Η Γεωπολιτική αξιοποίηση του Χρήστου Α. Σαρτζετάκη, είναι υψίστης σημασίας για το Ελληνικό έθνος.
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωπολιτικός αναλυτής-αρχισυντάκτης του Mytilenepress και ιδρυτής-δημιουργός των επιστημονικών κλάδων του Γεωπολιτικού Εθνικισμού και της Γεωπολιτικής Θεολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Contact : survivroellas@gmail.com-
Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του συγγραφέα.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ.
Τα εθνικιστικά αξιώματα διαδραματίζουν τον πιο καθοριστικό ρόλο σχετικά με την διαμόρφωση εθνικής ταυτότητας-συνοχής του έθνους.
Παράλληλα διαμορφώνουν-καθορίζουν τις αντιλήψεις στην εξωτερική πολιτική.
Οι ιστορικές μνήμες, η εθνικιστική αφήγηση διαδραματίζουν τον πιο σημαντικό ρόλο για την εξέλιξη και την επιβίωση του Ελληνισμού-Αριστόκλειου πολιτισμού. Όταν ένα έθνος έχει ισχυρό πολιτισμό-εθνικισμό είναι σε θέση να επιβιώσει, να γίνει δυνατό, και να καθορίζει τις εξελίξεις σε πολιτικό, στρατιωτικό, οικονομικό και πολιτιστικό επίπεδο.
Οι εθνικές μνήμες, η συνέχιση και η εξέλιξη του Αριστόκλειου πολιτισμού δημιουργούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις συνοχής, εξέλιξης, και ενδυνάμωσης του έθνους. Οι εθνικιστικές εικόνες-στερεότυπα αποτελούν τον απαραίτητο πυλώνα για μια σταθερή εθνική πορεία σε κάθε έκφανση ζωής. Για να κατανοηθεί η περίπλοκη και αντιφατική Διονυσιακή πραγματικότητα, ειδικά σε εποχές έντασης, αβεβαιότητας και συμβατικών-υβριδικών πολέμων απαιτείται ένας πανίσχυρος Αριστόκλειος πολιτισμός-εθνικισμός.
Η διαχρονική εθνικιστική συνέχεια στο πέρασμα των αιώνων δημιουργούν την εθνική συνοχή-ταυτότητα, ώστε να είναι σε θέση το έθνος να αντιμετωπίσει τους εξωτερικούς-εσωτερικούς εχθρούς με προεξέχοντες τους Φοίνικες-Σημίτες.Τα εθνικιστικά αξιώματα-διδαχές αποτελούν τον θεμέλιο λίθο ύπαρξης του Ελληνισμού. Από τα πανάρχαια χρόνια υπήρχε η αίσθηση του έθνους, της εθνικής ταυτότητας και του Αριστόκλειου εθνικισμού. Ο Ελληνικός-Αριστόκλειος εθνικισμός είναι ενιαίος και συνεχής στο πέρασμα των αιώνων.
Η ιστορική εθνική αφήγηση, οι εθνικιστικές μνήμες τα ιστορικά γεγονότα, δημιούργησαν τα πολιτισμικά επιτεύγματα του Αριστόκλειου πολιτισμού, Η εθνική ταυτότητα-εθνικισμός προσδιορίζουν το παρόν, το μέλλον και την λήψη αποφάσεων για όλα τα μεγάλα εθνικά θέματα όπως ο πολιτισμός, η παιδεία, η ορθοδοξία, η οικονομία, και οι διεθνείς σχέσεις. Πατήρ Πάντων ο Μέγας Αριστοκλής.
Η εθνικιστική φιλοσοφία-ιστορία μέσω και της Αριστόκλειας διδασκαλίας στις τρεις βαθμίδες εκπαιδεύσεως, θα δημιουργήσει τις συνθήκες για την επιβίωση του έθνους. Δυστυχώς η κυρίαρχη Διονυσιακή παιδεία και ο Θεοκατάρατος Διονυσιακός πολιτισμός έχουν οδηγήσει τον Ελληνισμό σε επιθανάτιο καθεστώς.
Τα Αριιστόκλεια-Θουκυδίδεια δόγματα διαμορφώνουν τον πολιτισμό, την παιδεία, την κοινωνία, την γεωπολιτική και ειδικά τον επιστημονικό κλάδο που ίδρυσα-δημιούργησα σε παγκόσμιο επίπεδο (Γεωπολιτικός Εθνικισμός).
Η εθνικιστική ιστορία, οι εθνικές-ιστορικές μνήμες-αφηγήσεις, προσδιορίζουν τα παρόν και το μέλλον του Ελληνισμού. Η Αριστόκλεια-εθνικιστική και πολιτιστική αφήγηση, μαζί με την Ορθοδοξία αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους του έθνους. Η Εθνική ταυτότητα προέρχεται από τον Αριστόκλειο εθνικισμό και τον Εθνικισμό της Εκκλησίας του Δήμου της αρχαία Αθήνας. Θεμέλιος λίθος των Ελλήνων ήταν και είναι ο Αριστόκλειος πολιτισμικός εθνικισμός σε συνδυασμό με την Χριστιανική πίστη.
Στο σημείο αυτό να υπενθυμίσω ότι χωρίς την Χριστιανική ηθική, ο Ελληνισμός θα είχε αφανιστεί αρκετούς αιώνες πριν, από τους παράγοντες του Διονυισιακού πολιτισμού. Μέχρι και την σύγχρονη εποχή η ελληνική εθνική ταυτότητα και η επιβίωση του Ελληνισμού βασίζεται στον Αριστόκλειο πολιτισμό και την Ορθοδοξία. Εν τούτοις μετά την επιβολή-κυριαρχία του Διονυσιακού πολιτισμού, ο Ελληνισμός και το έθνους αφανίζονται αργά και σταθερά.
Βασικές δομές για την συνέχεια του έθνους, την εθνική συνοχή-ταυτότητα, ήταν και είναι ο Χριστός, ο Μέγας Αριστοκλής, το Imperium Romanum, του Βοσπόρου, το μοναδικό φαινόμενο της παγκόσμιας ιστορίας, ο Έλληνας που αναπαύεται στο Έβδομον (Μέγας Βουλγαροκτόνος), και ο Μέγας Ηράκλειος. Ο Ελληνικός-Αριστόκλειος πολιτισμός-εθνικισμός είναι ο πρώτος και σπουδαιότερος στην παγκόσμια ιστορία από καταβολής κόσμου. Η γεωπολιτική ένωση του Αρστιτόκλειου πολιτισμού-εθνικισμού με τον Χριστιανισμό οδήγησαν τον Ελληνισμό στο απόγειο του, όταν οι Έλληνες του μεσαίωνα αναλαμβάνουν την διοίκηση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Οι γεωπολιτικές δομές του έθνους μας προέρχονται μέσα από τις Αριστόκλειες και τις Χριστιανικές διδασκαλίες. Αντιθέτως είναι επιστημονικά-ιστορικά αποδεδειγμένο ότι ο Διονυσιακός πολιτισμός θέτει σε κίνδυνο την εθνική μας υπόσταση. Η αρχαία και η μεσαιωνική Ελλάδα ήταν το παγκόσμιο κέντρο της ανθρωπότητας.
Δυστυχώς την σημερινή εποχή εξαιτίας των Διονυσιακών αξιωμάτων που κυριάρχησαν στην κοινωνία, ο Αριστόκλειος πολιτισμός και η Ορθοδοξία έχουν περιοριστεί είτε έχουν εκμηδενιστεί. Το παγκόσμιο Αριστόκλειο λίκνο του πολιτισμού δεν υφίσταται πλέον. Την θέση του πήρε ο Διονυσιακός πολιτισμός. Η πλειοψηφία των νεοελλήνων έχει απωλέσει την εθνική συνείδηση. Οι νεοέλληνες εχθρεύονται το Ελληνικό έθνος και τον Αριστόκλειο πολιτισμό-Ορθοδοξία !!! Η πολιτισμική υποτίμηση και περιφρόνηση των Φιλοσόφων. των Ηρώων και των Αγίων μας έφερε σε καθεστώς οριστικού αφανισμού.
Καταρχήν η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων αγνοεί πλήρως τα Αριστόκλεια πολιτιστικά και ιστορικά επιτεύγματα των προγόνων μας.
ΠΕΡΙ ΑΡΙΣΤΟΚΛΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ. Εδώ και αιώνες έχουν το δικαίωμα οι Εβραίοι και οι Γερμανοί να είναι κίβδηλοι εθνικιστές και να εδραιώσουν παγκοσμίως τον Γερμανικό και τον Ισραηλινό Εθνικισμό, που στην πραγματικότητα είναι Ναζισμός. Όπως έχω αποδείξει μέσα από τις πρότυπες επιστημονικές μου εργασίες, με ατράνταχτα ιστορικά στοιχεία, ο ναζισμός είναι δημιούργημα του Διονυσιακού πολιτισμού και αιτία για τις γενοκτονίες-εθνικές καταστροφές του Ελληνισμού από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα.
Κατακτήσεις, πόλεμοι, γενοκτονίες, βασανισμοί, ανθρωποθυσίες, καταστροφές, κλοπές, βιασμοί και βίαιη επιβολή του Διονυσιακού πολιτισμού. Φοινικική εισβολή και κατάκτηση της αρχαίας Ελλάδας 1519 π.Χ.
Εμφύλιοι και Περσικοί πόλεμοι ήταν δημιούργημα των Φοινίκων-Ιουδαίων εθνικιστών, οι οποίοι είχαν πολύ αναπτυγμένο εθνικισμό και προηγμένη γεωπολιτική θεολογία, πολλούς αιώνες μπροστά από την εποχή τους !!! Κατάκτηση του Ελληνικού Imperium Romanum από τους Γερμανούς το 1204 μ.Χ. Ναζιστική εισβολή και κατάκτηση της Ελλάδας το 1941 μ.Χ. Όλες αυτές οι γενοκτονίες από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα, προέρχονται από τον Ισραηλινό και τον Γερμανικό ναζισμό και τον Διονυσιακό πολιτισμό. Γενοκτονίες και πόλεμοι από τους εκπροσώπους του Διονυσιακού πολιτισμού-ναζισμού έγιναν εις βάρος και άλλων εθνών.
Αντιθέτως ο εθνικισμός αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του Αριστόκλειου πολιτισμού.
Η δημοκρατία, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, ο εθνικισμός και η διοίκηση του Imperium Romanum από τους Έλληνες του μεσαίωνα, αποτελούν τους βασικούς πυλώνες και το απόγειο των επιτευγμάτων του Ελληνικού πολιτισμού-Ελληνισμού. Το αξίωμα του Εθνικισμού είναι το πιο δημοκρατικό-ιερό, αγνό και ευγενές δημιουργήματα του Αριστόκλειου πολιτισμού.
Ο εθνικισμός ως αξίωμα μας διδάσκει ότι το έθνος πρέπει να εξουσιάζεται ελεύθερα, δημοκρατικά, με αξιοκρατία, ισονομία, δικαιοσύνη και να προστατεύεται η πατρίδα όταν είναι σε καθεστώς άμυνας. Όταν μας κάνουν πολεμικές-υβριδικές επιθέσεις τα Διονυσιακά έθνη. Βασικοί πυλώνες του εθνικισμού αποτελούν η κοινή πολιτιστική ταυτότητα, η κοινή καταγωγή. τα ίδια ήθη και έθιμα. Aπο αρχαιοτάτων χρόνων κανένα άλλο έθνος, δεν δέχτηκε τόσες πολλές πολεμικές επιθέσεις, από τόσους πολλά διαφορετικά έθνη, μέχρι και την σύγχρονη εποχή.
Η λέξη εθνικισμός παράγεται από το ουσιαστικό έθνος(με ομηρική ρίζα και την παραγωγική κατάληξη «-ισμός», υποδηλώνοντας την ιδεολογία που θέτει το έθνος ως την απόλυτη αξία.
Η ιδεολογία του εθνικισμού παράγει εν δυνάμει δικαιώματα και υποχρεώσεις στα μέλη της, με βασικότερες τους αγώνες για την προάσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας-της αυτοδιάθεσης, της δημοκρατίας. της δικαιοσύνης και της ελευθερίας. Το πιο δημοκρατικό αξίωμα στον κόσμο είναι ο εθνικισμός, όπως μας δίδαξε ο μεγάλος ευπατρίδης-δημοκράτης, ο πρόεδρος της δημοκρατίας και ανώτατος δικαστικός λειτουργός Χρήστος Σαρτζετάκης. "Ἢ οὕτως εἶ σοφὸς ὥστε λέληθέν σε ὅτι μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι, καὶ σέβεσθαι.".
Από την μητέρα και τον πατέρα και όλους τους άλλους προγόνους, η πατρίδα είναι το πολυτιμότερο-σεβαστότερο και Αγιότερο κατά την γνώμη των θεών-ανθρώπων που έχουν φρόνηση. Αυτό μας δίδαξε ο πρώτος εθνικιστής της ανθρωπότητας ο Μέγας Αριστοκλής. Ο Εθνικισμός πρεσβεύει το αξίωμα ότι κάθε έθνος έχει αναφαίρετο δικαίωμα στην ελευθερία-ανεξαρτησία, χωρίς να έχουν το δικαίωμα να παρεμβαίνουν ξένα κράτη στην διοίκηση, την παιδεία, την δικαιοσύνη, την οικονομία, το περιβάλλον, την κοινωνία, την άθληση και τον τρόπο ζωής ενός άλλου κράτους. Το έθνος είναι ο φυσικός και βασικός πυλώνας για μια πολιτεία και η μοναδική πηγή πολιτικής ισχύος σχετικά με την εξουσία και την λαϊκή κυριαρχία.
Ο Εθνικισμός στοχεύει στην οικοδόμηση και την διατήρηση μίας ενιαίας εθνικής ταυτότητας-συνοχής, δομημένης με βάση τον Αριστόκλειο πολιτισμό, τις ιστορικές μνήμες, την εθνικότητα, την γεωγραφική θέση, και την προώθηση της εθνικής ενότητας-αλληλεγγύης. Ο Εθνικισμός αναφέρεται στην ταυτότητα ενός έθνους, και στο δικαίωμα του κράτους να υπερασπίζεται τα συμφέροντά του. Ο Εθνικισμός είναι ένα από τα κορυφαία επιτεύγματα του Αριστόκλειου πολιτισμού, μαζί με την ελευθερία, την δημοκρατία, την δικαιοσύνη, τον Ηρωισμό και την διοίκηση του Imperium Romanum από τους Έλληνες.
Για όσους δεν γνωρίζουν ο όρος Πατρίδα είναι κυρίως γεωγραφικός και για αυτό δεν το χρησιμοποιούμε. Αποτελεί τον τόπο καταγωγής, τη γη των προγόνων ή την περιοχή όπου γεννήθηκε-μεγάλωσε κάποιος. Χρησιμοποιείται συχνά για να δηλώσει μια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή.
Το αξιώματα του Ελληνικού εθνικισμού μας διδάσκουν την νόμιμη άμυνα και όχι τον επεκτατισμό. Διαχρονικά το Ελληνικό έθνος επί αιώνες ήταν και είναι σε θέση αμυντική. Δεν έκανε ποτέ επεκτατικούς πολέμους. Οι περιπτώσεις του Διονυσιαστή-Αλέξανδρου που επεδίωξε την δημιουργία παγκόσμιου κράτους και την συγχώνευση του Αριστόκλειου και του Διονυσιακού πολιτισμού και του Λατίφωνου Ιουστινιανού που έκανε εκστρατείες για την προσωπική του δόξα είναι οι μοναδικές εξαιρέσεις.(2) Επίσης σχετικά με την Μικρασιατική εκστρατεία-καταστροφή το 1922, ήταν μια απόφαση των Άγγλων να αποβιβαστεί ο Ελληνικός στρατός στα Μικρασιατικά παράλια, για να αποκτήσουν οι Βρετανοί τα πετρέλαια της Μοσούλης.
Τα βασικά θεμέλια της εθνικής ταυτότητας είναι ο Αριστόκλειος εθνικισμός, η δημοκρατία, η δικαιοσύνη η Αριστόκλεια παιδεία και ο Χριστιανισμός. Επίσης σύμφωνα με τους αρχαίους Αθηναίους, την Εκκλησία του Δήμου, η έννοια της κοινής καταγωγής, ως αποτέλεσμα της ομοιογένειας, είχε θεμελιώδη σημασία για την ενίσχυση της αίσθησης της ενότητας, της συνοχής και της αλληλεγγύης μεταξύ των αρχαίων Ελλήνων.
Η κοινή καταγωγή αποτελεί θεμέλιο λίθο του εθνιστικού-Αριστόκλειου πολιτισμού και το έναυσμα για την αφύπνιση της εθνικής συνειδήσεως. Η κοινή γλώσσα συνιστά το δεύτερο θεμέλιο της εθνικής ταυτότητας-συνοχής, σύμφωνα με τους αρχαίους Αθηναίους. Η γλώσσα δεν αποτελεί ένα απλό μέσο επικοινωνίας-συναλλαγών. Η Ελληνική γλώσσα είναι ο φορέας πολιτισμού και ταυτότητας. Οι Έλληνες μοιράζονταν μια κοινή γλωσσική κληρονομιά, που τους διέκρινε από τα ξένα έθνη που εκπροσωπούσαν τον Διονυσιακό πολιτισμό. Η γλώσσα συνέβαλλε στην ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των διαφόρων ελληνικών κοινοτήτων και στη δημιουργία μιας κοινής πολιτισμικής ταυτότητας.
Επίσης σημαντικός γεωπολιτικός άξονας είναι σύμφωνα με την Εκκλησία του Δήμου, είναι τα κοινά έθιμα και ο τρόπος ζωής. Αυτές οι κοινές πολιτιστικές αξίες και τα έθιμα διαμόρφωναν την κοινωνική-εθνική συνοχή των Ελλήνων. Τα κοινά έθιμα και οι τελετουργίες συνέδεαν τους Έλληνες μεταξύ τους, και τους διέκριναν και από τα Διονυσιακά έθνη, από τους μετόχους των Διονυσιακών αξιωμάτων, δημιουργώντας μια σαφή εθνικιστική πολιτισμική ταυτότητα.
Οι βασικότεροι πυλώνες της πολυδιάστατης εθνικής ταυτότητας είναι το ὅμαιμον, το ὁμόγλωσσον, το ὁμόθρησκον και το ὁμότροπον. Η απάντηση των αρχαίων Αθηναίων σχετικά με την έννοια του έθνους, μάς προσφέρει μια βαθιά κατανόηση της εθνικιστικής ταυτότητας στον αρχαίο ελληνικό κόσμο.
Μέσα από την πολυσχιδή φύση της εθνικής συνείδησης αναδεικνύεται η σημασία της κοινής καταγωγής, γλώσσας, θρησκείας και πολιτισμού στη διαμόρφωση ενός ενιαίου εθνικού συνόλου. Οι διδαχές των Εθνικιστικών αξιωμάτων από την Εκκλησία του Δήμου, τον Μέγα Αριστοκλή, τον μεγάλο Ισοκράτη, από την ξεχωριστό Πλήθων Γεμιστό, από τον ευπατρίδη Ιών Δραγούμη, τον πολύ σημαντικό Χρήστο Σαρτζετάκη και τον γράφοντα (Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος, είναι ανεκτίμητες και διαχρονικές.
Μέσα από τα εθνικιστικά αξιώματα τους αιματηρούς αγώνες και ανείπωτες θυσίες, επιβίωσε ο Ελληνισμός, ενάντια στον Διονυσιακό πολιτισμό και οδηγήθηκε σε στιγμές απείρου μεγαλείου και δόξας.
Αὖτις δὲ τὸ Ἑλληνικόν, ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον, καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι ἤθεά τε ὁμότροπα.
Αυτό ήταν το πρώτο Εθνικιστικό αξίωμα από την Εκκλησία του Δήμου της αρχαίας Αθήνας. Η απάντηση αυτή προς τους Σπαρτιάτες και τους άλλους συμμάχους, δείχνει την υψηλή Εθνική-Εθνικιστική συνείδηση που είχαν οι Έλληνες και ειδικά οι αρχαίοι Αθηναίοι. Λίγο αργότερα θα έρθει ο Μέγας Αριστοκλής σε ατομικό επίπεδο να διδάξει το πρώτο και το δεύτερο Εθνικιστικό αξίωμα, ως ο πρώτος συνειδητός Εθνικιστής στην παγκόσμια ιστορία : Ἢ οὕτως εἶ σοφὸς ὥστε λέληθέν σε ὅτι μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι, καὶ σέβεσθαι.".
Ενώ στην συνέχεια μας διδάσκει το δεύτερο εθνικιστικό αξίωμα καθώς αναφέρει σχετικά με τους Αθηναίους, τους Πέρσες και τους εισβολείς Φοίνικες-Ιουδαίους ότι ἠθέλησαν γὰρ αὐτῷ ἐκδιδόναι καὶ συνέθεντο καὶ ὤμοσαν Κορίνθιοι καὶ Ἀργεῖοι καὶ Βοιωτοὶ καὶ οἱ ἄλλοι σύμμαχοι, εἰ μέλλοι χρήματα παρέξειν, ἐκδώσειν τοὺς ἐν τῇ ἠπείρῳ Ἕλληνας: μόνοι δὲ ἡμεῖς οὐκ ἐτολμήσαμεν οὔτε ἐκδοῦναι οὔτε ὀμόσαι. οὕτω δή τοι τό γε τῆς πόλεως γενναῖον καὶ ἐλεύθερον βέβαιόν τε καὶ ὑγιές ἐστιν καὶ φύσει μισοβάρβαρον,διὰ τὸ εἰλικρινῶς εἶναι Ἕλληνας καὶ ἀμιγεῖς βαρβάρων. οὐ γὰρ Πέλοπες οὐδὲ Κάδμοι οὐδὲ Αἴγυπτοί τε καὶ Δαναοὶ οὐδὲ ἄλλοι πολλοὶ φύσει μὲν βάρβαροι ὄντες, νόμῳ δὲ Ἕλληνες, συνοικοῦσιν ἡμῖν, ἀλλ᾽ αὐτοὶ Ἕλληνες, οὐ μειξοβάρβαροι οἰκοῦμεν, ὅθεν καθαρὸν τὸ μῖσος ἐντέτηκε τῇ πόλει τῆς ἀλλοτρίας φύσεως. ὅμως δ᾽ οὖν ἐμονώθημεν πάλιν διὰ τὸ μὴ ἐθέλειν αἰσχρὸν καὶ ἀνόσιον ἔργον ἐργάσασθαι Ἕλληνας βαρβάροις ἐκδόντες. ἐλθόντες οὖν εἰς ταὐτὰ ἐξ ὧν καὶ τὸ πρότερον κατεπολεμήθημεν, σὺν θεῷ ἄμεινον ἢ τότε ἐθέμεθα τὸν πόλεμον: καὶ γὰρ ναῦς καὶ τείχη ἔχοντες καὶ τὰς ἡμετέρας αὐτῶν ἀποικίας ἀπηλλάγημεν τοῦ πολέμου οὕτως, <ὥστ᾽> ἀγαπητῶς ἀπηλλάττοντο καὶ οἱ πολέμιοι."
Ένα ακόμη εθνικιστικό αξίωμα υψίστης σημασίας μας διδάσκει ο Μεγάλος ρήτορας Ισοκράτης, σχετικά με τους Φοίνικες-Ιουδαίους εισβολείς στην αρχαία Ελλάδα : "Ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες οὐδ’ ἐρήμην καταλαβόντες οὐδ’ ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ’ οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν, ὥστ’ ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν, αὐτόχθονες ὄντες”.
Ο Αριστόκλειος Εθνικισμός είναι διαχρονικός κατά τον μεσαίωνα ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλους ο Π. Γεμιστός. Ήταν ο πρώτος ολοκληρωμένος εθνικιστής της νεότερης Ελλάδας , σύμφωνα με ένα τμήμα Ελλήνων πολιτών. Αυτό είναι λογικό διότι ήταν νεοριστόκλειος Φιλόσοφος. Έλληνες εσμέν το γένος, ως η τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί (Γεώργιος-Πλήθων Γεμιστός). Όπως ο Μέγας Αριστοκλής είναι ο μοναδικός σοφός στον κόσμο, ο οποίος πήγε ενάντια Φιλοσοφικές- ηθικές του διδασκαλίες, για να επιβιώσει η Ελλάδα, και ο Γεώργιος-Πλήθων Γεμιστός είναι ο μοναδικός Θεουργός και νεοπλατωνικός στον κόσμο, ο οποίος πήγε ενάντια στις θρησκευτικές του πεποιθήσεις (Διονυσιακός πολιτισμός-Θεουργία), για να μην καταστραφεί και αφανιστεί το Ελληνικό έθνος. Ο πρώτος που θα έπρεπε να ζητά με πάθος και φανατισμό την ένωση των δύο Εκκλησιών, θα έπρεπε να ήταν ο Γεμιστός. Ο νεοπλατωνικός του Μυστρά έχοντας ως πρότυπο τον Μέγα Αριστοκλή εφάρμοσε κατά γράμμα το μέγιστο των εθνικιστικών αξιωμάτων.
Ο εθνικισμός στα έργα της Εθνικής συγγραφέως Πηνελόπης Δέλτα-Μπενάκη, ιδιαίτερα στα ιστορικά της μυθιστορήματα, αποτελεί κεντρικό άξονα που συνδέει την λογοτεχνία με την ιστορική-εθνική ταυτότητα της νεότερης Ελλάδας. Αντικατοπτρίζει τον ανώτερο-απελευθερωτικό εθνικισμό της εποχής, με έμφαση στην ελληνοχριστιανική παράδοση, τον αλυτρωτισμό, την θυσία και την δημιουργία ενός έθνους-κράτους.Ενδεικτικά είναι αυτά που αναφέρει η Δέλτα στο έργο της με τίτλο για την Πατρίδα, μέσα από την Θέκλα και τον Αλέξιο Αργυρό : "Η Πατρίδα είναι όλο το έθνος, και εμείς, ο καθένας μας, είμαστε από ένα μόριο ασήμαντο του μεγάλου αυτού έθνους. Ένα από τα τελευταία του λόγια (Αλέξιος Αργυρός), όταν η Θέκλα του είπε πως πεθαίνει ήταν : "Εγώ είμαι ένας, θα περάσω και θα ξεχαστώ, η Πατρίδα όμως θα μείνει." Και εγώ Παγράτη είμαι άλλη μια είπε η Θέκλα. Η θυσία για το έθνος είναι η πιο ιερή-μέγιστη πράξη.
Την ίδια εποχή ο Ίων Δραγούμης δίδαξε ότι όποιος δεν είναι εθνικιστής δεν είναι Έλληνας. Επίσης ο μεγάλος τέως πρόεδρος Χρήστος Σαρτζετάκης δίδαξε ότι ο εθνικισμός προέρχεται από τη λέξη έθνος. Ο εθνικισμός είναι κάτι το βαθιά ανθρώπινο, είναι κάτι το κατεξοχήν δημοκρατικό, θεωρείται κάτι το ιερό. Είναι κάτι το βαθιά ανθρώπινο γιατί ανταποκρίνεται σε μια φυσική πραγματικότητα την οποία έχει διαπιστώσει η επιστήμη της γενετικής.
Επιπροσθέτως ο γράφων (Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος), ίδρυσε-δημιούργησε σε παγκόσμιο επίπεδο τον κλάδο του Γεωπολιτικού Εθνικισμού. Με την σειρά μου δίδαξα ότι η δημοκρατία, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, ο εθνικισμός και η διοίκηση του Imperium Romanum από τους Έλληνες του μεσαίωνα, αποτελούν τους βασικούς πυλώνες και το απόγειο των επιτευγμάτων του Ελληνικού πολιτισμού-Ελληνισμού. Το αξίωμα του Εθνικισμού είναι το πιο δημοκρατικό-ιερό, αγνό και ευγενές δημιούργημα του Αριστόκλειου πολιτισμού.
Η Ελλάδα και το Ισραήλ είναι το μοναδικά έθνη στον κόσμο, τα οποία προσδιορίζουν με το θρήσκευμα, την εθνική ιδιότητα. Ο επαναπατρισμός ενός Εβραίου μπορεί να απορριφθεί για θρησκευτικούς λόγους. Μηδενική θρησκευτική ανοχή. Αν γράψεις στα δικαιολογητικά ότι είσαι Εβραίος χριστιανός σου απαγορεύεται η είσοδος στο Ισραήλ. Αν είσαι Ιουδαίος Χριστιανός σε υποχρεώνουν να αρνηθείς εγγράφως το βάπτισμά σου, για να μπεις στην χώρα δηλώνοντας άθεος ή αγνωστικιστής. Οι Θρησκευτικές ελευθερίες είναι ανύπαρκτες.
Ο Εβραίος προς επαναπατρισμό δεν έχει επιλογή άλλου θρησκεύματος παρά να είναι μέτοχος του Ιουδαϊσμού !!! Κατά την είσοδό στο Ισραήλ, ένας δυνητικός επαναπατρισμένος συμπληρώνει την στήλη σχετικά με τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Μπορεί να γράψει ότι είναι άθεος ή αναποφάσιστος ώστε να εισέλθει ομαλά στην χώρα. Ακόμη και αν είναι 100% Εβραίος στην καταγωγή, και εν τούτοις δηλώνει Χριστιανός δεν θα περάσει τον έλεγχο στο Ισραήλ. Την ίδια ώρα όλη η οικογένειά του, κάτω από τις ίδιες συνθήκες, μπαίνει ομαλά. Γράψε «άθεος» ή «αναποφάσιστος» και όλα είναι εντάξει. Υποδεικνύοντας όμως διαφορετική θρησκεία στο ερωτηματολόγιο, τονίζεις ότι δεν θεωρείς τον εαυτό σου Εβραίο. Αυτά αναφέρει ο ειδήμονας Λεβ Βερσίνιν παραχώρησε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη απόλυτος γνώστης και εκ των έσω του Εβραϊκού εθνικισμού δίνει εντυπωσιακές πληροφορίες και προβαίνει σε αποκαλύψεις όπως αυτή. (3)
Αντιστοίχως έπραξαν και οι εθνομάρτυρες του 1621. Οι Ήρωες Χριστιανοί του 1821καθόρισαν με το αίμα και τους αγώνες τους το ποιοι δικαιούνται να ονομάζονται Έλληνες. Εν συνεχεία το ψήφισαν και στις 3 εθνοσυνελεύσεις που ακολούθησαν σε Επίδαυρο, Άστρος και Τροιζήνα. Η ονομασία Χριστιανός δεν σημαίνει απλά το θρήσκευμα, διότι παράλληλα προσδιορίζει και την εθνικότητα. Για αυτό την σύγχρονη εποχή έπρεπε πάση θυσία να καταργήσουν επισήμως την εθνικότητα-θρήσκευμα και όχι μόνον το θρήσκευμα όπως νομίζουν λανθασμένα οι πάντες, από τις ταυτότητες. Από την στιγμή που αφαιρέθηκε οριστικά το θρήσκευμα από τις νέες ταυτότητες, ταυτόχρονα αφαιρέθηκε και η εθνικότητα των Ελλήνων !!!
Ποιους θεωρούσαν Έλληνες πολίτες οι πρώτες εθνοσυνελεύσεις ; Mε την κήρυξη του επαναστατικού αγώνα ήταν επιτακτική-εθνική ανάγκη, να καθοριστεί η ταυτότητα του επαναστατημένου γένους. Η απάντηση στο ζωτικής σημασίας ερώτημα, ποίοι είναι Έλληνες, δόθηκε μέσα από τις τρεις Εθνοσυνελεύσεις. Σύμφωνα με αυτές, τα κριτήρια για να έχει κάποιος την Ελληνική ιθαγένεια, θα έπρεπε να είναι κάτοικος της Ελλάδας, και να πιστεύει στον Χριστό.
Ο αποκλεισμός των υποστηρικτών του Διονυσιακού πολιτισμού, συνδεόταν με την μεγαλύτερη-εθνική ανάγκη, που ήταν η εξασφάλιση της ιστορικής συνέχειας του έθνους. Ταυτόχρονα ήταν απαραίτητο για λόγους εθνικής επιβιώσεως να εφαρμοστεί το αξίωμα του Πατέρα της Ιστορίας, του Ηροδότου, με το όμαιμον, το ομόγλωσσον, και το ομόθρησκον. Για αυτό οι πρόγονοι μας ψήφισαν νόμους ότι όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Επικρατείας της Ελλάδος, πιστεύουσιν εις Χριστόν εισίν Ελληνες και απολαμβάνουσιν άνευ τινός διαφοράς όλων των πολιτικών δικαιωμάτων.
Ομοίως Έλληνες εισί, και των δικαιωμάτων απολαμβάνουν, όσοι έξωθεν ελθόντες και την Ελληνικήν φωνήν πάτριον έχοντες, και εις Χριστόν πιστεύοντες. Ζητήσωσιν παρρησιαζόμενοι εις τοπικήν Ελληνικής Επαρχίας αρχήν, να εγκαταριθμηθώσι δι΄ αυτής εις τους πολίτας Έλληνας.
Αυτά ψήφισαν οι ήρωες του 1821 στις εθνοσυνελεύσεις στα πλαίσια της Γεωπολιτικής Θεολογίας και του Γεωπολιτικού εθνικισμού. Δυστυχώς από την κατάργηση του θρησκεύματος-Εθνικότητας από τις ταυτότητες βρισκόμαστε στην εποχή της κάρτας του πολίτη την δεκαετία 2020-2030. Τι σημαίνει η παραλαβή αυτή της κάρτας ; Είναι το χάραγμα του Βδελύγματος η νέες ταυτότητες ; Όχι δεν είναι. Εν τούτοις όποιος παραλάβει αυτή την κάρτα αποδέχεται εμπράκτως-οριστικά και αμετάκλητα τον Ναζιστικό-Διονυσιακό πολιτισμό και τους κανονισμούς του. Γίνεται και επίσημα πιστός-υποστηρικτής της της Διονυσιακής Κουλτούρας και των αξιωμάτων που την διέπουν από την αρχαιότητα. Σύμφωνα με τους κορυφαίους πανεπιστημιακούς καθηγητές στην Ελλάδα όπως ο Κ. Βαθιώτης, οι αποδέκτες των νέων ταυτοτήτων θα απωλέσουν κάθε μορφή δικαιώματος και ελευθερίας. Παράλληλα αποδεχόμενοι τον Διονυσιακό πολιτισμό αρνούνται και επισήμως τον Αριστόκλειο πολιτισμό (Ελληνορθοδοξία).
Η Ελλάδα και το Ισραήλ είναι το μοναδικά έθνη στον κόσμο, τα οποία προσδιορίζουν με το θρήσκευμα, την εθνική ιδιότητα. Ο επαναπατρισμός ενός Εβραίου μπορεί να απορριφθεί για θρησκευτικούς λόγους. Μηδενική θρησκευτική ανοχή. Αν γράψεις στα δικαιολογητικά ότι είσαι Εβραίος χριστιανός σου απαγορεύεται η είσοδος στο Ισραήλ. Αν είσαι Ιουδαίος Χριστιανός σε υποχρεώνουν να αρνηθείς εγγράφως το βάπτισμά σου, για να μπεις στην χώρα δηλώνοντας άθεος ή αγνωστικιστής. Οι Θρησκευτικές ελευθερίες είναι ανύπαρκτες.
Ο Εβραίος προς επαναπατρισμό δεν έχει επιλογή άλλου θρησκεύματος παρά να είναι μέτοχος του Ιουδαϊσμού !!! Κατά την είσοδό στο Ισραήλ, ένας δυνητικός επαναπατρισμένος συμπληρώνει την στήλη σχετικά με τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Μπορεί να γράψει ότι είναι άθεος ή αναποφάσιστος ώστε να εισέλθει ομαλά στην χώρα. Ακόμη και αν είναι 100% Εβραίος στην καταγωγή, και εν τούτοις δηλώνει Χριστιανός δεν θα περάσει τον έλεγχο στο Ισραήλ. Την ίδια ώρα όλη η οικογένειά του, κάτω από τις ίδιες συνθήκες, μπαίνει ομαλά. Γράψε «άθεος» ή «αναποφάσιστος» και όλα είναι εντάξει. Υποδεικνύοντας όμως διαφορετική θρησκεία στο ερωτηματολόγιο, τονίζεις ότι δεν θεωρείς τον εαυτό σου Εβραίο. Αυτά αναφέρει ο ειδήμονας Λεβ Βερσίνιν παραχώρησε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη απόλυτος γνώστης και εκ των έσω του Εβραϊκού εθνικισμού δίνει εντυπωσιακές πληροφορίες και προβαίνει σε αποκαλύψεις όπως αυτή. (3)
Αντιστοίχως έπραξαν και οι εθνομάρτυρες του 1621. Οι Ήρωες Χριστιανοί του 1821καθόρισαν με το αίμα και τους αγώνες τους το ποιοι δικαιούνται να ονομάζονται Έλληνες. Εν συνεχεία το ψήφισαν και στις 3 εθνοσυνελεύσεις που ακολούθησαν σε Επίδαυρο, Άστρος και Τροιζήνα. Η ονομασία Χριστιανός δεν σημαίνει απλά το θρήσκευμα, διότι παράλληλα προσδιορίζει και την εθνικότητα. Για αυτό την σύγχρονη εποχή έπρεπε πάση θυσία να καταργήσουν επισήμως την εθνικότητα-θρήσκευμα και όχι μόνον το θρήσκευμα όπως νομίζουν λανθασμένα οι πάντες, από τις ταυτότητες. Από την στιγμή που αφαιρέθηκε οριστικά το θρήσκευμα από τις νέες ταυτότητες, ταυτόχρονα αφαιρέθηκε και η εθνικότητα των Ελλήνων !!!
Ποιους θεωρούσαν Έλληνες πολίτες οι πρώτες εθνοσυνελεύσεις ; Mε την κήρυξη του επαναστατικού αγώνα ήταν επιτακτική-εθνική ανάγκη, να καθοριστεί η ταυτότητα του επαναστατημένου γένους. Η απάντηση στο ζωτικής σημασίας ερώτημα, ποίοι είναι Έλληνες, δόθηκε μέσα από τις τρεις Εθνοσυνελεύσεις. Σύμφωνα με αυτές, τα κριτήρια για να έχει κάποιος την Ελληνική ιθαγένεια, θα έπρεπε να είναι κάτοικος της Ελλάδας, και να πιστεύει στον Χριστό.
Ο αποκλεισμός των υποστηρικτών του Διονυσιακού πολιτισμού, συνδεόταν με την μεγαλύτερη-εθνική ανάγκη, που ήταν η εξασφάλιση της ιστορικής συνέχειας του έθνους. Ταυτόχρονα ήταν απαραίτητο για λόγους εθνικής επιβιώσεως να εφαρμοστεί το αξίωμα του Πατέρα της Ιστορίας, του Ηροδότου, με το όμαιμον, το ομόγλωσσον, και το ομόθρησκον. Για αυτό οι πρόγονοι μας ψήφισαν νόμους ότι όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Επικρατείας της Ελλάδος, πιστεύουσιν εις Χριστόν εισίν Ελληνες και απολαμβάνουσιν άνευ τινός διαφοράς όλων των πολιτικών δικαιωμάτων.
Ομοίως Έλληνες εισί, και των δικαιωμάτων απολαμβάνουν, όσοι έξωθεν ελθόντες και την Ελληνικήν φωνήν πάτριον έχοντες, και εις Χριστόν πιστεύοντες. Ζητήσωσιν παρρησιαζόμενοι εις τοπικήν Ελληνικής Επαρχίας αρχήν, να εγκαταριθμηθώσι δι΄ αυτής εις τους πολίτας Έλληνας.
Αυτά ψήφισαν οι ήρωες του 1821 στις εθνοσυνελεύσεις στα πλαίσια της Γεωπολιτικής Θεολογίας και του Γεωπολιτικού εθνικισμού. Δυστυχώς από την κατάργηση του θρησκεύματος-Εθνικότητας από τις ταυτότητες βρισκόμαστε στην εποχή της κάρτας του πολίτη την δεκαετία 2020-2030. Τι σημαίνει η παραλαβή αυτή της κάρτας ; Είναι το χάραγμα του Βδελύγματος η νέες ταυτότητες ; Όχι δεν είναι. Εν τούτοις όποιος παραλάβει αυτή την κάρτα αποδέχεται εμπράκτως-οριστικά και αμετάκλητα τον Ναζιστικό-Διονυσιακό πολιτισμό και τους κανονισμούς του. Γίνεται και επίσημα πιστός-υποστηρικτής της της Διονυσιακής Κουλτούρας και των αξιωμάτων που την διέπουν από την αρχαιότητα. Σύμφωνα με τους κορυφαίους πανεπιστημιακούς καθηγητές στην Ελλάδα όπως ο Κ. Βαθιώτης, οι αποδέκτες των νέων ταυτοτήτων θα απωλέσουν κάθε μορφή δικαιώματος και ελευθερίας. Παράλληλα αποδεχόμενοι τον Διονυσιακό πολιτισμό αρνούνται και επισήμως τον Αριστόκλειο πολιτισμό (Ελληνορθοδοξία).
Όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Επικρατείας της Ελλάδος, πιστεύουσιν εις Χριστόν εισίν Έλληνες.
Οι Έλληνες που έγιναν κοσμοκράτορες και διοίκησαν το Imperium Romaunm, μέσα από τον παγκόσμιο πολιτισμό που δημιούργησαν-εξέλιξαν και τους αιματηρούς αγώνες για την ελευθερία-επιβίωση του Ελληνισμού. καθόρισαν το ποιοι είναι Έλληνες. Συνεπώς όλοι αυτοί οι Αφρικανοί και Ασιάτες που αποκτούν την Ελληνική ιθαγένεια δεν είναι Έλληνες σύμφωνα με τους Ιερούς προγόνους. Δεν είναι Έλληνες διότι δεν έχουμε το ίδιο αίμα, δεν είναι μέτοχοι του Αριστόκλειου πολιτισμού και δεν είναι Χριστιανοί. Αντιθέτως είναι πιστοί του Διονυσιακού πολιτισμού και της Διονυσιακής θρησκείας.
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ.Βασικός πυλώνας διά τον καθορισμό της ιθαγένειας, ήταν και είναι τα αξιώματα-δόγματα της Εκκλησίας του Δήμου, ανώτατου θεσμικού οργάνου της Αθηναϊκής πολιτείας και των επαναστατημένων Ελλήνων το 1821.
Σύμφωνα με τους ιερούς προγόνους η ιθαγένεια συμπίπτει με την εθνικότητα με στόχο την επίτευξη εθνικής ταυτότητας-συνοχής και επιβίωσης του Ελληνισμού. Εν τούτοις λόγω των συμβατικών-υβριδικών πολέμων και των εισβολών από τους παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού, έχουν αλλάξει τα γεωπολιτικά δεδομένα από τα πανάρχαια χρόνια και την Φοινικική-Ιουδαϊκή εισβολή στην αρχαία Ελλάδα.
Η ύπαρξη Ελληνικού κράτους που να προϋποθέτει ένα μόνον έθνος αποκλείοντας κάθε άλλη εθνική μειονότητα στην επικράτειά δεν είναι εφικτή. Αυτό επειδή ανέκαθεν διαμένουν μόνιμα στην Ελλάδα αλλόφυλοι όπως στα αρχαία χρόνια οι Κάδμοι, οι Δαναοί, οι Αίγυπτοι και οι Πέλοπες που εισέβαλαν στην αρχαία Ελλάδα και γενοκτονούσαν τους Ελληνικούς πληθυσμούς. Συνέπεια της Σημιτικής εισβολής είναι οι βαρβαρόμικτοι πληθυσμοί όπως δίδαξε μεταξύ πολλών άλλων ο Μέγας Αριστοκλής. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για την σύγχρονη εποχή.
Για αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο εώς ακατόρθωτο το Ελληνικό κράτος να αποτελείται εξ ολοκλήρου από Ελληνικής καταγωγής πληθυσμό. Τα συνεχή Διονυσιακά-μεταναστευτικά ρεύματα, από το άνοιγμα των συνόρων, οι πολλοί μικτοί γάμοι και οι ελεύθερες μικτές συμβιώσεις αποτελούν μια διαχρονική-Διονυσιακή πραγματικότητα.
Με βάση τις ιερές διδαχές των προγόνων μας, η κοινή καταγωγή, οι παραδόσεις, ο πολιτισμός-ιστορία, κοινή τις περισσότερες φορές γλώσσα και θρησκεία, το ίδιο αίμα, και η κοινή εθνική συνείδηση». Η κοινή εθνική συνείδηση είναι διαχρονική. Μεταδίδεται από γενεά σε γενεά και εμπεδώνεται σε κοινά ιστορικά στοιχεία και παραδόσεις μέσα από τον Αριστόκλειο πολιτισμό. Το βασικό στοιχείο στην διαμόρφωση της εθνικής ταυτότητας ενός λαού αποτελούν τα αξιώματα-διδαχές του Μέγα Αριστοκλή, της Εκκλησίας του Δήμου όπως μας τα μεταφέρει ο Ηρόδοτος. Επιπροσθέτως άκρως σημαντικά είναι τα δόγματα του Ισοκράτους, του Ι. Δραγούμη, του Χρήστου Σαρτζετάκη, της Πηνελόπης Δέλτα και του γράφοντος. Η δημοκρατική επιθυμία ενός συνόλου ανθρώπων να μοιράζονται κοινά στοιχεία ιστορικών και πολιτισμικών παραδόσεων, με κοινά στοιχεία την καταγωγή, την γλώσσα, τον πολιτισμό, την θρησκεία, διαδραματίζουν καταλυτικό ρόλο σχετικά με την επιβίωση και την συνέχεια του Ελληνισμού.
Η σημερινή εποχή υπερβαίνει τις απλές γεωπολιτικές δραστηριότητες-φιλοδοξίες, όπου κάθε πολιτισμός θεωρεί ότι είναι ο εκλεκτός του Θεού.
Όλες οι μεγάλες δυνάμεις παρουσιάζουν αυτές τις πεποιθήσεις στις γεωπολιτικές τους επιδιώξεις. Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι ευαγγελικοί κύκλοι επηρεάζουν την εξωτερική πολιτική υπέρ του Ισραήλ, που θεωρείται ως το κέντρο ενός θεϊκού-Μεσσιανικού κόσμου. Στον Μωαμεθανικό κόσμο, οι φατρίες αντλούν έμπνευση από εσχατολογικά κείμενα για να δικαιολογήσουν τις μάχες τους. Αυτή την εποχή πιστεύουν ότι θα έρθει ο Μαγκντί !!! Αυτές οι ακραίες σέχτες διαμορφώνουν συμμαχίες, πολέμους, ενεργειακά συμφέροντα και ηγεμονικές φιλοδοξίες σε παγκόσμια κλίμακα.
Οι παγκόσμιοι γεωπολιτικοί ρυθμιστές κυριαρχούν στην διεθνή σκηνή. Το Ισραήλ και μεσσιανικός ο σιωνισμός με πυλώνα την γεωπολιτική Θεολογία της Παλαιάς Διαθήκης, ο ευαγγελικός χριστιανισμός των ΗΠΑ και το Τζιχαντιστικό Ισλάμ. Όλοι ερμηνεύουν τα γεγονότα και τους πολέμους ως γεγονότα που προαναγγέλλουν μια τελική ανατροπή στην ανθρωπότητα. Ο Μεσσιανικός-Διονυσιακός Σιωνισμός υποστηρίζει την δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ, για να προετοιμαστεί για την άφιξη του Μεσσία. Κατευθύνει πολιτικές όπως ο αποικισμός στην Δυτική Όχθη και η απόρριψη οποιωνδήποτε εδαφικών παραχωρήσεων. Από την πλευρά τους, οι Αμερικανοί ευαγγελιστές, βλέπουν στις κινήσεις του Ισραήλ το κλειδί για την επιστροφή του "Χριστού" που στην πραγματικότητα είναι ο αντίχριστος.
Για αυτό πιέζουν τον Λευκό Οίκο να στηρίξει άνευ όρων το Ισραήλ. Αυτή η σύγκλιση εσχατολογικών οραμάτων δημιουργεί αποτελεί ένα εκρηκτικό πεδίο γεωστρατηγικής, όπου κάθε πολιτισμός δικαιολογεί τις ενέργειές του ως μια θεϊκή αποστολή. Αυτό εξηγεί γιατί ορισμένοι πόλεμοι όπως αυτοί στη Συρία ή το Ιράκ, παίρνουν μια σχεδόν μυστικιστική διάσταση, ξεφεύγοντας από την καθαρά ορθολογική λογική. Από τα πανάρχαια χρόνια το Ισραήλ βρίσκεται στην καρδιά των πολέμων και των προφητειών. Η ταυτότητα της χώρας αμφιταλαντεύεται ανάμεσα σε ένα κοσμικό όραμα και σε μια μεσσιανική δυναμική που αποκτά μεγαλύτερη επιρροή. Ισραηλινές θρησκευτικές ομάδες που υποστηρίζονται από πολιτικά πρόσωπα, επιταχύνουν τον αποικισμό και ζητούν την ανοικοδόμηση του Ναού στην Ιερουσαλήμ για την υποδοχή του Μεσσία.
Αυτή η εσωτερική ένταση αποτυπώνεται στις στρατηγικές αποφάσεις της χώρας. Η προσάρτηση εδαφών, η πολιτική έναντι των Παλαιστινίων και οι σχέσεις με τις δυτικές δυνάμεις επηρεάζονται από θρησκευτικούς κύκλους. Οι θρησκευτικοί ηγέτες βλέπουν τις επιλογές του Ισραήλ ως ένα βήμα προς την εκπλήρωση των βιβλικών προφητειών. Παράλληλα η υποστήριξη των αμερικανικών ευαγγελικών κύκλων ενισχύει αυτή τη θέση, δημιουργώντας μια πολιτική-θρησκευτική συμμαχία όπου η πίστη υπαγορεύει διπλωματικούς προσανατολισμούς. Μακριά από το να είναι ένα απλό θέατρο εδαφικών συγκρούσεων, η Μέση Ανατολή γίνεται ένα πεδίο μάχης όπου οι προφητείες καθοδηγούν τις στρατηγικές των κρατών και των ένοπλων ομάδων, καθιστώντας αυτόν τον πόλεμο έναν αγώνα του οποίου η έκβαση υπερβαίνει το πολιτικό για να αγγίξει το ιερό.
Οι πόλεμοι είναι ζήτημα γεωπολιτικών και στρατηγικών συμφερόντων. Υπάρχει στον πυρήνα τους μια πρωτόγονη επιθυμία για κυριαρχία και ένας ηγεμονικός ανταγωνισμός στον οποίο μια δημοκρατία αντιμετώπιζε μια ολιγαρχία. Οι μεγάλες δυνάμεις του 21ου αιώνα δεν θα είναι πλέον εκείνες που διαθέτουν μόνο τα πιο επιβλητικά οπλοστάσια, αλλά εκείνες που μπορούν να συνδυάσουν το ιστορικό βάθος, με την επιστημονική αριστεία, βιομηχανική αυτονομία, τεχνητή νοημοσύνη, ψηφιακή κυριαρχία, ενεργειακή κυριαρχία, εξειδικευμένα δημογραφικά στοιχεία και μακροπρόθεσμο στρατηγικό όραμα.
Τα έθνη που ασπάζονται τον Διονυσιακό πολιτισμό όπως η Ελλάδα καταλήγουν στην παρακμή και τον αφανισμό. Η αληθινή κυριαρχία ξεκινά πάντα με την πνευματική-πολιτιστική δύναμη. Ένα έθνος που δεν παράγει την δική του Αριστόκλεια-πολιτιστική σκέψη, αναπόφευκτα καταλήγει να εφαρμόζει τα Διονυσιακά δόγματα του Γεωπολιτικού άξονα 666 (ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ-ΕΕ) η του Γεωπολιτικού άξονα 888 (Ρωσία-Κίνα και Ιράν).
Αυτή η διαπίστωση θίγει το πρόβλημα της πνευματικής και πολιτιστικής εξάρτησης από τον Διονυσιακό πολιτισμό. Όταν μια κοινωνία σταματά να παράγει πρωτογενή-Αριστόκλειο πολιτισμό, φιλοσοφία, επιστήμες τέχνη και ιδέες, μετατρέπεται νομοτελειακά από δημιουργός σε παθητικό-Διονυσιακό καταναλωτή, υιοθετώντας άκριτα τις αξίες και τις επιδιώξεις των ανθελλήνων Διονυσιαστών του γεωπολιτικού άξονα 666.. Η πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά αλλοτριώνεται, δίνοντας την θέση της σε εισαγόμενα πρότυπα. Η αδυναμία παραγωγής ιδεών συνοδεύεται συχνά από τεχνολογική και παραγωγική στασιμότητα.
Η κοινωνία δεν είναι σε θέση να ορίζει το μέλλον της και άγεται από τις κατευθύνσεις που διαμορφώνονται εκτός των συνόρων. Αντίδοτο σε αυτόν τον μαρασμό είναι η επένδυση στην παιδεία, την έρευνα και την ενίσχυση της κριτικής σκέψης, ώστε ένας λαός να μπορεί να επεξεργάζεται τα δικά του δεδομένα και να προτείνει τις δικές του λύσεις.
Οι αυτοκρατορίες ανέρχονται, ακμάζουν και μετά παρακμάζουν. Ακόμη και η παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, δομημένη με τον Αριστόκλειο πολιτισμό, υπό Ελληνική διοίκηση και πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, κατέρρευσε και κατακτήθηκε από τους Γερμανούς στις 13 Απριλίου 1204. Οι πολιτισμοί επιβιώνουν όταν συνεχίζουν να παράγουν γνώση, να μεταδίδουν την μνήμη τους, και να προετοιμάζονται για το μέλλον. Ο 21ος αιώνας θα είναι ο αιώνας των εθνών που θα είναι ικανοί να μετατρέψουν την συλλογική-πολιτιστική ιστορική μνήμη σε διαρκή κυριαρχία. Τα έθνη που δίνουν βαρύτητα μόνον στα εξοπλιστικά, την ΑΙ και την ενέργεια θα αφανιστούν.
Οι πολιτισμοί επιβιώνουν και εξελίσσονται μέσω της αδιάκοπης Αριστόκλειας γνώσης, της διατήρησης, της συλλογικής μνήμης και του Αριστόκλειου γεωπολιτικού σχεδιασμού με βάση τον Αριστόκλειο Εθνικσιμό. Για να εξασφαλιστεί η πολιτιστική συνέχεια, απαιτείται ένας συνδυασμός σύγχρονων πρακτικών και στρατηγικών. Ενίσχυση της εθνικής συνοχής-ταυτότητας και ισχυροποίηση-ολοκλήρωση των προσωπικοτήτων μέσα από τους δύο επιστημονικούς κλάδους που έχω ιδρύσει σε παγκόσμιο επίπεδο, την γεωπολιτική θεολογία και τον γεωπολιτικό εθνικισμό.
Επιπροσθέτως η έρευνα, η τεχνολογική ανάπτυξη και η ελευθερία της έκφρασης, επιτρέπουν την ανανέωση της σκέψης και την προσαρμογή στις σύγχρονες προκλήσεις. Εν τούτοις η μετάδοση της ιστορικής μνήμης είναι η πιο καθοριστική σε γεωπολιτικό επίπεδο. Η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, των παραδόσεων και της ιστορίας μεταδίδει τις αξίες από γενιά σε γενιά, συχνά μέσω της εκπαίδευσης και των τεχνών.
Η βιωσιμότητα, η καινοτομία και η πρόβλεψη κρίσεων (όπως η κλιματική αλλαγή) είναι απαραίτητα συστατικά για τη μακροζωία ενός πολιτισμού. Ειδικότερα, η πρόσβαση στην ιστορική πληροφορία και η διάσωση της Αριστόκλειας-πολιτιστική; κληρονομιάς, είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την εθνική μας επιβίωση,
Ο εκτοπισμός, η αστικοποίηση, η μετανάστευση, οι επιτυχείς προσπάθειες εξάλειψης της κοινωνικής, πολιτιστικής και γλωσσικής αφομοίωσης από τον Διονυσιακό πολιτισμό κατέστρεψαν τους πυλώνες της συλλογικής-ιστορικής μνήμης του Αριστόκλειου πολιτισμού. Ο 21ος αιώνας θα δοκιμάσει την στρατιωτική ισχύ, και την συλλογική νοημοσύνη των εθνών (Αριστόκλειων και Διονυσιακών) που είναι ικανά να συνδυάσουν την ιστορική μνήμη και την καινοτομία, τα ήθη-έθιμα, την γλώσσα και το ανοιχτό πνεύμα, προκειμένου να οικοδομήσουν ένα αξιοπρεπές, ελεύθερο και κυρίαρχο μέλλον.
Οι αυτοκρατορίες κυριαρχούν προσωρινά μέσω της πολιτικής ή στρατιωτικής ισχύος και καταρρέουν όταν δεν έχουν Αριστόκλειο υπόβαθρο. Η μόνη αυτοκρατορία που είχε διάρκεια ζωής 880 χρόνια ήταν το Imperium Romanum με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη. Αυτό διότι είχε ως θεμέλια τον Μέγα Αριστοκλή και τον Ιησού Χριστό.
Ο Αριστόκλειος πολιτισμός διαρκεί στο διηνεκές μέσω της πνευματικής του κληρονομιάς και της παγκόσμιας Αριστόκλειας αυτοκρατορίας. Ο Αριστόκλειος πολιτισμός είναι η μεγαλύτερη και ισχυρότερη αυτοκρατορία σε ολόκληρη την οικουμένη Οι συλλογικές μνήμες, η γλώσσα, η Αριστόκλεια παιδεία, οι τέχνες, και η Μητέρα πάντων των επιστημών η Φιλοσοφία είναι τα θεμέλια που μας επιτρέπουν να επιβιώνουμε ακόμα και μετά την κατάρρευση των κρατικών υποδομών η την κατάλυση του συντάγματος και την κατάκτηση της χώρας όπως έγινε στην σύγχρονη Ελλάδα..(1)
Ευτυχώς για τον Ελληνισμό οι μεγάλες δυνάμεις δεν στηρίζονται στον Αριστόκλειο πολιτισμό, εκτός από την Ρωσία. Eν μέρη ο Ρωσικός λαός βασίζεται στον Αριστόκλειο πολιτισμό Επίσης το Ισραηλινό έθνος στηρίζει την παγκόσμια κυριαρχία του στην γεωπολιτική θεολογία της παραποιημένης Παλαιάς Διαθήκης.
Στο σημείο αυτό να δούμε τι αναφέρει περί έθνους-ιστορίας, παράνομων μεταναστών. Ελληνοτουρκικών σχέσεων-Κυπριακού και Μακεδονικού ζητήματος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Χρήστος Σαρτζετάκης :
"1.- Ἡ ἐφετεινὴ ἐπέτειος τῆς Ἐθνεγερσίας τοῦ 1821 εὑρίσκει τὴν Πατρίδα μας εἰς τὴν δίνην πολλαπλῶν προβλημάτων, ἐσωτερικῶν : κυρίως ψηλαφητῆς διαφθορᾶς τοῦ ὅλου κρατικοῦ μηχανισμοῦ καὶ κατεστημένων θεσμῶν (τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, Ἐκκλησίας, κλπ.), μὲ προέχουσαν τὴν ἀδίστακτον συναλλαγὴν καὶ ἀνεπίτρεπτον διαπλοκήν∙ καὶ οἰκονομικῶν, λόγῳ ἀσκηθείσης κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια άσυνέτου οἰκονομικῆς καὶ δημοσιονομικῆς πολιτικῆς∙ δευτερευόντως δὲ καὶ ἀσφαλείας, λόγῳ πολιτικῆς ἀνοικτῶν θυρῶν, ἡ ὁποία ἐπέτρεψε τὴν ἐπιδρομὴν καὶ ἐγκατάστασιν ἀνεξελέγκτως ἑκατοντάδων χιλιάδων ξένων λαθρομεταναστῶν, μὲ ἄμεσον μάλιστα τὸν κίνδυνον, τώρα μέν, μὲ τὴν διαφαινομένην παροχὴν εἰς αὐτοὺς καὶ τοῦ δικαιώματος ψήφου, ἀλλοιώσεως τοῦ λαϊκοῦ φρονήματος καὶ ρυθμίσεως ἔτσι οὐσιαστικῶς ὑπὸ τῶν ξένων τῆς καθημερινῆς μας ζωῆς καὶ τῆς ἐν γένει πορείας τῆς ἐθνικῆς μας κοινότητος, ἀλλὰ καὶ εὐθείας ἀνατροπῆς τῆς πληθυσμιακῆς μας συνθέσεως, ὥστε εἰς προβλέψιμον χρόνον νὰ καταστῶμεν ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες μειονοψηφία εἰς αὐτὴν τὴν Πατρίδα μας !
Ἀλλὰ καὶ προβλημάτων ἐξωτερικῶν, σχέσεών μας ἰδίως πρὸς ἐπιβούλους γείτονας, τῶν ὁποίων τὴν ἐπεκτατικὴν εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς καὶ ἐδαφικῆς μας ἀκεραιότητος βουλιμίαν ἐξέθρεψαν ξένοι σχεδιασμοί, ἀλλὰ καὶ διαρκὴς ἐπὶ δεκαετίας ἀβουλία, ὑποχωρητικότης καὶ βαθμιαία συνθηκολόγησις τῆς ἑλληνικῆς πλευρᾶς. Καὶ τὰ προβλήματα αὐτὰ καλούμεθα νὰ ἀντιμετωπίσωμεν εἰς μίαν διεθνῶς ζοφερὰν καμπὴν τῆς Ἱστορίας, κατὰ τὴν ὁποίαν, μὲ τὴν ἐπελαύνουσαν παγκοσμιοποίησιν, αὐτὸ τὸ δόλιον ἐγχείρημα τῆς διεθνοῦς κεφαλαιοκρατίας, ἀληθῆ ὁδοστρωτῆρα λαῶν καὶ πολιτισμῶν, καὶ τὴν θεσμοθέτησιν ἀποπνικτικῶν δεσμῶν, ὅπως μὲ τὰς στυγνὰς προσταγὰς ἀνεξελέγκτου καὶ ἀπροσώπου γραφειοκρατίας (τῶν Βρυξελλῶν), ὑπόπτους σχεδιασμοὺς ὑπηρετούσης, καὶ τὸ ὑπὸ ἐπικύρωσιν Εὐρωπαϊκὸν Σύνταγμα, δι' ὅσους θέλουν νὰ βλέπουν κατάματα τὴν πραγματικότητα, διακυβεύονται αὐτὰ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ ἀνέκαθεν, παγίως κατεστημέναι εἰς τὰς ἀνθρωπίνους συνειδήσεις πανανθρώπινοι ἀξίαι.-
2.- Ἀλλὰ ἡ παγκόσμιος Ἱστορία διδάσκει, ὅτι ἡ πορεία τῆς ἀνθρωπότητος οὐδέποτε ὑπῆρξε χαρωπὴ καὶ ἀνώδυνος, λαοὶ καὶ πολιτισμοὶ κινοῦνται πάντοτε εἰς τὴν δίνην μυρίων προβλημάτων, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν συνήθως τὸ συμφέρον καὶ ἡ δύναμις προεχουσῶν ἐθνικῶν κοινοτήτων καὶ κρατικῶν ὀντοτήτων. Ἔτσι ἡ προστασία ἐπὶ διεθνοῦς πεδίου τῶν ἀδυνάτων ἀναζητεῖται ἀνέκαθεν εἰς τὴν υἱοθέτησιν συνετοῦς καὶ μετριοπαθοῦς πολιτικῆς καὶ ἰδίως τὴν ἐπίκλησιν τῶν ἀρχῶν τοῦ Δικαίου.
Καὶ ἡ ἐπίκλησις αὐτὴ ἀπέβη μετὰ τὸν 2ον παγκόσμιον πόλεμον περισσότερον ἀποτελεσματική, ὄχι τόσον ἀπὸ τὴν κραταίωσιν διεθνῶν ὀργάνων διασφαλίσεως στοιχειώδους δικαιοσύνης καὶ εἰρηνικῆς συνυπάρξεως τῶν Ἐθνῶν, ὅσον ἀπὸ τὴν ἐπιδεξιότητα εἰς τὴν ἐπιζήτησιν τῆς παρεμβάσεώς των, μὲ χρησιμοποίησιν ἀπὸ τὸν ἀδύνατον ἀδικούμενον ὅλων τῶν εἰς τὴν διάθεσίν του νομίμων μέσων. Αὐτὸς θὰ πρέπει νὰ εἶναι καὶ ὁ χρυσοῦς κανὼν κατὰ τὴν ἄσκησιν τῆς ἐξωτερικῆς μας πολιτικῆς, πρὸς διασφάλισιν τῆς ἐθνικῆς καὶ ἐδαφικῆς μας ἀκεραιότητος.
Τὸν ὁποῖον ὅμως ἐπὶ δεκαετίας ἠγνοήσαμεν. Ἔτσι ἀφ' ἑνός, ἐπεδόθημεν εἰς ἀφρόνους λεονταρισμοὺς ἢ τριτοκοσμικὰς καὶ ἄλλας ἀνοησίας, ἀσυμβάτους πρὸς τὰς ἐθνικάς μας διαστάσεις ὡς χώρας μικρᾶς καὶ ἀδυνάτου πρὸς ἄσκησιν ἀποφασιστικῆς ἐπιρροῆς ἐπὶ τῶν παγκοσμίων πραγμάτων, ξένας δὲ καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν διεθνῆ θέσιν καὶ τὰς ἐκ συμμαχιῶν ὑποχρεώσεις μας. Καὶ φυσικὰ οἱ ἐπίβουλοι ἐκαρπώθησαν ἀμέσως τὰς ἐντεῦθεν εἰς βάρος μας δυσαρεσκείας καὶ τὴν διεθνῆ ἐν γένει ἀποδυνάμωσίν μας. Καὶ ἀφ' ἑτέρου, ἀφέθημεν εἰς τὸ ἔλεος τῶν ἄλλων, ἐγκαταλείψαντες, ἀκόμη καὶ ἐπὶ ἔτη, τὴν ἄσκησιν τῶν νομίμων κατὰ τὸ Διεθνὲς
Δίκαιον δικαιωμάτων μας, ὥστε ἡ μὲν ἀτολμία μας νὰ ἀποθρασύνῃ ἀκόμη περισσότερον τοὺς ἐπιβούλους, ἡ δὲ πάροδος τοῦ χρόνου νὰ ἐθίζη τοὺς πάντας εἰς τὴν ἀνοχὴν τῆς ἀνομίας καὶ βαθμιαίως εἰς παραδοχὴν ἀπὸ τὴν διεθνῆ κοινότητα τῶν ἀνόμως εἰς βάρος μας τετελεσμένων. Τὴν διπλωματικήν μας αὐτὴν ἐθνοβλαβῆ ἀφροσύνην εἰκονίζουν κατὰ τραγικὸν τρόπον ἰδίως τὸ Σκοπιανὸν πρόβλημα καὶ αἱ Ἑλληνοτουρκικαὶ σχέσεις.
Ἀλλὰ βεβαίως καὶ αἱ Ἑλληνοαλβανικαί, μὲ τὰς γελοίας εἰς βάρος μας ἐδαφικὰς τῆς Ἀλβανίας, περὶ Τσαμουριᾶς κλπ,, ἀξιώσεις, τὴν συστηματικὴν καταπίεσιν τῶν Βορειοηπειρωτῶν ἀδελφῶν μας καὶ τὸ πάντοτε ἐκκρεμοῦν ζήτημα τῆς πολυπαθοῦς καὶ ἀλυτρώτου Ἑλληνικῆς Βορείου Ἠπείρου.
3.- Αἱ ἰμπεριαλιστικαὶ βλέψεις ξένων, ἀρχικῶς τῆς Τσαρικῆς Ρωσίας καὶ τῆς πολυεθνικῆς Αὐστροουγγρικῆς Μοναρχίας, καθόδου εἰς τὸ Αἰγαῖον ἐδημιούργησαν τὸ «Μακεδονικὸν» πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἐχρησιμοποίησεν ἀκολούθως καὶ ὁ Στάλιν πρὸς ἐπέκτασιν τῆς κομμουνιστικῆς κυριαρχίας.
Πιστὸς μαθητής του καὶ ὁ ἡγέτης τῆς Νοτιοσλαβίας Τίτο μετωνόμασε τὸ 1943 τὴν μέχρι τότε ἀποκαλουμένην Βαρδαρίαν (ἐκ τοῦ διατρέχοντος αὐτὴν Ἀξιοῦ ποταμοῦ, σλαβιστὶ Βαρδάρη) εἰς Μακεδονίαν, τὴν ὁποίαν καὶ ἀνύψωσεν εἰς ὁμόσπονδον τῆς Νοτιοσλαβίας κράτος, μετονομάσας τοὺς κατοίκους της εἰς Μακεδόνας, ὡς ἰδιαιτέραν μάλιστα ἐθνότητα, μολονότι οἱ ὅροι αὐτοὶ δὲν ἐδικαιολογοῦντο ἱστορικῶς, συγκεκριμένως οὔτε γεωγραφικῶς, ἀφοῦ μικρὸν μόνον μέρος, τὸ νοτιώτερον, τῆς Βαρδαρίας ἀνῆκεν εἰς τὴν γεωγραφικὴν Μακεδονίαν, οὔτε ἐθνολογικῶς, ἀφοῦ οἱ κατοικοῦντες αὐτὴν Σλάβοι, ἐμφανισθέντες εἰς τὴν Βαλκανικὴν μόλις κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ 7ου μ.Χ. αἰῶνος, ἐκ τῶν πραγμάτων δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχουν οἱανδήποτε σχέσιν μὲ τὸ ἐπὶ χιλιετηρίδας προϋπάρξαν φῦλον τῶν Μακεδόνων, οἱ ὁποῖοι καὶ δὲν ἀπετέλουν ξεχωριστὴν ἐθνότητα, ἀλλὰ ἐθεώρουν πάντοτε ἑαυτοὺς καὶ ἦσαν μόνον Ἕλληνες.
Ὅμως ἡ πλαστογράφησις τῆς Ἱστορίας μὲ τὴν οἰκειοποίησιν τοῦ ἑλληνικοῦ ὀνόματος τῶν Μακεδόνων καὶ τῆς Μακεδονίας ἀπεσκόπει εἰς ἐπεκτατικὰς εἰς βάρος τῆς Μακεδονίας μας βλέψεις, τὴν πραγματοποίησιν τῶν ὁποίων καὶ ἐπεδίωξαν μάλιστα οἱ ὑπὸ κομμουνιστικὴν δουλείαν γείτονές μας ἐνόπλως μὲ τὸν ὑπ' αὐτῶν ὀργανωθέντα καὶ ἐξαπολυθέντα εἰς βάρος τῆς Πατρίδος μας, - διὰ συνδρομῆς ἐγχωρίου ἐθνοπροδοτικῆς ἡγεσίας ὁμοφρόνων των, παραπλανήσεως ὀλίγων ὀπαδῶν των καὶ βιαίας στρατολογήσεως ἄλλων, - συμμοριτοπόλεμον (τῆς περιόδου 1946-1949), ἐπιδιώξεις τὰς ὁποίας δὲν ἔπαυσαν ποτὲ νὰ ἔχουν, ἀλλὰ καὶ δὲν ἀποκρύπτουν οὔτε καὶ σήμερον οἱ Σκοπιανοὶ μὲ τὴν καθημερινὴν προπαγάνδαν των καὶ παντοειδεῖς τρόπους.
4.- Ἀλλ' ἐνῷ τὴν ἔνοπλον ἐκείνην ἐπιβουλὴν ἀντιμετώπισαν νικηφόρως τὰ παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος, ἐξασφαλίσαντα μὲ τὸ αἷμα καὶ τὰς θυσίας των τὴν νίκην τοῦ Ἔθνους, ἡ ἑλληνικὴ ἀντίδρασις ἐπανεπαύθη εἰς αὐτὴν καὶ ἠδιαφόρησεν ἔκτοτε εἰς τὰ ἐξακολουθητικῶς, χωρὶς διακοπὴν, εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς (δι' ἀποσπάσεως τῶν Μακεδόνων ἀπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ κορμοῦ) καὶ ἐδαφικῆς μας ἀκεραιότητος (δι' ἀκρωτηριασμοῦ τῆς Ἑλληνικῆς μας Πατρίδος μὲ ἀπόσπασιν τῆς Μακεδονίας μας) τεκταινόμενα.
Δια αυτό δὲν ἠξιώσαμεν τὴν παῦσιν οἰκειοποιήσεως ἀπὸ τὸ ὁμόσπονδον Σκοπιανὸν κρατίδιον τοῦ ἑλληνικοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας μὲ ἐπαναφορὰν τοῦ προηγουμένου ὀνόματος Βαρδαρία, ἀκόμη καὶ ὅταν ἡ Νοτιοσλαβία λόγῳ τῆς ἀνοικτῆς συγκρούσεως τοῦ ἡγέτου της Τίτο μὲ τὸν Στάλιν τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως καὶ τὸν ὑπὸ τὰς προσταγάς του κομμουνιστικὸν συνασπισμὸν (τῆς Κομινφόρμ) εὑρίσκετο εἰς δεινὴν θέσιν καὶ ἐξελιπάρει πρὸς προστασίαν της τὴν ἑλληνικὴν συμμαχίαν, ἡ ὁποία καὶ ὡδήγησε τότε εἰς τὸ τριμερὲς σύμφωνον Ἑλλάδος, Τουρκίας, Νοτιοσλαβίας, τὸ ὁποῖον καὶ ἐξησφάλισε τὴν σωτηρίαν τῆς τελευταίας αὐτῆς ἀπὸ τὴν σταλινικὴν ἁρπάγην.
Καὶ ἀκολούθως ἠνέχθημεν ἐπὶ δεκαετίας τὴν χρησιμοποίησιν τῶν κλοπιμαίων ἑλληνικῶν ὀνομάτων (Μακεδονίας καὶ Μακεδόνων) μετὰ παραλλήλου συστηματικῆς προπαγάνδας, εἰς τὸ ἐσωτερικὸν μὲν πρὸς χάλκευσιν «Μακεδονικῆς» συνειδήσεως εἰς τὴν Σκοπιανὴν νεότητα, εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲ πρὸς δημιουργίαν διεθνῶν στηριγμάτων, μὲ τὸ ἀνόητον θεώρημα, ὅτι πρόκειται περὶ ἐσωτερικοῦ προβλήματος τῆς Νοτιοσλαβικῆς συνομοσπονδίας, τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἀνησυχῇ, ἀφοῦ ἐπισήμως ὑπὸ τῆς τελευταίας αὐτῆς δὲν τίθεται σχετικὸν πρόβλημα !
Καὶ ὅταν μὲ εὐρωπαϊκὰς κυρίως ραδιουργίας, πρωτοστατούσης τῆς Γερμανίας, ὑλοποιούσης ἐν προκειμένῳ τὸν ἀποτυχόντα διὰ τῶν ὅπλων Χιτλερικὸν προγραμματισμὸν περὶ τοῦ χάρτου τῶν Βαλκανίων, διελύθη ἡ Νοτιοσλαβία καὶ τὰ πράγματα ἐχειροτέρευσαν δι'ἀναδείξεως καὶ τοῦ Σκοπιανοῦ κρατιδίου εἰς κράτος ἀνεξάρτητον, ἐπιδιδόμενον πλέον ἐλευθέρως ἐπὶ τῆς διεθνοῦς σκηνῆς εἰς τὰ διὰ πλαστογραφήσεως τῆς Ἱστορίας εἰς βάρος μας, ὡς ἀνωτέρω, ἐνεργήματά του, ἡ ἐπίσημος ἑλληνικὴ ἀντίδρασις μόνον πρόσκαιρος ὑπῆρξε∙ συγκεκριμένως, μὲ τὴν σχετικὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῶν Πολιτικῶν Ἀρχηγῶν ὑπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας τὸ 1992, μὲ τὴν ὁποίαν ὁμοφώνως ἀπεκρούσθη ἡ χρῆσις ὑπὸ τοῦ Σκοπιανοῦ κρατιδίου τοῦ ὀνόματος Μακεδονία ἢ παραγώγων του.
Ἐνῷ, ἀντιθέτως, ὁ ἁπανταχοῦ Ἑλληνισμός, εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικόν, κυρίως μὲ τὰ αὐθόρμητα συλλαλητήρια ἑκατομμυρίων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι κατεδίκασαν τὴν σκοπιανὴν πλαστογράφησιν καὶ ἐβροντοφώνησαν τὰ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀπαράγραπτα ἑλληνικὰ δίκαια, ὡς καὶ ἐπανειλημμένως ἔκτοτε καὶ μέχρι σήμερον μὲ σχετικὰς ἀποφάσεις καὶ ψηφίσματα, ἰδίως Μακεδονικῶν Ἑνώσεων καὶ σωματείων, ὑπομιμνήσκει σταθερῶς τὸ ἐπὶ τοῦ προβλήματος ἐθνικόν μας χρέος.
Ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνωτέρω πρόσκαιρος ἐπίσημος ἀντίδρασις μετ' ὀλίγον χρόνον ἐκ τῶν ἔσωθεν ὑπενομεύθη μὲ τὴν ἐθνικῶς ἀπαράδεκτον δήλωσιν διατελέσαντος Πρωθυπουργοῦ μας, κατὰ τὴν ὁποίαν «δὲν πειράζει, τὸ θέμα τοῦ ὀνόματος κανένας δὲν θὰ τὸ θυμᾶται μέσα σὲ δέκα χρόνια», δήλωσις ἀποτελοῦσα ἐνθάρρυνσιν τῶν Σκοπιανῶν πλαστογράφων καὶ πρόσκλησίν μας πρὸς ἐθνικὴν λησμοσύνην !
Διὰ νὰ ἀκολουθήσῃ τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1995 ἡ κατάπτυστος ἐθνοπροδοτικὴ μὲ τὰ Σκόπια, «ἐνδιάμεσος» λεγομένη, περὶ τοῦ ὀνόματος τοῦ σκοπιανοῦ κρατιδίου συμφωνία τῆς Νέας Ὑόρκης, εἰς τὴν ὁποίαν μάλιστα αὐτοεξηυτελίσθη ἡ Ἑλλάς, συμβληθεῖσα χωρὶς μνείαν τοῦ ὀνόματός της, συμφωνία-ἐμπαιγμός, ἀφοῦ, ἀτονήσασα μὲ τὴν ἰδικήν μας πλήρη ἐγκατάλειψιν τοῦ θέματος, μὲ τὴν λῆξιν της καὶ τὴν πάροδον σχεδὸν δεκαετίας οὐδὲν ἀπολύτως ἀποτέλεσμα εἶχε, μὲ τοὺς Σκοπιανοὺς ἀντιθέτως ἐμμένοντας καθημερινῶς καὶ προκλητικώτερον εἰς τὴν ψευδωνυμίαν των.
Καὶ ἤδη βροχηδὸν ἐπέρχονται αἱ διεθνεῖς ἀναγνωρίσεις τοῦ σκοπιανοῦ κρατιδίου ὡς Μακεδονίας, κατὰ παραθεώρησιν μάλιστα τῆς ἐπισήμου ὀνομασίας του ὡς FYROM καὶ τῆς ἐκκρεμότητος τοῦ ζητήματος τοῦ ὁριστικοῦ ὀνόματος ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας.
Μὲ πρωταγωνιστὴν τῆς νέας διεθνοῦς αὐτῆς ἀνομίας τὰς Η.Π.Α., αἱ ὁποῖαι χωρὶς ἐντροπὴν ἐνεργοῦν τώρα ἀντιθέτως πρὸς ὅσα αἱ ἴδιαι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔπραττον, ὡς ὅταν ἐνίσχυον διὰ πολεμικοῦ ὑλικοῦ τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις μας εἰς τόν, κατὰ τὰ ἀνωτέρω, ἔνοπλον ἀγῶνα τοῦ Ἔθνους κατὰ τῆς προκειμένης ἐπιβουλῆς, ἀλλὰ καὶ πρὸς ὅσα περὶ ψευδωνύμου «Μακεδονικῆς» ἐθνότητος καὶ ἐπεκτατικῶν εἰς βάρος τῆς ἐδαφικῆς μας ἀκεραιότητος βλέψεων τῶν βορείων γειτόνων μας αἱ ἴδιαι διεκήρυσσον (π.χ. δήλωσις 26.12.1944 Ὑπουργοῦ των Ἐξωτερικῶν Edward Stettinius), ἐνεργοῦσαι τώρα κυνικώτατα ἀποκλειστικῶς χάριν ἰδικῶν των εἰς τὴν περιοχήν μας γεωστρατηγικῶν ἐπιδιώξεων δημιουργίας ὑποτελῶν προγεφυρωμάτων ἐγγὺς καὶ εἰς τὸ ὑπογάστριον τῆς ἀνορθουμένης, μετὰ τὴν λαίλαπα τῆς κομμουνιστικῆς δουλείας, καὶ ὁσημέραι κρατυνομένης Ρωσίας.
Τὸ παράδειγμα δὲ τῶν Η.Π.Α. ἀκολουθοῦν ἤδη καὶ ἄλλοι μεγάλοι ψευδώνυμοι «σύμμαχοι» καὶ «φίλοι» καὶ «ἑταῖροι» μας εἰς τὸ Ν.Α.Τ.Ο. καὶ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἕνωσιν (Γερμανία, Γαλλία, κλπ.), τὸ τραγικώτερον δὲ χάριν κρατιδίου μὴ ἀνήκοντος εἰς αὐτά, ἁπλῶς κυνικώτατα πρὸς ὑπηρέτησιν ἰδίων των συμφερόντων, σκοπῶν καὶ ἐπιδιώξεων.
5.- Ἐνώπιον τῆς τραγικῆς αὐτῆς διὰ τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα ἐξελίξεως, ἐπελθούσης μὲ τὴν ἰδικήν μας ἐπὶ δεκαετίας ἀνοχὴν καὶ ἐθνοβλαβῆ ὑποχωρητικότητα, ἐπιβάλλεται τὴν ὑστάτην αὐτὴν ὥραν νὰ συνειδητοποιήσωμεν, πολιτικοί, πνευματικὸς κόσμος καὶ ποικιλώνυμοι ἄλλοι ταγοί, ἐπὶ τέλους τὴν ἀλήθειαν ὅτι ἀναγνώρισις εἰς ξένους τοῦ Ἑλληνικοῦ ὀνόματος Μακεδονία συνεπάγεται παραδοχὴν ὅτι καὶ ἡ Ἱστορία χιλιετηρίδων τῆς Μακεδονίας ἀνήκει εἰς αὐτούς, ἑπομένως πλήττει εὐθέως αὐτὴν τὴν ἐθνικήν μας ἀκεραιότητα, ἀφοῦ ἀποκόπτει ἀπὸ τὴν Ἑλληνικήν μας Ἱστορίαν ὁλόκληρον τὴν περίοδον τῶν ἀποκαλουμένων - ἀκριβῶς λόγῳ τῆς ἀναμφισβητήτου ἑλληνικότητος τῆς Μακεδονίας καὶ τῶν Μακεδόνων, - ἑλληνιστικῶν χρόνων.
Δηλαδὴ μίαν πανένδοξον ἐποχὴν ἕξ (6) ὁλοκλήρων αἰώνων, ἀπὸ τοῦ 3ου π.Χ. μέχρι καὶ τοῦ 3ου μ.Χ. αἰῶνος, κατὰ τοὺς ὁποίους καὶ κυρίως ἐπετέλεσεν ὁ Ἑλληνισμός, μὲ τὴν πρωτοπορίαν τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καὶ τῶν Μακεδόνων του, τὸ πανανθρώπινον, εἰς οἰκουμενικὴν κλίμακα, ἐκπολιτιστικόν του ἔργον, τὴν ἀδιαμφισβήτητον αὐτὴν κρηπῖδα τοῦ συγχρόνου πολιτισμοῦ. Ἐθνικὸς ἀκρωτηριασμός, ὁ ὁποῖος προαναγγέλλει ἁπλῶς καὶ τὸν σκοπούμενον ἐδαφικόν μας ἀκρωτηριασμόν.
Ἡ ἐπίγνωσις δ' ἀκριβῶς τῆς ἀληθείας αὐτῆς ὑπαγορεύει καὶ τὸ ἐν προκειμένῳ ἐθνικόν μας χρέος : Ἡ Ἑλλὰς νὰ ἐπιμείνῃ ἀνενδότως εἰς ἄρνησιν ἀποδοχῆς τοῦ ὀνόματος Μακεδονία ὡς καὶ παραγώγων του διὰ τὸ Σκοπιανὸν κρατίδιον∙ νὰ ὑπερφαλαγγίσῃ δὲ τὴν προκλητικότητά του ἀφ' ἑνὸς μὲ εὐθεῖαν διακήρυξιν, ὅτι ὅσοι θέλουν νὰ ὀνομάζωνται Μακεδόνες καὶ ἡ χώρα των Μακεδονία, ἀνήκουν, κατὰ πᾶσαν θεώρησιν, ἱστορικήν, ἐθνολογικήν, κλπ., δικαιωματικῶς εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐν ὄψει μάλιστα καὶ ἐγκύρου ἐπιστημονικῆς διαπιστώσεως, ὅτι τὰ 65 % τοῦ σημερινοῦ πληθυσμοῦ τοῦ Σκοπιανοῦ κρατιδίου εἶναι Ἑλληνογενεῖς∙ καὶ ἀφ' ἑτέρου μὲ ρητὴν ἀπὸ τοῦδε δήλωσιν, ὅτι οὐδέποτε ἡ Ἑλλὰς θὰ συναινέσῃ εἰς τὴν εἰσδοχὴν τοῦ Σκοπιανοῦ κρατιδίου μὲ τὸ κλοπιμαῖον ἑλληνικὸν ὄνομα εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἕνωσιν, προβάλλουσα ἐν ἀνάγκῃ καὶ τὸ δικαίωμα ἀρνησικυρίας (veto).
Θὰ πρέπει δὲ νὰ ἀδιαφορήσῃ διὰ τὰς οἱασδήποτε ἐπ' αὐτοῦ ἀντιδράσεις καὶ πιέσεις τρίτων, μεγάλων καὶ ἰσχυρῶν, ἀντιτάσσουσα, ὅτι δὲν ἐννοεῖ χάριν τῶν ἰδικῶν των συμφερόντων νὰ ἀπεμπολήσῃ τὴν ἐθνικήν της Ἱστορίαν καὶ ἀδιατίμητον τμῆμα τῆς ἐθνικῆς της ὑπάρξεως, καὶ ἐπὶ τέλους, ὅτι νομίμως ἀμύνεται κατὰ τῆς παγκοσμίως πρωτοφανοῦς πλαστογραφίας, νόμιμον δικαίωμά της ἀσκοῦσα (τὸ δικαίωμα ἀρνησικυρίας), τὸ ὁποῖον ἀκριβῶς πρὸς ἀποτροπὴν ἀνεπανορθώτων δεινῶν, ὡς τὰ ἀνωτέρω, παρέχεται.
Μόνον μὲ τοιαύτην ἐθνικῶς ἀξιοπρεπῆ στάσιν ὑπάρχει βάσιμος ἐλπὶς ἀποτροπῆς τῶν ἀνεπανορθώτων αὐτῶν δεινῶν. Ἀλλέως θὰ ὁδηγηθῇ ἡ Ἑλλὰς ἀναποτρέπτως εἰς τραγικὰ ἀδιέξοδα, μὲ παραλόγους ἀξιώσεις τῶν ἐπιβούλων, καὶ πρώτην αὐτὴν τῆς ἀναγνωρίσεως «Μακεδονικῆς μειονότητος» ἐντὸς τῆς Πατρίδος μας∙ καί, ἐπειδὴ ἐμεῖς οἱ ἀληθεῖς Μακεδόνες δὲν πρόκειται βεβαίως νὰ ἀρνηθῶμεν τὴν εἰδικωτέραν Μακεδονικήν μας ταὐτότητα διὰ νὰ μὴ μᾶς χαρακτηρίσουν Σκοπιανούς, θὰ ἀνακύψουν διεθνῆ προβλήματα μὲ βεβαιοτάτην ἀπόληξιν καταστρεπτικήν, ἀπροβλέπτων διαστάσεων μὲ τὴν ἀνάμιξιν τρίτων, πολεμικὴν ἀνάφλεξιν.
Ὅλα αὐτὰ θὰ πρέπει ἀπὸ τώρα νὰ ἀναλογισθῇ ἡ πολιτικὴ Ἡγεσία τῆς χώρας μας, διὰ νὰ μὴ ἐνδώσῃ καὶ αὐτή, περιφρονοῦσα μάλιστα καὶ τὸ καθολικὸν λαϊκὸν φρόνημα, τὴν ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀσυμβίβαστον βούλησιν τοῦ ἁπανταχοῦ Ἑλληνισμοῦ.-
6.- Ἀπὸ τὸ ἴδιον πνεῦμα ἐθνικῆς συνέσεως θὰ πρέπει νὰ κυριαρχηθῇ καὶ ἡ ἀντιμετώπισις τῶν Ἑλληνοτουρκικῶν σχέσεων. Αἱ ὁποῖαι, παρὰ τὰς ἀπιστεύτους ἑλληνικὰς ὑποχωρήσεις μόνον καλαὶ δὲν ἔγιναν. Καὶ ἂς ἐπιδεικνύεται μὲ τὰ ἑκατέρωθεν ἐπίσημα χαμόγελα τὸ ἀντίθετον.
Ἔτσι ἡ Τουρκικὴ στρατιωτικὴ κατοχὴ τοῦ 40 % περίπου τοῦ ἐδάφους τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας συνεχίζεται ἀδιατάρακτος ἐπὶ τριάντα καὶ πλέον χρόνια, παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας καὶ ἄλλων ὀργάνων τοῦ Ο.Η.Ε., διὰ τῶν ὁποίων κατεδικάσθη ἡ τουρκικὴ εἰσβολὴ καὶ ἐκλήθη ἡ Τουρκία νὰ παύσῃ τὴν στρατιωτικὴν τοῦ ἐν λόγῳ τμήματος τῆς Κύπρου κατοχήν. Ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι καὶ ἔμειναν ἐπὶ τόσα ἔτη ἀνεκτέλεστοι, πρὸς ἀνεξίτηλον καταισχύνην τοῦ Διεθνοῦς Ὀργανισμοῦ, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν μεγάλων δυνάμεων, κυρίως τῶν Η.Π.Α., αἱ ὁποῖαι ἐπιλεκτικῶς καὶ μόνον κατὰ τὰ ἰδικά των συμφέροντα ὑπαγορεύουν τὴν δράσιν του (μὲ πρόσφατον παράδειγμα τὴν δικαίαν ἀξίωσιν ἀποχωρήσεως ἀπὸ τὸν Λίβανον τῶν Συριακῶν στρατευμάτων κατοχῆς, ὄχι ὅμως καὶ τῶν Τουρκικῶν ἀπὸ τὴν κατεχομένην Κύπρον !).
Ἔτσι ἐχαλκεύθη καὶ τὸ κατάπτυστον Σχέδιον τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ο.Η.Ε. Κόφι Ἀννὰν περὶ δῆθεν λύσεως τοῦ Κυπριακοῦ προβλήματος∙ εἰς τὴν πραγματικότητα ἐξοργιστικὴ διὰ τῶν ρυθμίσεών του μεθόδευσις διαλύσεως τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας καὶ ἀληθοῦς διοικητικῆς καὶ πολιτιστικῆς ὑποδουλώσεως τῶν 82 % Ἑλλήνων εἰς τὰ 17 % Τούρκων κατοίκων τοῦ νησιοῦ (μὲ τὴν πρὸ τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς καὶ τῆς ἔκτοτε ἐπιδρομῆς ἐποίκων ἐξ Ἀνατολίας σύνθεσιν τοῦ πληθυσμοῦ), δηλαδὴ πλήρους ἀφελληνισμοῦ του.
Μόνον ἡ ὑπερήφανος ἄρνησις ὑποταγῆς τῆς συντριπτικῆς πλειονοψηφίας τῶν 76 % τῶν Ἑλληνοκυπρίων μὲ τὸ διενεργηθὲν δημοψήφισμα ἀπέτρεψε τὴν ἐθνικὴν αὐτὴν συμφοράν. Ἀλλὰ οἱ μεγάλοι, κυρίως αἱ Η.Π.Α., δὲν ἐσυνετίσθησαν, νὰ ἀκούσουν ἐπὶ τέλους τὴν φωνὴν αὐτοῦ τοῦ ἐνδιαφερομένου λαοῦ ! Καὶ ἔτσι αὐταὶ καὶ ὁ πειθήνιος ὑπηρέτης των Ο.Η.Ε. ἐπανέρχονται καὶ πάλιν καὶ πιέζουν δι' ἀποδοχὴν δῆθεν τροποποιουμένου, εἰς τὴν πραγματικότητα ἀπαραλλάκτου, τοῦ αὐτοῦ Σχεδίου Ἀννάν !
Ἐξ ἄλλου, ἀπὸ ἐτῶν ἤδη ἡ Τουρκία μὲ τὴν θεωρίαν της περὶ «γκρίζων ζωνῶν» ἀμφισβητεῖ εὐθέως κυριαρχικά μας δικαιώματα, τὸ ὑφιστάμενον, κυρωθὲν διὰ διεθνῶν συνθηκῶν, νομικὸν καθεστὼς τοῦ Αἰγαίου.
Καὶ ἡ ἀμφισβήτησις αὐτὴ χωρεῖ ὄχι ἁπλῶς διὰ λόγων, ἀλλὰ διὰ σκοπίμων πράξεων. Ἔτσι, ἐκτὸς τοῦ ὅτι παραβαίνει τοὺς διεθνεῖς κανόνας ἐναερίου κυκλοφορίας, παραβιάζει συστηματικῶς, ἀκόμη καὶ μὲ δεκάδας καθημερινῶν πτήσεων πολεμικῶν ἀεροπλάνων της, τὸν ἐναέριον καὶ θαλάσσιον ἑλληνικὸν χῶρον, ἐνῷ καὶ τὴν κυκλοφορίαν ἰδικῶν μας ἐπιβατικῶν ἀεροσκαφῶν δὲν διστάζει ἐνίοτε νὰ .παρεμποδίζῃ. Αἱ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀντιδράσεις μας περιορίζονται εἰς ἀναχαιτίσεις.
Ἀλλὰ ἐσημειώθη καὶ ἡ ταπεινωτικὴ ὑποστολὴ τῆς ἑλληνικῆς μας σημαίας εἰς τὴν ἑλληνικὴν βραχονησίδα Ἴμια τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1996, μὲ ἀξιοδάκρυτον μάλιστα τὸν τότε Ἕλληνα Πρωθυπουργόν, εὐχαριστοῦντα ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων συνενόχους τῆς προκειμένης εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς μας ἀκεραιότητος ἀνομίας, συγκεκριμένως τὸν τότε Πρόεδρον τῶν Η.Π.Α. Κλίντον, ὁ ὁποῖος μάλιστα εἰς τὰ δημοσιευθέντα ἀκολούθως ἀπομνημονεύματά του δὲν παρέλειψε εὐθέως νὰ μᾶς χλευάσῃ διὰ τὸ ἐν λόγῳ ἐπεισόδιον ! Καὶ μὲ ὅλα αὐτὰ ἡ Τουρκία εἰς ἓν ἀποσκοπεῖ. Δημιουργεῖ τετελεσμένα εἰς τὸ Αἰγαῖον εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας μὲ τὴν ἐπὶ ἔτη ἐμμονὴν εἰς τὰς σχεδὸν καθημερινάς, ὡς ἀνωτέρω, παραβάσεις καὶ παραβιάσεις πρὸς ἐθισμὸν ἔτσι καὶ τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης εἰς τὰς ἀνομίας της ὡς εἰς κατάστασιν νόμιμον καὶ κανονικήν.
7.- Παρὰ τὰ ἀνωτέρω διεθνῆ ἀνομήματά της, ἡ Τουρκία ἐπιδιώκει τώρα τὴν εἰσδοχήν της εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἕνωσιν. Καί, μολονότι δὲν ἱκανοποιεῖ κανὲν ἀπὸ τὰ θεσμικῶς ἀξιούμενα πρὸς τοῦτο κριτήρια, - οὔτε πολιτικά, ἀφοῦ συνεχίζει νὰ ἀποτελῇ χώραν στρατιωτικῆς καταπιέσεως τῆς πληθώρας τῶν μειονοτήτων της καὶ καθημερινῆς παραβιάσεως τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τῶν πολιτῶν της, οὔτε οἰκονομικά, ἀφοῦ μαστίζεται ἀπὸ κακίστην οἰκονομικὴν κατάστασιν μὲ ὑπέρογκον πληθωρισμόν, οὔτε πολιτιστικά, ἀφοῦ ὁ πληθυσμός της εἰς τὴν μεγάλην πλειονοψηφίαν του καὶ ὑστερεῖ πολιτιστικῶς καταφανέστατα ἔναντι τῶν Εὐρωπαϊκῶν λαῶν καὶ μὲ τὴν μουσουλμανικὴν θρησκείαν του διαφοροποιεῖται οὐσιωδέστατα ἀπὸ τὴν Χριστιανικὴν Εὐρώπην, οὔτε γεωγραφικά, ἀφοῦ τὸ μέγιστον τμῆμα τοῦ ἐδάφους της κεῖται ἐκτὸς Εὐρώπης, - ἐν τούτοις ἡ Τουρκία ἐνθαρρύνεται εἰς τὸ αἴτημά της αὐτὸ ἀπὸ τοὺς ἰσχυροὺς Εὐρωπαίους ἑταίρους μας, προφανῶς ἀποβλέποντας εἰς λεηλασίαν τῆς, λόγῳ μεγέθους τῆς ἐπικρατείας της, τόσον εὐρείας ἀγορᾶς της. Ὑπὲρ τῆς εἰσδοχῆς δὲ αὐτῆς παρωθοῦν καὶ αἱ Η.Π.Α., δι' ἄλλον αὐταὶ λόγον, ἴσως μὲ τὴν προσδοκίαν ὑπονομεύσεως τῆς εἰς τὸ μέλλον οἰκονομικῶς ἐπικινδύνου ἀνταγωνιστρίας των Εὐρώπης ἐκ τῆς συμμετοχῆς εἰς αὐτὴν πολλαπλῶς ἀσυμβάτου πρὸς τὰ κριτήρια καὶ τὰς ἀρχάς της, ὡς ἀνωτέρω, χώρας καὶ δημιουργίας ἐντεῦθεν παγίων προβλημάτων.
8.- Ἡ εἰσδοχὴ τῆς Τουρκίας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἕνωσιν πρέπει ἰδιαιτέρως νὰ μᾶς προβληματίσῃ. Πρωτίστως νὰ ἀναλογισθῶμεν, ὅτι ἡ εἰσδοχὴ αὐτή, ἐκτὸς ἄλλων ἀτόπων, μὲ τὸ παρεχόμενον δικαίωμα τῆς ἐλευθέρας ἐγκαταστάσεως τῶν πολιτῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως εἰς οἱανδήποτε χώραν αὐτῆς, θὰ σημάνῃ τὸν ὁριστικὸν πλέον ἐνταφιασμὸν τῆς Πατρίδος μας, κατακλυζομένης, ἀπὸ ἑκατομμύρια Τούρκων ἐποίκων, εἴτε προγραμματισμένως εἴτε ἁπλῶς ἀναζητούντων καλλιτέραν τύχην εἰς τὴν χώραν μας, ὥστε μέσα εἰς ἐλάχιστα χρόνια νὰ γίνουμε μειονοψηφία εἰς αὐτὴν τὴν Ἑλλάδα μας, ἡ ὁποία καὶ θὰ κυβερνᾶται τοῦ λοιποῦ ἀπὸ τὴν πλειονοψηφίαν τῶν Τούρκων.
Συνεπώς ἡ συντελεσθεῖσα μὲ τὴν Ἐθνεγερσίαν τοῦ 1821 καὶ τοὺς μεταγενεστέρους ἀπελευθερωτικοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς τόσας θυσίας μας ἀποτίναξις τοῦ τουρκικοῦ ζυγοῦ θὰ καταδειχθῇ ματαία καὶ ἄσκοπος. Ἀφοῦ οἱ Τοῦρκοι θὰ ἐπανέλθουν ἐπικυρίαρχοι εἰς τὴν χώραν μας εἰρηνικῶς καὶ μὲ τὴν συγκατάθεσίν μας τὴν φορὰν αὐτὴν, διὰ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως.
Ὁ προκείμενος ἐφιάλτης δὲν εἶναι φανταστικός. Καὶ ἡ ψύχραιμος ἀντιμετώπισίς του ἐπιβάλλει καὶ πάλιν τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ μόνου ἀποτελεσματικοῦ ὅπλου, τὸ ὁποῖον διαθέτουν, κατὰ τὰ ἀνωτέρω, μικραὶ καὶ ἀνίσχυροι χῶραι, δηλαδὴ τὴν ἐπίκλησιν τῶν ἐπιταγῶν τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου καὶ τὴν ἀνένδοτον ἀξίωσιν συμμορφώσεως τῆς Τουρκίας πρὸς αὐτάς.
Συνετῶς μὲν ἡ Ἑλλὰς δὲν ἀντετάχθη εἰς τὴν ὑποψηφιότητα τῆς Τουρκίας διὰ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἕνωσιν, ἀκριβῶς διὰ νὰ ἐπιδείξῃ τὴν καλήν της διάθεσιν ἔναντι τῆς γείτονος καὶ νὰ μὴ ὀχυροῦνται οἱ ἑταῖροι μας, ὅπως εἰς πολλὰς περιπτώσεις ἐγίνετο εἰς τὸ παρελθόν, ὄπισθεν τῆς ἑλληνικῆς ἀρνήσεως. Ὅμως ἐπιβάλλεται περαιτέρω νὰ μὴ μείνωμεν εἰς αὐτό, ἀλλὰ τὸ Διεθνὲς Δίκαιον ἐπικαλούμενοι, νὰ ἀξιώσωμεν τὴν προηγουμένην συμμόρφωσιν τῆς Τουρκίας πρὸς τὰς ἐπιταγάς του∙ ὅπως κυρίως τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἐπὶ ἔτη μὴ ἐκτελουμένων ἐπανειλημμένων ἀποφάσεων τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων τοῦ Ο.Η.Ε. περὶ ἀποχωρήσεως τῶν τουρκικῶν στρατευμάτων κατοχῆς ἀπὸ τὴν Κύπρον, - τὴν παῦσιν τῶν ἐδαφικῶν της, ἐναντίον τῶν ὑφισταμένων διεθνῶν συνθηκῶν, εἰς βάρος μας διεκδικήσεων, ὡς καὶ τῶν καθημερινῶν παραβιάσεων τοῦ ἐθνικοῦ μας χώρου (ἐναερίου καὶ θαλάσσης) εἰς τὸ Αἰγαῖον, - τὴν ἀνάκλησιν τῆς ἀποφάσεως τῆς Τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως περὶ αἰτίας πολέμου (casus belli) ἐὰν ἀποτολμήσωμεν καί, κατ' ἐφαρμογὴν τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου τῆς θαλάσσης, ἐπεκτείνωμεν τὰ χωρικά μας ὕδατα εἰς τὰ 12 μίλια, - τὴν ἀποκατάστασιν τῶν δικαιωμάτων καὶ ἐλευθεριῶν εἰς τὴν καταδυναστευομένην Ἑλληνικὴν κοινότητα Ἴμβρου, Τενέδου, Κωνσταντινουπόλεως καὶ λοιπῆς Τουρκίας, κλπ.
Καὶ συνακολούθως νὰ καταστήσωμεν ἀπὸ τώρα σαφές, ὅτι ἡ μὴ ἱκανοποίησις τῶν στοιχειωδῶν αὐτῶν κατὰ τὸ Διεθνὲς Δίκαιον αἰτημάτων μας θὰ συνεπιφέρῃ τὴν ἐκ μέρους τῆς Ἑλλάδος ἄσκησιν τοῦ δικαιώματος ἀρνησικυρίας (veto) πρὸς παρακώλυσιν τῆς ἐχούσης ὁρισθῆ διὰ τὸν προσεχῆ Ὀκτώβριον ἐνάρξεως τῶν ἐνταξιακῶν εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἕνωσιν διαπραγματεύσεων τῆς Τουρκίας. Μόνον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, δηλαδὴ ἀπροσχηματίστου συμμορφώσεως τῆς Τουρκίας πρὸς τὰ στοιχειώδη αὐτά, διανοίγεται προοπτικὴ ἐναρμονίσεως τῆς συμπεριφορᾶς της πρὸς τὰς ἀνάγκας καλῆς γειτονίας καὶ τοὺς ὁρισμοὺς τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου∙ καὶ ἐντεῦθεν, ἀπομακρυνομένου τοῦ στοιχείου τῆς ἐπιβουλῆς, ἑδραιοῦται ἡ ἐλπίς, νὰ περιορισθοῦν καὶ οἱ ἀνωτέρω ἄμεσοι ἐθνικοί μας κίνδυνοι ἀπὸ τὴν ἔνταξιν τῆς Τουρκίας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἕνωσιν.
9.- Τὰ ἀνωτέρω δέοντα προϋποθέτουν φυσικὰ ἀνάκτησιν τῆς ἐθνικῆς μας ἀγωνιστικότητος καὶ ἐθνικῆς ἀποφασιστικότητος, αἱ ὁποῖαι ἀπὸ μακροῦ χρόνου δυστυχῶς δὲν εὑρίσκονται ἐν ἐγρηγόρσει. Καὶ πρὸ παντὸς προϋποθέτουν τὸ ἐσωτερικόν, τὸ πανεθνικόν μας μέτωπον ἀρραγές, χωρὶς Ἕλληνας προθύμους νὰ ἐξαλλαχθοῦν εἰς ἐφιάλτας, ἐκτελεστὰς ἀντιθέτων ἐπιταγῶν ξένων ἐπιβούλων.
Χωρὶς ἐπίσης διχαστικὰ ἐνεργήματα, ὅπως τὰ ἐμφανισθέντα κατὰ τὰς ἡμέρας μας μὲ τὴν σοβοῦσαν κρίσιν εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν μας. Σχετικῶς θὰ πρέπει ὅλοι νὰ ἀποδεχθῶμεν τὸ δεδομένον, ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία ἀποτελεῖ ἀναφαίρετον στοιχεῖον τῆς ψυχοπνευματικῆς ὑποστάσεως τῆς μεγάλης πλειονοψηφίας τοῦ συγχρόνου Ἑλληνισμοῦ, ὅπου τῆς γῆς, καὶ νὰ μὴ τὴν ταὐτίζωμεν πρὸς διεφθαρμένους, εὐτελεῖς, ἀναξίους καὶ πολιτικολογοῦντας λειτουργούς της.
Ἑπομένως, ὁ δίκαιος ἔλεγχος καὶ ἡ ἀποδοκιμασία τῶν τελευταίων αὐτῶν δὲν πρέπει νὰ ἐκτρέπεται εἰς ἀνεπιτρέπτους κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας ἐπιθέσεις, αἰχμὰς καὶ ἀναφοράς. Διότι ἔτσι πλήττεται καιρίως καὶ ὑπονομεύεται ἕνας ἀπὸ τοὺς ἐνεστῶτας συνεκτικοὺς δεσμοὺς τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ ὁδηγούμεθα εἰς ὀλέθριον διχασμόν. Δηλαδὴ εἰς ἐπιτυχίαν σταθερᾶς ἐπιδιώξεως ἐπιβούλων, τὴν ὁποίαν καὶ οὐδεὶς Ἕλλην, ἀνεξαρτήτως ἰδεολογικοπολιτικῆς καὶ θρησκευτικῆς του τοποθετήσεως, δὲν θὰ πρέπει οὔτε καὶ ἀθελήτως νὰ ὑπηρετῇ.
10.- Φωτοδότην ὁδηγὸν έθνωφελοῦς κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἐθνικῆς μας πορείας ἀποτελεῖ ἐξόχως τὸ παράδειγμα τῶν λαμπρῶν προπατόρων μας τοῦ 1821, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ ἀπείρως δυσχερεστέρας περιστάσεις μὲ τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς θυσίας των μᾶς ἐξησφάλισαν τὴν ἐθνικήν μας ἐλευθερίαν. Ἂς τὸ ἀκολουθήσωμεν, ἡνωμένοι ὅλοι οἱ Ἕλληνες, ὅπου τῆς γῆς, ὡς ἐπιβαλλομένην ἰδιαιτέρως κατὰ τὴν ἐφετεινὴν Ἐθνικήν μας ἐπέτειον σπονδὴν εἰς τὴν Ἱερὰν καὶ Ἀθάνατον Μνήμην των."
ΟΙ ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΡΤΧΕΤΑΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ. :
"Τὴν 22αν Μαΐου 2005 ἀπεβίωσεν ὁ Χαρίλαος Φλωράκης, Ἐπίτιμος Πρόεδρος καὶ ἄλλοτε, ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Κ.Κ.Ε.
Ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς χώρας, ἀπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας (Καρόλου Παπούλια), τοῦ Πρωθυπουργοῦ (Κωνσταντίνου Καραμανλῆ), τῆς Προέδρου τῆς Βουλῆς (Ἄννας Ψαρούδα-Μπενάκη), τῶν Ἀρχηγῶν ὅλων τῶν πολιτικῶν κομμάτων, νῦν καὶ τέως, μέχρι καὶ πλειάδος ἐν ἐνεργείᾳ Ὑπουργῶν καὶ βουλευτῶν διαφόρων κομμάτων, ἀλλὰ καὶ ἄλλοτε Πρωθυπουργοί, Ὑπουργοί, βουλευταί, καθὼς καὶ ἄλλοι ἀξιωματοῦχοι τῆς Δημοκρατίας μας καὶ προβαλλόμενα στελέχη τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας (ἐπιστημονικοῦ, καλλιτεχνικοῦ καὶ ἐπαγγελματικοῦ κόσμου), ἰδίως δὲ περιώνυμα εἰς ψευδολόγους παραστάσεις - ἐν ὄψει τοῦ τὶ ἔγραφαν ἄλλοτε καὶ τὶ γράφουν σήμερον, τραγικῶς ἀντίθετα, διὰ τὰ ἴδια γεγονότα, καταστάσεις καὶ πρόσωπα !
Έντυπα, πρὸ παντὸς ἐφημερίδες καὶ περιοδικά καὶ λοιπὰ μέσα (ραδιοτηλεοπτικαὶ ἐκπομπαί) ψευδωνύμου ἐνημερώσεως (ἀληθῶς συσκοτίσεως), οἱ πάντες ἀνελύθησαν, μὲ τὴν εὐκαιρίαν τοῦ θανάτου, εἰς διθυραμβικὰς ἐξάρσεις τῆς προσωπικότητος καὶ τῶν ἔργων τοῦ ἐκλιπόντος, εἰς ἐπίπεδον τοιαύτης ὑπερβολῆς, ὡς ἐὰν ὅλοι ἀλληλοαντηγωνίζοντο εἰς ἐσκεμμένην πλαστογράφησιν τῆς Ἱστορίας δι' ἀποσιωπήσεως συγκεκριμένων μελανῶν σελίδων ἢ παραχαράξεως καὶ διαστροφῆς ἄλλων ἀναμφισβητήτων δεδομένων της. Μὲ μίαν λέξιν : ἀπουσίασεν ἀπὸ ὅλας τὰς δηλώσεις αὐτὰς ἡ διανοητικὴ νηφαλιότης∙ ἡ ἔλλειψις ὅμως τῆς ὁποίας ὡδήγησε καὶ εἰς ἐσφαλμένην στάθμησιν πολιτικῶν σκοπιμοτήτων, ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ὁποίας καὶ αἱ ἐπιλεγεῖσαι περὶ τοῦ ἐκλιπόντος ἀναφοραὶ προκαλοῦν εἰς τοὺς νουνεχεῖς δημοκρατικοὺς καὶ διανοητικῶς ἐλευθέρους πολίτας τῆς Πατρίδος μας θυμηδίαν πικρὰν μὲ τὰς θηριώδεις ὑπερβολάς των.
Διότι, ἂς ἀπεικονίσωμεν χωρὶς ψιμύθια, γυμνήν, τὴν πραγματικότητα : Κατὰ τὰ βιογραφούμενα, ὁ Χαρίλαος Φλωράκης ἀπὸ νεαρωτάτης ἡλικίας ἐνετάχθη εἰς τὴν κομμουνιστικὴν κίνησιν. Καὶ ἔδρασεν ὑπὸ τὰς πτέρυγάς της, ὡς μέλος ἀρχικῶς καὶ ἡγετικὸν στέλεχος ἀργότερον, τοῦ Κ.Κ.Ε., σταθερὸς καὶ ἀταλάντευτος, πειθήνιος ἐκτελεστὴς τῶν ἐπιταγῶν του εἰς πᾶσαν περίστασιν. Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν συμμετοχῆς καὶ δράσεως τοῦ Φλωράκη εἰς τὰς τάξεις του τὸ Κ.Κ.Ε. δὲν περιωρίζετο εἰς τὴν ἀνεθνικήν του ἁπλῶς πολιτικήν ὡς κόμματος διεθνιστικοῦ, ἐξ ὁρισμοῦ ἀποκρούοντος, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ ἐθνικὰ κόμματα, τὴν ἐθνικὴν ἰδεολογίαν καὶ μὴ ὑπηρετοῦντος συνεπῶς ἐθνικὰ συμφέροντα, δηλαδή, δὲν περιωρίζετο εἰς μόνα τὰ διεθνιστικά του συνθήματα μὲ ἀγῶνας ἐνεργοὺς ἐπὶ τοῦ κοινωνικο-οἰκονομικοῦ πεδίου∙ καὶ μάλιστα προπολεμικῶς, εἰς ἐποχὰς προσφόρους εἰς ἀνάπτυξιν ἀνατρεπτικῶν ἰδεολογιῶν, ὅταν ἡ χώρα μας ἐμαστίζετο ἀπὸ σωρείαν οἰκονομικῶν καὶ κοινωνικῶν προβλημάτων καὶ ἠγωνίζετο διὰ τὴν ἐθνικήν της ἀνόρθωσιν.
Εν μέσῳ τοῦ χάους ἐκ τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς καὶ τῆς ἀνάγκης ἀποκαταστάσεως ἑκατοντάδων χιλιάδων ὁμοεθνῶν μας προσφύγων (ἐκ Μικρᾶς Ἀσίας, Βουλγαρίας, Βορείου Ἠπείρου, κλπ.), ἀλλὰ καὶ συνεχιζομένης ἐπιβουλῆς ὅλων τῶν ἀμέσων γειτόνων μας, καὶ ὄχι μόνον (διότι καραδοκοῦσε καὶ ἡ φασιστικὴ Ἰταλία). Ἀλλὰ ἐξετράπη, τὸ Κ.Κ.Ε. καὶ εἰς εὐθέως ἀντεθνικὰς δραστηριότητας καὶ ἐπιδιώξεις. Συγκεκριμένως : (α) Μὲ τὴν ἤδη κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ μεσοπολέμου (τὴν δεκαετίαν τοῦ 1920 καὶ ἐφεξῆς), δουλικήν του συμμόρφωσιν πρὸς πανσλαβιστικὰς ὀρέξεις δεκαετιῶν καὶ σταλινικὰς ἐπιταγάς, ἐθνικοῦ καὶ ἐδαφικοῦ μας ἀκρωτηριασμοῦ διὰ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ σχεδίου αὐτονομήσεως τῆς Μακεδονίας.
(β) Ἀκολούθως, μὲ τὴν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τριπλῆς, γερμανο-ἰταλο-βουλγαρικῆς τῆς χώρας κατοχῆς τῆς περιόδου 1941-1944 ἐξαπόλυσιν ἐμφυλίου πολέμου διὰ τῶν ὑπ' αὐτοῦ (τοῦ Κ.Κ.Ε) δημιουργηθεισῶν καὶ ὑπὸ τὸν ἀπόλυτον ἕλεγχόν του τελουσῶν ὀργανώσεων Ε.Α.Μ., Ε.Λ.Α.Σ. καὶ τῶν ἐκτελεστικῶν ἀποσπασμάτων τῆς Ο.Π.Λ.Α.., ἐναντίον κάθε ἄλλης μὴ κομμουνιστικῆς ἀντιστασιακῆς ὀργανώσεως, μὲ μοναδικὸν μέλημα νὰ παραμείνῃ μόνον κυρίαρχον τῆς χώρας καὶ καταλάβῃ, μὲ τὴν ἀποχώρησιν τῶν κατακτητῶν, διὰ τῆς βίας τὴν ἐξουσίαν καὶ ἐγκαταστήσῃ κομμουνιστικὸν καθεστὼς παρὰ τὴν ἀντίθετον θέλησιν τῆς συντριπτικῆς πλειονοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (γ) Μὲ τὸν ἴδιον σκοπὸν τὸ Κ.Κ.Ε., μόνον του, χωρὶς τὴν συνεργασίαν κανενὸς ἄλλου κόμματος ἢ πολιτικοῦ, οὔτε καὶ ἐκ τῶν παρασυρθέντων καὶ μετ' αὐτοῦ συνεργασθέντων εἰς τὸ κατοχικὸν Ε.Α.Μ. (Σβώλου, Τσιριμώκου, κλπ.), ἐξαπέλυσεν εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἔνoπλον στάσιν ἐναντίον τῆς νομίμου Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς Ἑνότητος τοῦ ἀειμνήστου Γεωργίου Παπανδρέου, εἰς τὴν συγκρότησιν καὶ τὴν σύνθεσιν τῆς ὁποίας καὶ τὸ ἴδιον μέχρι τότε μετεῖχε, ἀρνούμενον νὰ συμμορφωθῇ μὲ τὰς περὶ ἀφοπλισμοῦ ὅλων τῶν ὀργανώσεων ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης πρὸς δημιουργίαν ἑνιαίου πλέον Ἐθνικοῦ Στρατοῦ, καὶ ἔτσι προεκάλεσε τὴν γνωστὴν τραγῳδίαν τῶν Δεκεμβριανῶν τοῦ 1944 μὲ τὰς χιλιάδας ἀθώων θυμάτων καὶ τεραστίας ὑλικὰς καταστροφὰς εἰς τὴν Πρωτεύουσαν. (δ) Τέλος, μὲ τὴν ἐξαπόλυσιν τοῦ συμμοριτοπολέμου τῆς περιόδου 1946-1949, μὲ κύρια ἀναμφισβήτητα ἱστορικὰ δεδομένα : 1ον) ὅτι εἰς αὐτὸν ἀπεδύθη καὶ πάλιν μόνον του τὸ Κ.Κ.Ε., χωρὶς συμμετοχὴν κανενὸς ἄλλου κόμματος ἢ πολιτικοῦ, οὔτε καὶ ἐκ τῶν παρασυρθέντων καὶ μετ' αὐτοῦ συνεργασθέντων εἰς τὸ κατοχικὸν Ε.Α.Μ. (Σβώλου, Τσιριμώκου, κλπ.)∙
2ον) ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἀνταρσίας «ἀδίκως διωκομένων δημοκρατικῶν Ἑλλήνων πολιτῶν», ὅπως μὲ ὑστερίαν διαλαλεῖ ἡ κομμουνιστικὴ προπαγάνδα, ἀλλὰ περὶ στάσεως, ἡ ὁποία ὠργανώθη, ἐξωπλίσθη καὶ κατηυθύνετο ἀπὸ τὰ κομμουνιστικὰ καθεστῶτα τῶν τριῶν βορείων γειτόνων μας, ὅπως καὶ ἡ συσταθεῖσα ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἀσφαλείας τοῦ Ο.Η.Ε. Διεθνὴς Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, ὕστερα ἀπὸ ἐπιτόπιον ἔρευναν, διεπίστωσε καὶ διέλαβεν εἰς τὰ συμπεράσματα τῆς ἀπὸ 23.5.1947 ἐκθέσεώς της. 3ον) ὅτι ἔτσι τὸ Κ.Κ.Ε. προεκάλεσε δεκάδας χιλιάδας θυμάτων καὶ τεραστίας ὑλικὰς καταστροφάς, μὲ μελανωτέραν σελίδα τὸ κατάπτυστον παιδομάζωμα, - τὴν διαρπαγὴν χιλιάδων, συγκεκριμένως 28.010, μικρῶν Ἑλληνοπαίδων ἡλικίας μόλις 3 ἕως 14 ἐτῶν τῆς ὑπαίθρου χώρας ἀπὸ τοὺς γονεῖς των καὶ τὴν βιαίαν μεταφοράν των εἰς γειτονικὰς καὶ ἄλλας κομμουνιστικὰς χώρας, διὰ νὰ μεταβληθοῦν εἰς γενιτσάρους, ἐχθροὺς τῆς Πατρίδος των - παιδομάζωμα, τὸ ὁποῖον ἐπισήμως ἐστιγματίσθη ἀπὸ τὴν ἐπιτοπίως ἐργασθεῖσαν «Βαλκανικὴν Ἐπιτροπὴν» τοῦ Ο.Η.Ε. μὲ τὴν ἀπὸ 21.5.1948 ἀπόφασίν της, ὡς «κακούργημα γενοκτονίας» (crime of genocide)∙
4ον) τέλος, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἐνόπλου ἀνταρσίας μόνου τοῦ Κ.Κ.Ε.,, ἡ ὁποία, ἐξαπολυθεῖσα ὑπὸ κοινοβουλευτικὸν καθεστὼς καὶ ἐναντίον νομίμου δι' ἐλευθέρων ἐκλογῶν ἀναδειχθείσης δημοκρατικῆς Κυβερνήσεως, ρητῶς διεκηρύσσετο ὅτι ἀπέβλεπεν εἰς τὸν ἐθνικὸν καὶ ἐδαφικόν μας ἀκρωτηριασμὸν δι' ἀποσπάσεως τῆς Μακεδονίας μας καὶ δημιουργίας μετὰ τῶν ἀνηκόντων εἰς Νοτιοσλαβίαν καὶ Βουλγαρίαν τμημάτων τῆς γεωγραφικῆς Μακεδονίας αὐτονόμου Μακεδονικοῦ κράτους, ὡς καὶ εἰς τὴν διὰ τῆς βίας σοβιετοποίησιν τοῦ ὑπολοίπου τῆς Ἑλλάδος.
Ἀναντίλεκτα γεγονότα καὶ περιστατικά, τὰ ὁποῖα, τὸ κάθε ἕνα χωριστά, ἀλλὰ καὶ βαρύτερον ὅλα μαζί, προσδίδουν εἰς τὴν ἐθνικὴν ἐκείνην τραγῳδίαν τῆς περιόδου 1946-1949 τὸν μόνον δυνατὸν νομικόν της χαρακτηρισμόν, αὐτὸν τοῦ συμμοριτοπολέμου, καὶ ὄχι ἐμφυλίου πολέμου, ὅπως κατὰ συνεκδοχὴν καὶ διὰ λόγους ἀμφιβόλων πολιτικῶν σκοπιμοτήτων συνειθίζεται νὰ ἀποκαλῆται [ Πληρεστέραν νομικὴν θεμελίωσιν τοῦ χαρακτηρισμοῦ αὐτοῦ ὁ ἐπισκέπτης τῆς παρούσης ἱστοσελίδος εὑρίσκει εἰς ἄλλο σημεῖον της, εἰς τὸ κείμενον «α) Ὁ συμμοριτοπόλεμος 1946-1949. Ἡ Νίκη τοῦ Ἔθνους καὶ ἡ πλαστογράφησις τῆς Ἱστορίας», εἰς τὸ Μέρος Β΄, Προσανατολισμοί – 1. Ὁ Ἑλληνισμός – θέσις ΙΙ. Ἡ πλαστογράφησις τῆς Ἐθνικῆς μας Ἱστορίας ]. Ὁ Φλωράκης λοιπὸν συμμετέσχεν ἐνεργῶς εἰς ὅλα τὰ ἀνωτέρω ἐναντίον τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος ἐγχειρήματα τοῦ Κ.Κ.Ε., καὶ μάλιστα εἰς ἡγετικὴν θέσιν κατὰ τὸ τελευταῖον ( ὑπὸ τὸ ψευδώνυμον «Καπετὰν Γιώτης» τοῦ ψευδωνύμου «Δημοκρατικοῦ Στρατοῦ»), βαρυνόμενος ἔτσι καὶ μὲ διαπραχθέντα ἐγκλήματα, χωρὶς ποτὲ νὰ μεταμεληθῇ διὰ τὴν δρᾶσιν του αὐτήν, ἀντιθέτως πάντοτε μὲ ὑπερηφάνειαν νὰ τὴν ἐπικαλῆται.
Στοιχούμενος ἄλλωστε πρὸς τὴν παρομοίαν ἀδιάλλακτον χωρὶς ἴχνος μεταμελείας στάσιν καὶ τοῦ κόμματός του, τοῦ Κ.Κ.Ε. Ἔτσι ἐγκώμια ἐκφερόμενα, καὶ μάλιστα ἀσυστόλως, περὶ τῆς ἐν γένει δράσεως τοῦ ἐκλιπόντος Ἡγέτου τοῦ Κ.Κ.Ε., ὡς ἐξαιρέτου ἀνδρὸς προσενεγκόντος ὑψίστας ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον, ὥστε καὶ ἡ κηδεία του νὰ γίνῃ δημοσίᾳ δαπάνῃ καὶ νὰ διαταχθῇ ἐπισήμως μεσίστιος σημαιοστολισμός (!), σημαίνουν καὶ ἐγκωμιασμὸν τῶν ὅσων ἀντεθνικῶν καὶ ἐγκληματικῶν, ὡς ἀνωτέρω, εἰς βάρος τῆς Πατρίδος μας διεπράχθησαν ἀπὸ τὸ Κ.Κ.Ε., εἰς τὰ ὁποῖα καὶ ὁ ἴδιος τόσον ἐνεργῶς συμμετέσχε. Δηλαδή, ἀπονομὴν ἐπαίνων εἰς ἐθνοπροδοτικὰ ἐνεργήματα, ἀδίστακτον δικαίωσιν ἐγκλημάτων ἐναντίον τῆς Πατρίδος μας, ἐπιμόνως σημειωτέον ἐπιζητουμένην μεταπολιτευτικῶς ἀπὸ συνεχῆ καὶ καθημερινὴν κομμουνιστικὴν προπαγάνδαν ! Καὶ κυρίως προσβολὴν τῆς μνήμης τῶν δεκάδων χιλιάδων θυμάτων, ὡς καὶ τῶν πεσόντων εἰς τὰ πεδία τῆς τιμῆς ἀγωνιστῶν, ἀλλὰ καὶ οὐσιαστικῶς μυκτηρισμὸν ὅσων ἀκόμη ἐπιζοῦν μαχητῶν, τοῦ ἐπικοῦ ἐκείνου ἀγῶνος ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς Ἐλευθερίας καὶ τῶν δημοκρατικῶν μας θεσμῶν.
Καὶ τὸ βαρύτερον ὅλων : παραπληροφοροῦνται ἔτσι οἱ νεώτεροι, ὅσοι δὲν ἔζησαν τὰ γεγονότα, πλαστογραφεῖται ἀπὸ ἐπίσημα χείλη ἡ πρόσφατος πολιτική μας Ἱστορία. Β΄.- Ὁ ἀποθανὼν δεδικαίωται ! Ἡ δικαίωσις ὅμως αὐτὴ πρέπει νὰ περιορίζεται εἰς λογικῶς ἀνεκτὰ ὅρια καὶ φυσικά, προκειμένου δημοσίου ἀνδρός, νὰ μὴ βιάζῃ τὴν ἱστορικὴν ἀλήθειαν, ὅπως μὲ τόσην ἀνευθυνότητα ἔγινε μὲ τὰ μεταθανάτια ὑπὲρ τοῦ Φλωράκη ἐγκώμια. Διότι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ τελευταίου αὐτοῦ ὑπῆρχον ἀρκετὰ σημεῖα δράσεως ἄξια ἐξάρσεως καὶ ἐπαίνου."
ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1990 ΤΑ ΝΕΟΝΑΖΙΣΤΙΚΑ-ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΆ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ ΕΙΧΑΝ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ "ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ.
Ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ανώτατος δικαστικός ομιλεί περί Έθνους και Μακεδονικού ζητήματος.
Είναι ο μοναδικός που πρότεινε τον καλύτερο τρόπο επιλύσεως αυτού του εθνικού προβλήματος. O Xρήστος Σαρτζετάκης ήταν ανακριτής στην υπόθεση δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη και παρά τις πιέσεις έκανε στο ακέραιο το καθήκον του. Επίσης επί κυβερνήσεως των συνταγματαρχών του αφαιρέθηκε το αξίωμα του δικαστικού, συνελήφθη και βασανίστηκε. Ανέκαθεν ήταν δημοκρατικών αρχών. Δείτε τι αναφέρει περί Έθνους-Παιδείας και για το Μακεδονικό πρόβλημα :
"Θέτοντας αυτό το ερώτημα πέφτετε στην καλά στημένη παγίδα των επιβούλων, οι οποίοι θέλουν να αποπνίξουν τα φιλοπάτρια αισθήματα του ελληνικού λαού.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Τι είναι εθνικισμός; Ο εθνικισμός προέρχεται από τη λέξη έθνος. Ο εθνικισμός είναι κάτι το βαθιά ανθρώπινο, είναι κάτι το κατεξοχήν δημοκρατικό, θεωρείται κάτι το ιερό. Είναι κάτι το βαθιά ανθρώπινο γιατί ανταποκρίνεται σε μια φυσική πραγματικότητα την οποία έχει διαπιστώσει η επιστήμη της γενετικής. Σήμερα, με αυστηρές επιστημονικές μεθόδους είναι δυνατόν να διαπιστωθεί για τον καθένα μας σε ποια φυλετική ομάδα ανήκει.
Έχουν γίνει έρευνες σε πανεπιστήμια οι οποίες καταδεικνύουν ακριβώς ότι οι Ελληνες, εμείς οι κάτοικοι της σημερινής Ελλάδας, δεν έχουμε γενετική σχέση με τους γείτονές μας, ότι αποτελούμε δηλαδή έναν ιδιόμορφο τύπο. Αφού, λοιπόν, δεν έχουμε σχέση από τους γείτονες, δεν σημαίνει ότι πέσαμε από τους ουρανούς, αλλά ότι έχουμε άμεση σχέση με τους προγόνους μας. Δεν συμφωνώ καθόλου με την θεωρία ότι ο πολιτισμός καθορίζει το έθνος. Αυτή είναι μια σταλινική-λενινιστική θεωρία που υπηρετεί πολιτικούς σκοπούς. Αυτή η θεωρία γίνεται κατά διαστροφή ενός χωρίου του Πανηγυρικού του Ισοκράτους." Για όσους δεν γνωρίζουν ο πρόεδρος Χρήστος Σαρτζετάκης χαίρει παγκοσμίου εκτιμήσεως και έγινε ταινία σχετικά με την δικαστική του εντιμότητα και τις δημοκρατικές του αρχές. (1)
"Τὴν 22αν Μαΐου 2005 ἀπεβίωσεν ὁ Χαρίλαος Φλωράκης, Ἐπίτιμος Πρόεδρος καὶ ἄλλοτε, ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Κ.Κ.Ε.
Ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς χώρας, ἀπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας (Καρόλου Παπούλια), τοῦ Πρωθυπουργοῦ (Κωνσταντίνου Καραμανλῆ), τῆς Προέδρου τῆς Βουλῆς (Ἄννας Ψαρούδα-Μπενάκη), τῶν Ἀρχηγῶν ὅλων τῶν πολιτικῶν κομμάτων, νῦν καὶ τέως, μέχρι καὶ πλειάδος ἐν ἐνεργείᾳ Ὑπουργῶν καὶ βουλευτῶν διαφόρων κομμάτων, ἀλλὰ καὶ ἄλλοτε Πρωθυπουργοί, Ὑπουργοί, βουλευταί, καθὼς καὶ ἄλλοι ἀξιωματοῦχοι τῆς Δημοκρατίας μας καὶ προβαλλόμενα στελέχη τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας (ἐπιστημονικοῦ, καλλιτεχνικοῦ καὶ ἐπαγγελματικοῦ κόσμου), ἰδίως δὲ περιώνυμα εἰς ψευδολόγους παραστάσεις - ἐν ὄψει τοῦ τὶ ἔγραφαν ἄλλοτε καὶ τὶ γράφουν σήμερον, τραγικῶς ἀντίθετα, διὰ τὰ ἴδια γεγονότα, καταστάσεις καὶ πρόσωπα !
Έντυπα, πρὸ παντὸς ἐφημερίδες καὶ περιοδικά καὶ λοιπὰ μέσα (ραδιοτηλεοπτικαὶ ἐκπομπαί) ψευδωνύμου ἐνημερώσεως (ἀληθῶς συσκοτίσεως), οἱ πάντες ἀνελύθησαν, μὲ τὴν εὐκαιρίαν τοῦ θανάτου, εἰς διθυραμβικὰς ἐξάρσεις τῆς προσωπικότητος καὶ τῶν ἔργων τοῦ ἐκλιπόντος, εἰς ἐπίπεδον τοιαύτης ὑπερβολῆς, ὡς ἐὰν ὅλοι ἀλληλοαντηγωνίζοντο εἰς ἐσκεμμένην πλαστογράφησιν τῆς Ἱστορίας δι' ἀποσιωπήσεως συγκεκριμένων μελανῶν σελίδων ἢ παραχαράξεως καὶ διαστροφῆς ἄλλων ἀναμφισβητήτων δεδομένων της. Μὲ μίαν λέξιν : ἀπουσίασεν ἀπὸ ὅλας τὰς δηλώσεις αὐτὰς ἡ διανοητικὴ νηφαλιότης∙ ἡ ἔλλειψις ὅμως τῆς ὁποίας ὡδήγησε καὶ εἰς ἐσφαλμένην στάθμησιν πολιτικῶν σκοπιμοτήτων, ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ὁποίας καὶ αἱ ἐπιλεγεῖσαι περὶ τοῦ ἐκλιπόντος ἀναφοραὶ προκαλοῦν εἰς τοὺς νουνεχεῖς δημοκρατικοὺς καὶ διανοητικῶς ἐλευθέρους πολίτας τῆς Πατρίδος μας θυμηδίαν πικρὰν μὲ τὰς θηριώδεις ὑπερβολάς των.
Διότι, ἂς ἀπεικονίσωμεν χωρὶς ψιμύθια, γυμνήν, τὴν πραγματικότητα : Κατὰ τὰ βιογραφούμενα, ὁ Χαρίλαος Φλωράκης ἀπὸ νεαρωτάτης ἡλικίας ἐνετάχθη εἰς τὴν κομμουνιστικὴν κίνησιν. Καὶ ἔδρασεν ὑπὸ τὰς πτέρυγάς της, ὡς μέλος ἀρχικῶς καὶ ἡγετικὸν στέλεχος ἀργότερον, τοῦ Κ.Κ.Ε., σταθερὸς καὶ ἀταλάντευτος, πειθήνιος ἐκτελεστὴς τῶν ἐπιταγῶν του εἰς πᾶσαν περίστασιν. Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν συμμετοχῆς καὶ δράσεως τοῦ Φλωράκη εἰς τὰς τάξεις του τὸ Κ.Κ.Ε. δὲν περιωρίζετο εἰς τὴν ἀνεθνικήν του ἁπλῶς πολιτικήν ὡς κόμματος διεθνιστικοῦ, ἐξ ὁρισμοῦ ἀποκρούοντος, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ ἐθνικὰ κόμματα, τὴν ἐθνικὴν ἰδεολογίαν καὶ μὴ ὑπηρετοῦντος συνεπῶς ἐθνικὰ συμφέροντα, δηλαδή, δὲν περιωρίζετο εἰς μόνα τὰ διεθνιστικά του συνθήματα μὲ ἀγῶνας ἐνεργοὺς ἐπὶ τοῦ κοινωνικο-οἰκονομικοῦ πεδίου∙ καὶ μάλιστα προπολεμικῶς, εἰς ἐποχὰς προσφόρους εἰς ἀνάπτυξιν ἀνατρεπτικῶν ἰδεολογιῶν, ὅταν ἡ χώρα μας ἐμαστίζετο ἀπὸ σωρείαν οἰκονομικῶν καὶ κοινωνικῶν προβλημάτων καὶ ἠγωνίζετο διὰ τὴν ἐθνικήν της ἀνόρθωσιν.
Εν μέσῳ τοῦ χάους ἐκ τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς καὶ τῆς ἀνάγκης ἀποκαταστάσεως ἑκατοντάδων χιλιάδων ὁμοεθνῶν μας προσφύγων (ἐκ Μικρᾶς Ἀσίας, Βουλγαρίας, Βορείου Ἠπείρου, κλπ.), ἀλλὰ καὶ συνεχιζομένης ἐπιβουλῆς ὅλων τῶν ἀμέσων γειτόνων μας, καὶ ὄχι μόνον (διότι καραδοκοῦσε καὶ ἡ φασιστικὴ Ἰταλία). Ἀλλὰ ἐξετράπη, τὸ Κ.Κ.Ε. καὶ εἰς εὐθέως ἀντεθνικὰς δραστηριότητας καὶ ἐπιδιώξεις. Συγκεκριμένως : (α) Μὲ τὴν ἤδη κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ μεσοπολέμου (τὴν δεκαετίαν τοῦ 1920 καὶ ἐφεξῆς), δουλικήν του συμμόρφωσιν πρὸς πανσλαβιστικὰς ὀρέξεις δεκαετιῶν καὶ σταλινικὰς ἐπιταγάς, ἐθνικοῦ καὶ ἐδαφικοῦ μας ἀκρωτηριασμοῦ διὰ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ σχεδίου αὐτονομήσεως τῆς Μακεδονίας.
(β) Ἀκολούθως, μὲ τὴν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τριπλῆς, γερμανο-ἰταλο-βουλγαρικῆς τῆς χώρας κατοχῆς τῆς περιόδου 1941-1944 ἐξαπόλυσιν ἐμφυλίου πολέμου διὰ τῶν ὑπ' αὐτοῦ (τοῦ Κ.Κ.Ε) δημιουργηθεισῶν καὶ ὑπὸ τὸν ἀπόλυτον ἕλεγχόν του τελουσῶν ὀργανώσεων Ε.Α.Μ., Ε.Λ.Α.Σ. καὶ τῶν ἐκτελεστικῶν ἀποσπασμάτων τῆς Ο.Π.Λ.Α.., ἐναντίον κάθε ἄλλης μὴ κομμουνιστικῆς ἀντιστασιακῆς ὀργανώσεως, μὲ μοναδικὸν μέλημα νὰ παραμείνῃ μόνον κυρίαρχον τῆς χώρας καὶ καταλάβῃ, μὲ τὴν ἀποχώρησιν τῶν κατακτητῶν, διὰ τῆς βίας τὴν ἐξουσίαν καὶ ἐγκαταστήσῃ κομμουνιστικὸν καθεστὼς παρὰ τὴν ἀντίθετον θέλησιν τῆς συντριπτικῆς πλειονοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (γ) Μὲ τὸν ἴδιον σκοπὸν τὸ Κ.Κ.Ε., μόνον του, χωρὶς τὴν συνεργασίαν κανενὸς ἄλλου κόμματος ἢ πολιτικοῦ, οὔτε καὶ ἐκ τῶν παρασυρθέντων καὶ μετ' αὐτοῦ συνεργασθέντων εἰς τὸ κατοχικὸν Ε.Α.Μ. (Σβώλου, Τσιριμώκου, κλπ.), ἐξαπέλυσεν εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἔνoπλον στάσιν ἐναντίον τῆς νομίμου Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς Ἑνότητος τοῦ ἀειμνήστου Γεωργίου Παπανδρέου, εἰς τὴν συγκρότησιν καὶ τὴν σύνθεσιν τῆς ὁποίας καὶ τὸ ἴδιον μέχρι τότε μετεῖχε, ἀρνούμενον νὰ συμμορφωθῇ μὲ τὰς περὶ ἀφοπλισμοῦ ὅλων τῶν ὀργανώσεων ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης πρὸς δημιουργίαν ἑνιαίου πλέον Ἐθνικοῦ Στρατοῦ, καὶ ἔτσι προεκάλεσε τὴν γνωστὴν τραγῳδίαν τῶν Δεκεμβριανῶν τοῦ 1944 μὲ τὰς χιλιάδας ἀθώων θυμάτων καὶ τεραστίας ὑλικὰς καταστροφὰς εἰς τὴν Πρωτεύουσαν. (δ) Τέλος, μὲ τὴν ἐξαπόλυσιν τοῦ συμμοριτοπολέμου τῆς περιόδου 1946-1949, μὲ κύρια ἀναμφισβήτητα ἱστορικὰ δεδομένα : 1ον) ὅτι εἰς αὐτὸν ἀπεδύθη καὶ πάλιν μόνον του τὸ Κ.Κ.Ε., χωρὶς συμμετοχὴν κανενὸς ἄλλου κόμματος ἢ πολιτικοῦ, οὔτε καὶ ἐκ τῶν παρασυρθέντων καὶ μετ' αὐτοῦ συνεργασθέντων εἰς τὸ κατοχικὸν Ε.Α.Μ. (Σβώλου, Τσιριμώκου, κλπ.)∙
2ον) ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἀνταρσίας «ἀδίκως διωκομένων δημοκρατικῶν Ἑλλήνων πολιτῶν», ὅπως μὲ ὑστερίαν διαλαλεῖ ἡ κομμουνιστικὴ προπαγάνδα, ἀλλὰ περὶ στάσεως, ἡ ὁποία ὠργανώθη, ἐξωπλίσθη καὶ κατηυθύνετο ἀπὸ τὰ κομμουνιστικὰ καθεστῶτα τῶν τριῶν βορείων γειτόνων μας, ὅπως καὶ ἡ συσταθεῖσα ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἀσφαλείας τοῦ Ο.Η.Ε. Διεθνὴς Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, ὕστερα ἀπὸ ἐπιτόπιον ἔρευναν, διεπίστωσε καὶ διέλαβεν εἰς τὰ συμπεράσματα τῆς ἀπὸ 23.5.1947 ἐκθέσεώς της. 3ον) ὅτι ἔτσι τὸ Κ.Κ.Ε. προεκάλεσε δεκάδας χιλιάδας θυμάτων καὶ τεραστίας ὑλικὰς καταστροφάς, μὲ μελανωτέραν σελίδα τὸ κατάπτυστον παιδομάζωμα, - τὴν διαρπαγὴν χιλιάδων, συγκεκριμένως 28.010, μικρῶν Ἑλληνοπαίδων ἡλικίας μόλις 3 ἕως 14 ἐτῶν τῆς ὑπαίθρου χώρας ἀπὸ τοὺς γονεῖς των καὶ τὴν βιαίαν μεταφοράν των εἰς γειτονικὰς καὶ ἄλλας κομμουνιστικὰς χώρας, διὰ νὰ μεταβληθοῦν εἰς γενιτσάρους, ἐχθροὺς τῆς Πατρίδος των - παιδομάζωμα, τὸ ὁποῖον ἐπισήμως ἐστιγματίσθη ἀπὸ τὴν ἐπιτοπίως ἐργασθεῖσαν «Βαλκανικὴν Ἐπιτροπὴν» τοῦ Ο.Η.Ε. μὲ τὴν ἀπὸ 21.5.1948 ἀπόφασίν της, ὡς «κακούργημα γενοκτονίας» (crime of genocide)∙
4ον) τέλος, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἐνόπλου ἀνταρσίας μόνου τοῦ Κ.Κ.Ε.,, ἡ ὁποία, ἐξαπολυθεῖσα ὑπὸ κοινοβουλευτικὸν καθεστὼς καὶ ἐναντίον νομίμου δι' ἐλευθέρων ἐκλογῶν ἀναδειχθείσης δημοκρατικῆς Κυβερνήσεως, ρητῶς διεκηρύσσετο ὅτι ἀπέβλεπεν εἰς τὸν ἐθνικὸν καὶ ἐδαφικόν μας ἀκρωτηριασμὸν δι' ἀποσπάσεως τῆς Μακεδονίας μας καὶ δημιουργίας μετὰ τῶν ἀνηκόντων εἰς Νοτιοσλαβίαν καὶ Βουλγαρίαν τμημάτων τῆς γεωγραφικῆς Μακεδονίας αὐτονόμου Μακεδονικοῦ κράτους, ὡς καὶ εἰς τὴν διὰ τῆς βίας σοβιετοποίησιν τοῦ ὑπολοίπου τῆς Ἑλλάδος.
Ἀναντίλεκτα γεγονότα καὶ περιστατικά, τὰ ὁποῖα, τὸ κάθε ἕνα χωριστά, ἀλλὰ καὶ βαρύτερον ὅλα μαζί, προσδίδουν εἰς τὴν ἐθνικὴν ἐκείνην τραγῳδίαν τῆς περιόδου 1946-1949 τὸν μόνον δυνατὸν νομικόν της χαρακτηρισμόν, αὐτὸν τοῦ συμμοριτοπολέμου, καὶ ὄχι ἐμφυλίου πολέμου, ὅπως κατὰ συνεκδοχὴν καὶ διὰ λόγους ἀμφιβόλων πολιτικῶν σκοπιμοτήτων συνειθίζεται νὰ ἀποκαλῆται [ Πληρεστέραν νομικὴν θεμελίωσιν τοῦ χαρακτηρισμοῦ αὐτοῦ ὁ ἐπισκέπτης τῆς παρούσης ἱστοσελίδος εὑρίσκει εἰς ἄλλο σημεῖον της, εἰς τὸ κείμενον «α) Ὁ συμμοριτοπόλεμος 1946-1949. Ἡ Νίκη τοῦ Ἔθνους καὶ ἡ πλαστογράφησις τῆς Ἱστορίας», εἰς τὸ Μέρος Β΄, Προσανατολισμοί – 1. Ὁ Ἑλληνισμός – θέσις ΙΙ. Ἡ πλαστογράφησις τῆς Ἐθνικῆς μας Ἱστορίας ]. Ὁ Φλωράκης λοιπὸν συμμετέσχεν ἐνεργῶς εἰς ὅλα τὰ ἀνωτέρω ἐναντίον τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος ἐγχειρήματα τοῦ Κ.Κ.Ε., καὶ μάλιστα εἰς ἡγετικὴν θέσιν κατὰ τὸ τελευταῖον ( ὑπὸ τὸ ψευδώνυμον «Καπετὰν Γιώτης» τοῦ ψευδωνύμου «Δημοκρατικοῦ Στρατοῦ»), βαρυνόμενος ἔτσι καὶ μὲ διαπραχθέντα ἐγκλήματα, χωρὶς ποτὲ νὰ μεταμεληθῇ διὰ τὴν δρᾶσιν του αὐτήν, ἀντιθέτως πάντοτε μὲ ὑπερηφάνειαν νὰ τὴν ἐπικαλῆται.
Στοιχούμενος ἄλλωστε πρὸς τὴν παρομοίαν ἀδιάλλακτον χωρὶς ἴχνος μεταμελείας στάσιν καὶ τοῦ κόμματός του, τοῦ Κ.Κ.Ε. Ἔτσι ἐγκώμια ἐκφερόμενα, καὶ μάλιστα ἀσυστόλως, περὶ τῆς ἐν γένει δράσεως τοῦ ἐκλιπόντος Ἡγέτου τοῦ Κ.Κ.Ε., ὡς ἐξαιρέτου ἀνδρὸς προσενεγκόντος ὑψίστας ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον, ὥστε καὶ ἡ κηδεία του νὰ γίνῃ δημοσίᾳ δαπάνῃ καὶ νὰ διαταχθῇ ἐπισήμως μεσίστιος σημαιοστολισμός (!), σημαίνουν καὶ ἐγκωμιασμὸν τῶν ὅσων ἀντεθνικῶν καὶ ἐγκληματικῶν, ὡς ἀνωτέρω, εἰς βάρος τῆς Πατρίδος μας διεπράχθησαν ἀπὸ τὸ Κ.Κ.Ε., εἰς τὰ ὁποῖα καὶ ὁ ἴδιος τόσον ἐνεργῶς συμμετέσχε. Δηλαδή, ἀπονομὴν ἐπαίνων εἰς ἐθνοπροδοτικὰ ἐνεργήματα, ἀδίστακτον δικαίωσιν ἐγκλημάτων ἐναντίον τῆς Πατρίδος μας, ἐπιμόνως σημειωτέον ἐπιζητουμένην μεταπολιτευτικῶς ἀπὸ συνεχῆ καὶ καθημερινὴν κομμουνιστικὴν προπαγάνδαν ! Καὶ κυρίως προσβολὴν τῆς μνήμης τῶν δεκάδων χιλιάδων θυμάτων, ὡς καὶ τῶν πεσόντων εἰς τὰ πεδία τῆς τιμῆς ἀγωνιστῶν, ἀλλὰ καὶ οὐσιαστικῶς μυκτηρισμὸν ὅσων ἀκόμη ἐπιζοῦν μαχητῶν, τοῦ ἐπικοῦ ἐκείνου ἀγῶνος ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς Ἐλευθερίας καὶ τῶν δημοκρατικῶν μας θεσμῶν.
Καὶ τὸ βαρύτερον ὅλων : παραπληροφοροῦνται ἔτσι οἱ νεώτεροι, ὅσοι δὲν ἔζησαν τὰ γεγονότα, πλαστογραφεῖται ἀπὸ ἐπίσημα χείλη ἡ πρόσφατος πολιτική μας Ἱστορία. Β΄.- Ὁ ἀποθανὼν δεδικαίωται ! Ἡ δικαίωσις ὅμως αὐτὴ πρέπει νὰ περιορίζεται εἰς λογικῶς ἀνεκτὰ ὅρια καὶ φυσικά, προκειμένου δημοσίου ἀνδρός, νὰ μὴ βιάζῃ τὴν ἱστορικὴν ἀλήθειαν, ὅπως μὲ τόσην ἀνευθυνότητα ἔγινε μὲ τὰ μεταθανάτια ὑπὲρ τοῦ Φλωράκη ἐγκώμια. Διότι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ τελευταίου αὐτοῦ ὑπῆρχον ἀρκετὰ σημεῖα δράσεως ἄξια ἐξάρσεως καὶ ἐπαίνου."
ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1990 ΤΑ ΝΕΟΝΑΖΙΣΤΙΚΑ-ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΆ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ ΕΙΧΑΝ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ "ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ.
Ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ανώτατος δικαστικός ομιλεί περί Έθνους και Μακεδονικού ζητήματος.
Είναι ο μοναδικός που πρότεινε τον καλύτερο τρόπο επιλύσεως αυτού του εθνικού προβλήματος. O Xρήστος Σαρτζετάκης ήταν ανακριτής στην υπόθεση δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη και παρά τις πιέσεις έκανε στο ακέραιο το καθήκον του. Επίσης επί κυβερνήσεως των συνταγματαρχών του αφαιρέθηκε το αξίωμα του δικαστικού, συνελήφθη και βασανίστηκε. Ανέκαθεν ήταν δημοκρατικών αρχών. Δείτε τι αναφέρει περί Έθνους-Παιδείας και για το Μακεδονικό πρόβλημα :
"Θέτοντας αυτό το ερώτημα πέφτετε στην καλά στημένη παγίδα των επιβούλων, οι οποίοι θέλουν να αποπνίξουν τα φιλοπάτρια αισθήματα του ελληνικού λαού.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Τι είναι εθνικισμός; Ο εθνικισμός προέρχεται από τη λέξη έθνος. Ο εθνικισμός είναι κάτι το βαθιά ανθρώπινο, είναι κάτι το κατεξοχήν δημοκρατικό, θεωρείται κάτι το ιερό. Είναι κάτι το βαθιά ανθρώπινο γιατί ανταποκρίνεται σε μια φυσική πραγματικότητα την οποία έχει διαπιστώσει η επιστήμη της γενετικής. Σήμερα, με αυστηρές επιστημονικές μεθόδους είναι δυνατόν να διαπιστωθεί για τον καθένα μας σε ποια φυλετική ομάδα ανήκει.
Έχουν γίνει έρευνες σε πανεπιστήμια οι οποίες καταδεικνύουν ακριβώς ότι οι Ελληνες, εμείς οι κάτοικοι της σημερινής Ελλάδας, δεν έχουμε γενετική σχέση με τους γείτονές μας, ότι αποτελούμε δηλαδή έναν ιδιόμορφο τύπο. Αφού, λοιπόν, δεν έχουμε σχέση από τους γείτονες, δεν σημαίνει ότι πέσαμε από τους ουρανούς, αλλά ότι έχουμε άμεση σχέση με τους προγόνους μας. Δεν συμφωνώ καθόλου με την θεωρία ότι ο πολιτισμός καθορίζει το έθνος. Αυτή είναι μια σταλινική-λενινιστική θεωρία που υπηρετεί πολιτικούς σκοπούς. Αυτή η θεωρία γίνεται κατά διαστροφή ενός χωρίου του Πανηγυρικού του Ισοκράτους." Για όσους δεν γνωρίζουν ο πρόεδρος Χρήστος Σαρτζετάκης χαίρει παγκοσμίου εκτιμήσεως και έγινε ταινία σχετικά με την δικαστική του εντιμότητα και τις δημοκρατικές του αρχές. (1)
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: