.png)
Η σημερινή εποχή υπερβαίνει τις απλές γεωπολιτικές αξιώσεις, όπου κάθε πολιτισμός θεωρεί ότι είναι ο εκλεκτός του Θεού.
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωπολιτικός αναλυτής-αρχισυντάκτης του Mytilenepress και ιδρυτής-δημιουργός των επιστημονικών κλάδων του Γεωπολιτικού Εθνικισμού-Γεωπολιτικής Θεολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο και ειδικός σε θέματα κοινωνικής μηχανικής στα πλαίσια του γεωπολιτικού αθλητισμού. Contact : survivroellas@gmail.com-
Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του συγγραφέα.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΕ ΠΡΩΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ.
Όλες οι μεγάλες δυνάμεις παρουσιάζουν αυτές τις πεποιθήσεις στις γεωπολιτικές τους επιδιώξεις. Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι ευαγγελικοί κύκλοι επηρεάζουν την εξωτερική πολιτική υπέρ του Ισραήλ, που θεωρείται ως το κέντρο ενός θεϊκού-Μεσσιανικού κόσμου. Στον Μωαμεθανικό κόσμο, οι φατρίες αντλούν έμπνευση από εσχατολογικά κείμενα για να δικαιολογήσουν τις μάχες τους. Αυτή την εποχή πιστεύουν ότι θα έρθει ο Μαγκντί !!! Αυτές οι ακραίες σέχτες διαμορφώνουν συμμαχίες, πολέμους, ενεργειακά συμφέροντα και ηγεμονικές φιλοδοξίες σε παγκόσμια κλίμακα.
Οι παγκόσμιοι γεωπολιτικοί ρυθμιστές κυριαρχούν στην διεθνή σκηνή. Το Ισραήλ και μεσσιανικός ο σιωνισμός με πυλώνα την γεωπολιτική Θεολογία της Παλαιάς Διαθήκης, ο ευαγγελικός χριστιανισμός των ΗΠΑ και το Τζιχαντιστικό Ισλάμ. Όλοι ερμηνεύουν τα γεγονότα και τους πολέμους ως γεγονότα που προαναγγέλλουν μια τελική ανατροπή στην ανθρωπότητα. Ο Μεσσιανικός-Διονυσιακός Σιωνισμός υποστηρίζει την δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ, για να προετοιμαστεί για την άφιξη του Μεσσία. Κατευθύνει πολιτικές όπως ο αποικισμός στην Δυτική Όχθη και η απόρριψη οποιωνδήποτε εδαφικών παραχωρήσεων. Από την πλευρά τους, οι Αμερικανοί ευαγγελιστές, βλέπουν στις κινήσεις του Ισραήλ το κλειδί για την επιστροφή του "Χριστού" που στην πραγματικότητα είναι ο αντίχριστος.
Για αυτό πιέζουν τον Λευκό Οίκο να στηρίξει άνευ όρων το Ισραήλ. Αυτή η σύγκλιση εσχατολογικών οραμάτων δημιουργεί αποτελεί ένα εκρηκτικό πεδίο γεωστρατηγικής, όπου κάθε πολιτισμός δικαιολογεί τις ενέργειές του ως μια θεϊκή αποστολή. Αυτό εξηγεί γιατί ορισμένοι πόλεμοι όπως αυτοί στη Συρία ή το Ιράκ, παίρνουν μια σχεδόν μυστικιστική διάσταση, ξεφεύγοντας από την καθαρά ορθολογική λογική. Από τα πανάρχαια χρόνια το Ισραήλ βρίσκεται στην καρδιά των πολέμων και των προφητειών. Η ταυτότητα της χώρας αμφιταλαντεύεται ανάμεσα σε ένα κοσμικό όραμα και σε μια μεσσιανική δυναμική που αποκτά μεγαλύτερη επιρροή. Ισραηλινές θρησκευτικές ομάδες που υποστηρίζονται από πολιτικά πρόσωπα, επιταχύνουν τον αποικισμό και ζητούν την ανοικοδόμηση του Ναού στην Ιερουσαλήμ για την υποδοχή του Μεσσία.
Αυτή η εσωτερική ένταση αποτυπώνεται στις στρατηγικές αποφάσεις της χώρας. Η προσάρτηση εδαφών, η πολιτική έναντι των Παλαιστινίων και οι σχέσεις με τις δυτικές δυνάμεις επηρεάζονται από θρησκευτικούς κύκλους. Οι θρησκευτικοί ηγέτες βλέπουν τις επιλογές του Ισραήλ ως ένα βήμα προς την εκπλήρωση των βιβλικών προφητειών. Παράλληλα η υποστήριξη των αμερικανικών ευαγγελικών κύκλων ενισχύει αυτή τη θέση, δημιουργώντας μια πολιτική-θρησκευτική συμμαχία όπου η πίστη υπαγορεύει διπλωματικούς προσανατολισμούς. Μακριά από το να είναι ένα απλό θέατρο εδαφικών συγκρούσεων, η Μέση Ανατολή γίνεται ένα πεδίο μάχης όπου οι προφητείες καθοδηγούν τις στρατηγικές των κρατών και των ένοπλων ομάδων, καθιστώντας αυτόν τον πόλεμο έναν αγώνα του οποίου η έκβαση υπερβαίνει το πολιτικό για να αγγίξει το ιερό.
Οι πόλεμοι είναι ζήτημα γεωπολιτικών και στρατηγικών συμφερόντων. Υπάρχει στον πυρήνα τους μια πρωτόγονη επιθυμία για κυριαρχία και ένας ηγεμονικός ανταγωνισμός στον οποίο μια δημοκρατία αντιμετώπιζε μια ολιγαρχία. Οι μεγάλες δυνάμεις του 21ου αιώνα δεν θα είναι πλέον εκείνες που διαθέτουν μόνο τα πιο επιβλητικά οπλοστάσια, αλλά εκείνες που μπορούν να συνδυάσουν το ιστορικό βάθος, με την επιστημονική αριστεία, βιομηχανική αυτονομία, τεχνητή νοημοσύνη, ψηφιακή κυριαρχία, ενεργειακή κυριαρχία, εξειδικευμένα δημογραφικά στοιχεία και μακροπρόθεσμο στρατηγικό όραμα.
Τα έθνη που ασπάζονται τον Διονυσιακό πολιτισμό όπως η Ελλάδα καταλήγουν στην παρακμή και τον αφανισμό. Η αληθινή κυριαρχία ξεκινά πάντα με την πνευματική-πολιτιστική δύναμη. Ένα έθνος που δεν παράγει την δική του Αριστόκλεια-πολιτιστική σκέψη, αναπόφευκτα καταλήγει να εφαρμόζει τα Διονυσιακά δόγματα του Γεωπολιτικού άξονα 666 (ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ-ΕΕ) η του Γεωπολιτικού άξονα 888 (Ρωσία-Κίνα και Ιράν).
Αυτή η διαπίστωση θίγει το πρόβλημα της πνευματικής και πολιτιστικής εξάρτησης από τον Διονυσιακό πολιτισμό. Όταν μια κοινωνία σταματά να παράγει πρωτογενή-Αριστόκλειο πολιτισμό, φιλοσοφία, επιστήμες τέχνη και ιδέες, μετατρέπεται νομοτελειακά από δημιουργός σε παθητικό-Διονυσιακό καταναλωτή, υιοθετώντας άκριτα τις αξίες και τις επιδιώξεις των ανθελλήνων Διονυσιαστών του γεωπολιτικού άξονα 666.. Η πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά αλλοτριώνεται, δίνοντας την θέση της σε εισαγόμενα πρότυπα. Η αδυναμία συνέχισης-δημιουργίας Αριστόκλειου πολιτισμού συνεπάγεται πολιτιστική, πολιτική, κοινωνική, γεωπολιτική στασιμότητα-κατάρρευση.
Η Ελληνική κοινωνία δεν είναι σε θέση να ορίζει το μέλλον της και άγεται από τις κατευθύνσεις που διαμορφώνονται εκτός των συνόρων οι μέτοχοι των Διονυσιακών αξιωμάτων. Αντίδοτο σε αυτόν τον μαρασμό είναι η επένδυση στην παιδεία, την έρευνα και την ενίσχυση της κριτικής σκέψης, ώστε ένας λαός να μπορεί να επεξεργάζεται τα δικά του δεδομένα και να προτείνει τις δικές του λύσεις.
Οι αυτοκρατορίες ανέρχονται, ακμάζουν και μετά παρακμάζουν. Ακόμη και η παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, δομημένη με τον Αριστόκλειο πολιτισμό, υπό Ελληνική διοίκηση και πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, κατέρρευσε και κατακτήθηκε από τους Γερμανούς στις 13 Απριλίου 1204. Οι πολιτισμοί επιβιώνουν όταν συνεχίζουν να παράγουν γνώση, να μεταδίδουν την μνήμη τους, και να προετοιμάζονται για το μέλλον. Ο 21ος αιώνας θα είναι ο αιώνας των εθνών που θα είναι ικανοί να μετατρέψουν την συλλογική-πολιτιστική ιστορική μνήμη σε διαρκή κυριαρχία. Τα έθνη που δίνουν βαρύτητα μόνον στα εξοπλιστικά, την ΑΙ και την ενέργεια θα αφανιστούν.
Οι πολιτισμοί επιβιώνουν και εξελίσσονται μέσω της αδιάκοπης Αριστόκλειας γνώσης, της διατήρησης, της συλλογικής μνήμης και του Αριστόκλειου γεωπολιτικού σχεδιασμού με βάση τον Αριστόκλειο Εθνικσιμό. Για να εξασφαλιστεί η πολιτιστική συνέχεια, απαιτείται ένας συνδυασμός σύγχρονων πρακτικών και στρατηγικών. Ενίσχυση της εθνικής συνοχής-ταυτότητας και ισχυροποίηση-ολοκλήρωση των προσωπικοτήτων μέσα από τους δύο επιστημονικούς κλάδους που έχω ιδρύσει σε παγκόσμιο επίπεδο, την γεωπολιτική θεολογία και τον γεωπολιτικό εθνικισμό.
Η Ελλάδα είναι μια παγκόσμια πνευματική-Αριστόκλεια αυτοκρατορία. Μόνο με την έμπρακτη γεωπολιτική αξιοποίηση της ιστορίας, της Ορθοδοξίας και του Αριστόκλειου πολιτισμού θα επιβιώσουμε ως έθνος. Ο Χριστιανισμός εκτός από την ανεκτίμητη-πολύτιμη προσφορά στην πνευματική-πολιτιστική και κοινωνική ζωή, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για τον ετοιμοθάνατο Ελληνισμό, να αξιοποιηθεί στον μέγιστο βαθμό και στο επιστημονικό κλάδο, του οποίου είμαι ο ιδρυτής σε παγκόσμιο επίπεδο (Γεωπολιτική Θεολογία).
Δυστυχώς οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού-Σιωνισμός δεν επιτρέπουν να διδάσκεται στην Ελλάδα και στα πανεπιστήμια ο κλάδος της Γεωπολιτικής Θεολογίας του οποίου είμαι ιδρυτής και δημιουργός σε παγκόσμιο επίπεδο. Αντιθέτως οι Ισραηλινοί αξιοποιούν στο μέγιστο την Παλαιά Διαθήκη και την ιστορία τους.
Όσο μεγαλύτερη είναι η ιστορική-γεωπολιτική μνήμη του Ελληνισμού, τόσο πιο έντονος είναι γεωπολιτικός-Αριστόκλειος εθνικισμός και οι γεωπολιτικές πιθανότητες για την εθνική μας επιβίωση. Όλα τα έθνη έχουν τις ρίζες τους στην συλλογική-ιστορική μνήμη. Αλλά οι ιστορικές μνήμες του Αριστόκλειου πολιτισμού εκτείνονται σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο από αυτές των άλλων εθνών. Ο Ελληνισμός για να επιβιώσει υποχρεούται να διατηρεί μια ζωντανή ιστορική-γεωπολιτική μνήμη των αρχών του πριν από χιλιάδες χρόνια.
Η Ελληνική-γεωπολιτική μνήμη είναι η ουσία της Αριστόκλειας- εθνικής ταυτότητας και η απόλυτη πηγή δύναμης του Ελληνισμού μαζί με την Ορθοδοξία. Για αυτό οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού καταργούν συστηματικά την Ελληνική ιστορία και τον Χριστιανισμό. Χωρίς την Χριστιανική ηθική είναι απολύτως αδύνατον να επιβιώσει το Ελληνικό έθνος.
Η Ελληνική γεωπολιτική μνήμη είναι ανυπολόγιστης αξίας για την ισχύ και την επιβίωση του Ελληνισμού. Ο γεωπολιτικός-Αριστόκλειος εθνικισμός σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη εθνική-γεωπολιτική μνήμη είναι ο ισχυρότερος της παγκόσμιας ιστορίας. Ελάχιστοι άνθρωποι ενδιαφέρονται για την Ρωσική η την Κινεζική ιστορία, δύο χωρών του γεωπολιτικού άξονα 888, σε σχέση με την Ελληνική η οποία προκαλεί παγκόσμιο γεωπολιτικό και όχι μόνον ενδιαφέρον.
Όταν οι ιστορικές μνήμες του παρελθόντος παρουσιάζονται σωστά, όπως πραγματικά είναι, χωρίς αλλοιώσεις τότε το παιδεία συμβάλλει στην διαμόρφωση εθνικής, θρησκευτικής, πολιτικής, οικονομικής, αθλητικής και κοινωνικής συνείδησης. Με την σωστή παιδεία ένας άνθρωπος γίνεται δημιουργικός-εξελίξιμος και χρήσιμος στην κοινωνία-έθνος. Παράλληλα συμμετέχει ,κατανοεί, παρεμβαίνει θετικά στα πολιτιστικά, τα αθλητικά, τα κοινωνικά και τα πολιτικά δρώμενα, Όταν όμως κυριαρχεί ο Διονυσιακός πολιτισμός, η Διονυσιακή εξαθλίωση στην παιδεία, οι ιστορικές πλάνες καταρρακώνουν την εθνική ταυτότητα-φρόνημα, τις ηθικές αξίες, και την διάθεση για προσφορά και δημιουργία σε κάθε έκφανση ζωής.
Η Ιστορία αφηγείται ανθρώπινες ενέργειες που σαφώς συνεπάγονται ηρωικές οι άνανδρες και ανήθικες πράξεις. Προβάλει καταξιωμένα η απαξιωμένα πρότυπα. Η γνήσια-Ελληνική ιστορία διδάσκει την γενναιότητα, την ανδρεία, την ηθική, την δικαιοσύνη, την εντιμότητα και τον Αριστόκλειο εθνικισμό.
Με βάση όσα μαθαίνει τα παιδιά στο σχολείο, σχηματίζουν πρότυπα, αξίες, στερεότυπα, αξιολογικές κρίσεις περί έθνους, θρησκείας, κοινωνίας. Δημιουργούν αισθήματα σεβασμού- εμπιστοσύνς ή αποστροφής και εχθρότητας. Με βάση την άκρως επικίνδυνη Διονυσιακή παιδεία, ο Ελληνισμός οδηγήθηκε σε επιθανάτιο καθεστώς. Τα νέα παιδιά διδάσκονται στα σχολεία και ΄οχι μόνονμ την απαξίωση και την αδιαφορία για τους σοφούς, τους ήρωες και του Αγίους.
Οι μέτοχοι του Διονυσιακού πολιτισμού χρησιμοποιούν διάφορες μεθόδους απόκρυψης της ιστορικής αλήθειας, όπως την αποσιώπηση, παραποίηση, παρερμηνεία . Σκοπός η υποταγή, η εξαθλίωση και ο αφανισμός. Δημιουργούν άτομα με βάση το εγώ και τα προσωπικά συμφέροντα και τα οποία αδιαφορούν επιδεικτικά για τον εν εξελίξει αφανισμό του ελληνισμού.
Οι ιστορικές μνήμες, οι ιστορικές αφηγήσεις εξαφανίζονται και αντικαθίστανται από εθνικούς-Διονυσιακούς μύθους και στερεότυπα. Μεταξύ πολλών άλλων ενδεικτικά ήταν και αυτά που αναφέρει σχετικά με το θέμα ο τέως πρύτανης Γεώργιος Κοντογιώργης. Έκκληση μην χάσετε τον Πρύτανη Γιώργο Κοντογιώργη. Αφιερώστε 39 λεπτά από τον χρόνο σας : https://www.youtube.com/watch?
Η σύγκρουση στην Μέση Ανατολή μας δείχνει ότι η θρησκεία διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στην εξέλιξη της Ιστορίας. Για αυτό διέλυσαν τον Χριστιανισμό στην σύγχρονη Ελλάδα. Εκτός από το Ισραήλ και τα υπόλοιπα έθνη αξιοποιούν γεωπολιτικά τις ιστορικές μνήμες.
Η γεωπολιτική της Παλαιάς Διαθήκης εστιάζει στις σχέσεις του Ισραήλ με τις γύρω περιοχές, την αποστολή του ως έθνους του Θεού, τις συγκρούσεις και τις διαπραγματεύσεις για τα εδάφη, καθώς και τους θρησκευτικούς και ηθικούς νόμους που καθοδηγούσαν αυτές τις πολιτικές και γεωγραφικές αλληλεπιδράσεις. Η γεωπολιτική αυτή δεν αφορά απλώς την τοπογραφία, αλλά την ενσωμάτωση της θρησκείας στην πολιτική και εδαφική διαχείριση.
Η περίπτωση Ουκρανίας και Ρωσίας μας παραπέμπει μεταξύ άλλων σε ένα ολοκληρωτικό πόλεμο αφηγήσεων. Η Ρωσία ελαχιστοποιεί την σύγκρουση («επιχείρηση») για τον πληθυσμό της, ενώ μεγιστοποιεί την γεωπολιτική αιτιολόγηση στο εξωτερικό. Η Ουκρανία, δραματοποιεί την υπαρξιακή φύση του πολέμου για να κινητοποιήσει τους συμμάχους της !!! Ο Zele και οι νεοναζί του Κιέβου παρουσιάζονται ως "ηρωικά θύμα απρόκλητης επιθετικότητας". Η Κάθε πλευρά σφυρηλατεί μια παράλληλη πραγματικότητα για να δικαιολογήσει τις θυσίες της και να κερδίσει την μάχη στον γεωπολιτικό-ιστορικό κλάδο. Ο κλάδος αυτός είναι εξίσου καταλυτικός με αυτόν στο πεδίο της μάχης.
Ένα ακόμη παράδειγμα σχετικά με την γεωπολιτική-ιστορία αποτελούν Κίνα και Τουρκία. Τα δύο κράτη χρησιμοποιούν τα ιστορικά γεγονότα ως γεωπολιτικό μοχλό για την απόκτηση ισχύος. Η Κίνα κινητοποιεί το έθνος της γύρω από ένα έργο αποκατάστασης που θα την οδηγήσει στην κορυφή της παγκόσμιας εξουσίας. Στο Πεκίνο η μνήμη των άνισων συνθηκών του 19ου αιώνα, των ξένων παραχωρήσεων και της ιαπωνικής εισβολής της δεκαετίας του 1930 αποτελούν το θεμέλιο της εθνικής αφήγησης. Το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΚ) στηρίζει τις δράσεις του σε μια προσπάθεια αποκατάστασης της χαμένης εξουσίας και αξιοπρέπειας, σβήνοντας τον «αιώνα της ταπείνωσης».
Αυτή η μνήμη καλλιεργείται σε σχολικά βιβλία, μουσεία και λαϊκή κουλτούρα, διαμορφώνει την εσωτερική και εξωτερική πολιτική της Κίνας. Αυτές οι αναμνήσεις δικαιολογούν την πρωτοκαθεδρία της σταθερότητας, της οικονομικής ανάπτυξης και της εθνικής ενότητας υπό την αιγίδα του ΚΚΚ, το οποίο έχει αναδειχθεί σε αρχιτέκτονα της αναγέννησης της Κίνας. Διεθνώς τροφοδοτεί μια τολμηρή διπλωματία που στοχεύει στην αποκατάσταση των ιστορικών αδικιών και στη διεκδίκηση μιας κεντρικής θέσης στην παγκόσμια τάξη. Η ιστορική ανάγνωση της Κίνας αν και συγκεντρωτική δεν περιορίζεται στην αναζήτηση εκδίκησης. Βασίζεται σε έναν επίσημο λόγο που υποστηρίζει μια κοινότητα πεπρωμένου και «ειρηνική ανάπτυξη», όπου η εξουσία ωφελεί τον κόσμο μέσω έργων όπως είναι οι δρόμοι του Μεταξιού. Με αυτόν τον τρόπο η Κίνα συνδυάζει την αποκατάσταση των ταπεινώσεων του παρελθόντος με μια προσεκτική φιλοδοξία για ένα πολυπολικό μέλλον με σύμμαχο την Ρωσία.
Η Τουρκία επικαλείται την ιστορία για να δικαιολογήσει την επέκταση πέρα από τα σύνορά της, ως πρώην αυτοκρατορικό έθνος-κράτος. Υπό τον Ερντογάν η οθωμανική κληρονομιά κυριαρχεί στον πολιτικό λόγο σφυρηλατώντας μια εθνική ταυτότητα προσανατολισμένη στην επέκταση. Αυτό το αυτοκρατορικό παρελθόν παρουσιάζεται ως γεωπολιτικό και στρατηγικό πλεονέκτημα. Νομιμοποιεί τους πολέμους στην Συρία, την Λιβύη, το Ναγκόρνο Καραμπάχ και την αυξημένη επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο, την Μέση Ανατολή-Αφρική. Μακριά από την εδαφική ανακατάληψη, η Τουρκία στοχεύει σε πολιτική, οικονομική και πολιτιστική επιρροή, βασιζόμενη σε ιστορικούς και γλωσσικούς δεσμούς.
Η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί το 2020 καταδεικνύει αυτή την φιλοδοξία: επιβεβαιώνει την ισλαμική και αυτοκρατορική συνέχεια, κινητοποιεί τη συντηρητική βάση και διακηρύσσει την αυτονομία απέναντι στην Κεμαλική κληρονομιά και την παγκόσμια κριτική. Στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο γίνεται και ο Εορτασμός του Μαντζικέρτ, καθώς είναι γνωστό ότι ο Ερντογάν και οι επιτελείς του διαβάζουν ανελλιπώς την στήλη γεωπολιτικής Θεολογίας και Γεωπολιτικού Εθνικισμού Επικρατέειν η Απόλλυσθαι-Ισχύς Δια της Γνώσεως από τον γράφων. Δυστυχώς οι προτάσεις μου στα πλαίσια της γεωπολιτικής και της εθνικής μας επιβίωσης, να εορτάζουμε τις πραγματικές μας εθνικές εορτές, αξιοποιήθηκαν από τον Ρετζέπ-Ταγίπ Ερτνογάν και όχι από τους σαπισμένους από τον Διονυσιακό πολιτισμό νεοέλληνες.
Αυτή η αναδιατύπωση της οθωμανικής ιστορίας μακριά από την απλή νοσταλγία, χρησιμεύει για την εδραίωση της εσωτερικής συνοχής και την προβολή της Τουρκικής ισχύος. Αυτός ο λόγος εξυμνεί την εθνική ανεξαρτησία και ηγεσία στον μουσουλμανικό κόσμο, διατηρώντας παράλληλα την συμμαχία μέσω του ΝΑΤΟ. Αυτή η αμφιλεγόμενη στάση συνδυάζει την αυτοκρατορική, την δημοκρατική και την ισλαμική κληρονομιά.
Για τις χώρες αυτές η ιστορία δεν είναι μια απλή μελέτη του παρελθόντος. είναι ένα γεωστρατηγικό-γεωπολιτικό όπλο για να αποκτήσουν εσωτερική συνοχή-ταυτότητα τα έθνη τους και να νομιμοποιήσουν τους πολέμους-κατακτήσεις. Πολλά έθνη κινητοποιούν την ιστορία για να εδραιώσουν την εξουσία η την επιβίωση τους. Παλαιστίνιοι, Κούρδοι, Θιβετιανοί, Αρμένιοι μετατρέπουν τις ιστορικές-εθνικές τραγωδίες-αναμνήσεις σε πολιτικό και ηθικό κεφάλαιο.
Συνεπώς αυτή είναι η επιστημονική μου απάντηση για όσους απορούν γιατί επί 19 συναπτά έτη ασχολούμαι με αυτόν τον κλάδο. Το μοναδικό έθνος που δεν αξιοποιεί την ένδοξη ιστορία του ενώ είναι σε καθεστώς υβριδικού πολέμου-υβριδικής γενοκτονίας είναι η Ελλάδα. Έχουμε γεωπολιτική αξιοποίηση της ιστορίας από άλλα έθνη, την ίδια στιγμή που οι νεοέλληνες είναι ανύπαρκτοι γεωπολιτικά έχοντας τον κορυφαίο πολιτισμό της οικουμένης !!! Στα πλαίσια της Ισλαμικής γεωπολιτικής και του υβριδικού πολέμου, η ιστοσελίδα ISLAM.GR, παρουσιάζει τον κορυφαίο Στρατηλάτη της παγκόσμιας ιστορίας ως Μωαμεθανό !!! Διαβάζουμε σχετικά με το θέμα από την Αγαρηνή ιστοσελίδα :
"Αν όσα έχεις πει είναι αλήθεια, πολύ σύντομα θα κατέχει αυτό το μέρος κάτω από τα πόδια μου και το ήξερα (από τις γραφές) ότι θα εμφανιζόταν αλλά δεν γνώριζα ότι θα ήταν από εσάς Διηγήθηκε ο Ιμπν Αμπάς: Ο Αμπού Σουφιάν Μπιν Χάρμπ με ενημέρωσε ότι ο Ηράκλειος είχε στείλει έναν αγγελιοφόρο σε αυτόν ενώ συνόδευε ένα καραβάνι από τους Κουράϊς.
Ήταν έμποροι που είχαν επιχειρήσεις στη Σάμ (Συρία, Παλαιστίνη, Λίβανο και Ιορδανία), την περίοδο που ο Απόστολος του Αλλάχ είχε ανακωχή με τον Αμπου Σουφιάν και τους άπιστους Κουράϊς. Έτσι ο Αμπού Σουφιάν (ο ίδιος θα ασπαστεί το Ισλάμ αργότερα) και οι σύντροφοί του πήγαν στον Ηράκλειο στην Ιλια (Ιερουσαλήμ).
Ο Ηράκλειος τους κάλεσε στην αυλή και είχε όλους τους ανώτερους Ρωμαίους αξιωματικούς γύρω του. Φώναξε το μεταφραστή του, ο οποίος μεταφράζοντας την ερώτηση του Ηράκλειου είπε σε αυτούς: Ποιος από εσάς έχει στενή συγγένεια με αυτόν τον άνθρωπο που ισχυρίζεται ότι είναι ο Προφήτης; Ο Αμπού Σουφιάν απάντησε: Εγώ είμαι ο πιο κοντινός συγγενής του (από την ομάδα). Ο Ηράκλειος είπε: Φέρτε τον (Αμπού Σουφιάν) κοντά μου και κάντε τους συντρόφους του να σταθούν πίσω του.
Ο Αμπού Σουφιάν πρόσθεσε: Ο Ηράκλειος είπε στο μεταφραστή του να πει στους συντρόφους μου ότι ήθελε να θέσει κάποιες ερωτήσεις σε μένα σχετικά με αυτόν τον άνθρωπο (τον Προφήτη) και ότι αν έλεγα ένα ψέμα αυτοί (οι σύντροφοί μου) θα έπρεπε να με αντικρούσουν. Ο Αμπού Σουφιάν συμπλήρωσε: Μα τον Αλλάχ! Αν δεν είχα φοβηθεί να με χαρακτηρίσουν οι σύντροφοί μου ψεύτη, δεν θα είχα πει την αλήθεια για τον Προφήτη.
Η πρώτη ερώτηση που έκανε για αυτόν ήταν: Ποια είναι η θέση της οικογένειάς του ανάμεσά σας; Απάντησα: Ανήκει σε μια καλή (ευγενή) οικογένεια ανάμεσά μας. Ο Ηράκλειος ρώτησε επιπλέον: Έχει κανείς από εσάς ισχυριστεί το ίδιο (ότι δηλαδή είναι Προφήτης) πριν από αυτόν; Απάντησα: Όχι Είπε: Ήταν κανείς από τους προγόνους του βασιλιάς; Απάντησα: Όχι Ο Ηράκλειος ρώτησε: Τον ακολουθούν οι ευγενείς ή οι φτωχοί; Απάντησα: Οι φτωχοί τον ακολουθούν.
Είπε: Οι ακόλουθοί του αυξάνονται ή μειώνονται (μέρα με τη μέρα); Απάντησα: Αυξάνονται. Έπειτα ρώτησε: Από αυτούς που ασπάζονται τη θρησκεία, έχει δυσαρεστηθεί κανείς και έχει αποκηρύξει τη θρησκεία έπειτα; Απάντησα: Όχι Ο Ηράκλειος είπε: Τον έχετε κατηγορήσει ποτέ ότι λέει ψέματα πριν από αυτόν τον ισχυρισμό του (ότι είναι Προφήτης); Απάντησα: Όχι Ο Ηράκλειος είπε: Αθετεί τις υποσχέσεις του; Απάντησα: Όχι. Είμαστε σε ανακωχή με αυτόν και δεν ξέρουμε τι θα κάνει σε αυτήν.
Δεν βρήκα ευκαιρία να πω κάτι εναντίον του εκτός από αυτό. Ο Ηράκλειος ρώτησε: Είχατε ποτέ πόλεμο με αυτόν; Απάντησα: Ναι Τότε είπε: Ποιο ήταν το αποτέλεσμα των μαχών; Απάντησα: Μερικές φορές ήταν νικητής και μερικές εμείς.
Ο Ηράκλειος είπε: Τι σας ζητάει να κάνετε; Είπα: Μας είπε να λατρεύουμε τον Αλλάχ και τον Αλλάχ μόνο και να μην λατρεύουμε τίποτα άλλο μαζί Του, και να απαρνηθούμε όλα αυτά που οι πρόγονοί μας έχουν πει. Μας έδωσε εντολή να προσευχόμαστε, να λέμε την αλήθεια, να είμαστε αγνοί και να κρατάμε καλές σχέσεις με τους συγγενείς και φίλους μας. Ο Ηράκλειος ζήτησε από τον μεταφραστεί να μου μεταφέρει τα παρακάτω:
Σε ρώτησα για την οικογένειά του και η απάντησή σου ήταν ότι ανήκε σε μια πολύ ευγενή οικογένεια. Στην πραγματικότητα, όλοι οι Απόστολοι έρχονται από ευγενείς οικογένειες ανάμεσα στους αντίστοιχους ανθρώπους τους Σε ρώτησα αν κανείς από εσάς έχει ισχυριστεί τέτοιο πράγμα και η απάντησή σου ήταν αρνητική. Αν η απάντηση ήταν καταφατική, θα σκεφτόμουν ότι αυτός ο άνθρωπος ακολουθούσε τη δήλωση του προηγούμενου.
Έπειτα σε ρώτησα αν κανείς από τους προγόνους του ήταν βασιλιάς. Η απάντησή σου ήταν αρνητική. Αν ήταν θετική, θα είχα σκεφτεί πως αυτός ο άνθρωπος ήθελε να πάρει πίσω το πατρογονικό του βασίλειο. Ρώτησα επιπλέον αν έχει ποτέ κατηγορηθεί ότι λέει ψέματα πριν να πει ότι έχει πει, και η απάντησή σου ήταν αρνητική. Έτσι αναρωτήθηκα πως ένας άνθρωπος που δεν έχει πει ένα ψέμα για άλλους θα μπορούσε ποτέ να πει ένα ψέμα για τον Αλλάχ. Έπειτα ρώτησα αν τον ακολουθούν οι πλούσιοι ή οι φτωχοί. Απάντησες ότι είναι οι φτωχοί αυτοί που τον ακολουθούν. Και στην πραγματικότητα όλοι οι Απόστολοι έχουν ακολουθηθεί από αυτήν ακριβώς την τάξη ανθρώπων.
Έπειτα σε ρώτησα για τους ακόλουθούς του αν αυξάνονται ή μειώνονται. Απάντησες ότι αυξάνονται και στην πραγματικότητα αυτός είναι ο τρόπος της αληθινής πίστης, μέχρι να είναι πλήρης από όλες τις απόψεις. Σε ρώτησα επιπλέον αν υπήρξε κανείς, ο οποίος, μετά που ασπάστηκε τη θρησκεία δυσαρεστήθηκε και απέρριψε τη θρησκεία. Η απάντησή σου ήταν αρνητική και στην πραγματικότητα αυτό είναι (σημάδι της) αληθινή πίστη, όταν η γοητεία της μπαίνει στις καρδιές και αναμειγνύεται με αυτές πλήρως.
Ρώτησα αν έχει ποτέ προδώσει. Απάντησες αρνητικά και όμοια οι Απόστολοι ποτέ δεν προδίδουν. Έπειτα σε ρώτησα τι σας πρόσταξε να κάνετε. Απάντησες ότι σας πρόσταξε να λατρέψετε τον Αλλάχ και τον Αλλάχ μόνο και να μην λατρέψετε τίποτα άλλο μαζί Του και σας απαγόρεψε να λατρεύετε τα είδωλα και σας πρόσταξε να προσεύχεστε και να λέτε την αλήθεια και να είστε αγνοί. Αν όσα έχεις πει είναι αλήθεια, πολύ σύντομα θα κατέχει αυτό το μέρος κάτω από τα πόδια μου και το ήξερα (από τις γραφές) ότι θα εμφανιζόταν αλλά δεν γνώριζα ότι θα ήταν από εσάς, και αν μπορούσα να τον φτάσω σίγουρα, θα πήγαινα αμέσως να τον συναντήσω και αν ήμουν μαζί του, θα του έπλενα σίγουρα τα πόδια.
Ω! Λαέ της Βίβλου! Ελάτε μαζί να συμφωνήσουμε για τις διαφορές ανάμεσά μας, ώστε να μη λατρεύουμε παρά μόνο τον Αλλάχ. Ο Ηράκλειος τότε ζήτησε την επιστολή από τον Προφήτη του Αλλάχ, η οποία μεταφέρθηκε από τον Διχυα στον Κυβερνήτη του Μπούσρα, ο οποίος την προώθησε στον Ηράκλειο για να διαβάσει.
Τα περιεχόμενα της επιστολής ήταν ως εξής: «Στο όνομα του Αλλάχ, του Αγαθοεργού, του Ελεήμονα ( η επιστολή αυτή) από τον Μουχάμμαντ τον δούλο του Αλλάχ και Απόστολό Του, στον Ηράκλειο τον κυβερνήτη του Βυζαντίου. Ειρήνη και ευλογία σε αυτόν που ακολουθεί το σωστό δρόμο. Σε καλώ στο Ισλάμ και αν γίνεις μουσουλμάνος θα είσαι ασφαλής και ο Αλλάχ θα διπλασιάσει την ανταμοιβή σου, και αν αρνηθείς την πρόσκληση του Ισλάμ θα διαπράττεις αμαρτία καθοδηγώντας λανθασμένα τους Αρισιίν σου(αγρότες). (Και απαγγέλω σε σένα τη δήλωση του Αλλάχ:)
«Ω! Λαέ της Βίβλου! Ελάτε μαζί να συμφωνήσουμε για τις διαφορές ανάμεσά μας, ώστε να μη λατρεύουμε παρά μόνο τον Αλλάχ. Και να μην εξομοιώνουμε τίποτε μ’ Εκείνον, κι ας μη στήσουμε ανάμεσά μας κύριους ή προστάτες, εκτός απ’ τον Αλλάχ. Αν όμως δεν θελήσουν να συμμορφωθούν, τότε να πείτε: Να είστε μάρτυρες ότι εμείς είμαστε Μουσουλμάνοι.» (3:64). Ο Αμπού Σουφιάν έπειτα πρόσθεσε: Όταν ο Ηράκλειος τελείωσε το λόγο του και διάβασε την επιστολή, υπήρξε μεγάλη απόγνωση και κραυγή στην Βασιλική Αυλή. Έτσι διωχθήκαμε από την αυλή.
Είπα στους συντρόφους μου ότι το ζήτημα του Ιμπν-Αμπι-Καμπσα (έτσι αποκαλούσαν τον προφήτη για προσβολή) έχει γίνει τόσο αξιοπρόσεκτο ώστε ακόμα και ο Βασιλιάς των Μπανι Αλ-Ασφαρ (Βυζαντινοί) τον φοβάται. Έπειτα άρχισα να βεβαιώνομαι ότι αυτός (ο Προφήτης) θα γινόταν ο κατακτητής στο κοντινό μέλλον μέχρι που ασπάστηκα το Ισλάμ (δηλ. ο Αλλάχ με οδήγησε σε αυτό.)
Ο αφηγητής προσθέτει: Ο Ιμπν Αν-Νατούρ ήταν ο Κυβερνήτης της Ιλια (Ιερουσαλήμ) και ο Ηράκλειος η κεφαλή των χριστιανών της Σαμ (Συρία). Ο Ιμπν Αν-Νατούρ διηγείται ότι μια φορά, ενώ ο Ηράκλειος επισκεπτόταν την Ιλια (Ιερουσαλήμ), σηκώθηκε το πρωί με κακή διάθεση. Μερικοί από τους ιερείς του τον ρώτησαν γιατί είχε αυτή τη διάθεση. Ο Ηράκλειος ήταν μάντης και αστρολόγος. Απάντησε: Τη νύχτα όταν κοίταξα τα αστέρια, είδα ότι ο αρχηγός αυτών που κάνουν περιτομή έχει εμφανιστεί (γίνει κατακτητής). Ποιοι είναι αυτοί που έχουν σαν πρακτική την περιτομή;
Οι άνθρωποι απάντησαν, Εκτός από τους Εβραίους κανείς δεν κάνει περιτομή, έτσι δε θα πρέπει να τους φοβάσαι (τους Εβραίους). Απλά εξέδωσε εντολές να σκοτώσουν κάθε Εβραίο παρών στη χώρα. Ενώ το συζητούσαν, ένας αγγελιοφόρος σταλμένος από τον Βασιλιά Γασσάν για να φανερώσει τα νέα του Προφήτη του Αλλάχ στον Ηράκλειο ήρθε.
Έχοντας ακούσει τα νέα, ( ο Ηράκλειος) διέταξε τους ανθρώπους να πάνε και να δούνε αν ο αγγελιοφόρος του Γασσάν είχε περιτομή. Οι άνθρωποι αφού τον είδαν, είπαν στον Ηράκλειο ότι είχε περιτομή. Ο Ηράκλειος τότε τον ρώτησε για τους Άραβες. Ο αγγελιοφόρος απάντησε: Οι Άραβες επίσης κάνουν περιτομή. (Αφού το άκουσε αυτό) ο Ηράκλειος παρατήρησε ότι η κυριαρχία των Αράβων είχε εμφανιστεί.
Ο Ηράκλειος έπειτα έγραψε ένα γράμμα στο φίλο του, στην Ρώμη, που ήταν γνώστης όπως και ο Ηράκλειος. Ο Ηράκλειος έπειτα έφυγε για τη Χομς (μια πόλη της Συρίας) και έμεινε εκεί μέχρι που έλαβε την απάντηση στην επιστολή του προς τον φίλο του, που συμφώνησε με αυτόν ως προς την άποψή του για την εμφάνιση του Προφήτη και το γεγονός ότι αυτός ήταν ένας Προφήτης.
Με αυτό, ο Ηράκλειος κάλεσε όλους τους αρχηγούς των Βυζαντινών να συγκεντρωθούν στο παλάτι του στη Χομς. Όταν μαζεύτηκαν, διέταξε να κλείσουν όλες οι πόρτες του παλατιού του. Έπειτα βγήκε και είπε: Ω! Βυζαντινοί! Αν η επιτυχία είναι η επιθυμία σας και αναζητάτε σωστή καθοδήγηση και θέλετε η αυτοκρατορία σας να παραμείνει, τότε δώστε λόγο υποταγής σε αυτόν τον Προφήτη (δηλ. ασπαστείτε το Ισλάμ). (Στο άκουσμα των απόψεων του Ηράκλειου) οι άνθρωποι έτρεξαν προς τις πόρτες του παλατιού σαν όναγροι αλλά βρήκαν τις πόρτες κλειστές.
Ο Ηράκλειος κατάλαβε το μίσος τους προς το Ισλάμ και όταν έχασε την ελπίδα να ασπαστούν το Ισλάμ, διέταξε να έρθουν πίσω σε ακρόαση. (Όταν επέστρεψαν) είπε: ο΄τι είπα ήταν απλά για να δοκιμάσω τη δύναμη της πεποίθησής σας και το έχω δει. Οι άνθρωποι προσκύνησαν μπροστά του και ευχαριστήθηκαν με αυτόν, και αυτό ήταν το τέλος της ιστορίας του Ηράκλειου (σε σχέση με την πίστη του).
Ο Αμπντουλλάχ φορούσε τα απλά ρούχα ενός βεδουίνου. Κρατούσε ωστόσο το κεφάλι του ψηλά και τα πόδια του ήταν σταθερά. Η τιμή του Ισλάμ και η δύναμη της πίστης έδινε παλμούς στην καρδιά του. Αμπντουλλάχ Ιμπν Χουδάφα Ασ-Σαχμι Η ιστορία θα είχε προσπεράσει αυτόν τον άνθρωπο όπως έκανε με τόσες χιλιάδες Αραβες πριν από αυτόν.
Όπως εκείνους, έτσι και αυτός δεν θα είχε καμία φήμη ούτε θα τύχαινε προσοχής. Το μεγαλείο του Ισλάμ ωστόσο έδωσε στον Αμπντουλλάχ Ιμπν Χουδάφαχ την ευκαιρία να συναντήσει τον Βασιλιά της Περσίας και τον Ηράκλειο, τον αυτοκράτορα. Κατά την έκτη χρονιά της χίτζρα, ο Προφήτης αποφάσισε να στείλει μερικούς από τους συντρόφους του με επιστολές σε ηγεμόνες έξω από την Αραβική Χερσόνησο καλώντας τους στο Ισλάμ.
Ο Προφήτης απέδωσε μεγάλη σημασία σε αυτή την πρωτοβουλία. Αυτοί οι απεσταλμένοι πήγαιναν σε μακρινά μέρη με τα οποία δεν υπήρχε κάποια συμφωνία. Δεν γνώριζαν τη γλώσσα αυτών των περιοχών ή οτιδήποτε για τις συνήθειες τους και τους κυβερνήτες τους.
Σκοπός τους ήταν να καλέσουν αυτούς τους ηγεμόνες να αφήσουν τις θρησκείες τους, να απαρνηθούν τη δύναμή τους και τη δόξα τους και να εισέλθουν στη θρησκεία ενός λαού που μέχρι πρότινος ήταν σχεδόν οι υπήκοοι τους. Η αποστολή λοιπόν ήταν αδιαμφισβήτητα επικίνδυνη. Για να γνωστοποιήσει το σχέδιό του, ο Προφήτης κάλεσε τους συντρόφους του και απευθύνθηκε σε αυτούς: ’ρχισε δοξάζοντας και ευχαριστώντας τον Θεό. Έπειτα είπε:
“Επιθυμώ να στείλω μερικούς από εσάς στους ηγεμόνες ξένων χωρών αλλά μην διαφωνήσετε μαζί μου όπως οι Ισραηλίτες έκαναν με τον Ιησού, τον γιο της Μαρίας.” “Ω Προφήτη του Θεού, θα φέρουμε εις πέρας ότι επιθυμείς,” απάντησαν. “Στείλε μας όπου επιθυμείς.” Ο Προφήτης απέστειλε έξι από τους Σαχάμπα του να μεταφέρουν τα γράμματά του στους ’ραβες και ξένους ηγεμόνες. Ένας από αυτούς ήταν ο Αμπντουλλάχ Ιμπν Χουδαφαχ. Επιλέχθηκε να μεταφέρει το γράμμα του Προφήτη στον Πέρση βασιλιά.
Ο Αμπντουλλάχ ετοίμασε την καμήλα του και αποχαιρέτησε τη γυναίκα και το γιο του. Ξεκίνησε μόνος του και πέρασε βουνά και κοιλάδες μέχρι που έφτασε στη γη των Περσών. Ζήτησε άδεια να εμφανιστεί μπροστά στο βασιλιά ενημερώνοντας τους φύλακες για το γράμμα που κουβαλούσε. Ο Χοσρόης ( Πέρσης βασιλιάς) διέταξε να ετοιμαστεί η αίθουσα υποδοχής και κάλεσε τους εξέχοντες βοηθούς του. Όταν συγκεντρώθηκαν έδωσε άδεια να εισέλθει ο Αμπντουλλάχ.
Ο Αμπντουλλαχ μπήκε και είδε τον Πέρση ηγεμόνα ντυμένο με φίνες χιτώνες και με ένα μεγαλειώδες τουρμπάνι. Ο Αμπντουλλάχ φορούσε τα απλά ρούχα ενός βεδουίνου. Κρατούσε ωστόσο το κεφάλι του ψηλά και τα πόδια του ήταν σταθερά. Η τιμή του Ισλάμ και η δύναμη της πίστης έδινε παλμούς στην καρδιά του. Μόλις τον είδε ο Χοσρόης να πλησιάζει έκανε νόημα σε έναν από τους άντρες του να πάρουν το γράμμα από αυτόν. Όχι, είπε ο Αμπντουλλάχ.
Ο Προφήτης με διέταξε να παραδώσω αυτό το γράμμα απευθείας σε σένα και δεν θα παραβώ την εντολή του Απεσταλμένου του Θεού. Αφήστε τον να έρθει κοντά μου, είπε ο βασιλιάς στους φρουρούς του και ο Αμπντουλλάχ προχώρησε και έδωσε το γράμμα. Ο Χοσρόης τότε κάλεσε έναν ’ραβα που προέρχονταν από την Χίρα να ανοίξει το γράμμα μπροστά του και να το διαβάσει. Ξεκίνησε διαβάζοντας: Εις το όνομα του Θεού, του Πολυεύσπλαχνου. Από τον Μουχάμμαντ, τον Αγγελιοφόρο του Θεού στον Χοσρόη τον ηγεμόνα της Περσίας.
Ειρήνη σε όποιον ακολουθήσει αυτή την καθοδήγηση. Ο Χοσρόης είχε ακούσει τόσο μόνο από το γράμμα όταν η φωτιά του θυμού ξέσπασε μέσα του. Το πρόσωπό του έγινε κόκκινο και άρχισε να ιδρώνει γύρω από το λαιμό. ’ρπαξε το γράμμα και άρχισε να το κόβει σε κομμάτια μη γνωρίζοντας τι άλλο περιείχε. Φώναξε: Τολμάει να μου γράφει με αυτόν τον τρόπο, αυτός που είναι δούλος μου; Είχε νευριάσει καθώς ο Προφήτης δεν τον ανέφερε πρώτο στο γράμμα του. Έπειτα διέταξε να διωχθεί ο Αμπντουλλάχ.
Ο Αμπντουλλάχ δεν γνώριζε τι θα απέγινε, αν δηλαδή θα τον σκότωναν ή αν θα τον άφηναν ελεύθερο. Αλλά δε ήθελε να περιμένει για να μάθει. Είπε: Μα τω Θεό, δεν με νοιάζει τι θα συμβεί σε μένα αφού το γράμμα του Προφήτη έλαβε τέτοια κακή μεταχείριση. Κατάφερε να φτάσει στην καμήλα του και έφυγε. Όταν ο θυμός του Χοσρόη καταλάγιασε διέταξε να φέρουν μπροστά του τον Αμπντουλλάχ.
Αλλά δε μπόρεσαν να τον βρουν. Τον αναζήτησαν μέχρι την Αραβική Χερσόνησο αλλά συνειδητοποίησαν πως είχε ξεφύγει. Πίσω στην Μεδίνα ο Αμπντουλλάχ είπε στον Προφήτη πως ο βασιλιάς είχε σκίσει το γράμμα σε κομμάτια και η μόνη απάντηση του Προφήτη ήταν, Είθε ο Θεός να διαμελίσει το βασίλειό του. Στο μεταξύ ο Χοσρόης έγραψε στον Μπαδάν, τον κυβερνήτη του στην Υεμένη, να στείλει δύο δυνατούς άντρες σε αυτόν τον άντρα που εμφανίστηκε στο Χιτζάζ με εντολές να τον φέρουν στην Περσία.
Ο Μπαδάν έστειλε δύο από τους δυνατότερους άντρες του στον Προφήτη και τους έδωσε ένα γράμμα για αυτόν στο οποίο περιείχε εντολή να πάει με τους δύο άντρες για να συναντήσει τον βασιλιά χωρίς αναβολή. Ο Μπαδάν επίσης ζήτησε από τους δύο άντρες να πάρουν όποιες πληροφορίες μπορούσαν για τον Προφήτη και να μελετήσουν στενά το μήνυμά του. Ξεκίνησαν οι άντρες και κινούνταν πολύ γρήγορα.
Στην πόλη Ταιφ συνάντησαν μερικούς έμπορους από τους Κουράις και τους ρώτησαν για τον Μουχάμμαντ. Είναι στην Γιάθριμπ, είπαν και έφυγαν για τη Μέκκα νιώθοντας ιδιαίτερα χαρούμενοι. Αυτά ήταν καλά νέα για αυτούς και πήγαν να τα μεταφέρουν στους Κουράις. Θα ευχαριστηθείτε. Ο Χοσρόης ετοιμάζεται να πιάσει τον Μουχάμμαντ και θα απαλλαχτείτε από αυτόν. Οι δύο άντρες συνέχισαν για τη Μεδίνα όπου συνάντησαν τον Προφήτη, του έδωσαν το γράμμα του Μπαδάν και είπαν σε αυτόν,
Ο βασιλιάς των βασιλέων, Χοσρόης, έχει γράψει στον ηγεμόνα μας, τον Μπαδάν για να στείλει τους άντρες του να σε πάρουν. Έχουμε έρθει για να σε πάρουμε μαζί μας. Αν έρθεις οικειοθελώς, ο βασιλιάς είπε πως θα είναι καλό για σένα και δε θα σε τιμωρήσει. Αν αρνηθείς, θα γνωρίσεις τη δύναμη της τιμωρίας του. Έχει τη δύναμη να καταστρέψει εσένα και το λαό σου. Ο Προφήτης χαμογέλασε και τους είπε, Πηγαίνετε πίσω σήμερα και γυρίστε αύριο.
Την επόμενη μέρα, πήγαν στον Προφήτη και είπαν, Είσαι έτοιμος να έρθεις μαζί μας να συναντήσεις τον Χούρσα; Δε θα συναντήσετε τον Χούσρα μετά από σήμερα,”απάντησε ο Προφήτης. Ο Θεός τον έχει σκοτώσει και ο γιος του έχει πάρει τη θέση του κατά την τάδε νύχτα και τον τάδε μήνα Οι δύο άντρες κοιτούσαν το πρόσωπο του Προφήτη. Είχαν μείνει εντελώς αποσβολωμένοι. Ξέρεις τι λες; ρώτησαν.
Να γράψουμε για αυτό στον Μπαδάν; Ναι, απάντησε ο Προφήτης, και πείτε του πως η θρησκεία μου με έχει ενημερώσει σχετικά με το τι έχει γίνει στο βασίλειο του Χοσρόη και πως αν γινόταν μουσουλμάνος θα τον κάνω κυβερνήτη πάνω σε ότι ελέγχει τώρα. Οι δύο άντρες γύρισαν στη Υεμένη και είπαν στον Μπαδάν τι συνέβη. Ο Μπαδάν είπε:
Αν ότι είπε ο Μουχάμμαντ είναι αλήθεια, τότε είναι Προφήτης. Αν όχι τότε θα δούμε τι θα συμβεί σε αυτόν. Μετά από λίγο καιρό, ένα γράμμα έφτασε στον Μπαδάν στο οποίο ανέφερε πως ο Χοσρόης είχε σκοτωθεί από τον διάδοχό του λόγω της τυραννίας του ενάντια στον λαό. Ο νέος βασιλιάς θεωρούσε νόμιμη τη δολοφονία των ηγετών, την αιχμαλωσία των γυναικών τους και την καπήλευση της περιουσίας τους. Τέλος συμπλήρωνε:
Όταν φτάσει το γράμμα μου σε σένα, λάβε την υποταγή οποιουδήποτε είναι με σένα για λογαριασμό μου.1 Όταν διάβασε το γράμμα ο Μπαδάν, το πέταξε και ανακοίνωσε την είσοδό του στο Ισλάμ. Οι Πέρσες στην Υεμένη έγιναν μαζί του επίσης μουσουλμάνοι. Αυτή είναι η ιστορία του Αμπντουλλάχ Ιμπν Χουδάφα και της συνάντησής του με τον Πέρση βασιλιά. 1- Ο Καβάδης Β`: ανήλθε στον θρόνο τον Φεβρουάριο του 628 σκοτώνοντας τον πατέρα του και τους δεκαοχτώ αδερφούς του και ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον Ηράκλειο, αλλά πέθανε μετά από βασιλεία μερικών μηνών.
Αυτό που επιθύμησα τότε ήταν να έχω τόσες ψυχές όσες οι τρίχες στο σώμα μου και να ριχτούν όλες στο λάδι για χάρη του Θεού. Η συνάντηση του Αμπντουλλάχ Ιμπν Χουδάφα με τον Βυζαντινό αυτοκράτορα έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια του χαλιφάτου του `Ομαρ Ιμπν Αλ Χατταμπ. Κατά την 19η χρονιά μετά τη Χίτζρα, ο Ομαρ έστειλε έναν στρατό να πολεμήσει ενάντια στους Βυζαντινούς.
Σε αυτόν το στρατό ήταν και ο Αμπντουλλάχ Ιμπν Χουδάφα. Νέα για τη μουσουλμανική δύναμη έφτασαν στο Βυζαντινό αυτοκράτορα. Είχε ακούσει για την ειλικρίνεια της πίστης τους και για την προθυμία τους να θυσιάσουν τις ζωές τους στο δρόμο του Θεού και του Προφήτη του. Έδωσε εντολές στους άντρες του να του φέρουν αιχμάλωτο όποιον μουσουλμάνο τύχαινε να πιάσουν ζωντανό. Ο Θεός θέλησε να πιαστεί αιχμάλωτος ο Αμπντουλλάχ Ιμπν Χουδάφα στους Βυζαντινούς. Τον φέρανε μπροστά στον αυτοκράτορα και αυτός κοίταξε τον Αμπντουλλάχ για πολλή ώρα. Ξαφνικά είπε, Θα σου κάνω μια πρόταση. Τι πρόταση ρώτησε ο Αμπντουλλάχ .Σου προτείνω να γίνεις Χριστιανός. Αν το κάνεις αυτό θα σε αφήσω ελεύθερο και θα σου παρέχω ασφαλές καταφύγιο.
Η αντίδραση του Αμπντουλλάχ ήταν η εξής: Ο θάνατος είναι προτιμότερος για μένα χίλιες φορές από αυτό που μου ζητάς να κάνω Βλέπω πως είσαι τολμηρός άντρας. Ωστόσο, αν απαντήσεις θετικά σε αυτό που προτείνω σε σένα, θα σου δώσω μερίδιο στην κυριαρχία μου και θα σε ορκίσω βοηθό μου. Ο αιχμάλωτος χαμογέλασε και είπε, Μα τω Θεώ, αν μου δώσεις όλα όσα κατέχεις και όλα όσα κατέχουν οι `Αραβες σαν αντάλλαγμα για να αφήσω τη θρησκεία του Μουχάμμαντ, δε θα το κάνω.
Τότε θα σε σκοτώσω.Κάνε ότι θέλεις, απάντησε ο Αμπντουλλάχ. Ο αυτοκράτορας διέταξε να τον βάλουν πάνω σε ένα σταυρό και διέταξε τους στρατιώτες του να πετάνε ακόντια σε αυτόν. Αρχικά κοντά στα χέρια του, και μετά κοντά στα πόδια του λέγοντάς του όλη την ώρα να δεχτεί τον Χριστιανισμό ή τουλάχιστον να απαρνηθεί τη θρησκεία του. Αυτός αρνήθηκε πολλές φορές.
Τον κατέβασαν από τον σταυρό και ο αυτοκράτορας ζήτησε να φέρουν μια μεγάλη κατσαρόλα. Τη γέμισαν με λάδι που το ζέσταναν πάνω από τη φωτιά. Έπειτα έφερε δύο άλλους μουσουλμάνους αιχμάλωτους και έριξε τον έναν από αυτούς στο βραστό λάδι. Η σάρκα του φυλακισμένου έλιωσε και σύντομα φαίνονταν τα κόκαλά του.
Ο αυτοκράτορας γύρισε στον Αμπντουλλάχ και τον κάλεσε στον Χριστιανισμό. Αυτό ήταν το πιο τρομερό τεστ που ο Αμπντουλλάχ χρειάστηκε να περάσει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Αλλά παρέμεινε σταθερός και ο αυτοκράτορας σταμάτησε να προσπαθεί. Διέταξε να τον πετάξουν μέσα στο λάδι. Όπως τον έπαιρναν άρχισε να δακρύζει ο Αμπντουλλάχ.
Ο αυτοκράτορας νόμισε πως επιτέλους είχε λυγίσει και του πρότεινε να γίνει χριστιανός. Αλλά προς έκπληξή του, ο Αμπντουλλάχ αρνήθηκε.
Γιατί έκλαψες τότε; φώναξε ο αυτοκράτορας.Έκλαψα επειδή είπα στον εαυτό μου: `Θα πεταχτείς στο καυτό λάδι και η ψυχή σου θα φύγει.` Αυτό που επιθύμησα τότε ήταν να έχω τόσες ψυχές όσες οι τρίχες στο σώμα μου και να ριχτούν όλες στο λάδι για χάρη του Θεού. Ο αυτοκράτορας τότε είπε: Θα φιλήσεις το κεφάλι μου; Θα σε αφήσω ελεύθερο. Και τους μουσουλμάνους αιχμάλωτους επίσης; ρώτησε ο Αμπντουλλαχ. Ο αυτοκράτορας συμφώνησε και ο Αμπντουλλαχ είπε στον εαυτό του,
Ένας από τους εχθρούς του Αλλάχ. Θα φιλήσω το μέτωπό του και θα αφήσει εμένα και τους άλλους μουσουλμάνους ελεύθερους. Δε μπορεί να υπάρχει κατηγορία για μένα για αυτήν την πράξη. Έπειτα πήγε στον αυτοκράτορα και φίλησε το μέτωπό του. Όλοι οι μουσουλμάνοι αιχμάλωτοι αφέθηκαν ελεύθεροι. Ο Αμπντουλλάχ Ιμπν Χουδάφα πήγε τελικά στον `Ομαρ Ιμπν αλ Χατταμπ και του είπε τι έγινε. Ο `Ομαρ χάρηκε ιδιαίτερα και όταν είδε τους αιχμαλώτους είπε, Κάθε μουσουλμάνος έχει χρέος να φιλήσει το κεφάλι του Αμπντουλλάχ Ιμπν Χουδάφα και εγώ θα αρχίσω πρώτος.Τότε σηκώθηκε ο `Ομαρ και φίλησε το κεφάλι του Αμπντουλλάχ Ιμπν Χουδάφα."
Ενδεικτικό είναι ότι τα ψεύδη τους δεν τα αποδέχεται ούτε η Διονυσιακή Τεχνητή νοημοσύνη. Διαβάζουμε σχετικά με το θέμα : "Όχι, ο αυτοκράτορας Ηράκλειος δεν ασπάστηκε ποτέ το Ισλάμ. Παρέμεινε πιστός Χριστιανός μέχρι το τέλος της ζωής του και συνέδεσε το όνομά του με την ανάκτηση και την Ανύψωση του Τιμίου Σταυρού στην Ιερουσαλήμ το 630 μ.Χ..
Η παρανόηση αυτή προέρχεται κυρίως από μεταγενέστερες ισλαμικές παραδόσεις (όπως τα Χαντίθ), οι οποίες αναφέρουν ότι ο Μωάμεθ έστειλε επιστολή στον Ηράκλειο το 628 μ.Χ., καλώντας τον να προσχωρήσει στη νέα θρησκεία. Σύμφωνα με αυτές τις πηγές, ο Ηράκλειος φέρεται να αναγνώρισε την προφητική ιδιότητα του Μωάμεθ και να εξέφρασε την κρυφή επιθυμία να ασπαστεί το Ισλάμ, αλλά δεν το έπραξε δημόσια από τον φόβο ότι θα ανατραπεί από τους υπηκόους του και την εκκλησία. [1, 2, 3]
Ωστόσο, οι ιστορικές πηγές δείχνουν τα εξής: Ιστορική πραγματικότητα: Δεν υπάρχει καμία σύγχρονη βυζαντινή ή άλλη ιστορική πηγή που να επιβεβαιώνει οποιαδήποτε πρόθεση του αυτοκράτορα να αλλαξοπιστήσει."
AΡΘΡΟ ΕΝΑ ΠΗΓΗ https://www.islam.gr
ΑΡΘΡΟ ΔΥΟ https://www.islam.gr
ΑΡΘΡΟ ΤΡΙΑ ΠΗΓΗ https://www.islam.gr
ΜΕΓΑΣ ΚΑΙ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ. Ο ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ.
Στην σημερινή επιστημονική μου εργασία Γεωπολιτικού Εθνικισμού-Γεωπολιτικής Θεολογίας, θα δούμε ποιος ήταν ο Μέγας Ηράκλειος και γιατί τον παρουσιάζουν να έχει ασπαστεί τον Μωαμεθανισμό. Για όσους δεν γνωρίζουν από το έτος 2013 έχω αναφέρει στις επιστημονικές μου εργασίες, ότι όλη αυτή η εσκεμμένη πλαστογράφηση της ιστορίας προέρχεται από την Τουρκική ΜΙΤ,
Ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος (575 – 641 μ.Χ.) υπήρξε o σπουδαιότερος αυτοκράτορας (μαζί με τον Έλληνα που αναπαύεται στον Έβδομόν), ο οποίος δεν έχει ανακηρυχθεί επίσημα Άγιος ή Ισαπόστολος από την Ορθόδοξη Εκκλησία, παρά το γεγονός ότι το όνομά του συνδέθηκε άρρηκτα με τον θρησκευτικό θρίαμβο της επιστροφής του Τιμίου Σταυρού στην Ιερουσαλήμ. Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο τραγική καθώς οι εξαθλιωμένοι από τον Διονυσιακό πολιτισμό και την Διονυσιακή πορνεία, παρουσιάζουν τον υιό της Θεουργού-μάγισσας (Μαινάδας) του Διονύσου Μυρτάλης, ως εκλεκτό του Χριστού, ενώ ήταν Μέγας Διονυσιαστής-παγκοσμιοποιητής εκείνης της εποχής. Το πιο τραγικό όπως θα δούμε στην συνέχεια, είναι ότι αναφέρει την κορυφαία Ιουδαϊκή θεότητα μέχρι και σήμερα, τον απαίσιο-φριχτό Αρχιδαίμονα και Μέγα Ανθέλληνα Savazio-Διόνυσο ως θεό-γενάρχη και προπάτορά του !!!
Η ΠΑΓΚΣΟΜΙΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΗ ΠΕΡΣΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ.
Η Περσία βρίσκεται στο σταυροδρόμι αυτοκρατοριών από την Μεσόγειο έως την Κεντρική Ασία και έχει γίνει μάρτυρας της πορείας των διάφορων πολέμων και κατακτήσεων. Τα Περσικά εδάφη έχουν μεταμορφώσει ή καταστρέψει διάφορα έθνη. Για αυτό μεταξύ άλλων θεωρείται η Περσία (σημερινό Ιράν, τεράστιας γεωπολιτικής σημασίας από αρχαιοτάτων χρόνων.
Σε αντίθεση με το Αφγανιστάν η Περσία θεωρείται κομβικής σημασίας καθώς έχει τις ρίζες της σε μια βαθύτερη και μακρόχρονη ιστορία. Από τον Μέγα Αλέξανδρο και τον Μέγα Ηράκλειο μέχρι τους απογόνους του Τζένγκις Χαν, το βρετανικό και ρωσικό «Μεγάλο Παιχνίδι», η Περσία υπήρξε το πεδίο δοκιμών όπου τα όνειρα για αυτοκρατορίες έσβησαν.
Η Κληρονομιά των Αχαιμενιδών.
Η Περσία δεν ήταν απλώς ο στόχος αυτοκρατοριών. Ήταν η πρώτη παγκόσμια-Διονυσιακή αυτοκρατορία. Η Αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών ιδρύθηκε από τον Κύρο, εκτεινόταν από την κοιλάδα του Ινδού μέχρι το Αιγαίο Πέλαγος. Ήταν ένα μοντέλο αυτοκρατορικής-Διονυσιακής διοίκησης, ανοχής και υποδομής. Αλλά το η αποδοχή των Διονυσιακών αξιωμάτων και οι επιθέσεις στην Ελλάδα κατά την αρχαία και την μεσαιωνική περίοδο θα γινόταν η αχίλλειος πτέρνα της.
Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος εισέβαλε στην Περσία το 334 π.Χ., έθεσε υπό αμφισβήτηση τον παγκόσμιο Διονυσιακό πολιτισμό που υπηρέτησε με τόσο πάθος η Μητέρα του Ολυμπιάδα. Αν και νίκησε τον Δαρείο Γ΄ και έκαψε την Περσέπολη σε μια συμβολική πράξη κατάκτησης, η Περσία δεν εξαφανίστηκε. Αντίθετα διέλυσε Αλέξανδρο. Η αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου διαμελίστηκε όμως η Περσία επέζησε και επανήλθε πιο δυναμικά την μεσαιωνική περίοδο με την δυναστεία των Σασσανιδών !!! Καθώς η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επεκτεινόταν προς τα ανατολικά ήρθε επανειλημμένα σε συγκρούσεις με τις δυναστείες των Πάρθων και των Σασσανιδών της Περσίας. Αυτές οι συγκρούσεις διήρκεσαν αιώνες και εξάντλησαν τους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους της Imperiym Romanum.
Ενδεικτική ήταν η Μάχη στην οποία ο Ρωμαίος στρατηγός Κράσσος , o πλουσιότερος Ρωμαίος της εποχής του, ηγήθηκε μιας εκστρατείας και υπέστη μια από τις χειρότερες ήττες της Ρώμης. Η ήττα αποτέλεσε ένα τραγικό-γεωπολιτικό σύμβολο της Ρωμαϊκής δυναμικής. Ο συνετός στρατηγός Κράσσος που έσωσε την Ρώμη από τους επαναστατημένους σκλάβους τους Σπάρτακου, σκοτώθηκε εξαιτίας της αλαζονείας του. Ο Μέγας Ηράκλειος κατάφερε να αντιστρέψει τα παγκόσμια δεδομένα και να κατακτήσει την Περσική αυτοκρατορία κάτω από τις πιο δυσμενείς συνθήκες που βρέθηκε ποτέ στρατηγός-αυτοκράτορας. Μετά την μεγαλύτερη ήττα όλων των εποχών στην παγκόσμια ιστορία από βασιλιά Ηράκλειο, οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού δημιούργησαν τον Μωαμεθανισμό.
Η Αραβική Κατάκτηση της Περσίας. Η Ισλαμική κατάκτηση της Περσίας (633–654 μ.Χ.) σηματοδότησε το τέλος της Σασσανιδικής Αυτοκρατορίας. Εν τούτοις δεν ήταν το τέλος Περσικής-πολιτιστικής ταυτότητας. Οι Άραβες κέρδισαν τον πόλεμο όμως με την πάροδο του χρόνου, ο περσικός πολιτισμός, η γλώσσα και τα διοικητικά συστήματα επηρέασαν βαθιά τον ισλαμικό κόσμο. Το Χαλιφάτο των Αββασιδών παρά την Αραβική του προέλευση ήταν δομημένο επάνω στις Περσικές παραδόσεις. Πέρσες λόγιοι όπως ο Αβικέννας και ποιητές όπως ο Ρουμί διαμόρφωσαν την πνευματική ψυχή του Ισλαμικού κόσμου. Επί της ουσίας δεν είχαμε την καταστροφή μιας αυτοκρατορίας, αλλά για την Διονυσιακή μετενσάρκωσή της σε μια νέα μορφή. Η Περσία χάθηκε με την αρχαία της μορφή και συνέχισε μέσα από τον Αραβικό πολιτισμό που ήταν βαθιά Περσικός.
Τι καθιστά την Περσία τόσο τρομερή πρόκληση για τις αυτοκρατορίες;
Η Περσία είναι μια χώρα με ερήμους, βουνά και οροπέδια. Το έδαφός της αποθαρρύνει τους εισβολείς, επιμηκύνει τις γραμμές ανεφοδιασμού και ευνοεί τους αμυνόμενους. Με χιλιετίες ιστορίας, γλώσσας, λογοτεχνίας και θρησκευτικής παράδοσης στον Διονυσιακό πολιτισμό, η περσική ταυτότητα δεν γίνεται να εξαφανιστεί εύκολα. Επιβιώνει από κατακτήσεις και ξεπερνά τις ιδεολογίες. Η Περσία συχνά απορροφούσε τους κατακτητές της μέσα στο πολυπολικό σύστημα φυλετικών, θρησκευτικών και περιφερειακών δεσμών πίστης, στο οποίο ήταν δύσκολο να αλλάξουν οι ξένοι εισβολείς.
Κάθε αυτοκρατορική κατάρρευση στην Περσία γέννησε νέες πολιτισμικές αναγεννήσεις, από τον Ζωροαστρισμό μέχρι το Σιιτικό Ισλάμ, από την αρχιτεκτονική των αρχαίων Περσών μέχρι τον σύγχρονο-Ιρανικό εθνικισμό. Διαχρονικά η Περσία αντανακλά τις φιλοδοξίες των αυτοκρατοριών, αποκαλύπτοντας συχνά τις αδυναμίες τους. Απορροφά τους εισβολείς, τους αναδιαμορφώνει και τους ξεπερνά.
Στην Περσική γη η ιστορία δεν σταματάει απλά μεταμορφώνεται και διαφοροποιείται με βάση την Διονυσιακή κουλτούρα. Οι αυτοκρατορίες πεθαίνουν επειδή η Περσία είναι πολιτιστικά αήττητη ως εκλεκτό μέλος του Διονυσιακού πολιτισμού. Αποτελεί ένα αήττητο Διονυσιακό πνεύμα. Και αυτό είναι ίσως το πιο επικίνδυνο σημείο για εχθρούς και φίλους. Μην ξεχνάτε ότι η Περσία επέζησε ακόμη και από την εισβολή του Τιμούρ (Ταμερλάνος) !!!
ΜΕΓΑΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ.
Ο Μέγας Ηράκλειος είχε ως Θεό του τον Χριστό, έσωσε από βέβαιο αφανισμό το Imperium Romanum της Κωνσταντινούπολης και τον Ελληνισμό. Ο αυτοκράτορας από την Αγιοτόκο Καππαδοκία απελευθέρωσε το σχεδόν την μισή Ρωμαϊκή αυτοκρατορία από την Περσική-Διονυσιακή κατάκτηση, κατέκτησε την Περσική αυτοκρατορία κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες που βρέθηκε βασιλιάς από καταβολής κόσμου, έφερε πίσω το ιερότερο σύμβολο του Ελληνικού έθνους τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό.
Επίσης δεν σφαγίασε ποτέ κανένα έθνος για να τιμήσει την μνήμη κάποιου σημαντικού προσώπου όπως έκανε ο Αλέξανδρος και δεν δήλωσε ποτέ με υπερηφάνεια ότι έχει ως θεό και μέγα πρόγονο του την κορυφαία Ιουδαϊκή θεότητα τον Savazio- Διόνυσο, όπως έκανε ο υιός της Ολυμπιάδας. Εν τούτοις σε παγκόσμιο επίπεδο μέχρι να έρθω εγώ με την πρώτη τεκμηριωμένη επιστημονική μου εργασία Γεωπολιτικής Θεολογίας-Γεωπολιτικού Εθνικισμού το έτος 2012, δύο κλάδους τους οποίους εγώ δημιούργησα για πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά, όλοι θεωρούσαν τον Αλέξανδρο ως τον μεγαλύτερο Στρατηλάτη όλων των εποχών.
Ήταν άλλη η ψυχολογία και οι στρατιωτικές-πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές δυνατότητες του ισχυρού κατακτητή Αλέξανδρου και εντελώς διαφορετική η ψυχολογία, οι δυνατότητες-συνθήκες του εντελώς αδύναμου σε όλους τους τομείς Ηράκλειου.
ΟΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ ΑΝΩΤΕΡΟ ΑΠΟ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΟ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ.
Στις 12 Δεκεμβρίου ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία, θα φτάσουν στο απόγειο τους σε στρατιωτικό και πολιτιστικό επίπεδο. Κανένα άλλο έθνος στην ιστορία της ανθρωπότητας, πλην του Ελληνικού δεν έχει επιτύχει τόσο πολλά και θαυμαστά πολιτιστικά-πνευματικά, στρατιωτικά, πολιτικά και κοινωνικά επιτεύγματα. Η Μάχη της Νινευή αποτελεί το μεγαλύτερο στρατιωτικό επίτευγμα στην παγκόσμια ιστορία.
Η Μάχη της Νινευή αποτελεί το μεγαλύτερο στρατιωτικό κατόρθωμα στην παγκόσμια ιστορία. Μέσα από την αστείρευτη δύναμη του πολιτισμού και της Ορθοδοξίας οι πρόγονοι μας νίκησαν οριστικά και αμετάκλητα στους Ελληνοπερσικούς πολέμους μετά από 1158 χρόνια διαμάχης και εχθροπραξιών. Το διάστημα 612-628 μ.Χ. έχουμε την πρώτη πολεμική αναμέτρηση του εωσφορισμού με την Ορθοδοξία, με τους Έλληνες του μεσαίωνα να βρίσκονται σε νόμιμη άμυνα.
Ο πόλεμος Ελλήνων-Ρωμαίων και Περσών ήταν ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος, μεταξύ Ελλήνων-Χριστιανών και Εωσφοριστών-παγανιστών νεοταξιτών καθώς πολέμησαν οι δύο υπερδυνάμεις της μεσαιωνικής εποχής μεταξύ τους. Πολέμησαν για θρησκευτικές και εν συνεχεία για πολιτιστικές-κοινωνικές, οικονομικές αιτίες. Γεωστρατηγικά έχουμε ένα εκτενέστατο θρησκευτικό πολιτικό-στρατιωτικό, πολιτιστικό πλέγμα συμφερόντων και κυριαρχίας ανάμεσα στις δύο αυτοκρατορίες-υπερδυνάμεις. Απ
Σε αυτόν τον αδυσώπητο πόλεμο δίχως αύριο όπως αποδείχτηκε ο νικητής θα έμενε για πάντα, και ο ηττημένος θα αφανιζόταν από το παγκόσμιο στερέωμα. Μετά τους Μιλτιάδη, Θεμιστοκλή και Παυσανία ήταν η σειρά του Έλληνα Ηράκλειου από την Αγιοτόκο Καππαδοκία να υπερασπιστεί τον Ελληνισμό και το Ρωμαϊκό κράτος. Τα δύο κράτη-αυτοκρατορίες χρησιμοποίησαν κάθε απόθεμα σε πνευματικό, πολιτιστικό, οικονομικό σκέλος, για την εξυπηρέτηση των πολεμικών αναγκών, με στόχο την σύγκρουση και την τελική επικράτηση. Για αυτό εξαντλήθηκαν οικονομικά, πολιτικά, στρατιωτικά και όχι μόνον σε σημαντικό βαθμό.
Η βασικότερη αιτία του πολέμου ήταν θρησκευτικής και πολιτιστικής φύσεως. Οι πόλεμοι αυτοί ήταν η συνέχεια των αρχαίων Ελληνοπερσικών πολέμων. Οι δύο παγκόσμιοι πολιτισμοί ήρθαν εκ νέου σε σύγκρουση όπως γίνονταν από την εποχή των Τρωικών πολέμου.
Οι παγανιστές Πέρσες είχαν στο πλευρό τους ακόμη δύο έθνη. Τους Εβραίους και τους Φράγκους (Γερμανικό φύλο) οι οποίοι ήταν ομόθρησκοι τους (Διονυσιακός πολιτισμός-νέα τάξη πραγμάτων. Όλοι αυτοί εκπροσωπούσαν τα Βακχικά αξιώματα. Επίσης οι Πέρσες είχαν ως συμμάχους τους αιρετικούς Χριστιανούς, που δεν αναγνώριζαν την Αγία Δ Οικουμενική Σύνοδο (Νεστοριανούς, Μονοφυσίτες), για την επίτευξη των θρησκευτικών και πολιτικών τους στόχων.
Στο άλλο στρατόπεδο οι Έλληνες-Ρωμαίοι του μεσαίωνα, εκπροσωπούσαν τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό και την Ορθοδοξία. Η καταστροφή του Πανάγιου Τάφου από τους Πέρσες και η ισοπέδωση των Ζωροαστρικών ναών από τους Έλληνες, υπάγονται στα πλαίσια αυτών των γεωστρατηγικών στόχων.
Οι Έλληνες και οι Πέρσες χρειάζονταν την ειρήνη και την ηρεμία, για να μπορέσουν να ανορθώσουν σε οικονομικό, διοικητικό, πολιτικό, στρατιωτικό και κοινωνικό επίπεδο καθώς είχαν διαλυθεί από τον μακροχρόνιο πόλεμο. Κατά την διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, μέσα από την Αραβική χερσόνησο αναδύθηκε μια νέα θρησκεία και εν συνεχεία μια αυτοκρατορία με ηγέτη τον Μωάμεθ. Το Ισλάμ επιτέθηκε την δεκαετία 630-640 μ.Χ. και έπληξε τις δύο εξαντλημένες υπερδυνάμεις. Οι γηγενείς λαοί εξαντλημένοι από τους μακροχρόνιους πολέμους, την βαριά φορολογία και τις θεολογικές διαφορές με την Ορθοδοξία, υποδέχθηκαν τους Άραβες ως "ελευθερωτές-λυτρωτές και σωτήρες".
Μέσα σε μια δεκαετία οι Άραβες κατέκτησαν ολόκληρη την Περσία και στέρησαν από το Ρωμαϊκό κράτος την Αφρική, την Αίγυπτο, την Συρία και την Παλαιστίνη. Η Περσία κατακτήθηκε και αφομοιώθηκε από τους Ισμαηλίτες. Εν τούτοις η Ελληνική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία με βάσεις την Ορθοδοξία, τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό και εξαιτίας της πιο καθοριστικής νίκης στην παγκόσμια ιστορία στην μάχη της Νινευί με την Περσική αυτοκρατορία επιβίωσε.
Σε συνδυασμό με την νέα στρατιωτική οργάνωση που έκανε ο Ηράκλειος, με την δημιουργία εθνικού στρατού από Έλληνες αγρότες, στρατιώτες-γεωργούς, το Imperium Romanum θα έχει μέγάλη διάρκεια ζωής.
Ο περιορισμός του Ρωμαϊκού κράτους, στην μητροπολιτική Ελλάδα και την Μικρά Ασία, δημιούργησε μια συμπαγείς εθνική και θρησκευτική ομοιογένεια-ενότητα. Ήδη από το 620 μ.Χ. ο Ηράκλειος άλλαξε την επίσημη γλώσσα του κράτους από τα Λατινικά στα Ελληνικά, τα οποία μιλούσε ο λαός. Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος ξεπέρασε με την βοήθεια του Χριστού, σε πολλούς τομείς τον Μέγα Αλέξανδρο. Εάν δεν υπήρχε ο Ηράκλειος παρά τα χρηστά ήθη των προγόνων μας η Ελλάδα θα είχε σκλαβωθεί στους Πέρσες. Η αρχαία Περσική αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών είχε αναστηθεί από την νέα δυναστεία των Σασσανιδών.
Η Περσία βρισκόταν ξανά στο απόγειο της δύναμης της και ήταν ανώτερη από την αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών. Όλα αυτά έλαβαν χώρα ακριβώς την ώρα που καθόταν ο πρώτος Έλληνας, στον Αυτοκρατορικό Ρωμαϊκό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Την χρονική στιγμή που η Σασσανιδική-Περσική αυτοκρατορία βρίσκεται στο απόγειο της δυνάμεως της από την ημέρα που δημιουργήθηκε, αντίστοιχα το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος ήταν σε πλήρη αδυναμία, εξαιτίας της μεγαλύτερης χρεοκοπίας στην ιστορία του έθνους μας.
Ο βασιλιάς από την Καππαδοκία χωρίς καθόλου κρατικά έσοδα, με ένα χρεοκοπημένο κράτος, χωρίς στρατό, απελπισμένος είχε πάρει με πολύ βαριά καρδιά, την απόφαση να μεταφέρει την πρωτεύουσα του Ελληνικού-Ρωμαϊκού κράτους και να την πάει στην Καρχηδόνα, παραδίδοντας με αυτόν τον τρόπο το 80% του κράτους αμαχητί χωρίς πόλεμο, χωρίς καμία αντίσταση.
Ενδεικτικό ήταν ότι όταν άνοιξε τους στρατιωτικούς καταλόγους, διαπίστωσε ότι από τις πολλές χιλιάδες στρατού που είχαν αναγορεύσει αυτοκράτορα τον συντοπίτη του από την Αγιοτόκο Καππαδοκία τον Μαυρίκιο, είχαν απομείνει μόνον δύο εν ενεργεία στρατιώτες. Οι ελάχιστοι στρατιώτες που υπήρχαν, ήταν απλήρωτοι και σε άθλια κατάσταση. Πολύ σημαντικότατο ρόλο σε αυτήν την οικονομική καταστροφή έπαιξαν, οι άσκοποι-επεκτατικοί πόλεμοι του Ιουστινιανού του Α.
Το Ελληνικό έθνος θα κληθεί να αντιμετωπίσει την πιο θανάσιμη απειλή στην ιστορία του χωρίς στρατό και χρήματα. Μέσα σε όλη αυτήν την απελπιστική οικονομική κατάσταση ήρθε ο μέγας πατριάρχης Σέργιος με την πανίσχυρη Ελληνική-Ορθόδοξη Εκκλησία η οποία βοήθησε τα μέγιστα σχετικά με την οικονομική ενίσχυση, το πτωχευμένο κράτος, καθώς έθεσε όλους τους πολύτιμους Εκκλησιαστικούς θησαυρούς στην διάθεση του Ηράκλειου. Ο αυτοκράτορας επέτυχε σε συνδυασμό με τις πολύ σημαντικές οικονομικές-διοικητικές μεταρρυθμίσεις να είναι έτοιμη πλέον η Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία να περάσει στην Μ. Ασία για να δώσει την μεγαλύτερη μάχη ζωής και θανάτου, στην ιστορία της.
TΟ ΑΠΟΓΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ. ΜΟΝΟΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Η ΤΕΚΟΥΣΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΘΕΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.
Στην μάχη της Νινευή κοντά στα Γαυγάμηλα, επέτυχαν οι Έλληνες να συντρίψουν τους Πέρσες και να ανακτήσουν όλες τις Ελληνικές επαρχίες στην Ανατολή και να κατακτήσουν την Περσική αυτοκρατορία. Η αποφασιστική μάχη έγινε στις 12 Δεκεμβρίου του 627, και έκρινε το τέλος του πολέμου. «Αλλ’ εξυμνούσι μόνον άπαντες την προσωπικήν του Ηρακλείου ανδρείαν, ήτις κατά την αείμνηστον ταύτην ημέραν ανεδείχθη φαίνεται ενάμιλλος της ακατασχέτου ορμής του Αλεξάνδρου» (Κ. Παπαρρηγόπουλος).
Πριν από την καθοριστική μάχη οι “σύμμαχοί ” μας, οι Χαζάροι μας εγκατέλειψαν, για αυτό και ο Ηράκλειος στην ομιλία του, εiπε ότι όλοι μας εγκατέλειψαν, εκτός από τον Ιησού Χριστό και την τεκούσαν Θεοτόκον. Όταν έδωσε εντολή, ολόκληρο το στράτευμα δiστασε εξαιτίας του τεράστιου αριθμού των Περσών. Τότε ο Ηράκλειος επιτέθηκε ολομόναχος ενάντια στους Πέρσες. Ήταν επάνω στο άλογό του, τον Δόρκωνα, παρ’ ότι πληγωμένος στο χείλος και στο πόδι, σκότωσε τρεις από τους κυριότερους στρατηγούς των Περσών καθώς επίσης και τον επικεφαλή στρατηγό των Περσών Ραζάτη.
Ο Ηράκλειος επέστρεψε στους στρατιώτες του, κρατώντας στο χέρι του το κομμένο κεφάλι του αρχιστράτηγου Ραζάτη. Αμέσως τότε εκστασιασμένοι επιτέθηκαν οι Έλληνες στους Πέρσες και κερδiσαμε την καθοριστική μάχη. Οι απώλειες των Περσών ήταν πολύ μεγάλες. Όσοι γλίτωσαν τον θάνατο ή δεν πιάστηκαν αιχμάλωτοι τράπηκαν σε φυγή. Το αποτέλεσμα της μάχης ήταν μία κατά κράτος επικράτηση του Ελληνικού στρατού και η κατάκτηση της Περσικής αυτοκρατορίας. Η Υπεραγία Θεοτόκος βοήθησε και ευλόγησε το Ελληνικό έθνος να κερδίσει την πιο κρίσιμη μάχη στην ιστορία του.
ΤΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ. Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος ξεπέρασε με την βοήθεια του Χριστού, σε πολλούς τομείς τον Μέγα Αλέξανδρο. Εάν δεν υπήρχε ο Ηράκλειος, παρά τα χρηστά ήθη των προγόνων μας η Ελλάδα θα είχε σκλαβωθεί στους Πέρσες. Διότι οι Πέρσες είχαν κλέψει τον Τίμιο Σταυρό, το ιερότερο κειμήλιο του Χριστιανισμού, οι εκστρατείες του Ηρακλείου προσέλαβαν θρησκευτικό χαρακτήρα. Όταν ο Έλληνας Ηράκλειος από την Καππαδοκία της Μικράς Ασίας ανέβηκε στον Ελληνικό-Ρωμαϊκό θρόνο, το κράτος ήταν τελείως χρεοκοπημένο.
Ταυτόχρονα για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία, είχαμε την εισβολή και την κατάκτηση της μισής Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, από τους Πέρσες. Είχαμε πολλές χιλιάδες σφαγμένων Ελλήνων. Έγιναν κλοπές, εμπρησμοί, βιασμοί, σκλάβωμα γυναικών κλπ. Επίσης για πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά έγινε εισβολή από τους Πέρσες στα Ιεροσόλυμα, όπου εκεί έλαβαν χώρα άγριες σφαγές, κλοπές, εμπρησμοί, βιασμοί και σκλάβωμα Χριστιανών. Επίσης έκαψαν τον ναό του Παναγίου τάφου, έκλεψαν τον Τίμιο Σταυρό, και πήραν μαζί τους αιχμάλωτο τον πατριάρχη Ζαχαρία. Εντούτοις με όπλο τα χρηστά ήθη και την σωστή παιδεία, μέσα σε επτά μόνον χρόνια, οι Έλληνες ανέκαμψαν, με αποτέλεσμα να πάρουν πίσω όλα τα κατακτημένα εδάφη από τους Πέρσες.
Όμως οι προγονοί μας δεν σταμάτησαν εκεί αλλά πέρασαν στην αντεπίθεση, κατακτώντας ολόκληρη την Περσική αυτοκρατορία. Αυτό το έκανε ο Ηράκλειος με έναν τελείως απειροπόλεμο στρατό. Έναν Ελληνικό στρατό τον οποίο δημιούργησε εκ του μηδενός μέσα σε δέκα μήνες. Ο Μέγας Ηράκλειος εκπαίδευσε ο ίδιος τα Ρωμαϊκά στρατεύματα ο Αλέξανδρος δεν ήταν στρατηγός-εκπαιδευτής και παρέλανε έτοιμο στρατό από τον Φίλιππο Β. Είδατε τι επέτυχαν οι Ένδοξοι πρόγονοι εξαιτίας των χρηστών ηθών, και της σωστής παιδείας ;
Ακόμη και ο Μ. Αλέξανδρος με πολύ έμπειρους και περισσότερους στρατιώτες, με ένα πανίσχυρο Ελληνικό Μακεδονικό βασίλειο πολιτικά-οικονομικά, και στρατιωτικά έκανε περισσότερο χρονικό διάστημα να κατακτήσει την Περσική αυτοκρατορία, σε σχέση με τον Ηράκλειο. Την εποχή του Μ. Αλέξανδρου δεν ήταν κατακτημένη η Ελλάδα και το Μακεδονικό βασίλειο. Στον αντίποδα κατά την βασιλεία του Ηράκλειου επικρατούσε χάος και όλεθρος.
Τα χρόνια βασιλείας του Ιουστινιανού Α όπως και στην εποχή του Θεοδόσιου, του Αρκάδιου, του Θεοδόσιου Β, του Ιουστίνου Α, του Ιουστίνου Β, είχαμε μόνον συνοριακούς πολέμους, και περιόδους ειρήνης με τους Πέρσες. Μόνον όταν ανέβηκε στον θρόνο, ο πρώτος Έλληνας Χριστιανός-βασιλιάς, ο Ηράκλειος από την Καππαδοκία έκαναν οι Πέρσες όλα αυτά τα τρομερά πράγματα εις βάρος των Ελλήνων, τα οποία, δεν είχαν ξαναγίνει ποτέ από μέρος των Μηδων. Το απόγειον της Ελληνορθοδοξίας ήταν όταν ο Έλληνας Αυτοκράτορας Ηράκλειος πήρε πίσω από τους Πέρσες τον Τίμιο Σταυρό, τον οποίο πήγε ο ίδιος πίσω στα Ιεροσόλυμα.
Ο θρίαμβος των Ελλήνων ήταν ολοκληρωτικός. Δεκατέσσερα χρόνια πριν, το 614 μ.Χ., το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος ήταν κατακτημένο κατά το ήμισυ από τους Πέρσες, ενώ παράλληλα ήταν και για πρώτη φορά στην ιστορία του σκόπιμα χρεοκοπημένο, εξαιτίας των αλλοδαπών βασιλέων-αυτοκρατόρων. Ήταν η εποχή που έδωσαν οι Πέρσες τελεσίγραφο στους προγόνους μας, ότι ή θα εγκαταλείψουν όλοι τον Ιησού Χριστό, η δεν θα ξαναδούν ποτέ τον ήλιο.
Τελικά ο υπερόπτης εωσφοριστής Χοσρόης ο οποίος αποκαλούσε τον Ηράκλειο, δούλο του, έχασε την ζωή του, και ο γιος του έκανε κηδεμόνα-δούλο, το παιδί του στον Έλληνα αυτοκράτορα Ηράκλειο. Αυτό ειναι το απόγειο της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Ο Χριστός και η Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία είχαν κερδίσει κατά κράτος τον Εωσφόρο και την αυτοκρατορία του.
Η Περσική αυτοκρατορία επί 1158 χρόνια προσπαθούσε να αφανίσει δια παντός τον Ελληνισμό. Εξαιτίας της γενναιότητας, του ήθους, της πίστης, των χρηστών ηθών, και της βοήθειας του Ιησού Χριστού, οι πρόγονοι μας κατέβαλαν δια παντός τον προαιώνιο εχθρό του Ελληνικού έθνους. To Eλληνικό έθνος έφτασε στο στρατιωτικό απόγειο του με τις δύο κατακτήσεις της Περσικής αυτοκρατορίας (Μ. Αλέξανδρος, Μ. Ηράκλειος). Αυτά εiναι τα δυο μεγαλύτερα στρατιωτικά επιτεύγματα όλων των εποχών.
Ο Αυτοκράτορας από την Αγιοτόκο Καππαδοκία κατέκτησε την Περσική αυτοκρατορία μέσα σε έξι χρόνια και την οδήγησε στον οριστικό αφανισμό και στην Αραβική κατάκτηση. Από την ένταση του πολέμου και την σκληρότητα των μαχών με τους Έλληνες του Ρωμαϊκού κράτους, μια παγκόσμια αυτοκρατορία χάθηκε οριστικά μέσα σε τριάντα χρόνια. Δυο φορές από την σφοδρότητα των πολέμων και την αποδοχή του Διονυσιακού πολιτισμού, διαλύθηκε μια παγκόσμια αυτοκρατορία, από τον Αλέξανδρο και τον Ηράκλειο.
Aνέκαθεν το Ελληνικό έθνος αγωνιζόταν ολομόναχο να επιβιώσει με συμμάχους την Ορθοδοξία και τον Αριστόκλειο πολιτισμό. Την εποχή του αυτοκράτορα Ηράκλειου ο Ελληνισμός βρέθηκε στην πιο κρίσιμη ιστορικά στιγμή από την δημιουργία του έθνους.
Δυστυχώς η αμάθεια-θρησκοληψία αποτελούν κυρίαρχα στοιχεία της παρακμιακής Ελλάδας. Για αυτό αναφέρουν εντελώς λανθασμένα ως κορυφαίο στρατηλάτη της παγκόσμιας ιστορίας τον Μ. Αλέξανδρο. Αυτό αποτελεί μεγάλη βλασφημία και αμφισβήτηση του Χριστού. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένα γεγονότα πως ότι γίνεται με την βοήθεια, το έλεος και την δύναμη του Θεού είναι πολλά επίπεδα ανώτερο σε σχέση με τα επιτεύγματα των παραγόντων της Διονυσιακής κουλτούρας.
Ηράκλειος και Αλέξανδρος κατέκτησαν τις Διονυσαικές αυτοκρατορίες των Αχαιμενιδών και των Σασσανιδών κάτω από διαφορετικές Γεωστρατηγικές-Γεωπολιτικές, οικονομικές και διοικητικές συνθήκες. Eν τούτοις ο Αλέξανδρος γιατί ήταν μέτοχος του Διονυσιακού πολιτισμού και η μητέρα του Θεουργός του απαίσιου δαιμονικού και Ανθέλληνα Διόνυσου ξεπέρασε τα όρια του θρύλου. Αντιθέτως εσκεμμένα οι παράγοντες της Διονυσιακής κουλτούρας υποβάθμισαν τον αυτοκράτορα Ηράκλειο.
Το Imperium Romaunm του Βοσπόρου έκανε μόνον αμυντικούς πολέμους. Από την ημέρα που ξεκίνησα να γράφω την στήλη Γεωστρατιγικής-Ιστορίας, Ορθοδοξίας και επιβώσεως από τον υβριδικό πόλεμο (Επικρατεέιν η Απόλλυσθαι-Ισχύς Διά της Γνώσεως), έχω επισημάνει με προσωπική μου παρατήρηση πολλές φορές ότι μια στρατιωτική-πολιτική και μια κοινωνική επιτυχία για να έχει ηθική αξία, δεν πρέπει ποτέ να επιτυγχάνεται εις βάρος της οικονομικής ευημερίας, της αξιοπρέπειας, της ελευθερίας και της ζωής των πολιτών η των υπηκόων.
Oι επιτυχίες του Βασιλείου B και του Ηράκλειου σε πολιτικό-στρατιωτικό, επίπεδο δεν ήταν ποτέ βασισμένες επάνω στην βαρύτατη φορολογία, την δυστυχία, την εξαθλίωση, την στέρηση της ελευθερίας, την κατάκτηση και την θανάτωση των αντιπάλων εθνών με στόχο την προσωπική τους δόξα. Ήταν καθαρά σε νόμιμη άμυνα.
Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν μέτοχος του Διονυσιακού πολιτισμού και Μέγας εκπρόσωπος της Διονυσιακής κουλτούρας εξαιτίας της μητέρας του Μυρτάλης-Ολυμπιάδας. Αντιθέτως ο Έλληνας Ηράκλειος από την Αγιοτόκο Καππαδοκία, ήταν εκπρόσωπος του Αριστόκλειου πολιτισμού και της Ορθοδοξίας. Δυστυχώς οι Χριστιανοί μεταξύ άλλων αγνοούν ότι ο Μέγας Ηράκλειος έφερε πίσω το Ιερότερο σύμβολο του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό. Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν έφερε πίσω απολύτως τίποτα. Τα επιτεύγματα του Αριστόκλειου πολιτισμού και της Ορθοδοξίας είναι παγκοσμίως μοναδικά.
Ο Μέγας Αλέξανδρος έκανε έναν επεκτατικό πόλεμο για την προσωπική του καταξίωση και την διάδοση του πολιτισμού. Στην εποχή του δεν κινδύνευε ο Ελληνισμός από τους Πέρσες με αφανισμό. Επίσης εάν ο Μακεδόνας Στρατηλάτης έχανε τους κατακτητικούς πολέμους η Ελλάδα δεν θα είχε συνέπειες. Ο Αλέξανδρος ήταν επιτιθέμενος και δεν βρισκόταν σε καθεστώς απόλυτης πίεσης. Στον Αντίποδα ο Μέγας Ηράκλειος και ο Έλληνας που αναπαύεται στο Έβδομον ήταν σε αμυντικούς πόλεμους, αντιμετώπιζαν πρωταφανείς καταστάσεις που δεν είχαν λάβει χώρα ποτέ ξανά σε παγκόσμιο επίπεδο !!!
Οι Έλληνες Βασιλείς του μεσαίωνα ήταν υπό καθεστώς ασφυκτικής πιέσεως καθώς βρέθηκαν στις πιο κρίσιμες ιστορικές στιγμές για την επιβίωση του Ελληνικού έθνους από καταβολής κόσμου. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού ήταν αποφασισμένοι να τελειώσουν οριστικά-αμετάκλητα τον Ελληνισμό. Αυτό είναι εμφανές με βάση τις συνθήκες κάτω από τις οποίες δημιούργησαν την Αραβική Αυτοκρατορία.
Εάν χανόταν οι πόλεμοι αυτοί θα είχαμε την κατάκτηση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας του Βοσπόρου και τον αφανισμό του Ελληνισμού σε όλους τους τομείς (βιολογικά-πληθυσμιακά, πολιτιστικά κλπ). Είναι εντελώς διαφορετικές οι συνθήκες που αντιμετώπισαν τους Πέρσες Ηράκλειος και Αλέξανδρος και το Μοναδικό Φαινόμενο της Ελληνικής και της Παγκόσμιας ιστορίας τους Βούλγαρους.
Ήταν εντελώς διαφορετικές οι συνθήκες σε πολιτικό, στρατιωτικό, οικονομικό, κοινωνικό και πολιτιστικό επίπεδο τις εποχές που έγιναν οι πόλεμοι ανάμεσα στον Αλέξανδρο και την δυναστεία των Αχαιμενιδών. Και τελείως διαφορετικό το καθεστώς για τον Ηράκλειο ενάντια στην δυναστεία των Σασσανιδών και του Μέγα Βασίλειου ενάντια στους Σλάβους-Κουμάνους.
Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ήταν η μοναδική η οποία είχε διάρκεια ζωής 1204 χρόνια εξαιτίας του Αιρστόκλειου πολιτισμού. Την διοίκηση του Imperium Romanum μοιράστηκαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι και οι Έλληνες του μεσαίωνα. Οι Ρωμαίοι από την εποχή του Οκταβιανού μέχρι την εποχή του Αγίου Κωνσταντίνου.
Από το 324 εως το 610 μ.Χ. έχουμε μια μεταβατική περίοδο και συνδιοίκηση του Ρωμαϊκού κράτους από τους Ρωμαίους και τους Έλληνες. Το 610 μ.Χ. ολοκληρώνεται ο εξελληνισμός της αυτοκρατορίας και ανέρχεται στον θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως ο πρώτος Έλληνας-Χριστιανός αυτοκράτορας. Ότι γίνεται με την υποστήριξη του Χριστού είναι Σαφώς ανώτερο από τα επιτεύγματα των παραγόντων του Διονυσιακού πολιτισμού. Η Αυτοκρατορία του Χριστού υπήρξε για αιώνες. Εν τούτοις η αυτοκρατορία του Αλέξανδρου διαλύθηκε σχεδόν αμέσως και οι Διονυσιακές αυτοκρατορίες Περσική και Ρωμαϊκή υπό Διονυσιακή διοίκηση είχαν μικρότερη διάρκεια ζωής.
ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΩΣ ΑΛΛΟΔΑΠΟ ΚΑΙ ΜΩΑΜΕΘΑΝΟ.
Στα πλαίσια της ιστορικής πλαστογραφήσεως εμφανίζουν τον Ηράκλειο να ομιλεί δύο γλώσσες (Ελληνική-Αρμενική). Σκοπίμως αγνοούν ότι για να ήταν κάποιος αξιωματικός στον Ρωμαϊκό αυτοκρατορικό στρατό, θα έπρεπε να μιλά άπταιστα την Λατινική. Κανείς δεν μπορούσε να πάρει δημόσια αξίωμα-θέση στο Ρωμαϊκό κράτος εάν δεν μιλούσε την Λατινική γλώσσα. Μέσα από την παραποιημένη ιστορία και την δήθεν "Αρμενική" καταγωγή του Ηρακλείου, αποκαλούν την εποχή από το 582 μ.Χ., εως το 797 μ.Χ. ως την πρώτη "Αρμενική" περίοδο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Ιστορική πηγή αναφέρει πως όταν έφτασε ο Ηράκλειος στην Ταρσό, συνέταξε επιστολές που έλεγαν ότι θα πήγαινε στην Αρμενία, για να παραδώσει τον στρατό στον Ναρσή, τον διοικητή της Κωνσταντινής. Την εποχή εκείνη ο αυτοκράτορας Μαυρίκιος αντικατέστησε τον Φιλιππικό με τον Πρίσκο, στην θέση του στρατηγού στο Ανατολικό θέμα. Ο Φιλιππικός διέταξε τον Ηράκλειο, να επιστρέψει στην Αρμενία.
Υπάρχουν και οι ιστορικοί οι οποίοι καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο Ηράκλειος πιθανόν να είχε την θέση του στρατηγού του θέματος των Αρμενιακών, το οποίο είχε ως έδρα την Θεοδοσιούπολη. Η διαταγή του Φιλιππικού αφορούσε την στρατιωτική βάση και όχι την πόλη καταγωγής του Ηρακλείου, όπως ισχυρίζονται αβάσιμα και κακόβουλα οι νεοταξίτες ιστορικοί. Ο Φιλιππικός μαζί με τον Ηράκλειο πριν από ένα έτος είχαν ξεχειμωνιάσει στην Θεοδοσιούπολη, τον χειμώνα του 586 – 587 μ.Χ. Ενδεικτικό ήταν το ιστορικό γεγονός ότι ο πατέρας του Ηράκλειου, ο Ηράκλειος πρεσβύτερος διοικητής του Εξαρχάτου της Καρχηδόνας, ήταν παντρεμένος με την Επιφανεία και είχε τρία παιδιά τον Ηράκλειο, τον Θεόδωρο και την Μαρία. Τα ονόματα των απογόνων του πρεσβυτέρου Ηρακλείου, είναι όλα Ελληνικά-Ρωμαϊκά. Κανένα από αυτά δεν είναι Αρμενικό.
Το όνομα Ηράκλειος το συναντάμε αρκετούς αιώνες πριν. Άνθρωποι με το όνομα αυτό ήταν ο Άγιος Μάρτυς Ηράκλειος ο Αθηναίος, τον τρίτο αιώνα, ο φιλόσοφος Ηράκλειος Κυνικός (4ος αιώνας μ.Χ.), ο Ηράκλειος ευνούχος, επί βασιλείας, του Αρειανού-αυτοκράτορα Ουάλεντος. Χαρακτηριστικά της Ελληνικότητας του Ηρακλείου ήταν ότι έκανε επίσημη γλώσσα του Ρωμαϊκού κράτους, τα Ελληνικά, καθώς μέχρι τότε, ήταν τα Λατινικά. Ακόμη η αλλαγή του αυτοκρατορικού-Ρωμαϊκού τίτλου, από Αύγουστος-Καίσαρ, Αυτοκράτωρ, σε «Πιστός ἐν Χριστῷ τω Θεώ Βασιλεύς και η λειτουργία της ανωτάτης Φιλοσοφικής σχολής (Πανδιδακτήριον), με βάση τον αρχαίο τρόπο, που δίδασκαν οι Έλληνες σοφοί. Ο Ηράκλειος έφερε στην Κωνσταντινούπολη τον Στέφανο Αλεξανδρινό, για να διδάξει στην φιλοσοφική σχολή Κωνσταντινουπόλεως. Η φιλοσοφική σχολή ονομαζόταν πανδιδακτήριο.
Επίσης ο Ηράκλειος έγραψε δύο εργασίες με τίτλους ”υπόμνημα είς την μεγάλην του Πτολεμαίου σύνταξιν” και ‘περί κατασκευής σφαίρας του αρατού”, εμπνευσμένος από τον Ύπατο των Φιλοσόφων, τον Αριστοκλή. Στο Πανδιδακτήριον διδασκόταν γεωμετρία, μουσική, αστρονομία, ηθική-φιλοσοφία, φιλολογία. Μεταξύ άλλων η αλλαγή του ονόματος της γυναίκας του από Φαβια σε Ευδοκία. Αυτό είναι μια ακόμη απόδειξη για την Ελληνικότητα, του Ηράκλειου από την Αγιοτόκο Καππαδοκία.
Με την άνοδο του Έλληνα Ηράκλειου από την Καππαδοκία στον Ρωμαϊκό θρόνο, η αυτοκρατορία γίνεται ολοκληρωτικά Ελληνική. Με ανθελληνικά κίνητρα επέλεξαν τον κορυφαίο βασιλιά, της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Σύμφωνα με τους Τούρκους ο Έλληνας-Χριστιανός Ηράκλειος "αποδέχτηκε" την πρόταση να γίνει Μωαμεθανός, διότι ήταν βέβαιος ότι ο Μωάμεθ υπήρξε ο προφήτης τον οποίο ανέμεναν εκείνη την εποχή οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί.
Οι Τούρκοι παρουσιάζουν τον Ηράκλειο ότι είπε : "Μακάρι να ήμουν με τον Μωάμεθ και να του έπλυνα τα πόδια”!!! Με βάση τις αναφορές του Άραβα ιστορικού Ταμπαρί, οι Τούρκοι παρουσιάζουν τον Έλληνα αυτοκράτορα ως Περσικής είτε ως Αρμενικής καταγωγή που ασπάστηκε το Ισλάμ. Εν τούτοις "εμποδίστηκε" από τους Έλληνες αξιωματούχους, αν και “ομολόγησε” την πίστη του στον Μωάμεθ. Οι ενέργειες αυτές δείχνουν την δολιότητα και το διαχρονικό μίσος των Τούρκων για πολλοστή φορά. Εμφανίζουν τον Έλληνα-Χριστιανό βασιλιά που πολεμούσε στην πρώτη γραμμή του μετώπου με τους Πέρσες για του Χριστού την πίστη την Αγία, για να ανακτήσει το Ιερότερο σύμβολο της Ορθοδοξίας τον Τίμιο Σταυρό ως "Σαρακηνό" και “δούλο” του Μωάμεθ. Τον βασιλιά που πήγε πίσω ο ίδιος τον Τίμιο Σταυρό, στους Αγίους Τόπους !!!
Στα πλαίσια αυτών των πολύ επικίνδυνων σκοπών η Τουρκία παρουσίασε μια σπάνια επιστολή από τον ιδρυτή του Αγαρηνού θρησκεύματος τον Μωάμεθ, προς τον πρώτο Έλληνα αυτοκράτορα της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας τον Ηράκλειο. Η επιστολή είχε πολύ απειλητικό-προσβλητικό ύφος και την δημοσίευσε ο Τουρκικός τύπος. Η επιστολή έχει μεγάλη ιστορική αξία καθώς αναφέρεται στην πρώτη επαφή των Ισμαηλιτών με τους Έλληνες Χριστιανούς. Η επιστολή έχει σαφέστατα απειλητικό ύφος καθώς γράφει ότι εάν δεν δεχτούν οι Χριστιανοί να γίνουν Σαρακηνοί, τότε θα αντιμετωπίσουν φοβερές συμφορές.
Η επιστολή γράφτηκε την εποχή πού είχε επικρατήσει ο Μωαμεθανισμός σε όλη την Αραβική χερσόνησο και ξεκινούσε ο επεκτατισμός προς βορά, ανατολή και δύση. Η επιστολή του Μωάμεθ επιδόθηκε το έτος 628 μ Χ. από τον πρέσβη του Μωάμεθ, Diheytül Kalbi, στον αυτοκράτορα Ηράκλειο στην Κωνσταντινούπολη. Ο Μωάμεθ κάνει γνωστό στον Έλληνα αυτοκράτορα Ηράκλειο την ίδρυση της νέας θρησκείας και την μοναδικότητα της. Επίσης ο Μωάμεθ κάλεσε τον Έλληνα Ηράκλειο το συντομότερο να γίνει Αγαρηνός. Στην επιστολή ζητούσε να ασπαστούν το κοράνι ο βασιλιάς και οι Έλληνες-Χριστιανοί υπήκοοι της αυτοκρατορίας του. Σε αντίθετη περίπτωση όπως αναφέρει ενδεικτικά θα το μετανιώσει και τρομερές συμφορές θα επέλθουν στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
Η πραγματική απάντηση του αυτοκράτορα Ηράκλειου προς τον Μωάμεθ ήταν ότι δεν υπάρχει άλλο ιερό βιβλίο εκτός από τα Ευαγγέλια, τα οποία παρουσιάζουν τον Ιησού ως τον Θεάνθρωπο και τον Σωτήρα της οικουμένης. Στην επιστολή του ο Ηράκλειος αναφέρει ότι ρώτησε τους Έλληνες, όμως κανένας δεν δέχτηκε να συζητήσει σχετικά με την αποδοχή της νέας θρησκείας. Η απάντηση του αυτοκράτορα Ηράκλειου ήταν η πατροπαράδοτη και διαχρονική. Μολών Λαβέ και δείχνει την ακλόνητη πίστη του αυτοκράτορα και των υπολοίπων Ελλήνων, στον Ιησού Χριστό και την σαφέστατη απόρριψη της νέας Σαρακηνής θρησκείας.
Ήταν η πρώτη απόρριψη του Ισλάμ από τους Έλληνες. Το ενδιαφέρον είναι πως το πρότυπο της επιστολής του Μωάμεθ προς τον αυτοκράτορα Ηράκλειο, όπως υποστηρίζουν Τούρκοι ιστορικοί και ειδικοί ερευνητές, πρέπει να βρίσκεται στο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης και εκεί θα πρέπει να αναζητηθεί. Αυτή την επιστολή αναζητούν αγωνιωδώς, οι Τούρκοι πράκτορες, ώστε να προκαλέσουν μαζική μεταστροφή των Ελλήνων-Χριστιανών, προς τον Μωαμεθανισμό. Αν και οι ιδεολογικές-θρησκευτικές πεποιθήσεις του Ερντογάν και των επιτελών όπως απέδειξε η στήλη σε πρώτη παγκόσμια δημοσίευση και μια με σειρά εργασιών του είναι ίδιες με αυτές της Ολυμπιάδας και του υιού της οι Τούρκοι δεν παρουσιάζουν τον Αλέξανδρο ως Τούρκο-Άραβα παρά μόνον για τον κορυφαίο στρατηλάτη όλων των εποχών ισχυρίζονται ότι ήταν Μωαμεθανός και Αρμενικής-Περσικής καταγωγής.
Πρώτος διδάξας σε αυτές τις ανθελληνικές τακτικές και στην παραποίηση της Ελληνικής ιστορίας υπήρξε ο Γίββων.
Πολλοί Έλληνες νομίζουν ότι ο Έντουαρντ Γίββων (Γκίμπον), ήταν φιλέλληνας. Στην σημερινή μου εργασία θα αποδείξω γιατί δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Ο Γίββων έγραψε σχετικά με τον Ηράκλειο ότι είναι ο πιο “ανώμαλος” χαρακτήρας της ιστορίας. Ο Έλληνας αυτοκράτορας, σύμφωνα με τον Γίββων, ήταν ένα “παράδοξο”, ένα ακατανόητο φαινόμενο. Όλα αυτά διότι ο Καππαδόκης βασιλιάς “ήταν” σε όλη του την ζωή, “δούλος” της αργίας, της ηδονής, της δεισιδαιμονίας, και αδιάφορος θεατής των δημοσίων συμφορών. Αυτό που ισχυρίζεται για τον Ηράκλειο, είναι ότι έκανε σεξουαλικές ανωμαλίες- όργια, και ότι “αδιαφορουσε”,\ για τα δεινά του Ελληνικού λαού !!!
Εν τούτοις εντελώς “απρόσμενα” μέσα σε αυτήν την αδράνεια-παρακμή, ο Ηράκλειος είχε μια αναλαμπή έξι ετών. Το αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής ήταν να πάρει πίσω το μισό Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος και να κατακτήσει ολόκληρη την Περσική αυτοκρατορία. Το πόσο μεγάλος είναι ο δόλος του Γίββων σχετικά με τον Έλληνα Ηράκλειο, φαίνεται από τον τρόπο με τον οποίο εξυμνεί τον Ανδρόνικο Α Κομνηνό.
Αναφέρει ο Γίββων ότι ο Ανδρόνικος Α Κομνηνός ήταν από τους πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες του μεσαίωνα, για αυτό η ζωή του πρέπει να γίνει βιβλίο. Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Ανδρόνικος ήταν εξάδελφος του Μανουήλ του Α Κομνηνού. Μανουήλ και Ανδρόνικος, μεγάλωσαν μαζί από παιδιά, μαζί στις στρατιωτικές ασκήσεις και στους έρωτες.
Επίσης τον ηράσθη φλογερώς η πριγκίπισσα Φιλίππα, αδελφή της Μαρίας της Αντιόχειας και της Ευδοκίας που ήταν επίσης ευγενικής καταγωγής. Όλη του την ζωή ο Ανδρόνικος την πέρασε με σεξουαλικά όργια, σκάνδαλα και συνωμοσίες εναντίον του εξαδέλφου του και νόμιμου αυτοκράτορα, του Μανουήλ του Α Κομνηνού. Για να δείτε το ανθελληνικό μένος ο Γίββων εξυμνεί τον Ανδρόνικο για όλα αυτά τα όργια και τα αίσχη, και για τις κατάπτυστες πράξεις του. Ταυτόχρονα για τις ίδιες πράξεις εάν υποθέσουμε ότι τις έκανε ο Μέγας Ηράκλειος, τον κατηγορεί ως έναν από τους χειρότερους αυτοκράτορες στην ιστορία. Ο ανθέλληνας Γίββων, τα έγραψε όλα αυτά για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος ήταν να μειώσει τον δεύτερο μεγαλύτερο αυτοκράτορα όλων των εποχών, που κατέκτησε την Εωσφορική Περσική αυτοκρατορία.
Ο δεύτερος λόγος ήταν ότι ακόμη και μετά από την μεγαλύτερη ήττα όλων των εποχών (Νινευί 12 /12/ 627 μ.Χ.) για εκείνους, οι μέτοχοι των Διονυσιακών αξιωμάτων, ήθελαν να έχουν ετεροχρονισμένα όφελος. Ήθελαν να παρουσιάσουν στις μελλοντικές γενιές των Ελλήνων τον Ηράκλειο, ως το μεγαλύτερο πρότυπο σεξουαλικών ανωμαλιών, οργίων και ανηθικότητας. Μέσα από τα τρομερά επιτεύγματα του Ήρωα-‘Έλληνα Ηράκλειου, ο οποίος αποτελεί παγκόσμιο πρότυπο γενναιότητας, στρατηγικής, πίστεως, οι προαιώνιοι εχθροί του Ελληνισμού, ήθελαν, να περάσουν στις επερχόμενες γενιές των Ελλήνων, τον διαχρονικά καταστροφικό τρόπο ζωής για την Ελλάδα και την ανθρωπότητα.
Αυτός δεν είναι άλλος από τον Διονυσιακό πολιτισμό, που περιλαμβάνει την σεξουαλική διαφθορά, τα όργια, τις άσκοπες και άχρηστες διασκεδάσεις, τις κοινωνικές αδικίες, τους επεκτατικούς πολέμους, και την αδιαφορία για τα δεινά των συνανθρώπων μας. Σε περίπτωση που είχε κάνει ο Ηράκλειος όλα αυτά τα αίσχη, τότε θα είχε κατακτηθεί η Ελλάδα από τους Πέρσες και του Γερμανούς (Γότθους, Ούννους, Βάνδαλους κλπ), κατά την διάρκεια της βασιλείας του.
Ακόμη και ένας άνθρωπος με τόσο ξεχωριστές ικανότητες όπως ο Βασιλιάς Ηράκλειος, ο οποίος ξεπέρασε σε αρκετούς τομείς τον Μέγα Αλέξανδρο, σε περίπτωση που έκανε όλα αυτά που τον κατηγορεί ο Γίββων, θα ήταν αδύνατον να επανέλθει μετά από τόσα χρόνια οργίων, σεξουαλικών ανωμαλιών, διασκεδάσεων κλπ. Ειδικά οι καταστάσεις τις οποίες αντιμετώπισε η αυτοκρατορία με την εισβολή των Περσών και την κατάκτηση του μισού Ελληνικού-Ρωμαϊκού κράτους, απαιτούσε πλήρη διαύγεια, γενναιότητα, αντίληψη.
Για να αντιμετωπιστούν οι Πέρσες χρειαζόταν ένας αυτοκράτορας σε πλήρη ετοιμότητα, και ακμή όπως αποδείχτηκε ότι ήταν ο Ηράκλειος. Ιστορικά και διαχρονικά αποδεδειγμένο, ότι άνθρωποι, οι οποίοι έχουν πάρα πολύ μεγάλες ικανότητες μετά από τόσα χρόνια σεξουαλικών ανωμαλιών και διαφθοράς, οργίων κλπ, είναι τελείως αδύνατον να αντιμετωπίσουν, τόσο κρίσιμες και επικίνδυνες καταστάσεις. Στα βήματα του ανθέλληνα Γίββων, βαδίζει και η Τουρκική μίτ, η οποία χρησιμοποιεί ακριβώς την ίδια τακτική.
Από την στιγμή που ο Άγγλος ιστορικός διέπραξε μια τρομερή κακουργία εις βάρος του μεγαλύτερου στρατηλάτη όλων των εποχών, δεν μας προκαλούν καμία εντύπωση οι συκοφαντίες του περί "δολοφονίας" της Υπατίας από Χριστιανούς. Ο Ηράκλειος δεν ονομάστηκε Μέγας γιατί την παιδεία και την ιστορία ελέγχουν εδώ και αιώνες οι παράγοντες της Διονυσιακής κουλτούρας. Για τους ίδιους λόγους δεν έγινε ποτέ ταινία διότι ήταν Ορθόδοξος Χριστιανός.
Επίσης είχε ένα ακόμη μειονέκτημα σε αντίθεση με τον μέτοχο του Διονυσιακού πολιτισμού Αλέξανδρο. Η μητέρα του Ηράκλειου ήταν μονογαμική Χριστιανή και ζούσε ερωτικά κατά φύσιν. Στον αντίποδα η μητέρα του Αλέξανδρου διότι ασκούσε την Διονυσιακή Θεουργία είχε έντονη ερωτική ζωή.
.jpg)
.jpg)
222%20(3)%20(3).jpg)
%20(1)%20(1).png)
%20(2)%20(1)%20(1).png)
%20(2)%20(2)%20(1)%20(1)%20(1)%20(1)%20(1)%20(2).png)
%20(2)%20(1).png)
0 comments: