Την Άνοιξη έγιναν τα πιο σημαντικά και συγκλονιστικά γεγονότα στην ανθρώπινη ιστορία.
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωπολιτικός αναλυτής-αρχισυντάκτης του Mytilenepress και ιδρυτής-δημιουργός των επιστημονικών κλάδων του Γεωπολιτικού Εθνικισμού και της Γεωπολιτικής Θεολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Contact : survivroellas@gmail.com-
Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του συγγραφέα.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΗΘΙΚΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΠΕΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ MYTILENEPRESS. ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ.
Η σταύρωση και η Ανάσταση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. η Άλωση της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τους Γερμανούς (1204 μ.Χ.). Η άλωση της Βασιλεύουσας το 1453, η επανάσταση του 1821 και η Εορτή των δύο μεγαλύτερων εθνικών ευεργετών οι οποίοι άλλαξαν την παγκόσμια ιστορία. Δυστυχώς κάποιοι θλίβονται-θρηνούν και οδύρονται για τον απόγειον του Ελληνισμού. Λυπούνται-υποφέρουν και για αυτό προσπαθούν μέσα από την πλαστογράφηση της ιστορίας να παρουσιάσουν διαφορετικά τα γεγονότα.
Το απόγειον του Ελληνισμού- Αριστόκλειου πολιτισμού μέσο της Ορθοδοξίας, αποτελεί μέγα βάρος και προκαλεί πόνο-θλίψη και οργή στους πιστούς του Διονυσιακού πολιτισμού. Γατί το Imperium romanum από κράτος του Savaziou-Διόνιυσου, έγινε η αυτοκρατορία του Χριστού και των Ελλήνων με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη. Δυστυχώς οδύρονται και παραποιούν οργανωμένα την ιστορία. Είναι προφανές ότι η Διονυσιακή κουλτούρα έχει προκαλέσει σε κάποιους συνανθρώπους μας ψυχικές και νοητικές επιπλοκές. Αυτό είναι μια φυσιολογική συνέπεια όλων όσων εφαρμόζουν τα Διονυσιακά αξιώματα με τις παρά φύσιν ερωτικές πράξεις.
Με την κατάκτηση την Περσικής-Διονυσιακής αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών από τον Μ. Αλέξανδρο, οι παράγοντες της Διονυσιακής κουλτούρας αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια Διονυσιακή αυτοκρατορία από τα δυτικά. Για αυτό δημιούργησαν το Imperium Romanum. Στόχος να είναι ο Ελληνισμός ανάμεσα σε δύο παγκόσμιες-Διονυσιακές αυτοκρατορίες. Σε περίπτωση που απελευθερωθούν οι πρόγονοι μας από τον Ρωμαϊκό ζυγό, να επιτεθεί στους Έλληνες του μεσαίωνα η Περσική αυτοκρατορία των Σασσανιδών. Οι πρόγονοι μας απελευθερώθηκαν από την Ρωμαϊκή δουλεία και στην συνέχεια τους ανατέθηκε η εξουσία του Ρωμαϊκού κράτους από τον Άγιο-Μέγα Κωνσταντίνο.
Στην συνέχεια οι Έλληνες ως διοικητές του Imperium Romanum του Βοσπόρου, θα κατακτήσουν την Διονυσιακή-Περσική αυτοκρατορία. Συνεπώς κατακτώντας ειρηνικά την ελευθερία τους και την διοίκηση του Ρωμαϊκού κράτους, επέτυχαν στην συνέχεια την κατάκτηση της Περσικής αυτοκρατορίας. Μετέτρεψαν την δυτική-Διονυσιακή αυτοκρατορία σε Ελληνοχριστιανική χωρίς να χρειαστεί να πολεμήσουν.
Με όπλα τον πολιτισμό και την Χριστιανική θρησκεία, είμαστε το μοναδικό έθνος στον κόσμο που κατέκτησε την ελευθερία του και διοίκησε μια παγκόσμια αυτοκρατορία. Ένα ακόμη ασύλληπτο παγκόσμιο επίτευγμα του Ελληνισμού, που δεν επέτυχε και δεν θα επιτύχει κανένα άλλο έθνος.
Αν και δεν ήταν στόχος του Μ. Αλέξανδρου, εν τούτοις μέσα από την κατάκτηση του Περσικού έθνους δημιουργήθηκαν οι γεωστρατηγικές-γεωπολιτικές συνθήκες για την ίδρυση της Ρωμαϊκής "δημοκρατίας" η οποία στην συνέχεια ονομάστηκε αυτοκρατορία.
Με την κατάκτηση της Περσικής αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών και κάτω από τις γεωστρατηγικές-γεωπολιτικές συνθήκες που διαμορφώθηκαν, έλαβαν την απόφαση οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού να ιδρύσουν την Ρωμαϊκή "δημοκρατία". Μια ακόμη σημαντικότατη αιτία για την δημιουργία της Ρώμης ως παγκόσμιας Διονυσιακής αυτοκρατορίας ήταν χρονική. Οι παράγοντες της Διονυσιακής κουλτούρας ήθελαν να έχουν όλο τον απαραίτητο χρόνο να επανασυστήσουν την Περσική αυτοκρατορία χωρίς εμπόδια και περισπασμούς.
Ένας ακόμη σημαντικός λόγος για την ίδρυση του Imperium Romanun ήταν ο ταχύτατος εξελληνισμός του Ισραηλινού έθνους.
Ο Αριστόκλειος πολιτισμός ως η κορυφαία πολιτιστική αυτοκρατορία της ανθρωπότητας αποκτά διαχρονικά εκατομμύρια υποστηρικτές. Το ίδιο έγινε με τις κατακτήσεις του Αλέξανδρου όπου διαδόθηκε ο πολιτισμός των Ελλήνων. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι οι Ραββίνοι εκείνης της εποχής αντιμετώπιζαν σοβαρότατα προβλήματα και δεν ήταν σε θέση να αποτρέψουν τον εξελληνισμό επιφανών Ιουδαίων. Για να μην επιδεινωθεί η κατάσταση και χαθεί εντελώς ο έλεγχος αποφάσισαν να προκαλέσουν ένα ισχυρότατο σοκ στο Ισραηλινό έθνος. Σε άρχοντες και τον λαό.
Οι Εβραίοι είχαν την πιο προνομιακή μεταχείριση από οποιοδήποτε άλλο έθνος της παγκόσμιας-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ενδεικτικό μεταξύ πολλών άλλων ήταν το ιστορικό γεγονός της εντολής του Μέγα Θεοδόσιου να ξανακτίσουν οι Έλληνες-Χριστιανοί την Ιουδαϊκή Συναγωγή που γκρέμισαν και η οποία βρισκόταν δίπλα στην Αγία Σοφία !!! Πως γίνεται το έθνος που σταύρωσε τον Χριστό για έχει σκανδαλώδη-προνομιακή μεταχείριση και υψηλές πολιτικές θέσεις στην κορυφαία Χριστιανική αυτοκρατορία του κόσμου ; Είναι προφανές ότι η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία δημιουργήθηκε από τους Σιωνιστές παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού, για να αποφευχθεί ο οριστικός εξελληνισμός, ενός μεγάλου τμήματος των Ισραηλιτών. Ποτέ κανένα κατακτημένο έθνος δεν γνώρισε επί τόσους αιώνες μεγάλα προνόμια και να έχει το δικαίωμα να συμμετοχή στην πολιτική διοίκηση της αυτοκρατορίας. Οι Εβραίοι για πολλοστή φορά αποτελούν παγκόσμιο φαινόμενο.
Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ.
Η Παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία με πρωτεύουσα την αρχαία Ρώμη, ήταν δημιούργημα των παραγόντων του Διονυσιακού πολιτισμού. Η Διονυσιακή κουλτούρα εκτός από τον αρχαίο Ελληνικό κόσμο, συμπαρέσυρε στην καταστροφή και την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Μια από τις βασικές αιτίες παρακμής της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ήταν ο θεσμός της σεξουαλικής διαφθοράς και της δουλείας. Αυτός ο θεσμός εμπόδισε την εξέλιξη της κοινωνίας και οικονομίας, καθώς λειτούργησε αποτρεπτικά στην ανάπτυξη νέων παραγωγικών σχέσεων.
Η πτώση της αυτοκρατορίας ήταν πλέον προδιαγεγραμμένη. Οι απλοί Ρωμαίοι στην πλειοψηφία τους ήταν άνεργοι. Ήταν μια εξαθλιωμένη μάζα, μία υποταγμένη τάξη, που το μόνον που ζητούσε ήταν σεξ, σεξουαλική διαφθορά, άρτο και θεάματα. Επίσης μεταξύ πολλών άλλων δεινών, η τοκογλυφία είχε γίνει μiα τεράστια κοινωνική μάστιγα.
Η διοικητική παραλυσία, η κοινωνική εξαθλίωση- σεξουαλική διαφθορά και ο ηθικός ξεπεσμός, ήταν άνευ προηγουμένου στην παγκόσμια ιστορία. Η ηθική με την πνευματική κατάπτωση επέφεραν την σήψη-παρακμή, την απελπισία, την αδιαφορία και την αδράνεια. Ο χρόνος πλέον κυλούσε αντίστροφα για την πανίσχυρη-παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Ο ηθικός ξεπεσμός στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα, στην αριστοκρατία της Ρωμαϊκής κοινωνίας, ήταν δίχως προηγούμενο. Η αριστοκρατία ακολουθούσε κατά πόδας τους αυτοκράτορες. Οι ακολασίες τους και τα αχαλίνωτα σεξουαλικά όργια τους, έμειναν στην ιστορία. Οι πρόστυχες δεν βρίσκονταν μόνον μέσα στα παλάτια των αυτοκρατόρων, αλλά σχεδόν σε όλα τα σπίτια των ευγενών-αξιωματούχων Ρωμαίων.
Η έκφυλη-άρχουσα Ρωμαϊκή τάξη, στις θρησκευτικές τελετές έκανε τρομερά όργια. Εξαντλημένοι οι Ρωμαίοι μετά από τόση σήψη-παρακμή, έπεφταν σε βαριά κατάθλιψη και αδράνεια. Πολλοί Ρωμαίοι αηδιασμένοι από τέτοιου είδους ανήθικες απολαύσεις, και από τον άρρωστο-εωσφορικό τρόπο ζωής αυτοκτονούσαν. Άλλοι ήταν σωματικά-ψυχικά ερείπια, και επιθυμούσαν μία καινούρια ζωή.
Ο ηθικός ξεπεσμός δεν περιορίζονταν μόνον στις ανώτερες κοινωνικές τάξεις, καθώς έφτανε ως τα κατώτερα στρώματα της κοινωνίας. Οι κατώτερες τάξεις με την σειρά τους, έκαναν ότι μπορούσαν, προκειμένου και αυτές να ανέβουν στην κλίμακα της ανηθικότητας και του εκφυλισμού. Ο θεσμός του γάμου είχε εξευτελισθεί, οι οικογένειες είχαν διαλυθεί, η κοινογαμία είχε γενικευθεί, οι άνδρες και οι γυναίκες συναγωνιζόταν στην πορνεία, όπως γίνεται και στην εποχή μας. Η πορνεία είχε λάβει ανεξέλεγκτες και φοβερές διαστάσεις.
Η ανηθικότητα και τα όργια έχουν και αυτά τα όριά τους. Για αυτό αηδιασμένοι και αυτοί από αυτόν τον αδιέξοδο Ρωμαϊκό τρόπο ζωής, εναπόθεσαν τις ελπίδες τους για μία καλύτερη ζωή στον πραγματικό Σωτήρα – Λυτρωτή, τον Ιησού Χριστό.
Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ήταν η μοναδική η οποία είχε διάρκεια ζωής 1204 χρόνια εξαιτίας του Αιρστόκλειου πολιτισμού. Η Διονυσιακή πορνεία έχει αφανίσει έθνη και αυτοκρατορίες. Λίγο πριν τον οριστικό αφανισμό εξαιτίας του Διονυσιακού πολιτισμού είναι ο κατά γενική ομολογία ετοιμοθάνατος Ελληνισμός.
Δεν ήταν τυχαία ιστορικά γεγονότα ότι ο Τίμιος Σταυρός βρέθηκε για πρώτη φορά επί βασιλείας του Αγίου Κωνσταντίνου, όταν παραχωρήθηκε η Ρωμαϊκή εξουσία στους Έλληνες και επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα από τον πρώτο Έλληνα αυτοκράτορα που ανέβηκε στον Ρωμαϊκό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως.
Τα δύο αυτά μεγίστης-παγκόσμιας σημασίας γεγονότα δείχνουν ότι οι αναγεννημένοι από την Ορθοδοξία Έλληνες, είχαν την ευλογία και την απόλυτη στήριξη του Χριστού να διοικήσουν την παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία για να διδάξουν τον Θεό-Δημιουργό του Μέγα Αριστοκλή και τον Ελληνικό πολιτισμό στα έθνη κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους.
Οι αναγεννημένοι από την Ορθοδοξία Έλληνες είχαν την ευλογία και την απόλυτη στήριξη του Θεού να διοικήσουν την παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία για να διδάξουν τον Ελληνικό πολιτισμό-Ορθοδοξία στα έθνη κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους. Όταν αρνήθηκαν οι Ισραηλίτες τον Χριστό, τον αποδέχτηκαν οι Έλληνες των πρωτοχριστιανικών αιώνων και του μεσαίωνα, οι οποίοι έκαναν τον Ιουδαϊκό Χριστιανισμό Ελληνικό.
Για αυτό οι πρόγονοι μας από σκλάβοι έγιναν διοικητές του Ρωμαϊκού κράτους. Η ίδρυση της παγκόσμιας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τους Ιουδαίους ένωσε όλη την οικουμένη. Αυτό έφερε την υποταγή των εθνών, κατάργησε τα σύνορα στην Μεσόγειο, Ευρώπη, Μικρά Ασία. Βόρεια Αφρική, Συρία, Ισραήλ σχημάτισε την πατρίδα που γεννήθηκε η Ελληνορθοδοξία και δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την απελευθέρωση του Ελληνικού έθνους, το οποίο έφτασε στο απόγειο του, με την ανάληψη διοικήσεως του Ρωμαϊκού κράτους. Οι Έλληνες των μεσαιωνικών αιώνων μέσα από την ηθική, την πίστη και την παιδεία έγιναν κληρονόμοι μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας (Ρωμαϊκή) και μια παγκόσμιας θρησκείας (Χριστιανισμός).
Ο Χριστιανισμός αναδύθηκε και έγινε παγκόσμια θρησκεία με την εισαγωγή των Πλατωνικών διδασκαλιών από τους τρεις ιεράρχες και η αρχαία Ελληνική σοφία διασώθηκε και διατηρήθηκε στους αιώνες μέσα από την ενσωμάτωση της στην Ορθόδοξη-Χριστιανική πίστη. Κυριολεκτικά ο Ελληνισμός αναστήθηκε από την Ορθοδοξία.
Ότι είμαστε ως έθνος το οφείλουμε στον Χριστό, τον Άγιο Κωνσταντίνο, την Αγία Ελένη, τον Μέγα Αριστοκλή, τον Ηρόδοτο και στους τρεις Ιεράρχες. Για την αλλαγή της παγκόσμιας ιστορίας, για όλα τα κοσμοϊστορικά γεγονότα αιτία είναι ο Ιησούς Χριστός, ο Άγιος Κωνσταντίνος, η Αγία Ελένη, οι τρεις ιεράρχες και ο Μέγας Αριστοκλής. Εκείνοι άλλαξαν την ιστορία της ανθρωπότητας. Ήταν η αιτία για την δημιουργία της πρώτης και μοναδικής Ορθόδοξης- παγκόσμιας αυτοκρατορίας.
Οι δύο Άγιοι (Κωνσταντίνος και Ελένη) είναι οι μεγαλύτεροι ευεργέτες του Ελληνικού έθνους. Άλλαξαν την Ελληνική και την παγκόσμια ιστορία. Έκαναν τους προγόνους μας από σκλάβους, διοικητές του Ρωμαϊκού κράτους. Αναμφίβολα μεγάλη συμμετοχή τις αποφάσεις του Μ. Κωνσταντίνου διαδραμάτισε η Αγία Ελένη. Η Ευσεβής Αυγούστα ασκούσε επιρροή επάνω στις αποφάσεις που άλλαξαν τις τύχες του Ελληνισμού αλλά κα της ανθρωπότητας.
Ο Κωνσταντίνος αντιλαμβάνεται ότι ήδη έχουμε μια αλλαγή στην παγκόσμια ιστορία καθώς ο Ιουδαϊκός χριστιανισμός άρχισε να εξελληνίζεται μέσα από την χρήση της Ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού. Την αλλαγή αυτή την θεμελίωσαν οριστικά οι τρεις ιεράρχες με την είσοδο των διδαχών του Αριστοκλή στον χριστιανισμό.
Η μεταστροφή της Ορθοδόξου πίστεως από τον Διονυσιακό-Ιουδαϊκό στον Ελληνικό πολιτισμό, δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την παγκοσμιότητα της Ορθοδοξίας, του Ευαγγελίου, του κλασικού πολιτισμού και της Ελληνικού Imperium Romanu. Ο Μέγας Αριστοκλής μαζί με τον σωτήρα Ιησού Χριστό διαμόρφωσαν ηθικά και πνευματικά ολόκληρη την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, διότι εξ αρχής ο Χριστιανισμός με τον Ελληνισμό, είχαν τα ίδια ηθικά αξιώματα, στους περισσότερους τομείς.
Ενδεικτικό περί αυτού ήταν ότι τρία από τα τέσσερα Ευαγγέλια γράφτηκαν απευθείας στην Ελληνική γλώσσα, όπως επίσης οι πράξεις των Αποστόλων, οι επιστολές του Αποστόλου των εθνών Παύλου, καθώς και τα πρώτα άρθρα της Ορθόδοξης, Χριστιανικής θεολογίας. Ο Κωνσταντίνος ως Αύγουστος θέσπισε μια σειρά διαταγμάτων. Εν τούτοις το σημαντικότερο όλων ήταν το Διάταγμα των Μεδιολάνων περί ανεξιθρησκείας, με το οποίο άλλαξε την παγκόσμια ιστορία και την μοίρα του Ελληνικού έθνους.
Με το διάταγμα νομιμοποιήθηκε η χριστιανική θρησκεία (Religio licita), οι πιστοί της οποίας έπρεπε να προσεύχονται στον δικό τους θεό για την ευτυχία του κράτους (Pax Romana). Eπίσης με το διάταγμα αυτό έδωσε στο Χριστιανικό ιερατείο όλα τα δικαιώματα που είχαν οι παγανιστές ιερείς. Οι Χριστιανοί ιερωμένοι είχαν απαλλαγεί από τις φορολογικές και κάθε άλλου είδους υποχρεώσεις, προς το imperium romanum, ώστε να επιτελούν απερίσπαστοι τα ιερατικά τους καθήκοντα. Με τη διακήρυξη τής θρησκευτικής ελευθερίας από τον μέγιστο των Εθνικών μας ευεργετών, αναγνωριζόταν και η νομική υπόσταση κάθε χριστιανικής κοινότητας. Από νομικής πλευράς.
Η Ορθοδοξία βρίσκεται σε νέο νομικό καθεστώς. Πολύ αξιόλογα προνόμια δόθηκαν στην Εκκλησιαστική δικαιοσύνη. Ο κάθε Χριστιανός είχε το δικαίωμα να ζητήσει να εκδικαστεί μια αγωγή έστω και μη εκκλησιαστικής φύσεως, στο Εκκλησιαστικό Δικαστήριο, ακόμη και αν η εκδίκαση τής υποθέσεως είχε ήδη αρχίσει σε πολιτικό-Ρωμαϊκό Δικαστήριο. Προς το τέλος τής βασιλείας τού Κωνσταντίνου τα δικαιώματα των Εκκλησιαστικών Δικαστηρίων αυξήθηκαν ακόμη περισσότερο:
Σταδιακά η ορθόδοξη Εκκλησία άρχισε να αποκτά δύναμη και εξουσία μέσα από τις δωρεές που λάμβανε από διάφορες προσφορές σε κτήματα και χρυσά νομίσματα. Μια ακόμη ευεργετική διάταξη του νόμου ήταν ότι οι χριστιανοί δεν ήταν υποχρεωμένοι να συμμετέχουν σε ειδωλολατρικές γιορτές. Το όνομα τού Κωνσταντίνου συνδέεται με την ανέγερση πολλών ναών σε όλα τα μέρη τής τεράστιας Αυτοκρατορίας του.
ΟΙ ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΕΣ-ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΕΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ. Οι παράγοντες της αρχαίας θρησκείας-Διονυσιακού πολιτισμού μισούσαν θανάσιμα τον Άγιο Κωνσταντίνο διότι έκανε τους Έλληνες διοικητές, της παγκόσμιας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Επίσης τον εχθρευόταν γιατί διέταξε το κλείσιμο, ενός ναού της Αφροδίτης στα Ιεροσόλυμα. Εκεί εκτός από γυναίκες, εκδιδόταν και άνδρες, ως παθητικοί κίναιδοι. Όλες αυτές οι ενέργειες υπέρ των Ελλήνων έκαναν τα σκοτεινά ιερατεία της Ολύμπιας θρησκείας, να μνησικακούν εναντίον του Αγίου Κωνσταντίνου. Για αυτό ετεροχρονισμένα σχεδόν 100 χρόνια μετά τον θάνατο του Αγίου, έβαλαν δικούς τους χρονογράφους να τον κατηγορούν ως “δολοφόνο”. Ο Κωνσταντίνος είχε παντρευτεί την Φαύστα.
Με τον Μαξέντιο που ήταν αδελφός της Φαύστας, πολέμησε ο Άγιος Κωνσταντίνος. Η Φαύστα θεωρούσε τον Άγιο υπαίτιο για τον θάνατο του αδελφού της, ο οποίος έχασε την ζωή του από πνιγμό κατά την διάρκεια της μάχης. Επίσης η Φαύστα φθονούσε τον Κρίσπο που ήταν γιος του Αυτοκράτορα, γιατί τον είχε αποκτήσει με άλλη γυναίκα.
Η Φαύστα έβλεπε τις ικανότητες του Κρίσπου για αυτό τον ζήλευε πολύ, καθώς οι γιοι που απέκτησε εκείνη με τον Αύγουστο, δεν είχαν ανάλογες ικανότητες με αυτές του Κρίσπου. Η ραδιούργα Φαύστα έψαχνε τρόπους να βγάλει από την μέση τον Κρίσπο, για αυτό του έστησε πλεκτάνη κατηγορώντας τον ότι δήθεν της επιτέθηκε για να την "βιάσει". Βέβαια δεν έμεινε εκεί καθώς ισχυριζόταν ότι "συνωμοτούσε" εναντίον του Αγίου Κωνσταντίνου, με σκοπό να του πάρει τον θρόνο. Ο Άγιος Κωνσταντίνος διέταξε να πιάσουν τον Κρίσπο, και να τον βάλουν στην φυλακή.
Κατά την διάρκεια κρατήσεως του Κρίσπου εκεί, κάποιοι πλαστογράφησαν την υπογραφή του αυτοκράτορα και σκότωσαν τον Κρίσπο, χωρίς εκείνος να έχει δώσει τέτοια εντολή. Πολύ σημαντικό είναι ότι ένας από τους μεγαλύτερους διώκτες του Αγίου Κωνσταντίνου, ο ειδωλολάτρης Ζώσιμος, αναγνωρίζει ότι όλα αυτά ήταν πλεκτάνες της Φαύστας. Όταν επέστρεψε η Αγία Ελένη στην Ρώμη, έμαθε για τις πλεκτάνες της Φαύστας εναντίον του εγγονού της, του Κρίσπου. Αμέσως η Αγία Ελένη τα ανέφερε όλα στον Άγιο Κωνσταντίνο. Ο Άγιος δεν αντέδρασε σε όσα του είπε η μητέρα του, ενώ η σύζυγος του Φαύστα πέθανε μερικά χρόνια αργότερα από μόνη της, όπως μας αναφέρει ο Ιερώνυμος ένας λατίνος χρονογράφος.
Εν τούτοις οι παγανιστές για να εκδικηθούν ετεροχρονισμένα τον Άγιο, με τους φιλικά προσκείμενους προς εκείνους χρονογράφους Ευτρόπιο, Σωκράτη Σχολαστικό και άλλους, ισχυρίστηκαν ψευδώς ότι ο Άγιος Κωνσταντίνος ήταν "δολοφόνος', με στόχο να αμαυρώσουν την μνήμη του. Για τις ίδιες ακριβώς αιτίες αναφέρουν ότι η Ισαπόστολος-Αγία Ελένη, ήταν "εκδιδόμενη" σε πανδοχεία της Βιθυνίας.
Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι τις συκοφαντίες περί δολοφονιών από τον Αύγουστο, δεν τις αποδέχεται ούτε ένας από τους μεγαλύτερους ανθέλληνες όλων των εποχών ο Έντουαρντ Γκίμπον. Ο Γκίμπον αναφέρει ότι η Φαύστα έζησε και δεν την δολοφόνησε ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος. Επίσης αναφέρει ο Άγγλος ιστορικός ότι όταν πέθανε ο γιος της Κωνσταντίνος ο νεώτερος, η Φαύστα ήταν εν ζωή, και τον έκλαψε ως μητέρα (Έντουαρντ Γκίμπον, The history of the dicline and fall of the roman empire, κεφάλαιο XVIII). O Γκίμπον όπως σας προανέφερα ως ένας από τους μεγαλύτερους ανθέλληνες, Όμως δεν δέχεται σε καμία των περιπτώσεων, τα ψεύδη εις βάρος του Αγίου περί δολοφονιών. Όλα αυτά είναι κατασκευασμένες πλεκτάνες, από σατανιστές χρονογράφους, οι οποίοι δεν ζούσαν καν την εποχή του Αγίου Κωνσταντίνου.
Δεν έχω τίποτε πιο πολυτιμότερο από την θρησκεία έγραψε σε μια επιστολή του ο Μέγας Κωνσταντίνος, ο Θεόσταλτος αυτοκράτορας και υπέρμαχος του Χριστιανισμού. Στις 28 Οκτωβρίου του 312 μ.Χ. μέγιστος των εθνικών μας ευεργετών κέρδισε μια αποφασιστική μάχη εναντίον του συνδιεκδικητή, του θρόνου Μαξέντιου στον ποταμό Τίβερη μερικά χιλιόμετρα έξω από την πρωτεύουσα. Πριν από την μάχη ο Μαξέντιος ζήτησε χρησμό όπως έκαναν όλοι οι μέτοχοι των Διονυσιακών αξιωμάτων, ο οποίος έλεγε ότι θα αφανιστούν οι εχθροί της Ρώμης. Ο Μαξέντιος ερμήνευσε το χρησμό ότι ήταν ευνοϊκός, Εν τούτοις διαψεύστηκε καθώς νικήθηκε από τον Άγιο Κωνσταντίνο και το πτώμα του ρίχτηκε στον ποταμό Τίβερη. Ο Αύγουστος Κωνσταντίνος ερμήνευσε την αναμέτρησή του με τον Μαξέντιο ως μάχη ανάμεσα στον Θεό και στην αρχαία θρησκεία. Κάθε νίκη του αποδιδόταν στην προστασία του Χριστού.
Ο Θεός είχε αποκαλυφθεί στον Άγιο με όραμα, Την παραμονή της μάχης με τον Μαξέντιο,, ο Κωνσταντίνος καθόταν έξω από την σκηνή του και αναλογιζόταν τις στρατηγικές του κινήσεις. Τότε εντελώς απρόσμενα είδε στον ουρανότα δύο πρώτα γράμματα του ονόματος του Χριστού, συνοδευμένα από την επιγραφή Εν Τούτω Νίκα (Lucii Caecilii liber ad Donatum Confessorem de Mortibus Persecutorum.). Το ίδο βράδυ σε όνειρο έλαβε την οδηγία να χαράξει το χριστόγραμμα και την επιγραφή στις ασπίδες των στρατιωτών του για προστασία και για να επικρατήσουν στην επικείμενη μάχη. Ο Κωνσταντίνος είχε την εύνοια του παντοδύναμου Θεού-Δημιουργού του Αριστοκλέους, Η μεγαλειώδης νίκη εδραίωσε την χριστιανική του πίστη. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού ο Αύγουστος έπεσε θύμα σπάνιου επιστημονικού φαινομένου.
Στην πραγματικότητα αυτό που είδε δεν ήταν τα δύο πρώτα γράμματα της λέξης Χριστός, αλλά μια σπάνια και επιστημονικά τεκμηριωμένη μορφή του φαινομένου της Άλω. Κατά την διάρκεια αυτού του φαινομένου οι ακτίνες του ήλιου συναντούν παγοκρυστάλλους, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα θεαματικό πρόσκαιρο σχήμα φωτεινού σταυρού με τον ήλιο στο κέντρο, το οποίο συμβαίνει και με το ουράνιο τόξο !!! Σύμφωνα με τους παγανιστές ο αυτοκράτορας ο οποίος άλλαξε την παγκόσμια ιστορία ήταν μειωμένης αντιλήψεως !!! Για αυτό εξαπατήθηκε από έναν φυσικό φαινόμενο !!!
Η ΕΥΡΕΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ.
Η Αγία Ελένη, η μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επικράτηση του Χριστιανισμού, εντοπίζοντας τον Τίμιο Σταυρό και ιδρύοντας ναούς, επηρεάζοντας βαθιά την ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Ορθόδοξης Εκκλησίας. O Άγιος Κωνσταντίνος θέλοντας να εδραιώσει δια παντός τον Χριστιανισμό, αναζητά τον Τίμιο Σταύρο. Αυτό το κάνει για θρησκευτικούς και γεωστρατηγικούς-γεωπολιτικούς λόγους, διότι μέσα από την καθιέρωση του Χριστιανισμού, η αυτοκρατορία, θα εξασφάλιζε, τα πιο ισχυρά θεμέλια, σε στρατιωτικό, πολιτικό, κοινωνικό και ηθικό επίπεδο.
Το 326 αναχώρησε για τους Αγίους Τόπους η ευσεβής μητέρα του αγία Ελένη, όπου έχτισε λαμπρούς ναούς και μοναστήρια. Επίκεντρο ήταν ο Πανάγιος Τάφος του Κυρίου. Στο σημείο εκείνο ο αυτοκράτορας Αδριανός είχε κτίσει το 135, κατά την δεύτερη καταστροφή της Ιερουσαλήμ, ναό της Αφροδίτης. Η Αγία Ελένη επιδόθηκε σε προσπάθειες για την ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού. Ύστερα από επίπονες ανασκαφές τελικά βρέθηκαν τρεις σταυροί, του Κυρίου και των δύο ληστών. Η πιστή Aυγούστα Ελένη με δάκρυα στα μάτια παρέδωσε τον Τίμιο Σταυρό στον Πατριάρχη Μακάριο, ο οποίος στις 14 Σεπτεμβρίου 335 μ.χ., τον ύψωσε στον Γολγοθά και τον τοποθέτησε στον ναό της Αναστάσεως, τον οποίο είχε ανεγείρει η αγία πάνω από τον Πανάγιο Τάφο. Ο ναός σώζεται μέχρι και σήμερα. Την ημέρα του τιμίου και ζωοποιού σταυρού, εορτάζουμε την διπλή ανεύρεση του Σταυρού στον οποίο μαρτύρησε ο Χριστός.
Την πρώτη εύρεση του από την Αγία Ελένη και την επανατοποθέση του, στα Ιεροσόλυμα το 630 μ.Χ. από τον Έλληνα-Χριστιανό αυτοκράτορα τον Ηράκλειο, από την Αγιοτόκο Καππαδοκία.
Δυο γυναίκες με το ίδιο όνομα άλλαξαν και καθόρισαν την Ελληνική και την παγκόσμια ιστορία. Η ωραία Ελένη ήταν η αιτία για την ανάκαμψη του Ελληνικού έθνους, εξαιτίας του πολέμου που προκάλεσε, όπως αναφέρει ο μεγάλος ρήτορας Ισοκράτης. Οι πρόγονοι μας μετά την νικηφόρα έκβαση του Τρωικού πολέμου, επέτυχαν να ανακάμψουν και να πάρουν πίσω αρκετές πόλεις, από τους Φοίνικες κατακτητές. Οι Ισαπόστολοι Κωνσταντίνος και Ελένη, είναι οι μεγαλύτεροι ευεργέτες του Ελληνισμού. Άλλαξαν την Ελληνική και την παγκόσμια ιστορία. Έκαναν τους Έλληνες διοικητές του παγκόσμιου-Ρωμαϊκού κράτους.
Για αυτό εσκεμμένα οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού κατηγορούν ως εκδιδόμενη την Αγία Ελένη. Εν τούτοις η αισχρότατες συκοφαντίες τους είναι εντελώς αβάσιμες. Εάν η Ισαπόστολος ήταν ιερόδουλη και μέτοχος των Διονυσιακών αξιωμάτων, δεν θα έκανε όλες αυτές τις προσπάθειες για τον Χριστιανισμό και την εύρεση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Είναι διαχρονικά αποδεδειγμένο ότι οι πιστοί του Διονυσιακού πολιτισμού μισούν θανάσιμα την Αριστόκλεια παιδεία και τον Χριστιανισμό. Το απόγειον της Διονυσιακής κακουργίας και φαιδρότητας είναι τα άρθρα-εργασίες που παρουσιάζουν την Ωραία Ελένη ως "αγία", και την Αγία Ελένη ως 'πόρνη" !!! (1) Διαβάστε σχετικά και πολύ προσεκτικά την παραπομπή ένα.
Η ΑΠΕΛΠΛΙΔΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ.
Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία με πρωτεύουσα την αρχαία Ρώμη, ήταν δημιούργημα των Σιωνιστών-παγανιστών. Οι ίδιοι οι Ρωμαίοι συγκλητικοί δημοσίως με μεγάλη υπερηφάνεια έλεγαν ότι η αρχαία Ρώμη ήταν η νέα πόρνη Βαβυλώνα (G Beck-Η Bυζαντινή χιλιετία). Για όσους δεν γνωρίζουν η Βαβυλώνα ήταν πριν από την Ρώμη το παγκόσμιο κέντρο της αρχαίας θρησκείας. Οι Ιουδαίοι προσπάθησαν με κάθε τρόπο, να πάρουν πίσω την αυτοκρατορία τους, από την ημέρα, που ανέλαβαν, την διοίκηση του Ρωμαϊκού κράτους, οι Έλληνες. Δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι το κράτος των σιωνιστών και του Εωσφόρου, έγινε η Αυτοκρατορία του Χριστού και των Ελλήνων.
Οι αρχαίοι Σιωνιστές ως γνήσιοι συνεχιστές των παραδόσεων τους ήταν παγανιστές και πίστευαν στον θεό Savazio, για αυτό έφεραν την Ολύμπια θρησκεία στην Ελλάδα
Στην Ελληνική μυθολογία-ιστορία με το όνομα Σαβάζιος είναι γνωστή μία αρχαία θεότητα. Ετυμολογικά το δεύτερο συνθετικό του ονόματος (-ζιος) προέρχεται από την ρίζα Dyeus. Aπό εκεί βγαίνουν και οι λέξεις Δίας και θεός, (Λατινικά deus). Στην κλασική Ελλάδα τον ονόμασαν Διόνυσο. Ο "θεός" Σαβάζιος είναι ο Διόνυσος (Λεξικό Σούδα). Ο Σαβάζιος αποτελεί τον βασικότερο και σημαντικότερο "θεό" του Ιουδαϊκού έθνους. Ο βιογράφος, φιλόσοφος, ιστορικός, θεουργός και αρχιερέας του μαντείου των Δελφών Πλούταρχος γράφει στα Συμποσιακά του (ΙV 6) ,ότι οι Εβραίοι λάτρευαν τον Διόνυσο, και ότι η ημέρα των Σαββάτων ήταν εορτή του Σαβαζίου !!! Ένας μύστης αναφέρει την πραγματική θρησκεία των Ισραηλιτών. Διαβάστε σχετικά το αρχαίο κείμενο των Συμποσιακών. (1) O Φρυγικός Savazios είναι ο "θεός" των αχαλίνωτων ερωτικών οργίων-σεξουαλική μαγεία και των καταστροφών. Για αυτό μοιραζόταν την διοίκηση του Φοινικικού μαντείου των Δελφών με τον έτερο "θεό" των καταστροφών, τον Ιουδαϊκής καταγωγής Απόλλων.
Μετά την ιστορική απόφαση του Αγίου Κωνσταντίνου, η οποία, άλλαξε την μοίρα του Ελληνικού έθνους και της Ορθοδοξίας, οι Ιουδαίοι πλησίασαν την Αγία Ελένη. Στην Αυγούστα ανέφεραν ότι ο Άγιος Κωνσταντίνος, ήταν “θύμα” μιας μεγάλης Χριστιανικής απάτης. Εξαιτίας μιας μεγάλης πλάνης, αντί να είναι ευσεβείς στον “αληθινό” θεό, τον Εωσφόρο, είναι πιστοί σε έναν “κακούργο και απατεώνα” τον Χριστό. Αμέσως η Αγία Ελένη, ενημέρωσε σχετικά τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο, για όλα όσα τις είχαν αναφέρει, οι Εβραίοι. Τότε ο Μέγας Κωνσταντίνος έκρινε, ότι πρέπει να δωθεί άμεσα μια απάντηση.
Ο Αυτοκράτορας κάλεσε αμέσως τον επίσκοπο Σίλβεστρο, τους συγκλητικούς και τους Εβραίους, ώστε να λυθεί το ζήτημα, μέσα από φιλοσοφικούς διαλόγους. Ο Άγιος ήταν πιστός στο αξίωμα των αρχαίων Φιλοσόφων, να λύνονται όλες οι διαφορές μέσο του διαλόγου, και των φιλοσοφικών συζητήσεων, για αυτό και έκανε πράξη, το αρχαίο Ελληνικό αξίωμα. Κατά τον φιλοσοφικό διάλογο που ακολούθησε, ο επίσκοπος Σίλβεστρος επικράτησε των Σιωνιστών, μέσα από τα ακράδαντα επιχειρήματα του. Τότε οι παγανιστές απάντησαν στον αυτοκράτορα, ότι εκείνοι δεν ήταν ικανοί ρήτορες. Για αυτό επέτυχε ο Σίλβεστρος, να επικρατήσει με τα λεγόμενα του, υπέρ του Ιησού. Οι Σιωνιστές όταν είδαν ότι η πλεκτάνη τους δεν θα έχει κανένα απολύτως αποτέλεσμα, και ότι όλα τελείωσαν, αναγκαστικά κατέφυγαν δημοσίως στους δαίμονες του δωδεκαθέου, και στον Εωσφόρο.
Η ενέργεια τους έγινε με σκοπό να “αποδείξουν”, ότι ο εωσφόρος είναι ο ένας “αληθινός θεός”, και ότι ο Χριστός είναι ένας “ψευδοθεός”. Ανάμεσα στους Εβραίους βρισκόταν ο μαύρος μάγος Ζαμβρής. Τότε οι Εβραίοι ζήτησαν ένα βόδι. Ο μάγος Ζαμβρής είπε κάτι στο αυτί του βοδιού, και αμέσως το ζώο έπεσε κάτω και πέθανε. Τότε απευθυνόμενοι στον Άγιο Κωνσταντίνο και σε όλους τους παρευρισκόμενους, θα αναφέρουν ότι και μόνον που ο μάγος Ζαμβρής, ψιθύρισε το αληθινό όνομα του Εωσφόρου, το βόδι δεν άντεξε και πέθανε. Κανένας δεν είναι σε θέση να ακούσει το αληθινό όνομα, του εωσφορικού “θεού”, διότι θα χάσει αμέσως την ζωή του, ανέφεραν με υπερηφάνεια οι Εβραίοι, παρουσία όλων των αξιωματούχων και του αυτοκράτορα.
Όμως ο επίσκοπος Σίλβεστρος που είχε μεγάλη πίστη στον Χριστό, είπε στους Εβραίους ότι αυτό που έκαναν δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Γνώριζε ο Χριστιανός επίσκοπος, ότι αυτή η πράξη, έγινε με μαγεία.
Στην συνέχεια ο επίσκοπος Σίλβεστρος είπε προς τον μαύρο μάγο τον Ζαμβρή, ότι εκείνος με την πίστη και την προσευχή, στον σωτήρα Ιησού Χριστό, είναι σε θέση να επαναφέρει στην ζωή, το άτυχο ζώο. Ο Θεός πάντοτε δίνει ζωή, διότι σύμφωνα με τον ύπατο των φιλοσόφων, τον Αριστοκλή, είναι αγαθός-καλός, και στον αγαθό δεν χωράει καμία κακία και κανένα απολύτως μίσος. Στον αντίποδα ο εωσφόρος μόνιμα αφαιρεί τις ζωές. Ο επίσκοπος Σίλβεστρος στράφηκε προς τον ουρανό, προς τον σωτήρα Ιησού Χριστό, και τον παρακάλεσε με ταπείνωση και θερμή πίστη, να επαναφέρει το άτυχο βόδι στην ζωή. Τότε ο Χριστός άκουσε την προσευχή του επισκόπου, και αμέσως το νεκρό ζώο σηκώθηκε όρθιο. Είη το κράτος, της Βασιλείας σου, σε ευλογημένον.
ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ. Για μια ακόμη φορά, οι Ιουδαίοι, απέτυχαν να μεταστρέψουν τους Έλληνες Χριστιανούς, και να τους οδηγήσουν στην καταστροφή και τον Εωσφορισμό. Το μεγάλο αυτό θαύμα αναφέρει ο πιο αξιόπιστος ιστορικός του μεσαίωνα, ο Ιωάννης Ζωναράς στο έργο του με τίτλο, “Επιτομή Ιστοριών”. Μετά από την αναπάντεχη αυτή τροπή των γεγονότων.
Πλήρες κείμενο:
1 
PDF File
2 PDF File
3 PDF File
Κυριολεκτικά δεν υπάρχουν λόγια για τους δύο Ισαποστόλους. δημιούργησαν τις συνθήκες να ενωθεί ο Ελληνισμός με τον Χριστιανισμό, έδωσαν την διοίκηση μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας στους Έλληνες του μεσαίωνα, συνέβαλαν στην δημιουργία των παγκόσμιων θεμελίων της ανθρωπότητας και του Imperium Romanum. Επίσης οδήγησαν τον Ελληνισμό στο απόγειο του με τον Έλληνα που αναπαύεται στο Έβδομον και τον Μέγα Ηράκλειο. Ο Μέγας Κωνσταντίνος και η Αγία Ελένη είναι η αιτία για την ανάδειξη των ΄΄δύο κορυφαίων στην παγκόσμια ιστορία.
Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΦΩΣΤΗΡΕΣ ΤΗΣ ΤΡΙΣΗΛΙΟΥ ΘΕΟΤΗΤΟΣ.
Το Imperium Romanum από αυτοκρατορία των παραγόντων του Διονυσιακού πολιτισμού και του θεού Savaziou έγινε το κράτος του Χριστού και των Ελλήνων με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη. Οι Έλληνες του μεσαίωνα έγιναν παγκόσμιοι ηγεμόνες. Για τους Σλάβους η Βασιλεύουσα ήταν το Τσάριγκραντ, η πόλη των αυτοκρατόρων. Οι Σκανδιναβοί ονόμαζαν την βασιλεύουσα Μίλγκαρθ, που σημαίνει η μεγάλη και η πιο σεβαστή πόλη από όλες στον κόσμο.
Οι Σκανδιναβοί και πολλοί άλλοι λαοί θεωρούσαν ως τον μεγαλύτερο τίτλο τιμής, να υπηρετήσουν στον Ελληνικό-Αυτοκρατορικό στρατό, δίπλα στους πιο γενναίους βασιλιάδες ,στρατηγούς, αξιωματικούς, και στρατιώτες του κόσμου, τους Έλληνες. Οι Ισλανδοί ονόμαζαν τον Βόσπορο Σγιαβινταρσούντ, τα στενά των ευσεβών και την Αγία Σοφία, την θεωρούσαν ως το πιο θαυμαστό μέρος της οικουμένης.
Πολλοί προσκυνητές με προορισμό τους Άγιους τόπους είχαν ως απαραίτητη στάση την Βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη. Ως παγκόσμια πρωτεύουσα του μεσαίωνα στην Κωνσταντινούπολη, κατοικούσαν και αρκετές μειονότητες όπως Άραβες, Τούρκοι, Ιταλοί, Νορμανδοί, Φράγκοι, Γότθοι, Ούννοι κλπ. Η Αγία Σοφία ήταν η ωραιότερη Εκκλησία στον κόσμο και η Βασιλίδα των πόλεων γεμάτη με αλλοδαπούς προσκυνητές, πρεσβευτές ξένων χωρών, εμπόρους κλπ. Καμία άλλη πόλη σε ολόκληρο τον κόσμο δεν είχε τόσες Εκκλησίες-Μοναστήρια και φιλανθρωπικά ιδρύματα. Όλα τα υπόλοιπα έθνη πλην του Ιmperium Romanum, του Βοσπόρου, ήταν σε μεγάλη ηθική-πνευματική εξαθλίωση. (2)
Η γεμάτη από Χριστιανική ζωή Κωνσταντινούπολη-Βασιλεύουσα, γίνεται η πόλη με τα περισσότερα φιλανθρωπικά ιδρύματα στον κόσμο, την εποχή του μεσαίωνα.
Καμία άλλη πόλη του κόσμου δεν είχε τόσα φιλανθρωπικά ιδρύματα. Αυτό είναι το βασικότερο στοιχείο-αξίωμα που χαρακτηρίζει την αγάπη των Ορθοδόξων Ελλήνων προς τον Χριστό, και τους αδύναμους συνανθρώπους. Οι Έλληνες του μεσαίωνα γνωρίζουν καλά τι θα σημαίνει ελεημοσύνη –βοήθεια στον φτωχό, στον άστεγο, στον πεινασμένο, στον ανάπηρο. Για αυτό πάρα πολλοί Έλληνες εκείνες της εποχές, έκαναν πολλές ελεημοσύνες, από πραγματική Χριστιανική αγάπη.
Η πόλη των πόλεων η Κωνσταντινούπολη ήταν δίκαια ξακουστή ως η πόλη με τα περισσότερα νοσοκομεία, ορφανοτροφεία, γηροκομεία, φτωχοκομεία. Όλα αυτά τα ιδρύματα λειτουργούσαν δωρεάν, για τους φτωχούς υπηκόους του κράτους που ήταν άστεγοι-πένητες. Βασικός χορηγός-δωρητής η Ελληνική-Ορθόδοξη Εκκλησία, ακολουθούσε η εκάστοτε αυτοκρατορική οικογένεια και οι ανώτερες κοινωνικές τάξεις. Το Έργο της ιερής φιλανθρωπίας, αναλάμβαναν τα θηλυκά μέλη των αυτοκρατορικών οικογενειών, όσο και των εύπορων οικονομικά τάξεων, διότι οι άνδρες απουσίαζαν, σε καθημερινή βάση, όλους εκείνους τους αιώνες στα πεδία των μαχών.
Η μεγαλοπρέπεια και ο πλούτος της Βασιλεύουσας εξέπληξε όλους τους επισκέπτες. Σε όλες τις πλουσιότερες πόλεις του κόσμου, δεν υπήρχαν συγκεντρωμένα τόσα αγαθά όσο αυτά που βρέθηκαν στην Κωνσταντινούπολη. έγραψε ο Robert de Clari, ένας από τους συμμετέχοντες στην τέταρτη Διονυσιακή-Εωσφορική σταυροφορία. Μέχρι την καταστροφή της Τέταρτης Σταυροφορίας, η Κωνσταντινούπολη ήταν το μεγαλύτερο εμπορικό σταυροδρόμι στον κόσμο, που συνέδεε την Κίνα, την Ινδία, την Αραβία, την Ευρώπη και την Αφρική. Όλα τα ευρωπαϊκά βλέμματα στράφηκαν προς το μέρος της.
Η αυτοκρατορική εξουσία βασίζεται στους εκπαιδευμένους αξιωματούχους στον Αριστόλειο πολιτισμό πολιτισμό. Μια σημαντική-θεμελιώδης διαφορά των Ελλήνων και του Ιmperium Romanum του Βοσπόρου με την "Αγία Γερμανική αυτοκρατορία" ήταν ότι η πολιτική φιλοσοφία που καθοδηγούσε την άρχουσα τάξη στηριζόταν στην Αριστόκλεια παιδεία. Στον Αντίποδα η δυτική πολιτική-θεολογία αντλήθηκε από την Παλαιά Διαθήκη και την Διονυσιακή Κουλτούρα.
Το Ελληνικό έθνος έγινε κληρονόμος μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας και επίκεντρο της Ορθοδοξίας για όλη την οικουμένη. Το δικαίωμα των Ελλήνων βασιλέων να θεωρούνται νόμιμοι διάδοχοι των Ρωμαίων αυτοκρατόρων, δεν έχει αμφισβητηθεί σε όλη την διάρκεια ζωής της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Μόνο η Γερμανική άρχουσα τάξη διεκδικούσε τους τίτλους και τα εδάφη του Imperium Romanum του Βοσπόρου.
Ακόμη και σε χώρες όπως η Γαλλία, η Ισπανία και η Βρετανία, που δεν υπήρχε περίπτωση να ανακτηθούν ως αυτοκρατορικά εδάφη, θεωρούσαν τον εκάστοτε Έλληνα-βασιλιά Κωνσταντινουπόλεως, ως τον υπέρτατο άρχοντα της γης. Η κατάκτηση των εδαφών αυτών για τελευταία φορά από τον Ιουστινιανό, θεωρήθηκε ως νόμιμη επανάκτηση των αυτοκρατορικών δικαιωμάτων. Ο εκάστοτε πάπας χρονολογούσε τα εγγραφά του, με βάση το έτος βασιλείας του Έλληνα αυτοκράτορα. Ο κάθε νεοεκλεγμένος πάπας ζητούσε την επικύρωση του αξιώματος του, από τον Έλληνα μονάρχη Κωνσταντινουπόλεως, η από τον έξαρχο της Ραβέννας.
Τον τέταρτο αιώνα έχουμε την θεολογική εδραίωση του Χριστιανισμού και του Imperium Romanum. Kατά τις Αγίες Οικουμενικές Συνόδους που έλαβαν χώρα δια την αναίρεση των αιρετικών δοξασιών και την υποστήριξη Ορθόδοξου Δόγματος έχουμε την ένωση της χριστιανικής Χριστιανικής πίστεως με την Αριστόκλεια φιλοσοφία και την δημιουργία της Ελληνοχριστιανικής Θεολογίας. Τις παγκόσμιες αλλαγές στην ιστορία και τον πολιισμό θεμελίωσαν οριστικά οι τρεις ιεράρχες με την είσοδο των διδαχών του Αριστοκλή στον Χριστιανισμό. Οι Έλληνες με το που αναλαμβάνουν την διοίκηση του Ρωμαϊκού κράτους, έχουν πλήρη συνείδηση της πολιτιστικής και θρησκευτικής ανωτερότητας τους.
Ο σκοπός των Τριών Ιεραρχών ήταν η ενοποίηση του Ρωμαϊκού κράτους μέσω της χριστιανικής πίστεως και της Ελληνικής παιδείας. Η Ορθοδοξία και ο Αριστόκλειος πολιτισμός ήταν τα βασικά στοιχεία συνοχής για να αντιμετωπίσει το Ελληνικό-Ρωμαϊκό έθνος, τον μόνιμο κίνδυνο λόγω των διαφορετικών λαών. Οι Άγιοι πατέρες θεμελίωσαν την πολιτική ιδεολογία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, επάνω στο αξίωμα της χριστιανικής οικουμενικότητας, του Ελληνικού πολιτισμού και των Ρωμαϊκών πολιτικών αξιωμάτων. Το Ρωμαϊκό κράτος συνέχισε να υπάρχει εξαιτίας του Χριστού, του Αγίου Κωνσταντίνου και των τριών Ιεραρχών. Χωρίς την ένωση του Χριστιανισμού και του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού, ήταν αδύνατον να γίνει το έθνος μας, παγκόσμια αυτοκρατορία και να φτάσει στην κορυφή του κόσμου.
Ο Ελληνικός πολιτισμός και ο Χριστιανισμός θα ενωθούν ώστε να γίνει για μία και μοναδική φορά η Ελλάδα παγκόσμιο κρατικό μόρφωμα. Ο Χριστός και ο Αριστοκλής-Πλάτωνας υπήρξαν τα θεμέλια της αυτοκρατορίας και του έθνους. Από εκεί ο Ελληνισμός θα πάρει αστείρευτες δυνάμεις για να μεγαλουργήσει και να επιβιώσει. Οι πατέρες της Ορθοδοξίας, κράτησαν ότι πολύτιμο είχε ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός, όπως οι διδασκαλίες του Πλάτωνα-Αριστοκλή, ενώ παράλληλα χρησιμοποίησαν την κορυφαία γλώσσα στον κόσμο την Ελληνική. Ο Ελληνικός πολιτισμός δεν ήταν αρκετός από μόνος του για να φτάσει στην κορυφή του κόσμου το έθνος.
Για αυτό και έπρεπε να ενωθεί ο Ελληνικός πολιτισμός με τον χριστιανισμό, για να φτάσει ο Ελληνισμός στο απόγειον της δυνάμεως του. Η πολιτιστική διαδρομή του αρχαίου Ελληνικού κόσμου ενώθηκε με την Ορθοδοξία ως σώμα Χριστού, όταν οι Έλληνες θα αναλάβουν την ηγεσία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της Αγίας Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο Ελληνικός-Ρωμαϊκός πολιτισμός βασίζεται σε μια πολυπολικότητα και σε ανταγωνιστικές αρχές με βασικούς πυλώνες τον Ιησού Χριστό και τον Μέγα Αριστοκλή. Είναι εμφανέστατη η δυναμική-καταλυτική συνύπαρξη ισορροπία μεταξύ του χριστιανικού πολιτισμού και του ελληνιστικού πολιτισμού.
Ο μέγιστος εκφραστής της Αρχαιότητας ο Αριστοκλής μαζί με τους τρεις Ιεράρχες θα δημιουργήσουν της βάσεις για την οικουμενικότητα, την διαχρονικότητα του Ελληνισμού και της Χριστιανικής, Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Τα περισσότερα στοιχεία του αθάνατου Ελληνικού πνεύματος θα είναι πλέον μέσα στην Ορθόδοξη πίστη. Η εισαγωγή των διδασκαλιών του ύπατου των φιλοσόφων Πλάτωνα-Αριστοκλή από τους Αγίους Ιεράρχες, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι οι Έλληνες φιλόσοφοι ήταν μονοθεϊστές και ότι δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με το Φοινικικό δωδεκάθεο.
Μέσα από τα Πλατωνικά διδάγματα και τα ηθικά αξιώματα, ο Χριστιανισμός έγινε πολύ ευκολότερα αποδεκτός από τους Έλληνες, καθώς τους φάνηκε από την αρχή, ότι η Ορθοδοξία είναι κάτι πολύ οικείο, προς εκείνους. Το αποτέλεσμα ήταν με την εισαγωγή των διδαχών του Πλάτωνα, στον Χριστιανισμό, να έχουμε πολύ μεγάλη εξάπλωση, της νέας και ανερχόμενης θρησκείας στην αυτοκρατορία. Μόνον όσοι ήταν αγράμματοι δεν έγιναν Χριστιανοί, διότι δεν επέτυχαν να διεισδύσουν στα ουσιώδη νοήματα της Χριστιανικής διδασκαλίας. Η αλλαγή του Χριστιανισμού από τον Εβραϊκό, στον Ελληνικό πολιτισμό επέφερε την οικουμενικότητα της Ορθοδοξίας, του Ευαγγελίου, του κλασικού πολιτισμού και της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Έξω από την Ελληνική Ορθοδοξία άφησαν οι άγιοι Ιεράρχες, μόνο το δωδεκάθεο, τον Φοινικικό παγανισμό ως ανάξιο του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού και της Ορθοδοξίας. Πρόσθεσαν στον Χριστιανισμό μόνον ότι καλό είχε ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός μέσα από τα φιλοσοφικά αξιώματα του Αριστοκλή.
Οι Τρεις Ιεράρχες διέσωσαν ότι πολύτιμο είχε δημιουργήσει η ανθρώπινη διάνοια των Ελλήνων σοφών, συνδυάζοντας το πνεύμα του αρχαίου φωτός, με την διδασκαλία του Χριστού. Η σκέψη των Χριστιανών φιλοσόφων του 4ου αιώνα με βασικούς εκφραστές τον Μ. Βασίλειο, τον Άγιο Γρηγόριο, (Ναζιανζηνό-Θεολόγο), τον Άγιο Ιωάννη-Χρυσόστομο και τον Άγιο Γρηγόριο (Επίσκοπος Νύσσης), αποτελεί κομβικό σημείο για την ανάπτυξη της Ορθοδόξου πίστεως. Στις διδαχές και στα έργα τους είναι εμφανής η ιδεολογία του Αριστοκλή-Πλάτωνα. Οι Καππαδόκες νεοπλατωνικοί-φιλόσοφοι έρχονται στο πιο καθοριστικό χρονικό σημείο, να διαμορφώσουν και την Ορθόδοξη πίστη.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ.
Κλείνοντας την σημερινή επιστημονική μου εργασία να επισημάνω ότι οι μέτοχοι του Διονυσιακού πολιτισμού, όσοι είναι σε πλάνη και αρκετοί εξοργισμένοι από τις γενοκτονίες του Bib, έχουν αναπτύξει ένα κυρίαρχο αφήγημα την σύγχρονη εποχή. Ο Χριστιανισμός είναι υπεύθυνος για την "καταστροφή" της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, του Ελληνισμού και των δυτικών εθνών μέχρι και σήμερα !!!
Παράλληλα ήταν επιζήμιος για τα έθνη και άνοιξε τον δρόμο για την ανατροπή-υποδούλωση του δυτικού πολιτισμού από το Ισραήλ. Δεδομένου ότι ο Χριστιανισμός είναι μια εβραϊκή δημιουργία, ήταν μέρος μιας τεράστιας εβραϊκής συνωμοσίας εναντίον του υπόλοιπου κόσμου !!
Εν τούτοις οι ισχυρισμοί τους είναι κίβδηλοι και τους διαψεύδουν τα ιστορικά γεγονότα. Όπως έχω αποδείξει επιστημονικά εδώ και 20 χρόνια μέσα από τις εργασίες μου. το Imperium Romanum ήταν δημιούργημα των πιστών του Savaziou-Διόνυσου και με την ιστορική απόφαση του Αγίου Κωνσταντίνου που άλλαξε την παγκόσμια ιστορία, το κράτος του Σιωνισμού και του Διόνυσου, έγινε η αυτοκρατορία του Χριστού και των Ελλήνων με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη.
Εάν ο Χριστιανισμός ήταν "Δούρειος Ίππος" των Ιουδαίων γιατί τον πολέμησαν με τόσο πάθος και μίσος οι Εβραίοι, με στόχο να εξαλείψουν η να περιορίσουν την Χριστιανική πίστη, και να αποσπάσουν την διοίκηση της αυτοκρατορίας του Βοσπόρου από τους Έλληνες Χριστιανούς ; Αν είχαν ακόμη και μια μικρή δόση αλήθειας οι ισχυρισμοί τους, γιατί οι στυλοβάτες της Ορθοδοξίας, του Ελληνισμού και του Imperium Romanum (Τρεις Ιεράρχες), εξελλήνισαν την Χριστιανική θρησκεία προσθέτοντας τις διδασκαλίες του Μέγα Αριστοκλή στην Ορθοδοξία ;
Γιατί ο Άγιος Χρυσόστομος ήταν από τους πρώτους Πατέρες που έκανε τον διαχωρισμό της Εκκλησίας του Χριστού, από την Συναγωγή των Ιουδαίων ; Γιατί ενώ ήταν δημιούργημα-τέχνασμα ο Χριστιανισμός, επιχείρησαν οι Ιουδαίοι να καταλύσουν-αφανίσουν την Χριστιανική πίστη μέσα από τον Ζαμβρή και τον Σαραντάπηχο ; Επιπροσθέτως έχω αποδείξει με ακλόνητα ιστορικά στοιχεία ότι η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ήταν Σιωνιστικό δημιούργημα με στόχο να αποφευχθεί ο εξελληνισμός του Ισραηλινού έθνους και παράλληλα να έχουν τον απαραίτητο χρόνο να επανασυστήσουν την πρώτη Διονυσιακή τους αυτοκρατορία την Περσική, την οποία είχε κατακτήσει ο Μέγας Αλέξανδρος.
Μια ακόμη απόδειξη περί αυτού είναι ότι οι Εβραίοι είχαν μακράν την πιο προνομιακή μεταχείριση από οποιοδήποτε άλλο έθνος της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ενδεικτικό μεταξύ πολλών άλλων ήταν το ιστορικό γεγονός της εντολής του Μέγα Θεοδόσιου να ξανακτίσουν οι Έλληνες-Χριστιανοί την Ιουδαϊκή Συναγωγή που γκρέμισαν και η οποία βρισκόταν δίπλα στην Αγία Σοφία !!! Πως γίνεται το έθνος που σταύρωσε τον Χριστό για έχει σκανδαλώδη-προνομιακή μεταχείριση και υψηλές πολιτικές θέσεις στην κορυφαία Χριστιανική αυτοκρατορία του κόσμου ; Είναι προφανές ότι η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία δημιουργήθηκε από τους Σιωνιστές παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού, για να αποφευχθεί ο οριστικός εξελληνισμός, ενός μεγάλου τμήματος των Ισραηλιτών. Ποτέ κανένα κατακτημένο έθνος δεν γνώρισε επί τόσους αιώνες μεγάλα προνόμια και να έχει το δικαίωμα να συμμετοχή στην πολιτική διοίκηση της αυτοκρατορίας. Οι Εβραίοι για πολλοστή φορά αποτελούν παγκόσμιο φαινόμενο.
Συνεπώς όλες οι θεωρίες των αναθεωρητών της Παλαιάς Διαθήκης και των Διονυσιαστών περί Δούρειου Ίππου είναι επιστημονικώς αβάσιμες. Το μόνο βέβαιο είναι ότι όταν οι Ιουδαίοι διαπίστωσαν ότι δεν είναι σε θέση να εκμηδενίσουν-περιορίσουν τον Χριστιανισμό, τον εκμεταλλεύτηκαν σε γεωπολιτικό επίπεδο στα πλαίσια της Εβραϊκής γεωπολιτικής Θεολογίας. Ο εκχριστιανισμός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν ωφέλιμος για τους Εβραίους για να ασκήσουν παγκόσμια γεωπολιτική, προετοιμάζοντας τις συνθήκες για την δημιουργία του νέου Ισραηλινού κράτους.
Όταν συνειδητοποιήσαν οι μέτοχοι του Διονυσιακού πολιτισμού ότι δεν θα εξαλειφθεί η θρησκεία του Χριστού, αποτέλεσε μια εβραϊκή-γεωπολιτική επιχείρηση υβριδικού πολέμου, με στόχο την αποξένωση των εθνών από τα αγαθά της Ελευθερίας, της αυτονομίας και του Αριστόκλειου πολιτισμού. Μεταξύ πολλών άλλων ιστορικών αποδείξεων είναι ο σημαντικός αριθμός εξελληνισμένων Ιουδαίων που ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό, ειδικά τον πρώτο αιώνα καταρρίπτει τα Διονυσιακά αφηγήματα.
Ενδεικτικό είναι ότι μέσα στην πνευματική-σύγχυση που επικρατεί κάποιοι υποψιάζονται τον πραγματικό ιδρυτή του Χριστιανισμού των Εθνών Απόστολο Παύλο ως όργανο του Ιουδαϊσμού. Σύμφωνα με αυτούς ο Απόστολος Παύλος ήταν ο "εγκάθετος" των Ραββίνων για να εφαρμόσει το υποχθόνιο σχέδιο της παγκόσμιας-γεωπολιτικής κυριαρχίας του Ισραήλ !!!
Όμως όπως έχω αναφέρει πολλές φορές στις εργασίες μου, ο εκχριστιανισμός των Ελλήνων παρείχε στο Ισραήλ, ένα τεράστιο γεωπολιτικό πλεονέκτημα στον διαχρονικό πόλεμό των Ιουδαίων εναντίον της Ελλάδας. Δεν έχουμε καμία απόδειξη ότι ο Χριστιανισμός δημιουργήθηκε κρυφά από Διονυσιαστές Εβραίους για τον αφανισμό του Ελληνισμού.
Ως έθνος οι Εβραίοι εμφανίζουν δύο ξεχωριστά χαρακτηριστικά. Το πρώτο είναι ότι αποτελούν μια παγκόσμια κοινότητα μετά την Ρωμαϊκή "κατάκτηση". Η συντριπτική πλειοψηφία των Ισραηλινών, ζει και αγωνίζεται σε ξένα έθνη για περισσότερο από δύο χιλιάδες χρόνια. Για αυτό έχουν αναπτύξει μοναδικές στρατηγικές που αποτελούν μέρος των προγονικών τους παραδόσεων. Έχουν αναπτύξει μια διπλή προσωπικότητα. Μια βασική για το Εβραϊκό-παραδοσιακό περιβάλλον και μια πιο ευέλικτη πολυπολιτισμική για τους αλλοεθνείς. Δεν αντιλαμβάνονται απαραίτητα αυτή την πολυπλοκότητα ως ασυνέπεια ή υποκρισία.
Ένα άλλο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των Εβραίων είναι ότι αποτελούν μια κοινότητα που είναι ταυτόχρονα εθνική και θρησκευτική. Αυτό τους δίνει το μοναδικό πλεονέκτημα ότι η πιο ουσιαστική στρατηγική επιβίωσής τους σε ξένα περιβάλλοντα είναι η αυστηρή ενδογαμία και η διατήρηση του Διονυσιακού πολιτισμού. Η διαχρονική αποστολή των Εβραίων είναι να καταστρέφουν τους πολιτισμούς και τους θεούς των άλλων εθνών.
Η γεωπολιτική αποστολή είναι η καταστροφή των άλλων εθνών και ειδικά του Ελληνικού. Οτιδήποτε είναι ιερό για τους Έλληνες συμπεριλαμβανομένης της Εθνικής ταυτότητας-συνοχής, του Αριστόκλειου πολιτισμού και του Χριστιανισμού, πρέπει να εκμηδενιστεί. Σύμφωνα με τους Εβραίους ο Θεός των Ελλήνων και οι Σοφοί του Ελληνισμού είναι "κακοί-ψεύτικοι, σε αντίθεση με τον Θεό και τους σοφούς των Εβραίων, ο οποίοι είναι οι μόνοι αληθινοί !!!
Εκτός από την βασική γεωπολιτική στρατηγική της ενδογαμίας και της πολιτιστική-στρατιωτικής και οικονομικής καταστροφής των άλλων εθνών, διακρίνουμε δύο κύρια σύνολα στρατηγικών-γεωπολιτικών τακτικών μεταξύ των Εβραίων της διασποράς. Βλέπουμε στρατηγικές που συμβάλουν να προσαρμόζονται οι Ιουδαίοι στις κοινωνίες, με σκοπό την αλλαγή των εθνών αυτών και την συμμετοχή τους στα Διονυσιακά δρώμενα.
Η πρώιμη εξάπλωση του Χριστιανισμού ενδεχομένως να αποτελεί Εβραϊκή-εξελικτική Γεωπολιτική στρατηγική. Οι Εβραίοι που ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό προσαρμόστηκαν στο επικίνδυνα «αντισημιτικό» περιβάλλον, κάνοντας την Ρωμαϊκή κοινωνία πιο Εβραϊκή. Ο Χριστιανισμός έπεισε τους Έλληνες-Ρωμαίους ότι η σωτηρία προέρχεται από τους Ιουδαίους, ένα γεωπολιτικό δόγμα που προώθησαν έναν αιώνα νωρίτερα, κηρύττοντας ότι το εβραϊκό έθνος είναι για ολόκληρο τον κόσμο ότι ο ιερέας για το κράτος.
Η σωτηρία από τον αντισημιτισμό, παρέμεινε μέχρι σήμερα η κύρια αποστολή των αφομοιωμένων Εβραίων. Ο Χριστιανισμός χρησιμοποιήθηκε με δόλιο τρόπο από τους Ισραηλίτες, εφόσον δεν επέτυχαν να το εξαφανίσουν είτε να τον εκμηδενίσουν την Θρησκεία του Χριστού. Ο Χριστιανισμός αποτέλεσε μια εξελικτική γεωπολιτική τακτική, καθώς οι Ραββίνοι αξιοποιούν την νέα ανερχόμενη θρησκεία. Εν τούτοις τα δεδομένα αλλάζουν απροσδόκητα όταν ο Χριστιανισμός έγινε Αριστόκλειος-Ελληνικός. Οι Εβραίοι δεν γίνεται να θεωρηθούν υπεύθυνοι για την μεταστροφή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον τέταρτο αιώνα στην Χριστιανική πίστη, καθώς ήταν και είναι οι μεγαλύτεροι διώκτες του Χριστιανισμού. Οι Ισραηλίτες προσπάθησαν με κάθε τρόπο να αποτρέψουν τον εκχριστιανισμό και τον εξελληνισμό του Ιmperioum Romanum.
(1) ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ :
http://asteroessa.blogspot.com/2008/07/h.html
“H Ωραία Ελένη, η Αγία, η Πόρνη κι η … – Ad astra per aspera
Το μαγικό στοιχείο στην ονοματοδοσία, πανάρχαια πίστη σύμφωνα με το οποία κάθε υποκείμενο βαφτιζόμενο με συγκεκριμένο όνομα αποκτά τις ιδιότητες του ονόματος με το οποίο βαφτίζεται, γίνεται ολοένα και πιο πολυδιάστατο, αν αναλογιστεί κανείς ότι το ίδιο όνομα φέρουν και άλλα υποκείμενα, που και αυτά με τη σειρά τους προσέδωσαν στο όνομα που πήραν κάτι απ’ τη δική τους ιστορία. Δύο γνωστές Ελένες: Της Σπάρτης, τραγουδισμένη απ’ τον Ηρόδοτο, τον Όμηρο, τον Ευρυπίδη, το Σεφέρη, τον Ελύτη απ’ τη μια και η γνωστή αγία των χριστιανών Φλαβία Ιουλία Ελένη απ’ την άλλη, θα μπορούσε να μπερδέψει οποιαδήποτε σύγχρονη Ελένη ποιας εκ των δύο τις ιδιότητες να προσεταιρισθεί.
Ας μου συγχωρέσουν εδώ οι χριστιανοί την προσωπική άποψη ότι πόρνη δεν ήταν η Ελένη της Σπάρτης, αλλά η παλλακίδα του Κωνστάντιου του Α’ του Χλωρού και μητέρα του Φλάβιου Βαλέριου Κωνσταντίνου ή Κωνσταντίνου του Μεγάλου (τον οποίο ομοίως αρνούμαι να ονοματίσω άγιο και τον οποίο η εκκλησία επιμένει πεισματικά να καλεί ισαπόστολο).
Jan van Eyck, Η Ανακάλυψις του Σταυρού, 1422-1424, εικονογράφηση από το Turin Mailänder Studentbuch.
Μια ποταγωγίδα στο πανδοχείο του πατέρα της και φτηνή πόρνη, όψιμη ζηλώτρια χριστιανή, η οποία κατά τους χρονικογράφους είχε απαγορεύσει επί ποινή θανάτου στις γυναίκες της επικράτειας -ως Αυγούστα να φέρουν επάνω τους οποιοδήποτε ένδυμα σε χρώμα ροζ, μιας και ήταν το αγαπημένο της χρώμα και μόνο αυτή έπρεπε να το φορεί, επιτυχημένη ή όχι αρχαιολόγος στους Αγίους Τόπους σε ανασκαφές περί Τιμίου Ξύλου, το οποίο θαυματουργικώς ως τις μέρες μας πολλαπλασιάζεται και γεννά, για να μπαίνει σε φυλαχτάρια – σταυρουδάκια, που θα κοσμήσουν το στήθος ευβλαβών στους Αγίους Τόπους χριστιανών και θα γίνουν χατζήδες στον Ιορδάνη ποταμό.
Η Ελένη της Τροίας ή της Σπάρτης απ’ την άλλη, Διογενής, κόρη του Kύκνου πατέρα της και της Λήδας, βγήκε απ’ τ’ αυγό της, σεληνιακή θεότητα για να εξυπηρετήσει τον παλιό χρησμό της Γαίας. Πολλοί οι θνητοί που έκαναν τη γη να στενάζει κι είχαν γίνει οι θνητοί αυτοί «άχθος αρούρης». Δε δίνω λοιπόν δεκαράκι τσακιστό για το αν η Ωραία Ελένη πήγε με το Θησέα στην πρώτη της αρπαγή, το Μενέλαο κατόπιν και μετά τον Πάρη ή το Διόφοβο. Εξάλλου, κατά το στίχο του Σεφέρη «τι ‘ναι θεός – τι μη θεός και τι τ’ ανάμεσό τους», θα μπορούσαμε να πούμε «τι είναι Ελένη – τι μη Ελένη και τι τ’ ανάμεσό της», κι ακόμη κι αν δεν πήγε στην Τροία η ίδια – πάρεξ μόνον η σκιά της κι όλα γινήκανε «για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη», ως σεληνιακή θεότητα φώτισε ποιητές να γράψουν για δαύτηνα έπη και άντρες να σκοτωθούν για τα ωραία της μάτια.
«Κάθε καιρός κι η Ελένη του», κατά το ρηθέν του Ελύτη, και μιαν ακόμη σύγχρονη Ελληνίδα βυζαντινοπρεπής και απίστευτα γλυκειά παρουσία, η Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ, που μόνο η θέρμη της κι η απλότητά της, συνδυασμένα με τόσο πολύπλευρη παιδεία, θα μπορούσε να πείσει κι εμένα στις πιο στριφνές και δύσκολες μέρες του μήνα ότι υπάρχουν κάποια ψήγματα αλήθειας στην αγιότητα της Φλαβίας – Ιουλίας – αγίας κατιτί.
Και έχουμε λοιπόν Ελένες διαχρονικές, Ελένες συγχρονικές, μέσα από την εμβριθή σπουδή κι ερμηνεία των μύθων και των ετυμολογιών ονομάτων, αλλά τελικά, όσο περισσότερο το ψάχνει κανείς, τόσο με μεγαλύτερη βεβαιότητα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το όνομα Ελένη θα μπορούσε να είναι συνώνυμο και του Μενέλαου και του Πάρη και του Γιώργου και του Αλέξανδρου και του Ανδρέα και του Παναγιώτη. Ειδικά του τελευταίου, αφού το όνομά του δηλώνει και παναγιότητα, άρα Ελένη είναι η Παναγία, η Πανγαία, ο ίδιος ο Διάβολος, η Αστερόεσσα κι ο κόσμος όλος.”
Των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης: O αιμοσταγής γιός του …
“Ο μέγας και άγιος Κωνσταντίνος ήταν στην πραγματικότητα ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντίνος (Imperator Ceasar Clavdius Valerius Constantinus Augustus), έζησε από 273-337 μχ και βασίλεψε την περίοδο 324-337 μχ. O άγιος, γιός της πόρνης αλλά και του ήλιου. Στραγγάλισε τον 17 χρονο γιό του και έκαψε την γυναίκα του. Παγανιστής στο θρήσκευμα ο ίδιος, ανακηρύχθηκε άγιος από την χριστιανική εκκλησία αν και βαρύνεται με αποτρόπαια εγκλήματα εναντίον της ίδιας της οικογένειάς του. Η καταγωγή.
Ο Κωνσταντίνος γεννήθηκε στη Ναϊσό (Νις της σημερινής Σερβίας) στις 27 Φεβρουαρίου 272. Γονείς του Κωνσταντίνου ήταν ο Ρωμαίος Καίσαρας Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός (Aurelius Valerius Constantius) και η Ελένη (μετέπειτα αγία Ελένη, η ισαπόστολος), κόρη ξενοδόχου από το Δρέπανο της Βιθυνίας. Φημολογείται ότι η όμορφη γκαρσόνα προσφερόταν ως «δώρο» στους πλούσιους πελάτες από τον ξενοδόχο πατέρα της και έτσι έμεινε έγκυος από τον Κωνστάντιο, αναγκάζοντάς τον να την παντρευτεί. Ο Άγιος Αμβρόσιος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «ο Χριστός την περιμάζεψε από την κοπριά». Χαρακτηριστικά την αποκαλεί «stabularia», γυναίκα δηλαδή η οποία εργαζόταν σε πανδοχείο (χαρακτηρισμός μάλλον με αρνητική απόχρωση τη μακρινή εκείνη εποχή), ενώ ο Φιλοστόργιος στην Εκκλησιαστική του Ιστορία (Hist. Eccl., 2.16) την κατηγορεί ότι ήταν «κοινή γυναίκα», όχι πολύ διαφορετική από τις πόρνες. Ο Ευτρόπιος (Breviarium 10.2) αναφέρει ότι γεννήθηκε «ex obscuriore matrimonio», δηλαδή είναι εντελώς άγνωστες οι μητρικές της καταβολές. (πηγή). Αντίθετα ο χαμερπής χριστιανικός ιστορικός Ευσέβιος (Eusebius Pamphili), στο αισχρό έργο του «Η ζωή του Κωνσταντίνου»αφήνει να εννοηθεί πως ήταν Βρετανίδα πριγκίπισσα. Ότι θέλετε παίρνετε
Ο Κωνστάντιος Χλωρός, πατέρας του Κωνσταντίνου, χώρισε την Ελένη όταν διορίστηκε από τον αυτοκράτορα της Ρωμαικής αυτοκρατορίας Διοκλητιανό καίσαρας των δυτικών επαρχιών της αυτοκρατορίας. Ο Κωνσταντίνος και η Ελένη παρέμειναν στη Νικομήδεια, όμηροι του Διοκλητιανού και του Καίσαρα της Ανατολής, Γαλέριου. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Κωνσταντίνος ανακηρύχθηκε σε αυτοκράτορα (Αύγουστο) «δια βοής» από τα στρατεύματα της Βρετανίας, πολλοί λένε ότι ανέλαβε την εξουσία πραξικοπηματικά. Σε κάθε περίπτωση ο Κωνσταντίνος αρχίζει τότε την συστηματική εξουδετέρωση των άλλων 3 αυτοκρατόρων. Σφαγές και χιλιάδες νεκροί σε έναν εμφύλιο πόλεμο με μόνο στόχο την κατάκτηση της εξουσίας. Εν τούτω νίκα Το όραμα του Κωνσταντίνου.
Ήρθε την κατάλληλη στιγμή: Απλήρωτοι και εξαθλιωμένοι μισθοφόροι έπρεπε να κινητοποιηθούν. Στη συνέχεια στόλισε το κεφάλι του Μαξέντιου με περιττώματα και έκανε το γύρο του θριάμβου. Η τελευταία μάχη αυτής της περιόδου δόθηκε στις 28 Οκτωβρίου 312 μ.χ στη Μιλβία γέφυρα του Τίβερη, όπου ο Μαξέντιος πνίγηκε στα νερά του ποταμού μαζί με πολλούς στρατιώτες του. Το πτώμα του σύρθηκε από τις λάσπες και αποκεφαλίστηκε, το δε κομμένο κεφάλι «στολίστηκε» με περιττώματα και έκανε το γύρο του θριάμβου. Στη συνέχεια εξοντώθηκε μεθοδικά όλη του η οικογένεια και οι πολιτικοί του οπαδοί. Τον άγιο τούτο βίο θα συνεχίσει ο Κωνσταντίνος και στη συνέχεια Άρρηκτα συνδεδεμένο με τη μάχη αυτή είναι το περίφημο όραμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, την παραμονή της μεγάλης σύγκρουσης: ο φωτεινός σταυρός, που σχηματιζόταν με τα ελληνικά γράμματα Χ-Ρ, με την επιγραφή «Εν τούτω νίκα» (στα λατινικά: hoc signo victor eris). Ο ίδιος ο Κωνσταντίνος απέφευγε να μιλάει για την εμπειρία του αυτή, δε δίσταζε όμως να αποδίδει την τελική επικράτησή του στη βούληση του Θεού των Χριστιανών. Από πολλούς πιθανολογείται, ότι ο Κωνσταντίνος, του οποίου τα οικονομικά ήταν σε άσχημη κατάσταση, ήταν σε αναζήτηση του οικονομικότερου και αποτελεσματικότερου τρόπου συσπείρωσης των απλήρωτων μισθοφορικών του στρατευμάτων, και έτσι έμπνεύστηκε από το παράδειγμα του Μωυσή αλλά και άλλων «οραματιστών», που πέτυχαν τους στόχους τους δια της απ’ευθείας συνεννόησης με τον θεό.
Άγνωστες «αι βουλαί του κυρίου» που λένε. Το διάταγμα των Μεδιολάνων, Φεβρουάριος 313 μ.Χ.
Τον Φεβρουάριο του 313 μ.Χ., ο μέγας Κωνσταντίνος συνάντησε στα Μεδιόλανα της Ιταλίας (σημερινό Μιλάνο) τον Αύγουστο Λικίνιο, τελευταίο εναπομείναντα ηγεμόνα της Ρωμαικής αυτοκρατορίας και σύζυγο της αδερφής του Κωνσταντίνου. Κατά τη συνάντηση αυτή ελήφθησαν αποφάσεις για την κοινή πολιτική στα θρησκευτικά θέματα. Σύμφωνα με τις αποφάσεις των Μεδιολάνων, κατοχυρώθηκε η ανεξιθρησκία και η θρησκευτική ελευθερία. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε για τον Χριστιανισμό, ο οποίος καθίστατο θρησκεία επιτρεπτή και νόμιμη για τους Ρωμαίους πολίτες. Όμως, ο Χριστιανισμός δεν αναγνωριζόταν ως επίσημη και προστατευόμενη θρησκεία της αυτοκρατορίας. Η νεότερη έρευνα έχει δείξει ότι οι δύο αυτοκράτορες ουσιαστικά ενεργοποιούσαν παλαιότερες αποφάσεις, οι οποίες δεν είχαν τεθεί σε ισχύ. (πηγή)
Πόλεμος ξανά. Ο πόλεμος με το Λικίνιο, σύζυγο της αδερφής του και αυτοκράτορα επίσης, άρχισε το 316 μ.Χ. και κράτησε οχτώ ολόκληρα χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων έχασαν τη ζωή τους εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι. Η τελευταία κρίσιμη μάχη δόθηκε στη Χρυσόπολη, κοντά στη μετέπειτα Κωνσταντινούπολη. Ο Λικίνιος απέμεινε με 20.000 άνδρες και συνθηκολόγησε. Έπειτα από παράκληση της αδελφής του, ο Κωνσταντίνος ορκίστηκε να χαρίσει τη ζωή σε αυτόν και την οικογένειά του. Ο Λικίνιος, γαμπρός του Κωνσταντίνου, τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό στη Θεσσαλονίκη. Βέβαια, δεν μπόρεσε να κρατήσει για πολύ τον όρκο, αφού ένα χρόνο μετά (το 325) έδωσε εντολή να τον στραγγαλίσουν! Λίγο μετά, ο Κωνσταντίνος διέταξε και την εκτέλεση του ενδεκάχρονου Λικινιανού, του γιου του Λικίνιου, γιό της αδερφής του. Ο γιος του ήλιου μαστίγωσε μέχρι θανάτου τον 11χρονο ανηψιό του, στραγγάλισε τον 17χρονο γιό του και ζεμάτισε την γυναίκα του προτού αγιοποιηθεί
Έτσι ο Κωνσταντίνος ήταν πια ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης ολόκληρης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Δυο μήνες μετά τη νίκη του στη Χρυσόπολη, ο Κωνσταντίνος μεταφέρει την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας από τη Ρώμη στο Βυζάντιο, που μετονομάζεται αργότερα σε Κωνσταντινούπολη. Υψώνει εκεί στύλο με το όνομά του, που τον ταύτιζε με το θεό ήλιο. Αξίζει να σημειωθεί πως ο Κωνσταντίνος ήταν ειδωλολάτρης σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, ταυτίζοντας τον εαυτό του με το θεό ήλιο.
Η συστηματική αγιοποίηση και άλλα εγκλήματα Ο Κωνσταντίνος, παράλληλα με πολέμους που άρχισε με όλους τους γειτονικούς λαούς, άρχισε και με την εξόντωση των «εσωτερικών» του αντιπάλων. Είχε ήδη στο πλευρό του την μητέρα του Ελένη, την οποία είχε επαναφέρει προηγουμένως από την αυλή του άλλου γιου της στους Τρεβήρους (σημερινή Trier της Γερμανίας). Ο ίδιος ο γιος του Κωνσταντίνου, Κρίσπος, 17 ετών, στραγγαλίστηκε κατ’ εντολήν του το 326, ενώ πλενόταν στα δημόσια λουτρά. Η σύζυγος του Φαύστα, μητέρα δυο αγοριών και τεσσάρων κοριτσιών, βρήκε τραγικό θάνατο όταν ζεματίστηκε με βραστό νερό στην μπανιέρα της!!
Ενώ ο Κωνσταντίνος ήταν απασχολημένος με αυτά, η μητέρα του Ελένη ασχολήθηκε με την ανακάλυψη του αγίου τάφου. Το 327 μ.Χ., δηλαδή 300 περίπου χρόνια μετά την σταύρωση του Χριστού, η ογδοντάχρονη πια Ελένη ταξίδεψε με μια μεγάλη συνοδεία από επισκόπους, παπάδες και καλόγερους στην Ιερουσαλήμ για να «ανακαλύψει» τον τάφο και το σταυρό του Χριστού. Άγια οράματα και άγια βασανιστήρια. Και σήμερα ακόμη επιφανείς και άξιοι πολιτικοί δέχονται την επιφοίτηση του αγίου πνεύματος με ανορθόδοξουςτρόπους: Ο κ. Καρατζαφέρης στο Βόσπορο με ένα περιστέρι στο κεφάλι του. Οι καλοί Χριστιανοί βλέπουν οράματα
Είναι λογικό ότι ένα τέτοιο εγχείρημα ήταν πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο, και σε κάθε περίπτωση θα απαιτούσε χρόνο, χρόνο που η 80χρονη γυναίκα δεν διέθετε. Έτσι κατέφυγε στη δοκιμασμένη μέθοδο του οραματισμού και της φώτισης του αγίου πνεύματος, πράγμα που ακόμη και στις μέρες μας δεν αποτελεί παράδοξο. (βλέπε το περιστέρι στο κεφάλι του Καρατζαφέρη). Η άγια γυναίκα βέβαια δεν αρκέστηκε εκεί: Ο Άγγελος Βλάχος στις αναμνήσεις του ως πρόξενου στα Ιεροσόλυμα («Μια φορά κι ένα καιρό»-εκδ.Εστία) γράφει: «Όταν διαβάζει κανείς το χρονικό (απόκρυφο υποθέτω) της ανακαλύψεως του Τιμίου Σταυρού από την Αγία Ελένη, φρικιά με τα απάνθρωπα βασανιστήρια που μεταχειρίστηκε η Αγία για να αναγκάσει τρεις Εβραίους να της αποκαλύψουν το μέρος όπου είχαν κρύψει το Τίμιο Ξύλο. Τρεις μέρες τους βασάνιζε κάνοντας το χριστιανικό της χρέος και, αν θυμούμαι καλά, τους θανάτωσε όταν της είπαν την αλήθεια, όχι βέβαια για να τους απαλλάξει ευσπλαχνικά από την ζωή, αφού τους είχε σπάσει τα κόκαλα και τους είχε παντοιοτρόπως τσουρουφλίσει, αλλά για να τους τιμωρήσει». Σταυρός από το λεγόμενο “τίμιο ξύλο”. Χιλιάδες θρησκευτικά σύμβολα είναι φτιαγμένα από το ξύλο αυτό. Ο σταυρός θα πρέπει να ζύγιζε τόνους. Οι Ρωμαίοι βέβαια έκαιγαν τους σταυρούς αυτούς για λόγους υγιεινής
Τελικά τα σύμβολα ανακαλύφθηκαν. Η γνησιότητα τους βέβαια είναι αμφιλεγόμενη:
Είναι γνωστό ότι ο Χριστός θάφτηκε σε απλό τάφο χωρίς ιδιαίτερα σύμβολα, ο οποίος, αφού έμεινε κενός μετά την «ανάσταση», πιθανότατα να χρησιμοποιήθηκε από άλλους νεκρούς που δεν αναστήθηκαν δυστυχώς. Είναι γνωστό επίσης ότι οι Ρωμαίοι έκαιγαν τους σταυρούς που χρησιμοποιούσαν στις εκτελέσεις ως ακάθαρτους, μετά από ορισμένο αριθμό εκτελέσεων. Πέραν του ότι ο σταυρός του Χριστού ήταν κατά πάσα πιθανότητα μεταχειρισμένος μάλλον κάηκε λίγο καιρό αργότερα από τους Ρωμαίους για λόγους υγιεινής.
Λόγω βέβαια του έντονου οραματισμού της αγίας κόρης του πανδοχέα, και μερικών επικουρικών βασανιστηρίων, τυχόν ενδοιασμοί ως προς την γνησιότητα των ευρημάτων εξανεμίστηκαν, και τα ευρήματα μεταφέρθηκαν στην νέα Ρώμη προς τέρψη των χριστιανών της νέας πρωτεύουσας, εθελοντών και μη. Τα ιστορικά αυτά ευρήματα της Ελένης, συνεχίζουν ακόμη και σήμερα να είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την θρησκευτική πεποίθηση του πληθυσμού. Τον τάφο για παράδειγμα τον χρησιμοποιούμε και σήμερα ακόμη για να λάβουμε το «άγιο φως» του Πάσχα, το οποίο εδώ στην Ελλάδα υποδεχόμαστε με τιμές αρχηγού κράτους για άγνωστους μέχρι τώρα λόγους. Γνωστός είναι ο τάφος αυτός επίσης από τις συχνές συμπλοκές και αλληλοξυλοδαρμούς κληρικών λίγο πρίν το Πάσχα. Άγνωστη η προέλευση αυτού του εθίμου επίσης, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποδοθεί σε απλή κόρη πανδοχέα έστω κι αν αγιοποιήθηκε στη συνέχεια.
Και σήμερα ακόμη κατασκευάζονται κάθε λογής θρησκευτικά αντικείμενα απο το «άγιο ξύλο» του οποίου τα αποθέματα πρέπει να είναι ανεξάντλητα. Γνωστά επίσης τα διάφορα χαϊμαλιά και φυλαχτά από το ξύλο της Ελένης που πωλούνται συνήθως έξω (η και μέσα) απο μοναστήρια και ναούς, τελευταία μάλιστα και στο internet, μαζί με τρίχες, κόκαλα και άλλα μέρη του σώματος διαφόρων αγίων. Ο αυτοκράτορας και γιός του ήλιου Κωνσταντίνος, ίσως και επηρεασμένος από τα ευρήματα της αγίας μητέρας του, τελικά βαπτίστηκε χριστιανός μόλις λίγες ώρες πριν πεθάνει, από τον αρειανιστή επίσκοπο Ευσέβιο (όχι τον ιστορικό, άλλος είναι αυτός). Κατά άλλους βέβαια η βάφτιση αυτή επινοήθηκε αργότερα για να γίνει δυνατή η αγιοποίηση του μεγάλου ανδρός.
Επίλογος: colpo grosso, Οι «διευκολύνσεις» και η προνομιακή μεταχείριση που προσφέρθηκαν στην Εκκλησία από τον αυτοκράτορα Φλάβιο Βαλέριο Κωνσταντίνο, ήταν αρκετά για να κάνει άγιο κάποιον, που θεωρείται υπεύθυνος ή ηθικός αυτουργός, για τις δολοφονίες του 17χρονου γιου του, του 11χρονου ανηψιού του, της συζύγου του, του πεθερού του, των δυο γαμπρών του και του κουνιάδου του.
Ο Κωνσταντίνος κατάφερε να μετατρέψει ριζικά τις αρχές του χριστιανισμού. Επινοείται ένας Θεός κατ’ εικόνα και ομοίωση του Αυτοκράτορα. Όλα μετατίθενται για τη ”μετά θάνατον ζωή”: Οι άνθρωποι παύουν να είναι ίσοι στον πραγματικό κόσμο, αλλά είναι ”ίσοι μπροστά στο Θεό”, υπονοώντας ότι ”όταν πεθάνεις, τότε θα βρεις την ισότητα ”. Η κοινοκτημοσύνη (πρακτικά η μη ύπαρξη συσσωρευμένου πλούτου σε λίγους) υποκαθίσταται από την έννοια της ”ελεημοσύνης” παρά τις αντιδράσεις αρκετών προοδευτικών χριστιανών διανοούμενων. Η απλή χριστιανική διδασκαλία αντικαθίσταται από ένα αυστηρό σύστημα κανόνων, η παράβαση των οποίων επισείει τιμωρία : η εφεύρεση της κόλασης έγινε ακριβώς εκείνη τη χρονική περίοδο.
Και τώρα; Τώρα, αφού τα ξέρουμε όλα αυτά, ας ψάλλουμε όλοι μαζί το «Απολυτίκιον Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.
Παραποιημένες και παρερμηνευμένες πηγές :
http://el.wikipedia.org/wiki/Κωνσταντίνος_Α΄
http://el.wikipedia.org/wiki/Αγία_Ελένη
http://el.wikipedia.org/wiki/Διάταγμα_των_Μεδιολάνων
http://el.wikipedia.org/wiki/Ευσέβιος_ο_Καισαρείας
http://falsefaith.blogspot.com/2008/09/blog-post_13.html
http://politikoblog.gr/2007/05/21/κωνσταντίνος-ο-«μέγας»/
http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=461&t=129
(2) ΑΠΟ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΟΥ :
ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΑΒΒΑΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΑΓΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: