.jpg)
Το Ιράν και η Ρωσία, που έχουν υποστεί κυρώσεις μέχρι σημείου λήθης.
Για αυτό βρίσκονται πράγματι περισσότερο από ποτέ στο ίδιο μήκος κύματος, συντονίζοντας τα πάντα σε ένα κοινό μέτωπο.Η Ουάσινγκτον, στο ουκρανικό μέτωπο, μπορεί κάλλιστα να στραφεί σε λειτουργία «σωτηρίας» πάση θυσία. Άλλωστε, η κλίμακα της στρατηγικής ήττας της Αυτοκρατορίας και μιας ανοργάνωτης Δύσης σε αυτή τη χώρα είναι συγκλονιστική. Προσθέστε σε αυτό τη στρατηγική ήττα στο Ιράν, καθώς και στην Υεμένη, η οποία πλήττει αδιάκοπα τον Οίκο των Σαούντ. Ο Μεγάλος Μάγιστρος Λαβρόφ το έθεσε σωστά: «Η Δύση δεν θα είναι ποτέ ξανά ο κύριος παίκτης, υπαγορεύοντας τους όρους της » .
Ο πειρασμός μπορεί να είναι μεγάλος για να εντοπιστεί μια πιο άμεση πορεία προς μια πολυκεντρική, πολυκεντρική παγκόσμια τάξη - μετά από όλες αυτές τις τρελές, πρωτοφανείς παραχωρήσεις που έκανε ο Τραμπ στη Μόσχα. Αλλά τα πραγματικά μαύρα σύννεφα συνεχίζουν να συσσωρεύονται.
Η αίρεση του θανάτου στη Μέση Ανατολή και το συνδικάτο του Έπσταϊν στο σύνολό του έχουν καταφέρει να κυριαρχήσουν σε ολόκληρη τη μάζα των Ρωσοφοβικών νεοσυντηρητικών που είναι διασκορπισμένοι σε όλο το MICIMATT (σύμπλεγμα στρατιωτικο-βιομηχανικών-επιθετικών-πληροφοριών-μέσων-ακαδημαϊκών-δεξαμενών σκέψης, σύμφωνα με τον αξιομνημόνευτο ορισμό του Ray McGovern) και να καταστήσουν το Ιράν τη μία και μοναδική αδιαμφισβήτητη κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την εθνική ασφάλεια.
Η λύση των 7 σημείων ή τίποτα
Το βιαστικό και της τελευταίας στιγμής ταξίδι του στρατάρχη Ασίμ Μουνίρ από το Ισλαμαμπάντ στην Τεχεράνη νωρίτερα αυτή την εβδομάδα τελικά απέτυχε να λειτουργήσει ως μεσολαβητής.
Ο Μουνίρ συναντήθηκε με όλα τα βασικά πρόσωπα. Ρώτησε ευθέως τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου, Γκαλιμπάφ: τι χρειάζεται για να επιλυθεί το αδιέξοδο μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών; Ο Γκαλιμπάφ ήταν κατηγορηματικός - και το επανέλαβε όχι λιγότερο από οκτώ φορές κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους: Η Ουάσινγκτον πρέπει να εφαρμόσει τους επτά όρους που έθεσε το Ιράν, οι οποίοι ουσιαστικά συνοψίζουν το «νεκρό» μνημόνιο συνεννόησης (MoU) που υπέγραψε και στη συνέχεια κατέστρεψε ο Τραμπ.
Αυτά τα επτά σημεία είχαν προταθεί για πρώτη φορά στον Tweedledum και τον Tweedledee — Witkoff και Kushner — μέσω των Καταρινών κατά τη διάρκεια ενός προηγούμενου γύρου έμμεσων διαπραγματεύσεων μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο Πρόεδρος Πεζεσκιάν και ο γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (SNSC), Μοχσέν Ρεζάι, τόνισαν ακριβώς το ίδιο σημείο κατά τη διάρκεια των συνομιλιών τους. Αυτό είναι το μήνυμα που ο Μουνίρ πρέπει να μεταφέρει στον «αρχικοινωνιοπαθή».
Οι επίσημες ιρανικές πηγές δεν θα το επιβεβαιώσουν αυτό. Θα αναφερθεί μόνο η έντονα διαστρεβλωμένη αμερικανική εκδοχή. Αλλά ο Μουνίρ μπορεί να επέβαλε ένα τελικό αμερικανικό τελεσίγραφο στον Ρεζάι, τον Πεζεσκιάν και τον Γκαλιμπάφ: εγκαταλείψτε το πυρηνικό σας πρόγραμμα ή θα αντιμετωπίσετε μαζικά πλήγματα, με κύριο στόχο το όρος Πικάξ.
Εκτός από τα επτά σημεία, ο Μοχσέν Ρεζάι επιβεβαίωσε στον Μουνίρ —και κατ' επέκταση στον Λευκό Οίκο— ότι ούτε ένα σωματίδιο πυρηνικής σκόνης δεν θα έφευγε από το Ιράν. Ας επιστρέψουμε στη μόνη πιθανότητα για επιστροφή στις διαπραγματεύσεις: η Ουάσινγκτον πρέπει να αποδεχτεί τα επτά σημεία.
Ο Υπουργός Εξωτερικών Αραγτσί επιστρέφει επανειλημμένα στο ουσιώδες σημείο: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν επιτύχει κανέναν από τους πολεμικούς τους στόχους ». Η αλυσίδα αιτιότητας είναι επομένως αναπόφευκτη: καμία στρατιωτική νίκη (ούτε αλλαγή καθεστώτος)· αφόρητο οικονομικό κόστος· μια αβάσταχτη πολιτική κατάσταση· κατά συνέπεια, η μόνη διέξοδος βρίσκεται στα επτά σημεία.
Και για να το συντομεύσει αυτό, η Τεχεράνη ανεβάζει τον χρόνο.
Εν τω μεταξύ, στην καρδιά της επιχείρησης «Καταιγίδα της Υεμένης», η Σαναά παίζει επίσης με τον χρόνο.
Με την Aramco, την ψυχή των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ισραήλ και των τζιχαντιστών-σαλαφιστών μισθοφόρων τύπου Ισλαμικού Κράτους, και μια προνομιακή πηγή χρηματοδότησης για τους «Αιώνιους Πολέμους», τώρα στο άμεσο στόχαστρο της Ansarullah, ο στόχος της Υεμένης είναι να εργαστεί «για την εξάλειψη των πηγών της τρομοκρατίας» .
Ωστόσο, το Ριάντ διπλασίασε τις ενέργειές του, απειλώντας να βομβαρδίσει οποιαδήποτε συγκέντρωση φυλών της Υεμένης. Εάν συνέβαινε αυτό, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο επιπλέον Υεμενίτες θα εντασσόντουσαν στις ένοπλες δυνάμεις της Υεμένης και θα βάδιζαν προς τα σύνορα Υεμένης-Σαουδικής Αραβίας.
Άλλωστε, αυτές οι καλά εκπαιδευμένες και βαριά οπλισμένες φυλές περιμένουν μόνο μια εντολή από τον ηγέτη της Ανσαρουλάχ, Αμπντούλ-Μαλίκ Μπαντρ αλ-Ντιν αλ-Χούθι, να εισβάλουν στα νότια της «Σαουδικής Αραβίας» και να ανακτήσουν τις τρεις επαρχίες - Νατζράν, Τζιζάν και Ασίρ - οι οποίες αποτελούν προγονικά εδάφη της Υεμένης που κλάπηκαν από τους Βρετανούς το 1934.
Ένα τίμημα που δεν μπορείτε να πληρώσετε
Όλη η κόλαση θα μπορούσε να ξεσπάσει: τώρα, σύντομα ή το αργότερο μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου. Αν συνέβαινε νωρίτερα, πριν από τις ισραηλινές εκλογές, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η λατρεία του θανάτου θα βρισκόταν πίσω από αυτό. Ο αρχικοινωνιοπαθής τάσσεται υπέρ μιας επίθεσης μετά τις ενδιάμεσες εκλογές.
Η αίρεση του θανάτου προετοιμάζει μια μαζική επίθεση εναντίον ιρανικών σταθμών παραγωγής ενέργειας, πετρελαϊκών υποδομών, στρατιωτικών στόχων και πυρηνικών εγκαταστάσεων. Η Τεχεράνη έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι οποιαδήποτε επίθεση, κοινή ή ξεχωριστή, από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ θα αντιμετωπιστεί ως «Totalen Krieg», ολοκληρωτικός πόλεμος, και ότι η απάντηση θα ξεπεράσει κάθε όριο και περιορισμό.
Οι ιρανικές υπηρεσίες πληροφοριών επικεντρώνονται αποκλειστικά σε ένα σενάριο βομβιστικών επιθέσεων μεγάλης κλίμακας που θα πραγματοποιηθούν πριν από την επόμενη Τρίτη, την ημέρα των εκλογών εντός της αίρεσης του θανάτου.
Ό,τι και να συμβεί, η απάντηση της Τεχεράνης θα διασφαλίσει ότι το τίμημα που θα πληρώσει θα είναι υπερβολικό. Όσο για το Ισραήλ, το Ιράν θα ανταποδώσει χτυπώντας τα δύο ισραηλινά διυλιστήρια, τα λιμάνια της Χάιφα και της Ασντόντ, όλες τις αεροπορικές βάσεις και τη Ντιμόνα — η τελευταία θα στοχοποιηθεί μόνο εάν πληγούν οι δικές του πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν.
Σε περίπτωση αμερικανικής επίθεσης, οποιαδήποτε πετρελαϊκή μοναρχία του Κόλπου που φιλοξενεί σημείο εκτόξευσης θα γίνει αμέσως νόμιμος στόχος, συμπεριλαμβανομένων των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας, των μονάδων αφαλάτωσης, των διυλιστηρίων, των λιμένων, των κέντρων δεδομένων, των κεντρικών γραφείων εταιρειών και των εγκαταστάσεων αμερικανικών εταιρειών.
Το Στενό του Ορμούζ θα έκλεινε εντελώς. Η τιμή ενός βαρελιού πετρελαίου θα εκτοξευόταν στα ύψη. Η παγκόσμια οικονομία θα βίωνε μια Μεγάλη Ύφεση. Από μια αυτοκρατορική οπτική γωνία, αυτό θα ήταν τόσο ζοφερό όσο το να βλέπεις την Ουάσινγκτον να επιτρέπει στο Ιράν να διαχειρίζεται το Στενό του Ορμούζ και να εισπράττει τέλη διέλευσης: στην πραγματικότητα, θα ήταν το ταπεινωτικό τέλος της μονομερούς θαλασσοκρατίας - με, για να ολοκληρώσω όλα αυτά, τον Πέμπτο Στόλο των ΗΠΑ να αναγκάζεται να ζητήσει άδεια για να εισέλθει ή να εξέλθει από την ίδια του την ερειπωμένη βάση στο Μπαχρέιν.
Ο Μοχάμεντ Μόχμπερ, ένας από τους κορυφαίους συμβούλους του Ανώτατου Ηγέτη Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, τόνισε ότι «εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ χτυπήσουν τις πετροχημικές μας υποδομές ή τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας, το Ιράν θα προβεί σε αντίποινα εναντίον εννέα χωρών » .
Επιπλέον, το πρακτορείο ειδήσεων Fars, το οποίο είναι πολύ κοντά στο Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), έχει ενημερωθεί για μια σειρά νέων οδηγιών: εάν οι επιθέσεις οδηγήσουν στη δολοφονία Ιρανών αξιωματούχων και στον θάνατο αμάχων, η ιρανική απάντηση θα στοχεύσει πολιτικούς στόχους που συνδέονται με τις Ηνωμένες Πολιτείες και όλες τις χώρες που συμμετέχουν στον πόλεμο, συμπεριλαμβανομένων των υποδομών τους.
Λαβρόφ και Αραγτσί αναβιώνουν το RIC
Μέσα σε τόση φρίκη, ας προσπαθήσουμε να επισημάνουμε τουλάχιστον μία ενθαρρυντική τάση. Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψης του Λαβρόφ στην Τεχεράνη, ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αραγτσί μπήκε κατευθείαν στο θέμα:
«Ποτέ στην ιστορία μας η Ρωσία και το Ιράν δεν συνεργάστηκαν τόσο στενά όσο σήμερα».
Η φράση-κλειδί ήταν «Ποτέ στην ιστορία μας». Ο Λαβρόφ και ο Αραγτσί ασχολήθηκαν «με όλα τα θέματα, από την Ευρώπη μέχρι τη Μέση Ανατολή ». Αλλά επικεντρώθηκαν ιδιαίτερα σε αυτά τα τέσσερα: τον Λίβανο, την Παλαιστίνη, την Ουκρανία και την Υεμένη. Για να μην αναφέρουμε όλα όσα σχετίζονται με την επέκταση της οικονομικής και «πυρηνικής» συνεργασίας.
Η οικονομική συνεργασία αναφέρεται κυρίως στο INSTC — τον Διεθνή Διάδρομο Μεταφορών Βορρά-Νότου που συνδέει τρεις εταίρους των BRICS και SCO: τη Ρωσία, το Ιράν και την Ινδία.
Δείτε το ντοκιμαντέρ μου για το INSTC που γυρίστηκε στο Ιράν πέρυσι.
Η Αυτοκρατορία του Χάους βασίζεται σε κυρώσεις, απειλές και βομβαρδισμούς. Η ευρασιατική ολοκλήρωση βασίζεται στην ανάπτυξη υποδομών, στην αύξηση του εμπορίου και στην κυρίαρχη συνεργασία. Επομένως, ο Λαβρόφ και ο Αραγτσί έπρεπε, για άλλη μια φορά, να αναζωογονήσουν την RIC: τον αρχικό σύνδεσμο μεταξύ Ρωσίας, Ινδίας και Κίνας, που αρχικά είχε σχεδιαστεί ως το «Τρίγωνο του Πριμάκοφ», αλλά τώρα με το Ιράν στη θέση της Ινδίας.
Ο Λαβρόφ πρότεινε η νέα RIC να δημιουργήσει μια «κοινή δομή ασφαλείας» στον Περσικό Κόλπο μέσω τριμερούς συνόδου κορυφής. Αυτό ισοδυναμεί με τον καθορισμό ενός ενιαίου πλαισίου από την RIC για το Στενό του Ορμούζ.
Η απάντηση της Αυτοκρατορίας θα είναι αυξημένη απογοήτευση. Διότι, για άλλη μια φορά, πρόκειται για το «αδιαίρετο της ασφάλειας» - όπως όταν η Ρωσία το πρότεινε στις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ τον Δεκέμβριο του 2021. Εκείνη την εποχή, η πρόταση αυτή αντιμετωπίστηκε με εύγλωττη σιωπή.
Όσον αφορά τον Λίβανο, την Παλαιστίνη, την Ουκρανία και την Υεμένη, οι Λαβρόφ και Αραγκσί βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή. Από τη μία πλευρά, η Αυτοκρατορία του Χάους και οι σύμμαχοι/υποτελείς της· από την άλλη, η Ρωσία και οι σύμμαχοι του Ιράν.
Όλα, φυσικά, είναι στενά συνδεδεμένα. Ένα αυτοκρατορικό τόξο στρατιωτικής πίεσης εκτείνεται από την Ουκρανία έως την Υεμένη. Η απάντηση εξαρτάται από το πώς θα συντονιστεί η αντίσταση (η πλάγια γραφή δική μου) σε μια τέτοια πίεση.
Όσον αφορά την οικονομική συνεργασία, το Ιράν και η Ρωσία υπόκεινται και οι δύο σε ένα τσουνάμι κυρώσεων. Οι τράπεζές τους αποκλείονται από το σύστημα SWIFT και οι εξαγωγές πετρελαίου τους περιορίζονται αυστηρά. Το εμπόριο μεταξύ αυτών των δύο χωρών πρέπει επομένως να παρακάμψει το δολάριο ΗΠΑ, ολόκληρο το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και τη θαλασσοκρατία που επιβάλλει το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ.
Η τεχνογνωσία στην παράκαμψη των κυρώσεων είναι ένα πλεονέκτημα που το Ιράν και η Ρωσία θα μπορούσαν να μοιραστούν με ολόκληρο τον Παγκόσμιο Νότο, μέσω διακανονισμών σε τοπικά νομίσματα, ανταλλαγής, χερσαίων διαδρόμων, του INSTC και του εμπορίου μέσω της Κασπίας Θάλασσας.
Και αυτό μας φέρνει πίσω για άλλη μια φορά στο Στενό του Ορμούζ—το οποίο ελέγχει το Ιράν. Οι πετρελαιομοναρχίες του Κόλπου βρίσκονται σε κατάσταση πανικού. Η Ρωσία διατηρεί ισχυρές σχέσεις τόσο με το Ιράν όσο και με τα κράτη του Κόλπου. Ο Λαβρόφ είναι απόλυτα συντονισμένος με καθένα από αυτά. Μετέφερε τις ανησυχίες του Κόλπου στην Τεχεράνη και, με τη σειρά του, μετέφερε τις απαιτήσεις της Τεχεράνης στον Κόλπο.
Ο Λαβρόφ τόνισε ότι το μνημόνιο συνεννόησης του Ισλαμαμπάντ, το οποίο επανειλημμένα έχει χαρακτηριστεί «νεκρό», είναι ο μόνος δρόμος προς τα εμπρός. Αυτό ακριβώς είπε ο Σι στον Τραμπ από το Οβάλ Γραφείο. Αυτό ακριβώς είπαν οι Ιρανοί ηγέτες στον Ασίμ Μουνίρ στην Τεχεράνη.
Τόνισε επίσης ότι οι πετρελαϊκές μοναρχίες του Κόλπου πρέπει να συνέλθουν και να ξεκινήσουν έναν σοβαρό διάλογο για την ασφάλεια με το Ιράν και τις αραβικές χώρες, συμπεριλαμβανομένων του Ιράκ και της Ιορδανίας, και να συμπεριλάβουν τον Αραβικό Σύνδεσμο, τον Οργανισμό Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC) και τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Για άλλη μια φορά: το αδιαίρετο της ασφάλειας.
Το Ιράν και η Ρωσία, αμφότερες υπό την επήρεια κυρώσεων σε σημείο λήθης, βρίσκονται πράγματι περισσότερο από ποτέ στο ίδιο μήκος κύματος, συντονίζοντας τα πάντα σε ένα κοινό μέτωπο - ενώ η απελπισμένη συντεχνία του Έπσταϊν παραμένει βυθισμένη στον εφιάλτη του «Αιώνιου Πολέμου» που η ίδια επινόησε για τον εαυτό της.
222%20(3)%20(3).jpg)
%20(1)%20(1).png)
.png)
%20(2)%20(1)%20(1).png)
0 comments: