.jpg)
Αν σου ζητούσα να κόψεις το χέρι σου, θα το έκανες; ;
Επί δεκαετίες, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει σχεδιάσει ολοένα και πιο περίπλοκα σχέδια για να αποφύγει την επιβολή κυρώσεων σε παράνομους ισραηλινούς οικισμούς, υποστηρίζοντας παράλληλα μια λύση δύο κρατών που παρουσιάζει ως τον μόνο δρόμο για την περιφερειακή ειρήνη.Αν σου ζητούσα να κόψεις το χέρι σου, θα το έκανες;
Τι θα γινόταν αν σου επεσήμανα ότι το χέρι σου χτυπάει τακτικά έναν γείτονα στο πρόσωπο με τόση δύναμη που του σπάει τη μύτη και τα δόντια, αφήνοντάς τον αναίσθητο; Θα έκοβες τότε το χέρι σου;
Υποθέτω ότι η απάντηση και στα δύο αυτά ερωτήματα είναι ένα κατηγορηματικό «όχι» .
Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν καμία πρόθεση να αποσύρουν την υποστήριξή τους προς τους παράνομους εβραϊκούς οικισμούς του Ισραήλ στη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, όσο βίαιοι κι αν αποδειχθούν οι Εβραίοι έποικοι που ζουν σε κλεμμένη παλαιστινιακή γη.
Επί δεκαετίες, οι πολιτοφυλακές των εποίκων – με την υποστήριξη του ισραηλινού στρατού – κακομεταχειρίζονται τους Παλαιστίνιους, πυροβολώντας τους, δηλητηριάζοντας τα πηγάδια τους, κόβοντας τους ελαιώνες τους, καίγοντας τα σπίτια τους, με στόχο την εθνοτική τους εκδίωξη από τη γη των προγόνων τους.
Η αδιάκοπη επέκταση αυτών των παράνομων οικισμών έχει καταστρέψει κάθε ελπίδα για μια λύση δύο κρατών. Η Δυτική Όχθη είναι πλέον ένα αρχιπέλαγος παλαιστινιακών χωριών και πόλεων που είναι απομονωμένες μεταξύ τους από βίαιους και λεηλατητές εποίκους, δρόμους αποκλειστικά για Εβραίους, χαλύβδινα και τσιμεντένια φράγματα και στρατιωτικά σημεία ελέγχου.
Όλα αυτά εκτυλίσσονταν μπροστά στα μάτια των δυτικών κρατών για δεκαετίες. Το Διεθνές Δικαστήριο, το ανώτατο δικαστήριο στον κόσμο, αποφάνθηκε το 2004 – σχεδόν πριν από είκοσι πέντε χρόνια – ότι αυτοί οι εβραϊκοί οικισμοί παραβίαζαν το διεθνές δίκαιο και πρέπει να κατεδαφιστούν.
Επανέλαβε αυτό το αίτημα σε μια απόφαση πριν από δύο χρόνια, περιγράφοντας το Ισραήλ ως ένα κράτος απαρτχάιντ που κυριαρχεί στους Παλαιστίνιους. Προειδοποίησε τα κράτη, καλώντας τα να «λάβουν μέτρα για να αποτρέψουν εμπορικές ή επενδυτικές σχέσεις που συμβάλλουν στη διατήρηση της παράνομης κατάστασης που δημιούργησε το Ισραήλ στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη».
Αίθουσα δικαστηρίου του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης κατά τη διάρκεια ακρόασης σχετικά με τις υποχρεώσεις του Ισραήλ στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, 28 Απριλίου 2025. (Φωτογραφία ΟΗΕ/Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης - ICJ/Frank van Beek)
Κι όμως, η Δύση δεν έχει κάνει τίποτα συγκεκριμένο χρόνο με το χρόνο, ενώ οι οικισμοί έχουν κλέψει όλο και περισσότερη γη από τους Παλαιστίνιους, έχουν κάνει τη ζωή τους όλο και πιο άθλια και έχουν καταστρέψει κάθε πιθανότητα να πραγματοποιηθεί η υποτιθέμενη φιλοδοξία δύο κρατών να ζουν δίπλα-δίπλα.
Να το θυμάστε αυτό όταν οι υπερασπιστές του Ισραήλ σας ζητούν να περιμένετε την τελική ετυμηγορία από το ίδιο δικαστήριο – σε ένα χρόνο, δύο χρόνια, ίσως τρία – για αυτό που περιέγραψε στις αρχές του 2024 ως «πιθανή» γενοκτονία στη Γάζα, μόλις τρεις μήνες μετά την έναρξη της σφαγής που διέπραξε το Ισραήλ.
Όχι μόνο μια τέτοια ετυμηγορία θα έρθει πολύ αργά για να αλλάξει οτιδήποτε για τα θύματα της γενοκτονίας, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ευρώπη δεν θα κάνουν τίποτα περισσότερο για να τιμωρήσουν το Ισραήλ για αυτό το έγκλημα μεταξύ των εγκλημάτων -ένα έγκλημα που μπορούμε να δούμε ιδίοις όμμασι χωρίς να είναι απαραίτητη μια απόφαση του ΔΔΧ- από ό,τι έχουν κάνει για να τιμωρήσουν το Ισραήλ για τους οικισμούς.
Σηκωμένη γροθιά
Γιατί; Επειδή τα περισσότερα δυτικά κράτη δεν είναι πιο πρόθυμα να επιβάλουν κυρώσεις στο Ισραήλ για τα εγκλήματά του από ό,τι θα ήταν εσείς να ακρωτηριάσετε ένα υγιές χέρι.
Αν αρνηθούν να κουνήσουν έστω και το δάχτυλό τους για να σταματήσουν τη ζωντανή μετάδοση της γενοκτονίας των Παλαιστινίων στη Γάζα, πώς μπορούμε να φανταστούμε ότι θα είναι έτοιμοι να δράσουν για να σταματήσουν την εθνοκάθαρση που διαπράττουν οι Ισραηλινοί έποικοι στη Δυτική Όχθη;
Οι οικισμοί είναι τόσο βαθιά ενσωματωμένοι στο Ισραήλ όσο το χέρι σας είναι δεμένο στον ώμο σας. Και, με τη σειρά του, το Ισραήλ είναι τόσο η ένοπλη πτέρυγα της δυτικής αυτοκρατορικής πολεμικής μηχανής όσο η πόλη του Λονδίνου - και οι πρώην αποικίες φορολογικών παραδείσων της - είναι η καρδιά του χρηματοπιστωτικού της μηχανισμού.
Οι δυτικές ελίτ δεν μπορούν να φανταστούν έναν κόσμο χωρίς το Ισραήλ ως στρατιωτικό τους βοηθό στην πλούσια σε πετρέλαιο Μέση Ανατολή, όπως ακριβώς δεν μπορείτε να φανταστείτε τη ζωή χωρίς το χέρι σας.
Αυτό εξηγεί γιατί κανείς δεν πίστευε πραγματικά ότι οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ, που συναντήθηκαν αυτή την εβδομάδα για να συζητήσουν την απαγόρευση προϊόντων από οικισμούς - το ελάχιστο που απαιτείται εδώ και καιρό βάσει του διεθνούς δικαίου - θα κατέληγαν σε συμφωνία.
Άποψη του κτιρίου Europa, έδρα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στα αριστερά, και του κτιρίου Berlaymont, έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στα δεξιά. (Euro Pictures / Wikimedia Commons / CC BY 2.0)
Περισσότεροι από εκατό νομικοί εμπειρογνώμονες είχαν προηγουμένως γράψει σε ανώτερους αξιωματούχους εμπορίου και εξωτερικής πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να τονίσουν τη «διεθνή νομική υποχρέωση» της ΕΕ .
Όπως όμως αναμενόταν , οι Ευρωπαίοι υπουργοί ανέβαλαν την προθεσμία, τουλάχιστον μέχρι τον Οκτώβριο, οπότε και συμφώνησαν για περαιτέρω συζητήσεις.
Η ΕΕ καθυστερεί οποιαδήποτε συγκεκριμένη δράση σχετικά με τους οικισμούς τουλάχιστον από το 2004, όταν το Διεθνές Δικαστήριο τους κήρυξε παράνομους.
Ένα χρόνο μετά την απόφαση αυτή, η ΕΕ δημοσίευσε μια τεχνική συμφωνία που καταργούσε τους προτιμησιακούς δασμούς σε ισραηλινά προϊόντα που κατασκευάζονται σε παράνομους οικισμούς. Το Ισραήλ αποδέχτηκε αυτήν τη συμφωνία μόνο επειδή τα πολυάριθμα κενά και οι παρακάμψεις της την καθιστούσαν αναποτελεσματική.
Χρειάστηκαν άλλα επτά χρόνια, μέχρι το 2012, για να αρχίσει η ΕΕ να ανησυχεί για αυτά τα κενά στο νόμο, ιδίως για το γεγονός ότι το Ισραήλ συστηματικά και παραπλανητικά χαρακτήριζε τα προϊόντα των εποικισμών ως «Κατασκευασμένα στο Ισραήλ».
Τρία χρόνια αργότερα, η ΕΕ... Η Ευρωπαϊκή Ένωση τελικά προσποιήθηκε ότι έκλεισε τα παραθυράκια. Τον Νοέμβριο του 2015, έντεκα χρόνια μετά την απόφαση του ΔΔΧ, δημοσίευσε μια «ερμηνευτική ανακοίνωση» που απαιτούσε οι ετικέτες των προϊόντων από τους οικισμούς να αναφέρουν: «Προϊόν της Δυτικής Όχθης (ισραηλινός οικισμός)».
Για άλλη μια φορά, το Ισραήλ απλώς αγνόησε αυτό το σημείωμα και συνέχισε να κάνει λανθασμένες ετικέτες στα προϊόντα του ή να τα αναμειγνύει με προϊόντα που κατασκευάζονται στο Ισραήλ, καθιστώντας δύσκολο τον προσδιορισμό της προέλευσής τους.
Μια πραγματική παντομίμα.
Ισραηλινές δυνάμεις στην Τζενίν, κατεχόμενη Δυτική Όχθη, στις 2 Σεπτεμβρίου 2024. (Μονάδα Εκπροσώπου Τύπου του Ισραηλινού Στρατού, Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0)
Ας θυμηθούμε ότι αυτές οι ατελείωτες και άσκοπες μάχες δεν αφορούσαν την απαγόρευση προϊόντων από τις αποικίες, ούτε καν την επιβολή τιμωρητικών δασμών. Αφορούσαν απλώς την ορθή επισήμανση.
Ακόμα και σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία των καταναλωτών της ΕΕ δεν γνωρίζουν, ακόμη και όταν τα προϊόντα φέρουν σωστή ετικέτα (κάτι που σπάνια συμβαίνει), ότι αγοράζουν προϊόντα που υποστηρίζουν τη βίαιη εκστρατεία εθνοκάθαρσης των Παλαιστινίων από το Ισραήλ.
Απέναντι σε αυτή τη φάρσα, οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών άρχισαν να κατηγορούν έντονα την ΕΕ για συνενοχή στην εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ από το Ισραήλ και να απαιτούν την πλήρη απαγόρευση όλων των προϊόντων από τους οικισμούς.
Αυτές οι επικρίσεις αντιμετωπίζουν ένα τείχος αντίστασης για πάνω από μια δεκαετία. Οι προσπάθειές τους παραμένουν μάταιες, όπως επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά από τη σύνοδο κορυφής της ΕΕ αυτής της εβδομάδας.
Ακόμα κι αν κατάφερναν να κερδίσουν μέσα σε ένα ή δύο χρόνια την απαγόρευση των προϊόντων των εποικισμών, το Ισραήλ θα μπορούσε να καταφύγει στα ίδια τεχνάσματα που χρησιμοποιεί τα τελευταία 22 χρόνια για να αποφύγει οποιαδήποτε σημαντική επίπτωση. Οι Ευρωπαίοι καταναλωτές θα συνέχιζαν να επιδοτούν άμεσα τη βία των εβραϊκών πολιτοφυλακών των εποίκων και την απέλαση των Παλαιστινίων από τα σπίτια τους.
Όλα αυτά είναι απλώς καθαρή σκηνοθεσία – ή, για την ακρίβεια, παντομίμα – για να πείσουν τους ανθρώπους ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια διοικητική διαδικασία, ότι διερευνώνται νομικές δυνατότητες, ότι το Ισραήλ θα πληρώσει μια μέρα το τίμημα για το δεκαετιών πρόγραμμα εθνοκάθαρσης των Παλαιστινίων.
Κι όμως, τίποτα δεν υλοποιείται. Η ΕΕ αρκείται σε μια συμβολική χειρονομία προς τους επικριτές της, επιβάλλοντας κυρώσεις σε περίπου είκοσι από τους πιο βίαιους εποίκους - από έναν συνολικό πληθυσμό σχεδόν 700.000 εποίκων.
Αυτοί οι έποικοι δεν εγκαταστάθηκαν στη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ τυχαία. Οι περισσότεροι ενθαρρύνθηκαν να το κάνουν από το ισραηλινό κράτος, το οποίο τους προσέφερε φθηνή στέγαση, χαμηλότερα επιτόκια στεγαστικών δανείων και αυξημένη χρηματοδότηση για δημόσιες υπηρεσίες, ιδίως για την εκπαίδευση.
Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι αυτή η αξιοθρήνητη αποτυχία συνδέεται με τον σαφή στόχο του Ισραήλ στην επέκταση των οικισμών του: να καταστρέψει τη λύση των δύο κρατών που η Δύση ισχυρίζεται ότι επιθυμεί, θεωρώντας την ως τον μόνο τρόπο για την εδραίωση της ειρήνης στην περιοχή.
Στην πραγματικότητα, η Ευρώπη, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν κανένα συμφέρον από τη λύση των δύο κρατών. Αν το είχαν, θα είχαν βασιστεί στην απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης του 2004 για να απαγορεύσουν τα προϊόντα των εποικισμών, να δώσουν σε αυτήν την απαγόρευση πραγματική καταναγκαστική ισχύ και να απειλήσουν το Ισραήλ με την απόσυρση κάθε προτιμησιακού εμπορίου με τη Δύση μέχρι να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο και να άρει όλα τα εμπόδια για τη δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους, συμπεριλαμβανομένων των εποικισμών.
Δεν έκαναν τίποτα από αυτά, επειδή δεν ήταν ποτέ αυτός ο σκοπός τους.
Η μόνη τους ανησυχία είναι να ταΐσουν και να ποτίσουν το Ισραήλ, το πιτ μπουλ τους στη Μέση Ανατολή.
Αν το Ισραήλ θέλει οι οικισμοί να συνεχίσουν να εκδιώκουν τους Παλαιστίνιους από τη γη τους μέχρι να μην μείνει κανένας, η Δύση δεν θα αντιταχθεί σε αυτό.
Ομοίως, εάν το Ισραήλ επιμείνει να στοχοποιεί σκόπιμα τα παιδιά Παλαιστινίων στη Γάζα για να τα σκοτώσει, όπως διαπίστωσε πρόσφατη έρευνα των Ηνωμένων Εθνών , η Δύση θα κάνει επίσης τα στραβά μάτια.
Αν Ισραηλινοί στρατιώτες και εβραϊκές πολιτοφυλακές εποίκων θελήσουν να πάρουν όμηρο ένα μέλος του Κογκρέσου των ΗΠΑ στη Δυτική Όχθη, όπως έκαναν για λίγο με τον Δημοκρατικό πολιτικό Ρο Κανά την περασμένη εβδομάδα, κανένας Δυτικός ηγέτης δεν θα προσβληθεί.
Το Ισραήλ μπορεί να είναι ένα αδίστακτο κράτος, αλλά είναι ένα αδίστακτο κράτος διαμορφωμένο εξ ολοκλήρου κατ' εικόνα της δυτικής ελίτ. Η μόνη πραγματική ανησυχία της Δύσης είναι να εμποδίσει τους δικούς της πολίτες να συνειδητοποιήσουν, καθώς αβοήθητοι παρακολουθούν την εξαφάνιση των Παλαιστινίων υπό ένα γενοκτονικό κράτος, ότι κοιτάζονται σε έναν καθρέφτη.
Πηγή: Consortium News
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: