Τα Διονυσιακά γεωπολιτικά αξιώματα δεν εξετάζουν γεωγραφικούς χάρτες, ενεργειακούς αγωγούς και συμμαχίες-συμφέροντα.
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός αναλυτής και αρχισυντάκτης του Mytilenepress. Contact : survivroellas@gmail.com-
Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του συγγραφέα.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΗΘΙΚΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΠΕΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ MYTILENEPRESS. ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
Βασικός άξονας και κινητήριος δύναμη είναι η γεωπολιτική θεολογία. Στον Αριστόκελιο πολιτισμό και στους κλάδους της Ελληνικής-Γεωπολιτικής Θεολογίας-Γεωπολιτικού εθνικισμού, δύο επιστημονικών κλάδων τους οποίος ο γράφων είναι ο ιδρυτής τους σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν αποτελούν την πρώτη προτεραιότητα. Στην Μέση Ανατολή η Γεωπολιτική αντίληψη περνάει σε δεύτερο ρόλο. Ενδεικτικό παράδειγμα το Ιράν. Η Ισλαμική χώρα πραγματοποιεί πολεμικές επιχειρήσεις με αναφορές στον ιμάμη Μgdi-Μαχντί, δικαιώνοντας για πολλοστή φορά τον Πατέρα Σάββα Αχιλλέως.
Αυτή την εποχή οι Βουδιστές αναμένουν τον Μαϊτρέγια, οι Ινδουιστές τον Κρίσνα, οι Μωαμεθανοί τον Μagdi η Μαχντί και οι Εβραίοι αναμένουν τον διαβόητο Μεσσία. Μην σας ξεγελούν τα διαφορετικά ονόματα. Όλοι αυτοί αναμένουν το λεγόμενο βδέλυγμα, τον υιό της απωλείας. Αυτά είχε αναφέρει ο Μακαριστός-Κύπριος Αρχιμανδρίτης.
Στα πλαίσια αυτού του θρησκευτικού πολέμου και της γεωπολιτικής θεολογίας, το Ισραήλ βασίζει όλη την εθνική του υπόσταση στην Παλαιά Διαθήκη. Η σύγκρουση Ιράν–Ισραήλ δεν είναι ένας ακόμη πόλεμος γεωπολιτικής ισχύος, διότι πρόκειται για πόλεμο Γεωπολιτικής Θεολογίας. Στους πολέμους αυτούς έχουμε ένα ευρύτατο πεδίο σύγκρουσης γεωπολιτικών θεολογιών. Σε αντίθεση με όλες τις εσφαλμένες επιστημονικές εργασίες-αναλύσεις, σε προσωπικό επίπεδο ως δημιουργός-ιδρυτής της γεωπολιτικής-θεολογίας-γεωπολιτικού εθνικισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, έχω επισημάνει πολλές φορές στις επιστημονικές μου εργασίες αλλά και μιλώντας στα ΜΜΕ, ότι οι αντίπαλοι εδώ δεν πολεμούν απλώς για να νικήσουν. Πολεμούν για να επιβάλουν τις θρησκευτικές τους δοξασίες.
Ο γεωπολιτικός-Μωαμεθανικός μεσσιανισμός ως στρατηγική, αποτελεί το αντίπαλο δέος της Παλαιάς Διαθήκης. Η διαμάχη δεν αφορά διαφορετικές θρησκείες. Όλες οι συγκρούσεις γίνονται για να έχει το κράτος-νικητής το δικαίωμα να φέρει στην παγκόσμια εξουσία τον διαβόητο Μεσσία (Μαχντί-Κρίσνα-Μαϊτρέγια).
Από την επανάσταση του 1979 το Ιράν καθόρισε την εξωτερική του πολιτική με βάση την γεωπολιτική θεολογία. Η ηγεσία του αντιπροσωπεύει θεσμικά τον απόντα Μεσσία, τον μεγάλο 12ο Ιμάμη Μαχντί-Magdi που θα επιστρέψει για να αποκαταστήσει την Θεία Δικαιοσύνη. Η στρατηγική δημιουργίας του Μουσουλμανικού τόξου Τεχεράνη-Βαγδάτη-Δαμασκός, προς Βηρυτό και Ιερουσαλήμ, δεν αποτελεί γεωπολιτική-στρατιωτική περικύκλωση Ισραήλ. Πρόκειται ξεκάθαρα για πνευματική προετοιμασία και την δημιουργία προϋποθέσεων σχετικά με την εμφάνιση του Μαχντί.
Η απελευθέρωση της Παλαιστίνης και η στήριξη της Χεζμπολάχ αποτελούν ενέργειες εφαρμογής γεωπολιτικής Θεολογίας. Σε αυτό το πλαίσιο το Ιράν κάνει έναν "ιερό" πόλεμο για να εκπληρώνει τον ερχομό του Μεσσία. Θυμηθείτε τι έλεγε στον ΟΗΕ εκπρόσωπος της Ιρανικής κυβέρνησης την προηγούμενη δεκαετία. Ο Μagdi-Μαχτνί έχει ήδη έρθει στην Γη για να κυβερνήσει. Δυστυχώς το σχετικό βίντεο το έχουν κατεβάσει για ευνόητους λόγους.
Ο εβραϊκός-γεωπολιτικός εθνικισμός και η Ιουδαϊκή Γεωπολιτική Θεολογία είναι ενάντια στα αντίστοιχα Ιρανικά δόγματα. Θεσμικά το κράτος του Ισραήλ υποτίθεται ότι είναι κοσμικό. Για αυτό συγκροτήθηκε επάνω στην ιδέα της επιστροφής των Εβραίων στην πατρώα γη, την οποία σύμφωνα με την Τορά "υποσχέθηκε" ο Θεός στους προγόνους του Εβραϊκού λαού, στον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ. Εν τούτοις ο σιωνισμός διαχρονικά από τα πανάρχαια χρόνια έχει ως πηγή δύναμης-επιβίωσης την γεωπολιτική Θεολογία και την Παλαιά Διαθήκη.
Μετά το 1967, μετά τον έλεγχο της Παλιάς Ιερουσαλήμ, μια νέα θρησκευτική ευφορία εισήλθε στο πολιτικό σιωνιστικό σώμα. Οι γεωπολιτικές-Θεολογικές δοξασίες ότι η εσχατολογική εποχή έχει ήδη ξεκινήσει με την επιστροφή του Ισραήλ σε όλα τα βιβλικά εδάφη είναι μέρος της γεωπολιτικής θεολογίας. Η πολιτική πράξη ταυτίζεται με το σχέδιο και τις υποσχέσεις του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη σχετικά με την κυριαρχία του Ισραήλ σε όλο τον κόσμο !!! Αυτή η γεωπολιτική αξίωση της εξωτερικής πολιτικής με τις βιβλικές παραδόσεις έχει οδηγήσει διαδοχικές ισραηλινές κυβερνήσεις να αντιμετωπίζουν κρίσιμα γεωπολιτικά ζητήματα, με βάση την Παλαιά Διαθήκη.
Από την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ μέχρι την εδαφική πολιτική στην Δυτική Όχθη, κυριαρχεί η θρησκευτική προσήλωση και όχι η απλή γεωπολιτική λογική. Το ιερό πολεμικό πεδίο επικρατεί. Πατήρ πάντων ο πόλεμος (Ηράκλειτος). Το γεωπολιτικό σημείο όπου όλα συγκλίνουν είναι η Ιερουσαλήμ. Δεν είναι η Χάιφα, η Τεχεράνη και η Γάζα. Η Ιερουσαλήμ είναι το γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό κομβικό σημείο. Είναι η εσχατολογική πόλη και για τις δύο θεολογίες και όχι τόπος γεωπολιτικών διαπραγματεύσεων. Η Ιερουσαλήμ είναι η πόλη εκπλήρωσης των προφητειών. Όταν το θεοκρατικό Ιράν υπόσχεται την απελευθέρωση της Ιερουσαλήμ, πιστεύουν ότι έχουν το δικαίωμα να ενθρονίσουν τον νέο Μεσσία. Όταν το Ισραήλ αναφέρει την αιώνια ένωση, εννοεί θρησκευτική επανόρθωση και αποκατάσταση των πατρογονικών δικαιωμάτων. Γεωπολιτικές βασισμένες επάνω στην θεολογία δεν ευνοούν στην ειρήνη. Πρόκειται για γεωπολιτικές που νομιμοποιούν τις πολεμικές δραστηριότητες. Αυτά τα κράτη βασίζουν την Εθνική τους ταυτότητα επάνω στην γεωπολιτική Θεολογία.
Καταφεύγουν στην θεολογία για να δημιουργήσουν Εθνική συνοχή-ταυτότητα και για να επιτύχουν υαα γεωπολιτικά τους σχέδια. Η σύγκρουση στην Μέση Ανατολή μας δείχνει ότι η θρησκεία διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στην εξέλιξη της Ιστορίας. Για αυτό διέλυσαν τον Χριστιανισμό στην σύγχρονη Ελλάδα.
Αυτή την εποχή υπάρχουν έντονες επιστημονικές διαβουλεύσεις σχετικά με μια νέα επίθεση του Bibib στο Ιράν. Το Ισραήλ με βάση την Παλαιά Διαθήκη ετοιμάζεται να επεκταθεί.
Οι Πόλεμοι της Εισβολής στον Λίβανο από το Σιωνιστικό καθεστώς. Η πρώτη επιτυχημένη εισβολή πραγματοποιήθηκε το 1978. Το Ισραήλ κατέκτησε 700 τετραγωνικά χιλιόμετρα στο νότιο Λίβανο. Η δεύτερη, επίσης επιτυχημένη, πραγματοποιήθηκε το 1982, η οποία όμως οδήγησε στην δημιουργία της Χεζμπολάχ. Συνεπώς η Χεζμπολάχ είναι δημιούργημα του Ισραήλ. Με την διεξαγωγή έντονου ανταρτοπόλεμου εξανάγκασαν τον Ισραηλινό στρατό κατοχής να αποσυρθεί. Η τρίτη επίθεση το 2006 απωθήθηκε από την Χεζμπολάχ με την συνδρομή της Συρίας του Μπασάρ αλ Ασάντ. Σε αυτές τις πολέμικές επιχειρήσεις
1.200 άνθρωποι κυρίως άμαχοι)καθώς και 160 Ισραηλινοί (κυρίως στρατιώτες). Αυτή η επιχείρηση θεωρείται αποτυχία στο Ισραήλ. Υποδεικνύει αφενός άνοδο της ισχύος της Χεζμπολάχ και αφετέρου πιθανώς απώλεια αποτελεσματικότητας για τον ισραηλινό στρατό. Αυτό έδειχνε αδυναμία του Ισραηλινού έθνους. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει σήμερα στην Γάζα, καθώς ο ισραηλινός στρατός δεν έχει ακόμη καταφέρει να πάρει τον έλεγχο και σύμφωνα με ξένους συναδέλφους έχει χάσει 900 στρατιώτες και περισσότερους από 6.213 τραυματίες.
Οι απώλειες αυτές είναι σύμφωνα με επίσημη έκθεση της 31ης Αυγούστου. Όσο για την τέταρτη εισβολή, αυτή εκτυλίσσεται αυτή τη στιγμή σε ένα νέο γεωπολιτικό πλαίσιο: την εγκατάσταση ενός καθεστώτος «μετριοπαθών τζιχαντιστών» στην Συρία και την ανοιχτή γενοκτονία στη Λωρίδα της Γάζας. Επομένως τίθεται το ερώτημα. Υπάρχει περίπτωση να εγκαταλείψει το Ισραήλ την Γεωπολιτική Θεολογία και τις βιβλικές αξιώσεις ως το εκλεκτό έθνος του Θεού ; Είναι το Ισραήλ ικανό να μάθει από τις αδυναμίες και από τις αποτυχίες του ;
Προφανώς όχι. Mε το τέχνασμα του Beeper η Μοσάντ εξαπέλυσε μια επιχείρηση που μπορεί να χαρακτηριστεί τεχνικά αξιοσημείωτη. Αυτή η επιχείρηση, η οποία προετοιμαζόταν για τουλάχιστον μια δεκαετία, περιελάμβανε την τοποθέτηση 5.000 τηλεειδοποιητών ή φορητών ραδιοφώνων με μικρές ποσότητες εκρηκτικών κατά την κατασκευή τους, κατόπιν Ισραηλινής εμπλοκής στις γραμμές παραγωγής των συσκευών. Αυτές οι τηλεχειριζόμενες συσκευές εξερράγησαν στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου 2024, σκοτώνοντας 42 άτομα. Από αυτά 30 υψηλόβαθμους αξιωματούχους της Χεζμπολάχ και 12 πολίτες.
Επίσης είχαμε σχεδόν 3.500 τραυματίες. Ήταν αυτή η σχολαστικά σχεδιασμένη μακροχρόνια κίνηση μια γεωστρατηγική επιτυχία ; Σύμφωνα με τους συναδέλφους από το εξωτερικό όχι. Αντιθέτως σε προσωπικό επίπεδο έχω αναφέρει ότι στον υβριδικό πόλεμο το Ισραήλ με αυτή την ενέργεια έδειξε ότι είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο.
Μετά το τρομερό χτύπημα οι κορυφαίοι αξιωματούχοι της Χεζμπολάχ αντικαταστάθηκαν. Το αντάρτικο σύστημα επέστρεψε στο σημείο ισορροπίας του. Αυτή η καλά σχεδιασμένη επιχείρηση η οποία προετοιμάστηκε από την Μοσάντ, ήταν μια στρατηγική αποτυχία σύμφωνα με ξένους αναλυτές. Επιπλέον δημιούργησε μάρτυρες και ώθησε ανώτερους αξιωματούχους της Χεζμπολάχ να βελτιώσουν την προστασία τους. Σημαντικές νέες δυνατότητες υβριδικού πολεμου αναδύονται, μέσα από αποδεδειγμένες τεχνικές δεξιότητες, ιδίως από την πλευρά της Μοσάντ, καθώς έχουμε μια σταδιακή μείωση της στρατιωτικής αποτελεσματικότητας επί του εδάφους καιαξιοποίηση της στρατηγικής νοημοσύνης.
Ο πόλεμος με το Ιράν ξεκινά την 1η Απριλίου 2024, όταν το Ισραήλ βομβαρδίζει το Ιρανικό προξενείο στην Δαμασκό, σκοτώνοντας τον Ταξίαρχο Μοχάμεντ Ρεζά Ζαχεντί. Σε απάντηση το Ιράν εξαπολύει επίθεση εναντίον του Ισραήλ τη νύχτα της 13ης προς 14η Απριλίου, συνδυάζοντας πολλά drones, πυραύλους κρουζ και βαλλιστικούς.
Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των βλημάτων αναχαιτίζεται από Αμερικανικές-Βρετανικές, Γαλλικές και τις ισραηλινές αεράμυνες. Ωστόσο ορισμένοι βαλλιστικοί πύραυλοι διαπερνούν τον Θόλο Iron Dome χτυπώντας κυρίως την αεροπορική βάση Νεβατίμ στην έρημο Νεγκέβ. Όλα αυτά επιβεβαιώνονται από βίντεο της επίθεσης που εμφανίστηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και από δορυφορικές εικόνες που δημοσιεύθηκαν τον Οκτώβριο του 2024.
Παρά τις αποδεδειγμένες αποτυχίες του Ιron Dome και τους μακροχρόνιους ισχυρισμούς του Ιράν ότι κατέχει μεγάλο αριθμό υπερηχητικών πυραύλων, το Ισραήλ σχεδίασε μια επίθεση στο Ιράν. Για μια ακόμη φορά βλέπουμε έναν συνδυασμό υψηλή τεχνολογία και έλλειψης στρατηγικής σκέψης. Αυτή η σχολαστικά σχεδιασμένη, μεμονωμένη επιχείρηση βασίστηκε σε μια λανθασμένη στρατηγική. Η ιδέα ότι η φιλελεύθερη αντιπολίτευση θα ανέτρεπε το καθεστώς μετά την επίθεση ήταν απλώς ανόητη.
Συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Ο Ιρανικός λαός ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων συσπειρώθηκε πίσω από το καθεστώς. Μόλις το στοιχείο του αιφνιδιασμού δεν υπήρχε και παρά τις ζημιές- απώλειες που υπέστη το Ιράν κατά την διάρκεια αυτής της αρχικής επίθεσης, εξαπέλυσε μια σειρά επιθέσεων στο Ισραήλ σύμφωνα με ένα εξαιρετικά έξυπνο και αξιοσημείωτα αποτελεσματικό στρατηγικό σχέδιο στόχευσης. Εξανάγκασε το Ισραήλ να ζητήσει βοήθεια από τις Ηνωμένες Πολιτείες για τον τερματισμό των εχθροπραξιών
Το Κράτος του Ισραήλ υφίσταται επί του παρόντος μια τριπλή κατάρρευση ηθική, δημογραφική και στρατιωτική. Στο οικονομικό μέτωπο ο αέναος πόλεμος (Γάζα-Δυτική Όχθη, Λίβανος, Συρία) που διεξάγει το Ισραήλ επιβαρύνει την οικονομία της χώρας και το εισόδημα των νοικοκυριών. Το κλείσιμο της Ερυθράς Θάλασσας από τους Χούθι της Υεμένης έχει προκαλέσει την πτώχευση του λιμανιού Εϊλάτ. Οι Ιρανικές επιθέσεις στο λιμάνι και το διυλιστήριο της Χάιφα έχουν επιδεινώσει την κατάσταση.
Η γενοκτονία που διαπράχθηκε στην Λωρίδα της Γάζας προκαλεί ηθική κατάρρευση του Ισραήλ και παγκόσμια κατακραυγή. Διεθνώς το Ισραήλ έχει χάσει κάθε αξιοπιστία, σεβασμό και υποστήριξη από τους πληθυσμούς σε όλο τον κόσμο, ιδίως από τους νέους Αμερικανούς, τόσο Δημοκρατικούς όσο και Ρεπουμπλικάνους παρά την εντατική φιλοσιωνιστική προπαγάνδα. Εσωτερικά ο αριθμός των αυτοκτονιών και των λιποταξιών μεταξύ των Ισραηλινών στρατιωτών εκτοξεύεται στα ύψη. Αυτή η ηθική κατάρρευση οδηγεί σε δημογραφική κατάρρευση.
Περίπου 1,5 εκατομμύριο Εβραίοι έχουν μεταναστεύσει από το Ισραήλ από την έναρξη της γενοκτονίας στην Γάζα, χωρίς πρόθεση επιστροφής Η κοσμική καρδιά της χώρας μεταναστεύει. Μηχανικοί, γιατροί, δάσκαλοι, ερευνητές, νέες οικογένειες που διατηρούν το κράτος σε καθημερινή βάση και διασφαλίζουν τη σταθερότητα της κοινωνίας εγκαταλείπουν το Ισραήλ. Πρόκειται για μια έκρηξη δεξιοτήτων εμπειρογνωμοσύνης- νοημοσύνης. Το κέντρο βάρους της κοινωνίας μετατοπίζεται προς την ακροδεξιά.
Στο στρατιωτικό μέτωπο οι πρόσφατες συγκρούσεις έδειξαν ότι το Ισραήλ είναι υπερδύναμη αποτελεί έναν ακόμη μύθο που κατέρρευσε. Η στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ κρατά ζωντανό το σιωνιστικό καθεστώς. Το Ιράν και η Υεμένη διαθέτουν πλέον υπερηχητικούς πυραύλους που τα Ισραηλινά-Αμερικανικά συστήματα αεράμυνας, τα οποία δεν μπορούν να αναχαιτίσουν ολοκληρωτικά. Όλοι αυτοί οι πόλεμοι γίνονται γιατί στόχος του Bibi είναι η δημιουργία του «Μεγάλου Ισραήλ».
Το μεγάλο Ισραήλ εκτείνεται από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη, συμπεριλαμβανομένου του νότιου Λιβάνου και της Συρίας. Αυτό δεν θα συμβεί επειδή η δημογραφική παρακμή του Ισραήλ εμποδίζει αυτόν τον στόχο. Απλώς δεν θα υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι για να κατοικηθεί μια τόσο τεράστια περιοχή. Μόνον με Αμερικανική βοήθεια θα δημιουργηθεί και θα πραγματοποιηθεί το Μεγάλο Ισραήλ.
Ο Bibi παγιδευμένος στην εσχατολογία της Παραποιημένης Παλαιάς Διαθήκης και τα προσωπικά συμφέροντα, δίνει προτεραιότητα στην πολιτική του επιβίωση έναντι του έθνους του οποίου ηγείται. Αποφεύγει τις ποινικές κυρώσεις παραμένοντας στην εξουσία και κρατώντας το Ισραήλ σε πόλεμο. Σε αυτό το πλαίσιο η έκκληση του Ντόναλντ Τραμπ προς τον Ισραηλινό πρόεδρο Ισαάκ Χέρτζογκ να δώσει χάρη στον Νετανιάχου ακόμη και πριν κληθεί στο δικαστήριο, δεν είναι καθόλου τυχαία. Βασικός πυλώνας του Ισραήλ οι ΗΠΑ. Εάν το Ισραήλ πολεμούσε μόνο του το Ιράν , οι πιθανότητες να νικήσει είναι λίγες.
Ειδικά μετά τον πόλεμο των 12 ημερών το Ιράν έχει εντοπίσει τις αδυναμίες του που είναι η αντικατασκοπεία και αεροπορική- αντιαεροπορική άμυνα. Οι μέτοχοι στον γεωπολιτικό άξονα 888 με την υποστήριξη των συμμάχων Ρωσία-Κίνα, διορθώνουν τις αδυναμίες τους. Επιπροσθέτως ισχυρίζονται ότι διαθέτουν μεγάλο αριθμό υπερηχητικών πυραύλων επόμενης γενιάς.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΙΣΡΑΗΛ.
Ένας νέος γεωπολιτικός διάδρομος σχηματίζεται συνδέοντας τα κατεχόμενα Υψίπεδα του Γκολάν με την νοτιοανατολική Συρία και εκτείνεται προς τα Ιρακινά σύνορα. Με βάση αυτά τα επεκτατικά σχέδια για το Μεγάλο Ισραήλ θα πρέπει να δούμε πως επηρεάζεται και πόσο κινδυνεύει η Κύπρος. Αυτός ο γεωγραφικός-γεωπολιτικός διάδρομος που δημιουργεί το Ισραήλ ονομάζεται Δαυίδ. Η συγκεκριμένη διαδρομή δεν είναι απλώς ένα στρατιωτικό πέρασμα, αλλά ένα γεωστρατηγικό θεμέλιο μιας πολύ ευρύτερης περιφερειακής επέκτασης στα πλαίσια του Μεγάλου Ισραήλ.
Για τον Bibi η επέκταση στην Συρία αποτελεί ένα υπολογισμένο βήμα προς την αναδιαμόρφωση της Μέσης Ανατολής. Αποτελεί θεμέλιο λίθο για το Μεγάλο Ισραήλ. Συνεπώς θα πρέπει να αναρωτηθούμε τι ρόλο θα διαδραματίσει η Κύπρος στα γεωπολιτικά σχέδια του Μεγάλου Ισραήλ ;
Ο Διάδρομος του Δαυίδ αντιπροσωπεύει την εγκατάσταση ενός μόνιμου Ισραηλινού γεωπολιτικού άξονα στην Μέση Ανατολή. Χρησιμεύει ως εφαλτήριο για το σχέδιο του Μεγάλου Ισραήλ, ένα επεκτατικό δόγμα που οραματίζεται τον κατακερματισμό όλων των γειτονικών κρατών σε μικρότερες διαιρεμένες και αποδυναμωμένες οντότητες. Μέσω ελέγχου αυτού του διαδρόμου, το Ισραήλ θέτει τις βάσεις για μακροπρόθεσμη επιρροή-εξουσία. Η Νότια Συρία με την κατακερματισμένη κυριαρχία και την ξένη στρατιωτική παρουσία όπως και η κατεχόμενη Κύπρος, δημιουργούν τις ιδανικές συνθήκες για την ολοκλήρωση των σχεδίων αυτών.
Η αυξανόμενη δραστηριότητα του Ισραήλ δεν έχει ως στόχο την απόκρουση απειλών ή την υπεράσπιση των μειονοτήτων των Δρούζων. Στόχος είναι ο γεωπολιτικός συντονισμός για την επίτευξη του μεγάλου σκοπού. Ο επόμενος στόχος θα είναι το Ιράκ και το Ιράν. Η επέκταση στην Μαρτυρική Συρία δεν είναι είναι ο μόνος στόχος του Bibi. Οι πραγματικοί στρατηγικοί στόχοι βρίσκονται ανατολικά, βόρεια και δυτικά. Συγκεκριμένα, το Ισραήλ επιδιώκει να διεισδύσει στα σιιτικά θρησκευτικά και πολιτικά οχυρά της Νατζάφ και της Καρμπάλα, τα οποία χρησιμεύουν ως κεντρικά κέντρα αντίστασης στην ισραηλινή και δυτική επιρροή στο Ιράκ.
Η αποσταθεροποίηση αυτών των κέντρων θα μεταβάλει την ισορροπία δυνάμεων στο Ιράκ και κατ' επέκταση τον ευρύτερο άξονα αντίστασης. Για να το πετύχει αυτό οι Ισραηλινοί βασίζονται σε δυνάμεις πληρεξουσίων, κυρίως σε υπολείμματα του ISIS που επιχειρούν από την ελεγχόμενη από τις ΗΠΑ βάση Tanf.
Αυτές οι ομάδες έχουν σκοπό να πυροδοτήσουν θρησκευτικές συγκρούσεις και να διασπάσουν την Ιρακινή ενότητα. Με τον διάδρομο να πλησιάζει την στρατηγική τριμερή περιοχή μεταξύ Ιορδανίας, Ιράκ και Συρίας, το Ισραήλ θα έχει την ικανότητα να διοχετεύει πράκτορες, όπλα, βία-χάος πέρα από τα Ιρακινά σύνορα με σχετική ευκολία. Κύπρος-Ιορδανίας προσφέρει στο Ισραήλ μια ασφαλή νότια ζώνη ασφαλείας, διασφαλίζοντας ότι παραμένει προστατευμένο ενώ αποσταθεροποιεί Ιράν και Ιράκ Ιράκ. Πέρα από τις άμεσες επιπτώσεις στην Συρία και το Ιράκ ο Διάδρομος του Δαυίδ προσφέρει ένα μεγάλο γεωπολιτικό πλεονέκτημα έναντι του Ιράν. Ο διάδρομος δίνει πρόσβαση σε αεροπορικές οδούς για πληροφορίες και πιθανές στρατιωτικές επιθέσεις βαθύτερα στο Ιρανικό έδαφος. Συλλογή πληροφοριών επί εδάφους, με δίκτυα που εξαπλώνονται από την Συρία στο Ιράκ και πιθανώς στο δυτικό Ιράν.
Μια πλατφόρμα για την παρακολούθηση-διακοπή του τόξου αντίστασης που εκτείνεται από την Τεχεράνη μέσω της Βαγδάτης και της Δαμασκού έως την Βηρυτό, με στηρίγματα την Κύπρο και την Ιορδανία. Ο έλεγχος αυτού του διαδρόμου δίνει στο Ισραήλ άνευ προηγουμένου εμβέλεια σε εχθρικά εδάφη χωρίς να ξεκινήσει άμεσα πολεμικές δραστηριότητες.
Το Ισραήλ επεκτεινόμενο στην Συρία και το Ιράκ, επιδιώκει πραγματοποιήσει νέους συσχετισμού δυνάμεων στην Μέση Ανατολή. Με τους αντιπροσώπους του στις θέσεις τους, τις δυνατότητες πληροφοριών του να αυξάνονται και τον διάδρομό του να επεκτείνεται, το Ισραήλ δεν υπερασπίζεται πλέον απλώς τα σύνορά καθώς ήδη ξεκίνησε να τα επαναπροσδιορίζει. Ο υπουργός Οικονομικών του Ισραήλ, Μπεζαλέλ Σμότριτς, παραδέχτηκε τον στόχο του για ένα κράτος που θα περιλαμβάνει όλα τα Παλαιστινιακά εδάφη την Συρία, για την δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ. Σε μια συνέντευξη για ένα ντοκιμαντέρ που παρήχθη και προβλήθηκε από το γαλλόφωνο κανάλι Arte με τίτλο «Ισραήλ Εξτρεμιστές στην εξουσία, ο Σμότριτς δήλωσε ότι «θέλω ένα κράτος που να λειτουργεί σύμφωνα με τις αξίες του Εβραϊκού λαού».
Στη συνέχεια τέθηκε το ερώτημα εάν το Ισραήλ στοχεύει να επεκτείνει την κυριαρχία του, η οποία επί του παρόντος «ξεκινά από την Μεσόγειο θάλασσα και καταλήγει στον Ιορδάνη ποταμό. Ο Σμότριτς δήλωσε ότι το μέλλον της Ιερουσαλήμ είναι να επεκταθεί στη Δαμασκό. Το ντοκιμαντέρ στην συνέχεια περιέγραφε λεπτομερώς το σχέδιο του Ισραηλινού υπουργού Οικονομικών και εκείνο άλλων εξτρεμιστών και δεξιών Ισραηλινών για επέκταση του ισραηλινού κράτους στην Ιορδανία, τον Λίβανο, την Αίγυπτο, την Συρία, το Ιράκ και την Σαουδική Αραβία. Είναι δυνατόν να μην περιλαμβάνετε σε αυτά τα σχέδια η υψίστης γεωστρατηγικής σημασίας Κύπρος ;
Τα σχόλιά έγιναν σε μια εποχή που το Ισραήλ Βομβάρδιζε τον Λίβανο και πραγματοποιούσε την χερσαία εισβολή, με πολλές παράνομες ομάδες εποίκων να υποστηρίζουν την παραμονή των ισραηλινών δυνάμεων στον Λίβανο και τον εποικισμό της χώρας. Έχουν καταβληθεί σταθερές προσπάθειες σε αυτό το μέτωπο, όπως για παράδειγμα ένα παιδικό βιβλίο που εκδόθηκε πρόσφατα για την ισραηλινή κατοχή του Λιβάνου.
Οι απόψεις κυβερνητικών προσωπικοτήτων όπως ο Σμότριτς, καθώς και η σημαντική βάση υποστήριξής τους, πυροδοτούν ολοένα και περισσότερο ανησυχίες ότι το Τελ Αβίβ θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει τον στόχο της επέκτασης του ισραηλινού εδάφους στη Μέση Ανατολή μέσω της κατάκτησης των γύρω κρατών. Φαίνεται δύσκολο να το φανταστεί κανείς όμως έχει ήδη ξεκινήσει.
Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού και πιστοί του Savaziou. ξεκίνησαν ήδη το σχέδιο επέκτασης που αναμένεται σύντομα να οδηγήσει στην προσάρτηση της Συριακής πρωτεύουσας. Για αυτό είχαμε και τον πόλεμο στην Συρία με την ενεργή συμμετοχή και του Ισραήλ. Ο γεωοικονομικός διάδρομος Ινδίας-ΗΑΕ-Νότια Αφρικής-Ισραήλ-Ευρώπης, που έχει ανακοινωθεί στην σύνοδο κορυφής της G-20 στο Δελχί, είχε ως στόχο να « ανταγωνιστεί τον Νέο Δρόμο του Μεταξιού της Κίνας. Ένας από τους στόχους του πολέμου δώδεκα ημερών ενάντια στο Ιράν, τον οποίο διεξήγαγαν Ισραήλ-ΗΠΑ (Γεωπολιτικός άξονας 666) εναντίον του Ιράν που είναι μέλος του γεωπολιτικού άξονα 888, ήταν να περιορίσουν-εκμηδενίσουν το γεωοικονομικό σταυροδρόμι της χώρας.
Για όσους δεν γνωρίζουν το Ιράν μετά την Ρωσία-Κίνα θεωρείται η ψυχή των BRICS και του άξονα 888. Ο πόλεμος εναντίον των Ιρανών έγινε με στόχο την αποσύνδεση από τον δρόμο του Μεταξιού με την Κίνα όσο και από τον Διεθνή Διάδρομο Μεταφορών, ο οποίος εκτείνεται από την Ρωσία μέσω Αζερμπαϊτζάν-Ιράν προς την Ινδία. Η Μέση Ανατολή βρίσκεται στην δίνη μιας σύγκρουσης γεωοικονομικών διαδρόμων μεταξύ των υπερδυνάμεων (ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα) που θα καθορίσουν την ηπειρωτική συνδεσιμότητα Ασίας-Μέσης Ανατολής (συμπεριλαμβανομένης της Αφρικής) και Ευρώπης. Ταυτόχρονα, η περιφερειακή δύναμη Ισραήλ, υποστηριζόμενη από τον Τραμπ όπως ποτέ άλλοτε στην ιστορία των ΗΠΑ, επιδιώκει να επιβάλει τον «Διάδρομο του Δαβίδ» της. το οποίο στοχεύει στην σύνδεση των δύο εθνοτικών και θεολογικών συμμάχων του: των Δρούζων και των Κούρδων της βορειοανατολικής Συρίας (περιοχή Ροζάβα).
Έχει κάθε συμφέρον ο Bibi να κάνει Γιουγκοσλαβία την Μέση Ανατολή, προκειμένου να διαμελίσει κάθε χώρα και να την ελέγξει καλύτερα. Στόχος του Διαδρόμου του Δαβίδ είναι να τοποθετήσει το Ισραήλ στα σύνορα με το Ιράκ, ώστε να διασπαστεί το κράτος σε τρία μέρη. Η διάσπαση του Ιράκ θα γίνει με σκοπό να φτάσει στα Ιρανικά σύνορα για να καταφέρει ισχυρά πυρηνικά πλήγματα.
Ο πρωθυπουργός Νετανιάχου με τον Σύρο πραξικοπηματία Αλ-Τζολάνι στην Συριακή κυβέρνηση, έναν επαγγελματία αποκεφαλιστή – καταδικασμένο από τις Ηνωμένες Πολιτείες ως ηγέτης της Αλ Κάιντα-Νταές, έχει βρεί έναν από τους καλύτερους συμμάχους του. Σήμερα Ο Τζολάνι είναι καθαγιασμένος ως ήρωας από την Ευρώπη και την Ουάσινγκτον, ως ο άνθρωπος που εξοντώνει αδιακρίτως τις μειονότητες των Αλαουιτών, των Χριστιανών και των Δρούζων στην Μαρτυρική Συρία.
Το Ισραήλ έχει ήδη καταστρέψει το Υπουργείο Άμυνας στην Δαμασκό, αναγκάζοντας τον αποκεφαλιστή Αλ-Τζουλάνι να φύγει με την οικογένειά του στη βόρεια περιοχή του Ιντλίμπ, υπό τουρκική προστασία. Αραβικά και τουρκικά μέσα ενημέρωσης έχουν αρχίσει να αποκαλύπτουν το σχέδιο του Ισραήλ και τον «Διάδρομο του Δαβίδ», που στοχεύει στην ενσωμάτωση όσο το δυνατόν περισσότερων από τις διαμελισμένες χώρες στις «Συμφωνίες του Αβραάμ». Στο σημείο αυτό να υπενθυμίσω ότι και η Κύπρος είναι ένα διαμελισμένο κράτος.
Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι ο Βιβλικός Αβραάμ είναι αποδεκτός και από τις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες, καταγόταν από την Ουρ, 16 χιλιόμετρα από τον ποταμό Ευφράτη και αργότερα μετανάστευσε σε αυτό που είναι σήμερα γνωστό ως Ισραήλ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η σημαία του Ισραήλ διαθέτει δύο μπλε ρίγες που αντιπροσωπεύουν τα δύο ποτάμια, τον Νείλο και τον Ευφράτη, τα σύνορα του Μεγάλου Ισραήλ. Ένα εσχατολογικό Ταλμουδικό έργο του Bibi Νετανιάχου, πολωνικής καταγωγής και του οποίου το αρχικό επώνυμο είναι Μιλεϊκόφσκι. O πατέρας του Bibi ήταν συνεργάτης του Γιαμποτίνσκι, ενός δογματικού του σιωνιστικού αναθεωρητισμού.
Οι Κούρδοι της βορειοανατολικής Συρίας, σύμμαχοι του Ισραήλ, βρίσκονται στην λεκάνη του Ευφράτη, του μεγαλύτερου ποταμού στη Νοτιοδυτική Ασία, μήκους 2.800 χιλιομέτρων, ο οποίος πηγάζει από την Τουρκία, διασχίζει την Συρία και το Ιράκ. Χάρη στην προσάρτηση της περιοχής των Δρούζων στα Υψίπεδα του Γκολάν και την νέα διείσδυσή της γύρω από το όρος Ερμών, το Ισραήλ απέχει 10 χιλιόμετρα από την Δαμασκό μετά την πτώση του Ασάντ !!! Στην πρωτεύουσα της Συρίας στην οποία ο υπουργός Οικονομικών της, Μπεζαλέλ Σμότριτς απαιτεί να εισβάλει.
Η ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΣΥΡΙΑ ΤΟΥ ΑΣΑΝΤ ΗΤΑΝ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΙΣΡΑΗΛ.
Η αιματοβαμμένη Συρία δέχτηκε πολλαπλές επιθέσεις από Τουρκία, Ισραήλ, ΗΠΑ, Ευρωπαϊκή Ένωση-Ελλάδα, τα Αραβικά-δικτατορικά καθεστώτα μαζί με το δολοφονικό εμπάργκο από την “πολιτισμένη” δύση, χωρίς την έγκριση του ΟΗΕ.
Παρά τις τρομερές αντιξοότητες, οι ηρωικοί Σύριοι, παρέμειναν στις επάλξεις, αδέσποτοι και υπερήφανοι, για να υπερασπιστούν τις δύο μεγαλύτερες ανθρώπινες-διαχρονικές αξίες, την ελευθερία, και την αξιοπρέπεια. Η μεγάλη πατριωτική Συρία του Μπασάρ Αλ Ασσάντ απέρριψε το νεοταξικό σχέδιο “Αραβική Άνοιξη”, το οποίο είχε ως στόχο την εγκαθίδρυση της κυριαρχίας του Ισραήλ στην περιοχή.
Το Ισραήλ επιθυμεί να επεκτείνει την απόλυτη κυριαρχία του στην Ανατολική Μεσόγειο για ενεργειακούς λόγους με την ευλογία και την πλήρη υποστήριξη της Αμερικής. Για αυτό συμμετείχαν οι Ισραηλινοί στον πόλεμο της Συρίας, ενάντια στον φιλέλληνα Ασσάντ. Η επιτυχία αυτού του επικίνδυνου-νεοταξικού σχεδίου, προϋποθέτει τον διαμελισμό και την διαίρεση των κρατών της περιοχής. Αμέσως μετά θα ακολουθήσουν γενοκτονίες, εκτοπισμός-εξαθλίωση και η εκμετάλλευση προκειμένου να επιβάλουν την κυριαρχία και την εκμετάλλευση, επί του πλούτου αυτών των εθνών. Οι Ισραηλινοί δεν συγχώρησαν, στην αδούλωτη Συρία του Ασσάντ, την υποστήριξή προς τον δίκαιο αγώνα του Παλαιστινιακού λαού.
Επίσης οι Αμερικανοί και το Ισραήλ έχουν μεγάλο μίσος κατά της Συρίας λόγω της υποστήριξης προς την εθνική αντίσταση του Λιβάνου, η οποία προκάλεσε μια συντριπτική ήττα κατά της Ισραηλινής επεκτατικότητας. Με την απελευθέρωση εδαφών του Λιβάνου από την Ισραηλινή κατοχή, οι Σύριοι επέτυχαν μια σημαντική νίκη εις βάρος των Ισραηλινών δυνάμεων, κατά την διάρκεια της εισβολής του Ισραήλ, στον Λίβανο το 2006.
Η παγκοσμιοποίηση επιθυμούσε να ανατρέψει την πατριωτική-Συριακή κυβέρνηση με τα πιστά και εξαρτημένα από αυτήν κράτη της περιοχής, με κορωνίδα την Τουρκία, καθώς και τα καθεστώτα της απόλυτης μοναρχίας, των χωρών του Κόλπου, όπως είναι η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και άλλα. Οι Σύριοι του Ασσάντ, οι Ρώσοι με ερωτηματικό και οι Ιρανοί πολέμησαν υπέρ της Ελευθερίας και των Aξιών του παγκόσμιου πολιτισμού. Εφόσον με τις ευλογίες του Πούτιν επικράτησαν οι αντίπαλοι του Ασάντ και ο Ερντογάν κατέκτησε την Συρία, τότε η ανθρωπότητα και ειδικά η Ελλάδα θα πληρώσει τεράστιο τίμημα, καθώς θα είμαστε για πάντα υποτελείς της νέας-Διονυσιακής τάξης πραγμάτων και της νέας Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Μικρότερο κόστος θα έχουν η Ρωσία και η Κίνα. Εάν όμως επικρατούσαν οι Ρώσοι-Σύριοι τότε η νέα τάξη και ο Ερντογάν θα έχουν δεχτεί το πιο καθοριστικό πλήγμα, σχετικά με την αναβίωση του παγκόσμιου κράτους.
Η Συρία του Μπασάρ αλ Ασάντ υποστήριζε την Παλαιστίνη και αυτό αποτελούσε μια ακόμη αιτία για την ανατροπή της νόμιμης Συριακής κυβέρνησης. Βασική επιδίωξη των νεοταξιτών ήταν ο διαμελισμός της Συρίας, η αρπαγή του ορυκτού πλούτου, η αλλαγή των συνόρων, ο εμφύλιος μεταξύ Χριστιανών-Μουσουλμάνων και πιθανόν η δημιουργία ενός φιλοισραηλινού Κουρδικού κράτους ως προπύργιο στον Τουρκικό επεκτατισμό. Οι ναζιστικές κυβενήσεις του Ισραήλ χωρίς να δέχονται επίθεση από την Συρία, συνεχίζουν μέχρι και σήμερα τους τακτικούς βομβαρδισμούς και την επέλαση σε Συριακά εδάφη. Δεν σταμάτησαν ούτε κατά την διάρκεια των φονικών σεισμών να βομβαρδίζουν (Φεβρουάριος 2023) !!!
Οι βομβαρδισμοί λάμβαναν-λαμβάνουν χώρα με την προκλητική αδιαφορία του ΟΗΕ και των δυτικών διεθνών οργανισμών-κρατών που μονίμως ήταν ενάντια στην νόμιμη κυβέρνηση της Δαμασκού (Ασάντ). Το πρόβλημα των δυτικών είναι ότι ο "κακός δικτάτορας" Assad αντιστάθηκε στους στους γεωπολιτικούς-γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς του Ισραήλ και υποστηρίζει Λίβανο-Παλαιστίνη και Ιράν. Δυστυχώς όμως ο επί οκτώ χρόνια πλανητάρχης Βλαντιμίρ Πούτιν, δεν εμπόδισε το Ισραήλ από τις δολοφονικές επιθέσεις εις βάρος της Συρίας. Η μαχητικότητα του Συριακού έθνους η πίστη σε αξίες και ιδανικά που απορρίπτουν οι δυτικές κοινωνίες έδιναν το μεγάλο πλεονέκτημα στους Σύριους σε συνδυασμό με την Ρωσική-στρατιωτική παρουσία.
Το σχεδιασμένο ναζιστικό έγκλημα στην Συρία επιβεβαιώθηκε και από τα αρχεία Wikileaks, με την επικοινωνία των στελεχών της πρεσβείας των ΗΠΑ και του Υπουργείου Εξωτερικών της Αμερικής. Η συνομωσία Ισραήλ-ΗΠΑ επικυρώθηκε δημόσια με δηλώσεις του Μπάιντεν στο Τελ Αβίβ το 2022. Αυτή η πλεκτάνη επιβεβαιώθηκε ξεκάθαρα μεταξύ άλλων και από τους πιο γνωστούς γεωπολιτικούς-γεωστρατηγικούς Mearsheimer και Walt όταν έγραψαν το άρθρο "Τhe pro-Israel lobby and American Foreign Policy". Αυτή η συμπαιγνία είναι εμφανής και ότι κορυφαία στελέχη των ΗΠΑ παρουσιάζονται στην παγκόσμια λίστα με τους κορυφαίους Ισραηλινούς της Jerusalem Post (Blinken, Sherman, Janet Yellen, Zelensky).
Σχετικά με την κατάσταση στην Συρία αναφέρουν συνάδελφοι από το εξωτερικό : "Για να κατανοήσουμε την πραγματικότητα αυτού που μόλις συνέβη στη Συρία, με την πτώση της κυβέρνησης του Μπασάρ αλ Άσαντ που εκχωρεί την ηγεσία της χώρας στην φρεσκοξυρισμένη ισλαμιστική ψευδοτρομοκρατική νεοομάδα, που μετονομάστηκε HTS ( Hay'at Tahrir al-Sham) , θα το αναφέρω μόνο μια φορά!, Πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε το πραγματικό ζήτημα που κρύβεται πίσω από την Συρία στην γεωπολιτική σκακιέρα. «Όποιος ελέγχει το πετρέλαιο, ελέγχει τον κόσμο».
Το έργο του Μεγάλου Ισραήλ που δημοσιεύτηκε το 1982 από τον πρώην Σιωνιστή αξιωματούχο Oded Yinon έχει τις ρίζες του πολύ πιο πίσω, στις αρχές του 20ου αιώνα. Μια χώρα «Nile to Eufrates» θα περιλάμβανε τον Λίβανο, την Ιορδανία, τη Συρία, το Κουβέιτ, το μισό Ιράκ, το ένα τρίτο της Σαουδικής Αραβίας και το Σινά της Αιγύπτου.
Η εξύψωση του Ισραήλ δεν ήταν ποτέ κάτι μεσσιανικό, αλλά ήταν πάντα ένα παγκοσμιοποιητικό σχέδιο των διεθνών τραπεζών για να μονοπωλήσουν το πετρέλαιο της Αραβικής Χερσονήσου, να έχουν τον έλεγχο της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν το κατάλαβε πολύ καλά και για αυτό παρενέβη ενώπιον των «τρομοκρατών» στην πληρωμή της Δύσης στη Συρία, τον Σεπτέμβριο του 2015."
Η Συρία ήταν το τελευταίο προπύργιο που εμπόδιζε το σχέδιο σχετικά με την δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ. Από το 2015, ο έλεγχος του Τσάρου Πούτιν στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου έχει αυξηθεί σημαντικά καθώς το Ιράν, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα προσχώρησαν στην εναλλακτική συμμαχία BRICS. Επίσης στην οικονομική-γεωστρατηγική ένωση συμμετέχουν η Βενεζουέλα, η Αλγερία, η Νιγηρία και Ινδονησία. Για αυτό θα έπρεπε οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού να στείλουν ένα ισχυρό μήνυμα σε άλλες τριτοκοσμικές χώρες με την πτώση της Συρίας .
Η ευρεία άγνοια για το τι πραγματικά διακυβεύεται στο Μεγάλο Ισραήλ εξηγεί γιατί κανείς δεν καταλαβαίνει τι πραγματικά συνέβη στην Συρία. Οι περισσότεροι αναλυτές πιστεύουν πραγματικά στην αφήγηση ενός «μεσσιανικού σχεδίου» από τους παράγοντες της Διονυσιακής κουλτούρας, οι οποίοι καθοδηγούνται από το ιερό βιβλίο του Νετανιάχου. Oι ελίτ που έχουν χρησιμοποιήσει διαφορετικά θρησκευτικά δόγματα για να χειραγωγούν τους ανθρώπους για γενιές κάνουν μόνο μεσσιανικά project στις ειδήσεις. Στην πραγματικότητα για το Ισραήλ υπάρχει μόνο για το πετρέλαιο, πιο πολύτιμο από τον χρυσό και το τύπωμα χρήματος.
Όπως αναφέρει συνάδελφος του εξωτερικού : "Δεν μπορείς να λειτουργείς έναν βενζινοκινητήρα γεμίζοντάς τον με πράσινα χαρτονομίσματα. Αν πουλάς πετρέλαιο, η χώρα σου γίνεται πλουσιότερη, αν το αγοράζεις, πλουτίζεις τους εχθρούς σου. Είναι απαραίτητο να αποφασιστεί η προσφορά και οι τιμές. Εάν η Αμερική δεν ελέγχει την τιμή, θα συνεχίσει να εκτελεί την ακριβή λειτουργία της με ζημία."
Το Μεγάλο Ισραήλ είναι ένα σχέδιο αιώνων για τον έλεγχο του πετρελαίου της Μέσης Ανατολής. Στόχος ο έλεγχος της παγκόσμιας οικονομίας. Ο κόσμος θα αλλάξει γρήγορα το τις δύο επόμενες δεκαετίες. Το Ισραήλ συγκεντρώνει τα στρατεύματά του στα Υψίπεδα του Γκολάν και βομβαρδίζει την Συρία, ενώ η Τουρκία είναι η μόνη χώρα που κυριαρχεί ολοκληρωτικά στην Συρία. Ρωτήστε όλους εκείνους που ισχυρίζονται ότι το Ισραήλ είναι ο μεγάλος νικητής από την πτώση του Άσαντ γιατί ακόμη βομβαρδίζει την Συρία ; Στην πραγματικότητα το Ισραήλ βρίσκεται σε αγώνα δρόμου ενάντια στον χρόνο για κατακτήσει την Συρία.
Ο BIBI ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΜΙΜΗΘΕΙ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΑΙ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ. Στην παγκόσμια ιστορία ιστορία ελάχιστες περιοχές υπήρξαν τόσο κρίσιμες-επικίνδυνες και καθοριστικές όσο η Περσία-Μέση Ανατολή. Εκεί κρίθηκε το μέλλον του Ελληνισμού και η συνέχεια του μέχρι σήμερα. Βρισκόμενη στο σταυροδρόμι αυτοκρατοριών από την Μεσόγειο έως την Κεντρική Ασία, η Περσία έχει γίνει μάρτυρας της πορείας των διάφορων κατακτητών. Τα Περσικά εδάφη έχουν μεταμορφώσει ή καταστρέψει διάφορα έθνη. Για αυτό μεταξύ άλλων θεωρείται η Περσία (Σημερινό Ιράν), τεράστιας γεωπολιτικής σημασίας.
Σε αντίθεση με το Αφγανιστάν η Περσία θεωρείται κομβικής σημασίας καθώς έχει τις ρίζες της σε μια βαθύτερη και μακρόχρονη ιστορία. Από τον Μέγα Αλέξανδρο και τον Μέγα Ηράκλειο μέχρι τους απογόνους του Τζένγκις Χαν, το βρετανικό και ρωσικό «Μεγάλο Παιχνίδι», η Περσία υπήρξε το πεδίο δοκιμών όπου τα όνειρα για αυτοκρατορίες έσβησαν.
Η Κληρονομιά των Αχαιμενιδών.
Η Περσία δεν ήταν απλώς ο στόχος αυτοκρατοριών. Ήταν η πρώτη παγκόσμια-Διονυσιακή αυτοκρατορία. Η Αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών ιδρύθηκε από τον Κύρο, εκτεινόταν από την κοιλάδα του Ινδού μέχρι το Αιγαίο Πέλαγος. Ήταν ένα μοντέλο αυτοκρατορικής-Διονυσιακής διοίκησης, ανοχής και υποδομής. Αλλά το η αποδοχή των Διονυσιακών αξιωμάτων και οι επιθέσεις στην Ελλάδα κατά την αρχαία και την μεσαιωνική περίοδο θα γινόταν η αχίλλειος πτέρνα της.
Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος εισέβαλε στην Περσία το 334 π.Χ., έθεσε υπό αμφισβήτηση τον παγκόσμιο Διονυσιακό πολιτισμό που υπηρέτησε με τόσο πάθος η Μητέρα του Ολυμπιάδα. Αν και νίκησε τον Δαρείο Γ΄ και έκαψε την Περσέπολη σε μια συμβολική πράξη κατάκτησης, η Περσία δεν εξαφανίστηκε. Αντίθετα διέλυσε Αλέξανδρο. Η αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου διαμελίστηκε όμως η Περσία επέζησε και επανήλθε πιο δυναμικά την μεσαιωνική περίοδο με την δυναστεία των Σασσανιδών !!!
Καθώς η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επεκτεινόταν προς τα ανατολικά ήρθε επανειλημμένα σε συγκρούσεις με τις δυναστείες των Πάρθων και των Σασσανιδών της Περσίας. Αυτές οι συγκρούσεις διήρκεσαν αιώνες και εξάντλησαν τους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους της Imperiym Romanum.
Ενδεικτική ήταν η Μάχη στην οποία ο Ρωμαίος στρατηγός Κράσσος , o πλουσιότερος Ρωμαίος της εποχής του, ηγήθηκε μιας εκστρατείας και υπέστη μια από τις χειρότερες ήττες της Ρώμης. Η ήττα αποτέλεσε ένα τραγικό-γεωπολιτικό σύμβολο της Ρωμαϊκής δυναμικής. Ο συνετός στρατηγός Κράσσος που έσωσε την Ρώμη από τους επαναστατημένους σκλάβους τους Σπάρτακου, σκοτώθηκε εξαιτίας της αλαζονείας του.
Ο Μέγας Ηράκλειος κατάφερε να αντιστρέψει τα παγκόσμια δεδομένα και να κατακτήσει την Περσική αυτοκρατορία κάτω από τις πιο δυσμενείς συνθήκες που βρέθηκε ποτέ στρατηγός-αυτοκράτορας. Μετά την μεγαλύτερη ήττα όλων των εποχών στην παγκόσμια ιστορία από βασιλιά Ηράκλειο, οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού δημιούργησαν τον Μωαμεθανισμό.
Η Αραβική Κατάκτηση της Περσίας. Η Ισλαμική κατάκτηση της Περσίας (633–654 μ.Χ.) σηματοδότησε το τέλος της Σασσανιδικής Αυτοκρατορίας. Εν τούτοις δεν ήταν το τέλος Περσικής-πολιτιστικής ταυτότητας. Οι Άραβες κέρδισαν τον πόλεμο όμως με την πάροδο του χρόνου, ο περσικός πολιτισμός, η γλώσσα και τα διοικητικά συστήματα επηρέασαν βαθιά τον ισλαμικό κόσμο.
Το Χαλιφάτο των Αββασιδών παρά την Αραβική του προέλευση ήταν δομημένο επάνω στις Περσικές παραδόσεις. Πέρσες λόγιοι όπως ο Αβικέννας και ποιητές όπως ο Ρουμί διαμόρφωσαν την πνευματική ψυχή του Ισλαμικού κόσμου. Επί της ουσίας δεν είχαμε την καταστροφή μιας αυτοκρατορίας, αλλά για την Διονυσιακή μετενσάρκωσή της σε μια νέα μορφή. Η Περσία χάθηκε με την αρχαία της μορφή και συνέχισε μέσα από τον Αραβικό πολιτισμό που ήταν βαθιά Περσικός.
Τι καθιστά την Περσία τόσο τρομερή πρόκληση για τις αυτοκρατορίες;
Η Περσία είναι μια χώρα με ερήμους, βουνά και οροπέδια. Το έδαφός της αποθαρρύνει τους εισβολείς, επιμηκύνει τις γραμμές ανεφοδιασμού και ευνοεί τους αμυνόμενους. Με χιλιετίες ιστορίας, γλώσσας, λογοτεχνίας και θρησκευτικής παράδοσης στον Διονυσιακό πολιτισμό, η περσική ταυτότητα δεν γίνεται να εξαφανιστεί εύκολα. Επιβιώνει από κατακτήσεις και ξεπερνά τις ιδεολογίες. Η Περσία συχνά απορροφούσε τους κατακτητές της μέσα στο πολυπολικό σύστημα φυλετικών, θρησκευτικών και περιφερειακών δεσμών πίστης, στο οποίο ήταν δύσκολο να αλλάξουν οι ξένοι εισβολείς. Κάθε αυτοκρατορική κατάρρευση στην Περσία γέννησε νέες πολιτισμικές αναγεννήσεις, από τον Ζωροαστρισμό μέχρι το Σιιτικό Ισλάμ, από την αρχιτεκτονική των αρχαίων Περσών μέχρι τον σύγχρονο-Ιρανικό εθνικισμό. Διαχρονικά η Περσία αντανακλά τις φιλοδοξίες των αυτοκρατοριών, αποκαλύπτοντας συχνά τις αδυναμίες τους. Απορροφά τους εισβολείς, τους αναδιαμορφώνει και τους ξεπερνά.
Στην Περσική γη η ιστορία δεν σταματάει απλά μεταμορφώνεται και διαφοροποιείται με βάση την Διονυσιακή κουλτούρα. Οι αυτοκρατορίες πεθαίνουν επειδή η Περσία είναι πολιτιστικά αήττητη ως εκλεκτό μέλος του Διονυσιακού πολιτισμού. Αποτελεί ένα αήττητο Διονυσιακό πνεύμα. Και αυτό είναι ίσως το πιο επικίνδυνο σημείο για εχθρούς και φίλους. Μην ξεχνάτε ότι η Περσία επέζησε ακόμη και από την εισβολή του Τιμούρ (Ταμερλάνος) !!! Ηράκλειος και Αλέξανδρος κατέκτησαν τις Διονυσαικές αυτοκρατορίες των Αχαιμενιδών και των Σασσανιδών κάτω από διαφορετικές Γεωστρατηγικές-Γεωπολιτικές, οικονομικές και διοικητικές συνθήκες.
Τα έθνη κατακτώνται-αφανίζονται όταν απωλέσουν τον πολιτισμό, την παιδεία, την θρησκεία, την γλώσσα και την ηθική.
Σε αντίθεση με το Αφγανιστάν η Περσία θεωρείται κομβικής σημασίας καθώς έχει τις ρίζες της σε μια βαθύτερη και μακρόχρονη ιστορία. Από τον Μέγα Αλέξανδρο και τον Μέγα Ηράκλειο μέχρι τους απογόνους του Τζένγκις Χαν, το βρετανικό και ρωσικό «Μεγάλο Παιχνίδι», η Περσία υπήρξε το πεδίο δοκιμών όπου τα όνειρα για αυτοκρατορίες έσβησαν.
Η Κληρονομιά των Αχαιμενιδών.
Η Περσία δεν ήταν απλώς ο στόχος αυτοκρατοριών. Ήταν η πρώτη παγκόσμια-Διονυσιακή αυτοκρατορία. Η Αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών ιδρύθηκε από τον Κύρο, εκτεινόταν από την κοιλάδα του Ινδού μέχρι το Αιγαίο Πέλαγος. Ήταν ένα μοντέλο αυτοκρατορικής-Διονυσιακής διοίκησης, ανοχής και υποδομής. Αλλά το η αποδοχή των Διονυσιακών αξιωμάτων και οι επιθέσεις στην Ελλάδα κατά την αρχαία και την μεσαιωνική περίοδο θα γινόταν η αχίλλειος πτέρνα της.
Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος εισέβαλε στην Περσία το 334 π.Χ., έθεσε υπό αμφισβήτηση τον παγκόσμιο Διονυσιακό πολιτισμό που υπηρέτησε με τόσο πάθος η Μητέρα του Ολυμπιάδα. Αν και νίκησε τον Δαρείο Γ΄ και έκαψε την Περσέπολη σε μια συμβολική πράξη κατάκτησης, η Περσία δεν εξαφανίστηκε. Αντίθετα διέλυσε Αλέξανδρο. Η αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου διαμελίστηκε όμως η Περσία επέζησε και επανήλθε πιο δυναμικά την μεσαιωνική περίοδο με την δυναστεία των Σασσανιδών !!!
Καθώς η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επεκτεινόταν προς τα ανατολικά ήρθε επανειλημμένα σε συγκρούσεις με τις δυναστείες των Πάρθων και των Σασσανιδών της Περσίας. Αυτές οι συγκρούσεις διήρκεσαν αιώνες και εξάντλησαν τους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους της Imperiym Romanum.
Ενδεικτική ήταν η Μάχη στην οποία ο Ρωμαίος στρατηγός Κράσσος , o πλουσιότερος Ρωμαίος της εποχής του, ηγήθηκε μιας εκστρατείας και υπέστη μια από τις χειρότερες ήττες της Ρώμης. Η ήττα αποτέλεσε ένα τραγικό-γεωπολιτικό σύμβολο της Ρωμαϊκής δυναμικής. Ο συνετός στρατηγός Κράσσος που έσωσε την Ρώμη από τους επαναστατημένους σκλάβους τους Σπάρτακου, σκοτώθηκε εξαιτίας της αλαζονείας του.
Ο Μέγας Ηράκλειος κατάφερε να αντιστρέψει τα παγκόσμια δεδομένα και να κατακτήσει την Περσική αυτοκρατορία κάτω από τις πιο δυσμενείς συνθήκες που βρέθηκε ποτέ στρατηγός-αυτοκράτορας. Μετά την μεγαλύτερη ήττα όλων των εποχών στην παγκόσμια ιστορία από βασιλιά Ηράκλειο, οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού δημιούργησαν τον Μωαμεθανισμό.
Η Αραβική Κατάκτηση της Περσίας. Η Ισλαμική κατάκτηση της Περσίας (633–654 μ.Χ.) σηματοδότησε το τέλος της Σασσανιδικής Αυτοκρατορίας. Εν τούτοις δεν ήταν το τέλος Περσικής-πολιτιστικής ταυτότητας. Οι Άραβες κέρδισαν τον πόλεμο όμως με την πάροδο του χρόνου, ο περσικός πολιτισμός, η γλώσσα και τα διοικητικά συστήματα επηρέασαν βαθιά τον ισλαμικό κόσμο.
Το Χαλιφάτο των Αββασιδών παρά την Αραβική του προέλευση ήταν δομημένο επάνω στις Περσικές παραδόσεις. Πέρσες λόγιοι όπως ο Αβικέννας και ποιητές όπως ο Ρουμί διαμόρφωσαν την πνευματική ψυχή του Ισλαμικού κόσμου. Επί της ουσίας δεν είχαμε την καταστροφή μιας αυτοκρατορίας, αλλά για την Διονυσιακή μετενσάρκωσή της σε μια νέα μορφή. Η Περσία χάθηκε με την αρχαία της μορφή και συνέχισε μέσα από τον Αραβικό πολιτισμό που ήταν βαθιά Περσικός.
Τι καθιστά την Περσία τόσο τρομερή πρόκληση για τις αυτοκρατορίες;
Η Περσία είναι μια χώρα με ερήμους, βουνά και οροπέδια. Το έδαφός της αποθαρρύνει τους εισβολείς, επιμηκύνει τις γραμμές ανεφοδιασμού και ευνοεί τους αμυνόμενους. Με χιλιετίες ιστορίας, γλώσσας, λογοτεχνίας και θρησκευτικής παράδοσης στον Διονυσιακό πολιτισμό, η περσική ταυτότητα δεν γίνεται να εξαφανιστεί εύκολα. Επιβιώνει από κατακτήσεις και ξεπερνά τις ιδεολογίες. Η Περσία συχνά απορροφούσε τους κατακτητές της μέσα στο πολυπολικό σύστημα φυλετικών, θρησκευτικών και περιφερειακών δεσμών πίστης, στο οποίο ήταν δύσκολο να αλλάξουν οι ξένοι εισβολείς. Κάθε αυτοκρατορική κατάρρευση στην Περσία γέννησε νέες πολιτισμικές αναγεννήσεις, από τον Ζωροαστρισμό μέχρι το Σιιτικό Ισλάμ, από την αρχιτεκτονική των αρχαίων Περσών μέχρι τον σύγχρονο-Ιρανικό εθνικισμό. Διαχρονικά η Περσία αντανακλά τις φιλοδοξίες των αυτοκρατοριών, αποκαλύπτοντας συχνά τις αδυναμίες τους. Απορροφά τους εισβολείς, τους αναδιαμορφώνει και τους ξεπερνά.
Στην Περσική γη η ιστορία δεν σταματάει απλά μεταμορφώνεται και διαφοροποιείται με βάση την Διονυσιακή κουλτούρα. Οι αυτοκρατορίες πεθαίνουν επειδή η Περσία είναι πολιτιστικά αήττητη ως εκλεκτό μέλος του Διονυσιακού πολιτισμού. Αποτελεί ένα αήττητο Διονυσιακό πνεύμα. Και αυτό είναι ίσως το πιο επικίνδυνο σημείο για εχθρούς και φίλους. Μην ξεχνάτε ότι η Περσία επέζησε ακόμη και από την εισβολή του Τιμούρ (Ταμερλάνος) !!! Ηράκλειος και Αλέξανδρος κατέκτησαν τις Διονυσαικές αυτοκρατορίες των Αχαιμενιδών και των Σασσανιδών κάτω από διαφορετικές Γεωστρατηγικές-Γεωπολιτικές, οικονομικές και διοικητικές συνθήκες.
Τα έθνη κατακτώνται-αφανίζονται όταν απωλέσουν τον πολιτισμό, την παιδεία, την θρησκεία, την γλώσσα και την ηθική.
Η Ελλάδα είναι μια παγκόσμια πνευματική-Αριστόκλεια αυτοκρατορία. Μόνο με την έμπρακτη γεωπολιτική αξιοποίηση της ιστορίας και του Αριστόκλειου πολιτισμού θα επιβιώσουμε ως έθνος.
Η ιστορική μνήμη είναι ένα μεγάλης αξίας γεωπολιτικό όπλο.
Η σύγχρονη γεωπολιτική είναι ζήτημα στρατιωτικής, οικονομικής και ιστορικής ισχύος. Ένα έθνος που δεν σέβεται, δεν γνωρίζει και δεν αξιοποιεί γεωπολιτικά την ιστορία του είναι καταδικασμένο σε αφανισμό. Δυστυχώς το μεγαλύτερο παράδειγμα προς αποφυγήν αυτήν την εποχή είναι το νεοελληνικό κράτος-έθνος. Ενώ τα περισσότερο κράτη-έθνη χρησιμοποιούν την ιστορία, τις αφηγήσεις του παρελθόντος ως όπλα νομιμοποίησης, μοχλούς επιρροής-άσκησης πιέσεων και δημιουργίας περιφερειακών πολέμων, η Ελλάδα με την ενδοξότερη ιστορία-πολιτισμό όλων των εποχών είναι ανύπαρκτη !!!
Η περίπτωση Ουκρανίας και Ρωσίας μας παραπέμπει μεταξύ άλλων σε ένα ολοκληρωτικό πόλεμο αφηγήσεων. Η Ρωσία ελαχιστοποιεί την σύγκρουση («επιχείρηση») για τον πληθυσμό της, ενώ μεγιστοποιεί την γεωπολιτική αιτιολόγηση στο εξωτερικό. Η Ουκρανία, δραματοποιεί την υπαρξιακή φύση του πολέμου για να κινητοποιήσει τους συμμάχους της !!! Ο Zele και οι νεοναζί του Κιέβου παρουσιάζονται ως "ηρωικά θύμα απρόκλητης επιθετικότητας". Η Κάθε πλευρά σφυρηλατεί μια παράλληλη πραγματικότητα για να δικαιολογήσει τις θυσίες της και να κερδίσει την μάχη στον γεωπολιτικό-ιστορικό κλάδο. Ο κλάδος αυτός είναι εξίσου καταλυτικός με αυτόν στο πεδίο της μάχης.
Ένα ακόμη παράδειγμα σχετικά με την γεωπολιτική-ιστορία αποτελούν Κίνα και Τουρκία. Τα δύο κράτη χρησιμοποιούν τα ιστορικά γεγονότα ως γεωπολιτικό μοχλό για την απόκτηση ισχύος. Η Κίνα κινητοποιεί το έθνος της γύρω από ένα έργο αποκατάστασης που θα την οδηγήσει στην κορυφή της παγκόσμιας εξουσίας.
Στο Πεκίνο η μνήμη των άνισων συνθηκών του 19ου αιώνα, των ξένων παραχωρήσεων και της ιαπωνικής εισβολής της δεκαετίας του 1930 αποτελούν το θεμέλιο της εθνικής αφήγησης. Το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΚ) στηρίζει τις δράσεις του σε μια προσπάθεια αποκατάστασης της χαμένης εξουσίας και αξιοπρέπειας, σβήνοντας τον «αιώνα της ταπείνωσης». Αυτή η μνήμη, που καλλιεργείται σε σχολικά βιβλία, μουσεία και λαϊκή κουλτούρα, διαμορφώνει την εσωτερική και εξωτερική πολιτική της Κίνας. Αυτές οι αναμνήσεις δικαιολογούν την πρωτοκαθεδρία της σταθερότητας, της οικονομικής ανάπτυξης και της εθνικής ενότητας υπό την αιγίδα του ΚΚΚ, το οποίο έχει αναδειχθεί σε αρχιτέκτονα της αναγέννησης της Κίνας. Διεθνώς τροφοδοτεί μια τολμηρή διπλωματία που στοχεύει στην αποκατάσταση των ιστορικών αδικιών και στη διεκδίκηση μιας κεντρικής θέσης στην παγκόσμια τάξη.
Η ιστορική ανάγνωση της Κίνας αν και συγκεντρωτική δεν περιορίζεται στην αναζήτηση εκδίκησης. Βασίζεται σε έναν επίσημο λόγο που υποστηρίζει μια κοινότητα πεπρωμένου και «ειρηνική ανάπτυξη», όπου η εξουσία ωφελεί τον κόσμο μέσω έργων όπως είναι οι δρόμοι του Μεταξιού. Με αυτόν τον τρόπο η Κίνα συνδυάζει την αποκατάσταση των ταπεινώσεων του παρελθόντος με μια προσεκτική φιλοδοξία για ένα πολυπολικό μέλλον με σύμμαχο την Ρωσία.
Η Τουρκία επικαλείται την ιστορία για να δικαιολογήσει την επέκταση πέρα από τα σύνορά της, ως πρώην αυτοκρατορικό έθνος-κράτος. Υπό τον Ερντογάν η οθωμανική κληρονομιά κυριαρχεί στον πολιτικό λόγο σφυρηλατώντας μια εθνική ταυτότητα προσανατολισμένη στην επέκταση. Αυτό το αυτοκρατορικό παρελθόν παρουσιάζεται ως γεωπολιτικό και στρατηγικό πλεονέκτημα. Νομιμοποιεί τους πολέμους στην Συρία, την Λιβύη, το Ναγκόρνο Καραμπάχ και την αυξημένη επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο, την Μέση Ανατολή-Αφρική. Μακριά από την εδαφική ανακατάληψη, η Τουρκία στοχεύει σε πολιτική, οικονομική και πολιτιστική επιρροή, βασιζόμενη σε ιστορικούς και γλωσσικούς δεσμούς.
Η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί το 2020 καταδεικνύει αυτή την φιλοδοξία: επιβεβαιώνει την ισλαμική και αυτοκρατορική συνέχεια, κινητοποιεί τη συντηρητική βάση και διακηρύσσει την αυτονομία απέναντι στην Κεμαλική κληρονομιά και την παγκόσμια κριτική. Αυτή η αναδιατύπωση της οθωμανικής ιστορίας μακριά από την απλή νοσταλγία, χρησιμεύει για την εδραίωση της εσωτερικής συνοχής και την προβολή της Τουρκικής ισχύος. Αυτός ο λόγος εξυμνεί την εθνική ανεξαρτησία και ηγεσία στον μουσουλμανικό κόσμο, διατηρώντας παράλληλα την συμμαχία μέσω του ΝΑΤΟ. Αυτή η αμφιλεγόμενη στάση συνδυάζει την αυτοκρατορική, την δημοκρατική και την ισλαμική κληρονομιά.
Για τις χώρες αυτές η ιστορία δεν είναι μια απλή μελέτη του παρελθόντος. είναι ένα γεωστρατηγικό-γεωπολιτικό όπλο για να αποκτήσουν εσωτερική συνοχή-ταυτότητα τα έθνη τους και να νομιμοποιήσουν τους πολέμους-κατακτήσεις. Πολλά έθνη κινητοποιούν την ιστορία για να εδραιώσουν την εξουσία η την επιβίωση τους. Παλαιστίνιοι, Κούρδοι, Θιβετιανοί, Αρμένιοι μετατρέπουν τις ιστορικές-εθνικές τραγωδίες-αναμνήσεις σε πολιτικό και ηθικό κεφάλαιο. Συνεπώς αυτή είναι η επιστημονική μου απάντηση για όσους απορούν γιατί επί 19 συναπτά έτη ασχολούμαι με αυτόν τον κλάδο. Το μοναδικό έθνος που δεν αξιοποιεί την ένδοξη ιστορία του ενώ είναι σε καθεστώς υβριδικού πολέμου-υβριδικής γενοκτονίας είναι η Ελλάδα. Έχουμε μια γεωπολιτική αξιοποίηση της ιστορίας από άλλα έθνη, την ίδια στιγμή που οι νεοέλληνες είναι ανύπαρκτοι γεωπολιτικά έχοντας τον κορυφαίο πολιτισμό της οικουμένης !!!
Η εβραϊκή γεωπολιτική μνήμη είναι ανυπολόγιστης αξίας για την ισχύ και την επιβίωση του Ισραηλινού έθνους. Ο γεωπολιτικός εθνικισμός των Ισραηλινών σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη εθνική-γεωπολιτική μνήμη είναι ο ισχυρότερος. Ελάχιστοι άνθρωποι ενδιαφέρονται για την Ρωσική η την Κινεζική ιστορία δύο χωρών του γεωπολιτικού άξονα σε σχέση με την Ισραηλινή που προκαλεί παγκόσμιο γεωπολιτικό και όχι μόνον ενδιαφέρον.
Η ουσία αυτής της γεωπολιτικής-θεολογικής ψευδαίσθησης είναι, φυσικά, η εβραϊκή πεποίθηση ότι ο «Θεός του Ισραήλ» δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον αληθινό Θεό, ο οποίος εξ ορισμού είναι ισχυρότερος από όλους τους θεούς. Παράλληλα αυτός ο Θεός είναι Εθνικιστής Ισραηλινός και ας απογοήτευσε ο Χριστός τον Ιούδα, ο οποίος ανέμενε τον Χριστό ως πολιτικό-στρατιωτικό ηγέτη που θα απελευθέρωνε το Ισραήλ. Στο ιερό βιβλίο των Εβραίων, ο Θεός έκανε δύο σημαντικά πράγματα αρχικά δημιούργησε το σύμπαν και έκανε μια γεωπολιτική διαθήκη με τους Εβραίους. Οι Εβραίοι έχουν μια γεωπολιτική θεολογία διαθήκης, που σημαίνει ότι πιστεύουν ότι έχουν υπογράψει ένα γεωπολιτικό συμβόλαιο με τον Θεό, ένα αιώνιο συμβόλαιο που ο Θεός δεν μπορεί να αρνηθεί κανένας.
Η ιστορία τους είναι μια παγκόσμια γεωπολιτική αξίωση. Η Τορά γράφει ότι πρέπει να γίνει κατανοητή πρωτίστως «ως αξίωση κληρονομιάς, πρωτοκαθεδρίας και προτεραιότητας, γραμμένη για να επωφεληθεί από την θέση υπό μακεδονική και ρωμαϊκή διαιτησία». Υιοθετεί εδώ την υπόθεση ότι η τελική σύνταξη της Τορά χρονολογείται από την ελληνιστική περίοδο, «όταν οι Μακεδόνες και οι Ρωμαίοι άρχισαν να διαιτητεύουν διαφορές στην Αίγυπτο, την Συρία και την Παλαιστίνη και η Τορά σχεδιάστηκε σκόπιμα για να εξασφαλίσει πλεονεκτήματα για τον σκοπό αυτό .
Αλλά ακόμα και αν κάποιος αποδώσει την κύρια σύνταξη της Τορά στην Βαβυλωνιακή σχολή του Έσδρα, ο στόχος ήταν ο ίδιος. Η Τορά είναι μια γεωπολιτική αξίωση προτεραιότητας ή πρωτοκαθεδρίας των Ιουδαίων έναντι των άλλων εθνών. Είναι αποδεικτικά στοιχεία που πρέπει να παρουσιαστούν στην διεθνή κοινότητα και στο διεθνές δικαστήριο.
Η βιβλική ιστορία είναι έντονα προκατειλημμένη και εν μέρη κατασκευασμένη. Μετά από δύο αιώνες ανασκαφών, οι αρχαιολόγοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το βασίλειο του Σολομώντα, η βάση του ισχυρισμού για το Μεγάλο Ισραήλ, είναι λιγότερο πραγματικό από την Στρογγυλή Τράπεζα του Βασιλιά Αρθούρου. Στην υποτιθέμενη εποχή του Σολομώντα, η Ιερουσαλήμ ήταν ένα μεγάλο χωριό. Επανερχόμενος στους αναθεωρητές της Βίβλου η Έξοδος τόσο κεντρική στην σιωνιστική ιστορία είναι εξίσου ψευδής. Δεν υπάρχουν αρχαιολογικά στοιχεία για μαζική έξοδο από την Αίγυπτο στην Χαναάν μέσω του Σινά και τα στοιχεία δείχνουν ότι οι δώδεκα φυλές ήταν αυτόχθονες και μόνο η θρησκεία τους δεν ήταν τοπική.
Η ιστορική αφήγηση είναι η απόλυτη πηγή δύναμης του Ισραήλ και ο Χριστιανισμός μετέτρεψε την Παλαιά διαθήκη σε παγκόσμια εβραϊκή-γεωπολιτική μνήμη εκτιμούν οι αναθεωρητές της Βίβλου. Στο σημείο αυτό αν υπενθυμίσω ότι οι αναθεωρητές της Παλαιάς διαθήκης στην συντριπτική τους πλειοψηφία, δέχονται ότι έχουν παρέμβει οι Ιουδαίοι και την έχουν αλλοιώσει ως ένα βαθμό κατά το δοκούν. Στο ιερό βιβλίο το Ισραήλ είναι ταυτόχρονα ήρωας και αθώο θύμα των κακών Διονυσιακών αυτοκρατοριών, όσο και αν εκείνοι κλέβουν, καταστρέφουν και σφαγιάζουν !!!
Ο νικητής γράφει την ιστορία. Όποιος γράφει ιστορία και επιβάλλει την γεωπολιτική αφήγησή θα είναι ο νικητής. Οι Εβραίοι είναι το έθνος της Βίβλου και,μέσω αυτού έχουν κατακτήσει γεωπολιτικά την ανθρωπότητα. Η αρχαία ιστορία από τον Νώε μέχρι τον Κύρο τον Μέγα, γράφτηκε από τους Εβραίους. Για αυτό κακοί είναι οι Χαναναίοι, οι Αιγύπτιοι, οι Ασσύριοι και οι Βαβυλώνιοι, για να μην αναφέρουμε τους Αμαληκίτες ή τους Μαδιανίτες, οι οποίοι σαφώς άξιζαν να εξοντωθούν σύμφωνα με τις Ιουδαϊκές γραφές.
Το Ισραήλ χρησιμοποιεί την βιβλική του ιστορία για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του αλλά και την περιφρόνησή του για το διεθνές δίκαιο. Το Ισραήλ είναι ένα ένα ναζιστικό-Διονυσιακό μόρφωμα και για να νικηθεί πρέπει να χτυπηθεί στην απόλυτη πηγή της γεωπολιτικής του δύναμής που είναι βιβλική αφήγηση σχετικά με την ανωτερότητα του ως έθνος έναντι των άλλων εθνών. Ο Σιωνισμός υποστηρίζει με πάθος και εκτός Αριστόκλειας λογικής αυτή την βιβλική αφήγηση. Όλοι οι Ιουδαίοι αντιλαμβάνονται την σύγχρονη ισραηλινή εποχή μέσα από το πρίσμα της αρχαίας Εβραϊκής ιστορίας. Αυτή η εμμονή έχει διαποτίσει όλους τους Σιωνιστές.
Πουθενά αλλού εκτός από το Ισραήλ η εντολή να θυμόμαστε την ιστορία δεν γίνεται αισθητή ως θρησκευτική επιταγή για έναν ολόκληρο λαό, έγραψε ο Yosef Hayim Yerushalmi στο Zakhor: Εβραϊκή Ιστορία και Εβραϊκή Μνήμη (1982). Με τον όρο «Ισραήλ» εννοούσε τους Εβραίους σε όλο τον κόσμο. Η Εβραϊκή-γεωπολιτική μνήμη είναι η ίδια η ουσία της εβραϊκής εθνικής ταυτότητας και η απόλυτη πηγή της Ισραηλινής δύναμης. Για αυτό οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού καταργούν συστηματικά την Ελληνική ιστορία.
Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι η κύρια διαίρεση εντός του εβραϊκού κόσμου βρίσκεται μεταξύ θρησκευόμενων και κοσμικών Εβραίων. Αυτό δεν είναι το πιο σημαντικό κριτήριο. Το εύρος και η ένταση της εθνικής μνήμης είναι η πιο σημαντική διαφορά μεταξύ των Εβραίων. Για τους περιφερειακούς Εβραίους αυτούς που δεν θεωρούν τον Ιουδαϊσμό το πιο ουσιαστικό μέρος της ταυτότητάς τους, το Ολοκαύτωμα είναι το κύριο σημείο αναφοράς. Όταν ρωτήθηκαν: «Τι είναι απαραίτητο για να είσαι Εβραίος;», το 73% των Αμερικανών Εβραίων απάντησε «Θυμούμενοι το Ολοκαύτωμα» σε δημοσκόπηση της Pew Research του 2013.
Αλλά οι πιο πιστοί Εβραίοι έχουν παλαιότερες αναφορές, που εκτείνονται σε περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια. Νιώθουν το 70 μ.Χ. σαν να το είχαν ζήσει. Είναι οι επιδραστικοί Εβραίοι που καταλαμβάνουν και ενώνουν την κοινότητα μέσω της γεωπολιτικής-ιστορικής μνήμης. Είτε παρουσιάζονται ως κοσμικοί είτε ως θρησκευόμενοι Εβραίοι, είτε θεωρούν τον Θεό ή το εβραϊκό πνεύμα την κινητήρια δύναμη της παγκόσμιας ιστορίας. Πολλοί πιθανότατα πιστεύουν ότι ο Θεός και το εβραϊκό πνεύμα είναι ένα και το αυτό. Είτε θρησκευόμενοι είτε κοσμικοί, οι Εβραίοι γενικά είναι βαθιά ριζωμένοι στην γεωπολιτική μνήμη του Ισραηλινού έθνους. Αντιθέτως οι πιστοί των Διονυσιακών αξιωμάτων απαγορεύουν στους Έλληνες να αξιοποιήσουν την ιστορική γεωπολιτική μνήμη !!! Για αυτό διέλυσαν τον Ελληνισμό που ήταν μια παγκόσμια πολιτιστική-γεωπολιτική αυτοκρατορία.
Όσο μεγαλύτερη είναι η ιστορική-γεωπολιτική μνήμη Ιουδαίων, τόσο πιο έντονος είναι γεωπολιτικός εθνικισμός και οι γεωπολιτικές διεκδικήσεις. Όλα τα έθνη έχουν τις ρίζες τους στη συλλογική-ιστορική μνήμη. Αλλά η μνήμες του Ισραήλ εκτείνονται σε μια εντελώς άλλες διαστάσεις από αυτές των άλλων εθνών. Το Ισραήλ ορίζεται από ένα πανοραμικό εθνικιστικό-γεωπολιτικό όραμα που υπάρχει εδώ και χιλιετίες. Το Ισραήλ διατηρεί μια ζωντανή ιστορική-γεωπολιτική μνήμη των αρχών του πριν από χιλιάδες χρόνια και περιμένει με ανυπομονησία την εκπλήρωση του ιστορικού του πεπρωμένου στα πλαίσια του γεωπολιτικού εθνικισμού.
Η εβραϊκή γεωπολιτική μνήμη είναι ανυπολόγιστης αξίας για την ισχύ και την επιβίωση του Ισραηλινού έθνους. Ο γεωπολιτικός εθνικισμός των Ισραηλινών σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη εθνική-γεωπολιτική μνήμη είναι ο ισχυρότερος. Ελάχιστοι άνθρωποι ενδιαφέρονται για την Ρωσική η την Κινεζική ιστορία δύο χωρών του γεωπολιτικού άξονα σε σχέση με την Ισραηλινή που προκαλεί παγκόσμιο γεωπολιτικό και όχι μόνον ενδιαφέρον. Στην παγκόσμια ιστορία ιστορία ελάχιστες περιοχές υπήρξαν τόσο κρίσιμες-επικίνδυνες και καθοριστικές όσο η Περσία-Μέση Ανατολή. Εκεί κρίθηκε το μέλλον του Ελληνισμού και η συνέχεια του μέχρι σήμερα με πρωταγωνιστή τον παγκόσμιο Έλληνα από τον Αγιοτόκο Καππαδοκία.
ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΜΟΥ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΙΜΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΠΟΥ ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΙ ΤΑ ΓΕΩΠΟΛΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΑΝΤΙΩΜΕΤΩΠΙΣΑ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΟΛΕΚΤΑΝΕΣ-ΑΔΙΚΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΩΞΕΙΣ.
Για όσους δεν γνωρίζουν μέσα από την στήλη Γεωπολιτικής Επικρατέειν η Απόλλυσθαι από το έτος 2006 και το Mytilenepress από το 2020, είμαι ο πρώτος σε παγκόσμιο επίπεδο ο οποίος καθιέρωσε-δημιούργησε τον Ελληνικό-Γεωπολιτικό εθνικισμό και την γεωπολιτική Θεολογία ως επιστημονικά μέσα αξιοποίησης της ιστορίας και του Αριστόκλειου πολιτισμού με στόχο την εθνική μας επιβίωση. Το έτος 2006 σε παγκόσμιο επίπεδο μέσα από τις επιστημονικές μου εργασίες καθιέρωσα τον Γεωπολιτικό εθνικισμό με βάση τα δόγματα περί Εθνικισμού από τον Μέγα Αριστοκλή και τον αείμνηστο πρόεδρο της δημοκρατίας Χρήστο Σαρτζετάκη.
https://mytilenepress.
ΧΡΗΣΤΟΣ Α. ΣΑΡΖΕΤΑΚΗΣ. https://mytilenepress.
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: