.png)
Μυτιλήνη (Mytilenepress) : Από την Περσία στο σύγχρονο Ιράν. Γεωπολιτικός Εθνικισμός Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος.
Υψηλή Γεωπολιτική. Στην παγκόσμια ιστορία ελάχιστες περιοχές υπήρξαν τόσο κρίσιμες-επικίνδυνες και καθοριστικές όσο η Περσία-Μέση Ανατολή.
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωπολιτικός αναλυτής-αρχισυντάκτης του Mytilenepress και ιδρυτής-δημιουργός των επιστημονικών κλάδων του Γεωπολιτικού Εθνικισμού και της Γεωπολιτικής Θεολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Contact : survivroellas@gmail.com-
Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του συγγραφέα.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΗΘΙΚΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΠΕΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ MYTILENEPRESS. ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
Εκεί κρίθηκε το μέλλον του Ελληνισμού τον μεσαίωνα και η συνέχεια του μέχρι σήμερα.
Η Περσία βρίσκεται στο σταυροδρόμι αυτοκρατοριών από την Μεσόγειο έως την Κεντρική Ασία και έχει γίνει μάρτυρας της πορείας των διάφορων πολέμων και κατακτήσεων. Τα Περσικά εδάφη έχουν μεταμορφώσει ή καταστρέψει διάφορα έθνη. Για αυτό μεταξύ άλλων θεωρείται η Περσία (σημερινό Ιράν), τεράστιας γεωπολιτικής σημασίας από αρχαιοτάτων χρόνων. Σε αντίθεση με άλλες Μωαμεθανικές χώρες η Περσία θεωρείται κομβικής σημασίας, καθώς έχει τις ρίζες της σε μια βαθύτερη και μακρόχρονη ιστορία. Από τον Μέγα Αλέξανδρο και τον Μέγα Ηράκλειο μέχρι τους απογόνους του Τζένγκις Χαν, το βρετανικό και ρωσικό Μεγάλο-Γεωπολιτικό Παιχνίδι, η Περσία υπήρξε το πεδίο δοκιμών όπου τα όνειρα για αυτοκρατορίες έσβησαν.
Η Κληρονομιά των Αχαιμενιδών και των Σασσανιδών.
Η Περσία δεν ήταν απλώς ο στόχος αυτοκρατοριών. Ήταν η πρώτη παγκόσμια-Διονυσιακή αυτοκρατορία. Η Αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών ιδρύθηκε από τον Κύρο, εκτεινόταν από την κοιλάδα του Ινδού μέχρι το Αιγαίο Πέλαγος. Ήταν ένα μοντέλο αυτοκρατορικής-Διονυσιακής διοίκησης, ανοχής και υποδομής. Αλλά το η αποδοχή των Διονυσιακών αξιωμάτων και οι επιθέσεις στην Ελλάδα κατά την αρχαία και την μεσαιωνική περίοδο θα γινόταν η αχίλλειος πτέρνα της.
Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος εισέβαλε στην Περσία το 334 π.Χ., έθεσε υπό αμφισβήτηση τον παγκόσμιο Διονυσιακό πολιτισμό που υπηρέτησε με τόσο πάθος η Μητέρα του Ολυμπιάδα. Ο Μέγας στρατηλάτης επιθυμούσε την ένωση των δύο πολιτισμών (Αριστόκλειος-Διονυσιακός) και την δημιουργία μιας παγκόσμιας Ελληνοδιονυσιακής αυτοκρατορίας. Αν και Μακεδόνας βασιλιάς νίκησε τον Δαρείο Γ΄ και έκαψε την Περσέπολη σε μια συμβολική πράξη κατάκτησης, η Περσία δεν εξαφανίστηκε. Αντίθετα διέλυσε Αλέξανδρο. Η αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου διαμελίστηκε όμως η Περσία επέζησε και επανήλθε πιο δυναμικά την μεσαιωνική περίοδο με την Διονυσιακή δυναστεία των Σασσανιδών !!!
Καθώς η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επεκτεινόταν προς τα ανατολικά ήρθε επανειλημμένα σε συγκρούσεις με τις δυναστείες των Πάρθων και των Σασσανιδών της Περσίας. Αυτές οι συγκρούσεις διήρκεσαν αιώνες και εξάντλησαν τους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους της Imperiym Romanum. Ενδεικτική ήταν η Μάχη στην οποία ο Ρωμαίος στρατηγός Κράσσος, o πλουσιότερος Ρωμαίος της εποχής του, ηγήθηκε μιας εκστρατείας και υπέστη μια από τις χειρότερες ήττες της Ρώμης. Η ήττα αποτέλεσε ένα τραγικό-γεωπολιτικό σύμβολο της Ρωμαϊκής δυναμικής. Ο συνετός στρατηγός Κράσσος που έσωσε την Ρώμη από τους επαναστατημένους σκλάβους τους Σπάρτακου, σκοτώθηκε εξαιτίας της αλαζονείας του.
ΜΕΓΑΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΣΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ. Ο πόλεμος Ελλήνων-Ρωμαίων και Περσών ήταν ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος, μεταξύ Ελλήνων-Χριστιανών και Εωσφοριστών-παγανιστών νεοταξιτών καθώς πολέμησαν οι δύο υπερδυνάμεις της μεσαιωνικής εποχής μεταξύ τους. Πολέμησαν για θρησκευτικές και εν συνεχεία για πολιτιστικές-κοινωνικές, οικονομικές αιτίες. Γεωστρατηγικά έχουμε ένα εκτενέστατο θρησκευτικό πολιτικό-στρατιωτικό, πολιτιστικό πλέγμα συμφερόντων και κυριαρχίας ανάμεσα στις δύο αυτοκρατορίες-υπερδυνάμεις. Απ
Σε αυτόν τον αδυσώπητο πόλεμο δίχως αύριο όπως αποδείχτηκε ο νικητής θα έμενε για πάντα, και ο ηττημένος θα αφανιζόταν από το παγκόσμιο στερέωμα. Μετά τους Μιλτιάδη, Θεμιστοκλή και Παυσανία ήταν η σειρά του Έλληνα Ηράκλειου από την Αγιοτόκο Καππαδοκία να υπερασπιστεί τον Ελληνισμό και το Ρωμαϊκό κράτος. Τα δύο κράτη-αυτοκρατορίες χρησιμοποίησαν κάθε απόθεμα σε πνευματικό, πολιτιστικό, οικονομικό σκέλος, για την εξυπηρέτηση των πολεμικών αναγκών, με στόχο την σύγκρουση και την τελική επικράτηση. Για αυτό εξαντλήθηκαν οικονομικά, πολιτικά, στρατιωτικά και όχι μόνον σε σημαντικό βαθμό.
Η βασικότερη αιτία του πολέμου ήταν θρησκευτικής και πολιτιστικής φύσεως. Οι πόλεμοι αυτοί ήταν η συνέχεια των αρχαίων Ελληνοπερσικών πολέμων. Οι δύο παγκόσμιοι πολιτισμοί ήρθαν εκ νέου σε σύγκρουση όπως γίνονταν από την εποχή των Τρωικών πολέμου.
Οι Διονυσιαστές Πέρσες είχαν στο πλευρό τους ακόμη δύο έθνη. Τους Εβραίους και τους Φράγκους (Γερμανικό φύλο) οι οποίοι ήταν ομόθρησκοι τους (Διονυσιακός πολιτισμός-νέα τάξη πραγμάτων. Όλοι αυτοί εκπροσωπούσαν τα Βακχικά αξιώματα. Επίσης οι Πέρσες είχαν ως συμμάχους τους αιρετικούς Χριστιανούς, που δεν αναγνώριζαν την Αγία Δ Οικουμενική Σύνοδο (Νεστοριανούς, Μονοφυσίτες), για την επίτευξη των θρησκευτικών και πολιτικών τους στόχων. Στο άλλο στρατόπεδο οι Έλληνες-Ρωμαίοι του μεσαίωνα, εκπροσωπούσαν τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό και την Ορθοδοξία. Η καταστροφή του Πανάγιου Τάφου από τους Πέρσες και η ισοπέδωση των Ζωροαστρικών ναών από τους Έλληνες, υπάγονται στα πλαίσια αυτών των γεωστρατηγικών στόχων.
Οι Έλληνες και οι Πέρσες χρειάζονταν την ειρήνη και την ηρεμία, για να μπορέσουν να ανορθώσουν σε οικονομικό, διοικητικό, πολιτικό, στρατιωτικό και κοινωνικό επίπεδο καθώς είχαν διαλυθεί από τον μακροχρόνιο πόλεμο. Κατά την διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, μέσα από την Αραβική χερσόνησο αναδύθηκε μια νέα θρησκεία και εν συνεχεία μια αυτοκρατορία με ηγέτη τον Μωάμεθ. Το Ισλάμ επιτέθηκε την δεκαετία 630-640 μ.Χ.. και έπληξε τις δύο εξαντλημένες υπερδυνάμεις. Οι γηγενείς λαοί εξαντλημένοι από τους μακροχρόνιους πολέμους, την βαριά φορολογία και τις θεολογικές διαφορές με την Ορθοδοξία, υποδέχθηκαν τους Άραβες ως "ελευθερωτές-λυτρωτές και σωτήρες".
Μέσα σε λίγα χρόνια οι Άραβες κατέκτησαν ολόκληρη την Περσία και στέρησαν από το Ρωμαϊκό κράτος την Αφρική, την Αίγυπτο, την Συρία και την Παλαιστίνη. Η Περσία κατακτήθηκε και αφομοιώθηκε από τους Ισμαηλίτες. Εν τούτοις η Ελληνική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία με βάσεις την Ορθοδοξία, τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό και εξαιτίας της πιο καθοριστικής νίκης στην παγκόσμια ιστορία στην μάχη της Νινευί με την Περσική αυτοκρατορία επιβίωσε.
Η Περσία βρισκόταν ξανά στο απόγειο της δύναμης της και ήταν ανώτερη από την αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών. Όλα αυτά έλαβαν χώρα ακριβώς την ώρα που καθόταν ο πρώτος Έλληνας, στον Αυτοκρατορικό Ρωμαϊκό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Την χρονική στιγμή που η Σασσανιδική-Περσική αυτοκρατορία βρίσκεται στο απόγειο της δυνάμεως της από την ημέρα που δημιουργήθηκε, αντίστοιχα το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος ήταν σε πλήρη αδυναμία, εξαιτίας της μεγαλύτερης χρεοκοπίας στην ιστορία του έθνους μας.
Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος ξεπέρασε με την βοήθεια του Χριστού, σε πολλούς τομείς τον Μέγα Αλέξανδρο. Εάν δεν υπήρχε ο Ηράκλειος, παρά τα χρηστά ήθη των προγόνων μας η Ελλάδα θα είχε σκλαβωθεί στους Πέρσες. Διότι οι Πέρσες είχαν κλέψει τον Τίμιο Σταυρό, το ιερότερο κειμήλιο του Χριστιανισμού, οι εκστρατείες του Ηρακλείου προσέλαβαν θρησκευτικό χαρακτήρα. Όταν ο Έλληνας Ηράκλειος από την Καππαδοκία της Μικράς Ασίας ανέβηκε στον Ελληνικό-Ρωμαϊκό θρόνο, το κράτος ήταν τελείως χρεοκοπημένο.
Ταυτόχρονα για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία, είχαμε την εισβολή και την κατάκτηση της μισής Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, από τους Πέρσες. Είχαμε πολλές χιλιάδες σφαγμένων Ελλήνων. Έγιναν κλοπές, εμπρησμοί, βιασμοί, σκλάβωμα γυναικών κλπ. Επίσης για πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά έγινε εισβολή από τους Πέρσες στα Ιεροσόλυμα, όπου εκεί έλαβαν χώρα άγριες σφαγές, κλοπές, εμπρησμοί, βιασμοί και σκλάβωμα Χριστιανών. Επίσης έκαψαν τον ναό του Παναγίου τάφου, έκλεψαν τον Τίμιο Σταυρό, και πήραν μαζί τους αιχμάλωτο τον πατριάρχη Ζαχαρία. Εντούτοις με όπλο τα χρηστά ήθη και την σωστή παιδεία, μέσα σε επτά μόνον χρόνια, οι Έλληνες ανέκαμψαν, με αποτέλεσμα να πάρουν πίσω όλα τα κατακτημένα εδάφη από τους Πέρσες.
Οι προγονοί μας αποκατέστησαν τα σύνορα του Ρωμαϊκού κράτους και στην συνέχεια πέρασαν στην αντεπίθεση, κατακτώντας ολόκληρη την Περσική αυτοκρατορία. Αυτό το έκανε ο Ηράκλειος με έναν τελείως απειροπόλεμο στρατό. Έναν Ελληνικό στρατό τον οποίο δημιούργησε εκ του μηδενός μέσα σε δέκα μήνες. Ο Μέγας Ηράκλειος εκπαίδευσε ο ίδιος τα Ρωμαϊκά στρατεύματα ο Αλέξανδρος δεν ήταν στρατηγός-εκπαιδευτής και παρέλαβε έτοιμο στράτευμα από τον Φίλιππο Β. Είδατε τι επέτυχαν οι Ένδοξοι πρόγονοι εξαιτίας των χρηστών ηθών, και της σωστής παιδείας ; Ακόμη και ο Μ. Αλέξανδρος με πολύ έμπειρους και περισσότερους στρατιώτες, με ένα πανίσχυρο Ελληνικό Μακεδονικό βασίλειο πολιτικά-οικονομικά, και στρατιωτικά έκανε περισσότερο χρονικό διάστημα να κατακτήσει την Περσική αυτοκρατορία, σε σχέση με τον Ηράκλειο. Την εποχή του Μ. Αλέξανδρου δεν ήταν κατακτημένη η Ελλάδα και το Μακεδονικό βασίλειο. Στον αντίποδα κατά την βασιλεία του Ηράκλειου επικρατούσε χάος και όλεθρος.
Τα χρόνια βασιλείας του Ιουστινιανού Α όπως και στην εποχή του Θεοδόσιου, του Αρκάδιου, του Θεοδόσιου Β, του Ιουστίνου Α, του Ιουστίνου Β, είχαμε μόνον συνοριακούς πολέμους, και περιόδους ειρήνης με τους Πέρσες. Μόνον όταν ανέβηκε στον θρόνο, ο πρώτος Έλληνας Χριστιανός-βασιλιάς, ο Ηράκλειος από την Καππαδοκία έκαναν οι Πέρσες όλα αυτά τα τρομερά πράγματα εις βάρος των Ελλήνων, τα οποία, δεν είχαν ξαναγίνει ποτέ από μέρος των Μήδων. Το απόγειον της Ελληνορθοδοξίας ήταν όταν ο Έλληνας Αυτοκράτορας Ηράκλειος πήρε πίσω από τους Πέρσες τον Τίμιο Σταυρό, τον οποίο πήγε ο ίδιος πίσω στα Ιεροσόλυμα. Ο θρίαμβος των Ελλήνων ήταν ολοκληρωτικός. Δεκατέσσερα χρόνια πριν, το 614 μ.Χ., το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος ήταν κατακτημένο κατά το ήμισυ από τους Πέρσες, ενώ παράλληλα ήταν και για πρώτη φορά στην ιστορία του σκόπιμα χρεοκοπημένο, εξαιτίας των αλλοδαπών βασιλέων-αυτοκρατόρων. Ήταν η εποχή που έδωσαν οι Πέρσες τελεσίγραφο στους προγόνους μας, ότι ή θα εγκαταλείψουν όλοι τον Ιησού Χριστό, η δεν θα ξαναδούν ποτέ τον ήλιο.
Τελικά ο υπερόπτης εωσφοριστής Χοσρόης ο οποίος αποκαλούσε τον Ηράκλειο, δούλο του, έχασε την ζωή του, και ο γιος του έκανε κηδεμόνα-δούλο, το παιδί του στον Έλληνα αυτοκράτορα Ηράκλειο. Αυτό ειναι το απόγειο της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Ο Χριστός και η Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία είχαν κερδίσει κατά κράτος τον Εωσφόρο και την αυτοκρατορία του. (1)
Η Περσική αυτοκρατορία επί 1158 χρόνια προσπαθούσε να αφανίσει δια παντός τον Ελληνισμό. Εξαιτίας της γενναιότητας, του ήθους, της πίστης, των χρηστών ηθών, και της βοήθειας του Ιησού Χριστού, οι πρόγονοι μας κατέβαλαν δια παντός τον προαιώνιο εχθρό του Ελληνικού έθνους. To Eλληνικό έθνος έφτασε στο στρατιωτικό απόγειο του με τις δύο κατακτήσεις της Περσικής αυτοκρατορίας (Μ. Αλέξανδρος, Μ. Ηράκλειος). Αυτά εiναι τα δυο μεγαλύτερα στρατιωτικά επιτεύγματα όλων των εποχών.
Ο Αυτοκράτορας από την Αγιοτόκο Καππαδοκία κατέκτησε την Περσική αυτοκρατορία μέσα σε έξι χρόνια και την οδήγησε στον οριστικό αφανισμό και στην Αραβική κατάκτηση. Από την ένταση του πολέμου και την σκληρότητα των μαχών με τους Έλληνες του Ρωμαϊκού κράτους, μια παγκόσμια αυτοκρατορία χάθηκε οριστικά μέσα σε τριάντα χρόνια. Δυο φορές από την σφοδρότητα των πολέμων και την αποδοχή του Διονυσιακού πολιτισμού, διαλύθηκε μια παγκόσμια αυτοκρατορία, από τον Αλέξανδρο και τον Ηράκλειο. Aνέκαθεν το Ελληνικό έθνος αγωνιζόταν ολομόναχο να επιβιώσει με συμμάχους την Ορθοδοξία και τον Αριστόκλειο πολιτισμό. Την εποχή του αυτοκράτορα Ηράκλειου ο Ελληνισμός βρέθηκε στην πιο κρίσιμη ιστορικά στιγμή από την δημιουργία του έθνους.
Ο Μέγας Ηράκλειος κατάφερε να αντιστρέψει τα παγκόσμια δεδομένα και να κατακτήσει την Περσική αυτοκρατορία κάτω από τις πιο δυσμενείς συνθήκες που βρέθηκε ποτέ στρατηγός-αυτοκράτορας. Μετά την μεγαλύτερη ήττα όλων των εποχών στην παγκόσμια ιστορία από βασιλιά Ηράκλειο, οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού δημιούργησαν τον Μωαμεθανισμό. Ο κορυφαίος Στρατηλάτης στην παγκόσμια ιστορία (Ηράκλειος) ήταν εν ζωή όταν είδε τις κατακτήσεις του να χάνονται μέσα σε έξι χρόνια.
Οι σιωνιστές μετά την συντριβή της Περσικής αυτοκρατορίας των Σασσανιδών από τον Μέγα Ηράκλειο δεν πίστευαν τι είχε συμβεί. Αυτό διότι οι Έλληνες έγιναν από σκλάβοι διοικητές στο ένα τους δημιούργημα που ήταν το Ρωμαϊκό κράτος και με την ανάληψη της εξουσίας στο imperium romanum, επέτυχαν να καταστρέψουν μέσα από αμυντικούς πολέμους δια παντός το άλλο κρατικό μόρφωμα τους την Περσική-Διονυσιακή αυτοκρατορία.
Όταν οι Έλληνες ξαναέγιναν παγκόσμιοι κυρίαρχοι με την κατάκτηση της Περσικής αυτοκρατορίας το 628 μ.Χ. τότε πήραν την απόφαση να δημιουργήσουν τον μωαμεθανισμό και την Αραβική αυτοκρατορία. Ο αποκλειστικός τους σκοπός ήταν να κατακτήσουν την Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Τότε συμβαίνει κάτι ακόμη το μοναδικό. Ένας λαός αγράμματος, αναλφάβητος, ο οποίος ζούσε στην έρημο μια νομαδική ζωή, έγινε μέσα σε έξι χρόνια παγκόσμια υπερδύναμη, με αποτέλεσμα να πάρει πίσω ολόκληρη την Περσική αυτοκρατορία την Μεσοποταμία, την Συρία και την Αίγυπτο από τους Έλληνες. Αυτοί ήταν οι Άραβες, οι οποίοι μόλις είχαν ασπασθεί τον μωαμεθανισμό. Ακόμη και οι αρχαίοι Έλληνες με τον κορυφαίο πολιτισμό στον κόσμο πέρασαν αιώνες για να γίνουν κοσμοκράτορες, αυτοκράτορες. Όμως οι αγράμματοι Άραβες χρειάστηκαν μόνον έξι χρόνια. Αυτό διότι από πίσω τους βρισκόταν οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού (νέα τάξης πραγμάτων).
H Eλλάδα είναι η κορυφαία πολιτιστική αυτοκρατορία στην ιστορία τξς ανθρωπότητας Η Ελλάδα ήταν πάντοτε το παγκόσμιο κέντρο του πολιτισμού, με πρωτεύουσες την αρχαία Αθήνα και την Βασιλεύουσα-Κωνσταντινούπολη. Εν τούτοις ως έθνος με τον κορυφαίο πολιτισμό στον κόσμο, χρειάστηκε να περάσουν αιώνες για να γίνει ο Ελληνισμός παγκόσμια αυτοκρατορία (324 -1204 μ.Χ.). Για αυτό έπρεπε να περάσει ένα λογικό-ικανό χρονικό διάστημα, ώστε να συνειδητοποιήσουν τι είχε γίνει με τους Άραβες, κατά την εποχή του Ηράκλειου. Όλα τα μεγάλα βασίλεια του κόσμου δημιούργησαν πρώτα πολιτισμό, οικονομία, διοίκηση, στρατό και πέρασαν αρκετοί αιώνες, είτε πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, για να επιτύχουν τους σκοπούς τους, ώστε να γίνουν αυτοκρατορίες και ισχυρά βασίλεια.
Σε ολόκληρη την παγκόσμια ιστορία μόνον οι Άραβες μέσα σε έξι χρόνια χωρίς να έχουν καθόλου, πολιτισμό, οικονομία, διοίκηση έγιναν παγκόσμια υπερδύναμη. Αυτή ήταν η αντίστοιχη Αραβική “Άνοιξη” του μεσαίωνα από την νέα τάξη πραγμάτων και τους μετόχους των Διονυσιακών αξιωμάτων. Την ίδια ακριβώς τακτική ακολούθησαν μερικούς αιώνες αργότερα με τον μοναδικό φαινόμενο της Ελληνικής και της παγκόσμιας ιστορίας.
Η Ισλαμική κατάκτηση της Περσίας (633–654 μ.Χ.) σηματοδότησε το τέλος της Σασσανιδικής Αυτοκρατορίας. Εν τούτοις δεν ήταν το τέλος Περσικής-πολιτιστικής ταυτότητας. Οι Άραβες κέρδισαν τον πόλεμο όμως με την πάροδο του χρόνου, ο περσικός πολιτισμός, η γλώσσα και τα διοικητικά συστήματα επηρέασαν βαθιά τον ισλαμικό κόσμο. Το Χαλιφάτο των Αββασιδών παρά την Αραβική του προέλευση ήταν δομημένο επάνω στις Περσικές παραδόσεις. Πέρσες λόγιοι όπως ο Αβικέννας και ποιητές όπως ο Ρουμί διαμόρφωσαν την πνευματική ψυχή του Ισλαμικού κόσμου. Επί της ουσίας δεν είχαμε την καταστροφή μιας αυτοκρατορίας, αλλά για την Διονυσιακή μετενσάρκωσή της σε μια νέα μορφή. Η Περσία χάθηκε με την αρχαία της μορφή και συνέχισε μέσα από τον Αραβικό πολιτισμό που ήταν βαθιά Περσικός.
Τι καθιστά την Περσία τόσο τρομερή πρόκληση για τις αυτοκρατορίες; Η Περσία είναι μια χώρα με ερήμους, βουνά και οροπέδια. Το έδαφός της αποθαρρύνει τους εισβολείς, επιμηκύνει τις γραμμές ανεφοδιασμού και ευνοεί τους αμυνόμενους. Με χιλιετίες ιστορίας, γλώσσας, λογοτεχνίας και θρησκευτικής παράδοσης στον Διονυσιακό πολιτισμό, η περσική ταυτότητα δεν γίνεται να εξαφανιστεί εύκολα. Επιβιώνει από κατακτήσεις και ξεπερνά τις ιδεολογίες. Η Περσία συχνά απορροφούσε τους κατακτητές της μέσα στο πολυπολικό σύστημα φυλετικών, θρησκευτικών και περιφερειακών δεσμών πίστης, στο οποίο ήταν δύσκολο να αλλάξουν οι ξένοι εισβολείς.
Κάθε αυτοκρατορική κατάρρευση στην Περσία γέννησε νέες πολιτισμικές αναγεννήσεις, από τον Ζωροαστρισμό μέχρι το Σιιτικό Ισλάμ, από την αρχιτεκτονική των αρχαίων Περσών μέχρι τον σύγχρονο-Ιρανικό εθνικισμό. Διαχρονικά η Περσία αντανακλά τις φιλοδοξίες των αυτοκρατοριών, αποκαλύπτοντας συχνά τις αδυναμίες τους. Απορροφά τους εισβολείς, τους αναδιαμορφώνει και τους ξεπερνά.
Στην Περσική γη η ιστορία δεν σταματάει απλά μεταμορφώνεται και διαφοροποιείται με βάση την Διονυσιακή κουλτούρα. Οι αυτοκρατορίες πεθαίνουν επειδή η Περσία είναι πολιτιστικά αήττητη ως εκλεκτό μέλος του Διονυσιακού πολιτισμού. Αποτελεί ένα αήττητο Διονυσιακό πνεύμα. Και αυτό είναι ίσως το πιο επικίνδυνο σημείο για εχθρούς και φίλους. Μην ξεχνάτε ότι η Περσία επέζησε ακόμη και από την εισβολή του Τιμούρ (Ταμερλάνος) !!!
Η ΠΕΡΣΙΑ-ΙΡΑΝ ΣΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ. ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Υπάρχει μια κατηγορία που λείπει από τη συζήτηση για τον συνεχιζόμενο πόλεμο κατά του Ιράν, και η απουσία της εξηγεί γιατί όσοι τον διεξάγουν συνεχίζουν να αποτυγχάνουν πλήρως.
Το Ιράν δεν είναι κομματικό κίνημα όπως το Αλγερινό FLN, το οποίο ήταν ένα μέτωπο χωρίς ενωτικό δόγμα. Το FLN είναι ένας συνασπισμός εθνικιστών, σοσιαλιστών, κομμουνιστών και συντηρητικών , που συνασπίστηκαν με μοναδικό στόχο την εκδίωξη των αποικιοκρατών.. Ούτε είναι το Βόρειο Βιετνάμ, το οποίο ήταν ένα κράτος που περιλάμβανε ένα μέρος της επικράτειάς του με ένα εξαγώγιμο δόγμα τον κομμουνισμό - αλλά εξαρτώμενο από τη Μόσχα και το Πεκίνο και γεωγραφικά περιορισμένο. Η Χαμάς, η Χεζμπολάχ και οι Χούθι είναι πολιτοφυλακές, υποεθνικές οντότητες χρησιμοποιούν αντάρτικες τακτικές, επειδή δεν έχουν εναλλακτική λύση: η ασυμμετρία τους επιβάλλεται, δεν επιλέγεται.
Το Ιράν είναι κάτι διαφορετικό και ιστορικά δομημένο με βάση την αυτοκρατορία των Σασσανιδών. Η Τεχεράνη αντιπροσωπεύει την πρώτη ιστορική περίπτωση κράτους που έχει υιοθετήσει δομικά το δόγμα του ανταρτοπόλεμου ως κυρίαρχη στρατηγική επιλογή. Το Θεοκρατικό καθεστώς συνδυάζει την νομιμότητα και τους πόρους, με την επιχειρησιακή λογική ως γεωπολιτικός άξονας αντίστασης 888. Διαθέτει τακτικό στρατό, βαλλιστικούς πυραύλους, ναυτικό και αναγνωρισμένους θεσμούς. Είναι ένα ισχυρό κράτος από κάθε άποψη. Εν τούτοις οι Φρουροί της επανάστασης επέλεξαν σκόπιμα το δόγμα του ανταρτικού πολέμου ως κυρίαρχη στρατηγική !!! Ο αποκλεισμός των στενών του Hormuz αποτελεί το απόλυτο γεωπολιτικό-οικονομικά όπλο. Eπίσης η τακτική του Ιράν περιλαμβάνει φθορά και συνειδητή αποδοχή εδαφικών απωλειών για να δημιουργήσει καθεστώς μη βιώσιμο για τον αντίπαλο. Οι Φρουροί της επανάστασης θεωρούν ότι αυτή είναι η κορυφαία στρατηγική ενάντια στην συντριπτική συμβατική ανωτερότητα των ΗΠΑ.
Αυτή η επιλογή έχει καταστροφικές οικονομικές συνέπειες για όσους την πολεμούν. Συνάδελφοι από το εξωτερικό αναφέρουν ότι ένα drone Shahed κοστίζει είκοσι χιλιάδες δολάρια. Ένα αναχαιτιστικό THAAD κοστίζει 12,7 εκατομμύρια δολάρια. Την πρώτη εβδομάδα του πολέμου, το Ιράν εκτόξευσε πεντακόσιους βαλλιστικούς πυραύλους και σχεδόν δύο χιλιάδες drones. Τα μαθηματικά είναι αδυσώπητα. Ένας πόλεμος προκαλεί δυσβάσταχτο τίμημα στο πεδίο της μάχης, και στις αλυσίδες εφοδιασμού, τους προϋπολογισμούς και τα αποθέματα αναχαιτιστικών συστημάτων που εξαντλούνται ταχύτερα από ό,τι μπορούν να παραχθούν.
Όμως η πιο βαθιά καινοτομία του Ιράν δεν είναι στρατιωτική. Είναι δομική. Το Ιράν έχει θεσμοθετήσει μια αντίφαση μεταξύ της οποίας όλα τα απελευθερωτικά κινήματα έπρεπε να επιλέξουν να είναι κράτος, ή να είναι επανάσταση. Η Αλγερία μετά το 1962 επέλεξε να είναι κράτος και έπαψε να είναι επανάσταση. Η Κούβα επιχείρησε και τα δύο και απέτυχε.
Το Ιράν δεν το έκανε καθώς δημιούργησε σκόπιμα μια μόνιμη δυαδικότητα. Ο τακτικός στρατός είναι το κράτος και οι Φρουροί της Επανάστασης εκπροσωπούν το επαναστατικό καθεστώς, με τα περιφερειακά δίκτυα, τις διασυνδέσεις στην Υεμένη (Χούθι), τον Λίβανο (Χεζμπολάχ) και την Παλαιστίνη (Χαμάς). Όλα είναι ενωμένα όχι από μια κοσμική ιδεολογία. Βασικό συστατικό για την ένωση αυτών των εθνών είναι η πίστη. Βασικό γεωπολιτικό πυλώνα αποτελεί το Ισλάμ. Η Μωαμεθανική πίστη, η Μουσουλμανική ταυτότητα, η ιστορική μνήμη και τα συλλογικά τραύματα αποτελούν τα συνεκτικά στοιχεία. Δεν επιλέγει κανείς να είναι Σιίτης όπως επιλέγει να είναι κομμουνιστής. Είναι η οικογένεια, το πένθος, το σώμα. Η Καρμπάλα δεν είναι ένα ιστορικό γεγονός: είναι ένα κοσμολογικό παράδειγμα που επαναλαμβάνεται.
Το αποτέλεσμα είναι ένας θρησκευτικός-γεωπολιτικός εθνικισμός, από ένα διεθνικό δίκτυο που δεν χρειάζεται ένα σαφές κέντρο διοίκησης για να συντονιστεί. Οι Διονυσιαστές ΗΠΑ-Ισραήλ έκαναν το μεγαλύτερο γεωπολιτικό σφάλμα με τις δολοφονίες Μουσουλμάνων ηγετών. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού δημιούργησαν ένα πάνθεον Μωαμεθανών ηρώων. Σουλεϊμανί, Νασράλα, Χαμενεΐ !!! Κάθε στοχευμένη δολοφονία που έλυνε ένα στρατηγικό πρόβλημα σύμφωνα με τους Ισραηλινούς, κατασκέυαζε έναν μάρτυρα που ενίσχυε την συνοχή του Ισλαμικού δικτύου αντίστασης !!! Στην Ιρανική θεολογία ο θάνατος ενός δίκαιου ηγέτη στα χέρια του καταπιεστή δεν είναι ήττα. Η εγκληματική ενέργεια εις βάρος του αποτελεί επιβεβαίωση δικαιοσύνης. Αυτή είναι η αφηγηματική δομή της Καρμπάλα. Ένας ζωντανός στρατηγός μπορεί να κάνει λάθη, να απογοητεύσει, να γεράσει. Ένας μάρτυρας είναι αιώνιος και τέλειος. Με τους πυραύλους τους ξαναέγραψαν το σενάριο που περίμενε η άλλη πλευρά.
Το δόγμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν είναι η ευτυχία σε ολόκληρη την κοινωνία και θεωρεί την πρόσβαση στην ανεξαρτησία, την ελευθερία, την δικαιοσύνη και την αλήθεια ως δικαίωμα όλων των λαών του κόσμου. Για αυτό ενώ απέχει το Ιρανικό κράτος από οποιαδήποτε μορφή παρέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων εθνών, υποστηρίζει τους δίκαιους αγώνες των καταπιεσμένων ενάντια στους καταπιεστές-αλαζόνες σε κάθε μέρος του πλανήτη.
Σύνταγμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν. Κεφάλαιο 10. Άρθρο 154.
Υπάρχει όμως ένα ακόμη μεγάλο λάθος των Διονυσιαστων. Ίσως το πιο σοβαρό. Το Ισραήλ χτύπησε τράπεζες της Χεζμπολάχ (το Ινστιτούτο Al Qardh al-Hassan) και την μεγαλύτερη τράπεζα του Ιράν (Τράπεζα Sepah). Με βάση τα Ιρανικά δόγματα μια τράπεζα δεν είναι χρηματοπιστωτικό ίδρυμα. Είναι η υλική υποδομή της θεολογίας. Είναι ο μηχανισμός μέσω του οποίου διανέμεται το ζακάτ, χρηματοδοτούνται φιλανθρωπικά έργα και διατηρείται η συμφωνία με τους Μουσταδαφίν, τους πιο αδύναμους, τους καταπιεσμένους, τους απόκληρους της γης. Ο Χομεϊνί έχτισε την συναίνεση της επανάστασης σε αυτό το δίκτυο υλικής αλληλεγγύης. Το χτύπημά του δεν αποδυναμώνει την αφήγηση της αντίστασης: την ενισχύει. Καταδεικνύει, στην καθημερινή ζωή εκατομμυρίων φτωχών ανθρώπων, ποιοι είναι πραγματικά οι εχθροί των αδυνάτων. Είναι η καλύτερη δυνατή προπαγάνδα, που διεξάγεται από τις ίδιες τις ισραηλινές βόμβες.
Οι δομές του Ιράν αποτελούν κοινωνικούς, στρατιωτικούς και θρησκευτικούς πυλώνες που έχουν σκόπιμα δημιουργηθεί για να είναι άφθαρτοι μέσω της καταστροφής. Κάθε βόμβα που πέφτει ενισχύει την αφήγηση. Κάθε μάρτυρας εδραιώνει το Ισλαμικό πάνθεον. Κάθε χτύπημα σε τράπεζα δείχνει στους φτωχούς με ποιο μέρος είναι ο καταπιεστής. Και αν υποθέσουμε ότι το ιρανικό κράτος διαλυόταν ή έχανε τον πόλεμο, οι Φρουροί της Επανάστασης εκπαιδευμένοι, οπλισμένοι και διαμορφωμένοι σε μια κουλτούρα μαρτυρίου που δεν εξαρτάται από κανέναν θεσμό για την επιβίωσή τους- θα εξαπλώνονταν σε μια περιοχή που εκτείνεται από τον Λίβανο μέχρι το Πακιστάν, από το Αζερμπαϊτζάν μέχρι το Μπαχρέιν, με επιπτώσεις σε τρεις ηπείρους. Χωρίς πλέον να περιορίζονται από καμία κρατική δομή, χωρίς τίποτα να χάσουν, θα είχαν ισχυρούς μάρτυρες και μια ισχυρότερη αφήγηση αντίστασης από ποτέ. Ένα εχθρικό ιρανικό κράτος μπορεί να αποτραπεί. Ένα σμήνος Φρουρών της Επανάστασης δεν είναι εφικτό να αντιμετωπιστεί. Το πόσο διαφορετικό είναι το Ιράν το δείχνουν οι εξελίξεις.
Η Τουρκία περίμενε στα σύνορα και στην επικράτεια της, εκατομμύρια Ιρανούς πρόσφυγες που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τις βόμβες. Εν τούτοις είδε λίγους να έρχονται και χιλιάδες Ιρανούς να διασχίζουν τα σύνορα προς την αντίθετη κατεύθυνση, επιστρέφοντας για να υπερασπιστούν την πατρίδα τους !!! Όχι απαραίτητα το καθεστώς του Ιράν. Ο πολλών αιώνων Περσικός πολιτισμός δεν ανάγεται στο δόγμα το καθεστώς είναι ο λαός. Ο πληγωμένος εθνικισμός παράγει αυτό που χρόνια πολιτικής αντιπολίτευσης δεν έχουν καταφέρει να χτίσουν.
Το Ιράν δεν δέχεται την γενοκτονία των Παλαιστινίων, μια ναζιστική γενοκτονία που αρνούνται να αναγνωρίσουν οι δυτικές κυβερνήσεις. Για τους φτωχούς του κόσμου, για τον γεωπολιτικό άξονα 888, ο οπίος τάσσεται με τους καταπιεσμένους, η ακολουθία είναι σαφής και βάναυση. Όσοι υπερασπίστηκαν τους Παλαιστίνιους βομβαρδίζονται από τις ίδιες Διονυσιακές δυνάμεις. Στην συνείδηση των αδικημένων, το Ιράν έχει γίνει κάτι που υπερβαίνει την περιφερειακή πολιτική ή την Ισλαμική θεολογία. Το Ιράν υπόσχεται ότι η αντίσταση είναι δυνατή, η συμβολική εκδίκηση όσων δεν έχουν λάβει ποτέ δικαιοσύνη είναι εφικτή. Αυτή η αλληλεγγύη δεν γνωρίζει θρησκευτικά ή γεωγραφικά-γεωπολιτικά όρια.
Κάθε αναχαίτιση THAAD που εκτοξεύεται, κάθε Tomahawk που εκτοξεύεται, κάθε ημέρα πολέμου που το Ιράν αντιστέκεται, παρέχει δεδομένα σχετικά με την υλικοτεχνική και βιομηχανική ετοιμότητα του αντιπάλου που θα αντιμετωπίσουν μια μέρα στον Ειρηνικό οι χώρες του Γεωπολιτικού άξονα 888. Οι Διονυσιαστές των ΗΠΑ βλέπουν τα αποθέματα να μειώνονται, τις καθυστερήσεις στην παραγωγή να μην συμβαδίζουν με την κατανάλωση και τις αλυσίδες εφοδιασμού να βρίσκονται υπό πίεση. Οι αντίπαλοι της Ουάσιγκτον δεν χρειάζεται να πολεμήσουν για να κερδίσουν την Pax Americana. Απλώς πρέπει να περιμένουν να ξεμείνουν από στρατιωτικό εξοπλισμό οι παράφρονες Διονυσιαστές.
Αυτός ο πόλεμος δεν μπορεί να κερδηθεί. Μπορεί μόνο να επεκταθεί. Ο πόλεμος κατά του Ιράν είναι πρωτίστως ένας πόλεμος για γεωπολιτική-ενεργειακή και στρατιωτική κυριαρχία στην Μέση Ανατολή. Όμως παράλληλα έχει την φύση θρησκευτικής σύρραξης, λόγω της φύσης εκείνων που τον υποκίνησαν. Αμερικανοί-Ισραηλινοί Διονυσιαστές.
Ένα παράρτημα του Διονυσιακού πολιτισμού, οι Σιωνιστές-Ευαγγελιστές απορρίπτουν συλλήβδην την ανάδυση μιας μεγάλης Μουσουλμανικής δύναμης, ακόμη και μιας ειρηνικής όπως η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Η Ιρανική δημοκρατία στα 47 χρόνια ύπαρξής της, δεν έχει επιτεθεί ποτέ σε άλλο κράτος.
Εν τούτοις έχει υποστεί την βάναυση εχθρότητα των μετόχων του Διονυσιακού πολιτισμού από ΗΠΑ-ΕΕ-ΙΣΡΑΗΛ. Οικονομικές κυρώσεις, εμπάργκο και προσπάθειες αποσταθεροποίησης. Αυτή η απόρριψη βασίζεται κυρίως στην έλλειψη εμπιστοσύνης στο Ιράν, προέρχεται από την αρχαία Περσική αυτοκρατορία και την γεωγραφική θέση του Ιρανικού κράτους. Η αντίληψη του Ιράν ως γεωπολιτικού κινδύνου από τους Αμερικανούς Ευαγγελιστές και το Ισραήλ εξηγείται από την σύγκλιση θεολογικών, γεωπολιτικών και ιστορικών κινήτρων.
Για πολλούς Αμερικανούς-Σιωνιστές (Ευαγγελιστές), η υποστήριξη του Ισραήλ είναι μια βιβλική επιταγή που συνδέεται με την εσχατολογία, τους έσχατους καιρούς και την εκπλήρωση των προφητειών. Πιστεύουν ότι η συγκέντρωση του Εβραϊκού λαού στο αρχαίο Ισραήλ, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επιστροφή του Ιησού-Μεσσία. Σε αυτό το γεωπολιτικό πλαίσιο, κάθε δύναμη που αντιτίθεται στην πλήρη κυριαρχία του Ισραήλ επί των Αγίων Τόπων. Οι Άγιοι Τόποι συχνά ταυτίζονται με το Ισλάμ ή τα Αραβικά έθνη. Για αυτό οι Ιρανοί θεωρούνται εμπόδιο στα σχέδια του Θεού.
Μερικοί Σιωνιστές ηγέτες παρουσιάζουν την σύγκρουση όχι ως εδαφική διαμάχη, αλλά ως μάχη μεταξύ του Θεού της Βίβλου (όχι του πραγματικού) και του Αλλάχ, εξισώνοντας μερικές φορές το Ισλάμ με μια "αντίπαλη" πνευματική-γεωπολιτική δύναμη. Λαμβάνοντας υπόψιν τα γεωπολιτικά πλαίσια, η δυσπιστία ενισχύεται από τις περιφερειακές και παγκόσμιες πολιτικές καταστάσεις. Το Ισλάμ θεωρείται επομένως ως η νέα Αυτοκρατορία του κακού. Από την δεκαετία του 1990 και ιδιαίτερα μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, το Ισλάμ έχει αντικαταστήσει τον κομμουνισμό στη συνείδηση ορισμένων Αμερικανών συντηρητικών ως η κύρια απειλή για την Δύση.
Για το Κράτος του Ισραήλ, η αντίληψη του Ισλάμ ως κινδύνου συνδέεται συχνά με την εχθρότητα Ισλαμιστικών ομάδων, όπως η Χαμάς, η Χεζμπολάχ, ή κρατών όπως το Ιράν, τα οποία σύμφωνα με τις ελίτ αμφισβητούν την ίδια την παγκόσμια γεωπολιτική ισχύ του Ιουδαϊσμού, η οποία πηγάζει μέσα από την γεωπολιτική θεολογία του Ισραήλ. Οι ενέργειες αυτών των οντοτήτων χρησιμοποιούνται συχνά για να παρουσιάσουν ολόκληρη την μουσουλμανική πίστη ως εγγενώς βίαιη ή ασταθή. Από αυτή την άποψη, ορισμένες Σιωνιστικές και δεξιές ισραηλινές παρατάξεις απορρίπτουν την νομιμότητα των Παλαιστινιακών εθνικών αξιώσεων, υποβιβάζοντάς τες ως απλές αντιπαραθέσεις χωρίς καμία ιστορική βάση.
Η δολοφονία του θρησκευτικού ηγέτη αποτελεί απόδειξη αυτού , η οποία είναι πολύ περισσότερο από μια απλή υπόδειξη του επιχειρήματός μου και της επίσημης υπόσχεσης δολοφονίας του διαδόχου του. Ήταν πράγματι ο Ισραηλινός Υπουργός Άμυνας, Ισραήλ Κατζ, που δήλωσε στις 4 Μαρτίου 2026 ότι οποιοσδήποτε διάδοχος του Ιρανού Ανώτατου Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ θα αποτελούσε «στόχο εξόντωσης». Αυτό αποδεικνύεται επίσης από ορισμένες επιθέσεις με ψευδή σημαία σε χώρες που γειτνιάζουν με το Ιράν. Στόχος τους είναι να σύρουν αυτές τις χώρες σε πόλεμο εναντίον του Ιρανού γείτονά τους και να δημιουργήσουν χάος στις μουσουλμανικές χώρες της περιοχής. Από την οπτική αυτή θα ήταν απολύτως ωφέλιμο και για τους δύο επιτιθέμενους, οι οποίοι θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την ανοικοδόμηση της περιοχής και επίσης να ελέγξουν τους τεράστιους πόρους της μέσω μιας κυβέρνησης-μαριονέτας. Είναι ένα καλά προετοιμασμένο σενάριο, ένα σενάριο που έχει ήδη παρατηρηθεί σε άλλες χώρες που λεηλατούνται μέσω πολέμων που γίνονται από αντιπροσώπους.
Σχετικά με τους βομβαρδισμούς των Ιρανικών πολιτικών υποδομών, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών πυρηνικών εγκαταστάσεων, νοσοκομείων, σχολείων, αθλητικών συγκροτημάτων και κτιρίων κατοικιών, με τους συνακόλουθους παράνομους θανάτους, πρέπει να αναφέρουμε ότι αποτελούν ειδεχθή εγκλήματα πολέμου. Σύμφωνα με τον Τάκερ Κάρλσον: «Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Bbi βλέπει τον εαυτό του ως ιστορική προσωπικότητα και όχι απλώς ως έναν πρωθυπουργό που αγωνίζεται να διατηρήσει τη θέση. Ο Bibi θεωρεί ότι είναι ένας σπουδαίος άνθρωπος, ένας σύγχρονος Μωυσής, μια σημαντική προσωπικότητα !!!
Ο πόλεμος εναντίον του Ιράν αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι μια χώρα δεν μπορεί να βασίζεται σε φιλίες και συμμαχίες, ούτε σε διεθνείς οργανισμούς, για να αμυνθεί. Το Ιράν έχει χάσει πολλά και θα χάσει πολύ περισσότερα. Οι Ιρανοί δεν έχουν σχηματίσει συνασπισμό με έναν άλλο ισχυρό στρατό και αντιμετωπίζουν τους στρατούς των δύο πιο βάναυσων και αιμοδιψών δυνάμεων στον πλανήτη.
Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν δεν αντιμετωπίζει μόνο το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και διεφθαρμένες μουσουλμανικές χώρες και τα υποταγμένα Ευρωπαϊκά κράτη. Πράγματι, είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι σχεδόν όλες οι μουσουλμανικές χώρες παραμένουν σιωπηλές. Επίσης με ψευδείς προφάσεις το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες επέλεξαν τον μήνα του Ραμαζανιού για να ξεκινήσουν αυτόν τον επιθετικό πόλεμο κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και του Λιβάνου, δολοφονώντας χαρισματικούς ηγέτες και προκαλώντας χιλιάδες θανάτους αμάχων.
Δεδομένης της καταστροφής του Ιράκ, του Αφγανιστάν, της Λιβύης, της Συρίας όπου εγκατέστησαν ένα καθεστώς-μαριονέτα συνδεδεμένο με την Αλ Κάιντα, της Υεμένης και όχι μόνον, αυτές οι χώρες τυγχάνει να είναι Μωαμεθανικές. Είναι γεγονός ότι η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν δεν αποτελούσε απειλή για το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, γίνεται σαφές ότι αυτός ο νέος επιθετικός πόλεμος εναντίον μιας ειρηνικής χώρας είναι η συμβολική συνέχεια ενός ιερού πολέμου εναντίον των ανυπότακτων μουσουλμανικών-Διονυσιακών εθνών. Αλλά αυτή είναι μια πραγματικότητα που οι διεφθαρμένες κυβερνήσεις αποκρύπτουν και προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν.
Ο τρέχων πόλεμος είναι απλώς μια συνέχεια αυτής της ναζιστικής διαδικασίας για την δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ !!! Το πυρηνικό ζήτημα και οι λεγόμενοι ιρανικοί πύραυλοι είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, που κρύβει τις πραγματικές γεωπολιτικές αιτίες των πολέμων. Είναι ένα γνώριμο Διονυσιακό σενάριο που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Επί παραδείγματι ο μαρτυρικός λαός της Συρίας βομβαρδιζόταν επί χρόνια από το Ισραήλ, μέχρι να απομακρυνθεί ο Ασάντ.
Το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αποτύχει σε αρκετούς στόχους, για αυτό ζητούν βοήθεια από τους Ευρωπαίους υποτελείς. Επιτρέποντας την συνέχιση αυτού του πολέμου, οι χώρες που ισχυρίζονται ότι υποστηρίζουν τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και έναν πολυπολικό κόσμο έχουν αποτύχει στο καθήκον τους !!!
Για να καταλάβει κανείς από που πηγάζει όλοι αυτή η ναζιστική εγκληματικότητα του Ισραήλ, θα πρέπει να διαβάσει όλη την παραποιημένη Αγία Γραφή από του Ιουδαίους Ραββίνους. Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι πολλοί καθηγητές, ιστορικοί, αρχαιολόγοι, ερευνητές επιμένουν ότι δεν έχει βρεθεί ποτέ κανένα ίχνος του Μωυσή, σε κανέναν άλλο επιστημονικό κλάδο.
Οι Ισραηλινοί αξιοποιούν στο μέγιστο την Παλαιά Διαθήκη και την ιστορία τους.
Όσο μεγαλύτερη είναι η ιστορική-γεωπολιτική μνήμη των Ιουδαίων, τόσο πιο έντονος είναι γεωπολιτικός εθνικισμός και οι γεωπολιτικές διεκδικήσεις. Όλα τα έθνη έχουν τις ρίζες τους στην συλλογική-ιστορική μνήμη. Αλλά οι μνήμες του Ισραήλ εκτείνονται σε μια εντελώς άλλες διαστάσεις από αυτές των άλλων εθνών. Το Ισραήλ ορίζεται από ένα πανοραμικό εθνικιστικό-γεωπολιτικό όραμα που υπάρχει εδώ και χιλιετίες. Το Ισραήλ διατηρεί μια ζωντανή ιστορική-γεωπολιτική μνήμη των αρχών του πριν από χιλιάδες χρόνια και περιμένει με ανυπομονησία την εκπλήρωση του ιστορικού του πεπρωμένου στα πλαίσια του γεωπολιτικού εθνικισμού.
Η ιστορία τους είναι μια παγκόσμια γεωπολιτική αξίωση. Η Τορά γράφει ότι πρέπει να γίνει κατανοητή πρωτίστως «ως αξίωση κληρονομιάς, πρωτοκαθεδρίας και προτεραιότητας, γραμμένη για να επωφεληθεί από την θέση υπό μακεδονική και ρωμαϊκή διαιτησία». Υιοθετεί εδώ την υπόθεση ότι η τελική σύνταξη της Τορά χρονολογείται από την ελληνιστική περίοδο, «όταν οι Μακεδόνες και οι Ρωμαίοι άρχισαν να διαιτητεύουν διαφορές στην Αίγυπτο, την Συρία και την Παλαιστίνη και η Τορά σχεδιάστηκε σκόπιμα για να εξασφαλίσει πλεονεκτήματα για τον σκοπό αυτό .
Αλλά ακόμα και αν κάποιος αποδώσει την κύρια σύνταξη της Τορά στην Βαβυλωνιακή σχολή του Έσδρα, ο στόχος ήταν ο ίδιος. Η Τορά είναι μια γεωπολιτική αξίωση προτεραιότητας ή πρωτοκαθεδρίας των Ιουδαίων έναντι των άλλων εθνών. Είναι αποδεικτικά στοιχεία που πρέπει να παρουσιαστούν στην διεθνή κοινότητα και στο διεθνές δικαστήριο. Η βιβλική ιστορία είναι έντονα προκατειλημμένη και εν μέρη κατασκευασμένη. Μετά από δύο αιώνες ανασκαφών, οι αρχαιολόγοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το βασίλειο του Σολομώντα, η βάση του ισχυρισμού για το Μεγάλο Ισραήλ, είναι λιγότερο πραγματικό από την Στρογγυλή Τράπεζα του Βασιλιά Αρθούρου. Στην υποτιθέμενη εποχή του Σολομώντα, η Ιερουσαλήμ ήταν ένα μεγάλο χωριό. Επανερχόμενος στους αναθεωρητές της Βίβλου η Έξοδος τόσο κεντρική στην σιωνιστική ιστορία είναι εξίσου ψευδής. Δεν υπάρχουν αρχαιολογικά στοιχεία για μαζική έξοδο από την Αίγυπτο στην Χαναάν μέσω του Σινά και τα στοιχεία δείχνουν ότι οι δώδεκα φυλές ήταν αυτόχθονες και μόνο η θρησκεία τους δεν ήταν τοπική.
Η ιστορική αφήγηση είναι η απόλυτη πηγή δύναμης του Ισραήλ και ο Χριστιανισμός μετέτρεψε την Παλαιά διαθήκη σε παγκόσμια εβραϊκή-γεωπολιτική μνήμη εκτιμούν οι αναθεωρητές της Βίβλου. Στο σημείο αυτό αν υπενθυμίσω ότι οι αναθεωρητές της Παλαιάς διαθήκης στην συντριπτική τους πλειοψηφία, δέχονται ότι έχουν παρέμβει οι Ιουδαίοι και την έχουν αλλοιώσει ως ένα βαθμό κατά το δοκούν. Στο ιερό βιβλίο το Ισραήλ είναι ταυτόχρονα ήρωας και αθώο θύμα των κακών Διονυσιακών αυτοκρατοριών, όσο και αν εκείνοι κλέβουν, καταστρέφουν και σφαγιάζουν !!!
Ο νικητής γράφει την ιστορία. Όποιος γράφει ιστορία και επιβάλλει την γεωπολιτική αφήγησή θα είναι ο νικητής. Οι Εβραίοι είναι το έθνος της Βίβλου και,μέσω αυτού έχουν κατακτήσει γεωπολιτικά την ανθρωπότητα. Η αρχαία ιστορία από τον Νώε μέχρι τον Κύρο τον Μέγα, γράφτηκε από τους Εβραίους. Για αυτό κακοί είναι οι Χαναναίοι, οι Αιγύπτιοι, οι Ασσύριοι και οι Βαβυλώνιοι, για να μην αναφέρουμε τους Αμαληκίτες ή τους Μαδιανίτες, οι οποίοι σαφώς άξιζαν να εξοντωθούν σύμφωνα με τις Ιουδαϊκές γραφές. Το Ισραήλ χρησιμοποιεί την βιβλική του ιστορία για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του αλλά και την περιφρόνησή του για το διεθνές δίκαιο. Το Ισραήλ είναι ένα ένα ναζιστικό-Διονυσιακό μόρφωμα και για να νικηθεί πρέπει να χτυπηθεί στην απόλυτη πηγή της γεωπολιτικής του δύναμής που είναι βιβλική αφήγηση σχετικά με την ανωτερότητα του ως έθνος έναντι των άλλων εθνών. Ο Σιωνισμός υποστηρίζει με πάθος και εκτός Αριστόκλειας λογικής αυτή την βιβλική αφήγηση. Όλοι οι Ιουδαίοι αντιλαμβάνονται την σύγχρονη ισραηλινή εποχή μέσα από το πρίσμα της αρχαίας Εβραϊκής ιστορίας. Αυτή η εμμονή έχει διαποτίσει όλους τους Σιωνιστές.
Πουθενά αλλού εκτός από το Ισραήλ η εντολή να θυμόμαστε την ιστορία δεν γίνεται αισθητή ως θρησκευτική επιταγή για έναν ολόκληρο λαό, έγραψε ο Yosef Hayim Yerushalmi στο Zakhor: Εβραϊκή Ιστορία και Εβραϊκή Μνήμη (1982). Με τον όρο «Ισραήλ» εννοούσε τους Εβραίους σε όλο τον κόσμο. Η Εβραϊκή-γεωπολιτική μνήμη είναι η ίδια η ουσία της εβραϊκής εθνικής ταυτότητας και η απόλυτη πηγή της Ισραηλινής δύναμης. Για αυτό οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού καταργούν συστηματικά την Ελληνική ιστορία. Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι η κύρια διαίρεση εντός του εβραϊκού κόσμου βρίσκεται μεταξύ θρησκευόμενων και κοσμικών Εβραίων. Αυτό δεν είναι το πιο σημαντικό κριτήριο. Το εύρος και η ένταση της εθνικής μνήμης είναι η πιο σημαντική διαφορά μεταξύ των Εβραίων. Για τους περιφερειακούς Εβραίους αυτούς που δεν θεωρούν τον Ιουδαϊσμό το πιο ουσιαστικό μέρος της ταυτότητάς τους, το Ολοκαύτωμα είναι το κύριο σημείο αναφοράς. Όταν ρωτήθηκαν: «Τι είναι απαραίτητο για να είσαι Εβραίος;», το 73% των Αμερικανών Εβραίων απάντησε «Θυμούμενοι το Ολοκαύτωμα» σε δημοσκόπηση της Pew Research του 2013.
Εν τούτοις οι πιο πιστοί Εβραίοι έχουν παλαιότερες αναφορές, που εκτείνονται σε περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια. Νιώθουν το 70 μ.Χ. σαν να το είχαν ζήσει. Είναι οι επιδραστικοί Εβραίοι που καταλαμβάνουν και ενώνουν την κοινότητα μέσω της γεωπολιτικής-ιστορικής μνήμης. Είτε παρουσιάζονται ως κοσμικοί είτε ως θρησκευόμενοι Εβραίοι, είτε θεωρούν τον Θεό ή το εβραϊκό πνεύμα την κινητήρια δύναμη της παγκόσμιας ιστορίας. Πολλοί πιθανότατα πιστεύουν ότι ο Θεός και το εβραϊκό πνεύμα είναι ένα και το αυτό. Είτε θρησκευόμενοι είτε κοσμικοί, οι Εβραίοι γενικά είναι βαθιά ριζωμένοι στην γεωπολιτική μνήμη του Ισραηλινού έθνους. Αντιθέτως οι πιστοί των Διονυσιακών αξιωμάτων απαγορεύουν στους Έλληνες να αξιοποιήσουν την ιστορική γεωπολιτική μνήμη !!! Για αυτό διέλυσαν τον Ελληνισμό που ήταν μια παγκόσμια πολιτιστική-γεωπολιτική αυτοκρατορία.
Η εβραϊκή γεωπολιτική μνήμη είναι ανυπολόγιστης αξίας για την ισχύ και την επιβίωση του Ισραηλινού έθνους. Ο γεωπολιτικός εθνικισμός των Ισραηλινών σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη εθνική-γεωπολιτική μνήμη είναι ο ισχυρότερος. Ελάχιστοι άνθρωποι ενδιαφέρονται για την Ρωσική η την Κινεζική ιστορία δύο χωρών του γεωπολιτικού άξονα σε σχέση με την Ισραηλινή που προκαλεί παγκόσμιο γεωπολιτικό και όχι μόνον ενδιαφέρον. Το Ισραήλ από τα πανάρχαια χρόνια βασίζει όλη την εθνική του υπόσταση στην Παλαιά Διαθήκη. Στα πλαίσια της γεωπολιτικής θεολογίας έχουμε μια σειρά γενοκτονιών και πολέμων από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Οι πόλεμοι που έχει διεξάγει το Ισραήλ από την περίοδο της Παλαιάς Διαθήκης μέχρι την σύγχρονη εποχή, δεν γίνονται μόνον για λόγους γεωπολιτικής ισχύος. Όλες αυτές οι πολεμικές δραστηριότητες γίνονται με γνώμονα την Γεωπολιτική Θεολογία.
Στους πολέμους αυτούς έχουμε ένα ευρύτατο πεδίο σύγκρουσης γεωπολιτικών θεολογιών και γεωπολιτικού εθνικισμού. Σε αντίθεση με όλες τις εσφαλμένες επιστημονικές εργασίες-αναλύσεις, σε προσωπικό επίπεδο ως δημιουργός-ιδρυτής της γεωπολιτικής-θεολογίας-γεωπολιτικού εθνικισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, έχω επισημάνει πολλές φορές στις επιστημονικές μου εργασίες αλλά και μιλώντας στα ΜΜΕ, ότι τα αντίπαλα έθνη δεν πολεμούν απλώς για να νικήσουν και να κατακτήσουν πλουσιότερες περιοχές. Πολεμούν για να επιβάλουν τις θρησκευτικές τους δοξασίες. Ο εβραϊκός-γεωπολιτικός εθνικισμός και η Ιουδαϊκή Γεωπολιτική Θεολογία είναι ενάντια στον Αριστόκλειο πολιτισμό, την Αριστόκλειο-Γεωπολιτικό Εθνικισμό και την Γεωπολιτική Θεολογία. Θεσμικά το έθνος-κράτος του Ισραήλ από την αρχαία εποχή είναι θεοκρατικό. Σύμφωνα με την Τορά ο Θεός έκανε μια διαθήκη με τους προγόνους του Εβραϊκού λαού, Αβραάμ-Μωυσή, Ισαάκ και Ιακώβ. Εν τούτοις ο Σιωνισμός διαχρονικά από τα πανάρχαια χρόνια έχει ως πηγή δύναμης-επιβίωσης την γεωπολιτική Θεολογία και την Παλαιά Διαθήκη.
Οι γεωπολιτικές-Θεολογικές δοξασίες ότι η εσχατολογική εποχή έχει ήδη ξεκινήσει με την επιστροφή του Ισραήλ στα βιβλικά εδάφη είναι μέρος της γεωπολιτικής θεολογίας. Η πολιτική πράξη ταυτίζεται με την συμφωνία και τις υποσχέσεις του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη, σχετικά με την κυριαρχία του Ισραήλ σε όλο τον κόσμο !!! Αυτή η γεωπολιτική αξίωση της εξωτερικής πολιτικής με τις βιβλικές παραδόσεις έχει οδηγήσει διαδοχικές ισραηλινές κυβερνήσεις να αντιμετωπίζουν κρίσιμα γεωπολιτικά ζητήματα, με βάση την Παλαιά Διαθήκη. Από την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ μέχρι την εδαφική πολιτική στην Δυτική Όχθη, κυριαρχεί η θρησκευτική προσήλωση και όχι η απλή γεωπολιτική λογική-δύναμη. Το ιερό πολεμικό πεδίο επικρατεί. Πατήρ πάντων ο πόλεμος (Ηράκλειτος). Το γεωπολιτικό σημείο όπου όλα συγκλίνουν είναι η Ιερουσαλήμ. Δεν είναι η Κωνσταντινούπολη, η Ρώμη, η Μόσχα, η Χάιφα, η Τεχεράνη και η Γάζα. Η Ιερουσαλήμ είναι το γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό και πάνω από όλα Θεολογικό κομβικό σημείο. Είναι η εσχατολογική πόλη και για τις θεολογίες των εθνών και όχι τόπος γεωπολιτικών διαπραγματεύσεων. Η Ιερουσαλήμ είναι η πόλη εκπλήρωσης των προφητειών.
Όταν το Ισραήλ αναφέρει την αιώνια διαθήκη με τον Θεό, εννοεί θρησκευτική επανόρθωση-αποκατάσταση των πατρογονικών δικαιωμάτων. Γεωπολιτικές βασισμένες επάνω στην θεολογία δεν ευνοούν στην ειρήνη. Πρόκειται για γεωπολιτικές που νομιμοποιούν τις πολεμικές δραστηριότητες. Αυτά τα κράτη βασίζουν την Εθνική τους ταυτότητα επάνω στην γεωπολιτική Θεολογία. Καταφεύγουν στην θεολογία για να δημιουργήσουν Εθνική συνοχή-ταυτότητα και για να επιτύχουν τα γεωπολιτικά τους σχέδια. Η σύγκρουση στην Μέση Ανατολή μας δείχνει ότι η θρησκεία διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στην εξέλιξη της Ιστορίας. Για αυτό διέλυσαν τον Χριστιανισμό στην σύγχρονη Ελλάδα. Εκτός από το Ισραήλ και τα υπόλοιπα έθνη αξιοποιούν γεωπολιτικά τις ιστορικές μνήμες.
Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι μετά από κάθε πόλεμο και γενοκτονία που προκαλούν οι Ιουδαίοι, το Ελληνικό έθνος μεγαλουργεί και αναγεννάται. Στην σημερινή εργασία της στήλης θα δούμε τα κορυφαία ιστορικά παραδείγματα.
Όταν το Ιουδαϊκό-Φοινικικό Ίλιον προκάλεσε τον δεύτερο κατά σειρά πόλεμο Ελλάδας και Τροίας, μετά την μεγάλη νίκη, ανέκαμψαν οι Έλληνες και επιστρέφοντας στην μητροπολιτική Ελλάδα, πήραν πίσω αρκετές πόλεις από τους Φοίνικες-Ιουδαίους κατακτητές. Αυτά αναφέρει ο Μεγάλος Ρήτορας Ισοκράτης. Την εποχή που οι κατακτητές Φοίνικες κατεδίωξαν χωρίς οίκτο και έλεος τους Έλληνες Δωριείς, έγιναν η αιτία να δημιουργηθεί το Ελληνικό-Μακεδονικό φύλο (Μέγας Ηρόδοτος-Α Κλειώ), και μερικούς αιώνες αργότερα να γεννηθεί ο Μ. Αλέξανδρος ο οποίος θα κατακτήσει την παγκόσμια Εωσφορική-Περσική αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών, η οποία ήταν υπό Ιουδαϊκή εποπτεία (Εσθήρ-Μαρδοχαίος και άλλοι). Όταν προσκάλεσαν τους ομόθρησκους Πέρσες να κατακτήσουν την αρχαία Ελλάδα ένωσαν τους Έλληνες (Μαραθώνας, Σαλαμίνα, Πλαταιές), για να παραμείνει ελεύθερη και να δοξαστεί η Ελλάδα.
Όταν αρνήθηκαν οι Ιουδαίοι τον Χριστό, τον αποδέχτηκαν οι Έλληνες των πρωτοχριστιανικών αιώνων και του μεσαίωνα, οι οποίοι έκαναν τον Ιουδαϊκό Χριστιανισμό Ελληνικό. Για αυτό οι πρόγονοι μας από σκλάβοι έγιναν διοικητές του Ρωμαϊκού κράτους.
Ο ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
Δεν ήταν τυχαία ιστορικά γεγονότα ότι ο Τίμιος Σταυρός βρέθηκε για πρώτη φορά επί βασιλείας του Αγίου Κωνσταντίνου, όταν παραχωρήθηκε η Ρωμαϊκή εξουσία στους Έλληνες και επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα από τον πρώτο Έλληνα αυτοκράτορα που ανέβηκε στον Ρωμαϊκό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως.
Τα δύο μεγίστης-παγκόσμιας σημασίας γεγονότα δείχνουν ότι οι αναγεννημένοι από την Ορθοδοξία Έλληνες, είχαν την ευλογία και την απόλυτη στήριξη του Χριστού να διοικήσουν την παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία για να διδάξουν τον Θεό-Δημιουργό του Μέγα Αριστοκλή και τον Ελληνικό πολιτισμό στα έθνη κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους.
Ότι είμαστε ως έθνος το οφείλουμε στον Χριστό, τον Άγιο Κωνσταντίνο, την Αγία Ελένη, τον Μέγα Αριστοκλή, τον Ηρόδοτο και στους τρεις Ιεράρχες. Για την αλλαγή της παγκόσμιας ιστορίας, για όλα τα κοσμοϊστορικά γεγονότα αιτία είναι ο Ιησούς Χριστός, ο Άγιος Κωνσταντίνος, η Αγία Ελένη, οι τρεις ιεράρχες και ο Μέγας Αριστοκλής. Εκείνοι άλλαξαν την ιστορία της ανθρωπότητας. Ήταν η αιτία για την δημιουργία της πρώτης και μοναδικής Ορθόδοξης- παγκόσμιας αυτοκρατορίας.
Ήταν οι δημιουργοί της πρώτης και μοναδικής Ορθόδοξης- παγκόσμιας αυτοκρατορίας. Ο Κωνσταντίνος αντιλαμβάνεται ότι ήδη έχουμε μια αλλαγή στην παγκόσμια ιστορία καθώς ο Ιουδαϊκός χριστιανισμός άρχισε να εξελληνίζεται μέσα από την χρήση της Ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού. Την αλλαγή αυτή την θεμελίωσαν οριστικά οι τρεις ιεράρχες με την είσοδο των διδαχών του Αριστοκλή στον χριστιανισμό.
Η μεταστροφή της Ορθοδόξου πίστεως από τον Διονυσιακό-Ιουδαϊκό στον Ελληνικό πολιτισμό, δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την παγκοσμιότητα της Ορθοδοξίας, του Ευαγγελίου, του κλασικού πολιτισμού και του Ελληνικού Imperium Romanum.Ο Μέγας Αριστοκλής μαζί με τον σωτήρα Ιησού Χριστό διαμόρφωσαν ηθικά και πνευματικά ολόκληρη την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, διότι εξ αρχής ο Χριστιανισμός με τον Ελληνισμό, είχαν τα ίδια ηθικά αξιώματα στους περισσότερους τομείς. Ενδεικτικό περί αυτού ήταν ότι τρία από τα τέσσερα Ευαγγέλια γράφτηκαν απευθείας στην Ελληνική γλώσσα, όπως επίσης οι πράξεις των Αποστόλων, οι επιστολές του Αποστόλου των εθνών Παύλου, καθώς και τα πρώτα άρθρα της Ορθόδοξης, Χριστιανικής θεολογίας.
Η ίδρυση της παγκόσμιας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τους Ιουδαίους ένωσε όλη την οικουμένη. Αυτό έφερε την υποταγή των εθνών, κατάργησε τα σύνορα στην Μεσόγειο, Ευρώπη, Μικρά Ασία. Βόρεια Αφρική κλπ, και σχημάτισε την πατρίδα που γεννήθηκε η Ελληνορθοδοξία. παράλληλα δημιούργησε τις προυποθέσεις για την απελευθέρωση του Ελληνικού έθνους, το οποίο έφτασε στο απόγειο του, με την ανάληψη διοικήσεως του Ρωμαϊκού κράτους. Οι Έλληνες των μεσαιωνικών αιώνων μέσα από την ηθική, την πίστη και την παιδεία έγιναν κληρονόμοι μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας (Ρωμαϊκή) και μια παγκόσμιας θρησκείας (Χριστιανισμός). Ο Χριστιανισμός αναδύθηκε και έγινε παγκόσμια θρησκεία με την εισαγωγή των Πλατωνικών διδασκαλιών από τους τρείς ιεράρχες και η αρχαία Ελληνική σοφία διασώθηκε και διατηρήθηκε στους αιώνες μέσα από την ενσωμάτωση της στην Ορθόδοξη-Χριστιανική πίστη. Κυριολεκτικά ο Ελληνισμός αναστήθηκε από την Ορθοδοξία.
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: