Η γεωπολιτική αξία των Εθνικών Εορτών είναι ανυπολόγιστη σε συνδυασμό με τον γεωπολιτικό εθνικισμό και την γεωπολιτική θεολογία.
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωπολιτικός αναλυτής-αρχισυντάκτης του Mytilenepress και ιδρυτής-δημιουργός των επιστημονικών κλάδων του Γεωπολιτικού Εθνικισμού και της Γεωπολιτικής Θεολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Contact : survivroellas@gmail.com-
Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του συγγραφέα.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ.
Οι παρελάσεις, η ανάδειξη του πολιτισμού. η διατήρηση της ιστορικής μνήμης συμβάλουν στην ενίσχυση της εθνικής ταυτότητας.
Αναδεικνύουν κοινούς ιστορικούς αγώνες και την συλλογική μνήμη, υποστηρίζουν-ενισχύουν το πρώτο εθνικιστικό αξίωμα της Εκκλησίας του Δήμου της αρχαίας Αθήνας. Όμαιμον, Ομόγλωσσον, Ομότροπον και Ομόθρησκον. Κοινή θρησκεία, γλώσσα, ήθη-έθιμα και αίμα. Οι κοινοί αγώνες και οι αμυντικοί πόλεμοι ενάντια στα Διονυσιακά έθνη, δημιουργούν άρρηκτους ιστορικούς δεσμούς.
Οι Εθνικές εορτές ενισχύουν το εθνικό αίσθημα και συσπειρώνουν τους πολίτες γύρω από τις συλλογικές μνήμες και το έθνος, ειδικά σε περιόδους γεωπολιτικής έντασης και υβριδικών πολέμων.
Αυτή η χιλιετία υπερβαίνει τις απλές γεωπολιτικές δραστηριότητες-φιλοδοξίες, όπου κάθε πολιτισμός θεωρεί ότι είναι ο εκλεκτός του Θεού. Όλες οι μεγάλες δυνάμεις παρουσιάζουν αυτές τις πεποιθήσεις στις γεωπολιτικές τους επιδιώξεις. Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι ευαγγελικοί κύκλοι επηρεάζουν την εξωτερική πολιτική υπέρ του Ισραήλ, που θεωρείται ως το κέντρο ενός θεϊκού-Μεσσιανικού κόσμου. Στον Μωαμεθανικό κόσμο, οι φατρίες αντλούν έμπνευση από εσχατολογικά κείμενα για να δικαιολογήσουν τις μάχες τους. Αυτή την εποχή πιστεύουν ότι θα έρθει ο Μαγκντί !!! Αυτές οι ακραίες σέχτες διαμορφώνουν συμμαχίες, πολέμους, ενεργειακά συμφέροντα και ηγεμονικές φιλοδοξίες σε παγκόσμια κλίμακα.
Οι παγκόσμιοι γεωπολιτικοί ρυθμιστές κυριαρχούν στην διεθνή σκηνή. Το Ισραήλ και μεσσιανικός ο σιωνισμός με πυλώνα την γεωπολιτική Θεολογία της Παλαιάς Διαθήκης, ο ευαγγελικός χριστιανισμός των ΗΠΑ και το Τζιχαντιστικό Ισλάμ. Όλοι ερμηνεύουν τα γεγονότα και τους πολέμους ως γεγονότα που προαναγγέλλουν μια τελική ανατροπή στην ανθρωπότητα. Ο Μεσσιανικός-Διονυσιακός Σιωνισμός υποστηρίζει την δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ, για να προετοιμαστεί για την άφιξη του Μεσσία. Κατευθύνει πολιτικές όπως ο αποικισμός στην Δυτική Όχθη και η απόρριψη οποιωνδήποτε εδαφικών παραχωρήσεων. Από την πλευρά τους, οι Αμερικανοί ευαγγελιστές, βλέπουν στις κινήσεις του Ισραήλ το κλειδί για την επιστροφή του "Χριστού" που στην πραγματικότητα είναι ο αντίχριστος.
Για αυτό πιέζουν τον Λευκό Οίκο να στηρίξει άνευ όρων το Ισραήλ. Αυτή η σύγκλιση εσχατολογικών οραμάτων δημιουργεί αποτελεί ένα εκρηκτικό πεδίο γεωστρατηγικής, όπου κάθε πολιτισμός δικαιολογεί τις ενέργειές του ως μια θεϊκή αποστολή. Αυτό εξηγεί γιατί ορισμένοι πόλεμοι όπως αυτοί στη Συρία ή το Ιράκ, παίρνουν μια σχεδόν μυστικιστική διάσταση, ξεφεύγοντας από την καθαρά ορθολογική λογική. Από τα πανάρχαια χρόνια το Ισραήλ βρίσκεται στην καρδιά των πολέμων και των προφητειών. Η ταυτότητα της χώρας αμφιταλαντεύεται ανάμεσα σε ένα κοσμικό όραμα και σε μια μεσσιανική δυναμική που αποκτά μεγαλύτερη επιρροή. Ισραηλινές θρησκευτικές ομάδες που υποστηρίζονται από πολιτικά πρόσωπα, επιταχύνουν τον αποικισμό και ζητούν την ανοικοδόμηση του Ναού στην Ιερουσαλήμ για την υποδοχή του Μεσσία.
Αυτή η εσωτερική ένταση αποτυπώνεται στις στρατηγικές αποφάσεις της χώρας. Η προσάρτηση εδαφών, η πολιτική έναντι των Παλαιστινίων και οι σχέσεις με τις δυτικές δυνάμεις επηρεάζονται από θρησκευτικούς κύκλους. Οι θρησκευτικοί ηγέτες βλέπουν τις επιλογές του Ισραήλ ως ένα βήμα προς την εκπλήρωση των βιβλικών προφητειών. Παράλληλα η υποστήριξη των αμερικανικών ευαγγελικών κύκλων ενισχύει αυτή τη θέση, δημιουργώντας μια πολιτική-θρησκευτική συμμαχία όπου η πίστη υπαγορεύει διπλωματικούς προσανατολισμούς. Μακριά από το να είναι ένα απλό θέατρο εδαφικών συγκρούσεων, η Μέση Ανατολή γίνεται ένα πεδίο μάχης όπου οι προφητείες καθοδηγούν τις στρατηγικές των κρατών και των ένοπλων ομάδων, καθιστώντας αυτόν τον πόλεμο έναν αγώνα του οποίου η έκβαση υπερβαίνει το πολιτικό για να αγγίξει το ιερό.
Οι πόλεμοι είναι ζήτημα γεωπολιτικών και στρατηγικών συμφερόντων. Υπάρχει στον πυρήνα τους μια πρωτόγονη επιθυμία για κυριαρχία και ένας ηγεμονικός ανταγωνισμός στον οποίο μια δημοκρατία αντιμετώπιζε μια ολιγαρχία. Οι μεγάλες δυνάμεις του 21ου αιώνα δεν θα είναι πλέον εκείνες που διαθέτουν μόνο τα πιο επιβλητικά οπλοστάσια, αλλά εκείνες που μπορούν να συνδυάσουν το ιστορικό βάθος, με την επιστημονική αριστεία, βιομηχανική αυτονομία, τεχνητή νοημοσύνη, ψηφιακή κυριαρχία, ενεργειακή κυριαρχία, εξειδικευμένα δημογραφικά στοιχεία και μακροπρόθεσμο στρατηγικό όραμα.
Τα έθνη που ασπάζονται τον Διονυσιακό πολιτισμό όπως η Ελλάδα καταλήγουν στην παρακμή και τον αφανισμό. (1) Η αληθινή κυριαρχία ξεκινά πάντα με την πνευματική-πολιτιστική δύναμη. Ένα έθνος που δεν παράγει την δική του Αριστόκλεια-πολιτιστική σκέψη αναπόφευκτα καταλήγει να εφαρμόζει τα Διονυσιακά δόγματα του Γεωπολιτικού άξονα 666 (ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ-ΕΕ) η του Γεωπολιτικού άξονα 888 (Ρωσία-Κίνα και Ιράν).
Αυτή η διαπίστωση θίγει το πρόβλημα της πνευματικής και πολιτιστικής εξάρτησης από τον Διονυσιακό πολιτισμό. Όταν μια κοινωνία σταματά να παράγει πρωτογενή-Αριστόκλειο πολιτισμό, φιλοσοφία, επιστήμες τέχνη και ιδέες, μετατρέπεται νομοτελειακά από δημιουργός σε παθητικό-Διονυσιακό καταναλωτή, υιοθετώντας άκριτα τις αξίες και τις επιδιώξεις των ανθελλήνων Διονυσιαστών του γεωπολιτικού άξονα 666.. Η πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά αλλοτριώνεται, δίνοντας την θέση της σε εισαγόμενα πρότυπα. Η αδυναμία παραγωγής ιδεών συνοδεύεται συχνά από τεχνολογική και παραγωγική στασιμότητα.
Η κοινωνία δεν είναι σε θέση να ορίζει το μέλλον της και άγεται από τις κατευθύνσεις που διαμορφώνονται εκτός των συνόρων. Αντίδοτο σε αυτόν τον μαρασμό είναι η επένδυση στην παιδεία, την έρευνα και την ενίσχυση της κριτικής σκέψης, ώστε ένας λαός να μπορεί να επεξεργάζεται τα δικά του δεδομένα και να προτείνει τις δικές του λύσεις.
Οι αυτοκρατορίες ανέρχονται, ακμάζουν και μετά παρακμάζουν. Ακόμη και η παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, δομημένη με τον Αριστόκλειο πολιτισμό, υπό Ελληνική διοίκηση και πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη κατέρρευσε και κατακτήθηκε από τους Γερμανούς στις 13 Απριλίου 1204. Οι πολιτισμοί επιβιώνουν όταν συνεχίζουν να παράγουν γνώση, να μεταδίδουν την μνήμη τους και να προετοιμάζονται για το μέλλον. Ο 21ος αιώνας θα είναι ο αιώνας των εθνών που θα είναι ικανοί να μετατρέψουν την συλλογική-πολιτιστική ιστορική μνήμη σε διαρκή κυριαρχία. Τα έθνη που δίνουν βαρύτητα μόνον στα εξοπλιστικά, την ΑΙ και την ενέργεια θα αφανιστούν.
Οι πολιτισμοί επιβιώνουν και εξελίσσονται μέσω της αδιάκοπης Αριστόκλειας γνώσης, της διατήρησης της συλλογικής μνήμης και του προνοητικού σχεδιασμού. Για να εξασφαλιστεί αυτή η συνέχεια, απαιτείται ένας συνδυασμός σύγχρονων πρακτικών και στρατηγικών: Παραγωγή Γνώσης: Η έρευνα, η τεχνολογική ανάπτυξη και η ελευθερία της έκφρασης επιτρέπουν την ανανέωση της σκέψης και την προσαρμογή στις σύγχρονες προκλήσεις. Μετάδοση Μνήμης: Η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, των παραδόσεων και της ιστορίας μεταδίδει τις αξίες από γενιά σε γενιά, συχνά μέσω της εκπαίδευσης και των τεχνών.
Προετοιμασία για το Μέλλον: Η βιωσιμότητα, η καινοτομία και η πρόβλεψη κρίσεων (όπως η κλιματική αλλαγή) είναι απαραίτητα συστατικά για τη μακροζωία ενός πολιτισμού. Ειδικότερα, η πρόσβαση στην ιστορική πληροφορία και η διάσωση της Αριστόκλειας-πολιτιστική; κληρονομιάς, είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την εθνική μας επιβίωση,
Ο εκτοπισμός, η αστικοποίηση, η μετανάστευση, οι επιτυχείς προσπάθειες εξάλειψης της κοινωνικής, πολιτιστικής και γλωσσικής αφομοίωσης από τον Διονυσιακό πολιτισμό κατέστρεψαν τους πυλώνες της συλλογικής-ιστορικής μνήμης του Αριστόκλειου πολιτισμού. Ο 21ος αιώνας θα δοκιμάσει την στρατιωτική ισχύ, και την συλλογική νοημοσύνη των εθνών (Αριστόκλειων και Διονυσιακών) που είναι ικανά να συνδυάσουν την ιστορική μνήμη και την καινοτομία, τα ήθη-έθιμα, την γλώσσα και το ανοιχτό πνεύμα, προκειμένου να οικοδομήσουν ένα αξιοπρεπές, ελεύθερο και κυρίαρχο μέλλον.
Οι αυτοκρατορίες κυριαρχούν προσωρινά μέσω της πολιτικής ή στρατιωτικής ισχύος και καταρρέουν όταν δεν έχουν Αριστόκλειο υπόβαθρο. Η μόνη αυτοκρατορία που είχε διάρκεια ζωής 880 χρόνια ήταν το Imperium Romanum με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη. Αυτό διότι είχε ως θεμέλια τον Μέγα Αριστοκλή και τον Ιησού Χριστό.
Ο Αριστόκλειος πολιτισμός διαρκεί στο διηνεκές μέσω της πνευματικής του κληρονομιάς και της παγκόσμιας Αριστόκλειας αυτοκρατορίας. Ο Αριστόκλειος πολιτισμός είναι η μεγαλύτερη και ισχυρότερη αυτοκρατορία σε ολόκληρη την οικουμένη Οι συλλογικές μνήμες, η γλώσσα, η Αριστόκλεια παιδεία, οι τέχνες, και η Μητέρα πάντων των επιστημών η Φιλοσοφία είναι τα θεμέλια που μας επιτρέπουν να επιβιώνουμε ακόμα και μετά την κατάρρευση των κρατικών υποδομών η την κατάλυση του συντάγματος και την κατάκτηση της χώρας όπως έγινε στην σύγχρονη Ελλάδα..(1)
Ευτυχώς για τον Ελληνισμό οι μεγάλες δυνάμεις δεν στηρίζονται στον Αριστόκλειο πολιτισμό, εκτός από την Ρωσία. Eν μέρη ο Ρωσικός λαός βασίζεται στον Αριστόκλειο πολιτισμό Επίσης το Ισραηλινό έθνος στηρίζει την παγκόσμια κυριαρχία του στην γεωπολιτική θεολογία της παραποιημένης Παλαιάς Διαθήκης.
Η σταύρωση και η Ανάσταση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. η Άλωση της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τους Γερμανούς (1204 μ.Χ.). Η άλωση της Βασιλεύουσας το 1453, η επανάσταση του 1821 και η Εορτή των δύο μεγαλύτερων εθνικών ευεργετών οι οποίοι άλλαξαν την παγκόσμια ιστορία. Δυστυχώς κάποιοι θλίβονται-θρηνούν και οδύρονται για τον απόγειον του Ελληνισμού. Λυπούνται-υποφέρουν και για αυτό προσπαθούν μέσα από την πλαστογράφηση της ιστορίας να παρουσιάσουν διαφορετικά τα γεγονότα.
Το απόγειον του Ελληνισμού- Αριστόκλειου πολιτισμού μέσο της Ορθοδοξίας, αποτελεί μέγα βάρος και προκαλεί πόνο-θλίψη και οργή στους πιστούς του Διονυσιακού πολιτισμού. Γατί το Imperium romanum από κράτος του Savaziou-Διόνιυσου, έγινε η αυτοκρατορία του Χριστού και των Ελλήνων με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη. Δυστυχώς οδύρονται και παραποιούν οργανωμένα την ιστορία. Είναι προφανές ότι η Διονυσιακή κουλτούρα έχει προκαλέσει σε κάποιους συνανθρώπους μας ψυχικές και νοητικές επιπλοκές. Αυτό είναι μια φυσιολογική συνέπεια όλων όσων εφαρμόζουν τα Διονυσιακά αξιώματα με τις παρά φύσιν ερωτικές πράξεις.
Μόνον ο Χριστός θέλει τους Έλληνες, διότι ο καλός Θεός-Δημιουργός του Αριστοκλέους είναι αιτία μόνον για ότι καλό συμβαίνει.. Για αυτό ενσαρκώθηκε ήρθε δίδαξε, έκανε θαύματα, σταυρώθηκε και αναστήθηκε και παράλληλα δημιούργησε τις προϋποθέσεις για το απόγειον του Ελληνισμού σε παγκόσμιο επίπεδο στον πολιτισμό, την θεολογία, την πολιτική, τον στρατό, την κοινωνία και την γεωπολιτική.
Αυτό σε επιστημονικό γεωπολιτικό-ιστορικό επίπεδο είναι εμφανές γιατί ο Θεάνθρωπος επέτρεψε την ένωση του Αριστόκλείου πολιτισμού με τον Χριστιανισμό και δημιούργησε τις γεωπολιτικές προϋποθέσεις για να ανάληψη διοικήσεως του Ρωμαϊκού κράτους από τους Έλληνες. Μέσα από την Χριστιανική πίστη-ηθική αναγεννήθηκαν οι Έλληνες του μεσαίωνα, για αυτό απελευθερώθηκαν χωρίς να πολεμήσουν και στην συνέχεια ανέλαβαν την διοίκηση του Ιmperium Romanum. Αυτό το γεωπολιτικό-πολιτιστικό και ιστορικό επίτευγμα δεν το έχει επιτύχει κανένα άλλο έθνος.
Μόνον οι Έλληνες το επέτυχαν. Ούτε στον μέλλον θα επιτευχθεί κάτι παρόμοιο. Εκτός αν γίνει με τεχνητά μέσα από τους παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού, με στόχο να εξαπατήσουν τις εξαθλιωμένες μάζες και να παρουσιαστούν ως "ισάξιοι" του του Αρίστοκλειου πολιτισμού-Ελληνισμού. Επίσης στις πιο κρίσιμες ιστορικά στιγμές από καταβολής του έθνους, ο Σωτήρας-Λυτρωτής Χριστός έστειλε τον κορυφαίο Στρατηλάτη όλων των εποχών στην παγκόσμια ιστορία, και το μοναδικό φαινόμενο, τον Θεόσταλτο Έλληνα που αναπαύεται στο Έβδομον.
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ.
Το Imperium Romanum του Βοσπόρου είχε διάρκεια ζωής 1204 χρόνια εξαιτίας του Αιρστόκλειου πολιτισμού και της Ορθοδοξίας. Η παγκόσμια πολιτισμική-Αριστόκλεια αυτοκρατορία μέσα από την ένωση της με τον Χριστιανισμό θα εξελιχθεί σε παγκόσμια δύναμη σε πνευματικό-πολιτιστικό, πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο.
Αντιθέτως η Διονυσιακές αυτοκρατορίες διαλύονται. Η πρώτη παγκόσμια αυτοκρατορία που δημιούργησαν οι Ιουδαίοι-Σιωνιστές με στόχο την κατάκτηση του Αρχαίου Ελληνικού κόσμου ήταν η Περσική αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών.
Με την κατάκτηση της η Ιουδαϊκή αριστοκρατία αποφάσισε να δημιουργήσει την Ρωμαϊκή δημοκρατία-αυτοκρατορία. Ο βασικός γεωστρατηγικός στόχος για την ίδρυση της Ρωμαϊκής δημοκρατίας-αυτοκρατορίας, ήταν η επανασύσταση του Περσικής αυτοκρατορίας με στόχο ο Ελληνισμός να είναι εγκλωβισμένος ανάμεσα σε δύο παγκόσμιες αυτοκρατορίες.
Με την κατάκτηση την Περσικής-Διονυσιακής αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών από τον Μ. Αλέξανδρο, οι παράγοντες της Διονυσιακής κουλτούρας αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια Διονυσιακή αυτοκρατορία από τα δυτικά. Για αυτό δημιούργησαν το Imperium Romanum. Στόχος να είναι ο Ελληνισμός ανάμεσα σε δύο παγκόσμιες-Διονυσιακές αυτοκρατορίες. Σε περίπτωση που απελευθερωθούν οι πρόγονοι μας από τον Ρωμαϊκό ζυγό, να επιτεθεί στους Έλληνες του μεσαίωνα η Περσική αυτοκρατορία των Σασσανιδών. Οι πρόγονοι μας απελευθερώθηκαν από την Ρωμαϊκή δουλεία και στην συνέχεια τους ανατέθηκε η εξουσία του Ρωμαϊκού κράτους από τον Άγιο-Μέγα Κωνσταντίνο.
Στην συνέχεια οι Έλληνες ως διοικητές του Imperium Romanum του Βοσπόρου, θα κατακτήσουν την Διονυσιακή-Περσική αυτοκρατορία. Συνεπώς κατακτώντας ειρηνικά την ελευθερία τους και την διοίκηση του Ρωμαϊκού κράτους, επέτυχαν στην συνέχεια την κατάκτηση της Περσικής αυτοκρατορίας. Μετέτρεψαν την δυτική-Διονυσιακή αυτοκρατορία σε Ελληνοχριστιανική χωρίς να χρειαστεί να πολεμήσουν.
Με όπλα τον πολιτισμό και την Χριστιανική θρησκεία, είμαστε το μοναδικό έθνος στον κόσμο που κατέκτησε την ελευθερία του και διοίκησε μια παγκόσμια αυτοκρατορία. Ένα ακόμη ασύλληπτο παγκόσμιο επίτευγμα του Ελληνισμού, που δεν επέτυχε και δεν θα επιτύχει κανένα άλλο έθνος.
Αν και δεν ήταν στόχος του Μ. Αλέξανδρου, εν τούτοις μέσα από την κατάκτηση του Περσικού έθνους δημιουργήθηκαν οι γεωστρατηγικές-γεωπολιτικές συνθήκες για την ίδρυση της Ρωμαϊκής "δημοκρατίας" η οποία στην συνέχεια ονομάστηκε αυτοκρατορία.
Με την κατάκτηση της Περσικής αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών και κάτω από τις γεωστρατηγικές-γεωπολιτικές συνθήκες που διαμορφώθηκαν, έλαβαν την απόφαση οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού να ιδρύσουν την Ρωμαϊκή "δημοκρατία".
Ένας ακόμη σημαντικός λόγος για την ίδρυση του Imperium Romanun ήταν ο ταχύτατος εξελληνισμός του Ισραηλινού έθνους.
Ο Αριστόκλειος πολιτισμός ως η κορυφαία πολιτιστική αυτοκρατορία της ανθρωπότητας αποκτά διαχρονικά εκατομμύρια υποστηρικτές. Το ίδιο έγινε με τις κατακτήσεις του Αλέξανδρου όπου διαδόθηκε ο πολιτισμός των Ελλήνων. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι οι Ραββίνοι εκείνης της εποχής αντιμετώπιζαν σοβαρότατα προβλήματα και δεν ήταν σε θέση να αποτρέψουν τον εξελληνισμό επιφανών Ιουδαίων. Για να μην επιδεινωθεί η κατάσταση και χαθεί εντελώς ο έλεγχος αποφάσισαν να προκαλέσουν ένα ισχυρότατο σοκ στο Ισραηλινό έθνος. Σε άρχοντες και τον λαό.
Οι Εβραίοι είχαν την πιο προνομιακή μεταχείριση από οποιοδήποτε άλλο έθνος της παγκόσμιας-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ενδεικτικό μεταξύ πολλών άλλων ήταν το ιστορικό γεγονός της εντολής του Μέγα Θεοδόσιου να ξανακτίσουν οι Έλληνες-Χριστιανοί την Ιουδαϊκή Συναγωγή που γκρέμισαν και η οποία βρισκόταν δίπλα στην Αγία Σοφία !!! Πως γίνεται το έθνος που σταύρωσε τον Χριστό για έχει σκανδαλώδη-προνομιακή μεταχείριση και υψηλές πολιτικές θέσεις στην κορυφαία Χριστιανική αυτοκρατορία του κόσμου ;
Είναι προφανές ότι η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία δημιουργήθηκε από τους Σιωνιστές παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού, για να αποφευχθεί ο οριστικός εξελληνισμός, ενός μεγάλου τμήματος των Ισραηλιτών. Ποτέ κανένα κατακτημένο έθνος δεν γνώρισε επί τόσους αιώνες μεγάλα προνόμια και να έχει το δικαίωμα να συμμετοχή στην πολιτική διοίκηση της αυτοκρατορίας. Οι Εβραίοι για πολλοστή φορά αποτελούν παγκόσμιο φαινόμενο.
Μια ακόμη σημαντικότατη αιτία για την δημιουργία της Ρώμης ως παγκόσμιας Διονυσιακής αυτοκρατορίας ήταν χρονική. Οι παράγοντες της Διονυσιακής κουλτούρας ήθελαν να έχουν όλο τον απαραίτητο χρόνο να επανασυστήσουν την Περσική αυτοκρατορία χωρίς εμπόδια και περισπασμούς.
Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία με πρωτεύουσα την αρχαία Ρώμη, ήταν δημιούργημα των Σιωνιστών-παγανιστών. Οι ίδιοι οι Ρωμαίοι συγκλητικοί δημοσίως με μεγάλη υπερηφάνεια έλεγαν ότι η αρχαία Ρώμη ήταν η νέα πόρνη Βαβυλώνα (G Beck-Η Bυζαντινή χιλιετία). Για όσους δεν γνωρίζουν η Βαβυλώνα ήταν πριν από την Ρώμη το παγκόσμιο κέντρο της αρχαίας θρησκείας. Οι Ιουδαίοι προσπάθησαν με κάθε τρόπο, να πάρουν πίσω την αυτοκρατορία τους, από την ημέρα, που ανέλαβαν, την διοίκηση του Ρωμαϊκού κράτους, οι Έλληνες. Δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι το κράτος των σιωνιστών και του Εωσφόρου, έγινε η Αυτοκρατορία του Χριστού και των Ελλήνων.
Οι αρχαίοι Σιωνιστές ως γνήσιοι συνεχιστές των παραδόσεων τους ήταν παγανιστές και πίστευαν στον θεό Savazio, για αυτό έφεραν την Ολύμπια θρησκεία στην Ελλάδα
Στην Ελληνική μυθολογία-ιστορία με το όνομα Σαβάζιος είναι γνωστή μία αρχαία θεότητα. Ετυμολογικά το δεύτερο συνθετικό του ονόματος (-ζιος) προέρχεται από την ρίζα Dyeus. Aπό εκεί βγαίνουν και οι λέξεις Δίας και θεός, (Λατινικά deus). Στην κλασική Ελλάδα τον ονόμασαν Διόνυσο. Ο "θεός" Σαβάζιος είναι ο Διόνυσος (Λεξικό Σούδα). Ο Σαβάζιος αποτελεί τον βασικότερο και σημαντικότερο "θεό" του Ιουδαϊκού έθνους.
Ο βιογράφος, φιλόσοφος, ιστορικός, θεουργός και αρχιερέας του μαντείου των Δελφών Πλούταρχος γράφει στα Συμποσιακά του (ΙV 6) ,ότι οι Εβραίοι λάτρευαν τον Διόνυσο, και ότι η ημέρα των Σαββάτων ήταν εορτή του Σαβαζίου !!! Ένας μύστης αναφέρει την πραγματική θρησκεία των Ισραηλιτών. Διαβάστε σχετικά το αρχαίο κείμενο των Συμποσιακών. (1) O Φρυγικός Savazios είναι ο "θεός" των αχαλίνωτων ερωτικών οργίων-σεξουαλική μαγεία και των καταστροφών. Για αυτό μοιραζόταν την διοίκηση του Φοινικικού μαντείου των Δελφών με τον έτερο "θεό" των καταστροφών, τον Ιουδαϊκής καταγωγής Απόλλων.
Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ.
Ο Διονυσιακός πολιτισμός εκτός από τον αρχαίο Ελληνικό κόσμο, συμπαρέσυρε στην καταστροφή και την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Μια από τις βασικές αιτίες παρακμής της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ήταν ο θεσμός της σεξουαλικής διαφθοράς και της δουλείας. Αυτός ο θεσμός εμπόδισε την εξέλιξη της κοινωνίας και οικονομίας, καθώς λειτούργησε αποτρεπτικά στην ανάπτυξη νέων παραγωγικών σχέσεων.
Η πτώση της αυτοκρατορίας ήταν πλέον προδιαγεγραμμένη. Οι απλοί Ρωμαίοι στην πλειοψηφία τους ήταν άνεργοι. Ήταν μια εξαθλιωμένη μάζα, μία υποταγμένη τάξη, που το μόνον που ζητούσε ήταν σεξ, σεξουαλική διαφθορά, άρτο και θεάματα. Επίσης μεταξύ πολλών άλλων δεινών, η τοκογλυφία είχε γίνει μiα τεράστια κοινωνική μάστιγα.
Η διοικητική παραλυσία, η κοινωνική εξαθλίωση- σεξουαλική διαφθορά και ο ηθικός ξεπεσμός, ήταν άνευ προηγουμένου στην παγκόσμια ιστορία. Η ηθική με την πνευματική κατάπτωση επέφεραν την σήψη-παρακμή, την απελπισία, την αδιαφορία και την αδράνεια. Ο χρόνος πλέον κυλούσε αντίστροφα για την πανίσχυρη-παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Ο ηθικός ξεπεσμός στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα, στην αριστοκρατία της Ρωμαϊκής κοινωνίας, ήταν δίχως προηγούμενο. Η αριστοκρατία ακολουθούσε κατά πόδας τους αυτοκράτορες. Οι ακολασίες τους και τα αχαλίνωτα σεξουαλικά όργια τους, έμειναν στην ιστορία. Οι πρόστυχες δεν βρίσκονταν μόνον μέσα στα παλάτια των αυτοκρατόρων, αλλά σχεδόν σε όλα τα σπίτια των ευγενών-αξιωματούχων Ρωμαίων.
Η έκφυλη-άρχουσα Ρωμαϊκή τάξη, στις θρησκευτικές τελετές έκανε τρομερά όργια. Εξαντλημένοι οι Ρωμαίοι μετά από τόση σήψη-παρακμή, έπεφταν σε βαριά κατάθλιψη και αδράνεια. Πολλοί Ρωμαίοι αηδιασμένοι από τέτοιου είδους ανήθικες απολαύσεις, και από τον άρρωστο-εωσφορικό τρόπο ζωής αυτοκτονούσαν. Άλλοι ήταν σωματικά-ψυχικά ερείπια, και επιθυμούσαν μία καινούρια ζωή.
Ο ηθικός ξεπεσμός δεν περιορίζονταν μόνον στις ανώτερες κοινωνικές τάξεις, καθώς έφτανε ως τα κατώτερα στρώματα της κοινωνίας. Οι κατώτερες τάξεις με την σειρά τους, έκαναν ότι μπορούσαν, προκειμένου και αυτές να ανέβουν στην κλίμακα της ανηθικότητας και του εκφυλισμού. Ο θεσμός του γάμου είχε εξευτελισθεί, οι οικογένειες είχαν διαλυθεί, η κοινογαμία είχε γενικευθεί, οι άνδρες και οι γυναίκες συναγωνιζόταν στην πορνεία, όπως γίνεται και στην εποχή μας. Η πορνεία είχε λάβει ανεξέλεγκτες και φοβερές διαστάσεις.
Η ανηθικότητα και τα όργια έχουν και αυτά τα όριά τους. Για αυτό αηδιασμένοι και αυτοί από αυτόν τον αδιέξοδο Ρωμαϊκό τρόπο ζωής, εναπόθεσαν τις ελπίδες τους για μία καλύτερη ζωή στον πραγματικό Σωτήρα – Λυτρωτή, τον Ιησού Χριστό.
Ο ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
Δεν ήταν τυχαία ιστορικά γεγονότα ότι ο Τίμιος Σταυρός βρέθηκε για πρώτη φορά επί βασιλείας του Αγίου Κωνσταντίνου, όταν παραχωρήθηκε η Ρωμαϊκή εξουσία στους Έλληνες και επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα από τον πρώτο Έλληνα αυτοκράτορα που ανέβηκε στον Ρωμαϊκό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως.
Τα δύο μεγίστης-παγκόσμιας σημασίας γεγονότα δείχνουν ότι οι αναγεννημένοι από την Ορθοδοξία Έλληνες, είχαν την ευλογία και την απόλυτη στήριξη του Χριστού να διοικήσουν την παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία για να διδάξουν τον Θεό-Δημιουργό του Μέγα Αριστοκλή και τον Ελληνικό πολιτισμό στα έθνη κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους.
Ότι είμαστε ως έθνος το οφείλουμε στον Χριστό, τον Άγιο Κωνσταντίνο, την Αγία Ελένη, τον Μέγα Αριστοκλή, τον Ηρόδοτο και στους τρεις Ιεράρχες. Για την αλλαγή της παγκόσμιας ιστορίας, για όλα τα κοσμοϊστορικά γεγονότα αιτία είναι ο Ιησούς Χριστός, ο Άγιος Κωνσταντίνος, η Αγία Ελένη, οι τρεις ιεράρχες και ο Μέγας Αριστοκλής. Εκείνοι άλλαξαν την ιστορία της ανθρωπότητας. Ήταν η αιτία για την δημιουργία της πρώτης και μοναδικής Ορθόδοξης- παγκόσμιας αυτοκρατορίας.
Ήταν οι δημιουργοί της πρώτης και μοναδικής Ορθόδοξης- παγκόσμιας αυτοκρατορίας. Ο Κωνσταντίνος αντιλαμβάνεται ότι ήδη έχουμε μια αλλαγή στην παγκόσμια ιστορία καθώς ο Ιουδαϊκός χριστιανισμός άρχισε να εξελληνίζεται μέσα από την χρήση της Ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού. Την αλλαγή αυτή την θεμελίωσαν οριστικά οι τρεις ιεράρχες με την είσοδο των διδαχών του Αριστοκλή στον χριστιανισμό.
Η μεταστροφή της Ορθοδόξου πίστεως από τον Διονυσιακό-Ιουδαϊκό στον Ελληνικό πολιτισμό, δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την παγκοσμιότητα της Ορθοδοξίας, του Ευαγγελίου, του κλασικού πολιτισμού και του Ελληνικού Imperium Romanum.
Ο Μέγας Αριστοκλής μαζί με τον σωτήρα Ιησού Χριστό διαμόρφωσαν ηθικά και πνευματικά ολόκληρη την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, διότι εξ αρχής ο Χριστιανισμός με τον Ελληνισμό, είχαν τα ίδια ηθικά αξιώματα στους περισσότερους τομείς. Ενδεικτικό περί αυτού ήταν ότι τρία από τα τέσσερα Ευαγγέλια γράφτηκαν απευθείας στην Ελληνική γλώσσα, όπως επίσης οι πράξεις των Αποστόλων, οι επιστολές του Αποστόλου των εθνών Παύλου, καθώς και τα πρώτα άρθρα της Ορθόδοξης, Χριστιανικής θεολογίας.
Η ίδρυση της παγκόσμιας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τους Ιουδαίους ένωσε όλη την οικουμένη. Αυτό έφερε την υποταγή των εθνών, κατάργησε τα σύνορα στην Μεσόγειο, Ευρώπη, Μικρά Ασία. Βόρεια Αφρική κλπ, και σχημάτισε την πατρίδα που γεννήθηκε η Ελληνορθοδοξία. παράλληλα δημιούργησε τις προυποθέσεις για την απελευθέρωση του Ελληνικού έθνους, το οποίο έφτασε στο απόγειο του, με την ανάληψη διοικήσεως του Ρωμαϊκού κράτους.
Οι Έλληνες των μεσαιωνικών αιώνων μέσα από την ηθική, την πίστη και την παιδεία έγιναν κληρονόμοι μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας (Ρωμαϊκή) και μια παγκόσμιας θρησκείας (Χριστιανισμός). Ο Χριστιανισμός αναδύθηκε και έγινε παγκόσμια θρησκεία με την εισαγωγή των Πλατωνικών διδασκαλιών από τους τρείς ιεράρχες και η αρχαία Ελληνική σοφία διασώθηκε και διατηρήθηκε στους αιώνες μέσα από την ενσωμάτωση της στην Ορθόδοξη-Χριστιανική πίστη. Κυριολεκτικά ο Ελληνισμός αναστήθηκε από την Ορθοδοξία.
Ήδη από την εποχή του Αγίου Κωνσταντίνου έχουμε μια αλλαγή στην παγκόσμια ιστορία καθώς ο Ιουδαϊκός χριστιανισμός άρχισε να εξελληνίζεται μέσα από την χρήση της Ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού. Την αλλαγή αυτή την θεμελίωσαν οριστικά οι τρεις ιεράρχες με την είσοδο των διδαχών του Αριστοκλή στον χριστιανισμό. Οι Έλληνες με το που αναλαμβάνουν την διοίκηση του Ρωμαϊκού κράτους, έχουν πλήρη συνείδηση της πολιτιστικής και θρησκευτικής ανωτερότητας τους.
Ο σκοπός των Τριών Ιεραρχών ήταν η ενοποίηση του Ρωμαϊκού κράτους μέσω της χριστιανικής πίστεως και της Ελληνικής παιδείας. Η Ορθοδοξία και ο Αριστόκλειος πολιτισμός ήταν τα βασικά στοιχεία συνοχής για να αντιμετωπίσει το Ελληνικό-Ρωμαϊκό έθνος, τον μόνιμο κίνδυνο λόγω των διαφορετικών λαών. Οι Άγιοι πατέρες θεμελίωσαν την πολιτική ιδεολογία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, επάνω στο αξίωμα της χριστιανικής οικουμενικότητας, του Ελληνικού πολιτισμού και των Ρωμαϊκών πολιτικών αξιωμάτων.
Το Ρωμαϊκό κράτος συνέχισε να υπάρχει εξαιτίας του Χριστού, του Αγίου Κωνσταντίνου και των τριών Ιεραρχών. Χωρίς την ένωση του Χριστιανισμού και του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού, ήταν αδύνατον να γίνει το έθνος μας, παγκόσμια αυτοκρατορία και να φτάσει στην κορυφή του κόσμου.
Ο Ελληνικός πολιτισμός και ο Χριστιανισμός θα ενωθούν ώστε να γίνει για μία και μοναδική φορά η Ελλάδα παγκόσμιο κρατικό μόρφωμα. Ο Χριστός και ο Αριστοκλής-Πλάτωνας υπήρξαν τα θεμέλια της αυτοκρατορίας και του έθνους. Από εκεί ο Ελληνισμός θα πάρει αστείρευτες δυνάμεις για να μεγαλουργήσει και να επιβιώσει. Οι πατέρες της Ορθοδοξίας, κράτησαν ότι πολύτιμο είχε ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός, όπως οι διδασκαλίες του Πλάτωνα-Αριστοκλή, ενώ παράλληλα χρησιμοποίησαν την κορυφαία γλώσσα στον κόσμο την Ελληνική. Ο Ελληνικός πολιτισμός δεν ήταν αρκετός από μόνος του για να φτάσει στην κορυφή του κόσμου το έθνος.
Για αυτό και έπρεπε να ενωθεί ο Ελληνικός πολιτισμός με τον χριστιανισμό, για να φτάσει ο Ελληνισμός στο απόγειον της δυνάμεως του. Η πολιτιστική διαδρομή του αρχαίου Ελληνικού κόσμου ενώθηκε με την Ορθοδοξία ως σώμα Χριστού, όταν οι Έλληνες θα αναλάβουν την ηγεσία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της Αγίας Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ο Ελληνικός-Ρωμαϊκός πολιτισμός βασίζεται σε μια πολυπολικότητα και σε ανταγωνιστικές αρχές με βασικούς πυλώνες τον Ιησού Χριστό και τον Μέγα Αριστοκλή. Είναι εμφανέστατη η δυναμική-καταλυτική συνύπαρξη ισορροπία μεταξύ του χριστιανικού πολιτισμού και του ελληνιστικού πολιτισμού.
Ο μέγιστος εκφραστής της Αρχαιότητας ο Αριστοκλής μαζί με τους τρεις Ιεράρχες θα δημιουργήσουν της βάσεις για την οικουμενικότητα, την διαχρονικότητα του Ελληνισμού και της Χριστιανικής, Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Τα περισσότερα στοιχεία του αθάνατου Ελληνικού πνεύματος θα είναι πλέον μέσα στην Ορθόδοξη πίστη. Η εισαγωγή των διδασκαλιών του ύπατου των φιλοσόφων Πλάτωνα-Αριστοκλή από τους Αγίους Ιεράρχες, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι οι Έλληνες φιλόσοφοι ήταν μονοθεϊστές και ότι δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με το Φοινικικό δωδεκάθεο.
Μέσα από τα Πλατωνικά διδάγματα και τα ηθικά αξιώματα, ο Χριστιανισμός έγινε πολύ ευκολότερα αποδεκτός από τους Έλληνες, καθώς τους φάνηκε από την αρχή, ότι η Ορθοδοξία είναι κάτι πολύ οικείο, προς εκείνους. Το αποτέλεσμα ήταν με την εισαγωγή των διδαχών του Πλάτωνα, στον Χριστιανισμό, να έχουμε πολύ μεγάλη εξάπλωση, της νέας και ανερχόμενης θρησκείας στην αυτοκρατορία. Μόνον όσοι ήταν αγράμματοι δεν έγιναν Χριστιανοί, διότι δεν επέτυχαν να διεισδύσουν στα ουσιώδη νοήματα της Χριστιανικής διδασκαλίας. Η αλλαγή του Χριστιανισμού από τον Εβραϊκό, στον Ελληνικό πολιτισμό επέφερε την οικουμενικότητα της Ορθοδοξίας, του Ευαγγελίου, του κλασικού πολιτισμού και της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Έξω από την Ελληνική Ορθοδοξία άφησαν οι άγιοι Ιεράρχες, μόνο το δωδεκάθεο, τον Φοινικικό παγανισμό ως ανάξιο του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού και της Ορθοδοξίας. Πρόσθεσαν στον Χριστιανισμό μόνον ότι καλό είχε ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός μέσα από τα φιλοσοφικά αξιώματα του Αριστοκλή.
Οι Τρεις Ιεράρχες διέσωσαν ότι πολύτιμο είχε δημιουργήσει η ανθρώπινη διάνοια των Ελλήνων σοφών, συνδυάζοντας το πνεύμα του αρχαίου φωτός, με την διδασκαλία του Χριστού. Η σκέψη των Χριστιανών φιλοσόφων του 4ου αιώνα με βασικούς εκφραστές τον Μ. Βασίλειο, τον Άγιο Γρηγόριο, (Ναζιανζηνό-Θεολόγο), τον Άγιο Ιωάννη-Χρυσόστομο και τον Άγιο Γρηγόριο (Επίσκοπος Νύσσης), αποτελεί κομβικό σημείο για την ανάπτυξη της Ορθοδόξου πίστεως. Στις διδαχές και στα έργα τους είναι εμφανής η ιδεολογία του Αριστοκλή-Πλάτωνα. Οι Καππαδόκες νεοπλατωνικοί-φιλόσοφοι έρχονται στο πιο καθοριστικό χρονικό σημείο, να διαμορφώσουν και την Ορθόδοξη πίστη. Οι Έλληνες με το που αναλαμβάνουν την διοίκηση του Ρωμαϊκού κράτους, έχουν πλήρη συνείδηση της πολιτιστικής και θρησκευτικής ανωτερότητας τους
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΩΤΕΟΥΣΑ ΤΟΥ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
Το Imperium Romanum από Διονυσιακή αυτοκρατορία έγινε Αριστόκλεια κοσμοκρατορία.
Οι Έλληνες του μεσαίωνα έγιναν παγκόσμιοι ηγεμόνες. Για τους Σλάβους η Βασιλεύουσα ήταν το Τσάριγκραντ, η πόλη των αυτοκρατόρων. Οι Σκανδιναβοί ονόμαζαν την βασιλεύουσα Μίλγκαρθ, που σημαίνει η μεγάλη και η πιο σεβαστή πόλη από όλες στον κόσμο. Οι Σκανδιναβοί και πολλοί άλλοι λαοί θεωρούσαν ως τον μεγαλύτερο τίτλο τιμής, να υπηρετήσουν στον Ελληνικό-Αυτοκρατορικό στρατό, δίπλα στους πιο γενναίους βασιλιάδες ,στρατηγούς, αξιωματικούς, και στρατιώτες του κόσμου, τους Έλληνες. Οι Ισλανδοί ονόμαζαν τον Βόσπορο Σγιαβινταρσούντ, τα στενά των ευσεβών και την Αγία Σοφία, την θεωρούσαν ως το πιο θαυμαστό μέρος της οικουμένης.
Πολλοί προσκυνητές με προορισμό τους Άγιους τόπους είχαν ως απαραίτητη στάση την Βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη. Ως παγκόσμια πρωτεύουσα του μεσαίωνα στην Κωνσταντινούπολη, κατοικούσαν και αρκετές μειονότητες όπως Άραβες, Τούρκοι, Ιταλοί, Νορμανδοί, Φράγκοι, Γότθοι, Ούννοι κλπ. Η Αγία Σοφία ήταν η ωραιότερη Εκκλησία στον κόσμο και η Βασιλίδα των πόλεων γεμάτη με αλλοδαπούς προσκυνητές, πρεσβευτές ξένων χωρών, εμπόρους κλπ. Καμία άλλη πόλη σε ολόκληρο τον κόσμο δεν είχε τόσες Εκκλησίες-Μοναστήρια και φιλανθρωπικά ιδρύματα. Όλα τα υπόλοιπα έθνη πλην του Ιmperium Romanum, του Βοσπόρου, ήταν σε μεγάλη ηθική-πνευματική εξαθλίωση. (2)
Η γεμάτη από Χριστιανική ζωή Κωνσταντινούπολη-Βασιλεύουσα, γίνεται η πόλη με τα περισσότερα φιλανθρωπικά ιδρύματα στον κόσμο, την εποχή του μεσαίωνα.
Καμία άλλη πόλη του κόσμου δεν είχε τόσα φιλανθρωπικά ιδρύματα. Αυτό είναι το βασικότερο στοιχείο-αξίωμα που χαρακτηρίζει την αγάπη των Ορθοδόξων Ελλήνων προς τον Χριστό, και τους αδύναμους συνανθρώπους. Οι Έλληνες του μεσαίωνα γνωρίζουν καλά τι θα σημαίνει ελεημοσύνη –βοήθεια στον φτωχό, στον άστεγο, στον πεινασμένο, στον ανάπηρο. Για αυτό πάρα πολλοί Έλληνες εκείνες της εποχές, έκαναν πολλές ελεημοσύνες, από πραγματική Χριστιανική αγάπη.
Η πόλη των πόλεων η Κωνσταντινούπολη ήταν δίκαια ξακουστή ως η πόλη με τα περισσότερα νοσοκομεία, ορφανοτροφεία, γηροκομεία, φτωχοκομεία. Όλα αυτά τα ιδρύματα λειτουργούσαν δωρεάν, για τους φτωχούς υπηκόους του κράτους που ήταν άστεγοι-πένητες.
Βασικός χορηγός-δωρητής η Ελληνική-Ορθόδοξη Εκκλησία, ακολουθούσε η εκάστοτε αυτοκρατορική οικογένεια και οι ανώτερες κοινωνικές τάξεις. Το Έργο της ιερής φιλανθρωπίας, αναλάμβαναν τα θηλυκά μέλη των αυτοκρατορικών οικογενειών, όσο και των εύπορων οικονομικά τάξεων, διότι οι άνδρες απουσίαζαν, σε καθημερινή βάση, όλους εκείνους τους αιώνες στα πεδία των μαχών.
Η μεγαλοπρέπεια και ο πλούτος της Βασιλεύουσας εξέπληξε όλους τους επισκέπτες.
Σε όλες τις πλουσιότερες πόλεις του κόσμου, δεν υπήρχαν συγκεντρωμένα τόσα αγαθά όσο αυτά που βρέθηκαν στην Κωνσταντινούπολη. έγραψε ο Robert de Clari, ένας από τους συμμετέχοντες στην τέταρτη Διονυσιακή-Εωσφορική σταυροφορία. Μέχρι την καταστροφή της Τέταρτης Σταυροφορίας, η Κωνσταντινούπολη ήταν το μεγαλύτερο εμπορικό σταυροδρόμι στον κόσμο, που συνέδεε την Κίνα, την Ινδία, την Αραβία, την Ευρώπη και την Αφρική. Όλα τα ευρωπαϊκά βλέμματα στράφηκαν προς το μέρος της.
Η αυτοκρατορική εξουσία βασίζεται στους εκπαιδευμένους αξιωματούχους στον Αριστόλειο πολιτισμό πολιτισμό. Μια σημαντική-θεμελιώδης διαφορά των Ελλήνων και του Ιmperium Romanum του Βοσπόρου με την "Αγία Γερμανική αυτοκρατορία" ήταν ότι η πολιτική φιλοσοφία που καθοδηγούσε την άρχουσα τάξη στηριζόταν στην Αριστόκλεια παιδεία. Στον Αντίποδα η δυτική πολιτική-θεολογία αντλήθηκε από την Παλαιά Διαθήκη και την Διονυσιακή Κουλτούρα.
Το Ελληνικό έθνος έγινε κληρονόμος μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας και επίκεντρο της Ορθοδοξίας και του Αριστόκλειου πολιτισμού για όλη την οικουμένη. Το δικαίωμα των Ελλήνων βασιλέων να θεωρούνται νόμιμοι διάδοχοι των Ρωμαίων αυτοκρατόρων, δεν έχει αμφισβητηθεί σε όλη την διάρκεια ζωής της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Μόνο η Γερμανική άρχουσα τάξη διεκδικούσε τους τίτλους και τα εδάφη του Imperium Romanum του Βοσπόρου. Ακόμη και σε χώρες όπως η Γαλλία, η Ισπανία και η Βρετανία, που δεν υπήρχε περίπτωση να ανακτηθούν ως αυτοκρατορικά εδάφη, θεωρούσαν τον εκάστοτε Έλληνα-βασιλιά Κωνσταντινουπόλεως, ως τον υπέρτατο άρχοντα της γης.
Η κατάκτηση των εδαφών αυτών για τελευταία φορά από τον Ιουστινιανό, θεωρήθηκε ως νόμιμη επανάκτηση των αυτοκρατορικών δικαιωμάτων.
Ο εκάστοτε πάπας χρονολογούσε τα έγγραφα του, με βάση το έτος βασιλείας του Έλληνα αυτοκράτορα. Ο κάθε νεοεκλεγμένος πάπας ζητούσε την επικύρωση του αξιώματος του, από τον Έλληνα μονάρχη Κωνσταντινουπόλεως, η από τον έξαρχο της Ραβέννας.
Τον τέταρτο αιώνα έχουμε την θεολογική εδραίωση του Χριστιανισμού και του Imperium Romanum. Kατά τις Αγίες Οικουμενικές Συνόδους που έλαβαν χώρα δια την αναίρεση των αιρετικών δοξασιών και την υποστήριξη Ορθόδοξου Δόγματος έχουμε την ένωση της χριστιανικής Χριστιανικής πίστεως με την φιλοσοφία και την δημιουργία της Ελληνοχριστιανικής Θεολογίας. Οι μεγαλύτερες μορφές της παγκόσμιας ιστορίας έζησαν κατά την μεσαιωνική εποχή. Μέγας Κωνσταντίνος, Μέγας Ηράκλειος, το μοναδικό φαινόμενο ο Έλληνας που αναπαύεται στο Έβδομον (Μέγας Βασίλειος) και οι Τρείς Φωστήρες της Τρισηλίου Θεότητος.
Η ΕΥΡΕΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ.
Η Αγία Ελένη, η μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επικράτηση του Χριστιανισμού, εντοπίζοντας τον Τίμιο Σταυρό και ιδρύοντας ναούς, επηρεάζοντας βαθιά την ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Ορθόδοξης Εκκλησίας. O Άγιος Κωνσταντίνος θέλοντας να εδραιώσει δια παντός τον Χριστιανισμό, αναζητά τον Τίμιο Σταύρο. Αυτό το κάνει για θρησκευτικούς και γεωστρατηγικούς-γεωπολιτικούς λόγους, διότι μέσα από την καθιέρωση του Χριστιανισμού, η αυτοκρατορία, θα εξασφάλιζε, τα πιο ισχυρά θεμέλια, σε στρατιωτικό, πολιτικό, κοινωνικό και ηθικό επίπεδο.
Το 326 αναχώρησε για τους Αγίους Τόπους η ευσεβής μητέρα του αγία Ελένη, όπου έχτισε λαμπρούς ναούς και μοναστήρια. Επίκεντρο ήταν ο Πανάγιος Τάφος του Κυρίου. Στο σημείο εκείνο ο αυτοκράτορας Αδριανός είχε κτίσει το 135, κατά την δεύτερη καταστροφή της Ιερουσαλήμ, ναό της Αφροδίτης. Η Αγία Ελένη επιδόθηκε σε προσπάθειες για την ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού. Ύστερα από επίπονες ανασκαφές τελικά βρέθηκαν τρεις σταυροί, του Κυρίου και των δύο ληστών. Η πιστή Aυγούστα Ελένη με δάκρυα στα μάτια παρέδωσε τον Τίμιο Σταυρό στον Πατριάρχη Μακάριο, ο οποίος στις 14 Σεπτεμβρίου 335 μ.χ., τον ύψωσε στον Γολγοθά και τον τοποθέτησε στον ναό της Αναστάσεως, τον οποίο είχε ανεγείρει η αγία πάνω από τον Πανάγιο Τάφο. Ο ναός σώζεται μέχρι και σήμερα. Την ημέρα του τιμίου και ζωοποιού σταυρού, εορτάζουμε την διπλή ανεύρεση του Σταυρού στον οποίο μαρτύρησε ο Χριστός.
Την πρώτη εύρεση του από την Αγία Ελένη και την επανατοποθέση του, στα Ιεροσόλυμα το 630 μ.Χ. από τον Έλληνα-Χριστιανό αυτοκράτορα τον Ηράκλειο, από την Αγιοτόκο Καππαδοκία.
Δυο γυναίκες με το ίδιο όνομα άλλαξαν και καθόρισαν την Ελληνική και την παγκόσμια ιστορία. Η ωραία Ελένη ήταν η αιτία για την ανάκαμψη του Ελληνικού έθνους, εξαιτίας του πολέμου που προκάλεσε, όπως αναφέρει ο μεγάλος ρήτορας Ισοκράτης. Οι πρόγονοι μας μετά την νικηφόρα έκβαση του Τρωικού πολέμου, επέτυχαν να ανακάμψουν και να πάρουν πίσω αρκετές πόλεις, από τους Φοίνικες κατακτητές. Οι Ισαπόστολοι Κωνσταντίνος και Ελένη, είναι οι μεγαλύτεροι ευεργέτες του Ελληνισμού. Άλλαξαν την Ελληνική και την παγκόσμια ιστορία. Έκαναν τους Έλληνες διοικητές του παγκόσμιου-Ρωμαϊκού κράτους.
Για αυτό εσκεμμένα οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού κατηγορούν ως εκδιδόμενη την Αγία Ελένη. Εν τούτοις η αισχρότατες συκοφαντίες τους είναι εντελώς αβάσιμες. Εάν η Ισαπόστολος ήταν ιερόδουλη και μέτοχος των Διονυσιακών αξιωμάτων, δεν θα έκανε όλες αυτές τις προσπάθειες για τον Χριστιανισμό και την εύρεση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Είναι διαχρονικά αποδεδειγμένο ότι οι πιστοί του Διονυσιακού πολιτισμού μισούν θανάσιμα την Αριστόκλεια παιδεία και τον Χριστιανισμό. Το απόγειον της Διονυσιακής κακουργίας και φαιδρότητας είναι τα άρθρα-εργασίες που παρουσιάζουν την Ωραία Ελένη ως "αγία", και την Αγία Ελένη ως 'πόρνη" !!! (1) Διαβάστε σχετικά και πολύ προσεκτικά την παραπομπή ένα.
ΟΙ ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΕΣ-ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΕΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ. Οι παράγοντες της αρχαίας θρησκείας-Διονυσιακού πολιτισμού μισούσαν θανάσιμα τον Άγιο Κωνσταντίνο διότι έκανε τους Έλληνες διοικητές, της παγκόσμιας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Επίσης τον εχθρευόταν γιατί διέταξε το κλείσιμο, ενός ναού της Αφροδίτης στα Ιεροσόλυμα. Εκεί εκτός από γυναίκες, εκδιδόταν και άνδρες, ως παθητικοί κίναιδοι. Όλες αυτές οι ενέργειες υπέρ των Ελλήνων έκαναν τα σκοτεινά ιερατεία της Ολύμπιας θρησκείας, να μνησικακούν εναντίον του Αγίου Κωνσταντίνου. Για αυτό ετεροχρονισμένα σχεδόν 100 χρόνια μετά τον θάνατο του Αγίου, έβαλαν δικούς τους χρονογράφους να τον κατηγορούν ως “δολοφόνο”. Ο Κωνσταντίνος είχε παντρευτεί την Φαύστα.
Με τον Μαξέντιο που ήταν αδελφός της Φαύστας, πολέμησε ο Άγιος Κωνσταντίνος. Η Φαύστα θεωρούσε τον Άγιο υπαίτιο για τον θάνατο του αδελφού της, ο οποίος έχασε την ζωή του από πνιγμό κατά την διάρκεια της μάχης. Επίσης η Φαύστα φθονούσε τον Κρίσπο που ήταν γιος του Αυτοκράτορα, γιατί τον είχε αποκτήσει με άλλη γυναίκα.
Η Φαύστα έβλεπε τις ικανότητες του Κρίσπου για αυτό τον ζήλευε πολύ, καθώς οι γιοι που απέκτησε εκείνη με τον Αύγουστο, δεν είχαν ανάλογες ικανότητες με αυτές του Κρίσπου. Η ραδιούργα Φαύστα έψαχνε τρόπους να βγάλει από την μέση τον Κρίσπο, για αυτό του έστησε πλεκτάνη κατηγορώντας τον ότι δήθεν της επιτέθηκε για να την "βιάσει". Βέβαια δεν έμεινε εκεί καθώς ισχυριζόταν ότι "συνωμοτούσε" εναντίον του Αγίου Κωνσταντίνου, με σκοπό να του πάρει τον θρόνο. Ο Άγιος Κωνσταντίνος διέταξε να πιάσουν τον Κρίσπο, και να τον βάλουν στην φυλακή.
Κατά την διάρκεια κρατήσεως του Κρίσπου εκεί, κάποιοι πλαστογράφησαν την υπογραφή του αυτοκράτορα και σκότωσαν τον Κρίσπο, χωρίς εκείνος να έχει δώσει τέτοια εντολή. Πολύ σημαντικό είναι ότι ένας από τους μεγαλύτερους διώκτες του Αγίου Κωνσταντίνου, ο ειδωλολάτρης Ζώσιμος, αναγνωρίζει ότι όλα αυτά ήταν πλεκτάνες της Φαύστας. Όταν επέστρεψε η Αγία Ελένη στην Ρώμη, έμαθε για τις πλεκτάνες της Φαύστας εναντίον του εγγονού της, του Κρίσπου. Αμέσως η Αγία Ελένη τα ανέφερε όλα στον Άγιο Κωνσταντίνο. Ο Άγιος δεν αντέδρασε σε όσα του είπε η μητέρα του, ενώ η σύζυγος του Φαύστα πέθανε μερικά χρόνια αργότερα από μόνη της, όπως μας αναφέρει ο Ιερώνυμος ένας λατίνος χρονογράφος.
Εν τούτοις οι παγανιστές για να εκδικηθούν ετεροχρονισμένα τον Άγιο, με τους φιλικά προσκείμενους προς εκείνους χρονογράφους Ευτρόπιο, Σωκράτη Σχολαστικό και άλλους, ισχυρίστηκαν ψευδώς ότι ο Άγιος Κωνσταντίνος ήταν "δολοφόνος', με στόχο να αμαυρώσουν την μνήμη του. Για τις ίδιες ακριβώς αιτίες αναφέρουν ότι η Ισαπόστολος-Αγία Ελένη, ήταν "εκδιδόμενη" σε πανδοχεία της Βιθυνίας.
Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι τις συκοφαντίες περί δολοφονιών από τον Αύγουστο, δεν τις αποδέχεται ούτε ένας από τους μεγαλύτερους ανθέλληνες όλων των εποχών ο Έντουαρντ Γκίμπον. Ο Γκίμπον αναφέρει ότι η Φαύστα έζησε και δεν την δολοφόνησε ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος. Επίσης αναφέρει ο Άγγλος ιστορικός ότι όταν πέθανε ο γιος της Κωνσταντίνος ο νεώτερος, η Φαύστα ήταν εν ζωή, και τον έκλαψε ως μητέρα (Έντουαρντ Γκίμπον, The history of the dicline and fall of the roman empire, κεφάλαιο XVIII). O Γκίμπον όπως σας προανέφερα ως ένας από τους μεγαλύτερους ανθέλληνες, Όμως δεν δέχεται σε καμία των περιπτώσεων, τα ψεύδη εις βάρος του Αγίου περί δολοφονιών. Όλα αυτά είναι κατασκευασμένες πλεκτάνες, από σατανιστές χρονογράφους, οι οποίοι δεν ζούσαν καν την εποχή του Αγίου Κωνσταντίνου.
Δεν έχω τίποτε πιο πολυτιμότερο από την θρησκεία έγραψε σε μια επιστολή του ο Μέγας Κωνσταντίνος, ο Θεόσταλτος αυτοκράτορας και υπέρμαχος του Χριστιανισμού. Στις 28 Οκτωβρίου του 312 μ.Χ. μέγιστος των εθνικών μας ευεργετών κέρδισε μια αποφασιστική μάχη εναντίον του συνδιεκδικητή, του θρόνου Μαξέντιου στον ποταμό Τίβερη μερικά χιλιόμετρα έξω από την πρωτεύουσα. Πριν από την μάχη ο Μαξέντιος ζήτησε χρησμό όπως έκαναν όλοι οι μέτοχοι των Διονυσιακών αξιωμάτων, ο οποίος έλεγε ότι θα αφανιστούν οι εχθροί της Ρώμης. Ο Μαξέντιος ερμήνευσε το χρησμό ότι ήταν ευνοϊκός, Εν τούτοις διαψεύστηκε καθώς νικήθηκε από τον Άγιο Κωνσταντίνο και το πτώμα του ρίχτηκε στον ποταμό Τίβερη. Ο Αύγουστος Κωνσταντίνος ερμήνευσε την αναμέτρησή του με τον Μαξέντιο ως μάχη ανάμεσα στον Θεό και στην αρχαία θρησκεία. Κάθε νίκη του αποδιδόταν στην προστασία του Χριστού.
Ο Θεός είχε αποκαλυφθεί στον Άγιο με όραμα, Την παραμονή της μάχης με τον Μαξέντιο,, ο Κωνσταντίνος καθόταν έξω από την σκηνή του και αναλογιζόταν τις στρατηγικές του κινήσεις. Τότε εντελώς απρόσμενα είδε στον ουρανότα δύο πρώτα γράμματα του ονόματος του Χριστού, συνοδευμένα από την επιγραφή Εν Τούτω Νίκα (Lucii Caecilii liber ad Donatum Confessorem de Mortibus Persecutorum.). Το ίδο βράδυ σε όνειρο έλαβε την οδηγία να χαράξει το χριστόγραμμα και την επιγραφή στις ασπίδες των στρατιωτών του για προστασία και για να επικρατήσουν στην επικείμενη μάχη. Ο Κωνσταντίνος είχε την εύνοια του παντοδύναμου Θεού-Δημιουργού του Αριστοκλέους, Η μεγαλειώδης νίκη εδραίωσε την χριστιανική του πίστη. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού ο Αύγουστος έπεσε θύμα σπάνιου επιστημονικού φαινομένου.
Στην πραγματικότητα αυτό που είδε δεν ήταν τα δύο πρώτα γράμματα της λέξης Χριστός, αλλά μια σπάνια και επιστημονικά τεκμηριωμένη μορφή του φαινομένου της Άλω. Κατά την διάρκεια αυτού του φαινομένου οι ακτίνες του ήλιου συναντούν παγοκρυστάλλους, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα θεαματικό πρόσκαιρο σχήμα φωτεινού σταυρού με τον ήλιο στο κέντρο, το οποίο συμβαίνει και με το ουράνιο τόξο !!! Σύμφωνα με τους παγανιστές ο αυτοκράτορας ο οποίος άλλαξε την παγκόσμια ιστορία ήταν μειωμένης αντιλήψεως !!! Για αυτό εξαπατήθηκε από έναν φυσικό φαινόμενο !!!
Η ΠΑΓΚΣΟΜΙΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΗ ΠΕΡΣΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ.
Η Περσία βρίσκεται στο σταυροδρόμι αυτοκρατοριών από την Μεσόγειο έως την Κεντρική Ασία και έχει γίνει μάρτυρας της πορείας των διάφορων πολέμων και κατακτήσεων. Τα Περσικά εδάφη έχουν μεταμορφώσει ή καταστρέψει διάφορα έθνη. Για αυτό μεταξύ άλλων θεωρείται η Περσία (σημερινό Ιράν, τεράστιας γεωπολιτικής σημασίας από αρχαιοτάτων χρόνων.
Σε αντίθεση με το Αφγανιστάν η Περσία θεωρείται κομβικής σημασίας καθώς έχει τις ρίζες της σε μια βαθύτερη και μακρόχρονη ιστορία. Από τον Μέγα Αλέξανδρο και τον Μέγα Ηράκλειο μέχρι τους απογόνους του Τζένγκις Χαν, το βρετανικό και ρωσικό «Μεγάλο Παιχνίδι», η Περσία υπήρξε το πεδίο δοκιμών όπου τα όνειρα για αυτοκρατορίες έσβησαν.
Η Κληρονομιά των Αχαιμενιδών.
Η Περσία δεν ήταν απλώς ο στόχος αυτοκρατοριών. Ήταν η πρώτη παγκόσμια-Διονυσιακή αυτοκρατορία. Η Αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών ιδρύθηκε από τον Κύρο, εκτεινόταν από την κοιλάδα του Ινδού μέχρι το Αιγαίο Πέλαγος. Ήταν ένα μοντέλο αυτοκρατορικής-Διονυσιακής διοίκησης, ανοχής και υποδομής. Αλλά το η αποδοχή των Διονυσιακών αξιωμάτων και οι επιθέσεις στην Ελλάδα κατά την αρχαία και την μεσαιωνική περίοδο θα γινόταν η αχίλλειος πτέρνα της.
Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος εισέβαλε στην Περσία το 334 π.Χ., έθεσε υπό αμφισβήτηση τον παγκόσμιο Διονυσιακό πολιτισμό που υπηρέτησε με τόσο πάθος η Μητέρα του Ολυμπιάδα. Αν και νίκησε τον Δαρείο Γ΄ και έκαψε την Περσέπολη σε μια συμβολική πράξη κατάκτησης, η Περσία δεν εξαφανίστηκε. Αντίθετα διέλυσε Αλέξανδρο. Η αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου διαμελίστηκε όμως η Περσία επέζησε και επανήλθε πιο δυναμικά την μεσαιωνική περίοδο με την δυναστεία των Σασσανιδών !!! Καθώς η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επεκτεινόταν προς τα ανατολικά ήρθε επανειλημμένα σε συγκρούσεις με τις δυναστείες των Πάρθων και των Σασσανιδών της Περσίας. Αυτές οι συγκρούσεις διήρκεσαν αιώνες και εξάντλησαν τους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους της Imperiym Romanum.
Ενδεικτική ήταν η Μάχη στην οποία ο Ρωμαίος στρατηγός Κράσσος , o πλουσιότερος Ρωμαίος της εποχής του, ηγήθηκε μιας εκστρατείας και υπέστη μια από τις χειρότερες ήττες της Ρώμης. Η ήττα αποτέλεσε ένα τραγικό-γεωπολιτικό σύμβολο της Ρωμαϊκής δυναμικής. Ο συνετός στρατηγός Κράσσος που έσωσε την Ρώμη από τους επαναστατημένους σκλάβους τους Σπάρτακου, σκοτώθηκε εξαιτίας της αλαζονείας του. Ο Μέγας Ηράκλειος κατάφερε να αντιστρέψει τα παγκόσμια δεδομένα και να κατακτήσει την Περσική αυτοκρατορία κάτω από τις πιο δυσμενείς συνθήκες που βρέθηκε ποτέ στρατηγός-αυτοκράτορας. Μετά την μεγαλύτερη ήττα όλων των εποχών στην παγκόσμια ιστορία από βασιλιά Ηράκλειο, οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού δημιούργησαν τον Μωαμεθανισμό.
Η Αραβική Κατάκτηση της Περσίας. Η Ισλαμική κατάκτηση της Περσίας (633–654 μ.Χ.) σηματοδότησε το τέλος της Σασσανιδικής Αυτοκρατορίας. Εν τούτοις δεν ήταν το τέλος Περσικής-πολιτιστικής ταυτότητας. Οι Άραβες κέρδισαν τον πόλεμο όμως με την πάροδο του χρόνου, ο περσικός πολιτισμός, η γλώσσα και τα διοικητικά συστήματα επηρέασαν βαθιά τον ισλαμικό κόσμο. Το Χαλιφάτο των Αββασιδών παρά την Αραβική του προέλευση ήταν δομημένο επάνω στις Περσικές παραδόσεις. Πέρσες λόγιοι όπως ο Αβικέννας και ποιητές όπως ο Ρουμί διαμόρφωσαν την πνευματική ψυχή του Ισλαμικού κόσμου. Επί της ουσίας δεν είχαμε την καταστροφή μιας αυτοκρατορίας, αλλά για την Διονυσιακή μετενσάρκωσή της σε μια νέα μορφή. Η Περσία χάθηκε με την αρχαία της μορφή και συνέχισε μέσα από τον Αραβικό πολιτισμό που ήταν βαθιά Περσικός.
Τι καθιστά την Περσία τόσο τρομερή πρόκληση για τις αυτοκρατορίες;
Η Περσία είναι μια χώρα με ερήμους, βουνά και οροπέδια. Το έδαφός της αποθαρρύνει τους εισβολείς, επιμηκύνει τις γραμμές ανεφοδιασμού και ευνοεί τους αμυνόμενους. Με χιλιετίες ιστορίας, γλώσσας, λογοτεχνίας και θρησκευτικής παράδοσης στον Διονυσιακό πολιτισμό, η περσική ταυτότητα δεν γίνεται να εξαφανιστεί εύκολα. Επιβιώνει από κατακτήσεις και ξεπερνά τις ιδεολογίες. Η Περσία συχνά απορροφούσε τους κατακτητές της μέσα στο πολυπολικό σύστημα φυλετικών, θρησκευτικών και περιφερειακών δεσμών πίστης, στο οποίο ήταν δύσκολο να αλλάξουν οι ξένοι εισβολείς.
Κάθε αυτοκρατορική κατάρρευση στην Περσία γέννησε νέες πολιτισμικές αναγεννήσεις, από τον Ζωροαστρισμό μέχρι το Σιιτικό Ισλάμ, από την αρχιτεκτονική των αρχαίων Περσών μέχρι τον σύγχρονο-Ιρανικό εθνικισμό. Διαχρονικά η Περσία αντανακλά τις φιλοδοξίες των αυτοκρατοριών, αποκαλύπτοντας συχνά τις αδυναμίες τους. Απορροφά τους εισβολείς, τους αναδιαμορφώνει και τους ξεπερνά.
Στην Περσική γη η ιστορία δεν σταματάει απλά μεταμορφώνεται και διαφοροποιείται με βάση την Διονυσιακή κουλτούρα. Οι αυτοκρατορίες πεθαίνουν επειδή η Περσία είναι πολιτιστικά αήττητη ως εκλεκτό μέλος του Διονυσιακού πολιτισμού. Αποτελεί ένα αήττητο Διονυσιακό πνεύμα. Και αυτό είναι ίσως το πιο επικίνδυνο σημείο για εχθρούς και φίλους. Μην ξεχνάτε ότι η Περσία επέζησε ακόμη και από την εισβολή του Τιμούρ (Ταμερλάνος) !!!
ΜΕΓΑΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ.
Ο Μέγας Ηράκλειος είχε ως Θεό του τον Χριστό, έσωσε από βέβαιο αφανισμό το Imperium Romanum της Κωνσταντινούπολης και τον Ελληνισμό. Ο αυτοκράτορας από την Αγιοτόκο Καππαδοκία απελευθέρωσε το σχεδόν την μισή Ρωμαϊκή αυτοκρατορία από την Περσική-Διονυσιακή κατάκτηση, κατέκτησε την Περσική αυτοκρατορία κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες που βρέθηκε βασιλιάς από καταβολής κόσμου, έφερε πίσω το ιερότερο σύμβολο του Ελληνικού έθνους τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό.
Επίσης δεν σφαγίασε ποτέ κανένα έθνος για να τιμήσει την μνήμη κάποιου σημαντικού προσώπου όπως έκανε ο Αλέξανδρος και δεν δήλωσε ποτέ με υπερηφάνεια ότι έχει ως θεό και μέγα πρόγονο του την κορυφαία Ιουδαϊκή θεότητα τον Savazio- Διόνυσο, όπως έκανε ο υιός της Ολυμπιάδας. Εν τούτοις σε παγκόσμιο επίπεδο μέχρι να έρθω εγώ με την πρώτη τεκμηριωμένη επιστημονική μου εργασία Γεωπολιτικής Θεολογίας-Γεωπολιτικού Εθνικισμού το έτος 2012, δύο κλάδους τους οποίους εγώ δημιούργησα για πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά, όλοι θεωρούσαν τον Αλέξανδρο ως τον μεγαλύτερο Στρατηλάτη όλων των εποχών.
Ήταν άλλη η ψυχολογία και οι στρατιωτικές-πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές δυνατότητες του ισχυρού κατακτητή Αλέξανδρου και εντελώς διαφορετική η ψυχολογία, οι δυνατότητες-συνθήκες του εντελώς αδύναμου σε όλους τους τομείς Ηράκλειου.
ΟΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ ΑΝΩΤΕΡΟ ΑΠΟ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΟ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ.
Στις 12 Δεκεμβρίου ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία, θα φτάσουν στο απόγειο τους σε στρατιωτικό και πολιτιστικό επίπεδο. Κανένα άλλο έθνος στην ιστορία της ανθρωπότητας, πλην του Ελληνικού δεν έχει επιτύχει τόσο πολλά και θαυμαστά πολιτιστικά-πνευματικά, στρατιωτικά, πολιτικά και κοινωνικά επιτεύγματα. Η Μάχη της Νινευή αποτελεί το μεγαλύτερο στρατιωτικό επίτευγμα στην παγκόσμια ιστορία.
Η Μάχη της Νινευή αποτελεί το μεγαλύτερο στρατιωτικό κατόρθωμα στην παγκόσμια ιστορία. Μέσα από την αστείρευτη δύναμη του πολιτισμού και της Ορθοδοξίας οι πρόγονοι μας νίκησαν οριστικά και αμετάκλητα στους Ελληνοπερσικούς πολέμους μετά από 1158 χρόνια διαμάχης και εχθροπραξιών. Το διάστημα 612-628 μ.Χ. έχουμε την πρώτη πολεμική αναμέτρηση του εωσφορισμού με την Ορθοδοξία, με τους Έλληνες του μεσαίωνα να βρίσκονται σε νόμιμη άμυνα.
Ο πόλεμος Ελλήνων-Ρωμαίων και Περσών ήταν ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος, μεταξύ Ελλήνων-Χριστιανών και Εωσφοριστών-παγανιστών νεοταξιτών καθώς πολέμησαν οι δύο υπερδυνάμεις της μεσαιωνικής εποχής μεταξύ τους. Πολέμησαν για θρησκευτικές και εν συνεχεία για πολιτιστικές-κοινωνικές, οικονομικές αιτίες. Γεωστρατηγικά έχουμε ένα εκτενέστατο θρησκευτικό πολιτικό-στρατιωτικό, πολιτιστικό πλέγμα συμφερόντων και κυριαρχίας ανάμεσα στις δύο αυτοκρατορίες-υπερδυνάμεις. Απ
Σε αυτόν τον αδυσώπητο πόλεμο δίχως αύριο όπως αποδείχτηκε ο νικητής θα έμενε για πάντα, και ο ηττημένος θα αφανιζόταν από το παγκόσμιο στερέωμα. Μετά τους Μιλτιάδη, Θεμιστοκλή και Παυσανία ήταν η σειρά του Έλληνα Ηράκλειου από την Αγιοτόκο Καππαδοκία να υπερασπιστεί τον Ελληνισμό και το Ρωμαϊκό κράτος. Τα δύο κράτη-αυτοκρατορίες χρησιμοποίησαν κάθε απόθεμα σε πνευματικό, πολιτιστικό, οικονομικό σκέλος, για την εξυπηρέτηση των πολεμικών αναγκών, με στόχο την σύγκρουση και την τελική επικράτηση. Για αυτό εξαντλήθηκαν οικονομικά, πολιτικά, στρατιωτικά και όχι μόνον σε σημαντικό βαθμό.
Η βασικότερη αιτία του πολέμου ήταν θρησκευτικής και πολιτιστικής φύσεως. Οι πόλεμοι αυτοί ήταν η συνέχεια των αρχαίων Ελληνοπερσικών πολέμων. Οι δύο παγκόσμιοι πολιτισμοί ήρθαν εκ νέου σε σύγκρουση όπως γίνονταν από την εποχή των Τρωικών πολέμου.
Οι παγανιστές Πέρσες είχαν στο πλευρό τους ακόμη δύο έθνη. Τους Εβραίους και τους Φράγκους (Γερμανικό φύλο) οι οποίοι ήταν ομόθρησκοι τους (Διονυσιακός πολιτισμός-νέα τάξη πραγμάτων. Όλοι αυτοί εκπροσωπούσαν τα Βακχικά αξιώματα. Επίσης οι Πέρσες είχαν ως συμμάχους τους αιρετικούς Χριστιανούς, που δεν αναγνώριζαν την Αγία Δ Οικουμενική Σύνοδο (Νεστοριανούς, Μονοφυσίτες), για την επίτευξη των θρησκευτικών και πολιτικών τους στόχων.
Στο άλλο στρατόπεδο οι Έλληνες-Ρωμαίοι του μεσαίωνα, εκπροσωπούσαν τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό και την Ορθοδοξία. Η καταστροφή του Πανάγιου Τάφου από τους Πέρσες και η ισοπέδωση των Ζωροαστρικών ναών από τους Έλληνες, υπάγονται στα πλαίσια αυτών των γεωστρατηγικών στόχων.
Οι Έλληνες και οι Πέρσες χρειάζονταν την ειρήνη και την ηρεμία, για να μπορέσουν να ανορθώσουν σε οικονομικό, διοικητικό, πολιτικό, στρατιωτικό και κοινωνικό επίπεδο καθώς είχαν διαλυθεί από τον μακροχρόνιο πόλεμο. Κατά την διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, μέσα από την Αραβική χερσόνησο αναδύθηκε μια νέα θρησκεία και εν συνεχεία μια αυτοκρατορία με ηγέτη τον Μωάμεθ. Το Ισλάμ επιτέθηκε την δεκαετία 630-640 μ.Χ. και έπληξε τις δύο εξαντλημένες υπερδυνάμεις. Οι γηγενείς λαοί εξαντλημένοι από τους μακροχρόνιους πολέμους, την βαριά φορολογία και τις θεολογικές διαφορές με την Ορθοδοξία, υποδέχθηκαν τους Άραβες ως "ελευθερωτές-λυτρωτές και σωτήρες".
Μέσα σε μια δεκαετία οι Άραβες κατέκτησαν ολόκληρη την Περσία και στέρησαν από το Ρωμαϊκό κράτος την Αφρική, την Αίγυπτο, την Συρία και την Παλαιστίνη. Η Περσία κατακτήθηκε και αφομοιώθηκε από τους Ισμαηλίτες. Εν τούτοις η Ελληνική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία με βάσεις την Ορθοδοξία, τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό και εξαιτίας της πιο καθοριστικής νίκης στην παγκόσμια ιστορία στην μάχη της Νινευί με την Περσική αυτοκρατορία επιβίωσε.
Σε συνδυασμό με την νέα στρατιωτική οργάνωση που έκανε ο Ηράκλειος, με την δημιουργία εθνικού στρατού από Έλληνες αγρότες, στρατιώτες-γεωργούς, το Imperium Romanum θα έχει μέγάλη διάρκεια ζωής.
Ο περιορισμός του Ρωμαϊκού κράτους, στην μητροπολιτική Ελλάδα και την Μικρά Ασία, δημιούργησε μια συμπαγείς εθνική και θρησκευτική ομοιογένεια-ενότητα. Ήδη από το 620 μ.Χ. ο Ηράκλειος άλλαξε την επίσημη γλώσσα του κράτους από τα Λατινικά στα Ελληνικά , τα οποία μιλούσε ο λαός. Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος ξεπέρασε με την βοήθεια του Χριστού, σε πολλούς τομείς τον Μέγα Αλέξανδρο. Εάν δεν υπήρχε ο Ηράκλειος παρά τα χρηστά ήθη των προγόνων μας η Ελλάδα θα είχε σκλαβωθεί στους Πέρσες. Η αρχαία Περσική αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών είχε αναστηθεί από την νέα δυναστεία των Σασσανιδών.
Η Περσία βρισκόταν ξανά στο απόγειο της δύναμης της και ήταν ανώτερη από την αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών. Όλα αυτά έλαβαν χώρα ακριβώς την ώρα που καθόταν ο πρώτος Έλληνας, στον Αυτοκρατορικό Ρωμαϊκό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Την χρονική στιγμή που η Σασσανιδική-Περσική αυτοκρατορία βρίσκεται στο απόγειο της δυνάμεως της από την ημέρα που δημιουργήθηκε, αντίστοιχα το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος ήταν σε πλήρη αδυναμία, εξαιτίας της μεγαλύτερης χρεοκοπίας στην ιστορία του έθνους μας.
Ο βασιλιάς από την Καππαδοκία χωρίς καθόλου κρατικά έσοδα, με ένα χρεοκοπημένο κράτος, χωρίς στρατό, απελπισμένος είχε πάρει με πολύ βαριά καρδιά, την απόφαση να μεταφέρει την πρωτεύουσα του Ελληνικού-Ρωμαϊκού κράτους και να την πάει στην Καρχηδόνα, παραδίδοντας με αυτόν τον τρόπο το 80% του κράτους αμαχητί χωρίς πόλεμο, χωρίς καμία αντίσταση.
Ενδεικτικό ήταν ότι όταν άνοιξε τους στρατιωτικούς καταλόγους, διαπίστωσε ότι από τις πολλές χιλιάδες στρατού που είχαν αναγορεύσει αυτοκράτορα τον συντοπίτη του από την Αγιοτόκο Καππαδοκία τον Μαυρίκιο, είχαν απομείνει μόνον δύο εν ενεργεία στρατιώτες. Οι ελάχιστοι στρατιώτες που υπήρχαν, ήταν απλήρωτοι και σε άθλια κατάσταση. Πολύ σημαντικότατο ρόλο σε αυτήν την οικονομική καταστροφή έπαιξαν, οι άσκοποι-επεκτατικοί πόλεμοι του Ιουστινιανού του Α.
Το Ελληνικό έθνος θα κληθεί να αντιμετωπίσει την πιο θανάσιμη απειλή στην ιστορία του χωρίς στρατό και χρήματα. Μέσα σε όλη αυτήν την απελπιστική οικονομική κατάσταση ήρθε ο μέγας πατριάρχης Σέργιος με την πανίσχυρη Ελληνική-Ορθόδοξη Εκκλησία η οποία βοήθησε τα μέγιστα σχετικά με την οικονομική ενίσχυση, το πτωχευμένο κράτος, καθώς έθεσε όλους τους υπερπολύτιμους Εκκλησιαστικούς θησαυρούς στην διάθεση του Ηράκλειου. Ο αυτοκράτορας επέτυχε σε συνδυασμό με τις πολύ σημαντικές οικονομικές-διοικητικές μεταρρυθμίσεις να είναι έτοιμη πλέον η Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία να περάσει στην Μ. Ασία για να δώσει την μεγαλύτερη μάχη ζωής και θανάτου, στην ιστορία της.
TΟ ΑΠΟΓΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ. ΜΟΝΟΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Η ΤΕΚΟΥΣΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΘΕΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.
Στην μάχη της Νινευή κοντά στα Γαυγάμηλα, επέτυχαν οι Έλληνες να συντρίψουν τους Πέρσες και να ανακτήσουν όλες τις Ελληνικές επαρχίες στην Ανατολή και να κατακτήσουν την Περσική αυτοκρατορία. Η αποφασιστική μάχη έγινε στις 12 Δεκεμβρίου του 627, και έκρινε το τέλος του πολέμου. «Αλλ’ εξυμνούσι μόνον άπαντες την προσωπικήν του Ηρακλείου ανδρείαν, ήτις κατά την αείμνηστον ταύτην ημέραν ανεδείχθη φαίνεται ενάμιλλος της ακατασχέτου ορμής του Αλεξάνδρου» (Κ. Παπαρρηγόπουλος).
Πριν από την καθοριστική μάχη οι “σύμμαχοί ” μας, οι Χαζάροι μας εγκατέλειψαν, για αυτό και ο Ηράκλειος στην ομιλία του, εiπε ότι όλοι μας εγκατέλειψαν, εκτός από τον Ιησού Χριστό και την τεκούσαν Θεοτόκον. Όταν έδωσε εντολή, ολόκληρο το στράτευμα δiστασε εξαιτίας του τεράστιου αριθμού των Περσών. Τότε ο Ηράκλειος επιτέθηκε ολομόναχος ενάντια στους Πέρσες. Ήταν επάνω στο άλογό του, τον Δόρκωνα, παρ’ ότι πληγωμένος στο χείλος και στο πόδι, σκότωσε τρεις από τους κυριότερους στρατηγούς των Περσών καθώς επίσης και τον επικεφαλή στρατηγό των Περσών Ραζάτη.
Ο Ηράκλειος επέστρεψε στους στρατιώτες του, κρατώντας στο χέρι του το κομμένο κεφάλι του αρχιστράτηγου Ραζάτη. Αμέσως τότε εκστασιασμένοι επιτέθηκαν οι Έλληνες στους Πέρσες και κερδiσαμε την καθοριστική μάχη. Οι απώλειες των Περσών ήταν πολύ μεγάλες. Όσοι γλίτωσαν τον θάνατο ή δεν πιάστηκαν αιχμάλωτοι τράπηκαν σε φυγή. Το αποτέλεσμα της μάχης ήταν μία κατά κράτος επικράτηση του Ελληνικού στρατού και η κατάκτηση της Περσικής αυτοκρατορίας. Η Υπεραγία Θεοτόκος βοήθησε και ευλόγησε το Ελληνικό έθνος να κερδίσει την πιο κρίσιμη μάχη στην ιστορία του.
ΤΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ. Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος ξεπέρασε με την βοήθεια του Χριστού, σε πολλούς τομείς τον Μέγα Αλέξανδρο. Εάν δεν υπήρχε ο Ηράκλειος, παρά τα χρηστά ήθη των προγόνων μας η Ελλάδα θα είχε σκλαβωθεί στους Πέρσες. Διότι οι Πέρσες είχαν κλέψει τον Τίμιο Σταυρό, το ιερότερο κειμήλιο του Χριστιανισμού, οι εκστρατείες του Ηρακλείου προσέλαβαν θρησκευτικό χαρακτήρα. Όταν ο Έλληνας Ηράκλειος από την Καππαδοκία της Μικράς Ασίας ανέβηκε στον Ελληνικό-Ρωμαϊκό θρόνο, το κράτος ήταν τελείως χρεοκοπημένο.
Ταυτόχρονα για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία, είχαμε την εισβολή και την κατάκτηση της μισής Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, από τους Πέρσες. Είχαμε πολλές χιλιάδες σφαγμένων Ελλήνων. Έγιναν κλοπές, εμπρησμοί, βιασμοί, σκλάβωμα γυναικών κλπ. Επίσης για πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά έγινε εισβολή από τους Πέρσες στα Ιεροσόλυμα, όπου εκεί έλαβαν χώρα άγριες σφαγές, κλοπές, εμπρησμοί, βιασμοί και σκλάβωμα Χριστιανών. Επίσης έκαψαν τον ναό του Παναγίου τάφου, έκλεψαν τον Τίμιο Σταυρό, και πήραν μαζί τους αιχμάλωτο τον πατριάρχη Ζαχαρία. Εντούτοις με όπλο τα χρηστά ήθη και την σωστή παιδεία, μέσα σε επτά μόνον χρόνια, οι Έλληνες ανέκαμψαν, με αποτέλεσμα να πάρουν πίσω όλα τα κατακτημένα εδάφη από τους Πέρσες.
Όμως οι προγονοί μας δεν σταμάτησαν εκεί αλλά πέρασαν στην αντεπίθεση, κατακτώντας ολόκληρη την Περσική αυτοκρατορία. Αυτό το έκανε ο Ηράκλειος με έναν τελείως απειροπόλεμο στρατό. Έναν Ελληνικό στρατό τον οποίο δημιούργησε εκ του μηδενός μέσα σε δέκα μήνες. Ο Μέγας Ηράκλειος εκπαίδευσε ο ίδιος τα Ρωμαϊκά στρατεύματα ο Αλέξανδρος δεν ήταν στρατηγός-εκπαιδευτής και παρέλανε έτοιμο στρατό από τον Φίλιππο Β. Είδατε τι επέτυχαν οι Ένδοξοι πρόγονοι εξαιτίας των χρηστών ηθών, και της σωστής παιδείας ;
Ακόμη και ο Μ. Αλέξανδρος με πολύ έμπειρους και περισσότερους στρατιώτες, με ένα πανίσχυρο Ελληνικό Μακεδονικό βασίλειο πολιτικά-οικονομικά, και στρατιωτικά έκανε περισσότερο χρονικό διάστημα να κατακτήσει την Περσική αυτοκρατορία, σε σχέση με τον Ηράκλειο. Την εποχή του Μ. Αλέξανδρου δεν ήταν κατακτημένη η Ελλάδα και το Μακεδονικό βασίλειο. Στον αντίποδα κατά την βασιλεία του Ηράκλειου επικρατούσε χάος και όλεθρος.
Τα χρόνια βασιλείας του Ιουστινιανού Α όπως και στην εποχή του Θεοδόσιου, του Αρκάδιου, του Θεοδόσιου Β, του Ιουστίνου Α, του Ιουστίνου Β, είχαμε μόνον συνοριακούς πολέμους, και περιόδους ειρήνης με τους Πέρσες. Μόνον όταν ανέβηκε στον θρόνο, ο πρώτος Έλληνας Χριστιανός-βασιλιάς, ο Ηράκλειος από την Καππαδοκία έκαναν οι Πέρσες όλα αυτά τα τρομερά πράγματα εις βάρος των Ελλήνων, τα οποία, δεν είχαν ξαναγίνει ποτέ από μέρος των Μηδων. Το απόγειον της Ελληνορθοδοξίας ήταν όταν ο Έλληνας Αυτοκράτορας Ηράκλειος πήρε πίσω από τους Πέρσες τον Τίμιο Σταυρό, τον οποίο πήγε ο ίδιος πίσω στα Ιεροσόλυμα.
Ο θρίαμβος των Ελλήνων ήταν ολοκληρωτικός. Δεκατέσσερα χρόνια πριν, το 614 μ.Χ., το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος ήταν κατακτημένο κατά το ήμισυ από τους Πέρσες, ενώ παράλληλα ήταν και για πρώτη φορά στην ιστορία του σκόπιμα χρεοκοπημένο, εξαιτίας των αλλοδαπών βασιλέων-αυτοκρατόρων. Ήταν η εποχή που έδωσαν οι Πέρσες τελεσίγραφο στους προγόνους μας, ότι ή θα εγκαταλείψουν όλοι τον Ιησού Χριστό, η δεν θα ξαναδούν ποτέ τον ήλιο.
Τελικά ο υπερόπτης εωσφοριστής Χοσρόης ο οποίος αποκαλούσε τον Ηράκλειο, δούλο του, έχασε την ζωή του, και ο γιος του έκανε κηδεμόνα-δούλο, το παιδί του στον Έλληνα αυτοκράτορα Ηράκλειο. Αυτό ειναι το απόγειο της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Ο Χριστός και η Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία είχαν κερδίσει κατά κράτος τον Εωσφόρο και την αυτοκρατορία του.
Η Περσική αυτοκρατορία επί 1158 χρόνια προσπαθούσε να αφανίσει δια παντός τον Ελληνισμό. Εξαιτίας της γενναιότητας, του ήθους, της πίστης, των χρηστών ηθών, και της βοήθειας του Ιησού Χριστού, οι πρόγονοι μας κατέβαλαν δια παντός τον προαιώνιο εχθρό του Ελληνικού έθνους. To Eλληνικό έθνος έφτασε στο στρατιωτικό απόγειο του με τις δύο κατακτήσεις της Περσικής αυτοκρατορίας (Μ. Αλέξανδρος, Μ. Ηράκλειος). Αυτά εiναι τα δυο μεγαλύτερα στρατιωτικά επιτεύγματα όλων των εποχών.
Ο Αυτοκράτορας από την Αγιοτόκο Καππαδοκία κατέκτησε την Περσική αυτοκρατορία μέσα σε έξι χρόνια και την οδήγησε στον οριστικό αφανισμό και στην Αραβική κατάκτηση. Από την ένταση του πολέμου και την σκληρότητα των μαχών με τους Έλληνες του Ρωμαϊκού κράτους, μια παγκόσμια αυτοκρατορία χάθηκε οριστικά μέσα σε τριάντα χρόνια. Δυο φορές από την σφοδρότητα των πολέμων και την αποδοχή του Διονυσιακού πολιτισμού, διαλύθηκε μια παγκόσμια αυτοκρατορία, από τον Αλέξανδρο και τον Ηράκλειο.
Aνέκαθεν το Ελληνικό έθνος αγωνιζόταν ολομόναχο να επιβιώσει με συμμάχους την Ορθοδοξία και τον Αριστόκλειο πολιτισμό. Την εποχή του αυτοκράτορα Ηράκλειου ο Ελληνισμός βρέθηκε στην πιο κρίσιμη ιστορικά στιγμή από την δημιουργία του έθνους.
Δυστυχώς η αμάθεια-θρησκοληψία αποτελούν κυρίαρχα στοιχεία της παρακμιακής Ελλάδας. Για αυτό αναφέρουν εντελώς λανθασμένα ως κορυφαίο στρατηλάτη της παγκόσμιας ιστορίας τον Μ. Αλέξανδρο. Αυτό αποτελεί μεγάλη βλασφημία και αμφισβήτηση του Χριστού. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένα γεγονότα πως ότι γίνεται με την βοήθεια, το έλεος και την δύναμη του Θεού είναι πολλά επίπεδα ανώτερο σε σχέση με τα επιτεύγματα των παραγόντων της Διονυσιακής κουλτούρας.
Ηράκλειος και Αλέξανδρος κατέκτησαν τις Διονυσαικές αυτοκρατορίες των Αχαιμενιδών και των Σασσανιδών κάτω από διαφορετικές Γεωστρατηγικές-Γεωπολιτικές, οικονομικές και διοικητικές συνθήκες. Eν τούτοις ο Αλέξανδρος γιατί ήταν μέτοχος του Διονυσιακού πολιτισμού και η μητέρα του Θεουργός του απαίσιου δαιμονικού και Ανθέλληνα Διόνυσου ξεπέρασε τα όρια του θρύλου. Αντιθέτως εσκεμμένα οι παράγοντες της Διονυσιακής κουλτούρας υποβάθμισαν τον αυτοκράτορα Ηράκλειο.
Το Imperium Romaunm του Βοσπόρου έκανε μόνον αμυντικούς πολέμους. Από την ημέρα που ξεκίνησα να γράφω την στήλη Γεωστρατιγικής-Ιστορίας, Ορθοδοξίας και επιβώσεως από τον υβριδικό πόλεμο (Επικρατεέιν η Απόλλυσθαι-Ισχύς Διά της Γνώσεως), έχω επισημάνει με προσωπική μου παρατήρηση πολλές φορές ότι μια στρατιωτική-πολιτική και μια κοινωνική επιτυχία για να έχει ηθική αξία, δεν πρέπει ποτέ να επιτυγχάνεται εις βάρος της οικονομικής ευημερίας, της αξιοπρέπειας, της ελευθερίας και της ζωής των πολιτών η των υπηκόων.
Oι επιτυχίες του Βασιλείου B και του Ηράκλειου σε πολιτικό-στρατιωτικό, επίπεδο δεν ήταν ποτέ βασισμένες επάνω στην βαρύτατη φορολογία, την δυστυχία, την εξαθλίωση, την στέρηση της ελευθερίας, την κατάκτηση και την θανάτωση των αντιπάλων εθνών με στόχο την προσωπική τους δόξα. Ήταν καθαρά σε νόμιμη άμυνα.
Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν μέτοχος του Διονυσιακού πολιτισμού και Μέγας εκπρόσωπος της Διονυσιακής κουλτούρας εξαιτίας της μητέρας του Μυρτάλης-Ολυμπιάδας. Αντιθέτως ο Έλληνας Ηράκλειος από την Αγιοτόκο Καππαδοκία, ήταν εκπρόσωπος του Αριστόκλειου πολιτισμού και της Ορθοδοξίας. Δυστυχώς οι Χριστιανοί μεταξύ άλλων αγνοούν ότι ο Μέγας Ηράκλειος έφερε πίσω το Ιερότερο σύμβολο του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό. Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν έφερε πίσω απολύτως τίποτα. Τα επιτεύγματα του Αριστόκλειου πολιτισμού και της Ορθοδοξίας είναι παγκοσμίως μοναδικά.
Ο Μέγας Αλέξανδρος έκανε έναν επεκτατικό πόλεμο για την προσωπική του καταξίωση και την διάδοση του πολιτισμού. Στην εποχή του δεν κινδύνευε ο Ελληνισμός από τους Πέρσες με αφανισμό. Επίσης εάν ο Μακεδόνας Στρατηλάτης έχανε τους κατακτητικούς πολέμους η Ελλάδα δεν θα είχε συνέπειες. Ο Αλέξανδρος ήταν επιτιθέμενος και δεν βρισκόταν σε καθεστώς απόλυτης πίεσης. Στον Αντίποδα ο Μέγας Ηράκλειος και ο Έλληνας που αναπαύεται στο Έβδομον ήταν σε αμυντικούς πόλεμους, αντιμετώπιζαν πρωταφανείς καταστάσεις που δεν είχαν λάβει χώρα ποτέ ξανά σε παγκόσμιο επίπεδο !!!
Οι Έλληνες Βασιλείς του μεσαίωνα ήταν υπό καθεστώς ασφυκτικής πιέσεως καθώς βρέθηκαν στις πιο κρίσιμες ιστορικές στιγμές για την επιβίωση του Ελληνικού έθνους από καταβολής κόσμου. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού ήταν αποφασισμένοι να τελειώσουν οριστικά-αμετάκλητα τον Ελληνισμό. Αυτό είναι εμφανές με βάση τις συνθήκες κάτω από τις οποίες δημιούργησαν την Αραβική Αυτοκρατορία.
Εάν χανόταν οι πόλεμοι αυτοί θα είχαμε την κατάκτηση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας του Βοσπόρου και τον αφανισμό του Ελληνισμού σε όλους τους τομείς (βιολογικά-πληθυσμιακά, πολιτιστικά κλπ). Είναι εντελώς διαφορετικές οι συνθήκες που αντιμετώπισαν τους Πέρσες Ηράκλειος και Αλέξανδρος και το Μοναδικό Φαινόμενο της Ελληνικής και της Παγκόσμιας ιστορίας τους Βούλγαρους.
Ήταν εντελώς διαφορετικές οι συνθήκες σε πολιτικό, στρατιωτικό, οικονομικό, κοινωνικό και πολιτιστικό επίπεδο τις εποχές που έγιναν οι πόλεμοι ανάμεσα στον Αλέξανδρο και την δυναστεία των Αχαιμενιδών. Και τελείως διαφορετικό το καθεστώς για τον Ηράκλειο ενάντια στην δυναστεία των Σασσανιδών και του Μέγα Βασίλειου ενάντια στους Σλάβους-Κουμάνους.
Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ήταν η μοναδική η οποία είχε διάρκεια ζωής 1204 χρόνια εξαιτίας του Αιρστόκλειου πολιτισμού. Την διοίκηση του Imperium Romanum μοιράστηκαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι και οι Έλληνες του μεσαίωνα. Οι Ρωμαίοι από την εποχή του Οκταβιανού μέχρι την εποχή του Αγίου Κωνσταντίνου.
Από το 324 εως το 610 μ.Χ. έχουμε μια μεταβατική περίοδο και συνδιοίκηση του Ρωμαϊκού κράτους από τους Ρωμαίους και τους Έλληνες. Το 610 μ.Χ. ολοκληρώνεται ο εξελληνισμός της αυτοκρατορίας και ανέρχεται στον θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως ο πρώτος Έλληνας-Χριστιανός αυτοκράτορας. Ότι γίνεται με την υποστήριξη του Χριστού είναι Σαφώς ανώτερο από τα επιτεύγματα των παραγόντων του Διονυσιακού πολιτισμού. Η Αυτοκρατορία του Χριστού υπήρξε για αιώνες. Εν τούτοις η αυτοκρατορία του Αλέξανδρου διαλύθηκε σχεδόν αμέσως και οι Διονυσιακές αυτοκρατορίες Περσική και Ρωμαϊκή υπό Διονυσιακή διοίκηση είχαν μικρότερη διάρκεια ζωής.
ΠΕΡΙ Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ.
Ένας μεγάλος Θεουργός-μυσταγωγός, βιογράφος-φιλόσοφος, ιστορικός του Διονυσιακού πολιτισμού, αποκαλύπτει τις πιο σημαντικές πτυχές του Μ. Αλέξανδρου.
Ο μεγάλος μυσταγωγός των Διονυσιακών αξιωμάτων (Πλούταρχος) ως αρχιερέας του Διόνυσου στο Φοινικικό-Ιουδαϊκό μαντείο των Δελφών, μας αποκαλύπτει τα τρία πιο σημαντικά πράγματα για τον Μέγα μέτοχο του Διονυσιακού πολιτισμού Αλέξανδρου.
Στο Περί Αλεξάνδρου αρετής η τύχης ο μεγάλος αρχιερέας των Δελφών αναφέρει ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ανέφερε με υπερηφάνεια ότι είναι απόγονος του Διόνυσου, τον όποιο έχει Θεό και θέλει να ακολουθήσει τα ίχνη του. Συνεπώς δεν είναι τυχαίο το ιστορικό γεγονός ότι έσφαξε ολόκληρη την φυλή των Κοσσαίων, για να τιμήσει τον νεκρό Ηφαιστίωνα και να εξαγνίσει την ψυχή του !!! Εν τούτοις ακόμη πιο συγκλονιστική είναι η αποκάλυψη του Πλούταρχου, ότι οι Ιουδαίοι τα Σάββατα λατρεύουν τον Θεό-Διόνυσο.
Ο πιο μισητός άνθρωπος είναι εκείνος που αναφέρει την αλήθεια. Αυτό μας δίδαξε ο Μέγας Αριστοκλής. O Θεουργός, βιογράφος, ιστορικός, φιλόσοφος και μέτοχος του Διονυσιακού πολιτισμού μας αποκαλύπτει τις μεγαλύτερες ιστορικές αλήθειες για τον Μ. Αλέξανδρο.
Νῦν δὲ σύγγνωθι, Διόγενες, Ἡρακλέα μιμοῦμαι καὶ Περσέα ζηλῶ, καὶ τὰ Διονύσου μετιὼν ἴχνη, θεοῦ γενάρχου καὶ προπάτορος, βούλομαι πάλιν ἐν Ἰνδίᾳ νικῶντας Ἕλληνας ἐγχορεῦσαι καὶ τοὺς ὑπὲρ Καύκασον ὀρείους καὶ ἀγρίους τῶν βακχικῶν κώμων ἀναμνῆσαι! !! https://el.wikisource.org/
Το γεγονός περί γενοκτονίας μια ολόκληρης φυλής από τον Μ. Αλέξανδρο, είναι υψίστης σημασίας καθώς ο Πλούταρχος ήταν αρχιερέας στο Φοινικικό μαντείο των Δελφών. Ο Μέγας Αλέξανδρος θυσίασε-εξόντωσε μια ολόκληρη φυλή για να τιμήσει τον θάνατο του Ηφαιστίωνα. Αντιθέτως ο Μέγας Ηράκλειος δεν έκανε ανθρωποθυσίες διότι ήταν Χριστιανός και μέτοχος του Αριστόκλειου πολιτισμού.
Ὡς δ’ ἧκεν εἰς Ἐκβάτανα τῆς Μηδίας καὶ διῴκησε τὰ κατεπείγοντα, πάλιν ἦν ἐν θεάτροις καὶ πανηγύρεσιν, ἅτε δὴ τρισχιλίων αὐτῷ τεχνιτῶν ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος ἀφιγμένων. ἔτυχε δὲ περὶ τὰς ἡμέρας ἐκείνας Ἡφαιστίων πυρέσσων· οἷα δὲ νέος καὶ στρατιωτικὸς οὐ φέρων ἀκριβῆ δίαιταν, ἀλλ’ ἅμα τῷ τὸν ἰατρὸν Γλαῦκον ἀπελθεῖν εἰς τὸ θέατρον περὶ ἄριστον γενόμενος καὶ καταφαγὼν ἀλεκτρυόνα ἑφθὸν καὶ ψυκτῆρα μέγαν ἐκπιὼν οἴνου, κακῶς ἔσχε καὶ μικρὸν διαλιπὼν ἀπέθανε. τοῦτ’ οὐδενὶ λογισμῷ τὸ πάθος Ἀλέξανδρος ἤνεγκεν, ἀλλ’ εὐθὺς μὲν ἵππους τε κεῖραι πάντας ἐπὶ πένθει καὶ ἡμιόνους ἐκέλευσε, καὶ τῶν πέριξ πόλεων ἀφεῖλε τὰς ἐπάλξεις, τὸν δ’ ἄθλιον ἰατρὸν ἀνεσταύρωσεν, αὐλοὺς δὲ κατέπαυσε καὶ μουσικὴν πᾶσαν ἐν τῷ στρατοπέδῳ πολὺν χρόνον, ἕως ἐξ Ἄμμωνος ἦλθε μαντεία, τιμᾶν Ἡφαιστίωνα καὶ θύειν ὡς ἥρωϊ παρακελεύουσα. τοῦ δὲ πένθους παρηγορίᾳ τῷ πολέμῳ χρώμενος, ὥσπερ ἐπὶ θήραν καὶ κυνηγέσιον ἀνθρώπων ἐξῆλθε καὶ τὸ Κοσσαίων ἔθνος κατεστρέφετο, πάντας ἡβηδὸν ἀποσφάττων. τοῦτο δ’ Ἡφαιστίωνος ἐναγισμὸς ἐκαλεῖτο. τύμβον δὲ καὶ ταφὴν αὐτοῦ καὶ τὸν περὶ ταῦτα κόσμον ἀπὸ μυρίων ταλάντων ἐπιτελέσαι διανοούμενος, ὑπερβαλέσθαι δὲ τῷ φιλοτέχνῳ καὶ περιττῷ τῆς κατασκευῆς τὴν δαπάνην, ἐπόθησε μάλιστα τῶν τεχνιτῶν Στασικράτην, μεγαλουργίαν τινὰ καὶ τόλμαν καὶ κόμπον ἐν ταῖς καινοτομίαις ἐπαγγελλόμενον. οὗτος γὰρ αὐτῷ πρότερον ἐντυχὼν ἔφη τῶν ὀρῶν μάλιστα τὸν Θρᾴκιον Ἄθων διατύπωσιν ἀνδρείκελον δέχεσθαι καὶ διαμόρφωσιν· ἂν οὖν κελεύῃ, μονιμώτατον ἀγαλμάτων αὐτῷ καὶ περιφανέστατον ἐξεργάσεσθαι τὸν Ἄθων, τῇ μὲν ἀριστερᾷ χειρὶ περιλαμβάνοντα μυρίανδρον πόλιν οἰκουμένην, τῇ δὲ δεξιᾷ σπένδοντα ποταμοῦ ῥεῦμα δαψιλὲς εἰς τὴν θάλασσαν ἀποῤῥέοντος. ταῦτα μὲν οὖν παρῃτήσατο, πολλῷ δ’ ἀτοπώτερα καὶ δαπανηρότερα τούτων σοφιζόμενος τότε καὶ συμμηχανώμενος τοῖς τεχνίταις διέτριβεν.
Θυσίασε ολόκληρη φυλή για εξευμενισμό της ψυχής του νεκρού φίλου του Ηφαιστίωνα. Πλούταρχος, «Βίος Αλεξάνδρου», 72.3.
ΠΕΡΙ ΑΡΙΣΤΟΚΛΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ.
Κατακτήσεις, πόλεμοι, γενοκτονίες, βασανισμοί, ανθρωποθυσίες, καταστροφές, κλοπές, βιασμοί και βίαιη επιβολή του Διονυσιακού πολιτισμού. Φοινικική εισβολή και κατάκτηση της αρχαίας Ελλάδας 1519 π.Χ.
Εμφύλιοι και Περσικοί πόλεμοι ήταν δημιούργημα των Φοινίκων-Ιουδαίων εθνικιστών, οι οποίοι είχαν πολύ αναπτυγμένο εθνικισμό και προηγμένη γεωπολιτική θεολογία, πολλούς αιώνες μπροστά από την εποχή τους !!! Κατάκτηση του Ελληνικού Imperium Romanum από τους Γερμανούς το 1204 μ.Χ. Ναζιστική εισβολή και κατάκτηση της Ελλάδας το 1941 μ.Χ. Όλες αυτές οι γενοκτονίες από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα, προέρχονται από τον Ισραηλινό και τον Γερμανικό ναζισμό και τον Διονυσιακό πολιτισμό. Γενοκτονίες και πόλεμοι από τους εκπροσώπους του Διονυσιακού πολιτισμού-ναζισμού έγιναν εις βάρος και άλλων εθνών.
Αντιθέτως ο εθνικισμός αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του Αριστόκλειου πολιτισμού.
Η δημοκρατία, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, ο εθνικισμός και η διοίκηση του Imperium Romanum από τους Έλληνες του μεσαίωνα, αποτελούν τους βασικούς πυλώνες και το απόγειο των επιτευγμάτων του Ελληνικού πολιτισμού-Ελληνισμού. Το αξίωμα του Εθνικισμού είναι το πιο δημοκρατικό-ιερό, αγνό και ευγενές δημιουργήματα του Αριστόκλειου πολιτισμού.
Ο εθνικισμός ως αξίωμα μας διδάσκει ότι το έθνος πρέπει να εξουσιάζεται ελεύθερα, δημοκρατικά, με αξιοκρατία, ισονομία, δικαιοσύνη και να προστατεύεται η πατρίδα όταν είναι σε καθεστώς άμυνας. Όταν μας κάνουν πολεμικές-υβριδικές επιθέσεις τα Διονυσιακά έθνη. Βασικοί πυλώνες του εθνικισμού αποτελούν η κοινή πολιτιστική ταυτότητα, η κοινή καταγωγή. τα ίδια ήθη και έθιμα. Aπο αρχαιοτάτων χρόνων κανένα άλλο έθνος, δεν δέχτηκε τόσες πολλές πολεμικές επιθέσεις, από τόσους πολλά διαφορετικά έθνη, μέχρι και την σύγχρονη εποχή.
Η λέξη εθνικισμός παράγεται από το ουσιαστικό έθνος(με ομηρική ρίζα και την παραγωγική κατάληξη «-ισμός», υποδηλώνοντας την ιδεολογία που θέτει το έθνος ως την απόλυτη αξία.
Η ιδεολογία του εθνικισμού παράγει εν δυνάμει δικαιώματα και υποχρεώσεις στα μέλη της, με βασικότερες τους αγώνες για την προάσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας-της αυτοδιάθεσης, της δημοκρατίας. της δικαιοσύνης και της ελευθερίας. Το πιο δημοκρατικό αξίωμα στον κόσμο είναι ο εθνικισμός, όπως μας δίδαξε ο μεγάλος ευπατρίδης-δημοκράτης, ο πρόεδρος της δημοκρατίας και ανώτατος δικαστικός λειτουργός Χρήστος Σαρτζετάκης. "Ἢ οὕτως εἶ σοφὸς ὥστε λέληθέν σε ὅτι μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι, καὶ σέβεσθαι.".
Από την μητέρα και τον πατέρα και όλους τους άλλους προγόνους, η πατρίδα είναι το πολυτιμότερο-σεβαστότερο και Αγιότερο κατά την γνώμη των θεών-ανθρώπων που έχουν φρόνηση. Αυτό μας δίδαξε ο πρώτος εθνικιστής της ανθρωπότητας ο Μέγας Αριστοκλής. Ο Εθνικισμός πρεσβεύει το αξίωμα ότι κάθε έθνος έχει αναφαίρετο δικαίωμα στην ελευθερία-ανεξαρτησία, χωρίς να έχουν το δικαίωμα να παρεμβαίνουν ξένα κράτη στην διοίκηση, την παιδεία, την δικαιοσύνη, την οικονομία, το περιβάλλον, την κοινωνία, την άθληση και τον τρόπο ζωής ενός άλλου κράτους. Το έθνος είναι ο φυσικός και βασικός πυλώνας για μια πολιτεία και η μοναδική πηγή πολιτικής ισχύος σχετικά με την εξουσία και την λαϊκή κυριαρχία.
Ο Εθνικισμός στοχεύει στην οικοδόμηση και την διατήρηση μίας ενιαίας εθνικής ταυτότητας-συνοχής, δομημένης με βάση τον Αριστόκλειο πολιτισμό, τις ιστορικές μνήμες, την εθνικότητα, την γεωγραφική θέση, και την προώθηση της εθνικής ενότητας-αλληλεγγύης. Ο Εθνικισμός αναφέρεται στην ταυτότητα ενός έθνους, και στο δικαίωμα του κράτους να υπερασπίζεται τα συμφέροντά του. Ο Εθνικισμός είναι ένα από τα κορυφαία επιτεύγματα του Αριστόκλειου πολιτισμού, μαζί με την ελευθερία, την δημοκρατία, την δικαιοσύνη, τον Ηρωισμό και την διοίκηση του Imperium Romanum από τους Έλληνες.
Για όσους δεν γνωρίζουν ο όρος Πατρίδα είναι κυρίως γεωγραφικός και για αυτό δεν το χρησιμοποιούμε. Αποτελεί τον τόπο καταγωγής, τη γη των προγόνων ή την περιοχή όπου γεννήθηκε-μεγάλωσε κάποιος. Χρησιμοποιείται συχνά για να δηλώσει μια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή.
Το αξιώματα του Ελληνικού εθνικισμού μας διδάσκουν την νόμιμη άμυνα και όχι τον επεκτατισμό. Διαχρονικά το Ελληνικό έθνος επί αιώνες ήταν και είναι σε θέση αμυντική. Δεν έκανε ποτέ επεκτατικούς πολέμους. Οι περιπτώσεις του Διονυσιαστή-Αλέξανδρου που επεδίωξε την δημιουργία παγκόσμιου κράτους και την συγχώνευση του Αριστόκλειου και του Διονυσιακού πολιτισμού και του Λατίφωνου Ιουστινιανού που έκανε εκστρατείες για την προσωπική του δόξα είναι οι μοναδικές εξαιρέσεις.(2) Επίσης σχετικά με την Μικρασιατική εκστρατεία-καταστροφή το 1922, ήταν μια απόφαση των Άγγλων να αποβιβαστεί ο Ελληνικός στρατός στα Μικρασιατικά παράλια, για να αποκτήσουν οι Βρετανοί τα πετρέλαια της Μοσούλης.
Τα βασικά θεμέλια της εθνικής ταυτότητας είναι ο Αριστόκλειος εθνικισμός, η δημοκρατία, η δικαιοσύνη η Αριστόκλεια παιδεία και ο Χριστιανισμός. Επίσης σύμφωνα με τους αρχαίους Αθηναίους, την Εκκλησία του Δήμου, η έννοια της κοινής καταγωγής, ως αποτέλεσμα της ομοιογένειας, είχε θεμελιώδη σημασία για την ενίσχυση της αίσθησης της ενότητας, της συνοχής και της αλληλεγγύης μεταξύ των αρχαίων Ελλήνων.
Η κοινή καταγωγή αποτελεί θεμέλιο λίθο του εθνιστικού-Αριστόκλειου πολιτισμού και το έναυσμα για την αφύπνιση της εθνικής συνειδήσεως. Η κοινή γλώσσα συνιστά το δεύτερο θεμέλιο της εθνικής ταυτότητας-συνοχής, σύμφωνα με τους αρχαίους Αθηναίους. Η γλώσσα δεν αποτελεί ένα απλό μέσο επικοινωνίας-συναλλαγών. Η Ελληνική γλώσσα είναι ο φορέας πολιτισμού και ταυτότητας. Οι Έλληνες μοιράζονταν μια κοινή γλωσσική κληρονομιά, που τους διέκρινε από τα ξένα έθνη που εκπροσωπούσαν τον Διονυσιακό πολιτισμό. Η γλώσσα συνέβαλλε στην ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των διαφόρων ελληνικών κοινοτήτων και στη δημιουργία μιας κοινής πολιτισμικής ταυτότητας.
Επίσης σημαντικός γεωπολιτικός άξονας είναι σύμφωνα με την Εκκλησία του Δήμου, είναι τα κοινά έθιμα και ο τρόπος ζωής. Αυτές οι κοινές πολιτιστικές αξίες και τα έθιμα διαμόρφωναν την κοινωνική-εθνική συνοχή των Ελλήνων. Τα κοινά έθιμα και οι τελετουργίες συνέδεαν τους Έλληνες μεταξύ τους, και τους διέκριναν και από τα Διονυσιακά έθνη, από τους μετόχους των Διονυσιακών αξιωμάτων, δημιουργώντας μια σαφή εθνικιστική πολιτισμική ταυτότητα.
Οι βασικότεροι πυλώνες της πολυδιάστατης εθνικής ταυτότητας είναι το ὅμαιμον, το ὁμόγλωσσον, το ὁμόθρησκον και το ὁμότροπον. Η απάντηση των αρχαίων Αθηναίων σχετικά με την έννοια του έθνους, μάς προσφέρει μια βαθιά κατανόηση της εθνικιστικής ταυτότητας στον αρχαίο ελληνικό κόσμο.
Μέσα από την πολυσχιδή φύση της εθνικής συνείδησης αναδεικνύεται η σημασία της κοινής καταγωγής, γλώσσας, θρησκείας και πολιτισμού στη διαμόρφωση ενός ενιαίου εθνικού συνόλου. Οι διδαχές των Εθνικιστικών αξιωμάτων από την Εκκλησία του Δήμου, τον Μέγα Αριστοκλή, τον μεγάλο Ισοκράτη, από την ξεχωριστό Πλήθων Γεμιστό, από τον ευπατρίδη Ιών Δραγούμη, τον πολύ σημαντικό Χρήστο Σαρτζετάκη και τον γράφοντα (Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος, είναι ανεκτίμητες και διαχρονικές.
Μέσα από τα εθνικιστικά αξιώματα τους αιματηρούς αγώνες και ανείπωτες θυσίες, επιβίωσε ο Ελληνισμός, ενάντια στον Διονυσιακό πολιτισμό και οδηγήθηκε σε στιγμές απείρου μεγαλείου και δόξας.
Αὖτις δὲ τὸ Ἑλληνικόν, ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον, καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι ἤθεά τε ὁμότροπα.
Αυτό ήταν το πρώτο Εθνικιστικό αξίωμα από την Εκκλησία του Δήμου της αρχαίας Αθήνας. Η απάντηση αυτή προς τους Σπαρτιάτες και τους άλλους συμμάχους, δείχνει την υψηλή Εθνική-Εθνικιστική συνείδηση που είχαν οι Έλληνες και ειδικά οι αρχαίοι Αθηναίοι. Λίγο αργότερα θα έρθει ο Μέγας Αριστοκλής σε ατομικό επίπεδο να διδάξει το πρώτο και το δεύτερο Εθνικιστικό αξίωμα, ως ο πρώτος συνειδητός Εθνικιστής στην παγκόσμια ιστορία : Ἢ οὕτως εἶ σοφὸς ὥστε λέληθέν σε ὅτι μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι, καὶ σέβεσθαι.".
Ενώ στην συνέχεια μας διδάσκει το δεύτερο εθνικιστικό αξίωμα καθώς αναφέρει σχετικά με τους Αθηναίους, τους Πέρσες και τους εισβολείς Φοίνικες-Ιουδαίους ότι ἠθέλησαν γὰρ αὐτῷ ἐκδιδόναι καὶ συνέθεντο καὶ ὤμοσαν Κορίνθιοι καὶ Ἀργεῖοι καὶ Βοιωτοὶ καὶ οἱ ἄλλοι σύμμαχοι, εἰ μέλλοι χρήματα παρέξειν, ἐκδώσειν τοὺς ἐν τῇ ἠπείρῳ Ἕλληνας: μόνοι δὲ ἡμεῖς οὐκ ἐτολμήσαμεν οὔτε ἐκδοῦναι οὔτε ὀμόσαι. οὕτω δή τοι τό γε τῆς πόλεως γενναῖον καὶ ἐλεύθερον βέβαιόν τε καὶ ὑγιές ἐστιν καὶ φύσει μισοβάρβαρον,διὰ τὸ εἰλικρινῶς εἶναι Ἕλληνας καὶ ἀμιγεῖς βαρβάρων. οὐ γὰρ Πέλοπες οὐδὲ Κάδμοι οὐδὲ Αἴγυπτοί τε καὶ Δαναοὶ οὐδὲ ἄλλοι πολλοὶ φύσει μὲν βάρβαροι ὄντες, νόμῳ δὲ Ἕλληνες, συνοικοῦσιν ἡμῖν, ἀλλ᾽ αὐτοὶ Ἕλληνες, οὐ μειξοβάρβαροι οἰκοῦμεν, ὅθεν καθαρὸν τὸ μῖσος ἐντέτηκε τῇ πόλει τῆς ἀλλοτρίας φύσεως. ὅμως δ᾽ οὖν ἐμονώθημεν πάλιν διὰ τὸ μὴ ἐθέλειν αἰσχρὸν καὶ ἀνόσιον ἔργον ἐργάσασθαι Ἕλληνας βαρβάροις ἐκδόντες. ἐλθόντες οὖν εἰς ταὐτὰ ἐξ ὧν καὶ τὸ πρότερον κατεπολεμήθημεν, σὺν θεῷ ἄμεινον ἢ τότε ἐθέμεθα τὸν πόλεμον: καὶ γὰρ ναῦς καὶ τείχη ἔχοντες καὶ τὰς ἡμετέρας αὐτῶν ἀποικίας ἀπηλλάγημεν τοῦ πολέμου οὕτως, <ὥστ᾽> ἀγαπητῶς ἀπηλλάττοντο καὶ οἱ πολέμιοι."
Ένα ακόμη εθνικιστικό αξίωμα υψίστης σημασίας μας διδάσκει ο Μεγάλος ρήτορας Ισοκράτης, σχετικά με τους Φοίνικες-Ιουδαίους εισβολείς στην αρχαία Ελλάδα : "Ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες οὐδ’ ἐρήμην καταλαβόντες οὐδ’ ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ’ οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν, ὥστ’ ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν, αὐτόχθονες ὄντες”.
Ο Αριστόκλειος Εθνικισμός είναι διαχρονικός κατά τον μεσαίωνα ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλους ο Π. Γεμιστός. Ήταν ο πρώτος ολοκληρωμένος εθνικιστής της νεότερης Ελλάδας , σύμφωνα με ένα τμήμα Ελλήνων πολιτών. Αυτό είναι λογικό διότι ήταν νεοριστόκλειος Φιλόσοφος. Έλληνες εσμέν το γένος, ως η τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί (Γεώργιος-Πλήθων Γεμιστός). Όπως ο Μέγας Αριστοκλής είναι ο μοναδικός σοφός στον κόσμο, ο οποίος πήγε ενάντια Φιλοσοφικές- ηθικές του διδασκαλίες, για να επιβιώσει η Ελλάδα, και ο Γεώργιος-Πλήθων Γεμιστός είναι ο μοναδικός Θεουργός και νεοπλατωνικός στον κόσμο, ο οποίος πήγε ενάντια στις θρησκευτικές του πεποιθήσεις (Διονυσιακός πολιτισμός-Θεουργία), για να μην καταστραφεί και αφανιστεί το Ελληνικό έθνος. Ο πρώτος που θα έπρεπε να ζητά με πάθος και φανατισμό την ένωση των δύο Εκκλησιών, θα έπρεπε να ήταν ο Γεμιστός. Ο νεοπλατωνικός του Μυστρά έχοντας ως πρότυπο τον Μέγα Αριστοκλή εφάρμοσε κατά γράμμα το μέγιστο των εθνικιστικών αξιωμάτων.
Ο εθνικισμός στα έργα της Εθνικής συγγραφέως Πηνελόπης Δέλτα-Μπενάκη, ιδιαίτερα στα ιστορικά της μυθιστορήματα, αποτελεί κεντρικό άξονα που συνδέει την λογοτεχνία με την ιστορική-εθνική ταυτότητα της νεότερης Ελλάδας. Αντικατοπτρίζει τον ανώτερο-απελευθερωτικό εθνικισμό της εποχής, με έμφαση στην ελληνοχριστιανική παράδοση, τον αλυτρωτισμό, την θυσία και την δημιουργία ενός έθνους-κράτους.Ενδεικτικά είναι αυτά που αναφέρει η Δέλτα στο έργο της με τίτλο για την Πατρίδα, μέσα από την Θέκλα και τον Αλέξιο Αργυρό : "Η Πατρίδα είναι όλο το έθνος, και εμείς, ο καθένας μας, είμαστε από ένα μόριο ασήμαντο του μεγάλου αυτού έθνους. Ένα από τα τελευταία του λόγια (Αλέξιος Αργυρός), όταν η Θέκλα του είπε πως πεθαίνει ήταν : "Εγώ είμαι ένας, θα περάσω και θα ξεχαστώ, η Πατρίδα όμως θα μείνει." Και εγώ Παγράτη είμαι άλλη μια είπε η Θέκλα. Η θυσία για το έθνος είναι η πιο ιερή-μέγιστη πράξη.
Την ίδια εποχή ο Ίων Δραγούμης δίδαξε ότι όποιος δεν είναι εθνικιστής δεν είναι Έλληνας. Επίσης ο μεγάλος τέως πρόεδρος Χρήστος Σαρτζετάκης δίδαξε ότι ο εθνικισμός προέρχεται από τη λέξη έθνος. Ο εθνικισμός είναι κάτι το βαθιά ανθρώπινο, είναι κάτι το κατεξοχήν δημοκρατικό, θεωρείται κάτι το ιερό. Είναι κάτι το βαθιά ανθρώπινο γιατί ανταποκρίνεται σε μια φυσική πραγματικότητα την οποία έχει διαπιστώσει η επιστήμη της γενετικής.
Επιπροσθέτως ο γράφων (Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος), ίδρυσε-δημιούργησε σε παγκόσμιο επίπεδο τον κλάδο του Γεωπολιτικού Εθνικισμού. Με την σειρά μου δίδαξα ότι η δημοκρατία, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, ο εθνικισμός και η διοίκηση του Imperium Romanum από τους Έλληνες του μεσαίωνα, αποτελούν τους βασικούς πυλώνες και το απόγειο των επιτευγμάτων του Ελληνικού πολιτισμού-Ελληνισμού. Το αξίωμα του Εθνικισμού είναι το πιο δημοκρατικό-ιερό, αγνό και ευγενές δημιούργημα του Αριστόκλειου πολιτισμού.
Η Ελλάδα και το Ισραήλ είναι το μοναδικά έθνη στον κόσμο, τα οποία προσδιορίζουν με το θρήσκευμα, την εθνική ιδιότητα. Ο επαναπατρισμός ενός Εβραίου μπορεί να απορριφθεί για θρησκευτικούς λόγους. Μηδενική θρησκευτική ανοχή. Αν γράψεις στα δικαιολογητικά ότι είσαι Εβραίος χριστιανός σου απαγορεύεται η είσοδος στο Ισραήλ. Αν είσαι Ιουδαίος Χριστιανός σε υποχρεώνουν να αρνηθείς εγγράφως το βάπτισμά σου, για να μπεις στην χώρα δηλώνοντας άθεος ή αγνωστικιστής. Οι Θρησκευτικές ελευθερίες είναι ανύπαρκτες.
Ο Εβραίος προς επαναπατρισμό δεν έχει επιλογή άλλου θρησκεύματος παρά να είναι μέτοχος του Ιουδαϊσμού !!! Κατά την είσοδό στο Ισραήλ, ένας δυνητικός επαναπατρισμένος συμπληρώνει την στήλη σχετικά με τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Μπορεί να γράψει ότι είναι άθεος ή αναποφάσιστος ώστε να εισέλθει ομαλά στην χώρα. Ακόμη και αν είναι 100% Εβραίος στην καταγωγή, και εν τούτοις δηλώνει Χριστιανός δεν θα περάσει τον έλεγχο στο Ισραήλ. Την ίδια ώρα όλη η οικογένειά του, κάτω από τις ίδιες συνθήκες, μπαίνει ομαλά. Γράψε «άθεος» ή «αναποφάσιστος» και όλα είναι εντάξει. Υποδεικνύοντας όμως διαφορετική θρησκεία στο ερωτηματολόγιο, τονίζεις ότι δεν θεωρείς τον εαυτό σου Εβραίο. Αυτά αναφέρει ο ειδήμονας Λεβ Βερσίνιν παραχώρησε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη απόλυτος γνώστης και εκ των έσω του Εβραϊκού εθνικισμού δίνει εντυπωσιακές πληροφορίες και προβαίνει σε αποκαλύψεις όπως αυτή. (3)
Αντιστοίχως έπραξαν και οι εθνομάρτυρες του 1621. Οι Ήρωες Χριστιανοί του 1821καθόρισαν με το αίμα και τους αγώνες τους το ποιοι δικαιούνται να ονομάζονται Έλληνες. Εν συνεχεία το ψήφισαν και στις 3 εθνοσυνελεύσεις που ακολούθησαν σε Επίδαυρο, Άστρος και Τροιζήνα. Η ονομασία Χριστιανός δεν σημαίνει απλά το θρήσκευμα, διότι παράλληλα προσδιορίζει και την εθνικότητα. Για αυτό την σύγχρονη εποχή έπρεπε πάση θυσία να καταργήσουν επισήμως την εθνικότητα-θρήσκευμα και όχι μόνον το θρήσκευμα όπως νομίζουν λανθασμένα οι πάντες, από τις ταυτότητες. Από την στιγμή που αφαιρέθηκε οριστικά το θρήσκευμα από τις νέες ταυτότητες, ταυτόχρονα αφαιρέθηκε και η εθνικότητα των Ελλήνων !!!
Ποιους θεωρούσαν Έλληνες πολίτες οι πρώτες εθνοσυνελεύσεις ; Mε την κήρυξη του επαναστατικού αγώνα ήταν επιτακτική-εθνική ανάγκη, να καθοριστεί η ταυτότητα του επαναστατημένου γένους. Η απάντηση στο ζωτικής σημασίας ερώτημα, ποίοι είναι Έλληνες, δόθηκε μέσα από τις τρεις Εθνοσυνελεύσεις. Σύμφωνα με αυτές, τα κριτήρια για να έχει κάποιος την Ελληνική ιθαγένεια, θα έπρεπε να είναι κάτοικος της Ελλάδας, και να πιστεύει στον Χριστό.
Ο αποκλεισμός των υποστηρικτών του Διονυσιακού πολιτισμού, συνδεόταν με την μεγαλύτερη-εθνική ανάγκη, που ήταν η εξασφάλιση της ιστορικής συνέχειας του έθνους. Ταυτόχρονα ήταν απαραίτητο για λόγους εθνικής επιβιώσεως να εφαρμοστεί το αξίωμα του Πατέρα της Ιστορίας, του Ηροδότου, με το όμαιμον, το ομόγλωσσον, και το ομόθρησκον. Για αυτό οι πρόγονοι μας ψήφισαν νόμους ότι όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Επικρατείας της Ελλάδος, πιστεύουσιν εις Χριστόν εισίν Ελληνες και απολαμβάνουσιν άνευ τινός διαφοράς όλων των πολιτικών δικαιωμάτων.
Ομοίως Έλληνες εισί, και των δικαιωμάτων απολαμβάνουν, όσοι έξωθεν ελθόντες και την Ελληνικήν φωνήν πάτριον έχοντες, και εις Χριστόν πιστεύοντες. Ζητήσωσιν παρρησιαζόμενοι εις τοπικήν Ελληνικής Επαρχίας αρχήν, να εγκαταριθμηθώσι δι΄ αυτής εις τους πολίτας Έλληνας.
Αυτά ψήφισαν οι ήρωες του 1821 στις εθνοσυνελεύσεις στα πλαίσια της Γεωπολιτικής Θεολογίας και του Γεωπολιτικού εθνικισμού. Δυστυχώς από την κατάργηση του θρησκεύματος-Εθνικότητας από τις ταυτότητες βρισκόμαστε στην εποχή της κάρτας του πολίτη την δεκαετία 2020-2030. Τι σημαίνει η παραλαβή αυτή της κάρτας ; Είναι το χάραγμα του Βδελύγματος η νέες ταυτότητες ; Όχι δεν είναι. Εν τούτοις όποιος παραλάβει αυτή την κάρτα αποδέχεται εμπράκτως-οριστικά και αμετάκλητα τον Ναζιστικό-Διονυσιακό πολιτισμό και τους κανονισμούς του. Γίνεται και επίσημα πιστός-υποστηρικτής της της Διονυσιακής Κουλτούρας και των αξιωμάτων που την διέπουν από την αρχαιότητα. Σύμφωνα με τους κορυφαίους πανεπιστημιακούς καθηγητές στην Ελλάδα όπως ο Κ. Βαθιώτης, οι αποδέκτες των νέων ταυτοτήτων θα απωλέσουν κάθε μορφή δικαιώματος και ελευθερίας. Παράλληλα αποδεχόμενοι τον Διονυσιακό πολιτισμό αρνούνται και επισήμως τον Αριστόκλειο πολιτισμό (Ελληνορθοδοξία).
Η Ελλάδα και το Ισραήλ είναι το μοναδικά έθνη στον κόσμο, τα οποία προσδιορίζουν με το θρήσκευμα, την εθνική ιδιότητα. Ο επαναπατρισμός ενός Εβραίου μπορεί να απορριφθεί για θρησκευτικούς λόγους. Μηδενική θρησκευτική ανοχή. Αν γράψεις στα δικαιολογητικά ότι είσαι Εβραίος χριστιανός σου απαγορεύεται η είσοδος στο Ισραήλ. Αν είσαι Ιουδαίος Χριστιανός σε υποχρεώνουν να αρνηθείς εγγράφως το βάπτισμά σου, για να μπεις στην χώρα δηλώνοντας άθεος ή αγνωστικιστής. Οι Θρησκευτικές ελευθερίες είναι ανύπαρκτες.
Ο Εβραίος προς επαναπατρισμό δεν έχει επιλογή άλλου θρησκεύματος παρά να είναι μέτοχος του Ιουδαϊσμού !!! Κατά την είσοδό στο Ισραήλ, ένας δυνητικός επαναπατρισμένος συμπληρώνει την στήλη σχετικά με τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Μπορεί να γράψει ότι είναι άθεος ή αναποφάσιστος ώστε να εισέλθει ομαλά στην χώρα. Ακόμη και αν είναι 100% Εβραίος στην καταγωγή, και εν τούτοις δηλώνει Χριστιανός δεν θα περάσει τον έλεγχο στο Ισραήλ. Την ίδια ώρα όλη η οικογένειά του, κάτω από τις ίδιες συνθήκες, μπαίνει ομαλά. Γράψε «άθεος» ή «αναποφάσιστος» και όλα είναι εντάξει. Υποδεικνύοντας όμως διαφορετική θρησκεία στο ερωτηματολόγιο, τονίζεις ότι δεν θεωρείς τον εαυτό σου Εβραίο. Αυτά αναφέρει ο ειδήμονας Λεβ Βερσίνιν παραχώρησε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη απόλυτος γνώστης και εκ των έσω του Εβραϊκού εθνικισμού δίνει εντυπωσιακές πληροφορίες και προβαίνει σε αποκαλύψεις όπως αυτή. (3)
Αντιστοίχως έπραξαν και οι εθνομάρτυρες του 1621. Οι Ήρωες Χριστιανοί του 1821καθόρισαν με το αίμα και τους αγώνες τους το ποιοι δικαιούνται να ονομάζονται Έλληνες. Εν συνεχεία το ψήφισαν και στις 3 εθνοσυνελεύσεις που ακολούθησαν σε Επίδαυρο, Άστρος και Τροιζήνα. Η ονομασία Χριστιανός δεν σημαίνει απλά το θρήσκευμα, διότι παράλληλα προσδιορίζει και την εθνικότητα. Για αυτό την σύγχρονη εποχή έπρεπε πάση θυσία να καταργήσουν επισήμως την εθνικότητα-θρήσκευμα και όχι μόνον το θρήσκευμα όπως νομίζουν λανθασμένα οι πάντες, από τις ταυτότητες. Από την στιγμή που αφαιρέθηκε οριστικά το θρήσκευμα από τις νέες ταυτότητες, ταυτόχρονα αφαιρέθηκε και η εθνικότητα των Ελλήνων !!!
Ποιους θεωρούσαν Έλληνες πολίτες οι πρώτες εθνοσυνελεύσεις ; Mε την κήρυξη του επαναστατικού αγώνα ήταν επιτακτική-εθνική ανάγκη, να καθοριστεί η ταυτότητα του επαναστατημένου γένους. Η απάντηση στο ζωτικής σημασίας ερώτημα, ποίοι είναι Έλληνες, δόθηκε μέσα από τις τρεις Εθνοσυνελεύσεις. Σύμφωνα με αυτές, τα κριτήρια για να έχει κάποιος την Ελληνική ιθαγένεια, θα έπρεπε να είναι κάτοικος της Ελλάδας, και να πιστεύει στον Χριστό.
Ο αποκλεισμός των υποστηρικτών του Διονυσιακού πολιτισμού, συνδεόταν με την μεγαλύτερη-εθνική ανάγκη, που ήταν η εξασφάλιση της ιστορικής συνέχειας του έθνους. Ταυτόχρονα ήταν απαραίτητο για λόγους εθνικής επιβιώσεως να εφαρμοστεί το αξίωμα του Πατέρα της Ιστορίας, του Ηροδότου, με το όμαιμον, το ομόγλωσσον, και το ομόθρησκον. Για αυτό οι πρόγονοι μας ψήφισαν νόμους ότι όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Επικρατείας της Ελλάδος, πιστεύουσιν εις Χριστόν εισίν Ελληνες και απολαμβάνουσιν άνευ τινός διαφοράς όλων των πολιτικών δικαιωμάτων.
Ομοίως Έλληνες εισί, και των δικαιωμάτων απολαμβάνουν, όσοι έξωθεν ελθόντες και την Ελληνικήν φωνήν πάτριον έχοντες, και εις Χριστόν πιστεύοντες. Ζητήσωσιν παρρησιαζόμενοι εις τοπικήν Ελληνικής Επαρχίας αρχήν, να εγκαταριθμηθώσι δι΄ αυτής εις τους πολίτας Έλληνας.
Αυτά ψήφισαν οι ήρωες του 1821 στις εθνοσυνελεύσεις στα πλαίσια της Γεωπολιτικής Θεολογίας και του Γεωπολιτικού εθνικισμού. Δυστυχώς από την κατάργηση του θρησκεύματος-Εθνικότητας από τις ταυτότητες βρισκόμαστε στην εποχή της κάρτας του πολίτη την δεκαετία 2020-2030. Τι σημαίνει η παραλαβή αυτή της κάρτας ; Είναι το χάραγμα του Βδελύγματος η νέες ταυτότητες ; Όχι δεν είναι. Εν τούτοις όποιος παραλάβει αυτή την κάρτα αποδέχεται εμπράκτως-οριστικά και αμετάκλητα τον Ναζιστικό-Διονυσιακό πολιτισμό και τους κανονισμούς του. Γίνεται και επίσημα πιστός-υποστηρικτής της της Διονυσιακής Κουλτούρας και των αξιωμάτων που την διέπουν από την αρχαιότητα. Σύμφωνα με τους κορυφαίους πανεπιστημιακούς καθηγητές στην Ελλάδα όπως ο Κ. Βαθιώτης, οι αποδέκτες των νέων ταυτοτήτων θα απωλέσουν κάθε μορφή δικαιώματος και ελευθερίας. Παράλληλα αποδεχόμενοι τον Διονυσιακό πολιτισμό αρνούνται και επισήμως τον Αριστόκλειο πολιτισμό (Ελληνορθοδοξία).
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: