Στην εποχή του Imperium Romnum κάποιοι πίστευαν ότι ο Νέρωνας ήταν ο αντίχριστος.
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωπολιτικός αναλυτής-αρχισυντάκτης του Mytilenepress και ιδρυτής-δημιουργός των επιστημονικών κλάδων του Γεωπολιτικού Εθνικισμού και της Γεωπολιτικής Θεολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Contact : survivroellas@gmail.com-
Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του συγγραφέα.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ. ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΗΘΙΚΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΠΕΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ MYTILENEPRESS. ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
Στην σύγχρονη εποχή έχουμε έναν νέο Ρωμαίο αυτοκράτορα και ψευδοπροφήτη.
Η επιστημονική άποψη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εισέρχονται σε μια ύστερη ρωμαϊκή περίοδο παρακμής είναι μια ιστορική πραγματικότητα.
Ιστορικά επιχειρήματα για την αναλογία παρακμής της αρχαίας Ρώμης και της σύγχρονης Pax Americana αναφέρονται συνεχώς σε βιβλία και γεωπολιτικές αναλύσεις-άρθρα. Εδώ και είκοσι συναπτά έτη αναφέρω ότι όταν ένα έθνος οδηγηθεί σε σήψη ηθικά-πνευματικά από τον Διονυσιακό πολιτισμό, τότε ακολουθεί η πολιτική-στρατιωτική, κοινωνική και οικονομική κατάρρευση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν ακραία πολιτική πόλωση με μειωμένη εμπιστοσύνη στους θεσμούς (κυβέρνηση, ΜΜΕ-δικαστική εξουσία). Για παράδειγμα, οι δημοσκοπήσεις μας δείχνουν ότι η εμπιστοσύνη στο Κογκρέσο μειώθηκε στο 9% το 2024 !!!
Αυτή η διάλυση θυμίζει την πολιτική αστάθεια της Ρώμης, όπου τα Διονυσιακά αξιώματα και η διαφθορά εξασθένησαν την διακυβέρνηση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών έχει διευρυνθεί με το πλουσιότερο 1% να κατέχει περισσότερο πλούτο από το φτωχότερο 90%(σύμφωνα με τα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας. Στην ύστερη αρχαία Ρώμη, η συγκέντρωση πλούτου συνέβαλε στην πολιτική-κοινωνική, στρατιωτική αστάθεια, καθώς οι ελίτ μονοπωλούσαν τους πόρους ενώ οι μάζες αντιμετώπιζαν δυσκολίες και συνθήκες εξαθλίωσης.
Ορισμένοι επικριτές υποστηρίζουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίζουν σημάδια πολιτιστικής παρακμής, συμπεριλαμβανομένης της εστίασης στην ψυχαγωγία, τον καταναλωτισμό και τους πολωμένους ιδεολογικούς λόγους που φαινομενικά αποσυνδέονται από την πραγματικότητα. Αυτό το φαινόμενο έχει συγκριθεί με το «άρτο και θεάματα» της Ρώμης, όπου οι ηγεμόνες διασκέδαζαν τον λαό με θεάματα ενώ η αυτοκρατορία κατέρρεε. Εξωτερικές και εσωτερικές προκλήσεις: Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν γεωπολιτικές εντάσεις (π.χ. ανταγωνισμό με την Κίνα) και εσωτερικές προκλήσεις όπως το έγκλημα, η μετανάστευση, η ανεξέλεγκτη βία και η υποβάθμιση των υποδομών. Η ύστερη αρχαία Ρώμη αντιμετώπισε βαρβαρικές εισβολές και μια αναποτελεσματική γραφειοκρατία που βλέπουμε ακόμη και την σημερινή εποχή εκτός από την Αμερική και στην Ελλάδα.
Σε αντίθεση με τους ομόθρησκους Ρωμαίους, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μια δυναμική οικονομία, η οποία πρωτοστατεί στην τεχνολογική καινοτομία της Τεχνητής Νοημοσύνης, βιοτεχνολογία). Με αυτή την τεχνολογία παραμένει παγκόσμια υπερδύναμη καθώς Ρωσία και Κίνα υστερούν κάπως στον τομέα της ΑΙ. Μέχρι το 2024, το ΑΕΠ των ΗΠΑ αναμενόταν να είναι περίπου 29.184,89 τρισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, το υψηλότερο στον κόσμο, γεγονός που υποδηλώνει έναν βαθμό ανθεκτικότητας και όχι επικείμενη κατάρρευση. Οι ταραγμένοι καιροί δεν σημαίνουν απαραίτητα οριστική παρακμή. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ξεπεράσει κρίσεις στο παρελθόν (τον Εμφύλιο Πόλεμο, την Μεγάλη Ύφεση, τον Πόλεμο του Βιετνάμ) και έχουν αναδυθεί ισχυρότερες. Η σύγκριση της τρέχουσας κατάστασης με αυτήν της Ρώμης σίγουρα ενέχει τον κίνδυνο να αγνοηιθεί αυτή η ανθεκτικότητα.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν σημαντικές προκλήσεις: πόλωση, ανισότητα και μια πολιτιστική-Διονυσιακή παρακμή. Αυτά τα ζητήματα αντικατοπτρίζουν πτυχές της ρωμαϊκής παρακμής, συμπεριλαμβανομένης της διάβρωσης, της κοινωνικής συνοχής και της θεσμικής εμπιστοσύνης. Ωστόσο διαθέτουν σύγχρονα εργαλεία-τεχνολογία-ΑΙ παγκοσμιοποιημένη οικονομία. Αυτά είναι γεωπολιτικά όπλα τα οποία δεν είχε ποτέ το Imperium Romanum. Aν παραμείνει κυρίαρχος στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης ο Λευκός Οίκος, τότε έχει μεγάλες πιθανότητες να παραμείνει η Αμερική στην παγκόσμια εξουσία χωρίς να διαλυθεί. Αυτά πιστεύουν οι συνάδελφοι αναλυτές και οι ξένοι καθηγητές. Στο σημείο αυτό να περάσουμε να δούμε τις προσωπικές μου επιστημονικές παρατηρήσεις επάνω στο θέμα.
Η Αμερική είναι θλιβερός και παθητικός θεατής σε όλα τα παγκόσμια γεγονότα, και κατάντησε να κρύβεται πίσω από την Τουρκία του εντελώς ανεξέλεγκτου πλέον Χαριζίτι Ερντογάν, για να προωθήσει τα συμφέροντα της στην Ανατολική Μεσόγειο και όχι μόνον. Η Αμερική έφτασε να απωλέσει προσωρινά τον ρόλο της παγκόσμιας υπερδύναμης. Οι Αμερικάνοι έχουν γίνει εσωστρεφείς με καταστροφικές πολιτικές τακτικές Τα γεγονότα της τελευταίας δεκαετίας δείχνουν ότι η οικονομική, κοινωνική, πολιτική, στρατιωτική, γεωστρατηγική-γεωπολιτική κατάρρευση της Διονυσιακής αυτοκρατορίας αυξάνεται με ραγδαίους ρυθμούς. Η Αμερικανική αυτοκρατορία νομοτελειακά θα αποτελέσει οριστικά και αμετάκλητα παρελθόν.
Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΤΟΝΑΛΤ ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΚΗ.
Σε έναν κόσμο στα πρόθυρα του χάους, ένας ηγέτης με απεριόριστες φιλοδοξίες φαίνεται ότι βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης, οδηγώντας την ανθρωπότητα στην δημιουργία μιας νέας-παγκόσμιας Διονυσιακής αυτοκρατορίας. Σαν αρχαίος αυτοκράτορας που παρασύρεται από την αλαζονεία του, ο Ντόναλντ Τραμπ, αποτελεί μια εμβληματική μορφή της σύγχρονης υπερβολής, καθώς βυθίζεται αδυσώπητα στην παρακμή. Το τέλος της βασιλείας του προαναγγέλλεται από μια σειρά αποκαλυπτικών καταστάσεων όπως οι δολοφονίες αμάχων Ιρανών, ειδικά παιδιών, εν έτη 2026. Βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας αναγκαστικής υποχώρησης, που είναι καταστροφική για τις δημοκρατίες μας και το συλλογικό μας μέλλον; Η απάντηση, όπως συμβαίνει συχνά, βρίσκεται στην αναπόφευκτη πτώση.
Οι εικόνες ενός απελευθερωμένου Ν.Τραμπ, που χρησιμοποιεί την δύναμη για να επιστρέψει στην κορυφή της εξουσίας, έχουν κυριαρχήσει στις ειδήσεις τα τελευταία χρόνια. Το φανταχτερό στυλ, το διογκωμένο Διονυσιακό εγώ και η επιθυμία του να κυβερνήσει σαν σύγχρονος αυτοκράτορας έχουν ορίσει μια εποχή μια εποχή που πολλοί θεωρούν χαοτική και ασταθή. Ωστόσο πίσω από αυτή την πρόσοψη εξουσίας κρύβεται μια αναπόφευκτη εξέλιξη. Παρακμή και αποσύνθεση και η δημιουργία του παγκόσμιου κράτους. Αυτό το πλαίσιο εγείρει ένα κρίσιμο ερώτημα. Ποιο θα είναι το μέλλον της ανθρωπότητας, όταν ο Τράμπ φαντάζεται τον εαυτό του παντοδύναμο ; Τι θα συμβεί όταν πέσει από τον Διονυσιακό θρόνο του; Η απάντηση βρίσκεται σε μια ιστορική προοπτική, η οποία μας δείχνει ότι όλες οι αυτοκρατορίες και όλοι οι απόλυτοι ηγέτες, κάποια ημέρα χάνουν την εξουσία.
Μέσω του ασυγκράτητου χαρακτήρα, των προκλητικών δηλώσεών και της επιδέξιας χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, έχει τοποθετηθεί ως ένας άνθρωπος που αρνείται να υποκύψει στους παραδοσιακούς κώδικες εξουσίας. Αντιλαμβανόμενος τον εαυτό του ως άνθρωπο της σωτηρίας, ο Τραμπ κατασκεύασε μια εικόνα εθνοσωτήρα για την Αμερική, επιβάλλοντας την θέλησή του με κάθε κόστος. Η ρητορική του είναι άμεση, αφιλτράριστη και οι πράξεις-μεταρρυθμίσεις, διορισμοί, πολιτικές αποφάσεις στόχευαν στην ενίσχυση της παντοδυναμίας του. Η στάση ενός αυταρχικού αυτοκρατορικού ηγέτη είναι εμφανής.
Ήθελε να αφήσει το στίγμα του και να δει τον εαυτό του ως έναν ηγέτη-αυτοκράτορα ικανό να κυριαρχήσει σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτή η επιθυμία για μεγαλεία-δόξες τροφοδοτούμενη από την αυτοπεποίθηση, συχνά αγγίζει τα όρια του παράλογου. Μεταξύ παρορμητικών αποφάσεων, αδέξιων προκλήσεων μέσα από αδιέξοδες πολιτικές οδηγείται στην παρακμή. Ο Τραμπ είναι ένας ηγέτης αποκομμένος από την πραγματικότητα. Είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση αυτού του είδους.
Αυτή η στάση του σύγχρονου αυτοκράτορα εδράζεται στην πεποίθηση ότι εξουσιάζει τα πάντα. Είναι ολοφάνερη η Διονυσιακή αλαζονεία κρύβει την εσωτερική ευθραυστότητα και την δυσκολία να διαχειριστεί κανείς την πολυπλοκότητα της εξουσίας. Η ιστορία είναι γεμάτη με παραδείγματα ηγετών που, λόγω υπερβολικής φιλοδοξίας, κατέληξαν να αποσυνδεθούν από την πραγματικότητα, επισπεύδοντας την πτώση τους. Οι μορφές του Νέρωνα, του Καλιγούλα, του Καρακάλλα, του Ιουστινιανού Α και του Ιουλιανού, απεικονίζουν τέλεια το φαινόμενο Τράμπ.
Μέγιστο παράδειγμα ο Νέρωνας, η δίψα του για εξουσία. Μέσα από τις Διονυσιακές υπερβολές οδήγησε σε μια παρανοϊκή βασιλεία. Έχοντας δημιουργήσει μια αυτοκρατορία που ήθελε να μεταμορφώσει κατ' εικόνα του, κατέληξε απομονωμένος, απορριφθείς από τους κοντινούς του ανθρώπους και ανίκανος να αντιληφθεί το τέλος της βασιλείας του, η οποία είχε ήδη ξεκινήσει. Η ψυχική του ευθραυστότητα και η αχαλίνωτη υπερηφάνεια είχαν ως συνέπεια την καταστροφή της Ρώμης. Η ιστορία θα θυμάται τις πράξεις σκληρότητας και της καταστροφικής οργής. Η βασιλεία του ξεκίνησε με ελπίδα και φιλοδοξία, όμως κατέληξε σε καταστροφή.
Ο Καλιγούλας από την άλλη πλευρά ενσάρκωσε την παράνοια της απόλυτης εξουσίας. Η ασταθής συμπεριφορά, η μεγαλομανία και οι παράλογες αποφάσεις του προκάλεσαν φόβο, απόρριψη και τελικά δολοφονία. Η ίδια καθοδική πορεία: μια υπερβολική δίψα για έλεγχο, είναι ένας εγκλωβισμός που μοιραία οδηγεί στην πτώση. Η επιθυμία του Καρακάλλα να ενισχύσει την κρατική εξουσία μέσω δραματικών μέτρων, όπως η χορήγηση υπηκοότητας σε όλους τους κατοίκους της Αυτοκρατορίας, είχε ως αποτέλεσμα εσωτερική βία και για χρόνια πολιτική αστάθεια.
Ο Ιουστινιανός αφαίρεσε από τους εθνικούς το δικαίωμα να διδάσκουν και το 529 έκλεισε την Πλατωνική Ακαδημία, που ήταν η έδρα του νεοπλατωνισμού. Οι διωκόμενοι σοφοί βρήκαν καταφύγιο στην αυλή των Σασσανιδών βασιλέων και μετέφεραν στην Περσία τις ανεκτίμητες γνώσεις του Ελληνικού πολιτισμού. Μέσα από την αυταρχική εξουσία του Ιουστινιανού προήλθαν οι βίαιες εσωτερικές αναταραχές. Ανάμεσα στην αυτοκρατορική εξουσία και τις πολιτικές οργανώσεις της Βασιλεύουσας. ξέσπασε ένας άγριος αγώνας, που κορυφώθηκε τον Ιανουάριο του 532 στην Κωνσταντινούπολη με την στάση του Νίκα.
Όταν έγινε αυτοκράτορας αποφάσισε να απαλλαγεί από την επιρροή των δήμων και έδωσε εντολή στα κυβερνητικά όργανα να υποτάξουν τα κόμματα του λαού. Οι κυρώσεις που επέβαλε και στα δύο κόμματα έστρεψαν τόσο τους Βενέτους όσο και τους Πράσινους εναντίον του.
Η γενική δυσαρέσκεια εντάθηκε από τα αβάσταχτα φορολογικά βάρη που επέβαλε η δαπανηρή-φιλόδοξη πολιτική του Ιουστινιανού εις του πληθυσμού. Οι δύο δήμοι ενώθηκαν σε κοινό αγώνα κατά της αυταρχικής εξουσίας. Στον Ιππόδρομο ακούσθηκε το : “Φιλανθρώπων Πρασίνων και Βενέτων πολλά τα έτη.” Ο έπαρχος των πραιτωρίων Ιωάννης Καππαδόκης, που είχε την αποστολή να εξασφαλίζει δια της βίας τα μέσα για τις δαπανηρές επιχειρήσεις του αυτοκράτορα, επέσυρε εναντίον του τον λαϊκό φθόνο. Τελικά ο δεσποτισμός του αυτοκράτορα επικράτησε επανω στους δήμους που εκπροσωπούσαν τις όπιες ελευθερίες των υπηκόων.
Η καταστολή της στάσεως έφερε μόνο φαινομενική εκτόνωση. Τα βάρη που πρόσθετε η πολιτική του Ιουστινιανού στον πληθυσμό ογκώθηκαν με τον καιρό και έγιναν αφόρητα· ογκώθηκαν ακόμη πιο πολύ με τις συνεχείς πολεμικές επιχειρήσεις και τον έντονο οικοδομικό οργασμό του αυτοκράτορα. Οι κατακτήσεις του Ιουστινιανού είχαν ως τίμημα την πλήρη οικονομική εξάντληση τη χώρας. Με τον Ιουστινιανό Α ως αυτοκράτορα για πρώτη και μοναδική φορά στην παγκόσμια ιστορία, το Ελληνικό Imperium Romanum με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, θα κάνει μια σειρά από επεκτατικούς πολέμους.
Όλοι οι πόλεμοι κατά την διάρκεια ζωής του Ελληνικού-Ρωμαϊκού κράτους ήταν καθαρά αμυντικοί, είτε εξαναγκαζόταν οι Έλληνες του μεσαίωνα για λόγους στρατηγικής να αντεπιτεθούν μετά από επιθέσεις βαρβαρικών λαών. Η Χριστιανική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ως αντίγραφο της Ουρανίου Βασιλείας δεν έκανε, ποτέ επεκτατικούς πολέμους, για την διάδοση της Ορθοδόξου πίστεως. Πάντοτε ήταν σε θέση άμυνας καθώς ήταν περικυκλωμένη από πολλές δεκάδες, βαρβαρικά έθνη. Οι λαοί αυτοί σε όλη την διάρκεια ζωής του Ρωμαϊκού κράτους παραβίαζαν τα σύνορα και έκαναν επιδρομές. είτε κατακτούσαν μόνιμα, η προσωρινά μέρος των Ελληνικών-Ρωμαϊκών εδαφών.
Το Ρωμαϊκό κράτος με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη είναι μέχρι και σήμερα το μοναδικό κρατικό μόρφωμα στον κόσμο, το οποίο δέχτηκε επί αιώνες τόσες πολλές επιθέσεις από πολλούς διαφορετικούς λαούς. Ο Ιουστινιανός εξαιτίας των μεγάλων προσωπικών του φιλοδοξιών, οδήγησε την αυτοκρατορία σε άσκοπους πολέμους, για να αποκαταστήσει τα παλαιά σύνορα του παγκόσμιου imperium romanum. Όλοι αυτοί οι ανούσιοι πόλεμοι, εξάντλησαν σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό οικονομικά, κοινωνικά και στρατιωτικά το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος.
Ο Ιουστινιανός πλήρωσε δυσβάσταχτα ποσά για να κλείσει ειρήνη με τους Πέρσες, ώστε να είναι σε θέση να κάνει τους πανάκριβους επεκτατικούς του πολέμους στην Δύση (Ιταλία, Ισπανία κλπ). Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό καθώς εξάντλησε οικονομικά την αυτοκρατορία. Εξαιτίας αυτής της αντιλήψεως σχετικά με το Ρωμαϊκό αυτοκρατορικό αξίωμα, προχώρησε σε μια σειρά άσκοπων-επεκτατικών πολέμων για την αποκατάσταση των συνόρων της αυτοκρατορίας.
Η βασιλεία του αποτελεί την τελευταία μεγάλη πολιτική-στρατιωτική αναλαμπή του γερασμένου Ρωμαϊκού κράτους, με την φιλοσοφία της αρχαίας Ρώμης. Οι πόλεμοι του Ιουστινιανού έφεραν βαριές έως βαρύτατες φορολογίες, οι οποίες εξασθένησαν-εξαθλίωσαν άσκοπα, μεγάλο μέρος του πληθυσμού, της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος να υποβληθούν οι άμοιροι υπήκοοι, σε τέτοια βασανιστήρια, καθώς η αυτοκρατορία δεν ήταν σε θέση άμυνας αλλά σε θέση επίθεσης, σε περίπτωση που χρειαζόταν να αμυνθεί είτε να αντεπιτεθεί. Δεν κινδύνευε εκείνο το διάστημα της βασιλείας του Ιουστινιανού, από τους αμέτρητους εξωτερικούς εχθρούς, όσο κινδύνευε όλες τις υπόλοιπες εποχές. Μπορούσε κάλλιστα να περιοριστεί στα αμυντικά καθήκοντα της αυτοκρατορίας.
ΕΛΛΕΙΨΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ. Ο Ιουστινιανός δεν ήταν καθόλου διορατικός διότι δεν είδε, ότι δεν υπήρχαν οι υποδομές (χρήματα, στρατός, ιδεολογία, παιδεία), στις κατακτημένες περιοχές ώστε να συνεχίσουν να παραμένουν Ελληνικές-Ρωμαϊκές. Η εδαφική αποκατάσταση, δεν στηρίχτηκε σε σταθερά θεμέλια, απέτυχε πλήρως, οι Λογγοβάρδοι εισέβαλαν στην Ιταλία κατακτώντας το μεγαλύτερο μέρος της. Την ίδια τύχη με τις κτήσεις στην Ιταλία είχαν οι κτήσεις του Ιουστινιανού, στην Ιβηρική Χερσόνησο (Ισπανία), όπου οι Βησιγότθοι πήραν πίσω όλα τα εδάφη που κατακτήθηκαν με τόσο πολύ κόπο.
Η μόνη περιοχή που έμεινε ελεύθερη μέχρι την Αραβική θύελλα της δεκαετίας του 640 μ.Χ., ήταν η Βόρεια Αφρική. Μέσα στο χάος αυτό των βαρβαρικών επιδρομών, επέτυχε τουλάχιστον η Αυτοκρατορία να διατηρήσει την πολύ σημαντική βόρεια Αφρική (Αίγυπτος), που υπήρχε το σιτάρι,για να μπορούν να δίνουν δωρεάν ψωμί με πολύ μεγάλη άνεση σε όλους τους άπορους της αυτοκρατορίας. Ο Ιουστινιανός Α ήταν το ακριβώς αντίθετο σε σχέση με τον κορυφαίο αυτοκράτορα όλων των εποχών τον Βασίλειο Β. Για αυτό εισέπραξε τους φόρους από τους φτωχούς Έλληνες ακόμη και με ξυλοδαρμούς !!! Μεταξύ άλλων ο Ιουστινιανός δεν πολεμούσε στην πρώτη γραμμή των μαχών-πολέμων, όπως όλοι οι Έλληνες βασιλείς, αλλά καθόταν στο παλάτι και έδινε διαταγές. Η πολιτική του Λατίνου Αυτοκράτορα υπήρξε εντελώς αντίθετη με εκείνη του Βουλγαροκτόνου.
Η ασυλόγιστη πολιτική του Φλάβιου-Πέτρου Σαββάτιου έφερε σε θανάσιμο αδιέξοδο το κράτος της Κωνσταντινουπόλεως, το οποίο κινδύνεψε με αφανισμό μισό αιώνα αργότερα από την νεοταξική-Περσική αυτοκρατορία των Σασσάνιδων. Την χρονική στιγμή που η Σασσανιδική-Περσική αυτοκρατορία βρίσκεται στο απόγειο της δυνάμεως της, από την ημέρα που δημιουργήθηκε, αντίστοιχα το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος, είχε περιέλθει στο απόγειον της αδυναμίας του, εξαιτίας της μεγαλύτερης χρεοκοπίας στην ιστορία του έθνους μας. Δυστυχώς την πολύ μεγάλη επιθετικότητα των Μήδων ενίσχυσαν, οι απαράδεκτες ενέργειες των προηγούμενων αλλοδαπών αυτοκρατόρων και ειδικά εκείνες του Ιουστινιανού Α, με τις διώξεις που έκαναν σε όσους κατοίκους της αυτοκρατορίας δεν ήταν Ορθόδοξοι Χριστιανοί, τους οποίους ανάγκασαν να καταφύγουν στην Περσική αυτοκρατορία, για να αποφύγουν τις συνέπειες. Οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που κατέφυγαν στην Περσική αυτοκρατορία, δίδαξαν στους Πέρσες πολιτισμό-τέχνες, βιοτεχνία, καθώς και πολεμικές τακτικές των προγόνων μας. Όλες αυτές οι συνέπειες, προήλθαν από τις άσκοπες και καταστροφικές ενέργειες του Ιουστινιανού. Τις συνέπειες των εγκληματικών ενεργειών του Ιουστινιανού θα τις αντιμετωπίσει, ο πρώτος Έλληνας Αυτοκράτορας του Ρωμαϊκού θρόνου, ο Μέγας Ηράκλειος. Ο Ελληνισμός θα κληθεί να αντιμετωπίσει την πιο θανάσιμη απειλή στην ιστορία του, χωρίς στρατό, και χρήματα.
Ο Ελληνισμός θα κληθεί να αντιμετωπίσει την πιο θανάσιμη απειλή στην ιστορία της, χωρίς στρατό, και χρήματα. Ο εκ Καππαδοκίας βασιλιάς χωρίς καθόλου έσοδα, με ένα χρεοκοπημένο κράτος, χωρίς στρατό, απελπισμένος είχε πάρει με πολύ βαριά καρδιά, την απόφαση να μεταφέρει την πρωτεύουσα του Ελληνικού-Ρωμαϊκού κράτους και να την πάει στην Καρχηδόνα, παραδίδοντας με αυτόν τον τρόπο το 80% του κράτους αμαχητί χωρίς πόλεμο, χωρίς καμία αντίσταση. Ενδεικτικό ήταν ότι όταν άνοιξε τους στρατιωτικούς καταλόγους, διαπίστωσε ότι από τις πολλές χιλιάδες στρατού που είχαν αναγορεύσει αυτοκράτορα τον συντοπίτη του από την Αγιοτόκο Καππαδοκία τον Μαυρίκιο, είχαν απομείνει μόνον δύο εν ενεργεία στρατιώτες.
Οι ελάχιστοι στρατιώτες που υπήρχαν, ήταν απλήρωτοι και σε άθλια κατάσταση. Μετά τους Μιλτιάδη, Θεμιστοκλή και Παυσανία ήταν η σειρά του Έλληνα Ηράκλειου από την Αγιοτόκο Καππαδοκία να υπερασπιστεί τον Ελληνισμό και το Ρωμαϊκό κράτος, από τον προαιώνιο εχθρό. Το ακριβώς αντίθετο από τον Ιουστινιανό ήταν το παγκόσμιο φαινόμενο της Ελληνικής και της παγκόσμιας ιστορίας. Η μοίρα των τυράννων-αυτοκρατόρων είναι πάντα η ίδια. Η υπερβολή αποδυναμώνει, προκαλεί εξέγερση και οδηγεί σε κατάρρευση.
Ένα επαναλαμβανόμενο δόγμα σε αυτές τις ιστορίες είναι η υπερβολική αυτοπεποίθηση στην αήττητη φύση τους, σε συνδυασμό με την απομάκρυνση από τον λαό και την πολιτική πραγματικότητα. Αυτοί οι ηγέτες παρά την φαινομενική τους δύναμη, κατέληξαν να ενσαρκώνουν την παρακμή της ίδιας τους της βασιλείας. Η παράλογη συμπεριφορά τους, η απομόνωση και η αλαζονεία τους επιτάχυναν την πτώση τους.
Στην σύγχρονη εποχή η κατάσταση του Ντόναλντ Τραμπ παρουσιάζει εντυπωσιακές ομοιότητες με εκείνες τις ιστορικές προσωπικότητες που είδαν την εξουσία τους να καταρρέει μετά από καταστροφικές αποφάσεις. Για αρκετά χρόνια, φαίνεται να έχει βυθιστεί σε μια σπείρα σημαντικών λαθών, πολιτικών αποτυχιών, ανοιχτών συγκρούσεων και ηθικά αμφισβητήσιμων αποφάσεων. Η σταδιακή απώλεια της λαϊκής υποστήριξης, οι αδιάκοπες νομικές μάχες του και η δυσκολία διατήρησης μιας σταθερής πλειοψηφίας στο εθνικό πολιτικό φάσμα καταδεικνύουν έναν ηγέτη σε παρακμή.
Εκτός από τα εσωτερικά ζητήματα, αυτό που τροφοδοτεί την πτώση του είναι και η συσσώρευση ανεύθυνων ενεργειών στη διεθνή σκηνή. Ο Ντόναλντ Τραμπ, από τότε που προσέγγισε τις σχέσεις του με την Παλαιστίνη και τις ριζοσπαστικές του θέσεις, έχει διακριθεί για την ακλόνητη υποστήριξή του σε ορισμένους αμφιλεγόμενους συμμάχους όπως ο Bibi. Η ακλόνητη υποστήριξή του απέναντι στην επιθετική πολιτική του Ισραήλ στην περιοχή, ιδίως εναντίον των Παλαιστινίων, των Ιρανών, των Λιβανέζων και προσφάτως των Σύριων, συμβάλλει στην επιδείνωση μιας ήδη δραματικής σύγκρουσης. Ο Τραμπ έχει επίσης υποστηρίξει τηN στρατηγική του Bibi, η οποία οδηγεί στον θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων Παλαιστινίων, Ιρανών, Σύριων και Λιβανέζων.
Επίσης να μην ξεχνάμε το κλείσιμο της πρόσβασης στη Γάζα, προκαλώντας λιμό, ταλαιπωρία και τον θάνατο παιδιών και ηλικιωμένων. Η απειλή να χρησιμοποιηθεί η Γάζα ως απλός χώρος τουριστικής ανάπτυξης προτείνοντας, για παράδειγμα, την κατασκευή παραθαλάσσιων θέρετρων— ενώ παράλληλα διασκορπίζονται οι κάτοικοί της σε όλο τον κόσμο, αντανακλά ένα απάνθρωπο όραμα που ατιμάζει κάθε ιδέα δικαιοσύνης ή ειρήνης. Αυτή η αποκαλυπτική προσέγγιση μπορεί μόνο να ενισχύσει τη διεθνή καταδίκη και, ακόμη περισσότερο, να επιταχύνει την πτώση όσων υποστηρίζουν αυτές τις ιδέες.
Επιπλέον, η επιθετική στάση κατά του Ιράν, με στρατιωτική δράση και κυρώσεις, δημιουργεί ένα αυξανόμενο κλίμα παγκόσμιας έντασης. Η αποτυχία του να συμμετάσχει σε εποικοδομητικό διάλογο, σε συνδυασμό με την πολεμική ρητορική, τροφοδοτεί έναν κύκλο αντιπαραθέσεων που θα μπορούσε να οδηγήσει σε γενικευμένο πόλεμο.. Αυτές οι ανεύθυνες γεωπολιτικές ακροβασίες, τροφοδοτούν ένα κλίμα χάους και δυσπιστίας.
Συμβάλουν να καταδειχθεί ο βαθμός στον οποίο η εξουσία του Τράμπ έχει γίνει απειλή για την παγκόσμια σταθερότητα. Αυτή η διαδικασία υποβάθμισης, αντί να αποτελεί μεμονωμένη αδυναμία, φαίνεται να είναι ένα φυσικό στάδιο στον κύκλο της εξουσίας. Όταν ένας ηγέτης παγιδεύεται στις σκληρές ή παράλογες αποφάσεις του, γίνεται λιγότερο αξιόπιστος και ευάλωτος. Η επίγνωση αυτής της πραγματικότητας είναι ορατή μεταξύ των στενών συνεργατών του, των αντιπάλων και των διεθνών παραγόντων που τον παρακολουθούν να καταρρέει. Η δυναμική επιταχύνεται με κάθε νέα κρίση, με κάθε ακατάλληλη απόφαση.
Το βασικό που πρέπει να θυμόμαστε είναι ότι αυτή η φάση παρακμής, ακόμη και αν φαίνεται δραματική και προαναγγέλλει το τέλος μιας εποχής, Είναι ένα αναπόφευκτο βήμα στην πτώση ενός δεσπότη ή ναρκισσιστή ηγέτη. Η κορύφωση των πράξεων του, των λαθών και των υπερβολών οδηγεί αναπόφευκτα στην κατάρρευσή του.
Η πτώση του Τραμπ είναι μια αναπόφευκτη καταστροφή. Αποτελεί φυσικό επακόλουθο ενός κύκλου που ξεκίνησε από τις δικές του παράλογες επιλογές, τις επικίνδυνες συμμαχίες και τις ανεύθυνες πολιτικές του. Όταν ένας ηγέτης εγκλωβίζεται σε μια λογική υπερβολής, δεν εξυπηρετεί πλέον κανένα συλλογικό συμφέρον. Το διογκωμένο εγώ του γίνεται εμπόδιο στην εξεύρεση ισορροπημένων λύσεων για την επίλυση κρίσεων.
Η πτώση του θα ανοίξει τον δρόμο για την δημιουργία του πολυπόθητου παγκόσμιου κράτους. Η μετάβαση, όσο δύσκολη κι αν είναι, είναι ένα απαραίτητο βήμα για να ανακτήσει ο Διονυσιακός κόσμος την εξουσία. Οι δημοκρατίες έχουν εξαιρετική ικανότητα αναγέννησης: μετά από κάθε βαθιά κρίση, ανοικοδομούν μια πιο σταθερή, πιο ώριμη ισορροπία. Ο περίφημος κανόνας του ιστορικού κύκλου ανάπτυξη, κρίση, αναγέννηση ισχύει διαχρονικά. Για αυτό είναι στην δική μας διακριτική ευχέρεια εάν θα υποταχθούμε στην παγκόσμια τυραννία των Διονυσιαστών, η θα επαναφέρουμε την πραγματική δημοκρατία.
Όλα δείχνουν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ πλησιάζει στο τέλος της πολιτικής του ζωής. Αυτή είναι η αμετάκλητη εκτίμηση αρκετών συναδέλφων από το εξωτερικό για την κατάληξη του Αμερικανού προέδρου. Τα σημάδια είναι πολλά. Απώλεια υποστήριξης, αυξανόμενη απομόνωση, παράλογη συμπεριφορά. Η ψυχολογία της υπερβολικής εξουσίας, όπως φαίνεται από την αρχαία ιστορία, μας διδάσκει ότι αυτές οι προσωπικότητες, όσο ισχυρές κι αν είναι, τελικά καταρρέουν. Η πτώση του Τραμπ, με τους κινδύνους και τις αναταραχές, θα δημιουργήσειένα παράθυρο ελπίδας για έναν κόσμο που λαχταρά μεγαλύτερη σταθερότητα, υπευθυνότητα και ωριμότητα.
Το μέλλον ανήκει σε εκείνους που αναγνωρίζουν το τέλος ενός κύκλου, προκειμένου να γράψουν καλύτερα την αρχή μιας νέας, πιο ισορροπημένης και ειρηνικής φάσης. Το τέλος του ονείρου ενός σύγχρονου «αυτοκράτορα» μπορεί να γίνει το σημείο εκκίνησης για μια σωτήρια ανανέωση για τη δημοκρατία, τη δικαιοσύνη και την παγκόσμια ειρήνη.
Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΗΣ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΙΑ ΜΕ ΤΟΥ IMPERIUM ROMANUM (AΡΧΑΙΑ ΡΩΜΗ).
Η Παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία με πρωτεύουσα την αρχαία Ρώμη, ήταν δημιούργημα των Ιουδαίων Σιωνιστών-παγανιστών. Οι ίδιοι οι Ρωμαίοι συγκλητικοί δημοσίως με μεγάλη υπερηφάνεια, έλεγαν ότι η αρχαία Ρώμη, ήταν η νέα πόρνη Βαβυλώνα (G Beck-Η Bυζαντινή χιλιετία). Για όσους δεν γνωρίζουν, η Βαβυλώνα ήταν πριν από την Ρώμη, το παγκόσμιο κέντρο της Διονυσιακής κουλτούρας.
Ο παγανισμός εκτός από τον αρχαίο Ελληνικό κόσμο, συμπαρέσυρε στην καταστροφή και την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Μια από τις βασικές αιτίες παρακμής της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ήταν ο θεσμός της σεξουαλικής διαφθοράς και της δουλείας. Αυτός ο θεσμός εμπόδισε την εξέλιξη της κοινωνίας και οικονομίας, καθώς λειτούργησε αποτρεπτικά στην ανάπτυξη νέων παραγωγικών σχέσεων. Η πτώση της αυτοκρατορίας ήταν πλέον προδιαγεγραμμένη. Οι απλοί Ρωμαίοι στην πλειοψηφία τους ήταν άνεργοι. Ήταν μια εξαθλιωμένη μάζα, μία υποταγμένη τάξη, που το μόνον που ζητούσε ήταν σεξ, σεξουαλική διαφθορά, άρτο και θεάματα. Επίσης μεταξύ πολλών άλλων δεινών, η τοκογλυφία είχε γίνει μiα τεράστια κοινωνική μάστιγα.
Η διοικητική παραλυσία, η κοινωνική εξαθλίωση- σεξουαλική διαφθορά και ο ηθικός ξεπεσμός, ήταν άνευ προηγουμένου στην παγκόσμια ιστορία. Η ηθική με την πνευματική κατάπτωση επέφεραν την σήψη-παρακμή, την απελπισία, την αδιαφορία και την αδράνεια. Ο χρόνος πλέον κυλούσε αντίστροφα για την πανίσχυρη-παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Ο ηθικός ξεπεσμός στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα, στην αριστοκρατία της Ρωμαϊκής κοινωνίας, ήταν δίχως προηγούμενο. Η αριστοκρατία ακολουθούσε κατά πόδας τους αυτοκράτορες. Οι ακολασίες τους και τα αχαλίνωτα σεξουαλικά όργια τους, έμειναν στην ιστορία. Οι πρόστυχες δεν βρίσκονταν μόνον μέσα στα παλάτια των αυτοκρατόρων, αλλά σχεδόν σε όλα τα σπίτια των ευγενών-αξιωματούχων Ρωμαίων.
Η έκφυλη-άρχουσα Ρωμαϊκή τάξη, στις θρησκευτικές τελετές έκανε τρομερά όργια. Εξαντλημένοι οι Ρωμαίοι μετά από τόση σήψη-παρακμή, έπεφταν σε βαριά κατάθλιψη και αδράνεια. Πολλοί Ρωμαίοι αηδιασμένοι από τέτοιου είδους ανήθικες απολαύσεις, και από τον άρρωστο-εωσφορικό τρόπο ζωής αυτοκτονούσαν. Άλλοι ήταν σωματικά-ψυχικά ερείπια, και επιθυμούσαν μία καινούρια ζωή. Ο ηθικός ξεπεσμός δεν περιορίζονταν μόνον στις ανώτερες κοινωνικές τάξεις, καθώς έφτανε ως τα κατώτερα στρώματα της κοινωνίας. Οι κατώτερες τάξεις με την σειρά τους, έκαναν ότι μπορούσαν, προκειμένου και αυτές να ανέβουν στην κλίμακα της ανηθικότητας και του εκφυλισμού. Ο θεσμός του γάμου είχε εξευτελισθεί, οι οικογένειες είχαν διαλυθεί, η κοινογαμία είχε γενικευθεί, οι άνδρες και οι γυναίκες συναγωνιζόταν στην πορνεία, όπως γίνεται και στην εποχή μας. Η πορνεία είχε λάβει ανεξέλεγκτες και φοβερές διαστάσεις. Η ανηθικότητα και τα όργια έχουν και αυτά τα όριά τους. Για αυτό αηδιασμένοι και αυτοί από αυτόν τον αδιέξοδο Ρωμαϊκό τρόπο ζωής, εναπόθεσαν τις ελπίδες τους για μία καλύτερη με τον Ιησού Χριστό.
Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ήταν η μοναδική η οποία είχε διάρκεια ζωής 1204 χρόνια εξαιτίας του Αιρστόκλειου πολιτισμού και της Ορθοδοξίας. Την διοίκηση του Imperium Romanum μοιράστηκαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι και οι Έλληνες του μεσαίωνα. Οι Ρωμαίοι από την εποχή του Οκταβιανού μέχρι την εποχή του Αγίου Κωνσταντίνου. Από το 324 εως το 610 μ.Χ. έχουμε μια μεταβατική περίοδο και συνδιοίκηση του Ρωμαϊκού κράτους από τους Ρωμαίους και τους Έλληνες. Το 610 μ.Χ. ολοκληρώνεται ο εξελληνισμός της αυτοκρατορίας και ανέρχεται στον θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως ο πρώτος Έλληνας-Χριστιανός αυτοκράτορας. Ότι γίνεται με την υποστήριξη του Χριστού-Μέγα Αριστοκλή είναι Σαφώς ανώτερο από τα επιτεύγματα των παραγόντων του Διονυσιακού πολιτισμού. Η Αυτοκρατορία του Χριστού υπήρξε για αιώνες. Εν τούτοις η αυτοκρατορία του Αλέξανδρου διαλύθηκε σχεδόν αμέσως και οι Διονυσιακές αυτοκρατορίες Περσική και Ρωμαϊκή υπό Διονυσιακή διοίκηση είχαν μικρότερη διάρκεια ζωής.
Το μεγαλύτερο αριθμητικά στράτευμα την αρχαία και την μεσαιωνική περίοδο το είχε η Περσική αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών-Σασσανιδών, με 150000 εως 2000000 στρατιώτες. Όμως μετά τις συντριπτικές ήττες σε Μαραθώνα, Σαλαμίνα, Πλαταιές, Μυκάλη, σε συνδυασμό με τα Διονυσιακά αξιώματα, μέσα σε έντεκα χρόνια η κορυφαία αυτοκρατορία του κόσμου, από την σφοδρότητα των πολέμων οδηγήθηκε στην παρακμή και όχι μόνον δεν εκστράτευσε ξανά εναντίον του Ελληνικού έθνους, αλλά εν συνεχεία κατακτήθηκε από τον Μ. Αλέξανδρο.
Το ίδιο ακριβώς συνέβη και τον μεσαίωνα από τον Μέγα Ηράκλειο. Ο Αυτοκράτορας από την Αγιοτόκο Καππαδοκία κατέκτησε την Περσική αυτοκρατορία μέσα σε έξι χρόνια και την οδήγησε στον οριστικό αφανισμό, και στην Αραβική κατάκτηση. Από την ένταση του πολέμου και την σκληρότητα των μαχών με τους Έλληνες του Ρωμαϊκού κράτους, μια παγκόσμια αυτοκρατορία χάθηκε οριστικά μέσα σε τριάντα χρόνια. Δυο φορές από την σφοδρότητα των πολέμων διαλύθηκε μια παγκόσμια αυτοκρατορία, από τον Αλέξανδρο και τον Ηράκλειο.
ΟΙ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΕΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΕΣ ΔΙΑΛΥΟΝΤΑΙ ΜΕ ΕΥΚΟΛΙΑ.
Οι Αμερικάνοι είναι ομόθρησκοι των ιδρυτών της Ρωμαϊκής-Περσικής αυτοκρατορίας και των Φοινίκων Ιουδαίων (Διονυσιακός πολιτισμός) και η Νέα Υόρκη είναι η σύγχρονη-παγκόσμια πρωτεύουσα του Διονυσιακού πολιτισμού. Ρωμαίοι και Αμερικάνοι έχουν τις ίδιες θρησκευτικές, πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές και στρατιωτικές πεποιθήσεις. Στα πλαίσια αυτά οι κρατούντες στην Ουάσιγκτον έδωσαν στα θεσμικά τους όργανα τις ίδιες ακριβώς ονομασίες με το αρχαίο Ρωμαϊκό κράτος!!! Καπιτώλιο, Γερουσία κλπ. Εν τούτοις οι αρχαίοι Ρωμαίοι έχασαν την διοίκηση της παγκόσμιας αυτοκρατορίας από τους Έλληνες του μεσαίωνα, όπως έχασαν οι Αμερικάνοι -Ισραηλινοί και Ευρωπαίοι (Γεωστρατηγικός-Γεωπολιτικός και θρησκευτικός άξονας 666) την παγκόσμια κυριαρχία από την Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν και την Κίνα (888) . Οι πιστοί των Διονυσιακών αξιωμάτων φοβούνται πολύ το γεγονός ότι ένα μέρος του Ρωσικού έθνους παραμένει μέχρι και σήμερα πιστό στον Αριστόκλειο πολιτισμό.
Δεν ήταν τυχαία ιστορικά γεγονότα ότι ο Τίμιος Σταυρός βρέθηκε για πρώτη φορά επί βασιλείας του Αγίου Κωνσταντίνου, όταν παραχωρήθηκε η Ρωμαϊκή εξουσία στους Έλληνες και επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα από τον πρώτο Έλληνα αυτοκράτορα που ανέβηκε στον Ρωμαϊκό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως.
Τα δύο μεγίστης-παγκόσμιας σημασίας γεγονότα δείχνουν ότι οι αναγεννημένοι από την Ορθοδοξία Έλληνες, είχαν την ευλογία και την απόλυτη στήριξη του Χριστού να διοικήσουν την παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία για να διδάξουν τον Θεό-Δημιουργό του Μέγα Αριστοκλή και τον Ελληνικό πολιτισμό στα έθνη κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους. Ότι είμαστε ως έθνος το οφείλουμε στον Χριστό, τον Άγιο Κωνσταντίνο, την Αγία Ελένη, τον Μέγα Αριστοκλή, τον Ηρόδοτο και στους τρεις Ιεράρχες. Για την αλλαγή της παγκόσμιας ιστορίας, για όλα τα κοσμοϊστορικά γεγονότα αιτία είναι ο Ιησούς Χριστός, ο Άγιος Κωνσταντίνος, η Αγία Ελένη, οι τρεις ιεράρχες και ο Μέγας Αριστοκλής. Εκείνοι άλλαξαν την ιστορία της ανθρωπότητας. Ήταν η αιτία για την δημιουργία της πρώτης και μοναδικής Ορθόδοξης- παγκόσμιας αυτοκρατορίας.
Ήταν οι δημιουργοί της πρώτης και μοναδικής Ορθόδοξης- παγκόσμιας αυτοκρατορίας. Ο Κωνσταντίνος αντιλαμβάνεται ότι ήδη έχουμε μια αλλαγή στην παγκόσμια ιστορία καθώς ο Ιουδαϊκός χριστιανισμός άρχισε να εξελληνίζεται μέσα από την χρήση της Ελληνικής γλώσσας και του Αιστόκλειου πολιτισμού. Την αλλαγή αυτή την θεμελίωσαν οριστικά οι τρεις ιεράρχες με την είσοδο των διδαχών του Αριστοκλή στον χριστιανισμό. Η μεταστροφή της Ορθοδόξου πίστεως από τον Διονυσιακό-Ιουδαϊκό στον Ελληνικό πολιτισμό, δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την παγκοσμιότητα της Ορθοδοξίας, του Ευαγγελίου, του κλασικού πολιτισμού και του Ελληνικού Imperium Romanum.
Ο Μέγας Αριστοκλής μαζί με τον Ιησού Χριστό διαμόρφωσαν ηθικά και πνευματικά ολόκληρη την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, διότι εξ αρχής ο Χριστιανισμός με τον Ελληνισμό, είχαν τα ίδια ηθικά αξιώματα στους περισσότερους τομείς. Ενδεικτικό περί αυτού ήταν ότι τρία από τα τέσσερα Ευαγγέλια γράφτηκαν απευθείας στην Ελληνική γλώσσα, όπως επίσης οι πράξεις των Αποστόλων, οι επιστολές του Αποστόλου των εθνών Παύλου, καθώς και τα πρώτα άρθρα της Ορθόδοξης, Χριστιανικής θεολογίας. Η ίδρυση της παγκόσμιας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τους Σιωνιστές-Διονυσιαστές ένωσε όλη την οικουμένη. Αυτό έφερε την υποταγή των εθνών, κατάργησε τα σύνορα στην Μεσόγειο, Ευρώπη, Μικρά Ασία. Βόρεια Αφρική κλπ, και σχημάτισε την πατρίδα που γεννήθηκε η Ελληνορθοδοξία. παράλληλα δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την απελευθέρωση του Ελληνικού έθνους, το οποίο έφτασε στο απόγειο του, με την ανάληψη διοικήσεως του Ρωμαϊκού κράτους.
Οι Έλληνες των μεσαιωνικών αιώνων μέσα από την ηθική, την πίστη και την παιδεία έγιναν κληρονόμοι μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας (Ρωμαϊκή) και μια παγκόσμιας θρησκείας (Χριστιανισμός). Ο Χριστιανισμός αναδύθηκε και έγινε παγκόσμια θρησκεία με την εισαγωγή των Πλατωνικών διδασκαλιών από τους τρείς ιεράρχες και η αρχαία Ελληνική σοφία διασώθηκε και διατηρήθηκε στους αιώνες μέσα από την ενσωμάτωση της στην Ορθόδοξη-Χριστιανική πίστη. Κυριολεκτικά ο Ελληνισμός αναστήθηκε από την Ορθοδοξία. Η Παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία με πρωτεύουσα την αρχαία Ρώμη, ήταν δημιούργημα των Σιωνιστών-παγανιστών, με στόχο την κατάκτηση και τον αφανισμό του Ελληνικού έθνους. Ο στόχος της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ήταν η κατάκτηση της Ελλάδος και η δημιουργία του παγκόσμιου κράτους (pax romana).
Ακόμη οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού ήθελαν με την δημιουργία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας να κερδίσουν χρόνο, ώστε να επανασυστήσουν, την ανατολική εωσφορική-Περσική αυτοκρατορία. Οι Ιουδαίοι προσπάθησαν με κάθε τρόπο να πάρουν πίσω την αυτοκρατορία τους, από την ημέρα που ανέλαβαν την διοίκηση του Ρωμαϊκού κράτους, οι Έλληνες.
Δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι το κράτος των σιωνιστών (Διονυσιακός πολιτισμός), έγινε η Αυτοκρατορία του Χριστού και των Ελλήνων. Οι ίδιοι οι Ρωμαίοι συγκλητικοί δημοσίως με μεγάλη υπερηφάνεια, έλεγαν ότι η αρχαία Ρώμη, ήταν η νέα πόρνη Βαβυλώνα (G Beck-Η Bυζαντινή χιλιετία). Για όσους δεν γνωρίζουν, η Βαβυλώνα ήταν πριν από την Ρώμη, το παγκόσμιο κέντρο του Διονυσιακού πολιτισμού. Οι μέτοχοι των Διονυσιακών αξιωμάτων χρησιμοποίησαν όλα τα μέσα, ειρηνικά και βίαια, όπως πολέμους και την αποστολή δεκάδων εθνών ενάντια, στο Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος, την δημιουργία εμφυλίων, καθώς και απάτες για να πάρουν πίσω, την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία από τους.
Οι αρχαίοι Σιωνιστές ως γνήσιοι συνεχιστές των παραδόσεων τους ήταν παγανιστές και πίστευαν στον θεό Savazio, για αυτό έφεραν την Ολύμπια θρησκεία στην Ελλάδα. Στην Ελληνική μυθολογία-ιστορία με το όνομα Σαβάζιος είναι γνωστή μία αρχαία θεότητα. Ετυμολογικά το δεύτερο συνθετικό του ονόματος (-ζιος) προέρχεται από την ρίζα Dyeus. Aπό εκεί βγαίνουν και οι λέξεις Δίας και θεός, (Λατινικά deus). Στην κλασική Ελλάδα τον ονόμασαν Διόνυσο. Ο "θεός" Σαβάζιος είναι ο Διόνυσος (Λεξικό Σούδα). Ο Σαβάζιος αποτελεί τον βασικότερο και σημαντικότερο "θεό" του Ιουδαϊκού έθνους.
Ο βιογράφος, φιλόσοφος, ιστορικός, θεουργός και αρχιερέας του μαντείου των Δελφών Πλούταρχος γράφει στα Συμποσιακά του (ΙV 6) ,ότι οι Εβραίοι λάτρευαν τον Διόνυσο, και ότι η ημέρα των Σαββάτων ήταν εορτή του Σαβαζίου !!! Ένας μύστης αναφέρει την πραγματική θρησκεία των Ισραηλιτών. Διαβάστε σχετικά το αρχαίο κείμενο των Συμποσιακών. (1) O Φρυγικός Savazios είναι ο "θεός" των αχαλίνωτων ερωτικών οργίων-σεξουαλική μαγεία και των καταστροφών. Για αυτό μοιραζόταν την διοίκηση του Φοινικικού μαντείου των Δελφών με τον έτερο "θεό" των καταστροφών, τον Σημτικής καταγωγής Απόλλων.
Η Ρωσία ως έθνος με την αποδοχή του Αριστόκλειου πολιτισμού και της Ορθοδοξίας με εμπνευστή-δημιουργό τον Έλληνα που αναπαύεται στο Έβδομον, έγινε Τσαρική-αυτοκρατορία. Στην σύγχρονη εποχή με την διάλυση της Σοβιετικής ένωσης με θεμέλια τον Χριστιανισμό και την Αριστόκλεια παιδεία μέσα σε 27 χρόνια η Ρωσική Ομοσπονδία έγινε η πρώτη παγκόσμια υπερδύναμη. Στον αντίποδα ο Γεωστρατηγικός-Διονυσιακός άξονας 666 (Ισραήλ-Αμερική-Ευρώπη) είναι υπό κατάρρευση.
Δεν ανησυχούν αδίκως οι πιστοί των Διονυσιακών αξιωμάτων. Γνωρίζουν την δύναμη του παγκόσμιου Αριστόκλειου πολιτισμού και της θρησκείας και ανησυχούν σε υπερθετικό βαθμό. Δίκαια είναι τρομοκρατημένοι με βάση τα επιτεύγματα των Ελλήνων του μεσαίωνα και των Ρώσων της σύγχρονης εποχής. Το Imperium Romanum από αυτοκρατορία των παραγόντων του Διονυσιακού πολιτισμού και του θεού Savaziou έγινε το κράτος του Χριστού και των Ελλήνων με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη.
Η Διονυσιακή ελίτ επιβιώνει και κυριαρχεί εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια, μέσα από μια συγκεκριμένη μέθοδο. Η Διονυσιακή αριστοκρατία από τα πανάρχαια χρόνια μέχρι και σήμερα δημιουργεί παγκόσμιες αυτοκρατορίες, τις οποίες στην συνέχεια καταστρέφει είτε εγκαταλείπει όταν δεν τις χρειάζεται. Το πιο ενδεικτικό παράδειγμα η Ρax Romana.
Ακόμη οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού ήθελαν με την δημιουργία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας να κερδίσουν χρόνο, ώστε να επανασυστήσουν, την ανατολική εωσφορική-Περσική αυτοκρατορία. Οι Ιουδαίοι προσπάθησαν με κάθε τρόπο να πάρουν πίσω την αυτοκρατορία τους, από την ημέρα που ανέλαβαν την διοίκηση του Ρωμαϊκού κράτους, οι Έλληνες.
Δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι το κράτος των σιωνιστών (Διονυσιακός πολιτισμός), έγινε η Αυτοκρατορία του Χριστού και των Ελλήνων. Οι ίδιοι οι Ρωμαίοι συγκλητικοί δημοσίως με μεγάλη υπερηφάνεια, έλεγαν ότι η αρχαία Ρώμη, ήταν η νέα πόρνη Βαβυλώνα (G Beck-Η Bυζαντινή χιλιετία). Για όσους δεν γνωρίζουν, η Βαβυλώνα ήταν πριν από την Ρώμη, το παγκόσμιο κέντρο του Διονυσιακού πολιτισμού. Οι μέτοχοι των Διονυσιακών αξιωμάτων χρησιμοποίησαν όλα τα μέσα, ειρηνικά και βίαια, όπως πολέμους και την αποστολή δεκάδων εθνών ενάντια, στο Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος, την δημιουργία εμφυλίων, καθώς και απάτες για να πάρουν πίσω, την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία από τους.
Οι αρχαίοι Σιωνιστές ως γνήσιοι συνεχιστές των παραδόσεων τους ήταν παγανιστές και πίστευαν στον θεό Savazio, για αυτό έφεραν την Ολύμπια θρησκεία στην Ελλάδα. Στην Ελληνική μυθολογία-ιστορία με το όνομα Σαβάζιος είναι γνωστή μία αρχαία θεότητα. Ετυμολογικά το δεύτερο συνθετικό του ονόματος (-ζιος) προέρχεται από την ρίζα Dyeus. Aπό εκεί βγαίνουν και οι λέξεις Δίας και θεός, (Λατινικά deus). Στην κλασική Ελλάδα τον ονόμασαν Διόνυσο. Ο "θεός" Σαβάζιος είναι ο Διόνυσος (Λεξικό Σούδα). Ο Σαβάζιος αποτελεί τον βασικότερο και σημαντικότερο "θεό" του Ιουδαϊκού έθνους.
Ο βιογράφος, φιλόσοφος, ιστορικός, θεουργός και αρχιερέας του μαντείου των Δελφών Πλούταρχος γράφει στα Συμποσιακά του (ΙV 6) ,ότι οι Εβραίοι λάτρευαν τον Διόνυσο, και ότι η ημέρα των Σαββάτων ήταν εορτή του Σαβαζίου !!! Ένας μύστης αναφέρει την πραγματική θρησκεία των Ισραηλιτών. Διαβάστε σχετικά το αρχαίο κείμενο των Συμποσιακών. (1) O Φρυγικός Savazios είναι ο "θεός" των αχαλίνωτων ερωτικών οργίων-σεξουαλική μαγεία και των καταστροφών. Για αυτό μοιραζόταν την διοίκηση του Φοινικικού μαντείου των Δελφών με τον έτερο "θεό" των καταστροφών, τον Σημτικής καταγωγής Απόλλων.
Η Ρωσία ως έθνος με την αποδοχή του Αριστόκλειου πολιτισμού και της Ορθοδοξίας με εμπνευστή-δημιουργό τον Έλληνα που αναπαύεται στο Έβδομον, έγινε Τσαρική-αυτοκρατορία. Στην σύγχρονη εποχή με την διάλυση της Σοβιετικής ένωσης με θεμέλια τον Χριστιανισμό και την Αριστόκλεια παιδεία μέσα σε 27 χρόνια η Ρωσική Ομοσπονδία έγινε η πρώτη παγκόσμια υπερδύναμη. Στον αντίποδα ο Γεωστρατηγικός-Διονυσιακός άξονας 666 (Ισραήλ-Αμερική-Ευρώπη) είναι υπό κατάρρευση.
Κλείνοντας την σημερινή επιστημονική μου εργασία να επισημάνω ότι εάν ο Tράμπ δεν σταματήσει τις πολεμικές επιχειρήσεις στο Ιράν, η Αμερική θα έχει την τύχη των αρχαίων αυτοκρατοριών. Για αυτό αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τους Κούρδους στις χερσαίες επιχειρήσεις ενάντια στο Ιράν εν έτη 2026 !!! Στην παγκόσμια ιστορία ιστορία ελάχιστες περιοχές υπήρξαν τόσο κρίσιμες-επικίνδυνες και καθοριστικές όσο η Περσία-Μέση Ανατολή. Εκεί κρίθηκε το μέλλον του Ελληνισμού και η συνέχεια του μέχρι σήμερα. Βρισκόμενη στο σταυροδρόμι αυτοκρατοριών από την Μεσόγειο έως την Κεντρική Ασία, η Περσία έχει γίνει μάρτυρας της πορείας των διάφορων κατακτητών. Τα Περσικά εδάφη έχουν μεταμορφώσει ή καταστρέψει διάφορα έθνη. Για αυτό μεταξύ άλλων θεωρείται η Περσία (Σημερινό Ιράν), τεράστιας γεωπολιτικής σημασίας.
Σε αντίθεση με το Αφγανιστάν η Περσία θεωρείται κομβικής σημασίας καθώς έχει τις ρίζες της σε μια βαθύτερη και μακρόχρονη ιστορία. Από τον Μέγα Αλέξανδρο και τον Μέγα Ηράκλειο μέχρι τους απογόνους του Τζένγκις Χαν, το βρετανικό και ρωσικό «Μεγάλο Παιχνίδι», η Περσία υπήρξε το πεδίο δοκιμών όπου τα όνειρα για αυτοκρατορίες έσβησαν. Η Κληρονομιά των Αχαιμενιδών. Η Περσία δεν ήταν απλώς ο στόχος αυτοκρατοριών. Ήταν η πρώτη παγκόσμια-Διονυσιακή αυτοκρατορία. Η Αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών ιδρύθηκε από τον Κύρο, εκτεινόταν από την κοιλάδα του Ινδού μέχρι το Αιγαίο Πέλαγος. Ήταν ένα μοντέλο αυτοκρατορικής-Διονυσιακής διοίκησης, ανοχής και υποδομής. Αλλά το η αποδοχή των Διονυσιακών αξιωμάτων και οι επιθέσεις στην Ελλάδα κατά την αρχαία και την μεσαιωνική περίοδο θα γινόταν η αχίλλειος πτέρνα της.
Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος εισέβαλε στην Περσία το 334 π.Χ., έθεσε υπό αμφισβήτηση τον παγκόσμιο Διονυσιακό πολιτισμό που υπηρέτησε με τόσο πάθος η Μητέρα του Ολυμπιάδα. Αν και νίκησε τον Δαρείο Γ΄ και έκαψε την Περσέπολη σε μια συμβολική πράξη κατάκτησης, η Περσία δεν εξαφανίστηκε. Αντίθετα διέλυσε Αλέξανδρο. Η αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου διαμελίστηκε όμως η Περσία επέζησε και επανήλθε πιο δυναμικά την μεσαιωνική περίοδο με την δυναστεία των Σασσανιδών !!! Καθώς η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επεκτεινόταν προς τα ανατολικά ήρθε επανειλημμένα σε συγκρούσεις με τις δυναστείες των Πάρθων και των Σασσανιδών της Περσίας. Αυτές οι συγκρούσεις διήρκεσαν αιώνες και εξάντλησαν τους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους της Imperiym Romanum.
Ενδεικτική ήταν η Μάχη στην οποία ο Ρωμαίος στρατηγός Κράσσος , o πλουσιότερος Ρωμαίος της εποχής του, ηγήθηκε μιας εκστρατείας και υπέστη μια από τις χειρότερες ήττες της Ρώμης. Η ήττα αποτέλεσε ένα τραγικό-γεωπολιτικό σύμβολο της Ρωμαϊκής δυναμικής. Ο συνετός στρατηγός Κράσσος που έσωσε την Ρώμη από τους επαναστατημένους σκλάβους τους Σπάρτακου, σκοτώθηκε εξαιτίας της αλαζονείας του. Ο Μέγας Ηράκλειος κατάφερε να αντιστρέψει τα παγκόσμια δεδομένα και να κατακτήσει την Περσική αυτοκρατορία κάτω από τις πιο δυσμενείς συνθήκες που βρέθηκε ποτέ στρατηγός-αυτοκράτορας. Μετά την μεγαλύτερη ήττα όλων των εποχών στην παγκόσμια ιστορία από βασιλιά Ηράκλειο, οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού δημιούργησαν τον Μωαμεθανισμό.
Η Αραβική Κατάκτηση της Περσίας. Η Ισλαμική κατάκτηση της Περσίας (633–654 μ.Χ.) σηματοδότησε το τέλος της Σασσανιδικής Αυτοκρατορίας. Εν τούτοις δεν ήταν το τέλος Περσικής-πολιτιστικής ταυτότητας. Οι Άραβες κέρδισαν τον πόλεμο όμως με την πάροδο του χρόνου, ο περσικός πολιτισμός, η γλώσσα και τα διοικητικά συστήματα επηρέασαν βαθιά τον ισλαμικό κόσμο. Το Χαλιφάτο των Αββασιδών παρά την Αραβική του προέλευση ήταν δομημένο επάνω στις Περσικές παραδόσεις. Πέρσες λόγιοι όπως ο Αβικέννας και ποιητές όπως ο Ρουμί διαμόρφωσαν την πνευματική ψυχή του Ισλαμικού κόσμου. Επί της ουσίας δεν είχαμε την καταστροφή μιας αυτοκρατορίας, αλλά για την Διονυσιακή μετενσάρκωσή της σε μια νέα μορφή. Η Περσία χάθηκε με την αρχαία της μορφή και συνέχισε μέσα από τον Αραβικό πολιτισμό που ήταν βαθιά Περσικός.
Τι καθιστά την Περσία τόσο τρομερή πρόκληση για τις αυτοκρατορίες;
Η Περσία είναι μια χώρα με ερήμους, βουνά και οροπέδια. Το έδαφός της αποθαρρύνει τους εισβολείς, επιμηκύνει τις γραμμές ανεφοδιασμού και ευνοεί τους αμυνόμενους. Με χιλιετίες ιστορίας, γλώσσας, λογοτεχνίας και θρησκευτικής παράδοσης στον Διονυσιακό πολιτισμό, η περσική ταυτότητα δεν γίνεται να εξαφανιστεί εύκολα. Επιβιώνει από κατακτήσεις και ξεπερνά τις ιδεολογίες. Η Περσία συχνά απορροφούσε τους κατακτητές της μέσα στο πολυπολικό σύστημα φυλετικών, θρησκευτικών και περιφερειακών δεσμών πίστης, στο οποίο ήταν δύσκολο να αλλάξουν οι ξένοι εισβολείς. Κάθε αυτοκρατορική κατάρρευση στην Περσία γέννησε νέες πολιτισμικές αναγεννήσεις, από τον Ζωροαστρισμό μέχρι το Σιιτικό Ισλάμ, από την αρχιτεκτονική των αρχαίων Περσών μέχρι τον σύγχρονο-Ιρανικό εθνικισμό. Διαχρονικά η Περσία αντανακλά τις φιλοδοξίες των αυτοκρατοριών, αποκαλύπτοντας συχνά τις αδυναμίες τους. Απορροφά τους εισβολείς, τους αναδιαμορφώνει και τους ξεπερνά.
Στην Περσική γη η ιστορία δεν σταματάει απλά μεταμορφώνεται και διαφοροποιείται με βάση την Διονυσιακή κουλτούρα. Οι αυτοκρατορίες πεθαίνουν επειδή η Περσία είναι πολιτιστικά αήττητη ως εκλεκτό μέλος του Διονυσιακού πολιτισμού. Αποτελεί ένα αήττητο Διονυσιακό πνεύμα. Και αυτό είναι ίσως το πιο επικίνδυνο σημείο για εχθρούς και φίλους. Μην ξεχνάτε ότι η Περσία επέζησε ακόμη και από την εισβολή του Τιμούρ (Ταμερλάνος) !!! Ηράκλειος και Αλέξανδρος κατέκτησαν τις Διονυσαικές αυτοκρατορίες των Αχαιμενιδών και των Σασσανιδών κάτω από διαφορετικές Γεωστρατηγικές-Γεωπολιτικές, οικονομικές και διοικητικές συνθήκες. Eν τούτοις ο Αλέξανδρος γιατί ήταν μέτοχος του Διονυσιακού πολιτισμού και η μητέρα του Θεουργός του απαίσιου δαιμονικού και Ανθέλληνα Διόνυσου ξεπέρασε τα όρια του θρύλου. Αντιθέτως εσκεμμένα οι παράγοντες της Διονυσιακής κουλτούρας υποβάθμισαν τον αυτοκράτορα Ηράκλειο.
Επιπροσθέτως ο πρόεδρος Τράμπ ως σύγχρονος Ρωμαίος αυτοκράτορας, δεν γινόταν να μην εμπλέκεται σε ένα Διονυσιακό σκάνδαλο. Κατά γενική παραδοχή Ελλήνων-ξένων συναδέλφων που είναι ενάντια στον Διονυσιακό πολιτισμό, η εξουσία προστατεύει-καλύπτει τα εγκλήματά της δημιουργώντας νέα. Η ιστορία είναι γεμάτη σκάνδαλα όπου η Διονυσιακή-σεξουαλική κακοποίηση έχει κρυφτεί πίσω από μεγαλύτερες, πιο θεαματικές υποθέσεις. Τα εγκλήματα πολέμου, οι κρατικές δολοπλοκίες και οι γεωπολιτικές αντιπαλότητες κυριαρχούν στην δημόσια σφαίρα και υποβιβάζουν στο παρασκήνιο πράξεις βίας οι οποίες αγγίζουν το προσωπικό και το επαίσχυντο, για αυτό καθίστανται ευκολότερες στην καταστολή.
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: