Τρία κράτη έχουν δημιουργήσει δημόσιες εγκαταστάσεις θαλάσσιας αντασφάλισης για τη διατήρηση των εμπορικών ροών.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, μέσω του Development Finance Corporation· η Σαουδική Αραβία, μέσω μιας ομάδας με επικεφαλής τη Saudi Re· και η Ουκρανία, μέσω της εγκατάστασης Unity με τους Lloyd's και Marsh. Η ιδιωτική αγορά, ωστόσο, χάνει χρήματα. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι η απάντηση σε μια ευρύτερη αναδιάρθρωση των ναυτιλιακών οδών: όταν αμφισβητούνται οι ασφαλείς διαδρομές και οι ασφαλιστές αρνούνται να παρέχουν κάλυψη, τα κράτη είναι αυτά που φέρουν τον κίνδυνο. Δεν αλλάζει μόνο ο χάρτης των διαδρομών· είναι το χέρι που φέρει τον κίνδυνο.Η απόσυρση
Η Διεθνής Ένωση Ναυτασφάλισης (IUMI) δημοσίευσε τα στοιχεία της. Οι παγκόσμιες ζημίες από τις ναυτασφάλειες προβλέπεται να φτάσουν μεταξύ 1,5 και 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2026. Ο Lars Lange, Γενικός Γραμματέας της, σχολίασε τα αποτελέσματα με ειλικρίνεια.
«Σίγουρα δεν είχαμε κέρδος σε αυτή τη συγκεκριμένη περίπτωση.»
Ο Λαρς Λάνγκε μιλάει από το Αμβούργο. Είναι επικεφαλής της IUMI, της Διεθνούς Ένωσης Ναυτικής Ασφάλισης, η οποία συνενώνει τις εθνικές ενώσεις του κλάδου. Η δήλωσή του αποτελεί λογιστική παρατήρηση, όχι καταγγελία. Οι ναυτικές ασφαλιστικές εταιρείες δεν αποκομίζουν κέρδος. Συνεχίζουν να παρέχουν κάλυψη —υπογεγραμμένα συμβόλαια, εκπληρωμένες δεσμεύσεις— αλλά χωρίς να βγάζουν χρήματα. Η διάκριση είναι τεχνική. Είναι επίσης ένα σημάδι ότι ένα επάγγελμα αλλάζει τη φύση του: όταν η κερδοφορία εξαφανίζεται και η δραστηριότητα συνεχίζεται, σημαίνει ότι έχει επικρατήσει μια άλλη λογική. Αυτή η λογική είναι το Κράτος.
Το Κράτος ως ασφαλιστής
Δημιουργήθηκαν τρεις δημόσιες εγκαταστάσεις για να αναλάβουν.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες κινητοποίησαν 40 δισεκατομμύρια δολάρια μέσω του Development Finance Corporation, του ομοσπονδιακού οργανισμού χρηματοδότησης ανάπτυξης, με τη συμμετοχή εμπορικών ασφαλιστών, συμπεριλαμβανομένης της Chubb. Η Σαουδική Αραβία δημιούργησε μια ομάδα ναυτιλιακών ασφαλίσεων με επικεφαλής την Saudi Re, τον εθνικό αντασφαλιστή της. Η Ουκρανία δημιούργησε το Unity Facility, με τη συμμετοχή της Lloyd's, της ασφαλιστικής αγοράς με έδρα το Λονδίνο, και της Marsh, του διεθνούς μεσίτη.
Το κίνημα είναι συντονισμένο. Είναι επίσης μια παραδοχή. Όταν ο ιδιωτικός τομέας αποσύρεται, ο δημόσιος τομέας αναλαμβάνει την ευθύνη. Η συνέπεια είναι μια αυξανόμενη εθνικοποίηση του ναυτιλιακού κινδύνου. Αυτό που οι ασφαλιστές θεωρούσαν πολύ αβέβαιο για να είναι κερδοφόρο γίνεται δημόσιο βάρος.
Τα σημεία συμφόρησης
Στο Ορμούζ, οι ημερήσιες διελεύσεις έχουν μειωθεί από πάνω από 130 σε περίπου 20. Τα ασφάλιστρα κινδύνου φτάνουν έως και το 10% της αξίας του πλοίου. Η Marsh, η διεθνής μεσίτρια, τοποθετεί το μέγιστο στο 10%. Η McGill and Partners, μια άλλη διεθνής μεσίτρια, τοποθετεί το εύρος μεταξύ 3,5% και 10% ανάλογα με την περίοδο. Τα δύο εύρη επικαλύπτονται αλλά δεν συμπίπτουν.
Στην Ερυθρά Θάλασσα, τα ασφάλιστρα φτάνουν έως και το 7% της αξίας του πλοίου για τα νότια λιμάνια, σε σύγκριση με λιγότερο από 1% στις αρχές Ιουλίου 2026 για τα βόρεια λιμάνια. Για τα δεξαμενόπλοια που συνδέονται με τη Σαουδική Αραβία και φορτώνουν στο Γιανμπού, το λιμάνι άφιξης για τον αγωγό Ανατολής-Δύσης, τα ασφάλιστρα έχουν αυξηθεί σε περίπου 3% της αξίας του πλοίου. Στη Μαύρη Θάλασσα, η ζώνη κινδύνου επεκτάθηκε ώστε να καλύπτει σχεδόν ολόκληρη τη θάλασσα στις 16 Σεπτεμβρίου 2026. Μόνο το κόστος ασφάλισης αργού πετρελαίου φτάνει τα 7 έως 8 δολάρια ανά βαρέλι.
Ο αγωγός
Ο αγωγός Ανατολής-Δύσης της Σαουδικής Αραβίας, η χερσαία εναλλακτική λύση στα Στενά του Ορμούζ, χρησιμοποιείται για την εκτροπή αργού πετρελαίου στην Ερυθρά Θάλασσα. Εξάγει περισσότερα από 4 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα. Η υποδομή παράκαμψης δεν είναι πλέον απλώς μια εναλλακτική λύση· έχει γίνει μια κύρια αρτηρία.
Το σαράντα τοις εκατό του αργού πετρελαίου της περιοχής φεύγει πλέον από τον Κόλπο χωρίς να περάσει από το Στενό του Ορμούζ, σε σύγκριση με 17% πριν από τον πόλεμο. Τον Αύγουστο, σύμφωνα με τον Kpler, περισσότερο από το 70% του αργού πετρελαίου που διέρχεται από το Ορμούζ μεταφορτώθηκε στα ανοικτά των ακτών των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων ή του Ομάν. Δεν πρόκειται πλέον μόνο για θαλάσσια στενά.
Το Αόρατο
Η μέτρηση του όγκου της πετρελαϊκής κυκλοφορίας στο Στενό του Ορμούζ έχει γίνει από μόνη της σημείο διαμάχης. Η Kpler, η εταιρεία ανάλυσης θαλάσσιων εμπορευμάτων, αρχικά εκτίμησε την κυκλοφορία σε περίπου 4 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα. Ο Υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ ισχυρίστηκε 9 εκατομμύρια. Και τα δύο στοιχεία συνυπάρχουν, χωρίς η ενδιάμεση αναθεώρηση να επιβεβαιώνεται από ανεξάρτητη πηγή.
Αυτές οι διελεύσεις αντιπροσωπεύουν ένα αυξανόμενο μερίδιο της κυκλοφορίας. Το ποσοστό τους ποικίλλει. Σύμφωνα με τον Kpler, οι μισές από τις ροές που καταγράφηκαν στο Ορμούζ ήταν «σκιώδεις διελεύσεις», διακριτικές διαβάσεις με απενεργοποιημένους αναμεταδότες, σε σύγκριση με περίπου το ένα όγδοο έναν μήνα νωρίτερα. Σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, το ποσοστό των μη αναγνωρισμένων διελεύσεων δεν μειώθηκε ποτέ κάτω από το 44% και ξεπέρασε το 80% σε ορισμένες ακολουθίες.
Το ερώτημα δεν είναι πλέον ποιος ελέγχει τα σημεία συμφόρησης. Είναι ποιος θα αναλάβει τον κίνδυνο αύριο, αν τα κράτη δεν μπορούν πλέον να το κάνουν.
Πηγή: Georisk Watch
222%20(3)%20(3).jpg)
%20(1)%20(1).png)
.png)
%20(2)%20(1)%20(1).png)
0 comments: