Ήταν ο τελευταίος Ρωμαίος αυτοκράτορας στην Βασιλεύουσα,που εκπροσωπούσε τα ιδεώδη της αρχαίας Ρώμης.
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωπολιτικός αναλυτής-αρχισυντάκτης του Mytilenepress και ιδρυτής-δημιουργός των επιστημονικών κλάδων του Γεωπολιτικού Εθνικισμού και της Γεωπολιτικής Θεολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Contact : survivroellas@gmail.com-
Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του συγγραφέα.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
Εν τούτοις οι φιλοδοξίες του για παγκόσμια κυριαρχία ενδέχεται να στηρίχθηκαν όχι μόνο σε Ρωμαϊκές αλλά και σε χριστιανικές πεποιθήσεις. Το imperium romanum ήταν για εκείνον ταυτόσημο με την Χριστιανική οικουμενικότητα. Κανένας αυτοκράτορας από την εποχή του Μέγα Θεοδοσίου δεν επιδόθηκε με τόση θέρμη στον εκχριστιανισμό της αυτοκρατορίας και στην εκμηδένιση της αρχαίας θρησκείας. Ο Ιουστινιανός αφαίρεσε από τους εθνικούς το δικαίωμα να διδάσκουν και το 529 έκλεισε την Πλατωνική Ακαδημία, που ήταν η έδρα του νεοπλατωνισμού. Οι διωκόμενοι σοφοί βρήκαν καταφύγιο στην αυλή των Σασσανιδών βασιλέων και μετέφεραν στην Περσία τις ανεκτίμητες γνώσεις του Ελληνικού πολιτισμού.
Μέσα από την αυταρχική εξουσία του Ιουστινιανού προήλθαν οι βίαιες εσωτερικές αναταραχές.
Με τον Ιουστινιανό Α ως αυτοκράτορα για πρώτη και μοναδική φορά στην παγκόσμια ιστορία, το Ελληνικό Imperium Romanum με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, θα κάνει μια σειρά από επεκτατικούς πολέμους. Όλοι οι πόλεμοι κατά την διάρκεια ζωής του Ελληνικού-Ρωμαϊκού κράτους ήταν καθαρά αμυντικοί, είτε εξαναγκαζόταν οι Έλληνες του μεσαίωνα για λόγους στρατηγικής να αντεπιτεθούν μετά από επιθέσεις βαρβαρικών λαών. Η Χριστιανική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ως αντίγραφο της Ουρανίου Βασιλείας δεν έκανε, ποτέ επεκτατικούς πολέμους, για την διάδοση της Ορθοδόξου πίστεως. Πάντοτε ήταν σε θέση άμυνας καθώς ήταν περικυκλωμένη από πολλές δεκάδες, βαρβαρικά έθνη. Οι λαοί αυτοί σε όλη την διάρκεια ζωής του Ρωμαϊκού κράτους παραβίαζαν τα σύνορα και έκαναν επιδρομές. είτε κατακτούσαν μόνιμα, η προσωρινά μέρος των Ελληνικών-Ρωμαϊκών εδαφών.
Το Ρωμαϊκό κράτος με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη είναι μέχρι και σήμερα το μοναδικό κρατικό μόρφωμα στον κόσμο, το οποίο δέχτηκε επί αιώνες τόσες πολλές επιθέσεις από πολλούς διαφορετικούς λαούς. Ο Ιουστινιανός εξαιτίας των μεγάλων προσωπικών του φιλοδοξιών, οδήγησε την αυτοκρατορία σε άσκοπους πολέμους, για να αποκαταστήσει τα παλαιά σύνορα του παγκόσμιου imperium romanum. Όλοι αυτοί οι ανούσιοι πόλεμοι, εξάντλησαν σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό οικονομικά, κοινωνικά και στρατιωτικά το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος.
Ο Ιουστινιανός πλήρωσε δυσβάσταχτα ποσά για να κλείσει ειρήνη με τους Πέρσες, ώστε να είναι σε θέση να κάνει τους πανάκριβους επεκτατικούς του πολέμους στην Δύση (Ιταλία, Ισπανία κλπ). Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό καθώς εξάντλησε οικονομικά την αυτοκρατορία. Εξαιτίας αυτής της αντιλήψεως σχετικά με το Ρωμαϊκό αυτοκρατορικό αξίωμα, προχώρησε σε μια σειρά άσκοπων-επεκτατικών πολέμων για την αποκατάσταση των συνόρων της αυτοκρατορίας.
Η βασιλεία του αποτελεί την τελευταία μεγάλη πολιτική-στρατιωτική αναλαμπή του γερασμένου Ρωμαϊκού κράτους, με την φιλοσοφία της αρχαίας Ρώμης. Οι πόλεμοι του Ιουστινιανού έφεραν βαριές έως βαρύτατες φορολογίες, οι οποίες εξασθένησαν-εξαθλίωσαν άσκοπα, μεγάλο μέρος του πληθυσμού, της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος να υποβληθούν οι άμοιροι υπήκοοι, σε τέτοια βασανιστήρια, καθώς η αυτοκρατορία δεν ήταν σε θέση άμυνας αλλά σε θέση επίθεσης, σε περίπτωση που χρειαζόταν να αμυνθεί είτε να αντεπιτεθεί. Δεν κινδύνευε εκείνο το διάστημα της βασιλείας του Ιουστινιανού, από τους αμέτρητους εξωτερικούς εχθρούς, όσο κινδύνευε όλες τις υπόλοιπες εποχές. Μπορούσε κάλλιστα να περιοριστεί στα αμυντικά καθήκοντα της αυτοκρατορίας.
ΕΛΛΕΙΨΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ.
Ο Ιουστινιανός δεν ήταν καθόλου διορατικός διότι δεν είδε, ότι δεν υπήρχαν οι υποδομές (χρήματα, στρατός, ιδεολογία, παιδεία), στις κατακτημένες περιοχές ώστε να συνεχίσουν να παραμένουν Ελληνικές-Ρωμαϊκές. Η εδαφική αποκατάσταση, δεν στηρίχτηκε σε σταθερά θεμέλια, απέτυχε πλήρως, οι Λογγοβάρδοι εισέβαλαν στην Ιταλία κατακτώντας το μεγαλύτερο μέρος της. Την ίδια τύχη με τις κτήσεις στην Ιταλία είχαν οι κτήσεις του Ιουστινιανού, στην Ιβηρική Χερσόνησο (Ισπανία), όπου οι Βησιγότθοι πήραν πίσω όλα τα εδάφη που κατακτήθηκαν με τόσο πολύ κόπο.
Η μόνη περιοχή που έμεινε ελεύθερη μέχρι την Αραβική θύελλα της δεκαετίας του 640 μ.Χ., ήταν η Βόρεια Αφρική. Μέσα στο χάος αυτό των βαρβαρικών επιδρομών, επέτυχε τουλάχιστον η Αυτοκρατορία να διατηρήσει την πολύ σημαντική βόρεια Αφρική (Αίγυπτος), που υπήρχε το σιτάρι,για να μπορούν να δίνουν δωρεάν ψωμί με πολύ μεγάλη άνεση σε όλους τους άπορους της αυτοκρατορίας.
Ο Ιουστινιανός Α ήταν το ακριβώς αντίθετο σε σχέση με τον κορυφαίο αυτοκράτορα όλων των εποχών τον Βασίλειο Β. Για αυτό εισέπραξε τους φόρους από τους φτωχούς Έλληνες ακόμη και με ξυλοδαρμούς !!! Μεταξύ άλλων ο Ιουστινιανός A δεν πολεμούσε στην πρώτη γραμμή των μαχών-πολέμων, όπως όλοι οι Έλληνες βασιλείς, αλλά καθόταν στο παλάτι και έδινε διαταγές. Η πολιτική του Λατίνου Αυτοκράτορα υπήρξε εντελώς αντίθετη με εκείνη του Βουλγαροκτόνου.
Η ασυλόγιστη πολιτική του Φλάβιου-Πέτρου Σαββάτιου έφερε σε θανάσιμο αδιέξοδο το κράτος της Κωνσταντινουπόλεως, το οποίο κινδύνεψε με αφανισμό μισό αιώνα αργότερα από την Διονυσιακή-Περσική αυτοκρατορία των Σασσάνιδων.Την χρονική στιγμή που η Σασσανιδική-Περσική αυτοκρατορία βρίσκεται στο απόγειο της δυνάμεως της, από την ημέρα που δημιουργήθηκε, αντίστοιχα το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος, είχε περιέλθει στο απόγειον της αδυναμίας του, εξαιτίας της μεγαλύτερης χρεοκοπίας στην ιστορία του έθνους μας.
Δυστυχώς την πολύ μεγάλη επιθετικότητα των Μήδων ενίσχυσαν, οι απαράδεκτες ενέργειες των προηγούμενων αλλοδαπών αυτοκρατόρων και ειδικά εκείνες του Ιουστινιανού Α, με τις διώξεις που έκαναν σε όσους κατοίκους της αυτοκρατορίας δεν ήταν Ορθόδοξοι Χριστιανοί, τους οποίους ανάγκασαν να καταφύγουν στην Περσική αυτοκρατορία, για να αποφύγουν τις συνέπειες. Οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που κατέφυγαν στην Περσική αυτοκρατορία, δίδαξαν στους Πέρσες πολιτισμό-τέχνες, βιοτεχνία, καθώς και πολεμικές τακτικές των προγόνων μας.
Όλες αυτές οι συνέπειες, προήλθαν από τις άσκοπες και καταστροφικές ενέργειες του Ιουστινιανού. Τις συνέπειες των εγκληματικών ενεργειών του Ιουστινιανού θα τις αντιμετωπίσει, ο πρώτος Έλληνας Αυτοκράτορας του Ρωμαϊκού θρόνου, ο Μέγας Ηράκλειος. Ο Ελληνισμός θα κληθεί να αντιμετωπίσει την πιο θανάσιμη απειλή στην ιστορία του, χωρίς στρατό, και χρήματα.
Ο εκ Καππαδοκίας βασιλιάς χωρίς καθόλου έσοδα, με ένα χρεοκοπημένο κράτος, χωρίς στρατό, απελπισμένος είχε πάρει με πολύ βαριά καρδιά, την απόφαση να μεταφέρει την πρωτεύουσα του Ελληνικού-Ρωμαϊκού κράτους και να την πάει στην Καρχηδόνα, παραδίδοντας με αυτόν τον τρόπο το 80% του κράτους αμαχητί χωρίς πόλεμο, χωρίς καμία αντίσταση. Ενδεικτικό ήταν ότι όταν άνοιξε τους στρατιωτικούς καταλόγους, διαπίστωσε ότι από τις πολλές χιλιάδες στρατού που είχαν αναγορεύσει αυτοκράτορα τον συντοπίτη του από την Αγιοτόκο Καππαδοκία τον Μαυρίκιο, είχαν απομείνει μόνον δύο εν ενεργεία στρατιώτες.
Οι ελάχιστοι στρατιώτες που υπήρχαν, ήταν απλήρωτοι και σε άθλια κατάσταση. Μετά τους Μιλτιάδη, Θεμιστοκλή και Παυσανία ήταν η σειρά του Έλληνα Ηράκλειου από την Αγιοτόκο Καππαδοκία να υπερασπιστεί τον Ελληνισμό και το Ρωμαϊκό κράτος, από τον προαιώνιο εχθρό. Το ακριβώς αντίθετο από τον Ιουστινιανό ήταν το φαινόμενο της Ελληνικής και της παγκόσμιας ιστορίας. Επίσης μην ξεχνάτε ότι ο Ιουστινιανός δεν πολεμούσε ως αλλοδαπός ήταν ενάντια στο αξίωμα του Έλληνα Θησέα.
ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΗ ΤΥΡΑΝΝΙΑ.
Ο Ιωάννης ο Καππαδόκης, ήταν αξιωματούχος του Imperium Romanum (Έπαρχος των Πραιτωρίων)..Eν τούτοις έμεινε στην ιστορία για τις ακραίες μεθόδους βίας, βασανιστηρίων και ξυλοδαρμών που χρησιμοποιούσε κατά των υπηκόων προκειμένου να εισπράξει φόρους για το αυτοκρατορικό ταμείο.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Προκόπιο, ο Ιωάννης Καππαδόκης είχε μετατρέψει μέρος της επίσημης κατοικίας του σε ένα σκοτεινό ιδιωτικό δεσμωτήριο. Εκεί, οι φοροεισπράκτορές του και ο ίδιος φυλάκιζαν, ξυλοκοπούσαν άγρια και βασάνιζαν απίστευτα τόσο απλούς πολίτες όσο και ευγενείς, προκειμένου να τους αποσπάσουν περιουσίες και να γεμίσουν τα κρατικά ταμεία. Τα βασανιστήρια αυτά ήταν συχνά θανατηφόρα.
Τα Βασικά Στοιχεία της Δράσης του ήταν η ανελέητη φορολογία: Εφηύρε δεκάδες νέους, δυσβάσταχτους φόρους, καταργώντας ταυτόχρονα τις παραδοσιακές φοροαπαλλαγές των επαρχιών. Ο αδίστακτος Καππαδόκης είχε κρατική ασυλία. Ο Ιουστινιανός αδιαφορούσε για την βαρβαρότητα του Καππαδόκη, καθώς ο τελευταίος ήταν εξαιρετικά αποτελεσματικός στο να βρίσκει πόρους για τα φιλόδοξα κατασκευαστικά έργα του αυτοκράτορα (όπως η Αγία Σοφία) και τις στρατιωτικές του εκστρατείες.
Η συσσωρευμένη οργή του λαού και των ευγενών για τους ξυλοδαρμούς και την οικονομική εξαθλίωση οδήγησε στην Στάση του Νίκα το 532 μ.Χ., όπου ένα από τα κύρια αιτήματα του πλήθους ήταν η άμεση αποπομπή και τιμωρία του Ιωάννη Καππαδόκη.
Μέσα από την αυταρχική εξουσία του Ιουστινιανού προήλθαν οι βίαιες εσωτερικές αναταραχές. Ανάμεσα στην αυτοκρατορική εξουσία και τις πολιτικές οργανώσεις της Βασιλεύουσας. ξέσπασε ένας άγριος αγώνας, που κορυφώθηκε τον Ιανουάριο του 532 στην Κωνσταντινούπολη με την στάση του Νίκα. Όταν έγινε αυτοκράτορας αποφάσισε να απαλλαγεί από την επιρροή των δήμων και έδωσε εντολή στα κυβερνητικά όργανα να υποτάξουν τα κόμματα του λαού. Οι κυρώσεις που επέβαλε και στα δύο κόμματα έστρεψαν τόσο τους Βενέτους όσο και τους Πράσινους εναντίον του.
Η γενική δυσαρέσκεια εντάθηκε από τα αβάσταχτα φορολογικά βάρη που επέβαλε η δαπανηρή-φιλόδοξη πολιτική του Ιουστινιανού εις του πληθυσμού. Οι δύο δήμοι ενώθηκαν σε κοινό αγώνα κατά της αυταρχικής εξουσίας. Στον Ιππόδρομο ακούσθηκε το : "Φιλανθρώπων Πρασίνων και Βενέτων πολλά τα έτη." Ο έπαρχος των πραιτωρίων Ιωάννης Καππαδόκης, που είχε την αποστολή να εξασφαλίζει δια της βίας τα μέσα για τις δαπανηρές επιχειρήσεις του αυτοκράτορα, επέσυρε εναντίον του τον λαϊκό φθόνο. Τελικά ο δεσποτισμός του αυτοκράτορα επικράτησε επανω στους δήμους που εκπροσωπούσαν τις όπιες ελευθερίες των υπηκόων.
Η καταστολή της στάσεως έφερε μόνο φαινομενική εκτόνωση. Τα βάρη που πρόσθετε η πολιτική του Ιουστινιανού στον πληθυσμό διογκώθηκαν με τον καιρό και έγιναν αφόρητα. Έγιναν ακόμη με τις συνεχείς πολεμικές επιχειρήσεις και τον έντονο οικοδομικό οργασμό του αυτοκράτορα. Οι κατακτήσεις του Ιουστινιανού είχαν ως τίμημα την πλήρη οικονομική εξάντληση τη χώρας.
Στο σημείο αυτό να περάσουμε να δούμε τι αναφέρουν οι ιστορικές πηγές και η Διονυσιακή ΑΙ περί Ιουστινιανού :
"Η σφαγή στην Στάση του Νίκα (Ιανουάριος 532) ήταν η βίαιη καταστολή της μεγαλύτερης λαϊκής εξέγερσης στην Κωνσταντινούπολη κατά του Ιουστινιανού Α΄. Οι στρατηγοί Βελισάριος και Μούνδος εγκλώβισαν τους στασιαστές στον Ιππόδρομο, σφάζοντας περίπου 30.000-35.000 άτομα, εδραιώνοντας την αυτοκρατορική εξουσία μετά από μέρες καταστροφών στην Πόλη.
Τα γεγονότα του 532 έχουν μείνει γνωστά στην ιστορία ως η Στάση του Νίκα. Τα επεισόδια στην Κωνσταντινούπολη εξελίχθηκαν σε αληθινή επανάσταση, η πάταξη της οποίας πραγματοποιήθηκε μετά από μεγάλη αιματοχυσία. Η δυσφορία που είχαν προκαλέσει οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις και η βαριά φορολογία καθώς και οι αυθαιρεσίες ορισμένων αξιωματούχων εκφράστηκαν μέσω των δήμων των Πράσινων και των Βένετων στον Ιππόδρομο. Τα συνθήματα εναντίον του αυτοκράτορα και οι μικροσυμπλοκές που ακολούθησαν είχαν σαν αποτέλεσμα τη σύλληψη και τον απαγχονισμό ορισμένων δημοτών. Δύο από τους κατάδικους που γλίτωσαν φυγαδεύτηκαν αναζητώντας άσυλο σε μια εκκλησία.
Όταν στις 13 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκαν οι αγώνες στον Ιππόδρομο, ο λαός αξίωσε αθώωση των δύο ανδρών. Η άρνηση του Ιουστινιανού προκάλεσε την αντίδρασή τους, που εκδηλώθηκε όχι μόνο με συνθήματα κατά του αυτοκράτορα αλλά και με πυρπόληση κτηρίων της Πρωτεύουσας, ανάμεσα στα οποία και η Αγία Σοφία. Το σύνθημα που τους εμψύχωνε ήταν "Νίκα", σύνθημα που συνήθως φώναζαν στον ιππόδρομο.
Ο ίδιος ο αυτοκράτορας ήταν παγιδευμένος στο παλάτι, ανίκανος να ελέγξει και να καταστείλει τη στάση. Αφού απομάκρυνε από το παλάτι τους αξιωματούχους εκείνους, από τους οποίους φοβόταν ότι διέτρεχε κίνδυνο πραξικοπήματος, προσπάθησε, μάταια, εμφανιζόμενος στον Ιππόδρομο να μιλήσει στο οργισμένο πλήθος.
Επαναστατημένοι πολίτες μετέφεραν τον Υπάτιο, ανιψιό του Αναστάσιου, στον Ιππόδρομο και τον ανακήρυξαν αυτοκράτορα. Ο Ιουστινιανός ετοιμαζόταν να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη, όταν την απόφασή του ανέτρεψε η Θεοδώρα με τη δυναμική παρέμβαση και το λόγο της. Οι στρατηγοί Bελισάριος και Μούνδος, καταστρώνοντας σχέδιο και στέλνοντας δικούς τους ανθρώπους να αναμιχθούν στο πλήθος και να προκαλέσουν τη διάσπασή του, αποφάσισαν να καταστείλουν την επανάσταση. Ακολούθησε μεγάλη σφαγή του συγκεντρωμένου πλήθους στον Ιππόδρομο, που ανέρχεται, όπως πιστεύεται στους 30.000 ανθρώπους. Την επόμενη ημέρα ο Υπάτιος εκτελέστηκε. Η εξέγερση έλαβε τέλος ύστερα από έξι ημέρες. Η καταστολή της σήμανε την ενίσχυση της εξουσίας και της δύναμης του Ιουστινιανού. Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού.
Σχόλιο. H Στάση του Νίκα. "Ο λαός, που στέκονταν σε άτακτη μάζα, όταν είδε θωρακισμένους στρατιώτες, που είχαν αποκτήσει μεγάλη δόξα για ανδραγανθία και είχαν μεγάλη πολεμική εμπειρία, να τρέχουν και να χτυπούν με τα ξίφη τους, τράπηκαν σε φυγή. Τότε ακούστηκαν δυνατές κραυγές, όπως ήταν φυσικό, και ο Μούνδος, που βρισκόταν εκεί κοντά και βιαζόταν να μπει στη μάχη (γιατί ήταν τολμηρός και δραστήριος), αλλά οι περιστάσεις τον έκαναν να απορεί για το τι πρέπει να κάνει, βλέποντας τον Βελισάριο να μπαίνει στον αγώνα, έκανε και αυτός επίθεση στον Ιππόδρομο από την πύλη που λέγεται Νεκρή. Και τότε οι στασιαστές, που βρίσκονταν γύρω από τον Υπάτιο, χτυπιούνταν αμείλικτα και από τις δύο μεριές και κατατροπώνονταν.
Όταν η φυγή γενικεύτηκε και η σφαγή του λαού πήρε μεγάλη έκταση, ο Βοραΐδης και ο Ιούστος, ανιψιοί του Ιουστινιανού, χωρίς κανένας να τολμά να τους εμποδίσει, κατέβασαν από τον θρόνο τον Υπάτιο και τον οδήγησαν στο βασιλιά μαζί με τον Πομπήιο. Εκείνη την ημέρα σκοτώθηκαν περισσότεροι από τριάντα χιλιάδες άνθρωποι.".
Προκοπίου Kαισαρέως, Ιστορία των Πολέμων, Νέα Σύνορα - Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα 1996, βιβλίο Α', XXIV, 50-54, (μετάφραση Π. Ροδάκη).. https://aesop.iep.edu.gr/node/21308.
Άξιος τιμής σε μία πόλη, είναι όποιος δεν αδικεί. Όμως όλα τα αξιώματα και τις τιμές μιας πόλεως, της αξίζουν όσοι εμποδίζουν τις αδικίες που γίνονται (Αριστοκλής-Νόμοι).
Είναι προτιμότερο να αδικηθείς, παρά να αδικήσεις και να κάνεις κάτι κακό μας δίδαξε μεταξύ πολλών άλλων ο Ύπατος των Φιλοσόφων. Εάν δεν υπάρχει πραγματική δικαιοσύνη θα καταρρεύσει το κράτος των Ελλήνων (Άγιος-αυτοκράτορας Νικηφόρος). Για αυτό αναφερόταν στους νόμους του Imperium Romanum. Oi Έλληνες-Ρωμαίοι υπήκοοι εκτός από ελεύθεροι, πρέπει να αντιμετωπίζονται από ένα κράτος δικαίου, να μην ταπεινώνονται και να μην ατιμάζονται.
Οι Έλληνες που αγωνίζονται για τα δίκαια και τις αξίες του έθνους, πρέπει να έχουν την καλύτερη αντιμετώπιση από τους αξιωματικούς, καθώς και από τους πολιτικούς (δημοσίους) υπαλλήλους. Ενδεικτικά ο Άγιος-Βασιλιάς Νικηφόρος τονίζει την διαχρονική επικινδυνότητα των εφοριακών και των δικαστών. (Άγιος Pallida Mors Saracenorum). Οι εφοριακοί-δικαστές και γενικότερα οι υπάλληλοι του Ιmperium Romanun σύμφωνα με τον Νικηφόρο Β Φωκά, στην πλειοψηφία τους είναι ανθρωπάκια που δεν ωφελούν σε τίποτα το Ελληνικό έθνος-κράτος, διότι δεν ενεργούν για το κοινό καλό γιατί κατατρέχουν τους φτωχούς και τους αδικημένους.
Αυτοί οι κρατικοί αξιωματούχοι με αρχές την αδικία και την αιματηρή φορολόγηση των φτωχών συγκεντρώνουν τον προσωπικό τους πλούτο. Εδώ ο αυτοκράτορας αναφέρεται στις δωροδοκίες όλων των κρατικών υπαλλήλων και τον παράνομο πλουτισμό. Άγιος Νικηφόρος Φωκάς-Περί Παραδρομής πολέμου).
Τα τυραννικά καθεστώτα διατηρούνται με δύο εντελώς αντίθετους τρόπους. Ο πρώτος τρόπος είναι να καταστέλλετε κάθε υπεροχή και αξιόλογη προσπάθεια που προκύπτει εντός του κράτους.
Aπαγοεύνται οι ευρηματικοί-δημιουργικοί πολίτες-υπήκοοι, καθώς είναι επικίνδυνοι για το καθεστώς της τυραννίας. Το βασικά δόγματα των παραγόντων του Διονυσιακού πολιτισμού (τυράννων), είναι καταδιώξτε τους καλόκαρδους-ικανούς ανθρώπους. Να απαγορεύσετε την Αριστόκλεια εκπαίδευση και οτιδήποτε σχετίζεται με την εξέλιξη-δημιουργία, δικαιοσύνη, ανθρωπιά-φιλοτιμία, ισονομία-αξιοκρατία και την λογική. Να αποτραπούν και να εμποδιστούν όλα όσα δίνουν θάρρος και αυτοπεποίθηση στο έθνος για να επιβιώσει.
Επιπροσθέτως οι τύραννοι παρακολουθούν στενά όλους όσους είναι ικανοί να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο και να αλλάξουν τα δεδομένα υπέρ του έθνους. Εν τούτοις εκτός από τους άξιους θα πρέπει να ελέγχονται και να παρακολουθούνται και οι εξαθλιωμένοι μέτοχοι των Διονυσιακών αξιωμάτων !!!
Για αυτό οι τύραννοι οφείλουν να γνωρίζουν καλά τις παραμικρές κινήσεις των πολιτών και να τους αναγκάζουν με κάποιο τρόπο να μην περνούν ποτέ τις πύλες της πόλης, να έχουν πάντα επίγνωση του τι κάνουν και να τους επιβάλουν συνεχή σκλαβιά, ευτέλεια και δειλία ψυχής. Αυτά είναι τα μέσα που χρησιμοποιούν οι βάρβαροι, τυραννικά με στόχο την απόλυτη εξουσία. Οι σωστοί τύραννοι έχουν κατασκόπους σαν αυτές τις γυναίκες στις Συρακούσες. Στείλτε ανθρώπους να ακούσουν τα πάντα στις κοινωνίες, στις συναντήσεις, γιατί είμαστε λιγότερο ειλικρινείς όταν φοβόμαστε την κατασκοπεία, και όταν μιλήσουν θα έχουμε τον απόλυτο έλεγχο.
Απαραίτητη προϋπόθεση για την επικράτηση της Τυραννίας, να είναι σε συνθήκες διχόνοιας μονίμως ο λαός. Να διαδίδονται συκοφαντίες μεταξύ των πολιτών να καταστρέφει ο ένας τον άλλο. Μια άλλη αρχή της τυραννίας είναι η εξαθλίωση των υπηκόων, με στόχο να είναι απασχολημένοι με την καθημερινή τους ζωή, για να μην βρίσκουν χρόνο να συνωμοτήσουν και να δράσουν. Επάνω σε αυτό το Διονυσιακό δόγμα χτίστηκαν οι πυραμίδες της Αιγύπτου, τα ιερά μνημεία των Κυψελίδων, ο ναός του Ολυμπίου Δία των Πεισιστρατιδών και τα σπουδαία έργα του Πολυκράτη στη Σάμο. Αυτά τα έργα είχαν μόνο έναν και μοναδικό σκοπό, την συνεχή ενασχόληση και εξαθλίωση του λαού.
ΒΑΡΥΤΑΤΕΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΕΣ.Ο Τύραννος των Συρακουσών που παγίδεψε με εντολή των Ιουδαϊκών Ιερατείων τον Μέγα Αριστοκλή ως εκδίκηση για τα πεπραγμένα του ενάντια στην Διονυσιακή κουλτούρα. απορρόφησε μέσω φόρων την αξία όλων των ακινήτων. Επίσης ο τύραννος κάνει πολέμους για να κείναι υποταγμένοι και απασχολημένοι οι υπήκοοι του.
Εάν η βασιλεία διατηρείται με την αφοσίωση, η τυραννία διατηρείται μόνο με μια αέναη δυσπιστία προς τους φίλους της, γιατί γνωρίζει καλά ότι όλοι οι υπήκοοι θέλουν να ανατρέψουν τον τύραννο. Οι κακουργίες που λαμβάνουν χώρα σε μια ακραία δημοκρατία έχουν προέλευση στην τυραννία. Η άδεια που χορηγείται σε γυναίκες εντός της οικογένειας να προδίδουν τους συζύγους τους. Το δικαίωμα των υποτελών να καταδίδουν τα αφεντικά τους. Αυτή συμβαίνει γιατί ο τύραννος δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από σκλάβους και γυναίκες. Κοντά στο λαό μονίμως βρίσκουμε τους δημαγωγούς, τους άθλιους αυλικούς που για να επιβιώσουν έχουν κάνει κάθε είδους κακουργία.
Η κακία είναι αμάθεια μας δίδαξε ο Ύπατος των Φιλοσόφων Μέγας Αριστοκλής. Για αυτό η τυραννία αγαπά μόνο τους κακούς και τους αμαθείς, καθώς μέσα από αυτή την τάξη ανθρώπων επικρατεί χωρίς δυσκολίες. Διαχρονικά οι πονηροί-κακοί είναι χρήσιμοι σε διεστραμμένα-καταστροφικά σχέδια εις βάρος του έθνους και του λαού. Το χαρακτηριστικό του τυράννου είναι να απορρίπτει οτιδήποτε φέρει μια περήφανη και ελεύθερη ψυχή. διότι πιστεύει ότι είναι ο μόνος ικανός να ανατρέψει το τυραννικό καθεστώς. Οι τύραννοι μισούν την ευγενή φύση και τους ξεχωριστούς ανθρώπους, καθώς τους θεωρούν μεγάλη απειλή για την κυριαρχία τους.
Οι τύραννοι στοχεύουν μόνιμα στην ηθική-πνευματική εξαθλίωση, γιατί οι υποβαθμισμένες ψυχές δεν σκέφτονται ποτέ να συνωμοτήσουν. Επίσης καλλιεργούν την δυσπιστία των πολιτών μεταξύ τους, καθώς η τυραννία μπορεί να ανατραπεί μόνο όταν έχουν αρκετή ενότητα και συνεργάζονται αρμονικά. Ο τύραννος των Συρακουσών Ιέρων πίστευε πως όσο πιο φτωχοί είναι οι άνθρωποι τόσο πιο υποταγμένοι είναι ώστε να τους χρησιμοποιεί.
O Ξεενοφών στο έργο του “Ιέρων” ή Τυραννικός, αναλύει εξαιρετικά απλά και ουσιαστικά τον λόγο που κυβερνούν οι άδικοι και διώκονται οι δίκαιοι. Όταν εξαθλιώνεις πνευματικά-ηθικά και οικονομικά τους ανθρώπους τους υποτάσσεις και τους χρησιμοποιείς όπως θέλεις. Επίσης στο έργο του Ξενοφώντα Κύρου Παιδεία, αναφέρεται ότι ο βασιλεύς μίσθωνε τακτικά κατασκόπους και πληροφοριοδότες χρησιμοποιώντας τους, ως ωτακουστές. Στους άδικους έχουν εμπιστοσύνη, επειδή και αυτοί φοβούνται, όπως και οι τύραννοι, μήπως οι πόλεις ελευθερωθούν ποτέ και τους οδηγήσουν στην δικαιοσύνη.
Τους αδύναμους εμπιστεύονται οι τύραννοι, επειδή τους χρειάζονται, προκειμένου να ασκήσουν την εξουσία. Για του; ίδιους λόγους τους είναι απαραίτητοι και οι δουλοπρεπείς, επειδή και οι ίδιοι κρίνουν τους εαυτούς ως ανάξιους για την ελευθερία. Ο τύραννοι χρησιμοποιούν βία, γίνονται πλεονέκτες, ενδιαφέρονται μονό για την προβολή του εαυτού τους, και οι φιλοδοξίες και η Διονυσιακή αλαζονεία τελικά τους καταστρέφουν. Δεν έχουν ηθικούς φραγμούς και παρασέρνουν τους άλλους χρησιμοποιώντας αληθοφανή συνθήματα που οδηγούν στον όλεθρο και την καταστροφή. Από την αρχαία εποχή οι μεγάλες δυνάμεις ήθελαν συμμάχους υποτελείς για να μπορέσουν να κυριαρχήσουν.
Επίσης οι τύραννοι καταδιώκουν τους καλούς-άξιους και ικανούς ανθρώπους ως άμεσους. Είναι οι σημαντικότεροι εχθροί της εξουσίας τους. Οι καλόψυχοι-ξεχωριστοί άνθρωποι, απορρίπτουν κάθε δεσποτισμό ως εξευτελισμό-δεσποτισμό ως ανάξια του Αριστόκλειου Πολιτισμού. Οι ενάρετοι έχουν πίστη στον εαυτό τους και αποκτούν την εμπιστοσύνη των συνανθρώπων τους. Οι Τύραννοι είναι το εντελώς αντίθετο των Φιλοσόφων βασιλέων που δίδαξε ο Μέγας Αριστοκλής.
Ο ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΚΛΗ-ΠΛΑΤΩΝΑ.
Η Ελευθερία και η Αξιοπρέπεια είναι οι δύο μεγαλύτερες πανανθρώπινες αξίες τις οποίες δημιούργησαν και τις δίδαξαν οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί σε όλη την ανθρωπότητα. Εν τούτοις το σημαντικότερο όλων ήταν ότι δεν ήταν θεωρητικοί διδάσκαλοι των δύο υπέρτατων αξιών. Τις δύο μέγινετες πανανθρώπινες αξίες τις δίδαξαν πολεμώντας χάνοντας τις ζωές τους και τραυματιζόμενοι στα πεδία των μαχών. Η ελευθερία και η αξιοπρέπεια είναι τα ιερότερα και σημαντικότερα αγαθά της Αριστόκλειας παιδείας. Απαιτούνται σκληροί αγώνες και αιματηροί ενίοτε για να διατηρηθούν αυτές οι δύο υπέρτατες αρχές από τα έθνη.
Μετά από την κατάπτωση τους οι αρχαίοι Αθηναίοι αναζήτησαν μεθόδους για να απελευθερωθούν και να μην είναι δουλοπάροικοι μέσα στην ίδια τους την πολιτεία. Αυτό είχε ως συνέπεια να ξεκινήσει μία διαδικασία αλλαγών στην Αθηναϊκή κοινωνίας-πολιτεία με στόχο το κοινό όφελος. Επιστήμονες-νομοθέτες, σοφοί, πολιτικοί και λαός συνεργάζονται αρμονικά για να έρθουν οι αλλαγές στο πολίτευμα.
Η Δημοκρατία ήταν ο μόνος τρόπος οργάνωσης της πολιτείας των Αθηναίων με γνώμονα την επιβίωση και την κυριαρχία. Όλοι οι πολίτες του Αθηναϊκού κράτους είχαν υψηλές αξίες-πραγματική παιδεία και ζούσαν με άριστο τρόπο για να φτάσουν στο υψηλότερο πολιτιστικό και πολιτικό επίπεδο. Η αληθινή δημοκρατία αποτελεί τον μοναδικό πολίτευμα που παρέχει όλα τα εχέγγυα για την συνέχεια ενός έθνους. Βασική προϋπόθεση για όλα τα προαναφερόμενα είναι να λειτουργούν-συνυπάρχουν αρμονικά όλες οι κοινωνικές τάξεις και όλοι οι κλάδοι μαζί με τους θεσμούς. Για αυτό σε κάθε τομέα του Αθηναϊκής δημοκρατίας βρισκόταν οι Άριστοι.
Η κατεύθυνση της πολιτείας προς το άριστο αποτελεί την μοναδική διέξοδο για τους θεσμούς-πολιτική, την παιδεία, την δικαιοσύνη, την φιλοπατρία, την ηθική, την ευτυχία. Ο Στρατιωτικός-Ιστορικός Θουκυδίδης αναφέρει τα συστατικά στοιχεία της Αθηναϊκής δημοκρατίας: Την Αθήνα διοικούν οι πολλοί και όχι οι λίγοι. Παράλληλα τα αξιώματα και τις τιμές τα κερδίζουν οι ικανότεροι από όλες τις κοινωνικές τάξεις.
Η κυριαρχία από την Εκκλησία του Δήμου στα περισσότερα και σημαντικότερα θέματα είχε καταλυτικό ρόλο στα επιτεύγματα των Αθηναίων σε κάθε έκφανση ζωής. Οι Άριστοι-ικανότεροι ελεγχόταν και εμποδιζόταν από την Εκκλησία του Δήμου για να μην μετατραπούν σε δυνάστες-τυράννους, Την εξουσία είχε ο λαός της αρχαίας Αθήνας. Οι Αθηναίοι στήριζαν και προωθούσαν τους ανθρώπους με αρετές-παιδεία και εμπόδιζαν όσους ήθελαν να αποκτήσουν αξιώματα για να κάνουν κακό στην πόλη και στους εαυτούς τους. Εν τούτοις στις αντίπαλες πόλεις όπως η Μήλος, δεν επέτρεπαν να ομιλούν ηθικής-δικαίου και γενναιότητας. Περί αυτών μας διδάσκει ο Μέγας Αριστοκλής.
Ο Ύπατος των φιλόσοφων και ο μέγιστος των σοφών όλης της ανθρωπότητας αναφέρει ότι η εξουσία ανήκει στον λαό καθώς αυτός δίνει τα θεσμικά αξιώματα σε εκείνους που αναδεικνύονται άριστοι. Εν τούτοις πρέπει να διοικεί το έθνος ο υπέρτατος άρχοντας, ο Φιλόσοφος Βασιλιάς. Tα βασικά αξιώματα του Αριστοκλή σχετικά με τον ιδανικό φιλόσοφο-βασιλέα αποτελούν η παιδεία, η γενναιότητα, η ηθική, η αγάπη και η αφοσίωση στα Ελληνικά ιδεώδη. Ο φιλόσοφος-βασιλιάς διαθέτει την δύναμη της γνώσης (Ισχύς διά της γνώσεως), διότι η παιδεία είναι η αρχή των πάντων.
Για να φέρει την ηθική-δικαιοσύνη, την ανδρεία και την ευημερία ως άριστος ηγεμόνας, είναι απαραίτητη προϋπόθεση η σωστή Ελληνική αγωγή. Ο Ύπατος των Φιλοσόφων για την θέση του ιδανικού ηγεμόνα εξαιρεί τους απαίδευτους. Οι άνθρωποι χωρίς γνώση οι οποίοι ζούνε μέσα στο απόλυτο σκοτάδι, την παρακμή και την εξαθλίωση. Σύμφωνα με τον Μέγα Αριστοκλή η κακία είναι αμάθεια.
Επίσης δεν επιτρέπει να διεκδικήσουν την θέση του ηγεμόνα ούτε οι θεωρητικοί φιλόσοφοι. Λαμβάνει την καλύτερη εκπαίδευση. Για αυτό έχει την ηθική ευθύνη προς την πατρίδα, να γίνει αρχηγός και ανιδιοτελής κυβερνήτης με σοφία και δικαιοσύνη. Διότι έχει πολύ υψηλή παιδεία, σε ζητήματα κοινωνικά-πολιτικά και φιλοσοφικά, είναι ο ικανότερος, από τους άλλους σοφούς.
Η αξία ενός φιλοσόφου–βασιλιά φαίνεται από τις προσπάθειες του, για την ηθική-πνευματική βελτίωση των πολιτών, την ενίσχυση της πατρίδας σε πολιτικό, στρατιωτικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο. Ο ηγεμόνας αυτός δεν διέπεται από αρχομανία, και εξουσιαστικές τάσεις, καθώς αναλαμβάνει την εξουσία, για το καλό της πατρίδας. Η προσωπική του ολοκλήρωση έρχεται μέσα από την πραγματοποίηση των ηθικών-πνευματικών και πολεμικών του καθηκόντων.
Το άρρωστο πάθος για την εξουσία, όπως επίσης και η ανάληψή της από ανθρώπους στερημένους από πνευματικές-ηθικές αρετές, προκαλεί αντιδικίες, πολέμους και καταλήγει στην καταστροφή της Ελλάδος.
Οι φιλόσοφοι και οι άνθρωποι με πραγματική-υψηλή παιδεία σύμφωνα με τον Αριστοκλή, είναι οι μόνοι ικανοί να κυβερνήσουν τις πόλεις και την Ελλάδα, διότι είναι οι μοναδικοί οι οποίοι, έχουν καλύτερο πνευματικό, ηθικό, κοινωνικό και βιοτικό επίπεδο. Οι άνθρωποι αυτοί δέχτηκαν μεγαλύτερες τιμές και αναγνώριση από οποιονδήποτε άλλο βασιλιά και πολιτικό.
Οι ενάρετοι άνθρωποι είναι δυνατοί και είναι σε θέση να αντιστέκονται στους πειρασμούς, στις αδυναμίες, στους θρήνους και δεν αφήνουν τον εαυτό τους να εκτραπεί από το δρόμο τους. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας των Δέκα Χιλιάδων, οι Έλληνες ηγέτες συνελήφθησαν και σκοτώθηκαν από τους Πέρσες.
Για αυτό ο Ξενοφών βρίσκεται μόνος και αναγκασμένος να οδηγήσει τους επιζώντες έξω από αυτή την Περσία. Οι ηγέτες στρατιωτικοί-πολιτικοί πρέπει να είναι πρώτα από όλα ισχυροί άνδρες, ενάρετοι άνθρωποι. Η αδυναμία και η διονυσιακή κουλτούρα. δημιουργούν παρακμιακές καταστάσεις και ανθρώπους αδύναμους να αντισταθούν. Δύναμη δεν είναι μόνον η γενναιότητα στα πεδία των μαχών.
Οι δυνατοί ηγέτες-άνθρωποι ξέρει να προστατεύουν τους στρατιώτες και το έθνος τους (Θησέας, Pallida Mors Saracenorum, Moναδικό Φαινόμενο στην παγκόσμια ιστορία- Μέγας Βασίλειος). Οι μεγάλοι βασιλείς ξεκουράζουν-προστατεύουν και συμμερίζονται τις κακουχίες των στρατιωτών τους. Επίσης οι σωστοί ηγέτες συζητούν με τους στρατιώτες τους, για τα προβλήματα που τους απασχολούν και ότι άλλο τους επιβαρύνει όπως έκανε ο Μέγας Ηράκλειος, ο Κορυφαίος Στρατηλάτης στην παγκόσμια ιστορία. Ο μεγάλος ήρωας Θησέας ήταν ο πρώτος Έλληνας βασιλιάς παγκοσμίως, ο οποίος δίδαξε ότι οι βασιλείς επωμίζονται τα περισσότερα βάρη από όλους τους άλλους, ενώ τους καρπούς των προσπαθειών τους, πάντοτε τους μοιράζονται με όλους τους πολίτες.
Ακόμη ο Θησέας δίδαξε ότι σε κάθε μάχη, σε κάθε πόλεμο, καθημερινά τις περισσότερες φορές από οποιονδήποτε άλλο στρατιώτη, βάζει την ζωή του σε κίνδυνο ο εκάστοτε Έλληνας Βασιλιάς. Για αυτό όλοι οι Έλληνες Βασιλείς, στρατηγοί κατά την αρχαία και μεσαιωνική εποχή, όπου οι πρόγονοι μας ήταν διοικητές της Ελληνικής- Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, έκαναν επιθέσεις, ολομόναχοι, ενάντια σε χιλιάδες αντιπάλους. Αυτό το έκαναν για να πάρουν θάρρος οι Έλληνες στρατιώτες για να κερδηθούν οι μάχες και οι πόλεμοι υπέρ της Ελληνικού-Ρωμαϊκού κράτους. Το ίδιο έκαναν και όλες οι επόμενες γενιές Ελλήνων στρατιωτικών μέχρι και την σύγχρονη Ελληνική ιστορία (1821-1940).
ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ.
Με βάση τις διδαχές του Θησέα, του Μέγα Αριστοκλή και του Θουκυδίδη, ο Μέγας Βασίλειος-Βουλγαροκτόνος επέτυχε το απόλυτο σε όλα τα επίπεδα. Πολεμούσε πολύ γενναία στην πρώτη γραμμή στα πεδία των μαχών. Έκανε τις μεγαλύτερες επιτυχίες, τα μεγαλύτερα επιτεύγματα από όλους τους υπόλοιπους Έλληνες, σε πολιτικό, κοινωνικό και στρατιωτικό επίπεδο. Oι επιτυχίες του Βουλγαροκτόνου δεν ήταν ποτέ βασισμένες, επάνω στην βαρύτατη φορολογία-κοινωνική, οικονομική εξαθλίωση των φτωχών-Ελλήνων υπηκόων. Ουδέποτε το έκανε άλλος βασιλιάς αυτό στον υπέρτατο βαθμό.
Μια στρατιωτική, μια πολιτική, μια κοινωνική επιτυχία για να έχει ηθική αξία, δεν πρέπει ποτέ να επιτυγχάνεται, εις βάρος της οικονομικής ευημερίας, της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας των πολιτών η των υπηκόων. Στον αντίποδα ο Λατίφωνος Ιουστιανιανός ο Α, εισέπρατε τους ετήσιους, ακόμη και με ξυλοδαρμούς των υπηκόων. Όλα αυτά για να κάνει άσκοπους-επιθετικούς πολέμους, στα πλαίσια της υστεροφημίας του. Ο Έλληνας που αναπαύεται στο Έβδομον, υπήρξε Μέγας προστάτης όλων των φτωχών και των αδικημένων.
Για αυτό τους έδωσε πλήρη φοροαπαλλαγή, όσα χρόνια κυβερνούσε. Όλες της ετήσιες φορολογικές υποχρεώσεις των αδυνάτων Ελλήνων, όλα τα χρόνια που ήταν Βασιλιάς, της πλήρωναν οι πλούσιοι. Ενδεικτικό ήταν ότι, από τους ισχυρούς πήρε πίσω όλα τα κτήματα, που είχαν αποσπάσει άδικα από τους φτωχούς, και τα έδωσε πίσω στους δικαιούχους.
Το ίδιο έκανε και με τα Εκκλησιαστικά κτήματα. Όμως ο Βασίλειος δεν σταμάτησε εκεί. Όσοι πλούσιοι εξακολουθούσαν να είναι άδικοι άνθρωποι, ανάλογα με την περίσταση είτε τους αφαιρούσε ένα μεγάλο μέρος της περιουσίας, είτε τους αφαιρούσε ολόκληρη την περιουσία. Τους απολύτως κακούς-πλούσιους που δεν άλλαζαν τακτική, τους κατάντησε ζητιάνους στα καπηλειά και στα πανδοχεία της Μικράς Ασίας. Ανάμεσα σε όλα αυτά κατάργησε ακόμη και το δικαίωμα των δυνατών σε περίπτωση φόνου, να εξαγοράζουν την θανατική ποινή. Μεγάλωσε με δικά του έξοδα όλα τα ορφανά των σκοτωμένων Ελλήνων στρατιωτών. Ενδεικτικό της πολιτικής του ήταν ότι με Νεαρά που εξέδωσε, το όριο επιστροφής των κτημάτων που είχαν αποκτηθεί με αθέμιτα μέσα πήγε στα 1000 έτη.
Σπούδαζε τα αγόρια και εν συνεχεία τα έκανε στρατιώτες-αξιωματικούς, για να πολεμούν δίπλα του στα πεδία των μαχών. Διότι πολεμούσε για περισσότερο από τριάντα συνεχόμενα χρόνια, με Βούλγαρους, Άραβες, Χάζαρους, επαναστάτες κλπ.
Το αποτέλεσμα ήταν εκείνες οι γενιές των ορφανών παιδιών, να μεγαλώσουν και να πολεμούν δίπλα, στον Βασίλειο, στα πεδία των μαχών. Αυτό ήταν πολύ καθοριστικό στοιχείο για τις στρατιωτικές, επιτυχίες του Βασίλιεου. Επίσης όλα τα ορφανά κορίτσια που οι γονείς του σκοτώθηκαν στις μάχες, τα έδινε προίκα και τα πάντρευε. Κανένας άλλος βασιλιάς στον κόσμο δεν έχει κάνει τόσες πολλές ελεημοσύνες-φιλανθρωπίες όπως είχε κάνει ο Βουλγαροκτόνος.
Η νομοθεσία του ήταν εξίσου δίκαιη και πολύ σκληρή για την κοσμική και την Εκκλησιαστική εξουσία. Καμία διαμαρτυρία δεν τον έκανε ποτέ να αλλάξει γνώμη. Όσες φορές του ζήτησε πίσω ο Πατριάρχης Σέργιος τα κτήματα της Εκκλησίας και των πλουσίων, ο Βασίλειος ήταν ανένδοτος και δεν δεχόταν ούτε καν να συζητήσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Επί των ημερών του δεν υπήρχαν οφίκια-αξιώματα, για ιστορικές προσωπικότητες όπως οι Πατριάρχες Πολύευκτος, Κηρουλάριος και για πολιτικούς όπως ο Βασίλειος Λεκαπηνός, ο Ιωσήφ Βρίγγας και ο Μιχαήλ Ψελλός. Ενδεικτικό ήταν ότι άφησε δύο φορές κενό τον Πατριαρχικό θρόνο στην Κωνσταντινούπολη. Οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί και οι παγκόσμιοι Έλληνες του μεσαίωνα δεχόταν να τους κυβερνούν οι ικανότεροι-άριστοι. Οι Αθηναίοι στήριζαν-ευνοούσαν τους ηθικούς και ικανούς ανθρώπους για να τους διοικήσουν. Για αυτό όλες οι πολιτειακές δομές είχαν στελεχωθεί με τους αξιότερους. Όλα αυτά γινόταν με βάση το κοινό συμφέρον.
ΟΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ.
O Μέγας Βουλγαροκτόνος, ο ακαταπόνητος Βασιλιάς του Imerium Romanum, αντιμετώπισε την πιο σκληροτράχηλη φυλή της ανθρωπότητας, η οποία υποστηριζόταν από την τότε νέα τάξη πραγμάτων. Ανεξάντλητα ήταν τα Βουλγαρικά στρατεύματα. Πρώτη φορά παγκοσμίως μέχρι και σήμερα συνέβη κάτι τέτοιο.
Ακόμη και οι Άραβες με τα επί αιώνες ανεξάντλητα στρατεύματα τους, μετά την ήττα στο Ακροϊνόν το 740 μ.Χ. σταμάτησαν εντελώς για μερικά χρόνια τις επιδομές-επιθέσεις ενάντια στην Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Εν τούτοις οι κατώτεροι σε πολεμικές δεξιότητες και λιγότεροι αριθμητικά Βούλγαροι, είχαν ατελείωτα αποθέματα στρατιωτικού δυναμικού !!! Για αυτό και μετά από τις τρεις συντριπτικές ήττες στον Σπερχειό, στον Αξιό και στο Κλειδί συνέχιζαν απτόητοι τις πολεμικές συγκρούσεις. Στις τρεις αυτές μάχες οι απώλειες των Βούλγαρων ήταν πολύ μεγαλύτερες από αυτές που υπέστησαν οι Άραβες στο Ακροϊνόν.
Χαρακτηριστικό ήταν ότι στις μάχες του Σπερχειού-Κλειδιού τέθηκαν οριστικά εκτός μάχης 26 χιλιάδες Βούλγαροι. Οι Άραβες με απώλειες 6000 Ισμαηλιτών στο Ακροϊνόν και έκαναν κάποια χρόνια για να ανακάμψουν. Κυριολεκτικά οι Κουμάνοι-Βούλγαροι αποτελούν παγκόσμιο φαινόμενο. Αν και πληθυσμιακά ήταν πολύ μικρότερο έθνος σε σχέση με τους Μωαμεθανούς, δεν τελείωναν ποτέ οι άνδρες του Βουλγαρικού στρατού !!! Το μεγαλύτερο αριθμητικά στράτευμα την αρχαία και την μεσαιωνική περίοδο το είχε η Περσική αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών-Σασσανιδών, με 150000 εως 2000000 στρατιώτες. Όμως μετά τις συντριπτικές ήττες σε Μαραθώνα, Σαλαμίνα, Πλαταιές, Μυκάλη, σε συνδυασμό με τα Διονυσιακά αξιώματα, μέσα σε έντεκα χρόνια η κορυφαία αυτοκρατορία του κόσμου, από την σφοδρότητα των πολέμων οδηγήθηκε στην παρακμή και όχι μόνον δεν εκστράτευσε ξανά εναντίον του Ελληνικού έθνους, αλλά εν συνεχεία κατακτήθηκε από τον Μ. Αλέξανδρο. Το ίδιο ακριβώς συνέβη και τον μεσαίωνα από τον Μέγα Ηράκλειο. Ο Αυτοκράτορας από την Αγιοτόκο Καππαδοκία κατέκτησε την Περσική αυτοκρατορία μέσα σε έξι χρόνια και την οδήγησε στον οριστικό αφανισμό, και στην Αραβική κατάκτηση.
Από την ένταση του πολέμου και την σκληρότητα των μαχών με τους Έλληνες του Ρωμαϊκού κράτους, μια παγκόσμια αυτοκρατορία χάθηκε οριστικά μέσα σε τριάντα χρόνια. Δυο φορές από την σφοδρότητα των πολέμων διαλύθηκε μια παγκόσμια αυτοκρατορία, από τον Αλέξανδρο και τον Ηράκλειο. Στον αντίποδα οι Βούλγαροι παρέμειναν πάντοτε με ακμαίο το ηθικό και με αναρίθμητο στράτευμα, χωρίς να καταπονούνται και να εγκαταλείπουν τον πόλεμο μετά από τρεις δεκαετίες πολέμου και τρεις συντριπτικές ήττες !!!
Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΟΚΤΟΝΟΥ.
Η στρατηγική του αυτοκράτορα στον Βουλγαρικό πόλεμο, υπήρξε πολύ ευφυής. Έκανε εκστρατείες από το κέντρο προς την περιφέρεια. Τα κατακτημένα εδάφη, τα προστάτευε με μια σειρά από κάστρα, σε καίρια σημεία. Πρώτη σημαντική στρατιωτική βάση, έγινε η Φιλιππούπολη. Αμέσως μετά κατέλαβε, τα φρούρια γύρω από την Σαρδική. Με αυτήν την υπέροχη στρατηγική επέτυχε να ελέγξει την Βορειοανατολική διαδρομή, από την πεδιάδα του Ισκέρ μέχρι τον Δούναβη, και από το Περνίκ, στο Ραντομίρ, και μέχρι τα Σκόπια. Με μια νέα σειρά οχυρών στην περιοχή του Δούναβη, εμπόδισε τις προσπάθειες των Κουμάνων (Βουλγάρων), να ενισχυθούν από τους ομοεθνείς τους Ούγγρους και Πετσενέγους-Πατζινάκες.
Παράλληλα με την προέλαση του προς τα Σκόπια και την μάχη του Αξιού, εμπόδισε τους Βούλγαρους, από μια νέα καταστροφική κάθοδο, και τους υποχρέωσε να συγκεντρώσουν τις δυνάμεις τους, στην πρωτεύουσα τους την Αχρίδα. Οι Βούλγαροι-Κουμάνοι επί Βασίλειου Β, ήταν ένα Τουρκικό παρακλάδι με αρχηγό τον τσάρο Σαμουήλ. Κατέστρεφαν από την εποχή των Ισαύρων την Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Στις τρεις πιο καθοριστικές μάχες και στην πιο καθοριστική καταδρομική αποστολή κατά την διάρκεια του πολέμου, οι Έλληνες βρήκαν τον τρόπο να παρακάμψουν τα φυσικά εμπόδια, πέρασαν στην απέναντι πλευρά, προκαλώντας μεγάλες απώλειες στους Βούλγαρους.
Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο ηττήθηκαν στους ποταμούς Σπερχειό, Αξιό και στο Κλειδί (Όρος Μπέλλες). Επίσης ο Ιβάτζης θεωρούσε ότι το παλάτι της Πρόνιστας, φυσικά προστατευμένο πανταχόθεν και με μια και μόνον δίοδο, ότι θα ήταν απόρθητο και ασφαλές. Οι Κουμάνοι επαναπαύτηκαν στα ανυπέρβλητα φυσικά εμπόδια των ποταμών και του όρους Μπέλλες. Η αδιαμφισβήτητη πολιτιστική ανωτερότητα έκανε τους προγόνους μας πολύ γενναίους και ικανούς για οτιδήποτε όλοι οι υπόλοιποι λαοί, το νόμιζαν ως ακατόρθωτο. Οι πρόγονοι μας έκαναν το αδύνατο να είναι εφικτό, αμέτρητες φορές εκείνους τους αιώνες, με βάσεις την Ορθοδοξία, την αρχαία Ελληνική γραμματεία και την ηθική ζωή.
Αυτό ήταν ένα πράγμα το οποίο μόνον οι ιεροί Έλληνες εκείνων των εποχών ήταν ικανοί να το επιτύχουν. Είχαν υψηλές ηθικές αρχές, αρχαία Ελληνική παιδεία, πίστευαν στον Χριστό, ενώ φυσικά πέρα από την δύναμη του μυαλού και της ψυχής, είχαν και άριστη εκπαίδευση. Οι ανώτεροι ηθικά-πνευματικά και πολιτιστικά Έλληνες κυριάρχησαν, μεγαλούργησαν και επιβίωσαν στους αμυντικούς πολέμους μέσα από τον παιδεία και την Ορθοδοξία. Το όνομα του προκαλούσε τον απόλυτο τρόμο στους εχθρούς του Ελληνικού έθνους. Οι αιώνιοι εχθροί του έθνους μας μόνον μια φορά στα παγκόσμια χρονικά βίωσαν τα συναισθήματα του απόλυτου πανικού, του φόβου και της απελπισίας-ασφυξίας. Τις χρονιές 996 και 999 μ.Χ. ο Μέγας Βασίλειος πολέμησε τους Αγαρηνούς. Κατά την επιστροφή του για τον Βουλγαρικό μέτωπο, στο πέρασμά του σκορπούσε τον όλεθρο και ισοπέδωνε τα πάντα. Όλα αυτά τα έκανε ως αντίποινα σε νόμιμη άμυνα για τις σφαγές, τις κλοπές, τους εμπρησμούς, τους βιασμούς, το σκλάβωμα των γυναικών, που έκαναν σε ετήσια βάση, επί πολλούς αιώνες οι Αγαρηνοί εις βάρος, του άμαχου Ελληνικού πληθυσμού.
Έχοντας θέσει τέρμα στις εσωτερικές-εμφύλιες διαμάχες, ο Βασίλειος Β΄ έστρεψε την προσοχή του στους εξωτερικούς εχθρούς της αυτοκρατορίας (Βούλγαροι, Άραβες, Γεωργιανοί, Χάζαροι, Γερμανοί). Ένα διχασμένο έθνος πνευματικά-πολιτικά, στρατιωτικά κοινωνικά, δεν διαθέτει τις απαραίτητες αντιστάσεις, δεν αντιδρά στις εξωτερικές προκλήσεις. Δέχεται ευκολότερα τα μεθοδευμένα ανθελληνικά σχέδια. Οι εμφύλιες έριδες είχαν εξασθενήσει την θέση του imperium romanum στα ανατολικά και οι κατακτήσεις του Κουρκουά, του Pallida Mors Saracenorum, και του Ιωάννη Τσιμισκή κινδύνευσαν να πέσουν στα χέρια των Αράβων (Φατιμίδες). Μετά από δύο σημαντικές ήττες στην Αντιόχεια, λόγω προχωρημένης ηλικίας του Δούκα-στρατηγού Μιχαήλ Βούρτζη, το Χαλέπι πολιορκήθηκε και η Αντιόχεια απειλήθηκε από το στρατό των Σαρακηνών. Την δεκαετία του 990, ξανάρχισαν οι εχθροπραξίες με τους Άραβες στη Συρία, στις οποίες ενεπλάκη και το φόρου υποτελές (στο Βυζάντιο) κράτος του Χαλεπίου που ελεγχόταν από την δυναστεία των Χαμδανιδών.
Το έτος 993/994 ο Τούρκος στρατηγός Μαντζουτακίν πολιόρκησε την Απάμεια και ο στρατηγός Μιχαήλ Βούρτζης προσέτρεξε σε βοήθεια των Χαμδανιδών του Χαλεπίου. Τα αντίπαλα στρατεύματα συναντήθηκαν ανάμεσα σε δυο ρηχά περάσματα του ποταμού Ορόντη, κοντά στην Απάμεια, στις 15 Σεπτεμβρίου 994. Οι Άραβες παρακάμπτουν τους Χαμδανίδες με αποτέλεσμα να βρεθούν στις πλάτες του Ρωμαϊκού στρατού, ο οποίος ηττήθηκε με μεγάλες απώλειες. Οι Φατιμίδες συνέχισαν την πολιορκία του Χαλεπίου ενώ κατέλαβαν και το Αζάζιον. Η ήττα αυτή προκάλεσε την άμεση επέμβαση του Βυζαντινού αυτοκράτορα Βασιλείου Β’ με την απόλυση του Βούρτζη από τη θέση του και την αντικατάστασή του από τον Δαμιανό Δαλασσηνό. Ο ίδιος ο αυτοκράτορας τον επόμενο χρόνο εξεστράτευσε με επιτυχία στην περιοχή. Δυστυχώς όλοι οι ιστορικοί πλήν ελαχίστων αποκρύπτουν την συντριβή του Τούρκου στρατηγού Μανγιουτακίν και των 80000 Μωαμεθανών, οι οποίοι και μόνον στην θέα του Βασίλειου Β και των 17000 ανδρών του ετράπησαν σε φυγή.
Το ένδοξο και συνάμα παράδοξο αυτού του τρομερού επιτεύγματος ήταν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των στρατιωτών που είχε στην διάθεση του ο Βασιλιάς ήταν Βούλγαροι αιχμάλωτοι πολέμου. Ο Έλληνας αυτοκράτορας δεν ήθελε να αποδυναμώσει σε ισχύ τα στρατεύματα που πολεμούσαν στο βόρειο μέτωπο με τον Σαμουήλ. Πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά πετυχαίνει αυτοκράτορας τόσο μεγάλες νίκες, με τόσο μικρό στράτευμα αριθμητικά και το οποίο στην συντριπτική του πλειοψηφία αποτελούνταν από αιχμάλωτους πολέμου. Ουδέποτε το τόλμησε αυτό στα παγκόσμια χρονικά άλλος αυτοκράτορας-ηγεμόνας και αν το επιχειρούσε θα είχε ήδη δολοφονηθεί μαζί με τους λίγους αριθμητικά στρατιώτες του. Την πλειοψηφία του Ρωμαϊκού στρατεύματος αποτελούσαν Βούλγαροι αιχμάλωτοι πολέμου. Το σωτήριο έτος 1017 το μοναδικό φαινόμενο της παγκόσμιας ιστορίας εκστράτευσε για πολλοστή φορά ενάντια στους Κουμάνους. Κατά την διάρκεια της πολιορκίας στην Καστοριά έφτασαν πληροφορίες από την Ρωμαϊκή αντικατασκοπεία με επικεφαλής τον στρατηγό Δαφνομήλη και τον Νικήτα, ότι ο κυβερνήτης Κρακράς σχεδίαζε να επιτεθεί στη βορειοανατολική Βουλγαρία με σκοπό να ανακτήσει τα κατακτημένα εδάφη.
Η κίνηση αυτή έγινε με την συνεργασία των ομοεθνών που τότε ζούσαν βόρεια του Δούναβη. Ο Βουλγαροκτόνος όταν έμαθε για αυτήν την δυσμενή εξέλιξη, έλυσε την πολιορκία της Καστοριάς και έσπευσε προς τα βόρεια για να προστατέψει τα Ρωμαϊκά εδάφη. Εν τούτοις οι Πετσενέγοι στο άκουσμα ότι θα αντιμετωπίσουν τον Έλληνα αυτοκράτορα ανακάλεσαν την αρχική τους απόφαση και αρνήθηκαν να πολεμήσουν μαζί με τους Βουλγάρους, οπότε ο Βουλγαροκτόνος πήρε τον δρόμο της επιστροφής. Κατά την επιστροφή του από τον βορρά, τον φθινόπωρο του 1017, ο Μέγας Βασίλειος επιτέθηκε και κατέλαβε το φρούριο της Σέτινας το οποίο βρίσκεται ανατολικά από το χωριό Σκοπός της Φλώρινας. Το κάστρο ήταν μικρό αλλά οι αποθήκες του ήταν γεμάτες σιτάρι. Ο αυτοκράτορας μοίρασε το σιτάρι στους κατοίκους και ότι περίσσεψε το έκαψε. ΟΙ Βούλγαροι αντέδρασαν και υπό την ηγεσία του τσάρου Ιβάν Βλαντισλάβ βάδισαν εναντίον των Ρωμαϊκού στην Σέτινα.
Ο Βασίλειος έστειλε εναντίον των Βουλγάρων που πλησίαζαν ένα τάγμα με επικεφαλής τον στρατηγό-Δούκα Κωνσταντίνο Διογένη. Η μονάδα αυτή έπεσε σε ενέδρα των Βουλγάρων και περικυκλώθηκε. Θρυλικά έμειναν τα λόγια του όταν σε ηλικία 60 ετών τον ενημέρωσαν ότι ο Στρατηγός Κων. Διογένης, στις εσχατιές της Μακεδονίας έπεσε σε ενέδρα των Βουλγάρων, και δεν έχει καμιά ελπίδα σωτηρίας. Τότε ο ηλικιωμένος Αυτοκράτορας Βασίλειος Β ανέβηκε στο πρώτο άλογο που βρήκε μπροστά του λέγοντας : «ὅστις πολεμιστής, ἀκολουθείτω μοι» και όρμησε εναντίον των εχθρών.
Μόλις τον είδαν οι Βούλγαροι έντρομοι άρχισαν να κραυγάζουν «βεζεῖτε ὁ τζέσαρ» (τρέξτε ο βασιλιάς) και τράπηκαν σε άτακτη φυγή, συμπεριλαμβανομένου και του τσάρου. Ο Βασίλειος έφτασε πρώτος με συνέπεια να πολεμήσει, στην μάχη για αρκετά λεπτά ολομόναχος. Ο Ελληνικός Στρατός έτρεξε από πίσω του, όλοι οι Έλληνες για να πολεμήσουν, όμως έπρεπε πρώτα να ετοιμάσουν τα άλογα, και να βάλουν τον πολεμικό τους εξοπλισμό. Με την άτακτη υποχώρηση άρχισε να τους καταδιώκει το τάγμα του Διογένη, με αποτέλεσμα να αιχμαλωτίσουν ένα τμήμα του Βουλγαρικού στρατεύματος. Στην συνέχεια ο Ρωμαϊκός στρατός αποχώρησε από την περιοχή και λίγο μετά τον Ιανουάριο του 1018, ο Αύγουστος έφτασε στην Κωνσταντινούπολη. Κανένας άλλος Βασιλιάς στην παγκόσμια ιστορία δεν τόλμησε να επιτεθεί ολομόναχος σε παρόμοια περίπτωση. Εν τούτοις οποιοσδήποτε αν το επιχειρούσε θα είχε χάσει την ζωή του.
H γεωγραφική θέση και η μορφολογία του εδάφους (Χαράδρα) δεν άφηναν κανέναν περιθώριο. Ο Μέγιστος του Ελληνισμού όχι μόνον έβαλε για πολλοστή φορά σε κίνδυνο την ζωή του στα πεδία των μαχών για την Ελλάδα, αλλά αν σκοτωνόταν θα άλλαζαν εντελώς τα γεωστρατηγικά και τα γεωπολιτικά δεδομένα. Οι Βούλγαροι θα είχαν την ψυχολογία με το μέρος τους και θα χανόταν δια παντός η Μακεδονία και η Θεσσαλία από το Imperium Roanum. Ο Βουλγαρικός στρατός αποδείχτηκε ότι ήταν ο πιο σκληροτράχηλος και επικίνδυνος κατά την αρχαία και την μεσαιωνική εποχή.
ΟΛΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΗΝ ΑΦΙΕΡΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Ο Βασίλειος Β από τα 18 του χρόνια μέχρι τον θάνατο του, έζησε χωρίς καθόλου γυναίκες. Δεν παντρεύτηκε ποτέ ώστε να είναι σε θέση να απελευθερώσει την Μακεδονία και παράλληλα να προστατέψει από οποιονδήποτε κίνδυνο την Ελλάδα. Ο Βασίλειος στερήθηκε κάθε ανθρώπινη χαρά, για να προστατέψει την Μακεδονία και την Ελλάδα από τους θανάσιμους κινδύνους, που αντιμετώπιζε εκείνη την εποχή. Θυσίασε όλη του την ζωή, για τον Χριστό, την Ελλάδα και την Μακεδονία.
Αυτό διότι είδε το πόσο επικίνδυνη ήταν η κατάσταση για την αυτοκρατορία και το έθνος. Κοιμόταν σε όλη την ζωή του στο έδαφος, ενώ έτρωγε το ίδιο φαγητό με τους στρατιώτες. Ουδέποτε πολέμησε κάποιος βασιλιάς στην πρώτη γραμμή, της κάθε μάχης-πολέμου μέχρι τα 69 του χρόνια, για να απελευθερώσει την Μακεδονία και οποιοδήποτε άλλο μέρος της Ελληνικής-Ρωμαϊκής επικράτειας. Ποτέ δεν υπήρξε άλλος βασιλιάς να πολεμήσει σε ηλικία πάνω από τα 60 και να κάνει επιθέσεις ολομόναχος χωρίς σωματοφύλακες για να κερδηθεί η εκάστοτε μάχη-πόλεμος, για να απελευθερωθεί η Μακεδονία μας.
Ο ΑΠΟΛΥΤΑ ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ-ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ.
Πιστός εν Χριστώ τώ Θεώ Αυτοκράτωρ και Βασιλεύς των Ρωμαίων.
Όσα χρόνια κυβέρνησε οι Αυτοκρατορικοί Αετοί πετούσαν νικηφόρα από την Κάτω Ιταλία μέχρι την Αρμενία, και από την Μακεδονία μέχρι την Συρία. Εξαιτίας του δυναμισμού, της αποφασιστικότητας και της Φιλοπατρίας του Βουλγαροκτόνου το Ρωμαϊκό κράτος είχε μεγαλύτερη έκταση, δύναμη και ασφάλεια από την ημέρα, που δημιουργήθηκε. Πότε άλλοτε δεν είχε ξαναγίνει κάτι παρόμοιο με το μοναδικό επίτευγμα του Βασίλειου. Από το Αζερμπαϊτζάν μέχρι την Κροατία ο Βασιλιάς ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος. Το ίδιο και στο εσωτερικό της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, οι πλούσιοι βρισκόταν υποταγμένοι και ανίσχυροι κάτω από την πανίσχυρη εξουσία του Αυτοκράτορα. Η στρατιωτική υπεροχή του Ρωμαϊκού κράτους έφερε την αύξηση της πολιτικής ισχύος, την εδραίωση του Χριστιανισμού και του Ελληνικού πολιτισμού, εντός και εκτός των συνόρων στις χώρες που ασπάστηκαν την Ορθοδοξία. Από όλους τους ηγεμόνες μόνον ο Βασίλειος εφάρμοσε πιστά το απόλυτο αυτοκρατορικό Ελληνικό-Ρωμαϊκό ιδεώδες, της απεριόριστης δύναμης και πρόνοιας του Χριστού.
Κυριολεκτικά φαινόταν να είναι απεσταλμένος του Χριστού για να αποδείξει ότι ήταν εφικτό να γίνει η πολιτική θεωρία της Pax Romana πράξη. Αυτή ήταν ένωση των Ορθοδόξων λαών κάτω από την εξουσία του Έλληνα- Χριστιανού μονάρχη της βασιλεύουσας, ένα αξίωμα το οποίο έθεσαν ως στόχο οι προηγούμενοι αυτοκράτορες, το επέτυχε μόνον ο Βασίλειος. Ήταν ο απόλυτος παντοκράτορας του στρατού, των πολιτικών και των Εκκλησιαστικών αξιωματούχων. Η εξουσία του ήταν πλαισιωμένη με Θεϊκή παντοδυναμία και ευλογία. Ενδεικτικό ήταν το θαύμα της Υπεραγίας Θεοτόκου κατά την διάρκεια των εμφυλίων πολέμων, για να προστατέψει τον νεαρό αυτοκράτορα Βασίλειο Β, κατά την επανάσταση του Βάρδα Φωκά. Πραγματικά δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει όμοιος του Βουλγαροκτόνου.
Mε μια εντολή του Έλληνα αυτοκράτορα Ρώσοι και Σλάβοι σταμάτησαν τους εχθρούς των Ελλήνων στην Κάτω Ιταλία. Αρμένιοι πολεμούσαν στον Δούναβη και Βούλγαροι εγκαταστάθηκαν στο Βασπρακάν. Όταν βρισκόταν στην πρωτεύουσα ντυνόταν απλά. Για μια και μοναδική φορά ένας Έλληνας βασιλιάς συγκέντρωσε τόσες πολλές ικανότητες. Υπήρξε ο πιο αφοσιωμένος και φιλόπονος-φιλόπατρις ηγεμόνας. Ήταν ο βασιλιάς-αυτοκράτορας με την ακατάλυτη αποφασιστικότητα, την στρατηγική ετοιμότητα του Δομέστικου των σχολών και την σχολαστική ακρίβεια, του λοχία εκπαιδευτή. Ήταν πολύ γενναίος στα πεδία των μαχών, και ήταν ακαταπόνητος στις σωματικές κακουχίες. Μέχρι και προσωρινό πάπα στην Ρώμη, επέτυχε να διορίσει, με στόχο να προστατέψει το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος, από τις επερχόμενες σταυροφορίες που προετοίμαζαν οι Γερμανοί. Όσο ζούσε οι Γερμανοί (Φράγκοι-Νορμανδοί, Λογγοβάρδοι) και οι Σελτζούκοι, δεν τολμούσαν ούτε να αναπνεύσουν.
Έντρομοι περίμεναν να πεθάνει για να ολοκληρώσουν τα ανθελληνικά σχέδια τους. Γνώριζαν πολύ καλά ότι αν τολμούσαν να επιτεθούν στην αυτοκρατορία θα είχαν την ίδια τύχη με τους Βούλγαρους και τους Άραβες. Οι ανθέλληνες Γερμανοί επί της Βασιλείας του Βουλγαροκτόνου γνώρισαν τον απόλυτο τρόμο. Για αυτό και κατά την τέταρτη-εωσφορική Σταυροφορία, όταν κατέκτησαν την αυτοκρατορία και την πρωτεύουσα της, άνοιξαν τον τάφο του Βουλγαροκτόνου, τοποθέτησαν τον σκελετό επάνω σε ένα δέντρο και έβαλαν στο στόμα του μια φλογέρα. Ουδέποτε το έκαναν αυτό σε άλλο αυτοκράτορα.
Τόσο μεγάλο ήταν το μίσος των Γερμανών για τον Βασίλειο, ο οποίος ελάχιστα έλειψε να ματαιώσει τα εθνοκτόνα και γενοκτονικά σχέδια τους. Είναι βέβαιον ότι σε περίπτωση που είχε παραμείνει στην ζωή ο Μέγας Βουλγαροκτόνος ότι οι Γερμανοί και οι Σελτζούκοι θα είχαν την ίδια τύχη με τους Βούλγαρους και δεν θα ήταν σε θέση να κατακτήσουν διαδοχικά την αυτοκρατορία. Κανένας άλλος βασιλιάς σε ολόκληρη την παγκόσμια ιστορία δεν πήγε να πολεμήσει σε ηλικία 69 ετών, παρά μόνον ο Βασίλειος Β. Η ενέργεια αυτή μας δείχνει το πόσο επικίνδυνη ήταν η Γερμανική αυτοκρατορία και οι συν αυτώ (Σελτζούκοι).
Η τύχη του Ελληνικού-Ρωμαϊκού κράτους και του έθνους κρίθηκε στις 15 Δεκεμβρίου του 1025 μ.Χ. Ήταν η ημέρα που έφυγε από την ζωή ο κορυφαίος Έλληνας όλων των εποχών. Δυστυχώς τον πρόλαβε ο θάνατος. Σχεδίαζε να επιτεθεί στην υπό Γερμανική κατοχή Ιταλία. Είχε ήδη στείλει στρατιωτική προπομπή με επικεφαλής τον Ορέστη.
Όλες οι αυτοκρατορίες έχουν ακμή και παρακμή. Για αυτό θα ήταν αδύνατον, να υπήρχε αιωνίως η Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Όμως εάν δεν πέθαινε ο Βασίλειος και κατακτούσε τους Γερμανούς, η τύχη της αυτοκρατορίας και ολόκληρου του Ελληνισμού, μέχρι και της ημέρες μας, θα ήταν πάρα πολύ διαφορετική. Μεταξύ πολλών άλλων δεν θα είχαμε γνωρίσει ούτε την Οθωμανική κατοχή των 400 και περισσότερων ετών. Με τον θάνατο, του κορυφαίου Έλληνα αυτοκράτορα όλων των εποχών, οι Φράγκοι-Λογγοβάρδοι πήραν ανάσα ζωής και έδρασαν αμέσως. Οι Γερμανοί σε 75 χρόνια από την κοίμηση του Βασίλειου, έκαναν την πρώτη εωσφορική σταυροφορία και μέσα σε 179 χρόνια είχαν κατακτήσει ολόκληρη την αυτοκρατορία.
Ο Χριστός τον έκρινε άξιο να εκπληρώσει το θέλημα του και εκείνος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του Θεανθρώπου Για μια και μοναδική φορά στην παγκόσμια εξουσία οι φτωχοί γνώρισαν την απόλυτη ευημερία-προστασία και εξισώθηκαν κοινωνικά με τους πλούσιους. Ουδείς Άγιος της Ορθοδόξου Πίστεως βοήθησε και προστάτεψε τόσους πολλούς αδύναμους-φτωχούς και κατατρεγμένους ανθρώπους με τόσο μοναδικό-εξαιρετικό τρόπο. Ήταν ο μοναδικός ηγεμόνας στην οικουμένη που διοίκησε χωρίς συμβούλους. Ο Έλληνας αυτοκράτορας ήταν ο μόνος στην ιστορία της ανθρωπότητας που πολέμησε στην πρώτη γραμμή του μετώπου μέχρι και τα 69 χρόνια. Ήταν αυτοδίδακτός στρατηγός καθώς σκόπιμα οι πολιτικοί αξιωματούχοι δεν του επέτρεψαν να σπουδάσει. Κατά την παιδική του ηλικία για επτά έτη έζησε χωρίς τους γονείς του. Αυτό έγινε με στόχο να του αφαιρέσουν τον θρόνο. O καθηγητής του Cambridge J. B. Bury αναφέρει πως ο Βασίλειος Β, ήταν ένα εξελιγμένο είδος του Αγίου Νικηφόρου Φωκά.
Σε σχέση με τους Ηράκλειο και Αλέξανδρο ο Μέγας Βασίλειος στερήθηκε την κλασική Ελληνική παιδεία και μεγάλωσε χωρίς γονείς. Στον αντίποδα Ηράκλειος και Αλέξανδρος είχαν υψηλή μόρφωση και την υποστήριξη και την θαλπωρή των γονιών τους. Την εποχή του Αλεξάνδρου το Μακεδονικό Βασίλειο ήταν ελεύθερο-ισχυρό διοικητικά, στρατιωτικά και οικονομικά. Την περίοδο που ανέλαβε ο Βασίλειος το μισό Imperium Romanum ήταν κατακτημένο κατά το ήμισυ και με τρόπο που δεν έχουμε συναντήσει ξανά στην παγκόσμια ιστορία. Οι ίδιες δυσμενείς συνθήκες και παγκόσμιες πρωτοτυπίες επικρατούσαν και την εποχή του Ηρακλείου και την αυτοκρατορία των Σασσανιδών.
Η ΤΥΦΛΩΣΗ ΤΩΝ ΒΟΥΛΓΑΡΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΩΝ. Η Βουλγαρία ήταν Ρωμαϊκή επαρχία επί αυτοκράτορος Ιωάννη Ά Τσιμισκή. Κατόπιν λανθασμένης διπλωματικής κινήσεως του Αγίου-αυτοκράτορα Νικηφόρου Β’ Φωκά, με στόχο να προστατέψει την αυτοκρατορία από τους Βούλγαρους, άλλαξαν ριζικά τα γεωστρατηγικά δεδομένα στα Βόρεια σύνορα της αυτοκρατορίας. Οι Ρώσοι του Σβιατοσλάβου εισέβαλαν στα Βουλγαρικά εδάφη, στην συνέχεια αρνήθηκαν να αποχωρήσουν και έγιναν πολύ απειλητικοί προς την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Τους Ρώσους είχε καλέσει σε βοήθεια ο Άγιος-αυτοκράτορας Νικηφόρος Β Φωκάς, καθώς δεν ήταν σε θέση να διεξάγει πολέμους σε δύο μεγάλα μέτωπα παράλληλα (Ανατολή-Άραβες και Βοράς-Βούλγαροι). Εντούτοις οι Ρώσοι αθέτησαν την συμφωνία με και έγιναν κατακτητές της Βουλγαρίας.
Ο Ελληνοαρμένιος Ι. Τσιμισκής νίκησε τους Ρώσους και τους απομάκρυνε από την Βαλανική χερσόνησο. Η Βουλγαρία επί αυτοκράτορος Ιωάννη Α Κουρκουά, έγινε Ελληνική-Ρωμαϊκή επαρχία και ήταν φόρου υποτελής. Εντούτοις με το που έγινε αυτοκράτορας ο Βασίλειος επέτυχαν οι Βούλγαροι μέσα σε ελάχιστες ημέρες να “επαναστατήσουν” και να γίνουν ένα πάρα πολύ ισχυρό βασίλειο. Οι Βούλγαροι επί Βασίλειου Β, είχαν κάνει κάτι πρωτόγνωρο καθώς είχαν κατακτήσει το 80% των κάστρων της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας. Είχαν κόψει την Ελληνική-Ρωμαϊκή επικράτεια στα δύο. Η Θεσσαλονίκη ήταν εκείνους τους αιώνες η δεύτερη πιο σημαντική πόλη της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Το νέο Βουλγαρικό βασίλειο σε σχέση με το προηγούμενο κράτος είχε ως επίκεντρο την Μακεδονία-Θεσσαλία. Η περίεργη επανάσταση ενάντια στον Βασίλειο. Τις ημέρες κατά τις οποίες έγινε η επανάσταση βρέθηκαν σε θέση να “δραπετεύσουν”, από την Βασιλεύουσα- Κωνσταντινούπολη, οι αδελφοί Κομητόπουλοι. Αυτό έγινε με την παρέμβαση της αλλοδαπής-πολιτικής αριστοκρατίας, της αυτοκρατορικής πρωτεύουσας.
ΕΝΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ. Διαχρονικά ουδέποτε στην παγκόσμια ιστορία επέτυχε οποιοδήποτε έθνος, το οποίο υπήρξε προηγουμένως σκλαβωμένο σε άλλο κράτος, να γίνει ένα πολύ ισχυρό βασίλειο μέσα σε ελάχιστους μήνες. Αυτό είναι τελείως αφύσικο πράγμα από κάθε άποψη. Ακόμη και εμείς οι Έλληνες, με τόσο υψηλό πολιτισμό κάναμε 400 συναπτά έτη, για να απελευθερωθούμε από τους Τούρκους και αντίστοιχα άλλα τόσα από τον Ρωμαϊκό ζυγό.
Οι Βούλγαροι δεν είχαν τον πολιτισμό, την διοίκηση, την οργάνωση, και την ισχύ, για ένα τέτοιο επίτευγμα. Όμως το επέτυχαν με την υποστήριξη των νεοταξιτών-παγανιστών εκείνης της εποχής. Αν και οι συνθήκες σκλαβιάς των Βουλγάρων ήταν τελείως διαφορετικές από τις συνθήκες τις οποίες ήταν σκλαβωμένο το Ελληνικό έθνος, στους Ρωμαίους και στους Τούρκους όμως και πάλι δεν υπάρχει καμία λογική-τεκμηριωμένη επιστημονική εξήγηση. Οι Έλληνες ως κατακτητές απέναντι στους Βούλγαρους υπήρξαν πάρα πολύ ευγενικοί. Οι Έλληνες με τον κορυφαίο πολιτισμό στον κόσμο, τον οποίο ουδέποτε δημιούργησε είτε θα δημιουργήσει οποιοδήποτε άλλο έθνος, και εν τούτοις χρειάστηκε να περάσουν αιώνες για να είναι σε θέση να επαναστατήσουν, ενάντια στους Οθωμανούς. Φυσικά δεν ήταν μόνον ο Ελληνικός πολιτισμός αλλά και ο Χριστιανισμός ο οποίος συνέβαλε τα μέγιστα στην Ελληνική επανάσταση του 1821.
Δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο από καταβολής κόσμου, ένας λαός ο οποίος είναι σκλαβωμένος, να επιτύχει μέσα σε μερικούς μήνες να επαναστατήσει και να γίνει ένα πανίσχυρο βασίλειο, παίρνοντας πίσω όχι μόνον τα δικά του εδάφη, αλλά και κατακτώντας ένα μεγάλο μέρος των εδαφών του έθνους στο οποίο προηγουμένως ήταν σκλαβωμένος. Είναι φανερό ότι πίσω από την “επανάσταση” ήταν η πολιτική αριστοκρατία της Πόλης, με τους νεοταξίτες-παγανιστές εκείνης της εποχής. Στο “επίτευγμα” των Βουλγάρων, συνέβαλε και ο Ελληνικός εμφύλιος, τον οποίο δημιούργησε, η πολιτική αριστοκρατία, με την εσκεμμένη και εντελώς άδικη αφαίρεση, των αξιωμάτων του Ελληνοαρμένιου στρατηγού Βάρδα Σκληρού. Οι ιστορικές αναφορές για την τύφλωση τόσο χιλιάδων Βούλγαρων ήταν κίβδηλες.
Το γεγονός της τύφλωσης τόσων χιλιάδων αιχμαλώτων στρατιωτών δικαίως έχει αμφισβητηθεί από τους σύγχρονους ιστορικούς και όχι μόνον. Πρακτικά ήταν αδύνατη η εφαρμογή της ποινής σε έναν τόσο μεγάλο αριθμό ανθρώπων. Μέρος των ιστορικών αμφιβάλει ότι παραβρέθηκαν 15000 η και περισσότεροι Βούλγαροι στρατιώτες στην μάχη του Κλειδιού. Σε ένα τόσο στενό πέρασμα πρακτικά είναι αδύνατον να συμβεί αυτό όπως αναφέρουν. Ένας άλλος ιστορικός απορρίπτει πλήρως αυτές τις αναφορές και υπογραμμίζει ότι είναι επινόηση από τον Ιωάννη Σκυλίτζη, Ο ιστορικός και πολιτικός αξιωματούχος, ως γνήσιος εκπρόσωπος της πολιτικής αριστοκρατίας είχε κάθε λόγο να διασκευάσει τα γεγονότα του Κλειδίου με σκοπό να εκθέσει τον Έλληνα που αναπαύεται στο Έβδομον. Είναι αρκετά πιθανό η ποινή αυτή να μην εκτελέστηκε ποτέ η να εφαρμόστηκε σε μερικές δεκάδες είστε εκατοντάδες Βούλγαρους.
Στην εποχή του Βουλγαροκτόνου οι ανώτατοι πολιτικοί αξιωματούχοι οι οποίοι ήταν και χρονογράφοι-ιστορικοί, μισούσαν θανάσιμα τον Βασίλειο Β γιατί κυβέρνησε εντελώς μόνος του το Ρωμαϊκό κράτος χωρίς συμβούλους. Διότι έθεσε όλους τους διανοούμενους-πολιτικούς στο περιθώριο, δεν συγχώρεσαν ποτέ αυτή την επιλογή του οι Έλληνες και ξένοι διανοούμενοι μέχρι και σύγχρονη εποχή. Ο Βασίλειος εφάρμοσε με βαριά καρδιά την Ρωμαϊκή νομοθεσία. Η Βουλγαρία ήταν Ρωμαϊκή επικράτεια επί Ιωάννη Α Τσιμισκή και επαναστάτησε επί Βασίλειου Β. Παρά τις προσπάθειες να σταματήσουν οι εχθροπραξίες, τα αξιώματα και τα προνόμια που έδωσε σε κάποιους Βούλγαρους στρατηγούς για να σταματήσουν τις ανελέητες σφαγές-καταστροφές και σκλάβωμα αμάχων Ελλήνων, οι Βούλγαροι στρατηγοί εξαπατούσαν τον Έλληνα αυτοκράτορα. Για αυτό και επέστρεφαν στα πεδία των μαχών συνεχίζοντας την εγκληματική τους δράση εις βάρος του άμαχου Ελληνικού πληθυσμού. Τότε εξαναγκάστηκε συμβολικά να εφαρμόσει την Ρωμαϊκή νομοθεσία. Για ένα τμήμα του Χριστεπώνυμου πληρώματος θεωρείται ο 15ος Ισαπόστολος και αρχάγγελος με πύρινη ρομφαία.
ΟΙ ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΦΗΜΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΙ.
Ο ιστορικός Paul Stephenson έγραψε ένα ακόμη πολύ επικίνδυνο βιβλίο ως “historian profesor” και ξεπέρασε σε ανθελληνικά αισθήματα ακόμη και τους Γίββων-Φαλμεράυερ !!! Δυστυχώς το βιβλίο έχει μεταφραστεί και κυκλοφορεί και στην Ελλάδα. Το κατάπτυστο βιβλίο με τίτλο “the legend of Basil bulgar-slayer”, αποτελεί την μεγαλύτερη προσβολή όλων των εποχών εις βάρος του Ελληνικού έθνους. Στο κίβδηλο έργο του ο “φωτισμένος”-νεοταξίτης καθηγητής, αναφέρει ότι ο Βουλγαροκτόνος δεν "υπήρξε" ποτέ μεγάλος Βασιλιάς και δεν κατέκτησε ποτέ την Βουλγαρία. Όλα αυτά ισχυρίζεται ο Stephenson ότι τα σκέφτηκαν μετέπειτα οι Κομνηνοί για δύο λόγους. Ο πρώτος ήταν ότι “έχαναν” τον έλεγχο στα Βαλκάνια. Ο δεύτερος λόγος ήταν ότι οι Κομνηνοί βρέθηκαν στον θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως με την υποστήριξη της Ελληνικής στρατιωτικής αριστοκρατίας από την Μικρά Ασία.
Για αυτό η δυναστεία τω Κομνηνών επιθυμούσε να “καλύψει”την επανάσταση” των προγόνων τους εναντίον του Βασίλειου Β. Για αυτούς τους λόγους έφτιαξαν τον “θρύλο” του Βουλγαροκτόνου για να “αποκρύψουν” της επαναστατικές τους δραστηριότητες. Ως Έλληνας Χριστιανός μέσα από τις προσωπικές μου ιστορικές παρατηρήσεις επιθυμώ να δώσω τις απαντήσεις μου, στον μέγιστο ανθέλληνα Paul Stephenson. Τέτοιες είδους ανθελληνικές ανοησίες- ασυναρτησίες δεν έγραψαν ούτε δύο από τους μεγαλύτερους κλασικούς ανθέλληνες ιστορικούς ο Έντουαρντ Γκίμπον και ο Φαλμεράυερ. Το σκεπτικό του Paul Stephenson είναι εντελώς διάτρητο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι ένα ακόμη ανθελληνικό κατασκεύασμα των ανθρώπων του Διονυσιακού πολιτισμού.
ΟΙ ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΕΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ ΤΟΥ ΣΤΙΒΕΝΣΟΝ.
Όταν ανέβηκε o Αλέξιος Α Κομνηνός στον Ρωμαϊκό θρόνο το 1081 μ.Χ. 56 χρόνια μετά τον θάνατο του Βασίλειου Β, σημαίνει ότι υπήρχαν ακόμη Βούλγαροι που ήταν εν ζωή και ότι την εποχή του Βασίλειου του Β, ήταν νέοι, είτε ήταν μικρά παιδιά. Από την στιγμή λοιπόν που όλες οι ενέργειες του Βουλγαροκτόνου ήταν “κατασκευασμένες” από τους Κομνηνούς, οι Βούλγαροι θα γινόταν ακόμη ποιο επιθετικοί εναντίον των Ελλήνων. Όλα αυτά διότι η εν ζωή Βούλγαροι, θα ενημέρωναν τους νεότερους ότι δεν τους κέρδισε ποτέ ο Βασίλειος Β, καθώς δεν “έγιναν” ποτέ πόλεμοι.
Μετά από αυτό το αποτέλεσμα θα ήταν να συνεχίζονται με πολύ μεγαλύτερη ένταση οι φοβερές επιθέσεις ενάντια στους Έλληνες. Είναι ιστορικά βέβαιον ότι εξαιτίας του “μύθου” που “έφτιαξαν” οι Κομνηνοί για τον Βασίλειο, οι Βούγλαροι θα ήταν ακόμη πιο επιθετικοί εναντίων των Ελλήνων. Εν τούτοις είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι οι Βούλγαροι δεν μας επιτέθηκαν καθόλου την εποχή των Κομνηνών. Οι Βούλγαροι έπαθαν μια τρομερή συντριβή από τον Βασίλειο, για αυτό μας επιτέθηκαν ξανά στους Βαλκανικούς πολέμους. Σχεδόν 900 χρόνια μετά τον θάνατο του Βασίλειου !!!
Πως λοιπόν σταμάτησε η επί τόσων αιώνων επιθετικότητα των Βούλγαρων-Κουμάνων, ενάντια στην Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ; Επί αιώνες οι Βούλγαροι ήταν ένας από τους λαούς, που πολεμούσε και κατέστρεφε το Ελληνικό-Ρωμαϊκό Κράτος κατά την μεσαιωνική εποχή. Δεν σταματούσαν επ ουδενί τις σφαγές, τις κλοπές, τους εμπρησμούς, τους βιασμούς, το σκλάβωμα γυναικών, εις βάρος των Ελλήνων. Πως διέκοψαν όλες τις εχθροπραξίες την εποχή του Βασίλειου Β ; Ενδεικτικό τις καταστάσεως που επικρατούσε ήταν ότι για κάποιο διάστημα η Ελληνική-Ρωμαϊκή-αυτοκρατορία πλήρωνε φόρο υποτέλειας στους Βούλγαρους, για να σταματήσουν τις επιδρομές και τους πολέμους. Τον φόρο πλήρωναν οι πρόγονοι μας διότι οι εχθροί ήταν αμέτρητοι, και πολλά τα πολεμικά μέτωπα, για αυτό δεν σε θέση να αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα όλους τους εχθρούς.Την εποχή που ήταν Βασιλιάς ο Άγιος Νικηφόρος Β Φωκάς, οι Βούλγαρο το Τουρκικό αυτό παρακλάδι είχε το θράσος να στείλει πρεσβευτές στον Άγιο.
Οι Βούλγαροι πρεσβευτές απαίτησαν να πληρώσει ο Νικηφόρος Φωκάς φόρο υποτέλειας που είχε συμφωνηθεί από προηγούμενο αυτοκράτορα με τους Βούλγαρους. Ο Έλληνας Αυτοκράτορας διέταξε να μαστιγωθούν οι Βούλγαροι πρεσβευτές, χωρίς, να καταδεχτεί να τους δώσει απάντηση. Εύλογα-δίκαια,και λογικά προκύπτουν τα ερωτήματα. Πως σταμάτησαν οι Βούλγαροι από την εποχή του Βασίλειου Β μέχρι τους Βαλκανικούς πολέμους να κάνουν φονικούς πολέμους, και τρομερές επιδρομές εις βάρος των Ελλήνων ; Ακόμη πως δεν απαιτούσαν φόρο υποτέλειας από τους Έλληνες-Ρωμαίους ; Επίσης δεν μας εξηγεί ο Paul Stephenson γιατί οι Βούλγαροι άφησαν την Θεσσαλία και την Μακεδονία, τις οποίες είχαν κατακτήσει στα πρώτα χρόνια της εξουσίας του Βασίλειου ; Ακόμη πως γνώριζαν οι σημερινοί Βούλγαροι ιστορικοί και οι Έλληνες για πολέμους που δεν έγιναν ποτέ; Για το Βουλγαρικό έθνος ο Σαμουήλ είναι ο κορυφαίος εθνικός ήρωας. Μάλιστα το 1965 μ.Χ. ο Έλληνας Νικόλαος Μουτσόπουλος ανακάλυψε τα οστά του Σαμουήλ, στον Ναό του Αγίου Αχιλλείου στην Μικρή Πρέσπα. Τα οστά του Αγίου Αχιλλείου τα είχε πάρει ο ίδιος ο Σαμουήλ από την Λάρισα, όταν κατέκτησε την πόλη και οδήγησε σκλάβους στις εσχατιές της Βουλγαρίας, όλους τους Έλληνες κατοίκους της πόλης.
Προς τιμήν του Αγίου Αχιλλείου ο Βούλγαρος Σαμουήλ, έχτισε τον ναό στην Μικρή Πρέσπα, όπου τοποθέτησε και τα οστά του Αγίου Αχιλλείου. Ο Άγιος ήταν επίσκοπος και μέλος της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου του 325 μ.Χ., όταν ήταν αυτοκράτορας Μέγιστος των εθνικών μας Ευργετών και Ισαπόστολος Κωνσταντίνος. Στον ναό του Αγίου Αχιλλείου, έθαψαν και τον Βούλγαρο Σαμουήλ. Επάνω στο ένδυμα του Σαμουήλ υπήρχε κεντημένος ο θυρεός του οίκου των “Κομιτόπουλων” οι δύο παπαγάλοι.
Η οικοδόμηση του Ναού αυτού γίνεται σε κοντινή απόσταση από το κτίσμα που αποτελούσε τα ανάκτορα του Σαμουήλ. Εδώ και καιρό οι Βούλγαροι ζητούν πίσω τα οστά του Σαμουήλ από την Ελλάδα. Αυτό γιατί ο Βούλγαρος Σαμουήλ είναι ο εθνικός τους ήρωας, διότι πολέμησε ενάντια στον κορυφαίο Έλληνα αυτοκράτορα όλων των εποχών. Οι Βούλγαροι ακόμη και όταν είχαν κομμουνιστικά καθεστώτα, προώθησαν στα Βουλγαρικά σχολεία, τους πολέμους του Σαμουήλ, με τον Ιερό Βασίλειο τον Β, και τους ανέφεραν στα σχολικά τους βιβλία. Επίσης έβγαλαν ως κράτος και σχετικά γραμματόσημα. Εκτός από τον Στήβενσον και τις ανθελληνικές-αντιεπιστημονικές του αθλιότητες και ο Ρώσος Οστρογκόρσκυ κάνει ατεκμηρίωτες επιστημονικές παρατηρήσεις.
Ο ΡΩΣΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ GEORGE OSTROGORSKY.
Όπως αναφέρουν οι Πατέρες της Εκκλησίας η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ως αντίγραφο της Ουράνιας Βασιλείας δεν έκανε ποτέ επεκτατικούς πολέμους. Το Imperium Romaunm είναι το μοναδικό κρατικό μόρφωμα από καταβολής κόσμου, που αντιμετώπισε τόσα πολλά έθνη, επί πολλούς αιώνες αμυνόμενο στα πεδία των μαχών. Πέρσες, Άραβες, Σελτζούκοι, Ούγγροι, Κουμάνοι, Σλάβοι, Βούλγαροι, Ρώσοι, Νορμανδοί, Λογγοβάρδοι, Γερμανοί (Γότθοι, Βησιγότθοι, Οστρογότθοι, Φράγκοι, Βάνδαλοι), Άβαροι, Ιουδαίοι και πολλοί άλλοι.
Συνεπώς εντελώς λανθασμένα αναφέρει ο G. Ostrogorsky σε παρατήρηση του ότι σκοπίμως πολέμησε στο βόρειο μέτωπο ο Αυτοκράτορας Βουλγαροκτόνος. Η ενέργεια αυτή έγινε με στόχο να υποβαθμίσει την Μ. Ασία και για να περιορίσει την δύναμη των Ελληνικών-στρατιωτικών οικογενειών. Ο Ρώσος ιστορικός αναφέρει ενδεικτικά : "Οπωσδήποτε δεν είναι συμπτωματικό το γεγονός, ότι οι κατακτήσεις του Μικρασιάτη ευπατρίδη Νικηφόρου Φωκά έγιναν στο ασιατικό έδαφος, ενώ αντίθετα ο Βασίλειος Β', ο μεγαλύτερος αντίπαλος της μικρασιατικής αριστοκρατίας, έστρεψε την προσοχή του πρωταρχικά στο ευρωπαϊκό τμήμα της αυτοκρατορίας.
Η επέκταση των συνόρων του κράτους ως το Δούναβη και τις αδριατικές ακτές έθεσε οριστικό τέλος στη θέση υπεροχής, που κατείχε η Μ. Ασία μέσα στην αυτοκρατορία τους περασμένους αιώνες." Η παρατήρηση του Ostrogorsy είναι λανθασμένη. Ο Μέγας Βουλγαροκτόνος δεν είχε καμία επιλογή, καθώς οι Βούλγαροι αποτελούσαν την μεγαλύτερη απειλή για το Ρωμαϊκό κράτος εκείνη την εποχή. Επίσης όπως αποδείχτηκε ο Σαμουήλ είχε τα πιο σκληροτράχηλα και μάχιμα στρατεύματα των μεσαιωνικών αιώνων, καθώς είχε ολοκληρωτική υποστήριξη από την νέα τάξη πραγμάτων και τους παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού.
Παράλληλα δεν θα πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας, ότι οι ένδοξες νίκες των προκατόχων του Βασίλειου (Pallida Mors Saracenorum και Ιωάννη Τσιμισκή) στην Ανατολή, είχαν αλλάξει τα δεδομένα υπέρ του imperium romanum. Εάν επιθυμούσε ο Έλληνας που αναπαύεται στο Έβδομον την αποδυνάμωση των Ελλήνων στρατιωτικών δεν θα χρησιμοποιούσε της Ελληνικές στρατιωτικές οικογένειες της Μικράς Ασίας στους πολέμους που διεξήγαγε. Το μοναδικό φαινόμενο της παγκόσμιας ιστορίας θα έκανε συμφωνία με τον Βλαδίμηρο της Ρωσίας να έρθουν περισσότερες Ρωσικές ντρουζίνες στον Ρωμαϊκό στρατό. Εν τούτοις σε όλες τις πολεμικές του εκστρατείες ο Μέγας Βουλγαροκτόνος χρησιμοποίησε τις Ελληνικές-στρατιωτικές οικογένειες της Μικράς Ασίας. Δίπλα επάξια στάθηκαν οι στρατηγοί Ν. Ουρανός, Ν. Ξιφίας, Κ. Διογένης, Ν. Βοτανειάτης και Θεοδωροκάνος. Και στις τρεις μάχες που έκριναν την τύχη του Ελληνοβουλγαρικού πολέμου στάθηκαν δίπλα του γενναία και καθοριστικά οι προαναφερόμενοι στρατηγοί. Ο Βασίλειος Β είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι στηρίχθηκε επάνω στους Έλληνες ανώτατους αξιωματικούς, για να πολεμήσει τους πολλούς εχθρούς του Imperium Romanum.
Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΥ ΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ ΣΤΟ ΕΒΔΟΜΟΝ. Ο 15ΟΣ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ. Ο ΙΕΡΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΣ-ΜΕΓΑΣ ΒΟΥΛΓΑΡΟΚΤΟΝΟΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΕ ΦΑΝΟΜΕΝΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ.
Η ΤΥΦΛΩΣΗ ΤΩΝ ΒΟΥΛΓΑΡΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΩΝ. Η Βουλγαρία ήταν Ρωμαϊκή επαρχία επί αυτοκράτορος Ιωάννη Ά Τσιμισκή. Κατόπιν λανθασμένης διπλωματικής κινήσεως του Αγίου-αυτοκράτορα Νικηφόρου Β’ Φωκά, με στόχο να προστατέψει την αυτοκρατορία από τους Βούλγαρους, άλλαξαν ριζικά τα γεωστρατηγικά δεδομένα στα Βόρεια σύνορα της αυτοκρατορίας. Οι Ρώσοι του Σβιατοσλάβου εισέβαλαν στα Βουλγαρικά εδάφη, στην συνέχεια αρνήθηκαν να αποχωρήσουν και έγιναν πολύ απειλητικοί προς την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Τους Ρώσους είχε καλέσει σε βοήθεια ο Άγιος-αυτοκράτορας Νικηφόρος Β Φωκάς, καθώς δεν ήταν σε θέση να διεξάγει πολέμους σε δύο μεγάλα μέτωπα παράλληλα (Ανατολή-Άραβες και Βοράς-Βούλγαροι). Εντούτοις οι Ρώσοι αθέτησαν την συμφωνία με και έγιναν κατακτητές της Βουλγαρίας.
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: