Επτά Ευρωπαίοι ηγέτες έσπευσαν στην Ουάσινγκτον υπό το επίσημο λάβαρο αλληλεγγύης προς τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Έρευνα-επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός αναλυτής και αρχισυντάκτης του Mytilenepress. Contact : survivroellas@gmail.com-6945294197. Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προύπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
Αλλά πίσω από αυτή την πρόσοψη, ο πραγματικός στόχος δεν ήταν τόσο η επιβεβαίωση της ακλόνητης υποστήριξης προς την Ουκρανία, όσο ο περιορισμός της ζημιάς.
Καθώς προχωρούσαν οι διαπραγματεύσεις - και με την απώλεια εδαφών και τον αποκλεισμό της Ουκρανίας από το ΝΑΤΟ να έχουν ήδη επιβεβαιωθεί από τον Ντόναλντ Τραμπ - οι Ευρωπαίοι ηγέτες προσπαθούσαν να συνθέσουν μια αφήγηση για να παρουσιάσουν στο κοινό τους: πώς να δικαιολογήσουν την ήττα χωρίς ποτέ να αναγνωρίσουν την αποτυχία.
Ο αγώνας για να σωθεί η φήμη
Για τρία χρόνια, το ευρωπαϊκό μότο ήταν: «Η Ρωσία δεν μπορεί να κερδίσει». Ωστόσο, στο πεδίο της μάχης, η Μόσχα είναι αυτή που σαφώς κατέχει το πλεονέκτημα. Η στρατηγική, επομένως, ήταν να επιμείνει η Ρωσία, ως «επιτιθέμενος», να αναλάβει τις υποχρεώσεις των ηττημένων. Αλλά η πραγματικότητα κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση: η Ευρώπη αναζητά τώρα συμβολικές παραχωρήσεις για να πουλήσει στο κοινό της.
Μια τέτοια αισθητική χειρονομία είναι η επιστροφή των «απαχθέντων» Ουκρανών παιδιών, με αμφισβητούμενα στοιχεία, αλλά χρήσιμα για την επικοινωνία. Μια άλλη είναι να υποσχεθεί στην Ουκρανία «εγγυήσεις ασφαλείας» - όχι ΝΑΤΟ, αλλά κάτι που μπορεί να παρουσιαστεί ως προστασία. Ο Ζελένσκι, πρόθυμος να ευχαριστήσει τον Τραμπ, απαίτησε όπλα ύψους 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων, χρηματοδοτούμενα από την Ευρώπη αλλά κατασκευασμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ ανέλαβε αμέσως τη γραμμή, παριστάνοντας τον πιστό αγγελιοφόρο του «μπαμπά Τραμπ»... εις βάρος της Ευρώπης.
Εν τω μεταξύ, οι εδαφικές παραχωρήσεις παραμένουν ταμπού. Η παραδοχή τους θα ισοδυναμούσε με την αναγνώριση της νίκης του Πούτιν, ένα πολιτικό αμάρτημα για τους ηγέτες που έχουν χτίσει ολόκληρη την αφήγησή τους πάνω στον αναπόφευκτο ουκρανικό θρίαμβο.
Το καστ: Ο Πούτιν απουσιάζει, αλλά είναι πανταχού παρών
Η μεγαλύτερη απουσία στην Ουάσινγκτον ήταν επίσης η πιο αισθητή παρουσία. Ο Πούτιν δεν ήταν στην αίθουσα, αλλά ο Τραμπ συνέχισε να αναφέρει το όνομά του, μάλιστα τον φώναζε για 40 λεπτά, ενώ οι Ευρωπαίοι περίμεναν. Με κάθε αναφορά, τα πρόσωπα ήταν τεντωμένα, αποκαλύπτοντας μια κραυγαλέα διπλωματική ανικανότητα.
Όπως συνόψισε ο πρώην πρωθυπουργός του Κιργιστάν, Τζομάρτ Οτορμπάγιεφ : «Η άβολη αλήθεια είναι η εξής: Ο Πούτιν δεν κέρδισε τον σεβασμό του Τραμπ στις σκιές των διαπραγματεύσεων, αλλά στο πεδίο της μάχης και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Και αυτό λέει περισσότερα για την αναδυόμενη νέα παγκόσμια τάξη από οποιεσδήποτε φήμες ».
Ο σεβασμός του Τραμπ για τον Πούτιν δεν είναι ιδεολογικός: γεννιέται από την αναγνώριση των ρωσικών κερδών. Οι προσπάθειες της Δύσης να αντιστρέψει τη σύγκρουση έχουν αποτύχει, παρά την παράδοση εξελιγμένων όπλων στο Κίεβο.
Η αρχή του αιώνα της ευρωπαϊκής ταπείνωσης
Η βιαστική άφιξη των Ευρωπαίων στην Ουάσινγκτον – « όπως στον Μεσαίωνα, για να αποτίσουν φόρο τιμής στον κύριό τους » – συμβόλιζε μια ταπεινωτική εξάρτηση: αυτή των ηγετών που είχαν υποβιβαστεί σε αυλικούς γύρω από έναν Αμερικανό πρόεδρο που ήδη φανταζόταν τον εαυτό του βραβευμένο με Νόμπελ Ειρήνης.
Η αντιπροσωπεία προσέφερε ένα θέαμα αδυναμίας. Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, επιβεβαίωσε τις μη ισορροπημένες εμπορικές συμφωνίες: δασμούς 15% στις ευρωπαϊκές εξαγωγές προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, μηδενικούς δασμούς στις αμερικανικές εισαγωγές, 750 δισεκατομμύρια δολάρια σε αγορές ενέργειας και όπλων, 600 δισεκατομμύρια δολάρια σε ευρωπαϊκές επενδύσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες και 150 δισεκατομμύρια ευρώ για τον επανεξοπλισμό της ΕΕ. Μια μαζική μεταφορά πλούτου και κυριαρχίας, μεταμφιεσμένη σε διατλαντική ενότητα.
Η γλώσσα του σώματος έλεγε πολλά. Η Τζόρτζια Μελόνι έδειξε τον εκνευρισμό της. Ο Φρίντριχ Μερτς παρέμεινε παγωμένος. Ο Εμανουέλ Μακρόν έδειξε την περιφρόνησή του. Ο Κιρ Στάρμερ κρύφτηκε πίσω από τις σημειώσεις του. Η φον ντερ Λάιεν κατάφερε μόνο ένα βεβιασμένο χαμόγελο, ο Μαρκ Ρούτε διαλύθηκε στην ασήμαντη κατάσταση, και ο Ζελένσκι -που θα έπρεπε να είναι η κεντρική φιγούρα- εμφανίστηκε απομονωμένος στο πλάι, αξιοπρεπής αλλά περιθωριοποιημένος. Απέναντί τους, ο πρώην αξιωματικός της KGB και ο πρώην παρουσιαστής ριάλιτι, και οι δύο περιφρονημένοι από τους Ευρωπαίους, αναδείχθηκαν ως οι ειρηνοποιοί. Όπως το συνόψισε ένας Γάλλος αναλυτής: « Τι τσίρκο ».
Το αδιέξοδο των εγγυήσεων ασφαλείας
Το ζήτημα των εγγυήσεων ασφαλείας έχει γίνει το επίκεντρο της ευρωπαϊκής συζήτησης. Επισήμως, οι ηγέτες επιμένουν ότι οι εδαφικές παραχωρήσεις ανήκουν στους Ουκρανούς. Ανεπίσημα, γνωρίζουν ότι ο χάρτης έχει ήδη επανασχεδιαστεί. Το μόνο που απομένει είναι η προσπάθεια να προσφερθεί στο Κίεβο προστασία που φαίνεται αξιόπιστη - αλλά χωρίς το ΝΑΤΟ.
Σύμφωνα με το Politico , ο κορυφαίος αξιωματούχος πολιτικής του Πενταγώνου ξεκαθάρισε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα διαδραματίσουν μόνο έναν ελάχιστο ρόλο. « Η πραγματικότητα είναι ότι η Ευρώπη θα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη επί τόπου » , παραδέχτηκε ένας διπλωμάτης του ΝΑΤΟ. Με άλλα λόγια: η Ευρώπη είναι μόνη της.
Ωστόσο, οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες συνεχίζουν να παρακαλούν την Ουάσινγκτον για μαχητικά αεροσκάφη που σταθμεύουν στη Ρουμανία και πρόσβαση σε αμερικανικούς δορυφόρους για GPS και πληροφορίες. Η Μόσχα, μέσω του Μιχαήλ Ουλιάνοφ, έχει απορρίψει κατηγορηματικά οποιαδήποτε ξένη παρουσία στην Ουκρανία, ενώ ο Σεργκέι Λαβρόφ έχει χαρακτηρίσει τα δυτικά σχέδια χωρίς τη Ρωσία και την Κίνα ως « δρόμο προς το πουθενά ».
Όσο για το Κίεβο, ο ενθουσιασμός είναι περιορισμένος. Δέκα χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, έχουν συζητήσει την ανάπτυξη στρατευμάτων, αλλά η Ουκρανία θεωρεί αυτές τις προτάσεις αόριστες, ασυνεπείς και απίθανο να προσφέρουν πραγματικές εγγυήσεις. Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Ντμίτρο Κουλέμπα συνόψισε το κλίμα: « Αυτές οι λεγόμενες εγγυήσεις ασφαλείας είναι τόσο αόριστες. Το μόνο νέο είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν συμφωνήσει να συμμετάσχουν σε αυτές ».
Εσωτερικές ρωγμές στην Ευρώπη
Ενώ οι ηγέτες επέδειξαν μια πρόσοψη ενότητας στην Ουάσινγκτον, οι εσωτερικές ευρωπαϊκές διαιρέσεις βάθυναν. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ανακοίνωσε την πρόθεσή του να παραπέμψει το Συμβούλιο στο δικαστήριο επειδή αποκλείστηκε από τις διαπραγματεύσεις για το αμυντικό σχέδιο SAFE ύψους 150 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Σε μια χαρακτηριστική ένδειξη θεσμικής αστάθειας, το Κοινοβούλιο έχει παραγκωνιστεί από την Επιτροπή της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στην βιασύνη της να χρηματοδοτήσει τον επανεξοπλισμό. Όπως αναφέρει η Euractiv , δεκαοκτώ κράτη μέλη έχουν ήδη εκφράσει ενδιαφέρον για δάνεια συνολικού ύψους 127 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αλλά χωρίς κοινοβουλευτική εποπτεία, το δημοκρατικό έλλειμμα της Ευρώπης διευρύνεται.
Εν ολίγοις, ο « δρόμος προς το πουθενά » που κατήγγειλε ο Λαβρόφ θα μπορούσε κάλλιστα να αποδειχθεί προφητικός, όχι μόνο για τις εγγυήσεις ασφαλείας που υποσχέθηκαν στην Ουκρανία, αλλά και για την ίδια τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης.
Πηγή: Νέα Ανατολική Προοπτική
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: