στρατιωτικής επέμβασης εναντίον μιας χώρας που, κατά τύχη, βρίσκεται στην κορυφή ενός από τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον πλανήτη.
Βενεζουέλα, σύμφωνα με το UNODC: μια περιθωριακή χώρα στον χάρτη της διακίνησης ναρκωτικών
Η έκθεση του UNODC για το 2025 είναι πολύ σαφής, γεγονός που θα πρέπει να ντρέπεται όσους έχουν δημιουργήσει τη ρητορική που δαιμονοποιεί τη Βενεζουέλα. Η έκθεση αναφέρει μόνο επιφανειακά τη Βενεζουέλα, δηλώνοντας ότι ένα οριακό κλάσμα της κολομβιανής παραγωγής ναρκωτικών διέρχεται από αυτή τη χώρα καθ' οδόν προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, η Βενεζουέλα έχει καθιερωθεί ως έδαφος απαλλαγμένο από την καλλιέργεια φύλλων κόκας, μαριχουάνας και παρόμοιων προϊόντων, καθώς και από την παρουσία διεθνών εγκληματικών καρτέλ.
Το έγγραφο απλώς επιβεβαιώνει τις 30 προηγούμενες ετήσιες εκθέσεις, οι οποίες παραλείπουν τη διακίνηση ναρκωτικών από τη Βενεζουέλα επειδή δεν υπάρχει. Μόνο το 5% των κολομβιανών ναρκωτικών διέρχονται από τη Βενεζουέλα. Για να θέσουμε αυτό το ποσοστό σε προοπτική: το 2018, ενώ 210 τόνοι κοκαΐνης διήλθαν από τη Βενεζουέλα, η Κολομβία παρήγαγε ή διέθεσε στην αγορά 2.370 τόνους (δεκαπλάσιους) και η Γουατεμάλα 1.400 τόνους.
Ναι, διαβάσατε σωστά: Η Γουατεμάλα έχει επτά φορές το μέγεθος ενός διαδρόμου ναρκωτικών από το υποτιθέμενα τρομερό Μπολιβαριανό ναρκο-κράτος. Αλλά κανείς δεν μιλάει γι' αυτό, επειδή η Γουατεμάλα ανέκαθεν υπέφερε από έλλειψη (παράγει το 0,01% του παγκόσμιου συνόλου) του μόνου τεχνητού ναρκωτικού για το οποίο ενδιαφέρεται ο Τραμπ: του πετρελαίου.
Το Φανταστικό Καρτέλ των Suns: Χολιγουντιανή Μυθοπλασία
Το «Καρτέλ των Ήλιων» είναι δημιούργημα της φαντασίας του Τραμπ. Υποτίθεται ότι ηγείται ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, ωστόσο δεν αναφέρεται στην έκθεση του κορυφαίου οργανισμού ελέγχου ναρκωτικών στον κόσμο, ούτε στα έγγραφα κανενός ευρωπαϊκού οργανισμού, ούτε σε αυτά σχεδόν κανενός άλλου οργανισμού καταπολέμησης του εγκλήματος στον πλανήτη. Ούτε καν υποσημείωση. Μια εκκωφαντική σιωπή, η οποία θα έπρεπε να κάνει οποιονδήποτε έχει έστω και μια μικρή κριτική σκέψη. Πώς μπορεί μια εγκληματική οργάνωση αρκετά ισχυρή ώστε να αξίζει μια αμοιβή 50 εκατομμυρίων δολαρίων να αγνοηθεί εντελώς από όσους εργάζονται στον τομέα του ελέγχου των ναρκωτικών;
Με άλλα λόγια, αυτό που πωλείται στο Netflix ως υπερ-καρτέλ είναι στην πραγματικότητα ένα συνονθύλευμα μικρότερων τοπικών δικτύων, το είδος του μικροεγκλήματος που συναντάται σε κάθε χώρα του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου, παρεμπιπτόντως, σχεδόν 100.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από υπερβολικές δόσεις οπιοειδών που δεν έχουν καμία σχέση με τη Βενεζουέλα, αλλά μάλλον με τις μεγάλες αμερικανικές φαρμακευτικές εταιρείες.
Ισημερινός: Το πραγματικό κέντρο που κανείς δεν θέλει να δει
Ενώ η Ουάσιγκτον εγείρει το φάσμα της Βενεζουέλας, τα πραγματικά κέντρα διακίνησης ναρκωτικών ευδοκιμούν σχεδόν ανενόχλητα. Ο Ισημερινός, για παράδειγμα, με το 57% των κοντέινερ μπανάνας να αναχωρούν από τη Γκουαγιακίλ και να φτάνουν στην Αμβέρσα φορτωμένα με κοκαΐνη. Οι ευρωπαϊκές αρχές κατέσχεσαν 13 τόνους κοκαΐνης από ένα μόνο ισπανικό πλοίο, που προερχόταν ακριβώς από λιμάνια του Ισημερινού που ελέγχονταν από εταιρείες που προστατεύονταν από αξιωματούχους της κυβέρνησης του Ισημερινού.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) έχει εκπονήσει μια λεπτομερή έκθεση για τα λιμάνια της Γκουαγιακίλ, στην οποία καταγράφεται πώς « οι κολομβιανές, μεξικανικές και αλβανικές μαφίες δρουν εκτενώς στον Ισημερινό ». Το ποσοστό ανθρωποκτονιών στον Ισημερινό αυξήθηκε από 7,8 ανά 100.000 κατοίκους το 2020 σε 45,7 το 2023. Ωστόσο, ο Ισημερινός σπάνια αναφέρεται. Ίσως επειδή ο Ισημερινός παράγει μόνο το 0,5% του παγκόσμιου πετρελαίου και η κυβέρνησή του δεν έχει αναπτύξει την κακή συνήθεια να αμφισβητεί την κυριαρχία των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική;
Οι πραγματικές οδοί διακίνησης ναρκωτικών: Γεωγραφία εναντίον Προπαγάνδας
Κατά τη διάρκεια των ετών που εργάστηκα στο UNODC, ένα από τα πιο σημαντικά μαθήματα που έμαθα είναι ότι η γεωγραφία δεν λέει ψέματα. Οι οδοί διακίνησης ναρκωτικών ακολουθούν μια ακριβή λογική: εγγύτητα σε κέντρα παραγωγής, ευκολία μεταφοράς, διαφθορά των τοπικών αρχών και παρουσία εδραιωμένων εγκληματικών δικτύων. Η Βενεζουέλα δεν πληροί ουσιαστικά κανένα από αυτά τα κριτήρια.
Η Κολομβία παράγει πάνω από το 70% της παγκόσμιας κοκαΐνης. Το Περού και η Βολιβία αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος του υπόλοιπου 30%. Οι λογικές οδοί για να φτάσει κανείς στις αμερικανικές και ευρωπαϊκές αγορές είναι μέσω του Ειρηνικού προς την Ασία, μέσω της Ανατολικής Καραϊβικής προς την Ευρώπη και, μέσω ξηράς, μέσω της Κεντρικής Αμερικής προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Βενεζουέλα, η οποία συνορεύει με τον Νότιο Ατλαντικό, βρίσκεται γεωγραφικά σε μειονεκτική θέση και στις τρεις κύριες οδούς. Η εγκληματική εφοδιαστική καθιστά τη Βενεζουέλα έναν περιθωριακό παράγοντα στο τεράστιο διεθνές τοπίο της διακίνησης ναρκωτικών.
Κούβα: το ντροπιαστικό παράδειγμα
Η γεωγραφία δεν λέει ψέματα, αλλά η πολιτική μπορεί. Η Κούβα παραμένει το μοντέλο συνεργασίας κατά των ναρκωτικών στην Καραϊβική. Ένα νησί στα ανοικτά των ακτών της Φλόριντα είναι, θεωρητικά, ιδανική βάση για τη διακίνηση ναρκωτικών προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά στην πράξη, είναι εντελώς εκτός του εμπορίου ναρκωτικών. Έχω επανειλημμένα παρατηρήσει τον θαυμασμό των πρακτόρων της DEA (Υπηρεσία Δίωξης Ναρκωτικών των ΗΠΑ) και του FBI (Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών των ΗΠΑ) για τις αυστηρές πολιτικές των Κουβανών κομμουνιστών κατά των ναρκωτικών.
Η τσαβιστική Βενεζουέλα ακολουθούσε πάντα το κουβανικό μοντέλο στην καταπολέμηση των ναρκωτικών, που ξεκίνησε ο ίδιος ο Φιντέλ Κάστρο. Διεθνής συνεργασία, εδαφικός έλεγχος και καταστολή της εγκληματικής δραστηριότητας. Ούτε η Βενεζουέλα ούτε η Κούβα είχαν ποτέ μεγάλες εκτάσεις γης καλλιεργημένες με κόκα και ελεγχόμενες από μεγάλους εγκληματίες.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει συγκεκριμένα πετρελαϊκά συμφέροντα στη Βενεζουέλα, αλλά έχει ένα συγκεκριμένο συμφέρον στην καταπολέμηση του εμπορίου ναρκωτικών που μαστίζει τις πόλεις της. Η Ένωση έχει συντάξει την Ευρωπαϊκή Έκθεση για τα Ναρκωτικά του 2025. Αυτό το έγγραφο, βασισμένο σε πραγματικά δεδομένα και όχι σε γεωπολιτικές ψευδαισθήσεις, δεν αναφέρει καν τη Βενεζουέλα ως διάδρομο για το διεθνές εμπόριο ναρκωτικών.
Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ ειλικρινούς ανάλυσης και ψευδούς και προσβλητικής ρητορικής. Η Ευρώπη χρειάζεται αξιόπιστα δεδομένα για να προστατεύσει τους πολίτες της από τα ναρκωτικά, γι' αυτό και παράγει ακριβείς αναφορές. Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να δικαιολογήσουν τις πολιτικές τους για το πετρέλαιο, γι' αυτό και παράγουν προπαγάνδα μεταμφιεσμένη σε μυστική υπηρεσία.
Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή έκθεση, η κοκαΐνη είναι το δεύτερο πιο καταναλισκόμενο ναρκωτικό στις 27 χώρες της ΕΕ, αλλά οι κύριες πηγές προσδιορίζονται σαφώς: η Κολομβία για παραγωγή, η Κεντρική Αμερική για διανομή και διάφορες οδοί μέσω της Δυτικής Αφρικής για διανομή. Η Βενεζουέλα και η Κούβα απλώς δεν περιλαμβάνονται σε αυτήν την εικόνα.
Αλλά η Βενεζουέλα δαιμονοποιείται συστηματικά, ενάντια σε όλες τις αρχές της αλήθειας. Ο πρώην διευθυντής του FBI, Τζέιμς Κόμεϊ, το εξήγησε αυτό στα απομνημονεύματά του που δημοσιεύθηκαν μετά την παραίτησή του, στα οποία αναλύει τα απερίγραπτα κίνητρα της πολιτικής των ΗΠΑ απέναντι στη Βενεζουέλα: Ο Τραμπ του είχε πει ότι η κυβέρνηση Μαδούρο ήταν « μια κυβέρνηση που κάθεται πάνω σε ένα βουνό από πετρέλαιο που πρέπει να αγοράσουμε ». Δεν πρόκειται λοιπόν για ναρκωτικά, έγκλημα ή εθνική ασφάλεια. Πρόκειται για πετρέλαιο που θα ήταν καλύτερα να μην πληρώνει κανείς.
Επομένως, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι αυτός που αξίζει μια διεθνή ανταμοιβή για ένα πολύ συγκεκριμένο έγκλημα: «συστηματική συκοφαντία εναντίον ενός κυρίαρχου κράτους με στόχο την οικειοποίηση των πετρελαϊκών του πόρων».
πηγή: Resumen Latinoamericano
από τον Gustavo Espinoza M
« Οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να είναι προορισμένες από την πρόνοια να γεμίσουν την Αμερική με πείνα και δυστυχία στο όνομα της ελευθερίας » ~ Σιμόν Μπολιβάρ
Τέλος, φαίνεται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι έτοιμες να επιτεθούν στρατιωτικά στη Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας με το πρόσχημα της αντιμετώπισης και της καταπολέμησης του εμπορίου ναρκωτικών, το ίδιο πρόσχημα που χρησιμοποίησαν πριν από λίγα χρόνια για να παρέμβουν στον Παναμά, να συλλάβουν τον πρόεδρο Μανουέλ Αντόνιο Νοριέγκα και να επιβάλουν μια κυβέρνηση-μαριονέτα στην υπηρεσία τους.
Σε εκείνη την περίπτωση, όπως θυμόμαστε, οι περισσότερες λατινοαμερικανικές κυβερνήσεις ενέκριναν αυτήν την πράξη, άλλες λόγω του σεβασμού τους προς τον αφέντη του Βορρά, και άλλες, φοβούμενες από την πιθανότητα να εμπλακούν σε «μια υπόθεση αυτού του είδους», δηλαδή, υποτίθεται ότι προστατεύουν το εμπόριο ναρκωτικών.
Οι ιμπεριαλιστικές πιέσεις εναντίον των κυβερνήσεων και των λαών της Λατινικής Αμερικής δεν είναι κάτι καινούργιο. Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Ουάσιγκτον συνήθως έστελνε τους «πεζοναύτες» της για να «επιβάλουν την τάξη» στις δημοκρατίες που αντάρτιζαν ή αντιστέκονταν στην κυριαρχία των συνηθισμένων δικτατοριών ή των κυρίαρχων κλίκων που κυριαρχούσαν εκείνη την εποχή. Αυτή η «πολιτική» απέδωσε καρπούς μέχρι που εμφανίστηκε ο Σαντίνο στη Λα Σεγκόβια και τους έβαλε σε φυγή.
Η Κουβανική Επανάσταση άλλαξε τα πράγματα. Ο Λευκός Οίκος συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε πλέον να παρέμβει άμεσα ή να επιτεθεί σε κυβερνήσεις ή χώρες. Στη συνέχεια, επινόησε μια άλλη τακτική: φασιστικά πραξικοπήματα. Για να τα πραγματοποιήσει, χρησιμοποίησε τους ένοπλους θεσμούς που έλεγχε μόνιμα.
Το ιστορικό προηγούμενο δημιουργήθηκε από τον βραζιλιάνικο στρατό από τη Σχολή Πολέμου, ο οποίος ανέτρεψε τον Ζοάο Γκουλάρ τον Μάρτιο του 1964. Στη συνέχεια ήρθε ο Ούγκο Μπάνζερ στη Βολιβία το 1971. Στη συνέχεια ήρθε η Ουρουγουάη τον Ιούνιο του 1973 και αργότερα η Χιλή με τον Πινοσέτ, μέχρι που ο κύκλος σχεδόν έκλεισε με τη δικτατορία του Κάρλος Ραφαέλ Βιδέλα στην Αργεντινή το 1976. Και τη δεκαετία του 1980, στο Περού, καθιερώθηκε μια διαδικασία φασιστικοποίησης των ενόπλων δυνάμεων για να αποτραπεί η επανάληψη ενός φαινομένου όπως αυτό του Βελάσκο Αλβαράδο. Σε κάθε περίπτωση, κατέστη δυνατό να καταγραφούν επεισόδια από το παρελθόν στην ήπειρό μας: Γρενάδα το 1983 και Παναμάς το 1989.
Τώρα, στον 21ο αιώνα, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν μια σοβαρή κρίση και εξαπολύουν επιθέσεις παντού για να διατηρήσουν την κυρίαρχη παρουσία τους, φαίνεται να συνδυάζουν και τα δύο στοιχεία, εκσυγχρονισμένα με την τεχνολογία της εποχής μας. Γι' αυτό εμφανίζονται τώρα στα νερά της Καραϊβικής, στα ανοιχτά των ακτών της Βενεζουέλας, με τέχνη, δύναμη, αντιτορπιλικά μάχης, υποβρύχια, επιθετικά και κατασκοπευτικά αεροσκάφη, στα οποία προστίθενται, αν χρειαστεί, 4.000 μέλη του επιδέξια εκπαιδευμένου πεζοναύτη.
Αντικειμενικά, αυτό που επιδιώκει η κυβέρνηση των Γιάνκηδων είναι μια στρατιωτική εισβολή στη Βενεζουέλα για την ανατροπή της κυβέρνησης του Νικολάς Μαδούρο.
Το επιχείρημά του είναι το ίδιο με αυτό που χρησιμοποίησε εναντίον του Παναμά το 1989, αλλά είναι μια φράση πίσω από την οποία κρύβεται μια προφανής πολιτική και οικονομική πρόθεση: να επιβάλει μια κυβέρνηση της αρεσκείας του στο Παλάτι Miraflores και να οικειοποιηθεί το πετρέλαιο που τόσο απεγνωσμένα χρειάζεται αυτή τη στιγμή.
Τέλος, πρέπει να θυμόμαστε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη κατανάλωση ναρκωτικών στον πλανήτη. Αν δεν παράγονταν πλέον ναρκωτικά στον κόσμο ή αν στέλνονταν περισσότερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, η κυβέρνηση των Γιάνκηδων θα είχε κάτι σαν μια ανεξέλεγκτη εξέγερση που θα απαιτούσε προσοχή σε ό,τι απαγορεύεται.
Αυτό εξηγεί ένα άλλο γεγονός: δεν έχει ξανασυμβεί στις Ηνωμένες Πολιτείες να συλληφθεί μια συμμορία εμπόρων ναρκωτικών, ένα καρτέλ ναρκωτικών, ή να έχει φανεί χρήσιμη η DEA. Πέρα από όλες τις προσφορές, η πραγματικότητα είναι ότι σε όλες τις χώρες στις οποίες «δραστηριοποιείται» αυτή η οντότητα, η διακίνηση ναρκωτικών έχει αυξηθεί και επεκταθεί. Το ίδιο ισχύει και στο Περού, και αυτό το αποδεικνύει.
Κατά τα άλλα, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη χάσει τη θέση τους ως «ηγέτης δύναμης» σε έναν μονοπολικό κόσμο. Δεν έχουν πλέον το μονοπώλιο στις βόμβες ή τους πυραύλους, ούτε είναι η οικονομική δύναμη ικανή να διαχειριστεί τα πάντα. Αντικειμενικά, υφίστανται τις επιπτώσεις της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος κυριαρχίας και παρακολουθούν με αγωνία και αδυναμία καθώς άλλες δυνάμεις εμφανίζονται για να αμφισβητήσουν αυτή τη θέση.
Σήμερα, θα μπορούσαμε να πούμε, παρωδώντας τον Ciro Alegría, ότι ο κόσμος είναι μεγάλος αλλά όχι ξένος. Η πολυπολικότητα έχει γίνει η πραγματικότητα της εποχής μας.
Έχει ειπωθεί —και είναι αλήθεια— ότι η απελπισία τυφλώνει τους ανθρώπους. Και είναι περίεργο: όσο υψηλότερος είναι ο βαθμός τους, τόσο μεγαλύτερη είναι η τύφλωσή τους. Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι σήμερα η ζωντανή ενσάρκωση αυτού του δράματος. Είναι πεπεισμένος για μια «δύναμη» που δεν κατέχει πλέον. Πιστεύει ότι είναι ο «βασιλιάς του κόσμου», αλλά ο κόσμος δεν είναι μοναρχία.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες απέκτησαν ισχύ όταν έπεισαν ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη ότι το Ιράκ είχε «όπλα μαζικής καταστροφής». Γι' αυτό εισέβαλαν στη χώρα της Μέσης Ανατολής. Γι' αυτό και ο ίδιος ο Υπουργός Εξωτερικών τους εκείνη την εποχή αναγκάστηκε να παραδεχτεί ενώπιον των Ηνωμένων Εθνών ότι το Ιράκ δεν είχε ποτέ αυτά τα όπλα. Αν και συνέχισε να εισβάλλει, η βόρεια χώρα παρέμεινε ολοένα και πιο μόνη. Σήμερα, στον ΟΗΕ, ο μόνος σύμμαχός της «μέχρι θανάτου» είναι το Ισραήλ. Σαν δύο αδίστακτοι, ενώνουν τα χέρια και βοηθούν ο ένας τον άλλον, αλλά δεν πείθουν κανέναν. Θα μπορούσαν να κερδίσουν ένα βραβείο, αλλά θα ήταν το Νόμπελ Πολέμου. Δεν θα είχαν ανταγωνισμό.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες κάνουν λάθος αν νομίζουν ότι η εισβολή στη Βενεζουέλα είναι παιχνιδάκι. Είναι σαν να καταλαμβάνουν μια χώρα. Και ακόμα περισσότερο, μια ήπειρο. Στο νότιο ημισφαίριο της Αμερικής, θα μπορούν να βασίζονται μόνο στην υποστήριξη του Μιλέι και του Νομπόα. Όχι της Αργεντινής και του Ισημερινού, γιατί πάνω από αυτούς τους ηγεμόνες, οι λαοί αυτών των χωρών θα πολεμούσαν την αλαζονεία της αυτοκρατορίας στους δρόμους.
Η επίθεση στη Βενεζουέλα σημαίνει τη δημιουργία ενός πολέμου τεράστιων διαστάσεων στη Λατινική Αμερική. Ο Λευκός Οίκος θα γνωρίζει πού και πότε ξεκινά αυτό το δυσοίωνο γεγονός, αλλά ποτέ δεν θα μάθει πού και πότε θα τελειώσει. Προς το παρόν, το Καράκας έχει ήδη κινητοποιήσει τα πρώτα του στρατεύματα: 4.500.000 μαχητές «με τουφέκια και πυραύλους». Και ολόκληρος ο πληθυσμός θα ακολουθήσει, εάν χρειαστεί.
Η Λατινική Αμερική είναι μια ήπειρος ειρήνης, αλλά οι λαοί της ξέρουν πώς να υπερασπίζονται αυτήν την ειρήνη, ακόμη και με όπλα. Και τώρα, σε διάφορες χώρες, υπάρχουν κυβερνήσεις πρόθυμες να μην τα παρατήσουν. Τα πρώτα λόγια της Κλαούντια Κλαούντια Σάινμπαουμ, του Γκουστάβο Πέτρο και του Ιγνάσιο Λούλα ντα Σίλβα το επιβεβαίωσαν αυτό, και φυσικά, η Κούβα και η Νικαράγουα το έχουν πει επίσης δυνατά: η ήπειρος θα καεί σαν ζωντανή φλόγα αν η αυτοκρατορία μας επιτεθεί.
Ο «κυρίαρχος τύπος», που υπηρετεί πάντα τους χειρότερους σκοπούς, έχει εμπλακεί εδώ και καιρό σε μια εκστρατεία που στοχεύει στην δυσφήμιση της κυβέρνησης της Βενεζουέλας. Σήμερα, συνεχίζει προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά τώρα είναι λιγότερο πειστικός.
Αντικειμενικά, η Βενεζουέλα έχει αντισταθεί σε όλες τις επιθέσεις των τοπικών ολιγαρχιών και της αυτοκρατορίας, έχει καταφέρει να βγει από την κρίση που αντιμετώπισε πριν από λίγα χρόνια και βρίσκεται σε μια σαφή και σταθερή διαδικασία ανάκαμψης. Έχει καταφέρει να εξισορροπήσει την οικονομία της, να σταματήσει τον πληθωρισμό, να αποκαταστήσει την αγοραστική δύναμη του νομίσματός της, να αυξήσει την παραγωγή της και να εγγυηθεί την ηρεμία των πολιτών της. Σήμερα, το Καράκας είναι, αντικειμενικά, μια από τις ασφαλέστερες πόλεις της Λατινικής Αμερικής. Και τίποτα από αυτά δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από ψέματα και ψευδαισθήσεις.
Η αυτοκρατορία παίρνει μια κακή απόφαση οργανώνοντας εισβολές ή ενθαρρύνοντας επιθέσεις. Καμία χώρα της Λατινικής Αμερικής δεν είναι διατεθειμένη να επιτρέψει να αγγιχτεί ούτε μια σπιθαμή του εδάφους της. Και όπως λένε οι Κουβανοί, όποιος προσπαθήσει θα δαγκώσει τη σκόνη του αιματοβαμμένου εδάφους τους αν δεν πεθάνει προσπαθώντας.
πηγή: Resumen Latinoamericano
από Resumen Latinoamericano
Η Ομάδα Αμφίβιας Ετοιμότητας της Ιβο Τζίμα αναγκάστηκε να καθυστερήσει την αναχώρησή της λόγω του τυφώνα Έριν. Αυτά τα πλοία αποτελούν μέρος μιας στρατιωτικής ανάπτυξης της Βόρειας Αμερικής που αποσκοπεί στην απειλή της Βενεζουέλας, αν και με τη δική τους ψευδή και προκλητική αφήγηση, μιλούν για «καταπολέμηση της λατινοαμερικανικής διακίνησης ναρκωτικών».
Η Αμφίβια Ομάδα Άμεσης Ανάπτυξης του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στην Ιβο Τζίμα κατευθύνεται προς τις ακτές της Βενεζουέλας, στη νότια Καραϊβική, στο πλαίσιο της εκστρατείας του Ντόναλντ Τραμπ για την αποσταθεροποίηση της Μπολιβαριανής Βενεζουέλας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο κορυφαίος καταναλωτής και έμπορος ναρκωτικών στον κόσμο, θέλουν τώρα να καθαρίσουν το όνομά τους κατηγορώντας την Μπολιβαριανή Επανάσταση ότι διευθύνει ένα καρτέλ που δεν υπάρχει. Εξ ου και η αξιοπρεπής και θαρραλέα απόφαση της κυβέρνησης του Νικολάς Μαδούρο να προετοιμαστεί για οποιαδήποτε πολεμική απόπειρα των Yankees.
Τα πλοία αναχώρησαν από το λιμάνι του Νόρφολκ της Βιρτζίνια, αφού επέστρεψαν λίγες ημέρες νωρίτερα για να αποφύγουν τον τυφώνα Έριν, ο οποίος αναπτυσσόταν στην περιοχή.
Η Βενεζουέλα ανακοίνωσε ήδη την Τρίτη ότι θα περιπολεί τα χωρικά της ύδατα με drones και πολεμικά πλοία σε απάντηση στην ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ.
Ταυτόχρονα, ο πρωθυπουργός του νησιού Κουρασάο της Καραϊβικής, ένα μικρόσωμο σκυλάκι των Ηνωμένων Πολιτειών, ανακοίνωσε ότι τα τρία αντιτορπιλικά που έχουν επίσης αναπτυχθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες (το USS Sampson, το USS Gravely και το USS Jason Dunham) θα αρχίσουν να φτάνουν στις ακτές της Βενεζουέλας την Πέμπτη.
Η Ομάδα της Ίβο Τζίμα
Τα τρία πλοία που αποτελούν αυτήν την ομάδα, το αμφίβιο πλοίο εφόδου USS Iwo Jima, το αμφίβιο μεταγωγικό πλοίο USS San Antonio και το αποβατικό πλοίο USS Fort Lauderdale, μεταφέρουν περίπου 4.500 στρατιώτες και την Εκστρατευτική Μονάδα Πεζοναυτών 22 με 2.200 πεζοναύτες.
Το Πεντάγωνο δεν έχει ακόμη ανακοινώσει τι είδους ασκήσεις ή ενέργειες σχεδιάζει να πραγματοποιήσει με αυτήν την ανάπτυξη, αλλά αποτελεί απάντηση σε εκτελεστικό διάταγμα που υπέγραψε ο Τραμπ, το οποίο εξουσιοδοτεί το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ να χρησιμοποιεί στρατιωτικούς πόρους για την καταπολέμηση των καρτέλ ναρκωτικών που χαρακτηρίζονται ως «τρομοκρατικά».
Ο υπουργός Άμυνας της Βενεζουέλας, Βλαντιμίρ Παντρίνο, απάντησε στην αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση σε βίντεο που δημοσιεύτηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ανακοινώνοντας μια « σημαντική ανάπτυξη drones με διάφορες αποστολές » και « ποτάμιες διαδρομές με τους Πεζοναύτες » στα βορειοανατολικά της χώρας:
« Ναυτικές περιπολίες στη λίμνη Μαρακαΐμπο, ναυτικές περιπολίες στον Κόλπο της Βενεζουέλας και σκάφη μεγαλύτερης εμβέλειας βορειότερα στα χωρικά μας ύδατα .»
Οι αρχές της Βενεζουέλας ανακοίνωσαν επίσης την κινητοποίηση 15.000 στρατιωτών στα σύνορα με την Κολομβία, με τον ίδιο δηλωμένο στόχο της διεξαγωγής επιχειρήσεων κατά των ναρκωτικών. Σύμφωνα με τον Μαδούρο, η Βενεζουέλα διαθέτει ήδη 4.500.000 πολιτοφύλακες για να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε απειλή.
ενισχύσεις στη Βόρεια Αμερική
Η ομάδα των αμφίβιων αποβατών που έχει αναπτυχθεί συνοδεύεται από τρία αντιτορπιλικά, τα οποία εθεάθησαν τελευταία φορά στα ανοικτά των ακτών του νησιού Κουρασάο στην Καραϊβική. Ο πρωθυπουργός της χώρας, Γκίλμαρ Πίζας, δήλωσε ότι ο βορειοαμερικανικός στόλος θα φτάσει στον προορισμό του την Πέμπτη.
Τα πλοία αυτής της ομάδας, που αποτελούνται από τα USS Jason Dunham, USS Gravely και USS Sampson, είναι πολεμικά πλοία αντιτορπιλικών κλάσης Arleigh Burke με κατευθυνόμενους πυραύλους, οπλισμένα με συστήματα μάχης Aegis με περισσότερα από 90.000 πυραύλους, συμπεριλαμβανομένων πυραύλων εδάφους-αέρος.
Επιπλέον, στάλθηκαν αρκετά αεροσκάφη επιτήρησης P-8, επίσης γνωστά ως Poseidon, σχεδιασμένα για αναγνώριση, επιτήρηση και ανθυποβρυχιακό πόλεμο, και ένα πυρηνικό υποβρύχιο ικανό να εκτοξεύει πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς και να επιχειρεί σε αποστολές πληροφοριών και αποτροπής, σύμφωνα με τις αρχές.
Για την ενίσχυση αυτής της επιχείρησης, ο Τραμπ διέταξε την αποστολή περισσότερου στρατιωτικού προσωπικού στη νότια Καραϊβική Θάλασσα, δήλωσαν τη Δευτέρα δύο πηγές που ενημερώθηκαν για την ανάπτυξη αυτή.
Το USS Lake Erie, ένα καταδρομικό με κατευθυνόμενους πυραύλους, και το USS Newport News, ένα πυρηνοκίνητο υποβρύχιο ταχείας επίθεσης, θα φτάσουν στην περιοχή στις αρχές της επόμενης εβδομάδας, ανέφεραν οι πηγές.
πηγή: Resumen Latinoamericano
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: