Θέλουν οι ηγέτες μας να ξεφορτωθούν τους γιατρούς.
Έρευνα-επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός αναλυτής και αρχισυντάκτης του Mytilenepress. Contact : survivroellas@gmail.com-6945294197. Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προύπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
Κατά τη διάρκεια της κρίσης Covid, η κυβέρνηση σφετερίστηκε το δικαίωμα συνταγογράφησης, το οποίο μέχρι τότε ήταν αποκλειστικό προνόμιο των γιατρών σύμφωνα με το νόμο, τους απαγόρευσε να συνταγογραφούν ορισμένες θεραπείες (χλωροκίνη) και τους υπαγόρευσε άλλες θεραπείες (Doliprane, Rivotril, remdesivir).
Στη συνέχεια, χρησιμοποίησε το ιατρικό συμβούλιο για να αποκλείσει γιατρούς που θεράπευαν τους ασθενείς τους, τηρώντας παράλληλα τον όρκο του Ιπποκράτη, εάν δεν ακολουθούσαν τις επίσημες οδηγίες.
Τελικά, ανάγκασε τους εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, υπό την απειλή απαγόρευσης άσκησης του επαγγέλματός τους, να κάνουν ενέσεις με τα ψευδοεμβόλια κατά της Covid, τα οποία οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης είχαν ωστόσο παρατηρήσει ότι ήταν αναποτελεσματικά στην πρόληψη της μόλυνσης και της μετάδοσης της νόσου και των κινδύνων (μυοκαρδίτιδα, εγκεφαλικά επεισόδια).
Αυτά τα μέτρα έχουν οδηγήσει σε παραιτήσεις και αποκλεισμούς χιλιάδων εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, επιδεινώνοντας τον αριθμό των ιατρικών αδειών.
Στη συνέχεια, ενέκρινε και αποζημίωσε ψευδο-«συμβουλές» μέσω τηλεφώνου, ακολουθούμενες από την εγκατάσταση «θαλάμων συμβουλευτικής» στα φαρμακεία. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα μιας ιατρικής συμβουλευτικής εξαρτάται κυρίως από την άμεση επαφή μεταξύ γιατρού και ασθενούς, η οποία επιτρέπει μια κλινική εξέταση και τον μοναδικό διάλογο που καλλιεργεί - ένα ουσιαστικό θεμέλιο εμπιστοσύνης. Αυτές οι ψευδο-συμβουλές δυσφημούν περαιτέρω την ανθρωπιστική πρακτική της ιατρικής.
Και τα νέα μέτρα θα απομακρύνουν τους γιατρούς ακόμη περισσότερο!
Το πρώτο που ψηφίστηκε πρόσφατα χρησιμοποιεί την ίδια συνταγή όπως και για την Covid για ναεπιβάλει 4 νέα υποχρεωτικά εμβόλια (γρίπης, ιλαράς, ερυθράς, παρωτίτιδας) στους εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, τα οποίαείναι εντελώς περιττά και όχι χωρίς κινδύνους, όπως καταδεικνύουμε σε άλλα άρθρα Πόσοι ακόμη εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης θα παραιτηθούν ή θα αποκλειστούν;
Η δεύτερη πρόταση στοχεύει στην αυστηρή τιμωρία των ασθενών που συμβουλεύονται μη συμβεβλημένους γιατρούς, μη αποζημιώνοντας πλέον τα έξοδα για τις συνταγογραφούμενες θεραπείες. Επί του παρόντος, οι επισκέψεις σε μη συμβεβλημένους γιατρούς αποζημιώνονται σε εξωφρενικά χαμηλά επίπεδα (43 έως 61 σεντς για μια συμβουλευτική συνεδρία γενικού ιατρού, 85 σεντς έως 1,22 ευρώ για μια εξειδικευμένη συμβουλευτική συνεδρία). Ωστόσο, η τροπολογία αριθ. AS1768, που κατατέθηκε την Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2025 από τον Thibault Bazin (LR), επιδιώκει να καταργήσει την αποζημίωση για θεραπείες που συνταγογραφούνται κατά τη διάρκεια αυτών των επισκέψεων.
Η επιλογή ενός γιατρού που δεν αποτελεί μέρος του εθνικού συστήματος ασφάλισης υγείας θα στερούσε έτσι από τους ασθενείς την αποζημίωση για τα φάρμακά τους. Για να αναγκαστούν οι γιατροί να ενταχθούν στο σύστημα (και επομένως να υπακούσουν στις κυβερνητικές ιδιοτροπίες), οι ασθενείς κρατούνται όμηροι, επισημοποιώντας έτσι ένα σύστημα υγειονομικής περίθαλψης δύο επιπέδων που βασίζεται στον πλούτο του ασθενούς. Υπάρχει η «χορηγούμενη» ιατρική, όπου οι γιατροί πρέπει να υπακούουν στις αρχές και αποζημιώνονται σύμφωνα με τους κανόνες ασφάλισης υγείας, και η «μη συμβεβλημένη» ιατρική, όπου οι γιατροί παραμένουν ελεύθεροι να συνταγογραφούν όπως κρίνουν κατάλληλο, σεβόμενοι τον Όρκο του Ιπποκράτη, που προορίζεται για τους πλούσιους που θα πρέπει να πληρώσουν τα πάντα από την τσέπη τους (παρόλο που πληρώνουν τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης). Και είναι ένας εκλεγμένος αξιωματούχος που ισχυρίζεται ότι προέρχεται από τη ρεπουμπλικανική δεξιά που παρουσιάζει μια τροπολογία που αντίκειται στην ελευθερία των ασθενών να επιλέγουν τον γιατρό τους!
Ένα νέο κύμα φορολογικών μέτρων κατά της ιατρικής ελευθερίας
Μια τροπολογία που ψηφίστηκε στις 27 Οκτωβρίου 2025, στοχεύει στην κατάργηση των φορολογικών ελαφρύνσεων για τους γιατρούς του ιδιωτικού τομέα (τομέας 2), με εξαίρεση εκείνους που ασκούν το επάγγελμά τους σε υποεξυπηρετούμενες περιοχές. Αυτό υποδηλώνει ότι η αναζήτηση φορολογικής ελάφρυνσης θα μπορούσε να δώσει κίνητρο σε έναν καταξιωμένο γιατρό να εγκαταλείψει τους ασθενείς του για μια αφιλόξενη τοποθεσία που δεν διαθέτει βασικές ανέσεις (όπως ένα πανεπιστήμιο ή ένα κυβερνητικό κτίριο).
Αλλά και η δημιουργία ενός πρόσθετου φόρου για τους γιατρούς του τομέα 2, οι οποίοι χρεώνουν αμοιβές πάνω από τις κανονικές τιμές.
Αυτές οι πρόσθετες αμοιβές συχνά αντιπροσωπεύουν τον μόνο τρόπο για τους γιατρούς του ιδιωτικού τομέα (τομέας 2) να εξισορροπήσουν τα οικονομικά τους, καθώς οι τυπικές αμοιβές τους έχουν συμβαδίσει σε γενικές γραμμές με τον πληθωρισμό, αλλά παραμένουν σημαντικά χαμηλότερες από αυτές που χρεώνονται στις γειτονικές χώρες. Στη Γαλλία, μια συμβουλευτική συνεδρία με γενικό ιατρό κοστίζει 27 ευρώ, σε σύγκριση με 60 έως 300 ευρώ στο Ηνωμένο Βασίλειο και 65 έως 78 ευρώ στη Γερμανία, την Ιταλία και την Ολλανδία.
Η σταθερότητα των αμοιβών (σε σταθερά ευρώ) έρχεται σε αντίθεση με την ραγδαία αύξηση του κόστους του ιατρείου (ενοίκια, μισθοί) και την έκρηξη του κόστους της επαγγελματικής ασφάλισης (η τιμή της ασφάλισης του χειρουργού μου έχει πολλαπλασιαστεί επί 5 σε είκοσι χρόνια).
Στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, είναι επικίνδυνο να έχεις ως μοναδικό στόχο τις δωρεάν υπηρεσίες. Όταν πήγα σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης υπό κομμουνιστική κυριαρχία για να βοηθήσω χειρουργούς κατόπιν αιτήματός τους, άκουγα συχνά ασθενείς να παραπονιούνται: « Χάρη στο σύστημα, δεν πληρώνουμε για ιατρική περίθαλψη, αλλά δεν λαμβάνουμε καμία φροντίδα ».
Οι γενικοί ιατροί στον τομέα 1 (χωρίς πρόσθετες αμοιβές) εξισορροπούν τις οικονομικές τους καταστάσεις μόνο με το επιπλέον 20% που χορηγείται από την Κοινωνική Ασφάλιση βάσει κατ' αποκοπή συντελεστών, δεικτών παραγωγικότητας ή τύπου ασθενούς, τα οποία ανταμείβουν την υποταγή τους σε αυτήν.
Επιπλέον, προβλέπονται οικονομικές κυρώσεις για τους γιατρούς που αρνούνται τη νέα απαίτηση για κοινό ιατρικό αρχείο (DMP), η οποία παραβιάζει το ιατρικό απόρρητο. ιδίως επειδή τα προσωπικά στοιχεία των ασθενών που περιέχουν φιλοξενούνται σε διακομιστές παγκοσμιοποιημένων εταιρειών και, ως εκ τούτου, υπόκεινται στους αμερικανικούς κανόνες περί πιθανής γνωστοποίησης κατόπιν ομοσπονδιακού αιτήματος.
Αυτά τα μέτρα δεν υποκινούνται αποκλειστικά από οικονομικές παραμέτρους. Ο Σεμπαστιάν Λεκόρνου έχει πράγματι σχεδιάσει να δαπανήσει 130 εκατομμύρια ευρώ για τη δημιουργία 5.000 κέντρων «France Santé» σε ιατρικές περιοχές, ενώ αναγνωρίζει: « μερικές φορές τα φαρμακεία θα αποτελούν το κέντρο France Santé, επειδή σε ορισμένες αγροτικές περιοχές, ούτως ή άλλως, η μόνη παρουσία που έχετε είναι το φαρμακείο ».
Η επείγουσα ανάγκη του συστήματος υγείας μας δεν είναι να περιορίσει περαιτέρω τους γιατρούς ή να δημιουργήσει «Κέντρα Υγείας Γαλλίας» χωρίς γιατρούς, αλλά να αυξήσει γρήγορα τον αριθμό των γιατρών και άλλων επαγγελματιών υγείας και να αυξήσει το κίνητρό τους, ώστε να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους για όσο το δυνατόν περισσότερο.
Για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει να καταργήσουμε τον numerus clausus, να αποκαταστήσουμε στην ιατρική τις θεμελιώδεις ελευθερίες της (ελευθερία συνταγογράφησης και ιατρικό απόρρητο), να βελτιστοποιήσουμε το γραφειοκρατικό κολοσσό (να καταργήσουμε τους περιφερειακούς φορείς υγείας και τη δικαιοδοτική εξουσία του ιατρικού συλλόγου, να μειώσουμε στο μισό τον αριθμό του διοικητικού προσωπικού στα νοσοκομεία για να το ευθυγραμμίσουμε με τους γείτονές μας) και να ανταμείψουμε οικονομικά τους εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, ώστε να μην μπουν στον πειρασμό να μεταναστεύσουν.
Το 2000, ο ΠΟΥ κατέταξε το γαλλικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης στην πρώτη θέση στον κόσμο. Μετά από 25 χρόνια γραφειοκρατικοποίησης, έχουμε πέσει στην 15η θέση. Παρά το γεγονός ότι οι δαπάνες για την υγειονομική περίθαλψη στη Γαλλία έφτασαν το 12,3% του ΑΕΠ το 2021 (το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ μετά τη Γερμανία), τα νοσοκομεία υποφέρουν από το βάρος της γραφειοκρατίας, του ανεπαρκούς αριθμού κλινών και της εξάντλησης των εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, οι οποίοι είναι πολύ λίγοι σε αριθμό και υποαμειβόμενοι. Αποδεικνύονται ανίκανοι να παρέχουν επαρκή φροντίδα στους ασθενείς στα επείγοντα καθημερινά. Οι γενικοί ιατροί, πολύ λίγοι σε αριθμό, δεν μπορούν πλέον να αναλάβουν νέους ασθενείς και οι χρόνοι αναμονής για τα ραντεβού είναι συχνά ασύμβατοι με την ποιοτική περίθαλψη.
Ο δρόμος προς την κόλαση είναι συχνά στρωμένος με καλές προθέσεις. Τα μέτρα που θεσπίζονται, περιοριστικά και χωρίς κίνητρα, οδηγούν όλα προς τη λάθος κατεύθυνση. Αντί να ενθαρρύνουν τους νέους γιατρούς να ακολουθήσουν αυτό το μονοπάτι, τους αποθαρρύνουν.
Πώς μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα παρακινήσουμε τους επαγγελματίες υγείας αν αμφισβητούμε το δικαίωμά τους να συνταγογραφούν με βάση τις γνώσεις τους και τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του ασθενούς τους, και αν δυσφημούμε την ιατρική πράξη αρνούμενοι την αναγκαιότητα της κλινικής εξέτασης του ασθενούς;
Πώς μπορούμε να περιμένουμε να έχουμε περισσότερους επαγγελματίες επί τόπου που θα παρέχουν φροντίδα, αν τους επιβάλλουμε εμβολιασμούς που γνωρίζουν ότι είναι άχρηστοι και επικίνδυνοι;
Πώς μπορεί κανείς να πιστέψει ότι οι συνεχώς αυξανόμενες υποχρεώσεις και η επιθυμία απαγόρευσης της πραγματικά ανεξάρτητης άσκησης επαγγέλματος (εκτός συμφωνιών) δεν θα αποτρέψουν τους μελλοντικούς επαγγελματίες υγείας από το να ασκούν επάγγελμα στη Γαλλία;
Είναι οι βουλευτές μας τόσο αδαείς ή δέσμιοι της ιδεολογίας τους περί ισότιμων περιορισμών που αποδεικνύονται ανίκανοι να αξιολογήσουν τις προβλέψιμες συνέπειες της προτεινόμενης νομοθεσίας τους;5
Θέλουν να ασκούν την ιατρική χωρίς γιατρούς, χρησιμοποιώντας υπολογιστές και τεχνητή νοημοσύνη αποκλειστικά προς όφελος της φαρμακευτικής βιομηχανίας;
Πηγή: Δρ. Νικόλ Ντελεπίν
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: