Αναγνώστρια του Μytilenepress έστειλε ένα επιστημονικό άρθρο και με ρώτησε, εάν υπάρχουν τρία είδη εθνικισμού στην Ελλάδα.
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωπολιτικός αναλυτής-αρχισυντάκτης του Mytilenepress και ιδρυτής-δημιουργός των επιστημονικών κλάδων του Γεωπολιτικού Εθνικισμού και της Γεωπολιτικής Θεολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Contact : survivroellas@gmail.com-
Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του συγγραφέα.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ.
Αρχικά να δούμε τι αναφέρει το επίμαχο άρθρο : "Τα τελευταία χρόνια έχουν παρατηρηθεί στο ελληνικό εθνικιστικό χώρο ορισμένες ξένες επιρροές και διαστροφές της ελληνικής εθνικιστικής κοσμοθεωρίας οδηγώντας το χώρο σε αποπροσανατολισμό και στην αδυναμία του να βρει μια κοινή αφετηρία για την αναβίωση ενός νέου ελληνικού εθνικισμού και της εξάπλωσής της ιδέας μέσα στο λαό και την κοινωνία.
Αυτό αποτελεί γνωστή τάση των Ελλήνων από τις προεπαναστατικές περιόδους όταν απογοητευμένοι και συντετριμμένοι από τη μίζερη και ζοφερή κατάσταση της χώρας τους, γεννημένοι και αναθρεμμένοι εκτός Ελλάδας, εμπνεόμενοι από τις ιδέες της Δύσης, είχαν διακαή πόθο να τις δουν να μεταφέρονται και στη χώρα μας και να εφαρμόζονται από τους αντίστοιχους εκπροσώπους τους. Γνωστή τάση σε όλους μας, η ξενομανία του ελληνικού λαού για κάθε «ευρωπαϊκό» και ακόμα πιο γνωστή σε εμάς τους εθνικιστές η γιαννόπουλεια ρήση: ‘’Η ξενομανία είναι προστυχιά. Είναι κουταμάρα. Είναι αφιλοτιμία.
Είναι αφιλοπατρία. Και είναι ξιπασιά. Και είναι αμάθεια.’’ (1) Δεδομένου της τωρινής επικρατούσης καταστάσεως θα αναφερθούμε στα τρία κυριότερα ρεύματα της εποχής, τα δύο μπορούν να θεωρούν ως δυτικόφιλα ή δυτικόπνευστα και το ένα ως ανατολικόφιλο ή ανατολικόπνευστο. Ο ελληνικός εθνικισμός παρερμηνεύεται ως πολιτική έκφραση ενός μοναδικού λαού και καταλήγει σε τρεις νεώτερες εκδοχές: ως γερμανοτραφής εθνικισμός, ως γαλλοτραφής εθνικισμός και ως ρωσοτραφής εθνικισμός. (για αυτό έχουμε την επανάληψη της ίδιας σχεδόν ιστορίας με την δημιουργία κομμάτων στην πρώτη συνταγματική περίοδο της Ελλάδος, αυτής του Αγγλικού κόμματος, του Γαλλικού και του Ρωσικού κόμματος)
Ο γερμανοτραφής εθνικισμός.
Ο συγκεκριμένος εθνικισμός αποτελεί αποτέλεσμα της ανικανότητας και της στενότητας του εγκεφάλου να κατανοήσει πως τα ιστορικά δεδομένα έχουν μεταστραφεί ανεπίστρεπτα, οι καιροί και τα πνεύματα έχουν αλλάξει και πως όταν επιζητείς την αναβίωση νέου κινήματος με βάση τα παλιά δοκιμασμένα πρότυπα άλλων περιόδων αυτό καταλήγει ως σύνδρομο αναχρονισμού.
Οι συγκεκριμένοι οπαδοί του ονειρεύονται την δημιουργία ενός αντίστοιχου Ν.S.G.A.P. ( Νational Sozialistische Griechische Arbeiter Partei) με στολές, παρελάσεις, βαγκνερικές τελετές, νύχτες μεγάλων μαχαιριών προς εχθρούς και ‘’αιρετικούς’’ εθνικιστές συναγωνιστές τους. Γνωρίζουν τον τελευταίο εθνικοσοσιαλιστή στρατιώτη όπου πέθανε στο ανατολικό μέτωπο αλλά έχουν πλήρης άγνοια για κάποιον βυζαντινό στρατηλάτη παρά μόνον αν εξύμνησε το αίμα. Στην θέση του Θεού έχουν εναποθέσει ένα πήλινο δοχείο με αρίο αίμα και το έχουν αναδείξει ως την ύψιστη θεότητα. Δεν μελετούν καθόλου τους αρχαίους Έλληνες Φιλοσόφους μας, παρά αναπαράγουν αποφθέγματα τους όταν αυτοί έχουν τοποθετηθεί υπέρ της μοναδικότητας της φυλετικής ομοιογένειας και της αξίας του ελληνικού αίματος. (και ποτέ των βαρβάρων) Λέξεις και έννοιες όπως ψυχή, ήθος, φρόνηση, δικαιοσύνη, αρετή περνούν σε δεύτερη μοίρα.
Παθαίνουν ονειρώξεις στην θέα μορφών του Γ’ Ράιχ οι οποίοι φέρουν τις εντυπωσιακές μποσσικές στολές (δημιουργός τους υπήρξε ο περίφημος Hugo Boss) αγγίζοντας τα όρια του φετιχισμού. Κατά αυτούς στην ιστορία το π.Χ. και μ.Χ. σηματοδοτεί την διχοτόμηση της ιστορίας σε προ Χίτλερ και μετά Χίτλερ εποχή αναγνωρίζοντας τον ως τον τελευταίο ‘’Μεσσία’’ και παραγνωρίζοντας τον πραγματικό Υιό του Θεού, Ιησού Χριστό. Πρότυπο πολιτείας τους είναι η Σπάρτη, αν και οι περισσότεροι εξ’ αυτών δεν θα μπορούσαν να ζήσουν ούτε ένα σαββατοκύριακο κάτω από το λακωνικό πνεύμα της μεγάλης τούτης πόλεως και της αυστηρότατης νομοθεσίας της, αγνοώντας πλήρως την συμβολή στον Ελληνικό Πολιτισμό άλλων εξίσου φωτεινών πόλεων, όπως της Αθήνας ή της Μακεδονίας. (κατά αυτούς ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν ‘’σκοτεινή’’ προσωπικότης,
Κατάληξη: Στην καλύτερη θα απομονωθούν από τον ίδιο τον λαό ως ξενομανείς και γερμανολάτρες και θα στηθούν δίπλα στους κομμουνιστές ως δοσίλογοι και φρενοβλαβείς. Στην χειρότερη, λόγω της ενστικτώδης φύσεως τους θα προκαλέσουν κάποιο αιματηρό επεισόδιο με αποτέλεσμα να στηλιτεύσουν τον εθνικισμό για τα επόμενα 50 χρόνια.
Θετική παρατήρησις: Δεδομένου της εκρηκτικής φύσεως τους και του απαράμιλλου πάθους τους για εθνική δράση, θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως τάγματα κρούσεως την ύστατη στιγμή της αναπόφευκτης συγκρούσεως μας με τον εσωτερικό εχθρό, κάτω από μια πεφωτισμένη ελληνική εθνικιστική ηγεσία.
Ο γαλλοτραφής εθνικισμός. Ο εθνικισμός τούτος προέρχεται από την Γαλλία και την Νέα Δεξιά. Θα μπορούσα να ομολογήσω ως ειλικρινής άρρεν πως είναι ο πιο υγιής σε πνευματικό επίπεδο από τους λοιπούς νεοεθνικισμούς. Όπως έλεγε και ο Τhomas Carlyle (3): ‘’Η ειλικρίνεια είναι το πρωταρχικό στοιχείο του χαρακτήρος ενός ήρωα’’. Παρουσιάζονται ως Παραδοσιακράτες και διατρανώνουν ως ύψιστο σκοπό την διατήρηση της ιερής μας παραδόσεως και την ακεραιότητα της βιολογικής μας ταυτότητας.
Θα μπορούσαμε να πούμε πως εκφράζουν έναν Πολιτιστικό Εθνικισμό ως απάντηση στον διαβρωτικό πολιτιστικό μαρξισμό της αριστεράς. Μέχρι εδώ όλα καλά και ελληνικά. Τα σημεία διαφοροποιήσεως και ενστάσεως είναι δύο: πρώτον, η αντιγραφή και επικόλληση του γαλλικού ταυτοτικού κινήματος στο εθνικιστικό χώρο και η ουδετερότητα στο θρησκευτικό θέμα με ελαφρά κλίση προς μια ‘’πανευρωπαική’’ θρησκεία όλων των ‘’ινδοευρωπαικών’’ λαών. (4) Στην πρώτη περίπτωση τα δεδομένα είναι για ακόμη μια φορά διαφορετικά, αφενός η Ελλάς δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα της ταυτότητας όπως το αντιμετωπίζουν οι ‘’αδελφοί’’ μας Γάλλοι με τα εκατομμύρια μουσουλμάνων που διαθέτουν στην χώρα τους λόγω των προ ετών αποικιών τους και της συγχύσεως που επικτρατεί εκεί για ποιος τελικώς είναι Γάλλος, μιας και οι αραβόφωνοι στην Γαλλία θεωρούνται ‘’Γάλλοι’’ υπήκοοι, και αφετέρου η Γαλλία αποτελεί ένας από τους ισχυρότερους και βασικότερους πυλώνες της Ευρωπαικής Ενώσεως και έχει διαφορετική ιστορική, πολιτιστική και θρησκευτική πορεία σαν χώρα της Δύσεως, με αυτήν της Ελλάδας, σαν χώρα της Ανατολής. (ανατολικής Ευρώπης νοώντας)
Στη δε δεύτερη περίπτωση, η δεξαμενή σκέψεως της Νέας Δεξιάς με κύριους εκφραστές τους τον Αlain de Benoist και τον Guillaume Faye, αρθρώνοντας εποικοδομητικό λόγο, εύστοχα επιχειρήματα και ανατρεπτικές απαντήσεις στο όλο το μαρξιστιφιλελεύθερο πλέγμα, ασπάζεται την παράδοση των ευρωπαικών λαών, οραματιζόμενη όμως μια νέα επιστροφή στην αρχέγονη παράδοση μας και στην προχριστιανική θρησκεία των ευρωπαικών εθνών.
Επομένως, για ακόμη μια φορά έχουμε την εξής κατάσταση, οι Έλληνες στοχαστές αντιγράφουν τους Γάλλους στοχαστές, οι οποίοι οραματιζόμενοι μια νέα θέασις της κοινωνίας, της θρησκείας και της ταυτότητας με βάση της εκεί κοινωνικής κατάστασης, θρησκευτικής διαφοροποίησις και της ιστορικής εξέλιξης επιζητούν να κάνουν οι Έλληνες εθνικιστές και το ελληνικό έθνος τα θρησκευτικά προβλήματα της Γαλλίας, δικά τους προβλήματα.
Η ιστορία της Ελλάδος έχει αποδείξει όμως πως ο ρόλος της Ορθοδόξου Εκκλησίας δεν μπορεί να συγκριθεί ιστορικώς αλλά και ποινικώς με αυτόν της Καθολικής, και πως αν οι Δυτικοί δεν απομακρύνονταν από την Αλήθεια της Ορθοδόξου Πίστεως του Ελληνισμού δεν θα αντιμετώπιζαν πολλά από τα προβλήματα που επροκλήθησαν από την οικειοθελής αποχώρηση τους από την Ορθή Οδό και Ορθή Ζωή. (5)
Στοιχείο υποκινούσης δράσεως: Συνειδητό.Ψυχοπνευματική κατάστασις: Εσωστρεφής ελιτισμός.
Τόπος Λατρείας: Αθήνα, Όλυμπος, Ηλύσια Πεδία Κατάληξη: Στο εγγύς μέλλον, θα μπορούσαν να αποτελέσουν την ελληνική εκδοχή της Νέας Δεξιάς και της Παραδοσιοκρατικής Σχολής, δυστυχώς οι καταστάσεις εσωτερικές και εξωτερικές μας πιέζουν αφόρητα και δεν διαθέτουμε την πολυτέλεια χρόνου.
Θετική παρατήρησις: Διαθέτουν σκέψη, λόγο και αισθητική.
Ο ρωσοτραφής εθνικισμός. Ίσως και ο πλέον παλαιότερος, με μια μικρή παύση όταν η Ρωσία ήταν άθεη, υλιστική και κομμουνιστική. Οι οπαδοί του ρωσοτραφούς εθνικισμού περιμένουν, από τον 17ο αιώνα θα μπορούσα να πω, την απελευθέρωση της Ελλάδος από την ‘’Αγία’’ Ρωσία και ευελπιστούν πλέον σε μία νέα οικονομική, πολιτική και στρατιωτική βοήθεια από την Ρωσική Ομοσπονδία. Τα λόγια του φασίστα ποιητή Έζρα Πάουντ φαίνεται να μην έχουν φτάσει ποτέ στα αυτιά τους, ‘’Σκλάβος είναι αυτός που περιμένει κάποιον άλλον να ‘ρθει να τον λευτερώσει’’.
Η ευρωπαική ιστορία, διπλωματική και πολιτική, (6) φαίνεται να μην τους έχει διδάξει τίποτα. Όπως και τα γεμάτα αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα λόγια του Γέρου του Μωριά: ‘’Δεν μπορούμε να βασιζόμαστε μήτε σε Άγγλους, μήτε σε Γάλλους, μήτε σε Ρώσους, μόνοι μας θα ελευθερωθούμε αδέλφια’’. Και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης για τους αμαθείς, ήταν φιλικά προσκείμενος στο ρωσικό κόμμα (όπως και ο γράφων είναι υπέρ σε μια Ελληνορωσική προσέγγιση και στην δημιουργία του Ορθόδοξου Τόξου ως ανάχωμα κατά της ισλαμικής επέκτασης από ανατολικά και της πολιτισμικής αλλοίωσης από τα δυτικά).
Οι ρωσόφιλοι πατριώτες και εθνικιστές, αυτοί που αποκαλούνται ”πουτινικοί” και που καλούσαν πολλάκις την κυβέρνηση του Πούτιν να μας εντάξει στην Россия Федерация, αγνοούν πως όταν η Ελλάς έγινε ένα βραχύβιο εθνικό κρατίδιο το 1830, ο Τσάρος Νικόλαος Α’ τρομοκρατημένος στην ιδέα ότι η Ελλάς θα αναβιώσει την Βυζαντινή της Αυτοκρατορία και θα απελευθερώσει την Βασιλεύουσα του, ρωτάει τον Άγγλο διπλωμάτη και τραπεζίτη: ‘’Τι πάτε να κάνετε εκεί κάτω, πηγαίνετε να ανασυστήσετε την Βυζαντινή Αυτοκρατορία;’’ και ο Άγγλος του απαντά καθησυχάζοντας τον: ‘’Μην ανησυχείτε Μεγαλειότατε, με τα δάνεια που δώσαμε στους Έλληνες δεν θα σηκώσουν ποτέ κεφάλι πια.’’
Είναι οι ίδιοι που αναζητούν ένα φιλορωσικό κόμμα στην Ελλάδα, αντί να ζητούν την δημιουργία ενός γνήσιου Ελληνικού Κόμματος, ή καλύτερα ενός γνήσιου Ελληνικού Εθνικιστικού Κινήματος. Είναι αυτοί που αν διάβαζαν το πολύκροτο έργο του Nikolai Jakovlevich Danilevsky (7) εφάμιλλο του επίσης ογκώδους έργου και ιδιοφυούς συγγραφέα της Δύσεως, Oswald Spengler (8) θα καταλάβαιναν ευθύς αμέσως πως ο στόχος των Ρώσων ήταν, είναι και θα είναι η κάθοδος εις την Μεσόγειο και αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνον με την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης, ή Tsarigrad όπως την αποκαλεί στο έργο του. Είναι η ακριβώς αντίθετη γεωπολιτική θεώρησις από αυτής του Mackinder και του Hausfoher (9). Έτσι μπορεί ο ρωσικό λαός να έχει ειλικρινώς φιλελληνικά συναισθήματα, (πράγματι έχει!!) δεδομένου της κοινής θρησκευτικής παραδόσεως αλλά και ευεργετικής πολιτιστικής παραδόσεως που είχαμε επάνω τους, κατά τον Constantin Leontiev (10), ‘’To Bυζάντιο ήταν θεία ευλογία για την Ρωσία.’’ αλλά η πολιτική καθορίζεται από τα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα και τις εκάστοτε ελίτ.
Στοιχείο υποκινούσης δράσεως: Υποσυνείδητο. Ψυχοπνευματική κατάστασις: Εσχατολογικός προφητισμός.
Τόπος Λατρείας: Κωνσταντινούπολη, Άγιον Όρος Κατάληξη: Χρήσιμοι σε περίπτωση εθνικού πατριωτικού μετώπου με πολιτική αμφοτεροβαρής συμφωνίας και εθνικό όραμα με την ομορθόδοξη χώρα. Αφελείς σε περίπτωση ένταξης τους σε κάποιο ‘’φιλορωσικό’’ κόμμα με σκοπό της αποτίναξης μας από το ευρώ και την σκλαβιά της ευρωπαικής ενώσεως με σκοπό την οικειοθελής υποταγή μας στο ρούβλι και την ευρασιατική ένωση. Θετική παρατήρησις: Έχουν πίστη στο Τριαδικό Θεό και έχουν πράγματι καλή καρδιά και αγνότητα.
https://appelaios.com/2023/06/15/%CE%BF-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CF%81/#:~:text=%CE%A4%CE%B1%20%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B1%CE%AF%CE%B1%20%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%B1,%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D%20%E2%80%93%20%CE%9E%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%86%CF%8E%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82%20%CE%9B%CE%AF%CE%B2%CE%B1%CF%82
Με βάση τα προαναφερόμενα έχω να υπογραμμίσω ότι δεν υπήρξε ποτέ Γερμανικός Εθνικισμός παρά μόνον ναζισμός. Ο Εθνικισμός είναι το κορυφαίο, το αγνότερο και το πιο ευγενές δημιούργημα του Αριστόκλειου πολιτισμού. Αυτό έχω διδάξει εδώ και είκοσι συναπτά έτη σε προσωπικό επίπεδο μέσα από τις επιστημονικές μου εργασίες ως ιδρυτής του Γεωπολιτικού εθνικισμού. Ο Εθνικισμός είναι δημιούργημα του Ελληνικού-Αριστόκλειου πολιτισμού και ο ναζισμός των Εθνών που ασπάζονται τα Διονυσιακά αξιώματα.
Επίσης Γερμανοί και Φράγκοι είναι πανάρχαιοι εχθροί του Αριστόκλειου πολιτισμού-Ελληνισμού, για αυτό κατέκτησαν το Imperium Romanum του Βοσπόρου, στις 13 Απριλίου του 1204 μ.Χ.
ΠΕΡΙ ΑΡΙΣΤΟΚΛΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ.
Εδώ και αιώνες έχουν το δικαίωμα οι Εβραίοι και οι Γερμανοί να είναι κίβδηλοι εθνικιστές και να εδραιώσουν παγκοσμίως τον Γερμανικό και τον Ισραηλινό Εθνικισμό, που στην πραγματικότητα είναι Ναζισμός. Όπως έχω αποδείξει μέσα από τις πρότυπες επιστημονικές μου εργασίες, με ατράνταχτα ιστορικά στοιχεία, ο ναζισμός είναι δημιούργημα του Διονυσιακού πολιτισμού και αιτία για τις γενοκτονίες-εθνικές καταστροφές του Ελληνισμού από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα.
Κατακτήσεις, πόλεμοι, γενοκτονίες, βασανισμοί, ανθρωποθυσίες, καταστροφές, κλοπές, βιασμοί και βίαιη επιβολή του Διονυσιακού πολιτισμού. Φοινικική εισβολή και κατάκτηση της αρχαίας Ελλάδας 1519 π.Χ. Εμφύλιοι και Περσικοί πόλεμοι ήταν δημιούργημα των Φοινίκων-Ιουδαίων εθνικιστών, οι οποίοι είχαν πολύ αναπτυγμένο εθνικισμό και προηγμένη γεωπολιτική θεολογία, πολλούς αιώνες μπροστά από την εποχή τους !!! Κατάκτηση του Ελληνικού Imperium Romanum από τους Γερμανούς το 1204 μ.Χ. Ναζιστική εισβολή και κατάκτηση της Ελλάδας το 1941 μ.Χ. Όλες αυτές οι γενοκτονίες από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα, προέρχονται από τον Ισραηλινό και τον Γερμανικό ναζισμό και τον Διονυσιακό πολιτισμό. Γενοκτονίες και πόλεμοι από τους εκπροσώπους του Διονυσιακού πολιτισμού-ναζισμού έγιναν εις βάρος και άλλων εθνών. Αντιθέτως ο εθνικισμός αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του Αριστόκλειου πολιτισμού.
Όπως αναφέρω εδώ και είκοσι συναπτά έτη μέσα από τις εργασίες μου, η δημοκρατία, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, ο εθνικισμός και η διοίκηση του Imperium Romanum από τους Έλληνες του μεσαίωνα, αποτελούν τους βασικούς πυλώνες και το απόγειο των επιτευγμάτων του Ελληνικού πολιτισμού-Ελληνισμού.
Το αξίωμα του Εθνικισμού είναι το πιο δημοκρατικό-ιερό, αγνό και ευγενές δημιουργήματα του Αριστόκλειου πολιτισμού. Ο εθνικισμός ως αξίωμα μας διδάσκει ότι το έθνος πρέπει να εξουσιάζεται ελεύθερα, δημοκρατικά, με αξιοκρατία, ισονομία, δικαιοσύνη και να προστατεύεται η πατρίδα όταν είναι σε καθεστώς άμυνας. Όταν μας κάνουν πολεμικές-υβριδικές επιθέσεις τα Διονυσιακά έθνη. Aπο αρχαιοτάτων χρόνων κανένα άλλο έθνος, δεν δέχτηκε τόσες πολλές πολεμικές επιθέσεις, από τόσους πολλά διαφορετικά έθνη, μέχρι και την σύγχρονη εποχή.
Η λέξη εθνικισμός παράγεται από το ουσιαστικό έθνος (με ομηρική ρίζα και την παραγωγική κατάληξη «-ισμός», υποδηλώνοντας την ιδεολογία που θέτει το έθνος ως την απόλυτη αξία. Η ιδεολογία του εθνικισμού περιλαμβάνει δικαιώματα και υποχρεώσεις στα μέλη της, με βασικότερες τους αγώνες για την προάσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας-της αυτοδιάθεσης, της δημοκρατίας. της δικαιοσύνης, της ελευθερίας και την προστασία της εθνικής συνοχής-ταυτότητας Το πιο δημοκρατικό αξίωμα στον κόσμο είναι ο εθνικισμός, όπως μας δίδαξε ο μεγάλος ευπατρίδης-δημοκράτης, ο πρόεδρος της δημοκρατίας και ανώτατος δικαστικός λειτουργός Χρήστος Σαρτζετάκης.
Ο Εθνικισμός πρεσβεύει το αξίωμα ότι κάθε έθνος έχει αναφαίρετο δικαίωμα στην ελευθερία-ανεξαρτησία, χωρίς να έχουν το δικαίωμα να παρεμβαίνουν ξένα κράτη στην διοίκηση, την παιδεία, την δικαιοσύνη, την οικονομία, το περιβάλλον, την κοινωνία, την άθληση και τον τρόπο ζωής ενός άλλου κράτους. Το έθνος είναι ο φυσικός και βασικός πυλώνας για μια πολιτεία και η μοναδική πηγή πολιτικής ισχύος σχετικά με την εξουσία και την λαϊκή κυριαρχία.
Ο Εθνικισμός στοχεύει στην οικοδόμηση και την διατήρηση μίας ενιαίας εθνικής ταυτότητας-συνοχής, δομημένης με βάση τον Αριστόκλειο πολιτισμό, τις ιστορικές μνήμες, την εθνικότητα, την γεωγραφική θέση, και την προώθηση της εθνικής ενότητας-αλληλεγγύης. Ο Εθνικισμός αναφέρεται στην ταυτότητα ενός έθνους, και στο δικαίωμα του κράτους να υπερασπίζεται τα συμφέροντά του.
Ο Εθνικισμός είναι ένα από τα κορυφαία επιτεύγματα του Αριστόκλειου πολιτισμού, μαζί με την ελευθερία, την δημοκρατία, την δικαιοσύνη, τον Ηρωισμό και την διοίκηση του Imperium Romanum από τους Έλληνες. Για όσους δεν γνωρίζουν ο όρος Πατρίδα είναι κυρίως γεωγραφικός και για αυτό δεν το χρησιμοποιούμε. Αποτελεί τον τόπο καταγωγής, τη γη των προγόνων ή την περιοχή όπου γεννήθηκε-μεγάλωσε κάποιος. Χρησιμοποιείται συχνά για να δηλώσει μια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή.
Το αξιώματα του Ελληνικού εθνικισμού μας διδάσκουν την νόμιμη άμυνα και όχι τον επεκτατισμό. Διαχρονικά το Ελληνικό έθνος επί αιώνες ήταν και είναι σε θέση αμυντική. Δεν έκανε ποτέ επεκτατικούς πολέμους. Οι περιπτώσεις του Διονυσιαστή-Αλέξανδρου που επεδίωξε την δημιουργία παγκόσμιου κράτους και την συγχώνευση του Αριστόκλειου και του Διονυσιακού πολιτισμού και του Λατίφωνου Ιουστινιανού που έκανε εκστρατείες για την προσωπική του δόξα είναι οι μοναδικές εξαιρέσεις.(2) Επίσης σχετικά με την Μικρασιατική εκστρατεία-καταστροφή το 1922, ήταν μια απόφαση των Άγγλων να αποβιβαστεί ο Ελληνικός στρατός στα Μικρασιατικά παράλια, για να αποκτήσουν οι Βρετανοί τα πετρέλαια της Μοσούλης.
Τα βασικά θεμέλια της εθνικής ταυτότητας είναι ο Αριστόκλειος εθνικισμός, η δημοκρατία, η δικαιοσύνη η Αριστόκλεια παιδεία και ο Χριστιανισμός. Επίσης σύμφωνα με τους αρχαίους Αθηναίους, την Εκκλησία του Δήμου, η έννοια της κοινής καταγωγής, ως αποτέλεσμα της ομοιογένειας, είχε θεμελιώδη σημασία για την ενίσχυση της αίσθησης της ενότητας, της συνοχής και της αλληλεγγύης μεταξύ των αρχαίων Ελλήνων.
Η κοινή καταγωγή αποτελεί θεμέλιο λίθο του εθνιστικού-Αριστόκλειου πολιτισμού και το έναυσμα για την αφύπνιση της εθνικής συνειδήσεως.
Οι βασικότεροι πυλώνες της πολυδιάστατης εθνικής ταυτότητας είναι το ὅμαιμον, το ὁμόγλωσσον, το ὁμόθρησκον και το ὁμότροπον. Η απάντηση των αρχαίων Αθηναίων σχετικά με την έννοια του έθνους, μάς προσφέρει μια βαθιά κατανόηση της εθνικιστικής ταυτότητας στον αρχαίο ελληνικό κόσμο. Μέσα από την πολυσχιδή φύση της εθνικής συνείδησης αναδεικνύεται η σημασία της κοινής καταγωγής, γλώσσας, θρησκείας και πολιτισμού στη διαμόρφωση ενός ενιαίου εθνικού συνόλου. Οι διδαχές των Εθνικιστικών αξιωμάτων από την Εκκλησία του Δήμου, τον Μέγα Αριστοκλή, τον μεγάλο Ισοκράτη, από την ξεχωριστό Πλήθων Γεμιστό, από τον ευπατρίδη Ιών Δραγούμη, τον πολύ σημαντικό Χρήστο Σαρτζετάκη και τον γράφοντα (Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος, είναι ανεκτίμητες και διαχρονικές.
Με βάση τα εθνικιστικά αξιώματα τους αιματηρούς αγώνες και ανείπωτες θυσίες, επιβίωσε ο Ελληνισμός, ενάντια στον Διονυσιακό πολιτισμό και οδηγήθηκε σε στιγμές απείρου μεγαλείου και δόξας. Αὖτις δὲ τὸ Ἑλληνικόν, ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον, καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι ἤθεά τε ὁμότροπα.
Αυτό ήταν το πρώτο Εθνικιστικό αξίωμα από την Εκκλησία του Δήμου της αρχαίας Αθήνας. Η απάντηση αυτή προς τους Σπαρτιάτες και τους άλλους συμμάχους, δείχνει την υψηλή Εθνική-Εθνικιστική συνείδηση που είχαν οι Έλληνες και ειδικά οι αρχαίοι Αθηναίοι. Λίγο αργότερα θα έρθει ο Μέγας Αριστοκλής σε ατομικό επίπεδο να διδάξει το πρώτο και το δεύτερο Εθνικιστικό αξίωμα, ως ο πρώτος συνειδητός Εθνικιστής στην παγκόσμια ιστορία : Ἢ οὕτως εἶ σοφὸς ὥστε λέληθέν σε ὅτι μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι, καὶ σέβεσθαι."
Από την μητέρα και τον πατέρα και όλους τους άλλους προγόνους, η πατρίδα είναι το πολυτιμότερο-σεβαστότερο και Αγιότερο κατά την γνώμη των θεών-ανθρώπων που έχουν φρόνηση. Αυτό μας δίδαξε ο πρώτος εθνικιστής της ανθρωπότητας ο Μέγας Αριστοκλής.
Ενώ στην συνέχεια μας διδάσκει το δεύτερο εθνικιστικό αξίωμα καθώς αναφέρει σχετικά με τους Αθηναίους, τους Πέρσες και τους εισβολείς Φοίνικες-Ιουδαίους ότι ἠθέλησαν γὰρ αὐτῷ ἐκδιδόναι καὶ συνέθεντο καὶ ὤμοσαν Κορίνθιοι καὶ Ἀργεῖοι καὶ Βοιωτοὶ καὶ οἱ ἄλλοι σύμμαχοι, εἰ μέλλοι χρήματα παρέξειν, ἐκδώσειν τοὺς ἐν τῇ ἠπείρῳ Ἕλληνας: μόνοι δὲ ἡμεῖς οὐκ ἐτολμήσαμεν οὔτε ἐκδοῦναι οὔτε ὀμόσαι. οὕτω δή τοι τό γε τῆς πόλεως γενναῖον καὶ ἐλεύθερον βέβαιόν τε καὶ ὑγιές ἐστιν καὶ φύσει μισοβάρβαρον,διὰ τὸ εἰλικρινῶς εἶναι Ἕλληνας καὶ ἀμιγεῖς βαρβάρων. οὐ γὰρ Πέλοπες οὐδὲ Κάδμοι οὐδὲ Αἴγυπτοί τε καὶ Δαναοὶ οὐδὲ ἄλλοι πολλοὶ φύσει μὲν βάρβαροι ὄντες, νόμῳ δὲ Ἕλληνες, συνοικοῦσιν ἡμῖν, ἀλλ᾽ αὐτοὶ Ἕλληνες, οὐ μειξοβάρβαροι οἰκοῦμεν, ὅθεν καθαρὸν τὸ μῖσος ἐντέτηκε τῇ πόλει τῆς ἀλλοτρίας φύσεως. ὅμως δ᾽ οὖν ἐμονώθημεν πάλιν διὰ τὸ μὴ ἐθέλειν αἰσχρὸν καὶ ἀνόσιον ἔργον ἐργάσασθαι Ἕλληνας βαρβάροις ἐκδόντες. ἐλθόντες οὖν εἰς ταὐτὰ ἐξ ὧν καὶ τὸ πρότερον κατεπολεμήθημεν, σὺν θεῷ ἄμεινον ἢ τότε ἐθέμεθα τὸν πόλεμον: καὶ γὰρ ναῦς καὶ τείχη ἔχοντες καὶ τὰς ἡμετέρας αὐτῶν ἀποικίας ἀπηλλάγημεν τοῦ πολέμου οὕτως, <ὥστ᾽> ἀγαπητῶς ἀπηλλάττοντο καὶ οἱ πολέμιοι."
Ένα ακόμη εθνικιστικό αξίωμα υψίστης σημασίας μας διδάσκει ο Μεγάλος ρήτορας Ισοκράτης, σχετικά με τους Φοίνικες-Ιουδαίους εισβολείς στην αρχαία Ελλάδα : "Ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες οὐδ’ ἐρήμην καταλαβόντες οὐδ’ ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ’ οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν, ὥστ’ ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν, αὐτόχθονες ὄντες”.
Ο Αριστόκλειος Εθνικισμός είναι διαχρονικός κατά τον μεσαίωνα ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλους ο Π. Γεμιστός. Ήταν ο πρώτος ολοκληρωμένος εθνικιστής της νεότερης Ελλάδας , σύμφωνα με ένα τμήμα Ελλήνων πολιτών. Αυτό είναι λογικό διότι ήταν νεοριστόκλειος Φιλόσοφος. Έλληνες εσμέν το γένος, ως η τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί (Γεώργιος-Πλήθων Γεμιστός). Όπως ο Μέγας Αριστοκλής είναι ο μοναδικός σοφός στον κόσμο, ο οποίος πήγε ενάντια Φιλοσοφικές- ηθικές του διδασκαλίες, για να επιβιώσει η Ελλάδα, και ο Γεώργιος-Πλήθων Γεμιστός είναι ο μοναδικός Θεουργός και νεοπλατωνικός στον κόσμο, ο οποίος πήγε ενάντια στις θρησκευτικές του πεποιθήσεις (Διονυσιακός πολιτισμός-Θεουργία), για να μην καταστραφεί και αφανιστεί το Ελληνικό έθνος. Ο πρώτος που θα έπρεπε να ζητά με πάθος και φανατισμό την ένωση των δύο Εκκλησιών, θα έπρεπε να ήταν ο Γεμιστός. Ο νεοπλατωνικός του Μυστρά έχοντας ως πρότυπο τον Μέγα Αριστοκλή εφάρμοσε κατά γράμμα το μέγιστο των εθνικιστικών αξιωμάτων.
Ο εθνικισμός στα έργα της Εθνικής συγγραφέως Πηνελόπης Δέλτα-Μπενάκη, ιδιαίτερα στα ιστορικά της μυθιστορήματα, αποτελεί κεντρικό άξονα που συνδέει την λογοτεχνία με την ιστορική-εθνική ταυτότητα της νεότερης Ελλάδας. Αντικατοπτρίζει τον ανώτερο-απελευθερωτικό εθνικισμό της εποχής, με έμφαση στην ελληνοχριστιανική παράδοση, τον αλυτρωτισμό, την θυσία και την δημιουργία ενός έθνους-κράτους.Ενδεικτικά είναι αυτά που αναφέρει η Δέλτα στο έργο της με τίτλο για την Πατρίδα, μέσα από την Θέκλα και τον Αλέξιο Αργυρό : "Η Πατρίδα είναι όλο το έθνος, και εμείς, ο καθένας μας, είμαστε από ένα μόριο ασήμαντο του μεγάλου αυτού έθνους. Ένα από τα τελευταία του λόγια (Αλέξιος Αργυρός), όταν η Θέκλα του είπε πως πεθαίνει ήταν : "Εγώ είμαι ένας, θα περάσω και θα ξεχαστώ, η Πατρίδα όμως θα μείνει." Και εγώ Παγράτη είμαι άλλη μια είπε η Θέκλα. Η θυσία για το έθνος είναι η πιο ιερή-μέγιστη πράξη.
Την ίδια εποχή ο Ίων Δραγούμης δίδαξε ότι όποιος δεν είναι εθνικιστής δεν είναι Έλληνας. Επίσης ο μεγάλος τέως πρόεδρος Χρήστος Σαρτζετάκης δίδαξε ότι ο εθνικισμός προέρχεται από τη λέξη έθνος. Ο εθνικισμός είναι κάτι το βαθιά ανθρώπινο, είναι κάτι το κατεξοχήν δημοκρατικό, θεωρείται κάτι το ιερό. Είναι κάτι το βαθιά ανθρώπινο γιατί ανταποκρίνεται σε μια φυσική πραγματικότητα την οποία έχει διαπιστώσει η επιστήμη της γενετικής.
Επιπροσθέτως ο γράφων (Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος), ίδρυσε-δημιούργησε σε παγκόσμιο επίπεδο τον κλάδο του Γεωπολιτικού Εθνικισμού. Με την σειρά μου δίδαξα ότι η δημοκρατία, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, ο εθνικισμός και η διοίκηση του Imperium Romanum από τους Έλληνες του μεσαίωνα, αποτελούν τους βασικούς πυλώνες και το απόγειο των επιτευγμάτων του Ελληνικού πολιτισμού-Ελληνισμού. Το αξίωμα του Εθνικισμού είναι το πιο δημοκρατικό-ιερό, αγνό και ευγενές δημιούργημα του Αριστόκλειου πολιτισμού. Ο εθνικισμός είναι μακράν το κορυφαίο δημιούργημα του Αριστόκλειου πολιτισμού.
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ (ΑΡΙΣΤΟΚΛΕΙΟΣ ΚΑΙ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΟΣ).
Η Ελλάδα και το Ισραήλ είναι το μοναδικά έθνη στον κόσμο, τα οποία προσδιορίζουν με το θρήσκευμα, την εθνική ιδιότητα. Ο επαναπατρισμός ενός Εβραίου μπορεί να απορριφθεί για θρησκευτικούς λόγους. Μηδενική θρησκευτική ανοχή. Αν γράψεις στα δικαιολογητικά ότι είσαι Εβραίος χριστιανός σου απαγορεύεται η είσοδος στο Ισραήλ. Αν είσαι Ιουδαίος Χριστιανός σε υποχρεώνουν να αρνηθείς εγγράφως το βάπτισμά σου, για να μπεις στην χώρα δηλώνοντας άθεος ή αγνωστικιστής. Οι Θρησκευτικές ελευθερίες είναι ανύπαρκτες.
Ο Εβραίος προς επαναπατρισμό δεν έχει επιλογή άλλου θρησκεύματος παρά να είναι μέτοχος του Ιουδαϊσμού !!! Κατά την είσοδό στο Ισραήλ, ένας δυνητικός επαναπατρισμένος συμπληρώνει την στήλη σχετικά με τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Μπορεί να γράψει ότι είναι άθεος ή αναποφάσιστος ώστε να εισέλθει ομαλά στην χώρα. Ακόμη και αν είναι 100% Εβραίος στην καταγωγή, και εν τούτοις δηλώνει Χριστιανός δεν θα περάσει τον έλεγχο στο Ισραήλ. Την ίδια ώρα όλη η οικογένειά του, κάτω από τις ίδιες συνθήκες, μπαίνει ομαλά. Γράψε «άθεος» ή «αναποφάσιστος» και όλα είναι εντάξει. Υποδεικνύοντας όμως διαφορετική θρησκεία στο ερωτηματολόγιο, τονίζεις ότι δεν θεωρείς τον εαυτό σου Εβραίο. Αυτά αναφέρει ο ειδήμονας Λεβ Βερσίνιν παραχώρησε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη απόλυτος γνώστης και εκ των έσω του Εβραϊκού εθνικισμού δίνει εντυπωσιακές πληροφορίες και προβαίνει σε αποκαλύψεις όπως αυτή.
Αντιστοίχως έπραξαν και οι εθνομάρτυρες του 1621. Οι Ήρωες Χριστιανοί του 1821καθόρισαν με το αίμα και τους αγώνες τους το ποιοι δικαιούνται να ονομάζονται Έλληνες. Εν συνεχεία το ψήφισαν και στις 3 εθνοσυνελεύσεις που ακολούθησαν σε Επίδαυρο, Άστρος και Τροιζήνα. Η ονομασία Χριστιανός δεν σημαίνει απλά το θρήσκευμα, διότι παράλληλα προσδιορίζει και την εθνικότητα. Για αυτό την σύγχρονη εποχή έπρεπε πάση θυσία να καταργήσουν επισήμως την εθνικότητα-θρήσκευμα και όχι μόνον το θρήσκευμα όπως νομίζουν λανθασμένα οι πάντες, από τις ταυτότητες. Από την στιγμή που αφαιρέθηκε οριστικά το θρήσκευμα από τις νέες ταυτότητες, ταυτόχρονα αφαιρέθηκε και η εθνικότητα των Ελλήνων !!!
Ποιους θεωρούσαν Έλληνες πολίτες οι πρώτες εθνοσυνελεύσεις ; Mε την κήρυξη του επαναστατικού αγώνα ήταν επιτακτική-εθνική ανάγκη, να καθοριστεί η ταυτότητα του επαναστατημένου γένους. Η απάντηση στο ζωτικής σημασίας ερώτημα, ποίοι είναι Έλληνες, δόθηκε μέσα από τις τρεις Εθνοσυνελεύσεις. Σύμφωνα με αυτές, τα κριτήρια για να έχει κάποιος την Ελληνική ιθαγένεια, θα έπρεπε να είναι κάτοικος της Ελλάδας, και να πιστεύει στον Χριστό.
Ο αποκλεισμός των υποστηρικτών του Διονυσιακού πολιτισμού, συνδεόταν με την μεγαλύτερη-εθνική ανάγκη, που ήταν η εξασφάλιση της ιστορικής συνέχειας του έθνους. Ταυτόχρονα ήταν απαραίτητο για λόγους εθνικής επιβιώσεως να εφαρμοστεί το αξίωμα του Πατέρα της Ιστορίας, του Ηροδότου, με το όμαιμον, το ομόγλωσσον, και το ομόθρησκον. Για αυτό οι πρόγονοι μας ψήφισαν νόμους ότι όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Επικρατείας της Ελλάδος, πιστεύουσιν εις Χριστόν εισίν Ελληνες και απολαμβάνουσιν άνευ τινός διαφοράς όλων των πολιτικών δικαιωμάτων. Ομοίως Έλληνες εισί, και των δικαιωμάτων απολαμβάνουν, όσοι έξωθεν ελθόντες και την Ελληνικήν φωνήν πάτριον έχοντες, και εις Χριστόν πιστεύοντες. Ζητήσωσιν παρρησιαζόμενοι εις τοπικήν Ελληνικής Επαρχίας αρχήν, να εγκαταριθμηθώσι δι΄ αυτής εις τους πολίτας Έλληνας.
Αυτά ψήφισαν οι ήρωες του 1821 στις εθνοσυνελεύσεις στα πλαίσια της Γεωπολιτικής Θεολογίας και του Γεωπολιτικού εθνικισμού. Δυστυχώς από την κατάργηση του θρησκεύματος-Εθνικότητας από τις ταυτότητες βρισκόμαστε στην εποχή της κάρτας του πολίτη την δεκαετία 2020-2030.
Τι σημαίνει η παραλαβή αυτή της κάρτας ; Είναι το χάραγμα του Βδελύγματος η νέες ταυτότητες ; Όχι δεν είναι. Εν τούτοις όποιος παραλάβει αυτή την κάρτα αποδέχεται εμπράκτως-οριστικά και αμετάκλητα τον Ναζιστικό-Διονυσιακό πολιτισμό και τους κανονισμούς του. Γίνεται και επίσημα πιστός-υποστηρικτής της της Διονυσιακής Κουλτούρας και των αξιωμάτων που την διέπουν από την αρχαιότητα. Σύμφωνα με τους κορυφαίους πανεπιστημιακούς καθηγητές στην Ελλάδα όπως ο Κ. Βαθιώτης, οι αποδέκτες των νέων ταυτοτήτων θα απωλέσουν κάθε μορφή δικαιώματος και ελευθερίας. Παράλληλα αποδεχόμενοι τον Διονυσιακό πολιτισμό αρνούνται και επισήμως τον Αριστόκλειο πολιτισμό (Ελληνορθοδοξία).
Η Ελλάδα και το Ισραήλ είναι το μοναδικά έθνη στον κόσμο, τα οποία προσδιορίζουν με το θρήσκευμα, την εθνική ιδιότητα. Ο επαναπατρισμός ενός Εβραίου μπορεί να απορριφθεί για θρησκευτικούς λόγους. Μηδενική θρησκευτική ανοχή. Αν γράψεις στα δικαιολογητικά ότι είσαι Εβραίος χριστιανός σου απαγορεύεται η είσοδος στο Ισραήλ. Αν είσαι Ιουδαίος Χριστιανός σε υποχρεώνουν να αρνηθείς εγγράφως το βάπτισμά σου, για να μπεις στην χώρα δηλώνοντας άθεος ή αγνωστικιστής. Οι Θρησκευτικές ελευθερίες είναι ανύπαρκτες.
Ο Εβραίος προς επαναπατρισμό δεν έχει επιλογή άλλου θρησκεύματος παρά να είναι μέτοχος του Ιουδαϊσμού !!! Κατά την είσοδό στο Ισραήλ, ένας δυνητικός επαναπατρισμένος συμπληρώνει την στήλη σχετικά με τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Μπορεί να γράψει ότι είναι άθεος ή αναποφάσιστος ώστε να εισέλθει ομαλά στην χώρα. Ακόμη και αν είναι 100% Εβραίος στην καταγωγή, και εν τούτοις δηλώνει Χριστιανός δεν θα περάσει τον έλεγχο στο Ισραήλ. Την ίδια ώρα όλη η οικογένειά του, κάτω από τις ίδιες συνθήκες, μπαίνει ομαλά. Γράψε «άθεος» ή «αναποφάσιστος» και όλα είναι εντάξει. Υποδεικνύοντας όμως διαφορετική θρησκεία στο ερωτηματολόγιο, τονίζεις ότι δεν θεωρείς τον εαυτό σου Εβραίο. Αυτά αναφέρει ο ειδήμονας Λεβ Βερσίνιν παραχώρησε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη απόλυτος γνώστης και εκ των έσω του Εβραϊκού εθνικισμού δίνει εντυπωσιακές πληροφορίες και προβαίνει σε αποκαλύψεις όπως αυτή.
Αντιστοίχως έπραξαν και οι εθνομάρτυρες του 1621. Οι Ήρωες Χριστιανοί του 1821καθόρισαν με το αίμα και τους αγώνες τους το ποιοι δικαιούνται να ονομάζονται Έλληνες. Εν συνεχεία το ψήφισαν και στις 3 εθνοσυνελεύσεις που ακολούθησαν σε Επίδαυρο, Άστρος και Τροιζήνα. Η ονομασία Χριστιανός δεν σημαίνει απλά το θρήσκευμα, διότι παράλληλα προσδιορίζει και την εθνικότητα. Για αυτό την σύγχρονη εποχή έπρεπε πάση θυσία να καταργήσουν επισήμως την εθνικότητα-θρήσκευμα και όχι μόνον το θρήσκευμα όπως νομίζουν λανθασμένα οι πάντες, από τις ταυτότητες. Από την στιγμή που αφαιρέθηκε οριστικά το θρήσκευμα από τις νέες ταυτότητες, ταυτόχρονα αφαιρέθηκε και η εθνικότητα των Ελλήνων !!!
Ποιους θεωρούσαν Έλληνες πολίτες οι πρώτες εθνοσυνελεύσεις ; Mε την κήρυξη του επαναστατικού αγώνα ήταν επιτακτική-εθνική ανάγκη, να καθοριστεί η ταυτότητα του επαναστατημένου γένους. Η απάντηση στο ζωτικής σημασίας ερώτημα, ποίοι είναι Έλληνες, δόθηκε μέσα από τις τρεις Εθνοσυνελεύσεις. Σύμφωνα με αυτές, τα κριτήρια για να έχει κάποιος την Ελληνική ιθαγένεια, θα έπρεπε να είναι κάτοικος της Ελλάδας, και να πιστεύει στον Χριστό.
Ο αποκλεισμός των υποστηρικτών του Διονυσιακού πολιτισμού, συνδεόταν με την μεγαλύτερη-εθνική ανάγκη, που ήταν η εξασφάλιση της ιστορικής συνέχειας του έθνους. Ταυτόχρονα ήταν απαραίτητο για λόγους εθνικής επιβιώσεως να εφαρμοστεί το αξίωμα του Πατέρα της Ιστορίας, του Ηροδότου, με το όμαιμον, το ομόγλωσσον, και το ομόθρησκον. Για αυτό οι πρόγονοι μας ψήφισαν νόμους ότι όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Επικρατείας της Ελλάδος, πιστεύουσιν εις Χριστόν εισίν Ελληνες και απολαμβάνουσιν άνευ τινός διαφοράς όλων των πολιτικών δικαιωμάτων. Ομοίως Έλληνες εισί, και των δικαιωμάτων απολαμβάνουν, όσοι έξωθεν ελθόντες και την Ελληνικήν φωνήν πάτριον έχοντες, και εις Χριστόν πιστεύοντες. Ζητήσωσιν παρρησιαζόμενοι εις τοπικήν Ελληνικής Επαρχίας αρχήν, να εγκαταριθμηθώσι δι΄ αυτής εις τους πολίτας Έλληνας.
Αυτά ψήφισαν οι ήρωες του 1821 στις εθνοσυνελεύσεις στα πλαίσια της Γεωπολιτικής Θεολογίας και του Γεωπολιτικού εθνικισμού. Δυστυχώς από την κατάργηση του θρησκεύματος-Εθνικότητας από τις ταυτότητες βρισκόμαστε στην εποχή της κάρτας του πολίτη την δεκαετία 2020-2030.
Τι σημαίνει η παραλαβή αυτή της κάρτας ; Είναι το χάραγμα του Βδελύγματος η νέες ταυτότητες ; Όχι δεν είναι. Εν τούτοις όποιος παραλάβει αυτή την κάρτα αποδέχεται εμπράκτως-οριστικά και αμετάκλητα τον Ναζιστικό-Διονυσιακό πολιτισμό και τους κανονισμούς του. Γίνεται και επίσημα πιστός-υποστηρικτής της της Διονυσιακής Κουλτούρας και των αξιωμάτων που την διέπουν από την αρχαιότητα. Σύμφωνα με τους κορυφαίους πανεπιστημιακούς καθηγητές στην Ελλάδα όπως ο Κ. Βαθιώτης, οι αποδέκτες των νέων ταυτοτήτων θα απωλέσουν κάθε μορφή δικαιώματος και ελευθερίας. Παράλληλα αποδεχόμενοι τον Διονυσιακό πολιτισμό αρνούνται και επισήμως τον Αριστόκλειο πολιτισμό (Ελληνορθοδοξία).
Όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Επικρατείας της Ελλάδος, πιστεύουσιν εις Χριστόν εισίν Έλληνες. Οι Έλληνες που έγιναν κοσμοκράτορες και διοίκησαν το Imperium Romaunm. Μέσα από τον παγκόσμιο πολιτισμό που δημιούργησαν-εξέλιξαν και τους αιματηρούς αγώνες για την ελευθερία και την επιβίωση του Ελληνισμού καθόρισαν το ποιοι είναι Έλληνες. Συνεπώς όλοι αυτοί οι Αφρικανοί και Ασιάτες που αποκτούν την Ελληνική ιθαγένεια δεν είναι Έλληνες σύμφωνα με τους Ιερούς προγόνους. Δεν είναι Έλληνες διότι δεν έχουμε το ίδιο αίμα, δεν είναι μέτοχοι του Αριστόκλειου πολιτισμού και δεν είναι Χριστιανοί. Αντιθέτως είναι πιστοί του Διονυσιακού πολιτισμού και της Διονυσιακής θρησκείας.
Βασικός πυλώνας διά τον καθορισμό της ιθαγένειας, ήταν και είναι τα αξιώματα-δόγματα της Εκκλησίας του Δήμου, ανώτατου θεσμικού οργάνου της Αθηναϊκής πολιτείας και των επαναστατημένων Ελλήνων το 1821. Σύμφωνα με τους ιερούς προγόνους η ιθαγένεια συμπίπτει με την εθνικότητα με στόχο την επίτευξη εθνικής ταυτότητας-συνοχής και επιβίωσης του Ελληνισμού. Εν τούτοις λόγω των συμβατικών-υβριδικών πολέμων και των εισβολών από τους παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού, έχουν αλλάξει τα γεωπολιτικά δεδομένα από τα πανάρχαια χρόνια και την Φοινικική-Ιουδαϊκή εισβολή στην αρχαία Ελλάδα.
Η ύπαρξη Ελληνικού κράτους που να προϋποθέτει ένα μόνον έθνος αποκλείοντας κάθε άλλη εθνική μειονότητα στην επικράτειά δεν είναι εφικτή. Αυτό επειδή ανέκαθεν διαμένουν μόνιμα στην Ελλάδα αλλόφυλοι όπως στα αρχαία χρόνια οι Κάδμοι, οι Δαναοί, οι Αίγυπτοι και οι Πέλοπες που εισέβαλαν στην αρχαία Ελλάδα και γενοκτονούσαν τους Ελληνικούς πληθυσμούς. Συνέπεια της Σημιτικής εισβολής είναι οι βαρβαρόμικτοι πληθυσμοί όπως δίδαξε μεταξύ πολλών άλλων ο Μέγας Αριστοκλής. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για την σύγχρονη εποχή. Για αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο εώς ακατόρθωτο το Ελληνικό κράτος να αποτελείται εξ ολοκλήρου από Ελληνικής καταγωγής πληθυσμό. Τα συνεχή Διονυσιακά-μεταναστευτικά ρεύματα, από το άνοιγμα των συνόρων, οι πολλοί μικτοί γάμοι και οι ελεύθερες μικτές συμβιώσεις αποτελούν μια διαχρονική-Διονυσιακή πραγματικότητα.
Με βάση τις ιερές διδαχές των προγόνων μας, η κοινή καταγωγή (όμαιμον), οι παραδόσεις, ο πολιτισμός-ιστορία, η κοινή γλώσσα, η ίδια θρησκεία και η κοινή εθνική συνείδηση. Η κοινή εθνική συνείδηση είναι διαχρονική. Μεταδίδεται από γενεά σε γενεά και εμπεδώνεται σε κοινά ιστορικά στοιχεία και παραδόσεις μέσα από τον Αριστόκλειο πολιτισμό.
Το βασικό στοιχείο στην διαμόρφωση της εθνικής ταυτότητας ενός λαού αποτελούν τα αξιώματα-διδαχές του Μέγα Αριστοκλή, της Εκκλησίας του Δήμου όπως μας τα μεταφέρει ο Ηρόδοτος. Επιπροσθέτως άκρως σημαντικά είναι τα δόγματα του Ισοκράτους, του Ι. Δραγούμη, του Χρήστου Σαρτζετάκη, της Πηνελόπης Δέλτα και του γράφοντος (Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος. Η δημοκρατική επιθυμία ενός συνόλου ανθρώπων να μοιράζονται κοινά στοιχεία ιστορικών και πολιτισμικών παραδόσεων, με κοινά στοιχεία την καταγωγή, την γλώσσα, τον πολιτισμό, την θρησκεία, διαδραματίζουν καταλυτικό ρόλο σχετικά με την επιβίωση και την συνέχεια του Ελληνισμού.
Ο Κωνσταντίνος Γρίβας, μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό είχε αναφέρει ότι η κατάσταση με όσους εισβάλλουν στην Ελλάδα είναι οριακά μη αναστρέψιμη.
Ο καθηγητής στην σχολή Ευελπίδων δημοσίως αρκετές φορές τόνισε ότι είναι θέμα χρόνου η εξάλειψη του Ελληνικού έθνους, και ότι θα περάσει στην ιστορία όπως οι αρχαίοι Χετταίοι-Βαβυλώνιοι. Δυστυχώς σε συνδυασμό με τον Διονυσιακό πολιτισμό και την τρομερή παρακμή που προκαλεί, συνεχίζεται μεθοδικά με αυξανόμενο ρυθμό, ο βίαιος εποικισμός της Ελλάδος. Το αποτέλεσμα είναι η αλλοίωση της Εθνικής συνοχής και ταυτότητας. Η ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού είναι άκρως αμφίβολη. Μέσα από τα Διονυσιακά αξιώματα οι επίβουλοι εδώ και αιώνες έχουν προκαλέσει τρομερές εθνικές τραγωδίες όπως την κατάκτηση του αρχαίου και του μεσαιωνικού Ελληνισμού. Την σύγχρονη εποχή η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη καθώς δεν έχουμε απλή κατάκτηση της Ελλάδας. Κατά γενική παραδοχή βιώνουμε συστηματική γενοκτονία και αφανισμό.
Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού καταστρέφουν μεθοδικά-συστηματικά τους πυλώνες του έθνους. Ο ηγέτης, ο νόμιμος, ο δημοκράτης πρέπει να έχει ένα κύριο χαρακτηριστικό την αυτοθυσία και την μετάδοση του προγραμματισμού εθνικού σχεδιασμού. Χωρίς ισχυρή κοινωνία-πολιτεία και ένα δυνατό έθνος με επάρκεια, δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την Εθνική μας επιβίωση. Βασικοί πυλώνες του έθνους είναι ο Αριστόκλειος πολιτισμός-Εθνικισμός, η δικαιοσύνη, η δημοκρατία και η ελευθερία.
Επιπροσθέτως η αναγνώστρια του Mytileneprees με ρώτησε σχετικά με την γεωπολιτική θεολογία και σε ποια ανήκει ο Ελληνισμός.
ΑΡΙΣΤΟΚΛΕΙΑ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ.
Oι ραβίνοι αναφέρουν ότι ο αντισημιτισμός είναι ο φθόνος εκείνων που δεν έχουν επιλεγεί από τον Θεό.
Τα άλλα έθνη αισθάνονται κατωτερότητα έναντι του Ισραήλ γιατί ο Θεός επέλεξε το Ισραήλ να εξουσιάζει τα άλλα έθνη !!!
Πριν από τους Εβραίους δεν γνωρίζαμε τον αληθινό Θεό. Για αυτό οφείλουμε τα πάντα στο Ισραήλ. Το χρέος μας είναι ανυπολόγιστο σύμφωνα με τους παράγονττες του Διονυσιακού πολιτισμού.
Οι μέτοχοι των Διονυσιακών αξιωμάτων ισχυρίζονται ότι έχουμε υπογράψει ένα πολιτισμικό συμβόλαιο στα πλαίσια της Γεωπολιτικής θεολογίας, το οποίο μας απαγορεύει να έχουμε πρόσβαση στην ιδέα του Θεού μέσω της λογικής όπως δίδαξαν οι Έλληνες Φιλόσοφοι. Σύμφωνα με τους πιστούς του Savaziou-Διόνυσου, πρέπει να υπακούμε στον Θεό του Ισραήλ χωρίς αντιρρήσεις και απορίες.
Οι Εβραίοι στα πλαίσια της Γεωπολιτικής Θεολογίας και της παγκόσμιας κυριαρχίας του Ισραήλ, μάς αφαίρεσαν την πιο ουσιαστική πνευματική ελευθερία να εξετάζουμε τα πάντα με την λογική. Ο Διονυσιακός πολιτισμός και οι αξιωματούχοι του, στα πλαίσια της παγκόσμιας εξουσίας παραποίησαν την Παλαιά Διαθήκη. Σχετικά με την πλαστογράφηση αναφέρουν ερευνητές : "Η πρώτη καλά τεκμηριωμένη απόπειρα απάτης ανάγεται στη σχολή του Έζδρα, ο οποίος στη Βαβυλώνα υπό την περσική κυριαρχία, τον 5ο αιώνα π.Χ., δημοσίευσε την πρώτη έκδοση του Tanakh. Το τέχνασμα εμφανίζεται στα Βιβλία του Έσδρα και του Νεεμία/ Αυτός που ορίζεται ως Γιαχβέ, ο θεός του Ισραήλ, εξομοιώνεται με τον «Θεό του Ουρανού» και των Ζωροαστρών. Τα ψεύτικα διατάγματα που αποδίδονται στους Πέρσες βασιλιάδες, ότι επιτρέπουν την ανοικοδόμηση του ναού του Σολομώντα αποτελούν μια ακόμη μεγάλη εξαπάτηση.
Δεν είναι σαφές πόσο καλά λειτούργησε το τέχνασμα με τους Πέρσες. Αλλά από εκείνη την ημέρα, η σχέση του Ισραήλ με την Αυτοκρατορία βασίζεται στην ίδια διπλή γλώσσα. Στην αυτοκρατορική διοίκηση έλεγαν ότι ο Ναός της Ιερουσαλήμ είναι αφιερωμένος στον Μεγάλο Θεό. Όμως οι Εβραίοι διδάσκονται ότι στην πραγματικότητα προορίζεται για τον θεό του Ισραήλ και απαγορεύεται σε μη Εβραίους.
Αυτή η διπλή γλώσσα γίνεται ένα παράδοξο διπλό νόημα: Ο Γιαχβέ είναι ταυτόχρονα παγκόσμιος Θεός και ο ταυτόχρονα είναι ο Εθνικιστής θεός του Ισραήλ." Αυτό το παράδοξο διδάσκεται από τους Εβραίους. Μια άλλη όψη αυτού του τεχνάσματος είναι η διπλή έννοια του Εβραϊσμού. Αυτό για τους Εβραίους σημαίνει εθνοτικό διαχωρισμό (συνθήκη συλλογικής επιβίωσης), ενώ παράλληλα παρουσιάζεται στα έθνη ως λατρεία του παγκόσμιου Θεού.
Οι Εβραίοι θεωρούν ότι αυτό που τους ενώνει είναι και μια γεωπολιτική διαθήκη με τον Θεό. Μια θρησκεία (Ιουδαϊσμός) και μια γενετική ταυτότητα (Εβραϊσμός). Η πονηριά είναι ουσιαστικός πυλώνας των Ισραηλινών, επειδή είναι γραμμένο στην Εβραϊκή Βίβλο. Σχετικά με αυτό αναφέρουν οι αναθεωρητές της Παλαιάς Διαθήκης : "Με την εξαπάτηση του πατέρα του Ισαάκ, του αδελφού του Ησαύ και του θείου του Λάβαν, ο Ιακώβ γίνεται ο επώνυμος πρόγονος του Ισραήλ (Γένεση 25-36). "
Οι ερευνητές προσπαθούν να εξηγήσουν πώς ο Ιακώβ είναι ταυτόχρονα απατεώνας και εκλεκτός του Γιαχβέ ; Η πώς ο Γιαχβέ είναι συνεργός στην εξαπάτηση του Ιακώβ ; Η απάντηση παραγόντων της Διονυσιακής Κουλτούρας, είναι ότι ο Γιαχβέ έπρεπε να ενεργήσει ανήθικα. Αυτό σύμφωνα με τα περιορισμένα ανθρώπινα πρότυπα) για τον ανώτερο σκοπό της «διαιώνισης της προγονικής υπόσχεσης.
Το ίδιο θα μπορούσε να ειπωθεί για πολλές άλλες ιστορίες στην Τορά, όπως η Ταμάρ που μεταμφιέστηκε σε πόρνη για να αποπλανήσει τον πεθερό της για να δημιουργήσει τη φυλή του Ιούδα (Γένεση 38), ή ο Ιωσήφ που υποδούλωσε τους Αιγύπτιους αγρότες μέσω χρέους προκειμένου να προσφέρει στους αδελφούς του «κτήματα γης στην Αίγυπτο, στο καλύτερο μέρος της γης» (Γένεση 43-48).
Αν ο Γιαχβέ είναι ο θεός του Ισραήλ, τότε όλα είναι απολύτως λογικά. Το Ισραήλ είναι ο Διονυσιακός πολιτισμός της εξαπάτησης και του ψεύδους. Η πονηριά ήταν αρχικά τρόπος συλλογικής επιβίωσης για τους Εβραίους, αλλά με τους αιώνες έγινε όπλο γεωπολιτικής κυριαρχίας. Οι πρόγονοι μας εξηγούσαν τα πάντα με την λογική-φιλοσοφία. Ο Αριστόκλειος πολιτισμός είναι ο πολιτισμός της σοφίας, της αλήθειας και του φωτός.
Η Ελλάδα είναι ο πολιτισμός της λογικής και το Ισραήλ με τον Διονυσιακό πολιτισμό εκπροσωπεί την πανουργία, την βία, την αδικία, την πορνεία και την καταστροφή. Όπως έχω αναφέρει σε παλαιότερες εργασίες η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ήταν δημιούργημα των παραγόντων του Διονυσιακού πολιτισμού. Για να μην αφανιστούν πολιτιστικά οι Ισραηλινοί από τον Αριστόκλειο πολιτισμό, αποφάσισαν να αλλάξουν τα γεωπολιτικά δεδομένα και να προκαλέσουν ένα πολιτισμικό σοκ μέσα από την Ρωμαϊκή κατάκτηση.
Με αυτό τον τρόπο σταμάτησαν την μαζική ένταξη των Ισραηλινών στον Αριστόκλειο πολιτισμό !!! Ενδεικτικό περί αυτού είναι το γεγονός ότι η Ιουδαϊκή κοινότητα είχε τα περισσότερα δικαιώματα-προνόμια από όλα τα κατακτημένα έθνη, ακόμη και από τους ελεύθερους Ρωμαίους πολίτες. Οι Ιουδαίοι έφτασαν να καταλαμβάνουν υψηλά πολιτικά αξιώματα στην αυτοκρατορία. Μέγιστο παράδειγμα ο Ιουδαίος Σαραντάπηχος, ο δημιουργός της Εικονομαχίας, ο οποίος έγινε αυτοκρατορικός σύμβουλός !!! Παρά τις διώξεις ενάντια στον Ελληνισμό, τον Αριστόκλειο πολιτισμό και τον Χριστιανισμό, το κράτος του Σιωνισμού και του Savaziou-Διόνυσου η αρχαία Ρώμη, έγινε το Imperium Romanum του Χριστού και των Ελλήνων με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη.
Ο Θεός των Εβραίων Οι Εβραίοι ισχυρίζονται ότι όλοι οι άλλο θεοί είναι ανύπαρκτοι και αποτρόπαιοι. Όσο για τον υπέρτατο Θεό, τον οποίο οι Σοφοί θεωρούσαν άγνωστο, οι Εβραίοι πιστεύουν ότι είναι πράγματι άγνωστος στους αλλοεθνείς.
Μόνο οι Εβραίοι τον γνωρίζουν. Μόνο οι Εβραίοι γνωρίζουν το αληθινό όνομα του Θεού, που αποκαλύφθηκε στον Μωυσή για πρώτη φορά (Έξοδος 3).
Οι Εβραίοι γνωρίζουν επίσης τις προθέσεις του Θεού και ότι κατοικεί στο Ναό της Ιερουσαλήμ και πουθενά αλλού. Επιπροσθέτως, οι Εβραίοι γνωρίζουν ότι ο αληθινός Θεός, είναι ο θεός του Ισραήλ. Πως είναι δυνατόν ; Ο ίδιος ο Θεός εξηγεί στο Δευτερονόμιο 32:8-9 ότι έχει εκχωρήσει σε κάθε έθνος έναν «γιο του» (άγγελο;) αλλά ότι έχει κρατήσει το Ισραήλ για τον εαυτό Του, για να το ορίσει ως κυβέρνηση του κόσμου.
Ενώ σύμφωνα με τους αρχαίους Σοφούς, ο Θεός επικοινωνεί με τους ανθρώπους μέσω της λογικής, που τους επιτρέπει να έχουν πρόσβαση στην γνώση και την αρετή, η οποία είναι αληθινή ευτυχία. Εν τούτοις ο Θεός του Ισραήλ επικοινωνεί με το λαό του μέσω του Νόμου. Η γνώση του καλού και του κακού, το κύριο αντικείμενο της Ελληνικής φιλοσοφίας, είναι ο απαγορευμένος καρπός στην Γένεση. Στο έργο αυτό διαπιστώνουμε μια πολεμική κατά του Αριστόκλειου πολιτισμού.
Δεν υπάρχει κανένα άλλο ηθικό πρότυπο στην Εβραϊκή Βίβλο, εκτός από την υπακοή στους νόμους και τις αυθαίρετες εντολές του Γιαχβέ.
Ο Εβραίος Θεός, εισάγει την βία, το μίσος, την εκδίκηση. την ζήλια, την διαίρεση. ο Νόμος του στοχεύει να διαχωρίσει τον εκλεκτό λαό από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Ακόμη και πριν γεννηθεί ο Αβραάμ, ο Θεός μισούσε να βλέπει τους ανθρώπους να συμφωνούν μεταξύ τους για να επιτύχουν σπουδαία πράγματα.
Διότι πριν οι Σιωνιστές δημιουργήσουν την Ρώμη, η Ιερουσαλήμ αντιτάχθηκε στον Ελληνιστικό πολιτισμό, που μοιράστηκε μεταξύ του βασιλείου των Σελευκιδών και του βασιλείου των Πτολεμαίων. Αυτή η σύγκρουση πολιτισμών συνδέεται στενά με την σύγκρουση των θρησκειών. Οι Έλληνες ηγεμόνες των κρατών που δημιουργήθηκαν από την διάλυση της αυτοκρατορίας του Αλέξανδρου, πολεμούν την γεωπολιτική Θεολογία των Εβραίων, η οποία βασίζεται στην ακατανόητη ιδεολογία ότι ο εθνικός θεός, είναι ο παγκόσμιος Θεός. Ο παγκόσμιος Θεός προτιμά τους Εβραίους και θέλει να λατρεύεται στην Ιερουσαλήμ από τους Εβραίους.
Η πηγή της παγκόσμιας γεωπολιτικής εξουσίας και των δεινών όλης της ανθρωπότητας, προέρχεται από την παραποίηση της Παλαιάς Διαθήκης.
Δυστυχώς όταν ένα τμήμα των Ισραηλινών εγκατέλειψε τον αληθινό Θεό των προφητών και προσχώρησε στον Διονυσιακό πολιτισμό, ασπαζόμενο τον φριχτό και απαίσιο δαιμονοθεό Savazio-Διόνυσο. Από εκείνο το χρονικό σημείο ξεκινούν όλα τα δεινά του Ελληνισμού και των άλλων εθνών.
Ο Αρχιερέας των Δελφών, βιογράφος, ιστορικός, φιλόσοφος του Διονυσιακού πολιτισμού. ο Πλούταρχος γράφει στα Συμποσιακά του (ΙV 6), ότι οι Εβραίοι λάτρευαν τον Διόνυσο, και ότι η ημέρα των Σαββάτων ήταν εορτή του Σαβαζίου !!! Ένας Μέγας μύστης-αρχιερέας του Διόνυσου, αναφέρει την πραγματική θρησκεία των Ισραηλιτών. O Φρυγικός Savazios είναι ο "θεός" των αχαλίνωτων ερωτικών οργίων-σεξουαλική μαγεία και των καταστροφών. Για αυτό μοιραζόταν την διοίκηση του Φοινικικού μαντείου των Δελφών με τον έτερο "θεό" των καταστροφών, τον Ιουδαϊκής καταγωγής Απόλλων. Διαβάστε στις παραπομπές ένα και δύο. Πλούταρχος Συμποσιακά και Περί Αλεξάνδρου Αρετής η Τύχης. Ο Διόνυσος που τόσο τιμούσε ο Μέγας Αλέξανδρος και για τον οποίο ο μεγάλος στρατηλάτης δήλωνε τόσο υπερήφανα ότι είναι απόγονος-θεός του, είναι αιτία για τις γενοκτονίες του Ελληνισμού από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα.
'Ένα τμήμα του Ισραηλινού έθνους προσχώρησε στον Διονυσιακό πολιτισμό. Για αυτό στα πλαίσια της Εθνικής μας επιβίωσης δημιούργησα δύο νέους επιστημονικούς κλάδους για πρώτη φορά στα παγκόσμια Χρονικά. Κατά γενική παραδοχή είμαι αυτός που μέσα από τους επιστημονικούς κλάδους που δημιούργησα σε παγκόσμιο επίπεδο (Γεωπολιτικός Εθνικισμός -Γεωπολιτική Θεολογία), μετά από μια σειρά πρότυπων-καινοτόμων επιστημονικών εργασιών τις οποίες δεν έχει κάνει κανένας Έλληνας-ξένος και καθηγητής, αποδόμησα την παραποιημένη Παλαιά Διαθήκη. Όταν οι Ισραηλινοί ισχυρίζονται ότι έχουν συμφωνία με τον Θεό δεν είναι ψευδείς οι ισχυρισμοί τους. Εν τούτοις οι μέτοχοι του Διονυσιακού πολιτισμού δεν αποκαλύπτουν με ποιον θεό έγινε η νέα διαθήκη. Σύμφωνα με την Ορθόδοξη ομάδα Δογματικής Έρευνας, η συμφωνία των Εβραίων με τον αληθινό Θεό δεν ισχύει πλέον
H ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΩΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΩΝ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ. Ηttps://www.oodegr.com/oode/
ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΟΜΑΔΑ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ. Ηttps://www.oodegr.com/index.
Στο σημείο αυτό πριν ξεκινήσω την εργασία μου, θα δούμε τι αναφέρουν δύο γνωστές ιστοσελίδες επί του θέματος :
"Ο Θεός διάλεξε το έθνος του Ισραήλ να είναι ο λαός από τον οποίο θα γεννιόταν ο Ιησούς Χριστός – ο Σωτήρας από την αμαρτία και το θάνατο (Κατά Ιωάννη 3:16). Ο Θεός πρώτα υποσχέθηκε τον Μεσσία μετά την πτώση του Αδάμ και της Εύας στην αμαρτία (Γένεση κεφάλαιο 3). Ο Θεός αργότερα επιβεβαίωσε ότι ο Μεσσίας θα ερχόταν από τη γενιά του Αβραάμ, του Ισαάκ, και του Ιακώβ (Γένεση 12:1-3). Ο Ιησούς Χριστός είναι ο βασικός λόγος που ο Θεός διάλεξε τον Ισραήλ να είναι ο εκλεκτός λαός του. Ο Θεός δεν χρειαζόταν να έχει έναν «εκλεκτό λαό», αλλά αποφάσισε να το κάνει μ` αυτό τον τρόπο. Ο Ιησούς έπρεπε να έρθει από κάποιο έθνος ανθρώπων, και ο Θεός διάλεξε τον Ισραήλ.
Ωστόσο, ο λόγος που ο Θεός διάλεξε τον Ισραήλ δεν ήταν αποκλειστικά για το σκοπό της προέλευσης του Μεσσία. Η επιθυμία του Θεού για τον Ισραήλ ήταν να διδάξουν τους άλλους γι Αυτόν. Ο Ισραήλ έπρεπε να είναι ένα έθνος ιερέων, προφητών, και ιεραποστόλων στον κόσμο. Η πρόθεση του Θεού για τον Ισραήλ ήταν να είναι ένας καθαρός λαός, ένα έθνος που δείχνει στους άλλους το Θεό και την υπόσχεσή Του για έναν Λυτρωτή, Μεσσία, και Σωτήρα. Στο μεγαλύτερο μέρος ο Ισραήλ απέτυχε σ` αυτό το έργο. Ωστόσο, ο βασικός σκοπός του Θεού για τον Ισραήλ, αυτός του ερχομού του Μεσσία και Σωτήρα, εκπληρώθηκε τέλεια – στο Πρόσωπο του Ιησού Χριστού.
Είναι το Ισραήλ το εκλεκτό έθνος του Θεού ; Η απάντηση είναι όχι. Κάποτε «ήταν»! Τον καιρό εκείνο που γράφτηκε το εδάφιο της Παλαιάς Διαθήκης ίσχυε αυτό. Όχι σήμερα! Και αυτό θα το δούμε από την ίδια την Αγία Γραφή. Εκεί λέει ο Θεός προς τους Ισραηλίτες: Έξοδος 19/ιθ΄ 5,6: «Τώρα λοιπόν, εάν πράγματι υπακούσετε στη φωνή μου, και φυλάξετε τη διαθήκη μου, θα είσαστε σε εμένα, ο εκλεκτός από όλους τους λαούς. Επειδή δική μου είναι όλη η γη. Και εσείς θα είσαστε σε εμένα, βασίλειο ιεράτευμα, και έθνος άγιο».
Πότε θα ήταν οι Ισραηλίτες «εκλεκτός λαός»; Μόνο αν παρέμεναν πιστοί στη διαθήκη που έκαναν με τον Θεό. Ας δούμε όμως ακριβέστερα, τι εννοούσε ο Θεός με τα λόγια του αυτά, όπως μας γράφει ο απόστολος Πέτρος στην Καινή Διαθήκη, στο Α΄ Πέτρου 2/β΄ 9 ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΘΝΟΥΣ: «Εσείς, όμως, είστε «γένος εκλεκτό, βασίλειο ιεράτευμα, έθνος άγιο», λαός τον οποίο ο Θεός απέκτησε, για να εξαγγείλετε τις αρετές εκείνου, ο οποίος σας κάλεσε από το σκοτάδι στο θαυμαστό του φως». Τελικά δηλαδή, βλέπουμε ότι το εκλεκτό αυτό έθνος, είναι πλέον ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ και όχι οι Ισραηλίτες. Γιατί οι Ισραηλίτες παρέβησαν τη Διαθήκη, και σταύρωσαν τον ίδιο τον Γιαχβέ όταν ενανθρώπισε. Και εδώ είναι η απάντηση:
Οι Ισραηλίτες ήταν ξεχωρισμένοι από τους άλλους λαούς, επειδή ήταν ο προηγούμενος λαός που εισήλθε στην Εκκλησία του Θεού. Και είναι επίσης, ένας από τους λίγους λαούς που βρίσκεται σήμερα έξω από την Εκκλησία, και στερείται αυτής της αγιότητας για την οποία μίλησε ο Θεός. Ο Θεός το είχε ξεκαθαρίσει, ότι οι Ισραηλίτες θα ήταν «εκλεκτοί», μόνο όσο θα παρέμεναν στην Εκκλησία του Θεού."
Το Ισραήλ από τα πανάρχαια χρόνια βασίζει όλη την εθνική του υπόσταση στην Παλαιά Διαθήκη. Στα πλαίσια της γεωπολιτικής θεολογίας έχουμε μια σειρά γενοκτονιών και πολέμων από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Οι πόλεμοι που έχει διεξάγει το Ισραήλ από την περίοδο της Παλαιάς Διαθήκης μέχρι την σύγχρονη εποχή, δεν γίνονται μόνον για λόγους γεωπολιτικής ισχύος. Όλες αυτές οι πολεμικές δραστηριότητες γίνονται με γνώμονα την Γεωπολιτική Θεολογία.
Στους πολέμους αυτούς έχουμε ένα ευρύτατο πεδίο σύγκρουσης γεωπολιτικών θεολογιών και γεωπολιτικού ναζισμού. Σε αντίθεση με όλες τις εσφαλμένες επιστημονικές εργασίες-αναλύσεις, σε προσωπικό επίπεδο ως δημιουργός-ιδρυτής της γεωπολιτικής-θεολογίας-γεωπολιτικού εθνικισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, έχω επισημάνει πολλές φορές στις επιστημονικές μου εργασίες αλλά και μιλώντας στα ΜΜΕ, ότι τα αντίπαλα έθνη δεν πολεμούν απλώς για να νικήσουν και να κατακτήσουν πλουσιότερες περιοχές. Πολεμούν για να επιβάλουν τις θρησκευτικές τους δοξασίες.
Ο εβραϊκός-γεωπολιτικός "εθνικισμός" (Ναζισμός) και η Ιουδαϊκή Γεωπολιτική Θεολογία είναι ενάντια στον Αριστόκλειο πολιτισμό, την Αριστόκλειο-Γεωπολιτικό Εθνικισμό και την Γεωπολιτική Θεολογία. Θεσμικά το έθνος-κράτος του Ισραήλ από την αρχαία εποχή είναι θεοκρατικό. Σύμφωνα με την Τορά ο Θεός έκανε μια διαθήκη με τους προγόνους του Εβραϊκού λαού, Αβραάμ-Μωυσή, Ισαάκ και Ιακώβ. Εν τούτοις ο σιωνισμός διαχρονικά από τα πανάρχαια χρόνια έχει ως πηγή δύναμης-επιβίωσης την γεωπολιτική Θεολογία και την Παλαιά Διαθήκη.
Οι γεωπολιτικές-Θεολογικές δοξασίες ότι η εσχατολογική εποχή έχει ήδη ξεκινήσει με την επιστροφή του Ισραήλ στα βιβλικά εδάφη είναι μέρος της γεωπολιτικής θεολογίας. Η πολιτική πράξη ταυτίζεται με την συμφωνία και τις υποσχέσεις του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη, σχετικά με την κυριαρχία του Ισραήλ σε όλο τον κόσμο !!! Αυτή η γεωπολιτική αξίωση της εξωτερικής πολιτικής με τις βιβλικές παραδόσεις έχει οδηγήσει διαδοχικές ισραηλινές κυβερνήσεις να αντιμετωπίζουν κρίσιμα γεωπολιτικά ζητήματα, με βάση την Παλαιά Διαθήκη.
Από την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ μέχρι την εδαφική πολιτική στην Δυτική Όχθη, κυριαρχεί η θρησκευτική προσήλωση ως παγκόσμια γεωπολιτική λογική-δύναμη. Το ιερό πολεμικό πεδίο επικρατεί. Πατήρ πάντων ο πόλεμος (Ηράκλειτος). Το γεωπολιτικό σημείο όπου όλα συγκλίνουν είναι η Ιερουσαλήμ. Δεν είναι η Κωνσταντινούπολη, η Ρώμη, η Μόσχα, η Χάιφα, η Τεχεράνη και η Γάζα. Η Ιερουσαλήμ είναι το γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό και πάνω από όλα Θεολογικό κομβικό σημείο. Είναι η εσχατολογική πόλη και για τις θεολογίες των εθνών και όχι τόπος γεωπολιτικών διαπραγματεύσεων. Η Ιερουσαλήμ είναι η πόλη εκπλήρωσης των προφητειών.
Όταν το Ισραήλ αναφέρει την αιώνια ένωση, εννοεί θρησκευτική επανόρθωση-αποκατάσταση των πατρογονικών δικαιωμάτων. Γεωπολιτικές βασισμένες επάνω στην θεολογία δεν ευνοούν στην ειρήνη. Πρόκειται για γεωπολιτικές που νομιμοποιούν τις πολεμικές δραστηριότητες. Αυτά τα κράτη βασίζουν την Εθνική τους ταυτότητα επάνω στην γεωπολιτική Θεολογία. Καταφεύγουν στην θεολογία για να δημιουργήσουν Εθνική συνοχή-ταυτότητα και για να επιτύχουν υαα γεωπολιτικά τους σχέδια. Η σύγκρουση στην Μέση Ανατολή μας δείχνει ότι η θρησκεία διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στην εξέλιξη της Ιστορίας. Για αυτό διέλυσαν τον Χριστιανισμό στην σύγχρονη Ελλάδα.
Η ιστορική μνήμη είναι ένα μεγάλης αξίας γεωπολιτικό όπλο.
Η σύγχρονη γεωπολιτική είναι ζήτημα στρατιωτικής, οικονομικής και ιστορικής ισχύος. Ένα έθνος που δεν σέβεται, δεν γνωρίζει και δεν αξιοποιεί γεωπολιτικά την ιστορία του είναι καταδικασμένο σε αφανισμό. Δυστυχώς το μεγαλύτερο παράδειγμα προς αποφυγήν αυτήν την εποχή είναι το νεοελληνικό κράτος-έθνος. Ενώ τα περισσότερο κράτη-έθνη χρησιμοποιούν την ιστορία, τις αφηγήσεις του παρελθόντος ως όπλα νομιμοποίησης, μοχλούς επιρροής-άσκησης πιέσεων και δημιουργίας περιφερειακών πολέμων, η Ελλάδα με την ενδοξότερη ιστορία-πολιτισμό όλων των εποχών είναι ανύπαρκτη !!!
Η εβραϊκή γεωπολιτική μνήμη είναι ανυπολόγιστης αξίας για την ισχύ και την επιβίωση του Ισραηλινού έθνους. Ο γεωπολιτικός "εθνικισμός|-ναζισμός των Ισραηλινών σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη εθνική-γεωπολιτική μνήμη είναι ο ισχυρότερος. Ελάχιστοι άνθρωποι ενδιαφέρονται για την Ρωσική η την Κινεζική ιστορία δύο χωρών του γεωπολιτικού άξονα 888, σε σχέση με την Ισραηλινή που προκαλεί παγκόσμιο γεωπολιτικό και όχι μόνον ενδιαφέρον.
Η ουσία αυτής της γεωπολιτικής-θεολογικής ψευδαίσθησης είναι η εβραϊκή πεποίθηση ότι ο «Θεός του Ισραήλ» δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον αληθινό Θεό, ο οποίος εξ ορισμού είναι ισχυρότερος από όλους τους θεούς. Παράλληλα αυτός ο Θεός είναι Εθνικιστής-ναζιστής Ισραηλινός και ας απογοήτευσε ο Χριστός τον Ιούδα, ο οποίος ανέμενε τον Χριστό ως πολιτικό-στρατιωτικό ηγέτη που θα απελευθέρωνε το Ισραήλ. Στο ιερό βιβλίο των Εβραίων, ο Θεός έκανε δύο σημαντικά πράγματα. Αρχικά δημιούργησε το σύμπαν και έκανε μια γεωπολιτική διαθήκη με τους Εβραίους. Οι Εβραίοι έχουν μια γεωπολιτική θεολογία διαθήκης, πιστεύουν ότι έχουν υπογράψει ένα γεωπολιτικό συμβόλαιο με τον Θεό, ένα αιώνιο συμβόλαιο που ο Θεός δεν μπορεί να αρνηθεί.
Η ιστορία τους είναι μια παγκόσμια γεωπολιτική αξίωση. Η Τορά γράφει ότι πρέπει να γίνει κατανοητή πρωτίστως «ως αξίωση κληρονομιάς, πρωτοκαθεδρίας και προτεραιότητας, γραμμένη για να επωφεληθεί από την θέση υπό μακεδονική και ρωμαϊκή διαιτησία». Υιοθετεί εδώ την υπόθεση ότι η τελική σύνταξη της Τορά χρονολογείται από την ελληνιστική περίοδο, «όταν οι Μακεδόνες και οι Ρωμαίοι άρχισαν να διαιτητεύουν διαφορές στην Αίγυπτο, την Συρία και την Παλαιστίνη και η Τορά σχεδιάστηκε σκόπιμα για να εξασφαλίσει πλεονεκτήματα για τον σκοπό αυτό .
Αλλά ακόμα και αν κάποιος αποδώσει την κύρια σύνταξη της Τορά στην Βαβυλωνιακή σχολή του Έσδρα, ο στόχος ήταν ο ίδιος. Η Τορά είναι μια γεωπολιτική αξίωση προτεραιότητας ή πρωτοκαθεδρίας των Ιουδαίων έναντι των άλλων εθνών. Είναι αποδεικτικά στοιχεία που πρέπει να παρουσιαστούν στην διεθνή κοινότητα και στο διεθνές δικαστήριο.
Η βιβλική ιστορία είναι έντονα προκατειλημμένη και εν μέρη κατασκευασμένη σύμφωνα με τους αναθεωρητές της Παλαιάς Διαθήκης. Μετά από δύο αιώνες ανασκαφών, οι αρχαιολόγοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το βασίλειο του Σολομώντα, η βάση του ισχυρισμού για το Μεγάλο Ισραήλ, είναι λιγότερο πραγματικό από την Στρογγυλή Τράπεζα του Βασιλιά Αρθούρου. Στην υποτιθέμενη εποχή του Σολομώντα, η Ιερουσαλήμ ήταν ένα μεγάλο χωριό. Επανερχόμενος στους αναθεωρητές της Βίβλου η Έξοδος τόσο κεντρική στην σιωνιστική ιστορία είναι εξίσου ψευδής. Δεν υπάρχουν αρχαιολογικά στοιχεία για μαζική έξοδο από την Αίγυπτο στην Χαναάν μέσω του Σινά και τα στοιχεία δείχνουν ότι οι δώδεκα φυλές ήταν αυτόχθονες και μόνο η θρησκεία τους δεν ήταν τοπική. Εν τούτοις οι αρχαίοι Έλληνες Σοφοί διαψεύδουν τους αναθεωρητές, καθώς αναφέρουν την έξοδο των Ιουδαίων από την Αίγυπτο και την εισβολή τους στην αρχαία Ελλάδα.
Η ιστορική αφήγηση είναι η απόλυτη πηγή δύναμης του Ισραήλ και ο Χριστιανισμός μετέτρεψε την Παλαιά διαθήκη σε παγκόσμια εβραϊκή-γεωπολιτική μνήμη εκτιμούν οι αναθεωρητές της Βίβλου. Στο σημείο αυτό αν υπενθυμίσω ότι οι αναθεωρητές της Παλαιάς διαθήκης στην συντριπτική τους πλειοψηφία, δέχονται ότι έχουν παρέμβει οι Ιουδαίοι και την έχουν αλλοιώσει ως ένα βαθμό κατά το δοκούν. Στο ιερό βιβλίο το Ισραήλ είναι ταυτόχρονα ήρωας και αθώο θύμα των κακών Διονυσιακών αυτοκρατοριών, όσο και αν εκείνοι κλέβουν, καταστρέφουν και σφαγιάζουν !!!
Ο νικητής γράφει την ιστορία. Όποιος γράφει ιστορία και επιβάλλει την γεωπολιτική αφήγησή θα είναι ο νικητής. Οι Εβραίοι είναι το έθνος της Βίβλου και,μέσω αυτού έχουν κατακτήσει γεωπολιτικά την ανθρωπότητα. Η αρχαία ιστορία από τον Νώε μέχρι τον Κύρο τον Μέγα, γράφτηκε από τους Εβραίους. Για αυτό κακοί είναι οι Χαναναίοι, οι Αιγύπτιοι, οι Ασσύριοι και οι Βαβυλώνιοι, για να μην αναφέρουμε τους Αμαληκίτες ή τους Μαδιανίτες, οι οποίοι σαφώς άξιζαν να εξοντωθούν σύμφωνα με τις Ιουδαϊκές γραφές.
Το Ισραήλ χρησιμοποιεί την βιβλική του ιστορία για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του αλλά και την περιφρόνησή του για το διεθνές δίκαιο. Το Ισραήλ είναι ένα ένα ναζιστικό-Διονυσιακό μόρφωμα και για να νικηθεί πρέπει να χτυπηθεί στην απόλυτη πηγή της γεωπολιτικής του δύναμής που είναι βιβλική αφήγηση σχετικά με την ανωτερότητα του ως έθνος έναντι των άλλων εθνών. Ο Σιωνισμός υποστηρίζει με πάθος και εκτός Αριστόκλειας λογικής αυτή την βιβλική αφήγηση. Όλοι οι Ιουδαίοι αντιλαμβάνονται την σύγχρονη ισραηλινή εποχή μέσα από το πρίσμα της αρχαίας Εβραϊκής ιστορίας. Αυτή η εμμονή έχει διαποτίσει όλους τους Σιωνιστές.
Πουθενά αλλού εκτός από το Ισραήλ η εντολή να θυμόμαστε την ιστορία δεν γίνεται αισθητή ως θρησκευτική επιταγή για έναν ολόκληρο λαό. Η Εβραϊκή-γεωπολιτική μνήμη είναι η ίδια η ουσία της εβραϊκής εθνικής ταυτότητας και η απόλυτη πηγή της Ισραηλινής δύναμης. Για αυτό οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού καταργούν συστηματικά την Ελληνική ιστορία.
Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι η κύρια διαίρεση εντός του εβραϊκού κόσμου βρίσκεται μεταξύ θρησκευόμενων και κοσμικών Εβραίων. Αυτό δεν είναι το πιο σημαντικό κριτήριο. Το εύρος και η ένταση της εθνικής μνήμης είναι η πιο σημαντική διαφορά μεταξύ των Εβραίων. Για τους περιφερειακούς Εβραίους αυτούς που δεν θεωρούν τον Ιουδαϊσμό το πιο ουσιαστικό μέρος της ταυτότητάς τους, το Ολοκαύτωμα είναι το κύριο σημείο αναφοράς. Όταν ρωτήθηκαν: «Τι είναι απαραίτητο για να είσαι Εβραίος;», το 73% των Αμερικανών Εβραίων απάντησε «Θυμούμενοι το Ολοκαύτωμα» σε δημοσκόπηση της Pew Research του 2013.
Οι πιο πιστοί Εβραίοι έχουν παλαιότερες αναφορές, που εκτείνονται σε περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια. Νιώθουν το 70 μ.Χ. σαν να το είχαν ζήσει. Είναι οι επιδραστικοί Ιουδαίοι που καταλαμβάνουν και ενώνουν την κοινότητα μέσω της γεωπολιτικής-ιστορικής μνήμης. Είτε παρουσιάζονται ως κοσμικοί είτε ως θρησκευόμενοι Εβραίοι, είτε θεωρούν τον Θεό ή το εβραϊκό πνεύμα την κινητήρια δύναμη της παγκόσμιας ιστορίας. Πολλοί πιθανότατα πιστεύουν ότι ο Θεός και το εβραϊκό πνεύμα είναι ένα και το αυτό. Είτε θρησκευόμενοι είτε κοσμικοί, οι Εβραίοι γενικά είναι βαθιά ριζωμένοι στην γεωπολιτική μνήμη του Ισραηλινού έθνους. Αντιθέτως οι πιστοί των Διονυσιακών αξιωμάτων απαγορεύουν στους Έλληνες να αξιοποιήσουν την ιστορική γεωπολιτική μνήμη !!! Για αυτό διέλυσαν τον Ελληνισμό που ήταν μια παγκόσμια πολιτιστική-γεωπολιτική αυτοκρατορία.
Όσο μεγαλύτερη είναι η ιστορική-γεωπολιτική μνήμη Ιουδαίων, τόσο πιο έντονος είναι γεωπολιτικός εθνικισμός και οι γεωπολιτικές διεκδικήσεις. Όλα τα έθνη έχουν τις ρίζες τους στη συλλογική-ιστορική μνήμη. Αλλά η μνήμες του Ισραήλ εκτείνονται σε μια εντελώς άλλες διαστάσεις από αυτές των άλλων εθνών. Το Ισραήλ ορίζεται από ένα πανοραμικό εθνικιστικό-γεωπολιτικό όραμα που υπάρχει εδώ και χιλιετίες. Το Ισραήλ διατηρεί μια ζωντανή ιστορική-γεωπολιτική μνήμη των αρχών του πριν από χιλιάδες χρόνια και περιμένει με ανυπομονησία την εκπλήρωση του ιστορικού του πεπρωμένου στα πλαίσια του γεωπολιτικού εθνικισμού. Εδώ και μερικά χρόνια έχει δημιουργηθεί το λεγόμενο κίνημα των αναθεωρητών της Παλαιάς Διαθήκης. Μερικά από τα νέα δόγματα τους είναι αυτά που ακολουθούν :
"Ο Θεός Γιαχβέ πριν γίνει ο δίκαιος κριτής των προφητών, πριν γίνει ο ελεήμων πατέρας της Καινής Διαθήκης, πριν γίνει ο εγγυητής της παγκόσμιας ηθικής, ο Θεός του Ισραήλ ήταν μια τρομακτική, απρόβλεπτη, αντικοινωνική δύναμη, την οποία κανείς δεν μπορούσε να κοιτάξει χωρίς να πεθάνει. Κατοικούσε στο μαύρο σύννεφο, στην καταστροφική φωτιά, στον σεισμό. Ήταν ο θεός των κεραυνών, των καταιγίδων και του πολέμου.
Αυτό το αρχαϊκό στρώμα, το οποίο αιώνες θεολογίας έχουν προσπαθήσει να καλύψουν, είναι παρόλα αυτά ευανάγνωστο σε κάθε σελίδα των παλαιότερων κειμένων της Βίβλου. Είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο έχουν χτιστεί όλα τα άλλα και το οποίο δεν μπορεί να αγνοηθεί αν κάποιος θέλει να καταλάβει πώς ένα ιερό κείμενο μπορεί σήμερα να επικαλεστεί για να δικαιολογήσει το αδικαιολόγητο. Αυτά είναι μερικά από τα δόγματα των λεγόμενων αναθεωρητών της Παλαιάς Διαθήκης.
Οι ειδικοί στην αρχαία Εγγύς Ανατολή συμφωνούν σε ένα σημείο. ο Γιαχβέ δεν κατάγεται από τη Χαναάν. Προήλθε από τον Νότο, από τις περιοχές της Μαδιάμ, του Σηείρ, του Εδώμ ή της ερήμου Νεγκέβ. Η υπόθεση Μαδιανιτών-Κενιτών, που υποστηρίζεται από πολλούς μελετητές, υποδηλώνει ότι οι προ-ισραηλιτικές ρίζες του Γιαχβισμού βρίσκονται στις περιοχές νότια και νοτιοανατολικά της Παλαιστίνης. Ο Μωυσής, πρέπει να θυμόμαστε, συναντά τον Θεό στην έρημο, στο σπίτι του Μαδιανίτη πεθερού, του Ιοθόρ. Εκεί, μακριά από κάθε καλλιεργημένη γη, μακριά από κάθε πόλη, αποκαλύπτεται η θεότητα - όχι ως θεός της γονιμότητας, αλλά ως θεός της φωτιάς και της καταιγίδας.
Τα πιο αρχαϊκά κείμενα της Βίβλου διατηρούν ίχνη αυτής της νότιας προέλευσης. Το Άσμα της Δεβόρρας (Κριτές 5:4-5) τραγουδά: «Γιαχβέ, όταν εξήλθες από το Σηείρ, όταν προχώρησες από τις πεδιάδες του Εδώμ, η γη σείστηκε, οι ουρανοί έριξαν βροχή, τα σύννεφα έριξαν νερό· τα βουνά σείστηκαν ενώπιον του Κυρίου, του Θεού του Σινά».Ο Θεός του Ισραήλ είναι επομένως πρωτίστως είναι ένας γεωλογικός θεός, ένας θεός του κατακλυσμού, του οποίου η εκδήλωση είναι ένας σεισμός που συνοδεύεται από κατακλυσμό. Δεν είναι ακόμη ο θεός του Νόμου, ούτε ο θεός της κοινωνικής δικαιοσύνης: είναι μια κοσμική δύναμη που μπορεί κανείς μόνο να ικετεύσει ή να αποφύγει.
Τα θεοφάνεια στο Σινά, που αναφέρεται στην Έξοδο 19, είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές περιγραφές αυτού του αρχέγονου θεού. Το κείμενο λέει: «Το όρος Σινά ήταν σκεπασμένο με καπνό, επειδή ο Κύριος κατέβηκε πάνω του με φωτιά· ο καπνός ανέβαινε σαν καπνός από καμίνι, και όλο το βουνό σειζόταν σφοδρά» (Έξοδος 19:18). Αυτή η εικόνα δεν είναι μεταφορική. Απεικονίζει ένα ηφαίστειο που εκρήγνυται. Ο «καπνός σαν από καμίνι», η φωτιά, ο σεισμός, ο κεραυνός και η βροντή όλα αυτά ευθυγραμμίζονται με την εμπειρία μιας ηφαιστειακής έκρηξης. Μερικοί μελετητές έχουν μάλιστα υποστηρίξει ότι το βιβλικό Σινά δεν ήταν ο σημερινός ορεινός όγκος του Σινά, αλλά ένα βουνό που βρίσκεται στην Αραβία, όπου ίχνη ηφαιστειακής δραστηριότητας είναι ακόμα ορατά.
Ο θεός που κατεβαίνει σε αυτό το φλεγόμενο βουνό δεν είναι ένας θεός που μπορεί κανείς να πλησιάσει. Ο τρομοκρατημένος λαός κρατάει απόσταση. Ο ίδιος ο Μωυσής τρέμει. Τα θεοφάνεια είναι μια εκδήλωση δύναμης, αλλά και μιας οργής που δεν προκαλείται από κανέναν και στερείται οποιασδήποτε αιτίας. Είναι μια αρχέγονη οργή, αυτή μιας θεότητας που βροντάει χωρίς λόγο, σαν κεραυνός που χτυπά χωρίς προειδοποίηση. Σε μια μελέτη για την θεϊκή οργή, τονίζει ότι ο θυμός του Γιαχβέ είναι το πιο συχνά αναφερόμενο συναίσθημα στην Εβραϊκή Βίβλο, με σχεδόν 450 εμφανίσεις. «Θα έψαχνε κανείς μάταια, μεταξύ των συγγραφέων του Ισραήλ, για ένα αντώνυμο που να προσφέρει μια εναλλακτική λύση σε αυτό το συναίσθημα θυμού που αναστατώνει τον Γιαχβέ με σχεδόν συνεχή τρόπο». Ο Θεός της Βίβλου δεν είναι ένας καλοήθης Θεός. είναι ένας οξύθυμος Θεός, του οποίου ο θυμός ξεπροβάλλει από κάθε σελίδα.
Ένας θεός της καταιγίδας σε ένα πάνθεον των Φοινίκων-Χαναναίων. Η αρχαιολογία και τα ευρήματα έχουν δείξει ότι ο πρώιμος Γιαχβέ μοιράζονταν πολλά χαρακτηριστικά με τους θεούς της καταιγίδας της αρχαίας Εγγύς Ανατολής, ιδιαίτερα τον Βάαλ, τον Χαναναϊκό θεό της γονιμότητας και του καιρού. Ο Βάαλ ήταν ο «Καβαλάρης των Νεφών», ο θεός που έλεγχε τη βροχή και τις αστραπές. Στα παλαιότερα κείμενα, ο Γιαχβέ δανείζεται τα χαρακτηριστικά του: ιππεύει τα σύννεφα, εκτοξεύει κεραυνούς, κάνει τη γη να τρέμει.
Αλλά ο Γιαχβέ δεν είναι μόνο θεός της καταιγίδας. Είναι επίσης θεός του πολέμου. Ο προφήτης Ζαχαρρίας τ(Ζαχαρίας 9:14) περιγράφει τον Γιαχβέ ως θεό της καταιγίδας που μάχεται ενάντια στους εχθρούς του Ισραήλ: μια παραδοσιακή αναπαράσταση που επανερμηνεύεται ως ηγέτης πολέμου. Αυτή η εικόνα του θεού πολεμιστή, που μάχεται στο πλευρό του λαού του, είναι μια σταθερά στα πρώτα στρώματα της Βίβλου. Μεγάλοι μελετητές της ισραηλιτικής θρησκείας-ιστορίας, υποστηρίζουν ότι ο Γιαχβέ ήταν αρχικά μια σύγκλιση αρκετών θεοτήτων όπως Ελ, Βάαλ, Ασερά και ότι ορισμένα κείμενα, όπως το Δευτερονόμιο 32 και ο Ψαλμός 82, εξακολουθούν να αντανακλούν αυτήν την ποικιλομορφία. Ο Γιαχβέ δεν ήταν ο μοναδικός θεός, αλλά ένας θεός των καταιγίδων και του πολέμου, ο οποίος σταδιακά απορρόφησε τα χαρακτηριστικά των άλλων χαναανιτικών θεοτήτων. Αξιόλογοι μελετητές-ερευνητές κατέδειξαν τις βαθιές συνέχειες μεταξύ της πρώιμης ισραηλιτικής θρησκείας και του χαναανιτικού πολιτισμού από τον οποίο προέκυψε. Ο μονοθεϊσμός δεν είναι ένα εγγενές χαρακτηριστικό. είναι ένα αποτέλεσμα, το αποτέλεσμα μιας μακράς εξέλιξης που είδε έναν φυλετικό θεό να γίνεται ο μοναδικός θεός του σύμπαντος.
Ο θεός που προτιμά το ψητό κρέας. Αυτή η αρχαιολογία ρίχνει νέο φως στο ερώτημα που θέσαμε στο πρώτο μας άρθρο: γιατί ο Θεός προτιμά το ψητό κρέας από τα λαχανικά; Η απάντηση δεν είναι ηθική. Είναι ανθρωπολογική. Ο θεός της καταιγίδας, ο θεός της φωτιάς και του κεραυνού, είναι ένας θεός που αγαπά τις αιματηρές θυσίες, το κάψιμο λίπους και τον καπνό που ανεβαίνει στον ουρανό. Οι προσφορές λαχανικών, δεν τον εντυπωσιάζουν. Ο θεός της βροντής είναι ένας θεός που τρέφεται με φωτιά, και η φωτιά καταναλώνει σάρκα. Γι' αυτό η προσφορά του Άβελ τα πρωτότοκα του κοπαδιού και το λίπος τους προτιμάται από του Κάιν. Δεν είναι θέμα πίστης ούτε δικαιοσύνης. Είναι θέμα θεϊκής φύσης. Ο πρωταρχικός θεός αγαπά το ψητό κρέας επειδή η θυσία είναι αυτή που του μοιάζει όταν καταναλώνεται στην φωτιά, ανεβαίνει με καπνό στους ουρανούς, είναι μια προσφορά άξια ενός θεού της καταιγίδας.
Η βία ως θεϊκό χαρακτηριστικό. Αυτός ο θεός των κεραυνών είναι επίσης θεός βίας μιας βίας που ασκεί χωρίς περιορισμό ή ηθική δικαιολόγηση. Ο Κατακλυσμός, η καταστροφή των Σοδόμων και των Γομόρρων, η εξόντωση των Αμαληκιτών, οι κατακτητικοί πόλεμοι του Ιησού του Ναυή: όλα αυτά είναι έργο ενός θεού που δεν γνωρίζει ούτε οίκτο ούτε συμβιβασμό.
Το απόσπασμα για τον Αμαλήκ (Α΄ Σαμουήλ 15:3) είναι ένα από τα πιο τρομακτικά στη Βίβλο: «Τώρα πήγαινε, πάταξε τον Αμαλήκ, και οδήγησε στην καταστροφή όλα όσα του ανήκουν. Δεν θα τον λυπηθείς, αλλά θα θανατώσεις άνδρες και γυναίκες, παιδιά και βρέφη, βόδια και πρόβατα, καμήλες και γαϊδούρια». Αυτό το κείμενο, το οποίο ο Νετανιάχου επικαλέστηκε για να δικαιολογήσει την εισβολή στη Γάζα, δεν αποτελεί παρέκκλιση από τη Βίβλο. Είναι η πιο ωμή έκφραση αυτής της πρωτόγονης λογικής: ο θεός της βροντής είναι θεός της εξόντωσης, ένας θεός που διατάζει την ολοκληρωτική καταστροφή του εχθρού, χωρίς διάκριση ηλικίας ή φύλου. Όταν οι Ισραηλινοί έποικοι ή οι πολιτικοί ηγέτες βασίζονται σε αυτό το βιβλικό λεξικό για να δικαιολογήσουν τις πράξεις θανάτου και καταστροφής τους, δεν προδίδουν το κείμενο: επανενεργοποιούν το πιο αρχαϊκό του στρώμα. Επικαλούνται τον θεό της βροντής, τον θεό του ιερού πολέμου, τον θεό που προτιμά το ψητό κρέας από τα λαχανικά και που διατάζει την εξόντωση των εχθρών.
Η Καταστολή του Θεού της Βροντής. Γιατί αυτό το αρχαϊκό στρώμα έχει συσκοτιστεί για τόσο καιρό; Γιατί οι θεολόγοι, από τον Φίλωνα τον Αλεξανδρέα μέχρι τους σύγχρονους ερμηνευτές, προσπάθησαν να το καλύψουν με αλληγορίες και ηθικά διδάγματα; Επειδή ο θεός της βροντής είναι ένας θεός ασύμβατος με τον πολιτισμό. Ένας απρόβλεπτος, οργισμένος, γενοκτονικός θεός δεν μπορεί να είναι ο εγγυητής μιας τάξης στην κοινωνία. Δεν μπορεί να εγκαθιδρύσει μια παγκόσμια ηθική. Δεν μπορεί να τον επικαλεστεί κανείς σε δικαστήριο ή σε μια συνέλευση πρεσβυτέρων.
Γι' αυτό οι προφήτες (Αμώς, Ωσηέ, Ησαΐας) προέβησαν σε μια ριζική μεταμόρφωση του θεού της βροντής σε θεό της δικαιοσύνης. Ηθικολόγησαν το θείο. Έκαναν τον Γιαχβέ τον θεό που απαιτεί δικαιοσύνη και έλεος, και όχι πλέον αιματηρές θυσίες. Τον έκαναν θεό που προστατεύει το ορφανό και τη χήρα, και όχι πλέον τον θεό που σφάζει τους εχθρούς. Αλλά αυτή η μεταμόρφωση δεν ήταν ποτέ πλήρης. Ο θεός της βροντής παρέμεινε εκεί, παραμονεύοντας στα βαθιά στρώματα του κειμένου, περιμένοντας την επιστροφή του.
Η Επιστροφή των Καταπιεσμένων. Αυτή την επιστροφή βιώνουμε σήμερα. Όταν οι πολιτικοί ηγέτες επικαλούνται το Α' Σαμουήλ 15 για να δικαιολογήσουν έναν πόλεμο, όταν οι έποικοι επικαλούνται την υπόσχεση της Γης για την εκδίωξη πληθυσμών, όταν οι στρατιώτες διαβάζουν τη Βίβλο ως εγχειρίδιο κατάκτησης, ο θεός της βροντής είναι αυτός που επανεμφανίζεται. Ο πολιτικός Σιωνισμός, καταστέλλοντας τον θρησκευτικό Ιουδαϊσμό, δημιούργησε ένα κενό. Και αυτό το κενό, όπως είδαμε στο πρώτο μας άρθρο, γέμισε με ό,τι είχε αποκλειστεί: τον φυλετικό θεό, τον θεό του ιερού πολέμου, τον θεό της ιδρυτικής βίας. Αυτή η επιστροφή δεν είναι τυχαία. Είναι η λογική συνέπεια της σιωνιστικής επιχείρησης: στην προσπάθειά τους να κάνουν τους Εβραίους ένα «έθνος σαν όλα τα άλλα», επανενεργοποίησαν τα πιο αρχαϊκά στρώματα της εβραϊκής ταυτότητας, αυτά που προηγούνται της προφητικής ηθικής και του ραβινικού οικουμενισμού. Ο θεός της βροντής παρέμεινε εκεί, παραμονεύοντας στα βαθιά στρώματα του κειμένου, περιμένοντας την επιστροφή του. Ο θεός των κεραυνών δεν έφυγε ποτέ πραγματικά από τον ουρανό. Απλώς είχε κρυφτεί πίσω από τον θεό της δικαιοσύνης. Τώρα εξαπέλυσε ξανά κεραυνούς. Η κατανόηση αυτού σημαίνει κατανόηση ότι η τρέχουσα σύγκρουση δεν είναι μόνο πολιτική. Είναι επίσης θεολογική. Είναι η εκδήλωση ενός αρχαϊκού θεού που επανεμφανίζεται στην ιστορία, φερόμενου από ανθρώπους που πιστεύουν ότι ενεργούν στο όνομα της θεϊκής θέλησης.
Αλλά αυτός ο θεός δεν είναι ο μόνος. Υπάρχει επίσης ο θεός της δικαιοσύνης, ο θεός των προφητών, ο θεός που απαιτεί έλεος και δικαιοσύνη. Η επιλογή μεταξύ των δύο δεν είναι μια αφηρημένη θεολογική επιλογή: είναι μια γεωπολιτική επιλογή, μια επιλογή πολιτισμού. «Ποιανού το όνομα φέρεις» το ερώτημα παραμένει ανοιχτό. Και είναι πιο πιεστικό από ποτέ.
ΜΕΓΑΣ ΑΡΙΣΤΟΚΛΗΣ Ο ΥΠΑΤΩΝ ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ. Ο ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΣΟΦΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ. ΜΕΓΑΣ ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ.
Ο θεός ήταν και είναι αιτία για ότι καλό συμβαίνει στην ανθρωπότητα. Για ότι κακό συνέβη και θα συμβεί στην ανθρωπότητα αιτία είναι ο Διονυσιακός πολιτισμός και οι Θεοί της Διονυσιακής κουλτούρας.
Οι Σοφοί πρόγονοι μας από την αρχή απέρριψαν την Ολύμπια θρησκεία ως ανάξια του πολιτισμού και των ηθών του Ελληνικού έθνους. Ο Μέγιστος των Σοφών της ανθρωπότητας δίδαξε με μοναδικό τρόπο τον Θεό. Κανένας άλλος αρχαίος φιλόσοφος δεν απέρριψε τόσο έντονα, την σκοτεινή Αιγυπτιακή-Φοινικική θρησκεία και τα Διονυσιακά αξιώματα όσο ο Μέγας Αριστοκλής. Οι θεϊκές δυνάμεις των Ολύμπιων και των ανθρώπων, αποτελούν έναν συνδυασμό καλού και κακού. Οι θεοί της Αιγυπτιακής-Φοινικικής θρησκείας, είναι ικανοί να επιδείξουν οίκτο και παράλληλα καταστροφική συμπεριφορά. Επίσης επιδεικνύουν υπερβολική ζήλια προς τους ανθρώπους. Ο Θεός είναι αιτία μόνον για ότι καλό συμβαίνει σύμφωνα με τον ύπατο των φιλοσόφων Αριστοκλή. Για αυτό έπλασε όλα αυτά τα θαυμαστά και μοναδικά στο είδος τους πράγματα και εν συνεχεία ήρθε στην γη ως Θεάνθρωπος για να λυτρώσει, να διδάξει, να σταυρωθεί, να αναστηθεί για να σωθεί η ανθρωπότητα από τον μισάνθρωπο Εωσφόρο και τους αρχιδαίμονες του παγανισμού Savazio-Διόνυσο και Απόλλωνα. Ο ύπατος των Φιλοσόφων στο έργο του Τίμαιος, αναφέρει σχετικά με την δημιουργία του σύμπαντος ότι είναι έργο του Αγαθού Θεού-δημιουργού.
Ο καλός Θεός από αγάπη δίνει ζωή και δημιουργία, ενώ πραγματοποιεί το έργο του μέσα από αξίες τις οποίες ενσωματώνει στον υλικό κόσμο, με στόχο το τέλειο αποτέλεσμα. Ο θεός-Δημιουργός έπλασε έναν τέλειο- αγαθό κόσμο, διότι είναι αγαθός (καλός), γιατί δεν έχει καμία κακία μέσα του (Τίμαιος 29d-30c). Επειδή ο Θεός είναι πάνσοφος χωρίς ταπεινά πάθη, όπως έχουν οι δαίμονες του παγανισμού και οι άνθρωποι, ελεύθερος από τον φθόνο ήθελε ο κόσμος να μοιάζει σε αυτόν στο μέτρο του δυνατού. Η αρχαία Αιγυπτιακή-Φοινικική θρησκεία με διάφορες μορφές πολυθεϊσμού, δεν υποστήριζε ότι οι θεοί ήταν αγαθοί.
Στην Θεολογία του Ύπατου των Φιλοσόφων ο άναρχος Θεός είναι μόνον καλός και κάνει πάντοτε αγαθές πράξεις από υπέρμετρη αγάπη για τα δημιουργήματα του. Ο Αριστοκλής αναπτύσσει μια ορθή-Ελληνική θεολογία, η οποία είναι αντίθετη με τις δοξασίες που οι λαϊκές-αγράμματες μάζες και οι σκοτεινοί ιερείς αντιλαμβανόταν την θεϊκή κτίση. Στην αρχαία θρησκεία, βλέπουμε την εφαρμογή καταπιεστικών-
Μόνον να λειτουργούν σε καθορισμένους δημόσιους χώρους και ήταν βασικό να πιστεύουν, στους αρχαίους δαίμονες. Όλοι οι Έλληνες έπρεπε να πιστεύουν ότι πράγματι “υπάρχουν” οι Ολύμπιοι “θεοί” και ότι αυτοί οι θεοί "νοιάζονται" και είναι “καλοί” για τους ανθρώπους. Για αυτό δεν ήταν εφικτό να αδικήσουν και να κάνουν κακό. Οι Έλληνες που δεν δέχονται αυτές τις αρχές όπως οι μεγάλοι σοφοί και ήταν αντιρρησίες έπρεπε να αφανιστούν. Σε αυτό το πλαίσιο έγιναν και οι ανελέητες διώξεις, των Ελλήνων Σοφών, από τα σκοτεινά-παγανιστικά ιερατεία. Ο Αριστοκλής ήταν και είναι ο μοναδικός φιλόσοφο που δίδαξε, ότι είναι σημαντικό να έχουν όλοι οι Έλληνες την ορθή-πίστη για τον Θεό. Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις θα πρέπει απαραιτήτως να περιλαμβάνουν την πίστη, ότι ο θεός-δημιουργός είναι υπεύθυνος μόνον για ότι καλό συμβαίνει στο σύμπαν.
Στον Τίμαιο γράφει ενδεικτικά : “Τον μεν ουν ποιητήν και πατέρα τούδε του παντός ευρείν τε έργον και ευρόντα εις πάντας αδύνατον λέγειν”. Είναι δύσκολο να βρει κάποιος τον δημιουργό και πατέρα του σύμπαντος, και αν τον βρει, είναι αδύνατο να το πει στον κάθε άπιστο. Στην Φιλοκαλία των ιερών νηπτικών, του Αγίου Όρους αναφέρει : “Μην φανταστείς κανένα σχήμα για το Θεό όταν προσεύχεσαι, ούτε να επιτρέπεις στο νου σου να μορφωθεί, σύμφωνα με κάποια μορφή, αλλά πλησίασε με άϋλο τόπο, τον Άυλο και θα εννοήσεις”. Στο σημείο αυτό βλέπουμε μια ακόμη ομοιότητα, ανάμεσα στα φιλοσοφικά αξιώματα του Αριστοκλή και στους Ορθόδοξους νηπτικούς, οι οποίοι έχουν μια καθαρά θρησκευτική προσέγγιση της έννοιας του Θεού.
Επίσης στην Φιλοκαλία αναφέρονται και οι αρετές, οι οποίες τονίζονται και αναφέρονται πρώτα από τον Αριστοκλή, όπως είναι η ανδρεία, η δικαιοσύνη, η σωφροσύνη. Ο Μέγας Αριστοκλής αναφέρει ότι αν οι Έλληνες είναι απαλλαγμένοι από τα πάθη, τότε θα αντιληφθούν ως έναν βαθμό τον Θεό-Δημιουργό. Ολόκληρη η σοφία του Αριστοκλή διακατέχεται από ένα έντονο θρησκευτικό-μονοθεϊστικό δόγμα. Εκτός από τον καλό Θεό υπάρχουν και οι θεότητες του Διονυσιακού πολιτισμού οι οποίες είναι αιτία για ότι κακό συμβαίνει. Αυτοί είναι ο Εωσφόρος και οι Αρχιδαίμονες του Savazios-Διόνυσος και Απόλλων.
Σε όλο του το έργο ο Ύπατος των φιλοσόφων μιλά ότι το σύμπαν έκανε, ο ένας θεός-δημιουργός, και αγαθός Θεός. Δεν αναφέρει πουθενά ότι ο Δίας ο πατέρας των “θεών”, ούτε κάποιος άλλος Ολύμπιος αναφέρεται ως δημιουργός του σύμπαντος. Ακόμη και για τους Ολύμπιους αναφέρει ότι τους έπλασε ο ένας Θεός-δημιουργός, ως κατώτερους “θεούς”. Αυτό το τελευταίο το αναφέρει, για να εξευμενίσει κάπως τα Διονυσιακά ιερατεία και τους πιστούς του Διονυσιακού πολιτισμού, ώστε να μην έχει την τύχη του Σωκράτη. Ενδεικτικός, ήταν ο διάλογος στο έργο του Πλάτωνα με τίτλο “Πολιτεία”. Στο έργο αυτό συνομιλούν σε κάποιο σημείο ο Σωκράτης, με τον σοφιστή Θρασύμαχο, σχετικά με τους Ολύμπιους. Απευθυνόμενος ο Θρασύμαχος στον Σωκράτη, του είπε τα εξής : “Για όλους αυτούς τους “θεούς”, τους οποίους αναφέρεις Σωκράτη, δεν τους είδε ποτέ κανένας άνθρωπος. Ούτε φανερώθηκαν ποτέ για να κάνουν κάποιο θαύμα, είτε να δώσουν κάποια συμβουλή. Όλους αυτούς τους γνωρίζουμε, από τους ποιητές που έγραψαν πολύ παλαιότερα για τα πολεμικά τους κατορθώματα και τα γενεαλογικά τους δένδρα”.
Είναι προφανές ότι ο Σοφιστής Θρασύμαχος αναφέρει, ανθρώπους που έζησαν σε παλαιότερη εποχή και ήταν βασιλιάδες, έκαναν πολέμους, όπως έκαναν παιδιά, εγγόνια, κλπ. Ποτέ ο αληθινός Θεός δεν κάνει πολέμους, και φυσικά δεν είχε, ούτε έχει παιδιά, ούτε γενεαλογικό δέντρο. Είναι πλέον γνωστό ότι με βάση τις αναφορές του Ηρόδοτου και άλλων μεγάλων Ελλήνων Σοφών, ότι όταν ήρθαν οι σκλάβοι από την Αίγυπτο στην Ελλάδα, για να είναι οικεία στους Έλληνες τα ονόματα των δαιμόνων του δωδεκαθέου, άλλαξαν τα πραγματικά ονόματα των δαιμόνων, με ονόματα παλαιότερων επιφανών Ελλήνων.
Στον Τίμαιο έχουμε την διδασκαλία για τον ένα Θεό-δημιουργό με γεωμετρία στο πιο υψηλό επιστημονικό επίπεδο παγκοσμίως. Για όσους δεν γνωρίζουν ο πιο αγαπημένος φιλόσοφος των τριών Ιεραρχών ήταν ο Πλάτωνας-Αριστοκλής. Το δωδεκάθεο ήταν εντελώς ανάξιο μπροστά στον κορυφαίο πολιτισμό του κόσμου που ήταν ο αρχαίος Ελληνικός. Αυτό μας το δείχνει μεταξύ άλλων, το κορυφαίο έργο του Πλάτωνα για την δημιουργία του σύμπαντος. Ένα έργο με γεωμετρία στο πιο υψηλό επίπεδο, που κανένας άλλος δεν επέτυχε να γράψει σε παγκόσμίως. Για την δημιουργία του σύμπαντος αναφέρουν σχετικά και οι θρησκείες, ενώ πάρα πολλοί ανά τους αιώνες σχολίασαν και ερμήνευσαν τα αναφερόμενα, από τα ιερά βιβλία των θρησκειών. Όμως ουδέποτε υπήρξε παρόμοιο έργο σαν αυτό του Πλάτωνα, που να εξηγεί επιστημονικά και τεκμηριωμένα, τον τρόπο με τον οποίο έγινε το σύμπαν.
Πριν από την την δημιουργία του σύμπαντος θα μας πει ο μέγας διδάσκαλος, όλα τα πράγματα βρισκόταν χωρίς λόγο, χωρίς αιτία, χωρίς μέτρο. Όταν όμως άρχισε να δημιουργείται το σύμπαν, τότε κατά πρώτον το πυρ, το ύδωρ, η γη και ο αέρας, βρισκόταν σε ασύμμετρη κατάσταση. Από αυτά τα τέσσερα πήρε ο θεός αρχίζοντας να κάνει το σύμπαν, τους έδωσε σχήμα και αριθμούς τακτοποιώντας άριστα τα πάντα. Τα σώματα αυτά το πυρ, η γη, το ύδωρ, ο αέρας έχουν βάθος το οποίο περιλαμβάνει την επιφάνεια των σωμάτων, η επιφάνεια αυτή για κάθε σώμα συνίσταται από τρίγωνα. Όλα τα τρίγωνα προέρχονται από άλλα δύο τρίγωνα, που το καθένα τους έχει μια γωνία ορθή και δύο οξείες.
Το ένα από αυτά τα τρίγωνα από τα δύο του μέρη έχει το ένα μέρος της ορθής γωνίας να περικλείεται υπό ίσων πλευρών. Το ισοσκελές τρίγωνο και το άλλο έχουν άνισα μέρη ορθής γωνίας, περικλειομένης από άνισες πλευρές, του σκαληνού. Αυτή είναι η αρχή του πυρός και των άλλων σωμάτων, τις δε αρχές που είναι ανώτερες από αυτές της γνωρίζει μόνον ο Θεός-δημιουργός και οποίος από τους ανθρώπους είναι φίλος του θεού. Ας πάρουμε θα πει ο μέγας δάσκαλος τα δυο τρίγωνα από τα οποία κατασκευάστηκαν τα σώματα του πυρός και των άλλων στοιχείων από αυτά τα δύο τρίγωνα, το ένα είναι ισοσκελές που είπαμε ήδη, το άλλο όμως έχει πάντοτε το τετράγωνον της μεγαλύτερης του πλευράς τριπλάσιο από το τετράγωνο της μικρότερης του πλευράς.Ξαναρχίζοντας από το πρώτο στοιχείο που είναι και το μικρότερο από τα τέσσερα, θα δούμε ότι το τρίγωνο αυτό έχει την υποτείνουσα διπλάσια κατά μήκος από την μικρότερη πλευρά.
Όταν συνδεθούν τα τρίγωνα αυτά ανά δύο και αυτό το πράγμα επαναληφθεί τρεις φορές ώστε να στηρίξουμε τις διαγωνίους και τις μικρές πλευρές εις ένα κοινόν σημείον ως κέντρο, τότε τα εξ αυτά τρίγωνα γίνονται ένα ισόπλευρο τρίγωνο, μαζί με άλλα τέσσερα τα οποία όταν ενωθούν σε τρεις επίπεδες γωνίες κάνουν μια στερεά γωνία η οποία είναι εφεξής (γωνία που έχει κοινή κορυφή, μια πλευρά κοινή, και τις άλλες δύο πλευρές από το ένα μέρος και το άλλο της κοινής), της αμβλύτερης γωνίας από τις επίπεδες γωνίες. Όταν αυτό το πράγμα γίνει τέσσερις φορές σχηματίζεται το πρώτο είδος του στερεού (πυρ) το οποίο διαχωρίζει ολόκληρη την περιφέρεια μέσα στην οποία βρίσκεται, σε ίσα και όμοια μέρη.
Το δεύτερο είδος στερεού γίνεται από τα ίδια τρίγωνα, όταν συνενωθούν οκτώ ισόπλευρα τρίγωνα, τεσσάρων επιπέδων. Άμα αυτό το πράγμα επαναληφθεί έξι φορές τελειοποιείται και το δεύτερο σώμα (αέρας).Το τρίτο σώμα (ύδωρ),γίνεται από εκατόν είκοσι στοιχεία, τα οποία είναι τρίγωνα ενωμένα, από δώδεκα στερεές γωνίες. Κάθε μια γωνία περικλείεται από πέντε επίπεδα ισόπλευρα τρίγωνα. Το ένα είδος των τριγώνων το σκαληνό όταν δημιούργησε τα πρώτα τρία σώματα σταμάτησε και έρχεται ένα νέο άλλο τρίγωνο το ισοσκελές που δημιούργησε το τέταρτο σώμα, με την ένωση ισοσκελών τριγώνων ανά- τέσσερα.
Δηλαδή ενώθηκαν οι ορθές αυτές γωνίες των τεσσάρων αυτών τριγώνων, στο κέντρο σχηματίζεται λοιπόν ένα ισόπλευρο τετράγωνο. Όταν ενωθούν έξι τέτοια τετράγωνα κάνουν οκτώ στερεές γωνίες από τις οποίες η κάθε μια αποτελείται από τρεις επίπεδες ορθές. Το σχήμα του νεοσχηματισθέντος αυτού σχήματος είναι κυβικό που έχει έξι επίπεδες τετράγωνες, ισόπλευρες βάσεις. Επειδή όμως είναι δυνατόν να γίνει και μια ακόμη δημιουργία τριγώνων όταν ο Θεός αποφάσισε να κάνει το σύμπαν χρησιμοποίησε τελικά και αυτόν τον συνδύασμό, με το πενταγωνικό δωδεκάεδρο, που αντιπροσωπεύει τον αιθέρα.
Ο μεγαλύτερος Πανεπιστήμονας στην ιστορία της ανθρωπότητας αντιστάθηκε πιο δυναμικά από όλους ενάντια στον ξενόφερτο Διονυσιακό πολιτισμό, την ξενόφερτη Ολύμπια θρησκεία και τους υποστηρικτές τους. Για το ανεκτίμητο επιστημονικό του έργο καθώς και για την ηρωική αντίσταση του απέναντι στους Φοίνικες εισβολείς και στους υποτακτικούς τους Όμηρο και Ησίοδο, ο Ελληνικός πολιτισμός θα ονομάζεται Αριστόκλειος. Την ονομασία αυτή έδωσα για πρώτη φορά σε παγκόσμιο επίπεδο το έτος 2008 σε σχετικές επιστημονικές μου εργασίες.
Ο Μέγας Αριστοκλής στα έργα του αναγνωρίζει την αξία και τις ικανότητες των αρχαίων ποιητών. Εν τούτοις θεωρεί κάποια από τα ποιήματα τους καταστροφικά για την διαπαιδαγώγηση των νέων. Η τέχνη της ποίησης στο Αριστόκλειο-Φιλοσοφικό σύστημα δεν γίνεται να βασίζεται σε ψευδείς μύθους που διαφθείρουν τους νέους. Για αυτό τα ποιήματα του Ομήρου και του Ησιόδου δεν έχουν θέση στην Πλατωνική πολιτεία. Ο μέγιστος των Ελλήνων σοφών αμφισβητεί την Ομηρική-Ησιοδική ποίηση στην εποχή του και την ικανότητά της να διαπλάθει ενάρετους πολίτες με βάση το Μέτρον Άριστον και το Μηδέν Άγαν. Για αυτό με τα επιστημονικά του έργα τάχθηκε ενάντια σε Όμηρο-Ησίοδο και μέσα από τις φιλοσοφικές διδαχές του δεν αναγνωρίζει το αρχαίο σύστημα εκπαίδευσης μέσα από τα ποιήματα των δύο προαναφερθέντων.
Η ποίηση Ομήρου και Ησιόδου τίθεται σε επιστημονική κριτική και διερεύνηση από τον κορυφαίο πανεπιστήμονα της ανθρωπότητας. Η εκτενής επιστημονικές μελέτες του Μέγα Αριστοκλή μας διδάσκουν τον σημαντικό ρόλο της ποίησης στην Ελληνική παιδεία. Παράλληλα όμως υπάρχουν και επικίνδυνα ποιήματα και ποιητές που είναι σε θέση να δημιουργήσουν τρομερά προβλήματα και να καταστρέψουν χιλιάδες ψυχές. Η επιστημονική γνώμη του Μέγα Αριστοκλή είναι κάθετα αντίθετη στην ποίηση και στους μύθους που συνέθεταν ο Όμηρος και ο Ησίοδος. Σαφέστατα ο Ύπατος των Φιλοσόφων αμφισβητεί την ικανότητά των ποιημάτων Ομήρου-Ησιόδου και ότι αυτά έχουν θετικά στοιχεία σχετικά με την αγωγή των νέων στην αρχαία Ελλάδα. Ο Μέγας Αριστοκλής δεν απορρίπτει στο σύνολο της την ποιητική τέχνη. Όμως είναι κάθετα αντίθετος σε ποιήματα που κάνουν κακό στις ψυχές και τον χαρακτήρα των ανθρώπων.
Οι ενστάσεις του Μέγιστων των Σοφών για τις κίβδηλες μυθοπλασίες είναι ότι οι μυθικές διηγήσεις μέσα από τα ποιήματα του Ομήρου-Ησιόδου αλλοιώνουν την πραγματικότητα. Για αυτό τα ποιήματα Ομήρου-Ησιόδου είναι κάκιστη επίδραση για τους Έλληνες πολεμιστές και για τους φύλακες της Αριστόκλειας Πολιτείας. Οι ποιητές υποχρεούνται να διαπλάθουν ενάρετες ψυχές και για αυτό ο Μέγας Αριστοκλής θεωρεί ότι δεν έχουν θέση στην Αριστόκλεια παιδεία-πολιτεία αυτού του είδους τα ποιήματα. Μέσα από τα έργα του Μέγα Αριστοκλή αντιλαμβανόμαστε ότι ο Όμηρος-Ησίοδος δημιούργησαν αξιόλογα ποιήματα και ωραίους μύθους με πρωτότυπη τεχνική. Εν τούτοις η ουσία σύμφωνα με τον ύπατο των φιλοσόφων δεν είναι το επίπεδο ενός ποιήματος, αλλά το περιεχόμενό του και τα διδάγματά του, τα οποία δεν πρέπει να είναι βλαβερά για το κοινωνικό σύνολο. Τα ποιήματα πρέπει να διδάσκουν την ανδρεία, την τιμιότητα, την ηθική και την αλήθεια. Δεν πρέπει να στηρίζονται σε κίβδηλους μύθους.
Διότι σε αυτή την περίπτωση οι χαρακτήρες που θα δημιουργούνται θα είναι κακοί. Ο Μέγας Αριστοκλής θεωρεί ότι με τα ποιήματα του Ομήρου οι Έλληνες στρατιώτες-υπερασπιστές φύλακες θα καταλήξουν να είναι αντίπαλοι και εχθροί μεταξύ τους. Αυτό είναι φυσικό επακόλουθο καθώς ο Όμηρος εμφανίζει τους Ολύμπιους Θεούς κακούς-εκδικητικούς να πολεμούν μεταξύ τους. Οι νέοι σε αυτές τις ηλικίες δεν είναι σε θέση να διαχειριστούν τα ποιήματα του Ομήρου. Αν και δεν αμφιβάλει για την αξία της ποίησης οι Ύπατος των Φιλοσόφων ως πολύτιμο εκπαιδευτικό εργαλείο, παράλληλα αντιτίθεται στους Όμηρο και Ησίοδο.
Σύμφωνα με τον Μέγα Αριστοκλή η ποιητική τέχνη πρέπει να μας διδάσκει τις μέγιστες αρετές του Ελληνικού πολιτισμού. Αντιθέτως η ποίηση του Ησιόδου και του Ομήρου με θεούς γεμάτους ταπεινά ερωτικά-εκδικητικά Διονυσιακά πάθη είναι ακατάλληλη για τους Έλληνες νέους. Μην ξεχνάτε ότι με βάση την Αριστόλεια Θεολογία ο Θεός-Δημιουργός του Αριστοκλέους είναι αιτία μόνον για ότι καλό συμβαίνει. Αιτία για ότι κακό συμβαίνει είναι οι θεοί του Διονυσιακού πολιτισμού. Συνεπώς τα ποιήματα του Ομήρου και του Ησιόδου είναι ενάντια στην Αριστόκλεια-Πλατωνική Θεολογία.
ΠΕΡΙ ΡΩΣΙΑΣ.
Στον επίλογο της σημερινής μου εργασίας θα κλείσω με την περίπτωση της Ρωσίας.
Η αναβίωση του Ανατολικού Ρωμαϊκού imperium romanum με βάσεις την Ορθοδοξία και τον Ελληνορωσικό πολιτισμό, πραγματοποιήθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας και νέος πλανητάρχης, δικαιωματικά θεωρεί τον εαυτό του ως συνεχιστή των αειμνήστων Ελλήνων αυτοκρατόρων της Κωνσταντινουπόλεως και την Ορθόδοξη Ρωσία ως την φυσική και νόμιμη κληρονόμο του Ελληνικού-Ρωμαϊκού κράτους.
Με την πτώση του Ρωμαϊκού κράτους το 1204 μ.Χ. συνεχιστές-διεκδικητές της Ελληνορθόδοξης αυτοκρατορίας με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, εμφανίζονται οι εκχριστιανισμένοι Ρώσοι. Η πριγκίπισσα Άννα που ήταν αδελφή του Βουλγαροκτόνου, παντρεύτηκε τον Ρώσο Βλαδίμηρο Συνεπώς δίκαια μπορούν να επικαλούνται συγγένεια εξ αίματος με τους Έλληνες αυτοκράτορες από την δυναστεία του Βουλγαροκτόνου. (1) Εν τούτοις ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος. Δυστυχώς είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο. Οι εκχριστιανισμένοι Ρώσοι από τους Έλληνες εξ αρχής μισούσαν το Ρωμαϊκό κράτος για τον παγκόσμιο πολιτισμό του και γιατί οι πρόγονοι μας διοικούσαν την οικουμενική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
Βλέποντας την πνευματική- πολιτική και την στρατιωτική δύναμη των Ελλήνων του Ρωμαϊκού κράτους και την δική τους κατωτερότητα φθονούσαν-εποφθαλμιούσαν να πάρουν την θέση των προγόνων μας ως διοικητές-συνεχιστές της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της Ορθοδοξίας. ΟΙ Ρώσοι διεκδικούσαν από τους μεσαιωνικούς αιώνες ακόμη και το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Για αυτό άφησαν τους Γερμανούς να κατακτήσουν την αυτοκρατορία το 1204 μ.Χ. και στην συνέχεια τους Τούρκους να κατακτήσουν την Πόλη το 1453 μ.Χ. Ότι είναι οι Ρώσοι μέχρι σήμερα το οφείλουν στους Έλληνες. Εντούτοις oι ομόδοξοι Ρώσοι εγκατέλειψαν την Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία να πέσει στα χέρια των Γερμανών το 1204 μ.Χ και εν συνέχεια δεν βοήθησαν τους Έλληνες το 1453 μ.Χ. κατά την κατάκτηση της βασιλεύουσας από τους Οθωμανούς.
Σε όλες τις πιο κρίσιμες ιστορικές μας στιγμές ως έθνος, οι Ρώσοι πού ευεργετήθηκαν από τους Έλληνες και από τον Βουλγαροκτόνο μας εγκατέλειψαν τελείως. Άφησαν το Ελληνικό έθνος έρμαιο στους Γερμανούς και στους Τούρκους οι οποίοι έσφαξαν, έκλεψαν, βίασαν, κατέκτησαν. Σκεφτείτε ότι ιστορικά ήταν πολύ πρόσφατα το γεγονός ότι έγιναν Ορθόδοξοι χριστιανοί από τον Βασίλειο.
Μας γύρισαν την πλάτη οι ομόδοξοι Ρώσοι, καθώς ξέχασαν τους μοναδικούς και αιώνιους ευεργέτες του Ρωσικού έθνους, τους Έλληνες της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Από την στιγμή που αγνόησαν-περιφρόνησαν τους κορυφαίους Έλληνες όλων των εποχών, τους κοσμοκράτορες της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας που ήταν οι ευεργέτες τους, είναι αδύνατον να υπολογίζουν τους σύγχρονους- εξαθλιωμένους και σκλαβωμένους σύγχρονους Ελλαδίτες.
Ακόμη και 19 χρόνια μετά τον εκχριστιανισμό τους από τον Βασίλειο Β, οι Ρώσοι επί Κωνσταντίνου Θ Μονομάχου επιτέθηκαν εκ νέου στην πόλη-Κωνσταντινούπολη. Δεν σεβάστηκαν από την αρχή την ευεργεσία που έκαναν οι Έλληνες του Ρωμαϊκού κράτους στο Ρωσικό έθνος. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα της Ρωσικής υπερδύναμης να ασκεί την δική της πολιτική. Εν τούτοις θα πρέπει να αναλογιστούν οι Ρώσοι πως έφτασαν στην κορυφή του κόσμου. Αιτία για αυτό ήταν ο Έλληνας-αυτοκράτορας Βουλγαροκτόνος. Συνεπώς οι Ρώσοι έχουν ένα τεράστιο ηθικό χρέος προς τον Ελληνισμό. Εν τούτοις προτιμούν την συμμαχία με την Τουρκία και αφήνουν έρμαιο τους νεοέλληνες στα χέρια των παραγόντων του Διονυσιακού πολιτισμού. Είναι προτιμότερη μια συμμαχία με την Ρωσία με αξιοπρεπείς όρους και όχι με όρους υποτέλειας.
Ο βασικότερος στόχος των Ρώσων σύμφωνα και με την διαθήκη του Μ.Πέτρου ήταν η ανασύσταση της "Βυζαντινής" αυτοκρατορίας, και η έξοδος στο Αιγαίο. Για αυτό και γίνονται επί αιώνες προσπάθειες για έξοδο των τσάρων και των μπολσεβίκων στο Αιγαίο. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ως διάδοχος των Ελλήνων αυτοκρατόρων και η Ρωσία ως συνέχεια της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ακολουθούν την ίδια αυτοκρατορική εξωτερική πολιτική με το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος. Εν τούτοις πρσφάτως οι Ρώσοι άλλαξαν πολιτική και ισχυρίζονται ότι είναι συνεχιστές και του Ρωμαϊκού-Διονυσιακού κράτους με πρωτεύουσα την αρχαία Ρώμη !!! Αυτό είναι μια κίνηση γεωπολιτικής για να υπογραμμίσουν την οικουμενικότητα της Ρωσικής αυτοκρατορίας, και γιατί σκοπεύουν να εξουσιάσουν και την Ευρώπη, όπως έκανε το αρχαίο imperium.
Ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, ο νέος πλανητάρχης από το Κρεμλίνο συνεχίζει την εξωτερική αυτοκρατορική πολιτική των Ρομανόφ και των Κομμουνιστών της Σοβιετικής ένωσης. Οι Τσάροι, οι Μπολσεβίκοι και ο Πούτιν εκφράζουν απόλυτα τον Ρωσικό εθνικισμό και τα πατριωτικά ιδεώδη και ας προέρχονται από διαφορετικούς πολιτικούς και πνευματικούς χώρους. Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα είτε ως Σοβιετική Ένωση είτε ως Ρωσία στήριξαν κατά καιρούς τις βλέψεις Γιουγκοσλάβων, Βουλγάρων και Ρουμάνων εθνικιστών κατά της Ελλάδας όσον αφορά το Μακεδονικό και το Κουτσοβλαχικό ζήτημα. Στην διπλωματία και την γεωστρατηγική-γεωπολιτική δεν υπάρχουν αιώνιες φιλίες, κοινή θρηησκευτική πίστη, πολιτιστικά ιδεώδη, και φιλικά προσκέιμενα έθνη. Στα πλαίσια αυτά ας μην ξεχνάμε την αναγνώριση του Θεόφιλου, εις βάρος του Έλληνα-αντινεοταξίτη Πατριάρχη Ειρηναίου στα Ιεροσόλυμα, την αναγνώριση των Σκοπίων ως "Μακεδονία" επί Πούτιν, την ύπαρξη Διονυσιακού ναού της πανθρησκείας στο Καζάν και πολλά άλλα.
Επίσης οι Ρώσοι έχουν πάρει εδώ και χρόνια την κάρτα του πολίτη. Μεταξύ άλλων οι Ρωσία του Πούτιν εντελώς απροσδόκητα για τους περισσότερους, παρέδωσε την παγκόσμια εξουσία ξανά στον Γεωπολιτικό άξονα 666 (ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ-ΕΕ), ενώ είχε κερδίσει τον μικρότερης εμβέλειας παγκόσμιο πόλεμο στην Συρία.
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ
//homonaturalis.gr/%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B9%CE%B1/
//homonaturalis.gr/%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B9%CE%B1/
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: