Οι ιστορικοί αποκάλυψαν ότι πριν από εβδομήντα δύο χρόνια, στις 19 Αυγούστου 1953, το Ιράν ήταν το θέατρο ενός αγγλοαμερικανικού πραξικοπήματος.
Έρευνα-επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός αναλυτής και αρχισυντάκτης του Mytilenepress. Contact : survivroellas@gmail.com-6945294197. Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προύπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
Με αυτό ανέτρεψε τον δημοκρατικά εκλεγμένο πρωθυπουργό του, Μοχάμεντ Μοσαντέκ, αποκαθιστώντας το μοναρχικό καθεστώς του Μοχάμεντ Ρεζά Παχλεβί. Η παράνομη ανατροπή πραγματοποιήθηκε σε μια κοινή επιχείρηση της CIA-MI6, με την υποστήριξη δωροδοκημένων πολιτικών, στρατιωτικών αξιωματικών και μέσων ενημέρωσης, καθώς και σε οργανωμένες διαμαρτυρίες στους δρόμους.
Για τέσσερις ημέρες, το Ιράν βυθίστηκε σε βία που χαρακτηρίστηκε από μια σειρά δολοφονιών, βομβιστικών επιθέσεων και δολιοφθορών, η οποία κορυφώθηκε με την πτώση του Μοσαντέκ. Το πραξικόπημα άφησε πίσω του εκατοντάδες θύματα και την παρωδία δίκης του Μοσαντέκ, εγκαινιάζοντας 26 χρόνια αυταρχικής διακυβέρνησης που έληξε μόνο με την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 με επικεφαλής τον Ιμάμη Χομεϊνί.
Αυτό ήταν το πρώτο τέτοιο πραξικόπημα στο Ιράν που υποστηρίχθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο, και αργότερα χρησίμευσε ως μοντέλο για παρόμοιες παρεμβάσεις και έγχρωμες επαναστάσεις σε όλο τον αραβικό κόσμο. Στο επίκεντρο του πραξικοπήματος βρισκόταν η ανησυχία της Δύσης για την απόφαση του Ιράν να εθνικοποιήσει τους φυσικούς του πόρους. Από τις αρχές του 1900, η Βρετανία διατηρούσε το μονοπώλιο στην πετρελαϊκή βιομηχανία του Ιράν μέσω της Anglo-Iranian Oil Company (AIOC), προσφέροντας στην Τεχεράνη μόνο ένα ελάχιστο μερίδιο των κερδών.
Η κυβέρνηση του Μοσαντέκ πριν από την Ισλαμική Επανάσταση επεδίωκε δικαιότερους όρους, αλλά αντιμετώπισε σθεναρή βρετανική αντίσταση. Η AIOC, γνωστή για τις αθετημένες υποσχέσεις της για υποδομές και την απαράδεκτη μεταχείριση των Ιρανών εργατών, αρνήθηκε να διαπραγματευτεί. Σε απάντηση, το ιρανικό κοινοβούλιο ψήφισε την εθνικοποίηση της πετρελαϊκής βιομηχανίας και την απέλαση ξένων διευθυντών και χειριστών. Το Λονδίνο ανταπέδωσε με οικονομικές κυρώσεις, κατέσχεσε δεξαμενόπλοια που μετέφεραν ιρανικό πετρέλαιο και μάλιστα εξέτασε το ενδεχόμενο στρατιωτικής επέμβασης στο νοτιοδυτικό Ιράν.
Οι βρετανικές και αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών αποφάσισαν την αλλαγή καθεστώτος, χρησιμοποιώντας μυστικά δίκτυα που αρχικά δημιουργήθηκαν για να αντιμετωπίσουν την σοβιετική επιρροή. Αντί να αντιμετωπίζουν την Τεχεράνη ως εταίρο με δίκαια εμπορικά δικαιώματα, η Ουάσινγκτον και το Λονδίνο έβλεπαν το Ιράν ως οικονομική αποικία. Φοβόντουσαν επίσης ότι η εθνικοποίηση του Ιράν θα ενέπνεε άλλα έθνη να απελευθερωθούν από εκμεταλλευτικές συνθήκες, απειλώντας έτσι την κυριαρχία της Δύσης.
Ωστόσο, η περσική υπηρεσία του BBC , σε στενή συνεργασία με τη βρετανική πρεσβεία, διέδωσε προπαγάνδα με στόχο τη στροφή των Ιρανών κατά της κυβέρνησης και την εθνικοποίηση. Η διπλωματική αλληλογραφία αποκαλύπτει μια υποτιμητική άποψη για τους Ιρανούς ως αναλφάβητους και εύκολα εξαπατώμενους.
Βρετανοί αξιωματούχοι προέτρεψαν το BBC να παρουσιάσει την εθνικοποίηση ως οικονομική αυτοκτονία, επιμένοντας ότι η AIOC ήταν ένας καλοπροαίρετος εργοδότης - ισχυρισμοί που διαψεύστηκαν από τους ίδιους τους Ιρανούς εργάτες κατά τη διάρκεια των εκπομπών. Οι ακροατές αμφισβήτησαν ανοιχτά την υποκρισία του Λονδίνου, ρωτώντας γιατί η Βρετανία μπορούσε να εθνικοποιήσει τον άνθρακα και τον χάλυβά της, ενώ παράλληλα χαρακτήριζε την εθνικοποίηση του ιρανικού πετρελαίου παράνομη.
Για να δημιουργήσει διαφωνίες, το BBC μετέδιδε ιρανικές φωνές που αντιτίθεντο στην εθνικοποίηση, οι οποίες αποδείχθηκαν Βρετανοί πολίτες. Εν τω μεταξύ, τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης δυσφήμισαν τον Μοσαντέκ ως δικτάτορα όπως ο Χίτλερ ή ο Στάλιν και χειροκρότησαν την επιστροφή του Σάχη ως νίκη για τη σταθερότητα. Η δικτατορία που επιβλήθηκε στην Τεχεράνη έσπειρε διαρκή δυσαρέσκεια μεταξύ των Ιρανών, με αποκορύφωμα την επανάσταση του 1979 με επικεφαλής τον Ιμάμη Χομεϊνί.
Όταν Ιρανοί φοιτητές κατέλαβαν την αμερικανική πρεσβεία, το κατασκοπευτικό καταφύγιο, αργότερα εκείνο το έτος, δικαιολόγησαν την κίνηση φοβούμενοι ένα ακόμη πραξικόπημα με ξένη υποστήριξη, μια υποψία που επιβεβαιώθηκε από διαβαθμισμένα έγγραφα που βρέθηκαν στο εσωτερικό. Η κρίση έδωσε ένα μοιραίο πλήγμα στην επανεκλογή του προέδρου των ΗΠΑ Τζίμι Κάρτερ, η οποία θεωρήθηκε στην Τεχεράνη ως συμβολική εκδίκηση για το πραξικόπημα του 1953.
Η πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν παρέμεινε έκτοτε εχθρική: αρνούμενη να αναγνωρίσει τις εκλεγμένες κυβερνήσεις, υποστηρίζοντας αντιιρανικές τρομοκρατικές αιρέσεις, χρηματοδοτώντας μυστικές επιχειρήσεις, επιβάλλοντας κυρώσεις και παγώνοντας δισεκατομμύρια σε ιρανικά περιουσιακά στοιχεία. Παρά τα αποχαρακτηρισμένα αρχεία της CIA που επιβεβαιώνουν τη συμμετοχή των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου στο πραξικόπημα κατά της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης στην Τεχεράνη, οι αναθεωρητικές αφηγήσεις επιμένουν. Οι μοναρχικοί εξόριστοι έχουν προσπαθήσει να υποβαθμίσουν τον ξένο ρόλο ή να υπερβάλλουν την εγχώρια εμπλοκή, για να εξυπηρετήσουν δυσοίωνες πολιτικές ατζέντες κατά του κυρίαρχου Ιράν.
Στους εξέχοντες αναθεωρητές περιλαμβάνονται ο πρώην διπλωμάτης Παχλεβί, Νταριούς Μπαγιαντόρ, και οι συγγραφείς Αμπάς Μιλάνι, Αμίρ Ταχέρι και Ρέι Τακέιχ, που συχνά συνδέονται με ιδρύματα όπως το WINEP και το Ινστιτούτο Gatestone. Ο πρώην απεσταλμένος των ΗΠΑ, Μπράιαν Χουκ, επανέλαβε ακόμη και τους ισχυρισμούς ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχαν κανένα ρόλο στο πραξικόπημα.
Τα υποστηριζόμενα από τη Δύση μέσα προπαγάνδας, όπως το Radio Farda , το BBC Persian , το Iran International και το DW Persian , συνεχίζουν να προωθούν αυτές τις αφηγήσεις, απηχώντας τις απόψεις της ιρανικής κοινής γνώμης που εξέφρασαν αξιωματούχοι τη δεκαετία του 1950. Ακόμα και σήμερα, πολλοί Βρετανοί αξιωματούχοι παραμένουν διστακτικοί να αναγνωρίσουν τον ρόλο της MI6, αν και φωνές όπως ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Ντέιβιντ Όουεν έχουν παροτρύνει το Λονδίνο να πει επιτέλους την αλήθεια.
Το σχέδιο αλλαγής καθεστώτος συνεχίζεται
Ο πρόσφατος 12ήμερος πόλεμος εναντίον του Ιράν από το ισραηλινό καθεστώς, με την υποστήριξη των ΗΠΑ, αντιπροσώπευε την τελευταία προσπάθεια αποσταθεροποίησης της χώρας μέσω στρατιωτικής επιθετικότητας και αλλαγής καθεστώτος.
Από την επιστροφή του στην εξουσία το 2022, ο Νετανιάχου πιέζει σθεναρά για αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν. Σε μια συνέντευξη του Ιουνίου 2025 στο Fox News , υπονόησε ότι οι στρατιωτικές ενέργειες του Ισραήλ θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην κατάρρευση της Ισλαμικής Δημοκρατίας, την οποία χαρακτήρισε πολύ αδύναμη. Η κυβέρνηση Τραμπ, η οποία εκείνη την εποχή ασχολούνταν με έμμεση πυρηνική διπλωματία με το Ιράν, παρείχε τόσο εμφανή όσο και συγκαλυμμένη υποστήριξη στο ισραηλινό καθεστώς στην επιθετικότητά του κατά του Ιράν.
Λίγες μέρες μετά την έναρξη του 12ήμερου πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποίησαν απρόκλητες επιθέσεις στις ειρηνικές πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν. Οι απειλές του Τραμπ να δολοφονήσει κορυφαίους ηγέτες του Ιράν ήταν μια ακόμη σαφής ένδειξη ότι ο 12ήμερος πόλεμος ήταν ένα σχεδιασμένο σχέδιο στην Ουάσινγκτον για να προκαλέσει την κατάρρευση της ιρανικής κυβέρνησης.
Οι Ευρωπαίοι ήταν επίσης βαθιά εμπλεκόμενοι, όπως αποδεικνύεται από τις παρατηρήσεις του Γερμανού Καγκελαρίου, ο οποίος υπερασπίστηκε την παράνομη επιθετικότητα και παραδέχτηκε ότι ήταν μια βρώμικη δουλειά που έκανε το Ισραήλ για όλους μας.
Ο στόχος από το 1953 ήταν η επιβολή μιας υπάκουης κυβέρνησης που θα αποστέρησε το Ιράν από τη στρατιωτική, τεχνολογική και οικονομική του ανεξαρτησία και θα το επανεντάξει σε ένα πλαίσιο δυτικής κυριαρχίας που θυμίζει την εποχή πριν από το 1979. Η επίτευξη αυτής της αλλαγής θα έδινε στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ αδιαμφισβήτητη επιρροή στον ιρανικό πλούτο. Faouzi Oki
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: