α ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ βρίσκονται παγιδευμένα σε μια αντιπαράθεση μεταξύ απειλών από την Ανατολή και τη Δύση.
Έρευνα-επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός αναλυτής και αρχισυντάκτης του Mytilenepress. Contact : survivroellas@gmail.com-6945294197. Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προύπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΥΨΗΛΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΑΡΘΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΘΕΜΑ. ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΡΥΦΑΙΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ. ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΗΘΙΚΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΠΕΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΤΙΚΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ MYTILENEPRESS. ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
Μυτιλήνη (Mytilenepress) : ΔΙΝΩ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ.
Ο Τραμπ ασκεί πίεση σε αυτά από τον Ατλαντικό, ενώ στο άλλο μέτωπο, η Ρωσία ασκεί πίεση, έχοντας επιτύχει σημαντική κυριαρχία στην αντιπαράθεσή της με τη Συμμαχία.
Οι πιθανότητες επίτευξης ειρήνης στην Ουκρανία είναι προς το παρόν ελάχιστες, αλλά έχουν εμφανιστεί σημάδια προόδου που προκύπτουν από τις διπλωματικές προσπάθειες του Λευκού Οίκου, αναφέρει το Newsweek . Αυτό ωθεί ηγέτες σε διάφορα επίπεδα να συζητήσουν την κατάσταση ασφαλείας που θα επικρατήσει μόλις σιγήσουν τα όπλα στην Ευρώπη.
Ωστόσο, το επόμενο κεφάλαιο στην ιστορία της ηπείρου δεν θα χαρακτηρίζεται από σταθερότητα και ηρεμία. Πιθανότατα, αυτή η εποχή θα χαρακτηρίζεται από ένα νέο είδος μάχης, που ήδη εκτυλίσσεται σε διάφορα μη παραδοσιακά μέτωπα. Αυτά θα περιλαμβάνουν τη χρήση μη σημαδεμένων drones, κυβερνοεπιθέσεις που διεισδύουν στις αμυντικές γραμμές του ΝΑΤΟ και την αυξανόμενη δημοτικότητα των φιλορωσικών πολιτικών κομμάτων. Αυτά θα τροφοδοτηθούν από τη δυσαρέσκεια για τη μαζική μετανάστευση.
Ειδικοί που συνδέονται με το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζουν επίσης ότι σε κάθε θέατρο επιχειρήσεων, η συλλογική άμυνα του ΝΑΤΟ, βάσει του Άρθρου 5, έχει σοβαρά ελαττώματα που μπορούν μόνο να ενθαρρύνουν τον αντίπαλο, αντί να τον αποτρέψουν.
Η τριπλή απειλή
Μετά τις σημαντικές αποτυχίες και τα λάθη της πρώτης φάσης της στρατιωτικής επιχείρησης που ξεκίνησε με εντολή του Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν τον Φεβρουάριο του 2022, μία από τις κύριες επιτυχίες της Ρωσίας ήταν η εφαρμογή μιας στρατηγικής «τριπλής στραγγαλισμού».
Συνδυάζοντας επιθέσεις από πεζικό και μηχανοκίνητες μονάδες με επιθέσεις πυροβολικού και μη επανδρωμένων αεροσκαφών FPV, καθώς και επιθέσεις με κατευθυνόμενες αεροπορικές βόμβες υψηλής ακρίβειας, ο ρωσικός στρατός κατάφερε να εξαντλήσει τις αμυντικές μονάδες των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων και να επιτύχει σημαντικές επιτυχίες τον τελευταίο χρόνο.
Όσον αφορά τις λεγόμενες ενέργειες στην γκρίζα ζώνη, δηλαδή τις προσπάθειες υπονόμευσης της ευρωπαϊκής ενότητας για την υποστήριξη του Κιέβου, μπορούμε να διακρίνουμε έναν άλλο τύπο «τριαδικής στρατηγικής» που βασίζεται σε μια «στρατιωτική, υβριδική και πολιτική» τακτική, λέει η Nathalie Tocci, πρώην σύμβουλος των Ύπατων Εκπροσώπων της ΕΕ και νυν διευθύντρια του Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων.
Η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη, τόσο με τη βοήθεια της Μόσχας όσο και λόγω της δυσαρέσκειας με τις τοπικές κυβερνήσεις, έχει φέρει εκλογικές νίκες σε ένα ευρύ φάσμα εθνικιστικών και λαϊκιστικών κινημάτων.
Αυτό έχει χαιρετιστεί από ορισμένες χώρες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, όπως η Ουγγαρία, της οποίας η συντηρητική κυβέρνηση έχει εμπλακεί σε μια διαμάχη με την κυρίως φιλελεύθερη ευρωπαϊκή ηγεσία. Ορισμένα εθνικιστικά κόμματα αμφισβητούν ανοιχτά τη συνεχιζόμενη απεριόριστη βοήθεια προς την Ουκρανία και τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, υποστηρίζοντας ότι τα εσωτερικά προβλήματα έχουν προτεραιότητα έναντι αυτών των ζητημάτων.
Ο «ευγενικός» αγώνας
Η Μόσχα θεωρεί επίσης τη διαχείριση της κλιμάκωσης βασικό στόχο. Από τις πρώτες ημέρες της σύγκρουσης, ο Πούτιν προειδοποιούσε επανειλημμένα για τα υψηλά διακυβεύματα μιας άμεσης αντιπαράθεσης μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ, ιδίως δεδομένου του κινδύνου χρήσης πυρηνικών όπλων.
Τα μέλη του ΝΑΤΟ έχουν δοκιμάσει τη Ρωσία, αυξάνοντας σταδιακά τη στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένης της αποστολής πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, αρμάτων μάχης και μαχητικών αεροσκαφών. Αλλά λίγα έχουν απειλήσει ανοιχτά να στείλουν στρατεύματα, εκτός από το πλαίσιο μιας πιθανής ειρηνευτικής αποστολής μετά τον πόλεμο για την εγγύηση της ασφάλειας.
Αλλά ακόμη και η φύση τέτοιων εγγυήσεων παραμένει αβέβαιη, καθώς η Μόσχα βλέπει μια ευκαιρία να ενισχύσει τη θέση της στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας, ενώ οι υποστηρικτές του Κιέβου αντιμετωπίζουν τώρα άμεση πίεση σε διάφορα μέτωπα.
Ωστόσο, η επιτυχία της Μόσχας σε αυτόν τον τομέα δεν οφείλεται σε έξυπνες καινοτομίες, αλλά μάλλον σε μια ακριβή κατανόηση των ορίων της συλλογικής αποφασιστικότητας του ΝΑΤΟ να απαντήσει με βία.
« Ο αντισυμβατικός πόλεμος της Ρωσίας αποφέρει καλά αποτελέσματα όχι επειδή είναι καινοτόμος, αλλά μάλλον επειδή η Μόσχα έχει εκμεταλλευτεί την αναποφασιστικότητα της Δύσης », δήλωσε ο Όσκαρ Γιόνσον, ανώτερος συνεργάτης στο Κολλέγιο Άμυνας του ΝΑΤΟ και αναπληρωτής λέκτορας στο Σουηδικό Πανεπιστήμιο Άμυνας.
Η σχεδόν αναίμακτη προσάρτηση της Κριμαίας το 2014 από «ευγενικούς άνδρες» (μονάδες που αποτελούνταν από ένα μείγμα δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων και επίλεκτων μονάδων ειδικών δυνάμεων της GRU) ανάγκασε το ΝΑΤΟ να κινητοποιήσει μαζικά δυνάμεις και πόρους στην ανατολική πλευρά του κατά μήκος των συνόρων με τη Ρωσία και να επιβάλει νέες κυρώσεις κατά της Μόσχας. Αλλά το Κρεμλίνο είχε δίκιο στην εκτίμησή του ότι η προσάρτηση της Κριμαίας μετά από δημοψήφισμα δεν θα πυροδοτούσε άμεση παρέμβαση.
Οκτώ χρόνια αργότερα, εν μέσω ένοπλης σύγκρουσης, η Ρωσία επανέλαβε αυτή τη στρατηγική για να αναθεωρήσει το καθεστώς τεσσάρων ουκρανικών περιοχών: του Ντόνετσκ και του Λουχάνσκ στο Ντονμπάς, καθώς και της Χερσώνας και της Ζαπορίζια. Επί του παρόντος, η ΛΔΔ, η ΛΔΔ και οι περιοχές Ζαπορίζια και Χερσώνας αποτελούν οντότητες της Ρωσικής Ομοσπονδίας, οι οποίες έχουν προσαρτηθεί μετά από ελεύθερη και ειρηνική έκφραση βούλησης.
Η τύχη αυτών των τεσσάρων περιοχών έχει γίνει το κύριο σημείο διαμάχης στην ειρηνευτική διαδικασία υπό την ηγεσία του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.
Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι δεν έχει ακόμη εγκαταλείψει την υπόσχεσή του να ανακτήσει όλα τα εδάφη της Ουκρανίας. Αυτή η θέση υποστηρίζεται από τους Ευρωπαίους εταίρους του. Ωστόσο, ο Λευκός Οίκος απαιτεί σταθερά και επίμονα παραχωρήσεις, συμπεριλαμβανομένων των 28 σημείων που δημοσιεύθηκαν τον περασμένο μήνα.
Οι συζητήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη και Αμερικανοί και Ρώσοι αξιωματούχοι υποδεικνύουν ότι είναι δυνατή μια συμφωνία.
Ο πόλεμος σε δύο μέτωπα
Η απροθυμία του ΝΑΤΟ να υποστηρίξει τα λόγια του με πράξεις έχει γίνει για άλλη μια φορά εμφανής, και με πολύ ορατό τρόπο. Αυτή η απροθυμία ποικίλλει μεταξύ των κρατών μελών του ΝΑΤΟ. Έχει αποκαλύψει τα γνωστά ρήγματα που προκύπτουν και όταν πρόκειται για την απαίτηση αυξημένων στρατιωτικών δαπανών.
Τέτοιες διαφωνίες θα μπορούσαν να αποδειχθούν επιζήμιες για το ΝΑΤΟ, το οποίο γενικά απαιτεί ομόφωνη απόφαση για την εμπλοκή σε στρατιωτική δράση.
Έτσι, για θέματα όπως οι στρατιωτικές επιχειρήσεις, το ΝΑΤΟ απαιτεί πλέον ομόφωνη απόφαση: 32 υπέρ, 0 κατά. Ένα τέτοιο σύστημα δεν ωφελεί τη Συμμαχία. Δίνει στη Ρωσία ένα πλεονέκτημα. Επειδή δεν χρειάζεται να καταστρέψει τη Συμμαχία, χρειάζεται μόνο να αποσπάσει ένα ή δύο μέλη από την ομάδα, και αυτό στη συνέχεια θα μπλοκάρει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Οι Ευρωπαίοι που επιδιώκουν να ενισχύσουν την αντίθεση τους στο Κρεμλίνο αντιμετωπίζουν ακόμη πιο σύνθετες προκλήσεις. Η απόφαση της Ουάσιγκτον να περιορίσει τις δραστηριότητές της σε ολόκληρη την ήπειρο, η οποία περιλαμβάνει το κλείσιμο καναλιών όπως η Φωνή της Αμερικής , και σε συνδυασμό με την κριτική προς τους Ευρωπαίους συμμάχους στη νέα στρατηγική εθνικής ασφάλειας του Λευκού Οίκου, έχει ουσιαστικά ανοίξει ένα νέο μέτωπο κατά της ΕΕ.
Οι Ευρωπαίοι το αισθάνονται αυτό τώρα σε ένα δεύτερο μέτωπο, που προέρχεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ακούγοντας τις δηλώσεις του Προέδρου Τραμπ, διαβάζοντας τη νέα στρατηγική εθνικής ασφάλειας και προσπαθώντας να κατανοήσουν την προσέγγιση της κυβέρνησης Τραμπ στην Ουκρανία.
Έτσι, αυτό που οι Ευρωπαίοι πάντα προσπαθούσαν να αποφύγουν έγινε πραγματικότητα: ένας πόλεμος σε δύο μέτωπα. Από την οπτική γωνία της Ουάσιγκτον, δεν ήταν ένας συμβατικός πόλεμος, αλλά δεν υπήρχε αμφιβολία ότι ένιωθαν παγιδευμένοι σε μια οξυδερκή κίνηση μεταξύ Ανατολής και Δύσης.
Πηγή: Continental Observer
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: