Αν και ανακοινώθηκε πριν από δύο μήνες, η «Συμμαχία της Μέκκας» μεταξύ Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας προκαλεί μεγάλη διαμάχη στην Τουρκία,
Οι ειδικοί προειδοποιούν για τον κίνδυνο να οδηγήσει την Άγκυρα σε αντιπαράθεση με το κίνημα «Ανσαρουλάχ» και το Ιράν, και να υποστηρίζουν ότι πρόκειται για αμερικανική παγίδα που στοχεύει στην κατανομή του βάρους.Παρόλο που ανακοινώθηκε πριν από δύο μήνες, η «Συμμαχία της Μέκκας», η οποία ενώνει την Τουρκία, το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία, συνεχίζει να εγείρει πολλά ερωτήματα στους τουρκικούς κύκλους, ιδίως υπό το φως της κλιμάκωσης των εντάσεων μεταξύ Σαναά και Ριάντ. Σε αυτό το πλαίσιο, ο διάσημος συγγραφέας Μεχμέτ Αλί Γκιουλέρ, στην εφημερίδα Cumhuriyet, αμφισβητεί το κατά πόσον η «Συμμαχία της Μέκκας» δεν αποτελεί μέσο για να οδηγηθεί η Τουρκία σε αντιπαράθεση με το Ιράν. Πιστεύει ότι αυτή η συμμαχία αποτελεί μέρος της αμερικανικής στρατηγικής για την κατανομή του βάρους της αντιπαράθεσης με το Ιράν - σε αντίθεση με όσα ισχυρίζονται οι Τούρκοι ισλαμιστές, σύμφωνα με τους οποίους αντιπροσωπεύει «το μοντέλο που έχει αναπτύξει η περιοχή σε σχέση με το Ισραήλ» - και υπενθυμίζει στους αναγνώστες ότι ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, δήλωσε εξαρχής ότι «η συμφωνία της Μέκκας» δεν στρεφόταν ούτε κατά του Ισραήλ ούτε κατά οποιασδήποτε άλλης χώρας στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν.
Ο Γκιουλέρ εστιάζει επίσης στις δηλώσεις ορισμένων Αμερικανών αξιωματούχων σχετικά με την ανάγκη αυτής της νεοσύστατης συμμαχίας να παρέμβει παράλληλα με τη Σαουδική Αραβία για να τερματίσει τις «επιθέσεις των Χούθι», κάτι που υπονοεί άμεσα μια αντιπαράθεση μεταξύ Τουρκίας και Ιράν - έναν στόχο που οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν εδώ και σαράντα χρόνια. Ο συγγραφέας πιστεύει, ωστόσο, ότι δεν θα είναι εύκολο να πειστεί η Άγκυρα να παρέμβει στην Υεμένη, εξηγώντας το αυτό με την εμφάνιση ισχυρισμών ότι η Μέκκα και η Μεδίνα γίνονται στόχος για να εμπλέξουν τα ισλαμιστικά κόμματα στον πόλεμο. Αναφέρει την ύπαρξη μιας τεράστιας επιχείρησης πληροφοριών που στοχεύει στην προώθηση της ιδέας ότι το Ιράν, και όχι το Ισραήλ, αποτελεί την απειλή για την περιοχή, υποστηρίζοντας ότι η «παγίδα της Μέκκας» έχει σχεδιαστεί για να φέρει την Άγκυρα και την Τεχεράνη εναντίον της άλλης, και ότι ορισμένοι στην Τουρκία προσπαθούν να τροφοδοτήσουν αυτή την ψευδή προπαγάνδα.
Ο ερευνητής Naim Baburoglu, σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της αντιπολίτευσης Sözcü, υποστηρίζει ότι η 7η Αυγούστου, η ημέρα που υπογράφηκε η «Συμφωνία της Μέκκας», σηματοδότησε ένα σημείο καμπής για την Τουρκία. Σημειώνει ότι μετά την υπογραφή, τα μέρη αντάλλαξαν δηλώσεις αλληλεγγύης, αποτροπής και περιφερειακής ασφάλειας, αλλά ότι το πραγματικό κόστος οποιασδήποτε συμφωνίας γίνεται εμφανές μόνο όταν ξεσπάσει μια κρίση, «και σήμερα, μια κρίση είναι επικείμενη ». Ο Baburoglu επισημαίνει ότι μετά την ανταλλαγή επιθέσεων μεταξύ του κινήματος Χούθι και της Σαουδικής Αραβίας, η τελευταία αναζητά τώρα στρατιωτική υποστήριξη από την Τουρκία και το Πακιστάν. Αυτό εγείρει πολλά ερωτήματα, όπως:
- Ποιος είναι ο ρόλος που μπορούν να διαδραματίσουν η Τουρκία και το Πακιστάν στην προστασία του εναέριου χώρου της Σαουδικής Αραβίας;
- Θα αναπτυχθούν τουρκικά και πακιστανικά αμυντικά συστήματα στη Σαουδική Αραβία και θα συμμετάσχουν στον πόλεμο μη επανδρωμένα αεροσκάφη;
- Θα συμμετάσχουν οι τουρκικές και πακιστανικές ναυτικές δυνάμεις σε θαλάσσιες επιχειρήσεις στην Ερυθρά Θάλασσα και στο στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ;
- Ποια είναι η θέση της Τουρκίας σχετικά με τη σύγκρουση με τους Χούθι και τις εντάσεις με το Ιράν;
Η «παγίδα της Μέκκας» είναι μια μεγάλης κλίμακας επιχείρηση πληροφοριών που στοχεύει στην προώθηση της ιδέας ότι το Ιράν, και όχι το Ισραήλ, αποτελεί την απειλή για την περιοχή.
Ο συγγραφέας πιστεύει ότι η Τουρκία μπορεί να συνεργαστεί με τη Σαουδική Αραβία στους τομείς της εκπαίδευσης, των πληροφοριών και της κοινής παραγωγής, αλλά «το να δημιουργείς σχέσεις είναι ένα πράγμα, το να παίρνεις θέση σε έναν πόλεμο είναι κάτι άλλο ». Θέτει τα ακόλουθα ερωτήματα: «Δεν θα εξέθετε μια άμεση τουρκική στάση εναντίον των Χούθι τα πλοία και τις εγκαταστάσεις της στην περιοχή σε απειλές αντιποίνων;» και «Δεν θα αποτελούσε κίνδυνο η εναντίωση των Χούθι στην τρέχουσα σύγκρουση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν;» Συνεχίζει: «Δεν θα είχαν οι εντάσεις μεταξύ αυτών των δύο γειτονικών χωρών αρνητικό αντίκτυπο στην Τουρκία, από το εμπόριο έως την ασφάλεια των συνόρων;»
Σημειώνοντας ότι η ιστορία καταδεικνύει τον βαθύ αντίκτυπο των πολέμων που διεξήχθησαν μακριά από την Ανατολία, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Τουρκία δεν ήταν υπεύθυνη για τον πόλεμο μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Υεμένης που ξεκίνησε το 2015 και ότι δεν πρέπει να πάρει θέση. Θα πρέπει να συνεχίσει τις ειρηνικές πολιτικές της με τους γείτονές της, επειδή «ό,τι σπέρνεις θερίζεις » .
Από την πλευρά του, ο απόστρατος Ταξίαρχος Cihangir Dumanli γράφει στην Cumhuriyet ότι η Συμφωνία της Μέκκας δεν έχει λάβει επαρκή προσοχή από τον Τύπο και την κοινή γνώμη, ούτε έχει αποτελέσει αντικείμενο επαρκούς συζήτησης και δεν έχει ακόμη παρουσιαστεί στο τουρκικό κοινοβούλιο. Ο Dumanli συμμερίζεται την άποψη ότι η πιο σημαντική ρήτρα της συμφωνίας είναι ότι μια επίθεση εναντίον ενός μέρους θεωρείται επίθεση εναντίον και των δύο. Πιστεύει ότι η υπογραφή της, μετά την αποτυχία της αμερικανικής επίθεσης στο Ιράν, δίνει μια ιδέα για τον στόχο της. Ο πόλεμος αποκάλυψε την αδυναμία των Ηνωμένων Πολιτειών να προστατεύσουν τα κράτη του Κόλπου, τα οποία άρχισαν να αμφισβητούν τη συνεργασία τους μαζί της.
Αυτό ώθησε την Ουάσινγκτον να αντλήσει διδάγματα, ένα από τα οποία ήταν να υποστηρίξει τη διαμόρφωση του Συμφώνου της Μέκκας για την προστασία της Σαουδικής Αραβίας από το Ιράν. Ο συγγραφέας πιστεύει ότι «η Τουρκία δεν πρέπει να στέλνει τους στρατιώτες της να πεθάνουν προστατεύοντας τη Σαουδική Αραβία », θεωρώντας τη Συμφωνία της Μέκκας «αντίθετη με τα εθνικά μας συμφέροντα και γεμάτη παγίδες ». Υπενθυμίζει στους αναγνώστες ότι μέχρι να παρουσιαστεί η συμφωνία στο Κοινοβούλιο, δεν είναι δεσμευτική για την Τουρκία και δεν έχει τεθεί σε ισχύ. Πιστεύει ότι το εθνικό συμφέρον της χώρας του σε σχέση με το Ιράν έγκειται στη διατήρηση των παραδοσιακών σχέσεων φιλίας και καλής γειτονίας, ενώ η «Συμμαχία της Μέκκας» τοποθετεί την Άγκυρα στο πλευρό της Ουάσινγκτον εναντίον της Τεχεράνης.
πηγή: The Intel Drop
222%20(3)%20(3).jpg)
%20(1)%20(1).png)
.png)
%20(2)%20(1)%20(1).png)
0 comments: