Μυτιλήνη (Mytilenepress) : Γεωπολιτική-Ναζιστική γενοκτονία. Γεωπολιτική Θεολογία-Γεωπολιτικός Εθνικισμός Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος.

Υπάρχουν ναζιστικά εγκλήματα που η ανθρωπότητα δεν μπορεί να συγκαλύψει όσο και αν προσπαθεί. 

Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωπολιτικός αναλυτής-αρχισυντάκτης του Mytilenepress και ιδρυτής-δημιουργός των επιστημονικών κλάδων του Γεωπολιτικού Εθνικισμού και της Γεωπολιτικής Θεολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Contact : survivroellas@gmail.com-6945294197. Από όλους τους αναφερόμενους εξαιρείται ένα μικρό μέρος με βάση τις παγκόσμιες Φιλοσοφικές-Μαθηματικές σταθερές Μηδέν Άγαν και Μέτρον Άριστον.   

Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του συγγραφέα.

ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ. 

Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.  

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ. ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΗΘΙΚΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΠΕΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ MYTILENEPRESS. ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.  

ΕΛΛΑΔΑ

ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΥΒΡΙΔΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΥΨΙΣΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ. ttps://mytilenepress.blogspot.com/2024/10/mytilenepress-mytilenepress-2024.html 

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Υπάρχουν εγκλήματα πολέμου στην ιστορία όπου ακόμη και η κορυφαία γλώσσα στην παγκόσμια ιστορία (Ελληνική), δεν θα τα περιέγραφε με ακρίβεια. Όταν το λεξιλόγιο της φιλοσοφίας, της διπλωματίας, της δημοσιογραφίας, είναι θλιβερά ανεπαρκές απέναντι στις σύγχρονες ναζιστικές γενοκτονίες το μόνο που μένει είναι η οργή-θλίψη. 

Το Διεθνές Δικαστήριο από τον Ιανουάριο του 2024, εξέδωσε διάταγμα ώστε το Ισραήλ να "λάβει" προληπτικά μέτρα κατά της εν εξελίξει γενοκτονίας. Επιπροσθέτως η σκόπιμη κατακράτηση νερού χαρακτηρίστηκε ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και εξόντωση. Στην Γάζα έχουμε την πρώτη γενοκτονία για την οποία οι δράστες έχουν δημόσια αναλάβει την ευθύνη.

Οι Ναζί του Χίτλερ έκρυψαν τα εγκλήματά πολέμου. Το Ισραήλ τα προβάλει σε ζωντανή μετάδοση !!! Αυτή είναι η διαφορά των δύο ναζιστικών καθεστώτων. Δυστυχώς αυτό κάνει την εποχή μας ακόμη πιο παρακμιακή από εκείνη που παρήγαγε το Άουσβιτς. Το ναζιστικό Άουσβιτς έγινε μυστικά την νύχτα, ενώ t εγκλήματα στην Γάζα γίνονται σε ζωντανή μετάδοση. Τα βλέπουν δισεκατομμύρια άνθρωποι από το  iPhone, ζωντανά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η ανθρωπότητα  παρακολουθεί αμέτοχη και αδύναμη τα εγκλήματα πολέμου. 

Η Γερμανική ναζιστική εξόντωση οργανώθηκε μυστικά, κρυμμένη πίσω από γραφειοκρατικούς ευφημισμούς. Οι ναζί αρνήθηκαν δημοσίως ότι είναι οι δράστες. Οι αξιωματικοί των SS ντρέπονταν όχι για τα εγκλήματά τους, αλλά για το τι θα έκανε η δημόσια γνώση στην εικόνα τους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Χίμλερ είπε στους άντρες του ότι αυτό το μυστικό έπρεπε να μεταφερθεί στον τάφο.

Ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Γ. Γκάλαντ δήλωσε δημοσίως : "Πολεμάμε ανθρώπινα ζώα και ενεργούμε αναλόγως." Ο υπουργός Μπεν Γκβιρ δημοσίευσε ένα βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, παρουσιάζοντας γονατισμένους, με χειροπέδες και ταπεινωμένους ακτιβιστές, σαν τρόπαιο. Τα μέλη της Κνεσέτ ψήφισαν υπέρ του μόνιμου οικισμού της Γάζας. Ισραηλινοί στρατιώτες βιντεοσκόπησαν την καταστροφή και την μοιράστηκαν με υπερηφάνεια. Χωρίς μυστικά. Χωρίς ντροπή. Χωρίς ευφημισμούς. Αυτή είναι η διαφορά. Οι Γερμανοί Ναζί απέκρυψαν τα εγκλήματά τους. Αντιθέτως το Ισραήλ δηλώνει υπερήφανο για τα εγκλήματα πολέμου.

Η δημόσια αναγνώριση του Ισραηλινού-Ναζιστικού εγκλήματος συνιστά μια διαφοροποίηση στην ιστορία της Διονυσιακής βαρβαρότητας. Οι Ισραηλινοί Ναζί δεν ενδιαφέρονται για την γνώμη των εθνών. Τα περισσότερα έθνη έχουν εξαθλιωθεί από τον Διονυσιακό πολιτισμό και δεν αντιδρούν. Ο απολογισμός της καταστροφής της Γάζας από το Ισραήλ είναι συγκλονιστικός. Εκτός από τους αμέτρητους νεκρούς καταστράφηκαν και τα δεκαέξι πανεπιστήμια της Γάζας. Όλα τα πανεπιστήμια. Κανένα δεν γλίτωσε. Δώδεκα μουσεία. Εκατοντάδες ιστορικά κτίρια. 

Αρχεία που κρατούσαν την μνήμη χιλιάδων ετών ανθρώπινης παρουσίας χάθηκαν. Η Παγκόσμια Τράπεζα έχει εκτιμήσει την ζημιά στην πολιτιστική κληρονομιά σε πάνω από 300 εκατομμύρια δολάρια - ένα ποσό που δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική έκταση της απώλειας, επειδή η απώλεια είναι ανυπολόγιστη. Δεν μπορείς να βάλεις τίμημα στη διαγραφή της συλλογικής μνήμης.

Η σύγχρονη γεωπολιτική είναι ζήτημα στρατιωτικής, οικονομικής και ιστορικής-πολιτιστικής ισχύος. Ένα έθνος που δεν σέβεται, δεν γνωρίζει και δεν αξιοποιεί γεωπολιτικά την ιστορία του είναι καταδικασμένο σε αφανισμό. 

Για τα έθνη η ιστορία δεν είναι μια απλή μελέτη του παρελθόντος. είναι ένα γεωστρατηγικό-γεωπολιτικό όπλο για να αποκτήσουν εσωτερική συνοχή και να νομιμοποιήσουν τους πολέμους-κατακτήσεις. Πολλά έθνη κινητοποιούν την ιστορία για να εδραιώσουν την εξουσία η την επιβίωση τους. Παλαιστίνιοι, Κούρδοι, Θιβετιανοί, Αρμένιοι μετατρέπουν τις ιστορικές-εθνικές τραγωδίες-αναμνήσεις σε πολιτικό και ηθικό κεφάλαιο. Για αυτό καταργούν τις ιστορικές μνήμες των Παλαιστινίων.

Η τρομερή καταστροφή του περιβάλλοντος. Όπως καίνε συστηματικά κάθε χρόνο την Ελλάδα. παρόμοιες τακτικές χρησιμοποιούνται και στην Παλαιστίνη. Τα δεδομένα δείχνουν ότι μεταξύ 64 και 94% της βλάστησης ανάλογα με την περιοχή αποδεκατίστηκε μόνο τους πρώτους δώδεκα μήνες του πολέμου στην Γάζα. Πορτοκαλιές, ελιές. λεμονιές καταστράφηκαν. Αυτά τα δένδρα καίγονται, ξεριζώνονται από μπουλντόζες. Οι Διονυσιαστές Ρωμαίοι αλάτιζαν το έδαφος της Καρχηδόνας, για να αποτρέψουν οποιαδήποτε αναγέννηση. Το Ισραήλ χρησιμοποιεί μπουλντόζες, βόμβες και τσιμέντο που χύνεται σε πηγάδια.

Σύμφωνα με τις έρευνες εκατό χιλιάδες κυβικά μέτρα ακατέργαστων λυμάτων ρέουν στην Μεσόγειο κάθε μέρα από τα κατεστραμμένα συστήματα αποχέτευσης της Γάζας. Το Ισραήλ έχει καταστρέψει σχεδόν το 90% των υποδομών ύδρευσης και αποχέτευσης, τις μονάδες αφαλάτωσης, γεωτρήσεις, αγωγούς και συστήματα αποχέτευσης. Οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα έχουν καταγράψει Ισραηλινά πυρά σε σαφώς αναγνωρισμένα βυτιοφόρα. Διακόσια πενήντα γεωργικά πηγάδια έχουν καταστραφεί ή καταστεί άχρηστα. Αυτό δεν είναι παράπλευρες απώλειες. Είναι μια στρατηγική. Η δίψα ως όπλο. Η γη ως εχθρός που πρέπει να αποστειρωθεί.64.000 παιδιά σκοτώθηκαν ή ακρωτηριάστηκαν σε δύο χρόνια, σύμφωνα με την UNICEF. Ανάμεσα τους και χίλια βρέφη. Είκοσι οκτώ παιδιά σκοτώνονταν κάθε μέρα κατά μέσο όρο στο αποκορύφωμα του πολέμου -το ισοδύναμο μιας ολόκληρης σχολικής τάξης. Κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας, αυτό υποτίθεται ότι θα σταματούσε τα πάντα: ένα παιδί σκοτωνόταν καθημερινά για εκατό ημέρες.

Αυτά τα παιδιά δολοφονούνταν με κάθε δυνατό τρόπο. Με αεροπορικές επιδρομές, μη επανδρωμένα αεροσκάφη αυτοκτονίας, σφαίρες ελεύθερων σκοπευτών, υποσιτισμό, λοιμώξεις και λοιπά. Μόνο το πρώτο τρίμηνο του 2026, 383 παιδιά εισήχθησαν σε κέντρα σίτισης των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Γάζα, Το 35% των οποίων υπέφερε από σοβαρό οξύ υποσιτισμό. Τριάντα πέντε τοις εκατό. Αυτό σημαίνει ότι ένα στα τρία παιδιά που φτάνουν σε ένα κέντρο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα πεθαίνει από πείνα.

Παιδιά σκοτώθηκαν ενώ περίμεναν για φαγητό. Δολοφονήθηκαν σε ιατρικές κλινικές ενώ περίμεναν συμπληρώματα διατροφής. Σκοτώθηκαν στα σπίτια τους. στις  αγκαλιές των μητέρων τους. Σκοτώθηκαν, και οι μητέρες τους επίσης. Η UNICEF έθεσε δημόσια το ερώτημα, από την Λωρίδα της Γάζας, στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Πόσα ακόμη μικρά κορίτσια και αγόρια πρέπει να πεθάνουν; Ποια άλλη φρικαλεότητα πρέπει να μεταδοθεί ζωντανά πριν αναλάβει δράση η διεθνής κοινότητα; Το Συμβούλιο Ασφαλείας απάντησε υιοθετώντας ψηφίσματα που κανείς δεν έχει εφαρμόσει.

Η Γάζα είναι η πιο θανατηφόρα σύγκρουση για δημοσιογράφους σε ολόκληρη την ιστορία του 21ου αιώνα. Αυτό δεν είναι σύμπτωση. Δεν πρόκειται για παράπλευρες απώλειες. Αυτή είναι πολιτική. Μέχρι τις 9 Απριλίου 2026, 359 δημοσιογράφοι είχαν σκοτωθεί σε 916 ημέρες. Η Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων (CPJ) δήλωσε ρητά: «Ο πόλεμος του Ισραήλ στη Γάζα είναι πιο θανατηφόρος για τους δημοσιογράφους από οποιονδήποτε προηγούμενο πόλεμο ». Σύμφωνα με τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα, οι ισραηλινές δυνάμεις έχουν σκόπιμα στοχεύσει Παλαιστίνιους δημοσιογράφους.

Από τον Οκτώβριο του 2023, περισσότεροι από 400 εργαζόμενοι σε ανθρωπιστικές οργανώσεις έχουν σκοτωθεί. Περισσότεροι από 1.300 επαγγελματίες υγείας. Στις 23 Μαρτίου 2025, στην Ράφα15 εργαζόμενοι σε ανθρωπιστικές οργανώσεις, σαφώς αναγνωρίσιμοι από τα οχήματά τους με τις σημάνσεις, σκοτώθηκαν σκόπιμα. Τα πτώματά τους βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο στις 30 Μαρτίου. Η ισραηλινή κυβέρνηση απάντησε ανακοινώνοντας απαγόρευση πρόσβασης στην Γάζα για 37 ανθρωπιστικές οργανώσεις -συμπεριλαμβανομένων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, των Γιατρών του Κόσμου, της Oxfam και της Handicap International- με την γελοία κατηγορία της « εκμετάλλευσης του ανθρωπιστικού προσωπικού για τρομοκρατικούς σκοπούς ». Σκοτώστε τους μάρτυρες. Απαγορεύστε την είσοδο του ιατρικού προσωπικού. Ρίξτε τσιμέντο στα πηγάδια. Αυτό είναι το τρίπτυχο του τέλειου εγκλήματος.

Ακαδημαϊκοί ειδικοί στο Ολοκαύτωμα και τη γενοκτονία εκπαιδευμένοι στην μελέτη των χειρότερων εγκλημάτων της ανθρωπότητας έκαναν την σύγκριση. 

Σημείωσαν ότι από τον Σεπτέμβριο του 2024, ο αριθμός των νεκρών αμάχων στην Γάζα είχε ήδη ξεπεράσει, τον αριθμό των αμάχων των τελευταίων εβδομήντα ετών συμπεριλαμβάνοντας το Βιετνάμ, την Γιουγκοσλαβία, την Συρία και την Υεμένη. Εβδομήντα τόνοι εκρηκτικών έπεσαν σε 365 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Εξι φορές η βόμβα της Χιροσίμα, σε μια περιοχή έξι φορές πιο πυκνοκατοικημένη από εκείνη την Ιαπωνική πόλη. Αυτούς του υπολογισμούς έκαναν οι ειδήμονες.  

Υπάρχουν θάνατοι που προκαλούνται από βόμβες. Θορυβώδεις, ορατοί, που καταγράφονται από τα ΜΜΕ. Όμως υπάρχουν και θάνατοι που προκαλούνται από την πείνα. Σιωπηλοί, αργοί, αόρατοι και βασανιστικοί. Η Παλαιστίνη υπομένει και τα δύο ταυτόχρονα. Ο συνδυασμός των δύο καθορίζει την ναζιστική-Ισραηλινή μέθοδο. Όσοι αντιστέκονται σκοτώνονται γρήγορα και όσοι επιβιώνουν αφήνονται να πεθάνουν αργά-μαρτυρικά.

Ο αριθμός των φορτηγών με τρόφιμα που εισέρχονται στην μαρτυρική Παλαιστίνη, μειώθηκε κατακόρυφα. Από έναν εβδομαδιαίο μέσο όρο 4.200 σε μόλις 590 μετά το κλείσιμο όλων των περασμάτων τον Φεβρουάριο του 2026. Πέντε μεγάλες ανθρωπιστικές οργανώσεις συμπεριλαμβανομένων των Oxfam, Save the Children και του Νορβηγικού συμβουλίου προσφύγων δημοσίευσαν μια κοινή αξιολόγηση. Το σχέδιο κατάπαυσης του πυρός έχει αποτύχει. Οι Παλαιστίνιοι συνεχίζουν να υποφέρουν από ακραίες κακουχίες, πείνα, τραυματισμούς και απώλειες ζωών. Καμία δυτική κυβέρνηση δεν έχει υιοθετήσει αυτήν την αξιολόγηση ως πρόγραμμα δράσης. Έχει διαβαστεί. Έχει αρχειοθετηθεί. Έχει μετακινηθεί.

Ο υποσιτισμός είναι πλέον η κύρια αιτία θανάτου στη Γάζα, ειδικά μεταξύ των παιδιών. Ο πολλαπλασιασμός των τρωκτικών - αρουραίων που μολύνουν σκηνές, δαγκώνουν βρέφη-παιδιά και μολύνουν τα τρόφιμα  έχει εξελιχθεί σε μια τρομερή κρίση δημόσιας υγείας και εθνική μάστιγα. Η κατάρρευση των συστημάτων υγιεινής έχει πλημμυρίσει την πόλη της Γάζας με λύματα. Ερευνητές αναφέρουν ότι το 44% των ιατρικών διαβουλεύσεων στην Γάζα αφορά ασθένειες που μεταδίδονται μέσω του νερού. Πίνοντας νερό που σκοτώνει. Τρώγοντας ό,τι έχει απομείνει. Επιβιώνοντας στα ερείπια όλων όσων κάποτε συντηρούσαν τη ζωή. Αυτή είναι η Γάζα τον Μάιο του 2026.

Το Παλαιστινιακό έθνος του 2026 αποτελεί ένα κλασικό παράδειγμα Διονυσιακής αποικιοκρατίας. Οι κυβερνήσεις του διατηρούν τις πρεσβείες τους στο Τελ Αβίβ. Διατηρούν τις αεροπορικές τους διαδρομές προς το Ισραήλ. Υπογράφουν τις Συμφωνίες του Αβραάμ. Αδιαφορούν για 72.700 νεκρούς. 64.000 παιδιά σκοτώθηκαν ή ακρωτηριάστηκαν. 359 δημοσιογράφοι δολοφονήθηκαν. Παράλληλα πολιτισμός, ιστορική μνήμη, ύδρευση, περιβάλλον, πανεπιστήμια, νοσοκομεία: όλα καταστράφηκαν.

Ένα ναζιστικό-Διονυσιακό κράτος βομβαρδίζει συστηματικά έναν άμαχο πληθυσμό παγιδευμένο σε μια περιοχή χωρίς διέξοδο, καταστρέφει τα αποθέματα νερού και τροφίμων, όλες τις υποδομές σε υγεία-παιδεία, ύδρευση περιβάλλον,  Σκοτώνει γιατρούς και δημοσιογράφους της, ισοπεδώνει τα πανεπιστήμια και τους χώρους πολιτιστικής κληρονομιάς της και αναλαμβάνει δημόσια την ευθύνη για όλα αυτά. 

Επανερχόμενος στην γενοκτονία της Γάζας, όταν η αίσθηση του δικαίου, του καλού, της ηθικής  συνοχής καταργούνται ολοσχερώς. Η Δύση βιώνει ακραία Διονυσιακή παρακμή. Μια Δύση που έχει περάσει δύο αιώνες διακηρύσσοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα και όμως αγνοεί την γενοκτονία στην Παλαιστίνη.

Το πιο εμβληματικό παράδειγμα ήταν το ναζιστικό καθεστώς στην Γερμανία από τη δεκαετία του 1930 έως το 1945. Οι γραπτοί νόμοι αυτής της χώρας καθιέρωσαν ένα σύστημα άνισης μεταχείρισης για όλους τους ανθρώπους που βρίσκονταν υπό τη δικαιοδοσία της. Όλοι γνωρίζουν και θυμούνται τις φυλετικές διακρίσεις, τις απαγορεύσεις και τις άδικες τιμωρίες που δικαιολογούνταν νόμιμα από ολόκληρο το έθνος. Η ήττα της Γερμανίας σε έναν πόλεμο που δεν έκανε πολλά για να αποτρέψει αυτή την κατάσταση πραγμάτων έφερε το τέλος σε αυτό το τερατούργημα. 

Εκτός από τις δολοφονίες, η μετατροπή της πείνας σε όπλο υβριδικού πολέμου έχει προκαλέσει μια άνευ προηγουμένου δημογραφική κρίση. Με βάση τα επίσημα στοιχεία έχουμε μια συρρίκνωση του πληθυσμού κατά 12% στην Παλαιστίνη από την έναρξη της επίθεσης του Ισραήλ. Ο σύγχρονος φασισμός έχει συντρίψει έναν λαό χωρίς να χρειάζεται να καταλάβει σπιθαμή γης, χωρίς να δολοφονηθούν όλοι. Με τις  ναζιστικές μεθόδους αποκόπτουν τους απαραίτητους πόρους επιβίωσης. Ποινικοποιούν την ύπαρξή του αντιπάλου έθνους και  παρουσιάζουν την εξόντωσή του, ως «παράπλευρες απώλειες» μιας υποτιθέμενης υπαρξιακής άμυνας.  

Ο σύγχρονος φασισμός έχει εξελιχθεί σε ένα παγκοσμιοποιημένο σύστημα Διονυσιακής-ναζιστικής κυριαρχίας με επικεφαλής το Ισραήλ-ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, συνδυάζοντας στρατιωτική επιθετικότητα, οικονομικό καταναγκασμό, χειραγώγηση των μέσων ενημέρωσης και θεσμική κατάληψη εναντίον κινημάτων αντίστασης και κυρίαρχων κρατών-εθνών. Οι πρώτοι τέσσερις μήνες του 2026 θα καταγραφούν στη μνήμη μας ως η περίοδος κατά την οποία ο σύγχρονος Διονυσιακός-φασισμός του Ισραήλ εγκατέλειψε τα τελευταία ίχνη της υποκρισίας. Αυτό το Διονυσιακό φαινόμενο εκτός από ιστορικό αντίγραφο των καθεστώτων του μεσοπολέμου, έχει εξελιχθεί σε μια διεθνική αρχιτεκτονική κυριαρχίας με επικεφαλής τις ελίτ του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών, μαζί με τους Γεωπολιτικούς εταίρους. 

Αντιμετωπίζουμε ένα υβριδικό οικονομικό, αλγοριθμικό και διεθνικό πόλεμο που τροφοδοτείται από την ψηφιακή πόλωση, την θεσμική κατάληψη, την εμπορευματοποίηση της ασφάλειας και την σιωπηρή συμμαχία μεταξύ στρατιωτικών-βιομηχανικών συμπλεγμάτων, τεχνολογικών-ολιγαρχιών αντιδραστικών κυβερνήσεων. Οι απειλές και η καταναγκαστική χρήση βίας έχουν σταδιακά αντικαταστήσει κάθε λειτουργικό ίχνος διεθνούς δικαίου. Ο ΟΗΕ και το διεθνές δίκαιο δεν αγνοούνται από αμέλεια ή θεσμική ανικανότητα. Υποβάλλονται σε συστηματική απαξίωση και παράλληλα αξιοποιείται επιλεκτικά και εξουδετερώνοται όταν συγκρούονται με τα γεωπολιτικά συμφέροντα των μετόχων στα Διονυσιακά αξιώματα. 

Στην πραγματικότητα υπερισχύει το δίκαιο του ισχυρότερου, αλλά συγκαλύπτεται από αφηγήσεις εθνικής ασφάλειας λόγω της τρομοκρατίας και άλλων κινδύνων, της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της κλιματικής αλλαγής και άλλων πλάνων που λειτουργούν ως Διονυσιακή νομική κάλυψη. Αυτό που μέχρι πρόσφατα παρουσιαζόταν ως «διπλωματική πίεση» ή «επιλεκτικές κυρώσεις» έχει μετατραπεί, με επιταχυνόμενο και δομικό τρόπο, σε μαζικές και αυθαίρετες οικονομικές κυρώσεις, άμεση ή συγκαλυμμένη στρατιωτική επέμβαση, εδαφική κατοχή στην πράξη και σχεδιασμένη ανθρωπιστική καταστροφή των ανυπάκουων εθνών. Δυστυχώς όλα τα δεινά της ανθρωπότητας προέρχονται από την παραποιημένη Παλαιά Διαθήκη από τους Διονυσιαστές. 

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛIΤΙΚΟΣ "ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ"-ΝΑΖΙΣΜΟΣ.      

Όσο μεγαλύτερη είναι η ιστορική-γεωπολιτική μνήμη των Ιουδαίων, τόσο πιο έντονος είναι γεωπολιτικός εθνικισμός και οι γεωπολιτικές διεκδικήσεις. Όλα τα έθνη έχουν τις ρίζες τους στην συλλογική-ιστορική μνήμη. Αλλά οι μνήμες του Ισραήλ εκτείνονται σε μια εντελώς άλλες διαστάσεις από αυτές των άλλων εθνών. Το Ισραήλ ορίζεται από ένα πανοραμικό εθνικιστικό-γεωπολιτικό όραμα που υπάρχει εδώ και χιλιετίες. Το Ισραήλ διατηρεί μια ζωντανή ιστορική-γεωπολιτική μνήμη των αρχών του πριν από χιλιάδες χρόνια και περιμένει με ανυπομονησία την εκπλήρωση του ιστορικού του πεπρωμένου στα πλαίσια του γεωπολιτικού εθνικισμού. 

Η ιστορία τους είναι μια παγκόσμια γεωπολιτική αξίωση. Η Τορά γράφει ότι πρέπει να γίνει κατανοητή πρωτίστως «ως αξίωση κληρονομιάς, πρωτοκαθεδρίας και προτεραιότητας, γραμμένη για να επωφεληθεί από την θέση υπό μακεδονική και ρωμαϊκή διαιτησία». Υιοθετεί εδώ την υπόθεση ότι η τελική σύνταξη της Τορά χρονολογείται από την ελληνιστική περίοδο, «όταν οι Μακεδόνες και οι Ρωμαίοι άρχισαν να διαιτητεύουν διαφορές στην Αίγυπτο, την Συρία και την Παλαιστίνη και η Τορά σχεδιάστηκε σκόπιμα για να εξασφαλίσει πλεονεκτήματα για τον σκοπό αυτό . 

Αλλά ακόμα και αν κάποιος αποδώσει την κύρια σύνταξη της Τορά στην Βαβυλωνιακή σχολή του Έσδρα, ο στόχος  ήταν ο ίδιος. Η Τορά είναι μια γεωπολιτική  αξίωση  προτεραιότητας ή πρωτοκαθεδρίας των Ιουδαίων έναντι των άλλων εθνών. Είναι αποδεικτικά στοιχεία που πρέπει να παρουσιαστούν στην διεθνή κοινότητα και στο διεθνές δικαστήριο. Η βιβλική ιστορία είναι έντονα προκατειλημμένη και εν μέρη κατασκευασμένη. Μετά από δύο αιώνες ανασκαφών, οι αρχαιολόγοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το βασίλειο του Σολομώντα, η βάση του ισχυρισμού για το Μεγάλο Ισραήλ, είναι λιγότερο πραγματικό από την Στρογγυλή Τράπεζα του Βασιλιά Αρθούρου. Στην υποτιθέμενη εποχή του Σολομώντα, η Ιερουσαλήμ ήταν ένα μεγάλο χωριό. Επανερχόμενος στους αναθεωρητές της Βίβλου η Έξοδος τόσο κεντρική στην σιωνιστική ιστορία είναι εξίσου ψευδής. Δεν υπάρχουν αρχαιολογικά στοιχεία για μαζική έξοδο από την Αίγυπτο στην Χαναάν μέσω του Σινά και τα στοιχεία δείχνουν ότι οι δώδεκα φυλές ήταν αυτόχθονες και μόνο η θρησκεία τους δεν ήταν τοπική. 

Η ιστορική αφήγηση είναι η απόλυτη πηγή δύναμης του Ισραήλ και ο Χριστιανισμός μετέτρεψε την Παλαιά διαθήκη σε παγκόσμια εβραϊκή-γεωπολιτική μνήμη εκτιμούν οι αναθεωρητές της Βίβλου. Στο σημείο αυτό αν υπενθυμίσω ότι οι αναθεωρητές της Παλαιάς διαθήκης στην συντριπτική τους πλειοψηφία, δέχονται ότι έχουν παρέμβει οι Ιουδαίοι και την έχουν αλλοιώσει ως ένα βαθμό κατά το δοκούν. Στο ιερό βιβλίο το Ισραήλ είναι ταυτόχρονα ήρωας και αθώο θύμα των κακών Διονυσιακών αυτοκρατοριών, όσο και αν εκείνοι κλέβουν, καταστρέφουν και σφαγιάζουν !!! 

Ο νικητής γράφει την ιστορία. Όποιος γράφει ιστορία και επιβάλλει την γεωπολιτική αφήγησή θα είναι ο νικητής. Οι Εβραίοι είναι το έθνος της Βίβλου και,μέσω αυτού έχουν κατακτήσει γεωπολιτικά την ανθρωπότητα. Η αρχαία ιστορία από τον Νώε μέχρι τον Κύρο τον Μέγα, γράφτηκε  από τους Εβραίους. Για αυτό κακοί είναι οι Χαναναίοι, οι Αιγύπτιοι, οι Ασσύριοι και οι Βαβυλώνιοι, για να μην αναφέρουμε τους Αμαληκίτες ή τους Μαδιανίτες, οι οποίοι σαφώς άξιζαν να εξοντωθούν σύμφωνα με τις Ιουδαϊκές γραφές. Το Ισραήλ χρησιμοποιεί την βιβλική του ιστορία για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του αλλά και την περιφρόνησή του για το διεθνές δίκαιο. Το Ισραήλ είναι ένα ένα ναζιστικό-Διονυσιακό μόρφωμα και για να νικηθεί πρέπει να χτυπηθεί στην απόλυτη πηγή της γεωπολιτικής του δύναμής που είναι βιβλική αφήγηση σχετικά με την ανωτερότητα του ως έθνος έναντι των άλλων εθνών. Ο Σιωνισμός υποστηρίζει με πάθος και εκτός Αριστόκλειας λογικής αυτή την βιβλική αφήγηση.  Όλοι οι Ιουδαίοι αντιλαμβάνονται την σύγχρονη ισραηλινή εποχή μέσα από το πρίσμα της αρχαίας Εβραϊκής ιστορίας. Αυτή η εμμονή έχει διαποτίσει όλους τους Σιωνιστές. 

Πουθενά αλλού εκτός από το Ισραήλ η εντολή να θυμόμαστε την ιστορία δεν γίνεται αισθητή ως θρησκευτική επιταγή για έναν ολόκληρο λαό, έγραψε ο Yosef Hayim Yerushalmi στο Zakhor: Εβραϊκή Ιστορία και Εβραϊκή Μνήμη (1982). Με τον όρο «Ισραήλ» εννοούσε  τους Εβραίους σε όλο τον κόσμο.  Η Εβραϊκή-γεωπολιτική μνήμη είναι η ίδια η ουσία της εβραϊκής εθνικής ταυτότητας και η απόλυτη πηγή της Ισραηλινής δύναμης. Για αυτό οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού καταργούν συστηματικά την Ελληνική ιστορία. Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι η κύρια διαίρεση εντός του εβραϊκού κόσμου βρίσκεται μεταξύ θρησκευόμενων και κοσμικών Εβραίων. Αυτό δεν είναι το πιο σημαντικό κριτήριο. Το εύρος και η ένταση της εθνικής μνήμης είναι η πιο σημαντική διαφορά μεταξύ των Εβραίων. Για τους περιφερειακούς Εβραίους αυτούς που δεν θεωρούν τον Ιουδαϊσμό το πιο ουσιαστικό μέρος της ταυτότητάς τους, το Ολοκαύτωμα είναι το κύριο σημείο αναφοράς. Όταν ρωτήθηκαν: «Τι είναι απαραίτητο για να είσαι Εβραίος;», το 73% των Αμερικανών Εβραίων απάντησε «Θυμούμενοι το Ολοκαύτωμα» σε δημοσκόπηση της Pew Research του 2013. 

Εν τούτοις οι πιο πιστοί Εβραίοι έχουν παλαιότερες αναφορές, που εκτείνονται σε περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια. Νιώθουν το 70 μ.Χ. σαν να το είχαν ζήσει. Είναι οι επιδραστικοί Εβραίοι που καταλαμβάνουν και ενώνουν την κοινότητα μέσω της γεωπολιτικής-ιστορικής μνήμης. Είτε παρουσιάζονται ως κοσμικοί είτε ως θρησκευόμενοι Εβραίοι, είτε θεωρούν τον Θεό ή το εβραϊκό πνεύμα την κινητήρια δύναμη της παγκόσμιας ιστορίας. Πολλοί πιθανότατα πιστεύουν ότι ο Θεός και το εβραϊκό πνεύμα είναι ένα και το αυτό. Είτε θρησκευόμενοι είτε κοσμικοί, οι Εβραίοι γενικά είναι βαθιά ριζωμένοι στην γεωπολιτική μνήμη του Ισραηλινού έθνους. Αντιθέτως οι πιστοί των Διονυσιακών αξιωμάτων απαγορεύουν στους Έλληνες να αξιοποιήσουν την ιστορική γεωπολιτική μνήμη !!! Για αυτό διέλυσαν τον Ελληνισμό που ήταν μια παγκόσμια πολιτιστική-γεωπολιτική αυτοκρατορία. 

Η εβραϊκή γεωπολιτική μνήμη είναι ανυπολόγιστης αξίας για την ισχύ και την επιβίωση του Ισραηλινού έθνους. Ο γεωπολιτικός εθνικισμός των Ισραηλινών σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη εθνική-γεωπολιτική μνήμη είναι ο ισχυρότερος. Ελάχιστοι άνθρωποι ενδιαφέρονται για την Ρωσική η την Κινεζική ιστορία δύο χωρών του γεωπολιτικού άξονα σε σχέση με την Ισραηλινή που προκαλεί παγκόσμιο γεωπολιτικό και όχι μόνον ενδιαφέρον. Το Ισραήλ από τα πανάρχαια χρόνια βασίζει όλη την εθνική του υπόσταση στην Παλαιά Διαθήκη. Στα πλαίσια της γεωπολιτικής θεολογίας έχουμε μια σειρά γενοκτονιών και πολέμων από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Οι πόλεμοι που έχει διεξάγει το Ισραήλ από την περίοδο της Παλαιάς Διαθήκης μέχρι την σύγχρονη εποχή, δεν γίνονται μόνον για λόγους γεωπολιτικής ισχύος. Όλες αυτές οι πολεμικές δραστηριότητες γίνονται με γνώμονα την Γεωπολιτική Θεολογία. 

Στους πολέμους αυτούς έχουμε ένα ευρύτατο πεδίο σύγκρουσης γεωπολιτικών θεολογιών και γεωπολιτικού εθνικισμού. Σε αντίθεση με όλες τις εσφαλμένες επιστημονικές εργασίες-αναλύσεις, σε προσωπικό επίπεδο ως δημιουργός-ιδρυτής της γεωπολιτικής-θεολογίας-γεωπολιτικού εθνικισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, έχω επισημάνει πολλές φορές στις επιστημονικές μου εργασίες αλλά και μιλώντας στα ΜΜΕ, ότι τα αντίπαλα έθνη δεν πολεμούν απλώς για να νικήσουν και να κατακτήσουν πλουσιότερες περιοχές. Πολεμούν για να επιβάλουν τις θρησκευτικές τους δοξασίες. Ο εβραϊκός-γεωπολιτικός εθνικισμός και η Ιουδαϊκή Γεωπολιτική Θεολογία είναι ενάντια στον Αριστόκλειο πολιτισμό, την Αριστόκλειο-Γεωπολιτικό Εθνικισμό και την Γεωπολιτική Θεολογία. Θεσμικά το έθνος-κράτος του Ισραήλ από την αρχαία εποχή είναι θεοκρατικό. Σύμφωνα με την Τορά ο Θεός έκανε μια διαθήκη με τους προγόνους του Εβραϊκού λαού,  Αβραάμ-Μωυσή, Ισαάκ και Ιακώβ. Εν τούτοις ο Σιωνισμός διαχρονικά από τα πανάρχαια χρόνια έχει ως πηγή δύναμης-επιβίωσης την γεωπολιτική Θεολογία και την Παλαιά Διαθήκη.  

Οι γεωπολιτικές-Θεολογικές δοξασίες ότι η εσχατολογική εποχή έχει ήδη ξεκινήσει με την επιστροφή του Ισραήλ στα βιβλικά εδάφη είναι μέρος της γεωπολιτικής θεολογίας. Η πολιτική πράξη ταυτίζεται με την συμφωνία και τις υποσχέσεις του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη, σχετικά με την κυριαρχία του Ισραήλ σε όλο τον κόσμο !!!  Αυτή η γεωπολιτική αξίωση της εξωτερικής πολιτικής με τις βιβλικές παραδόσεις έχει οδηγήσει διαδοχικές ισραηλινές κυβερνήσεις να αντιμετωπίζουν κρίσιμα γεωπολιτικά ζητήματα, με βάση την Παλαιά Διαθήκη.  Από την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ μέχρι την εδαφική πολιτική στην Δυτική Όχθη, κυριαρχεί η θρησκευτική προσήλωση και όχι η απλή γεωπολιτική λογική-δύναμη. 

Το ιερό πολεμικό πεδίο επικρατεί. Πατήρ πάντων ο πόλεμος (Ηράκλειτος). Το γεωπολιτικό σημείο όπου όλα συγκλίνουν είναι η Ιερουσαλήμ. Δεν είναι η Κωνσταντινούπολη, η Ρώμη, η Μόσχα, η Χάιφα, η Τεχεράνη και η Γάζα. Η Ιερουσαλήμ είναι το γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό και πάνω από όλα Θεολογικό κομβικό σημείο. Είναι η εσχατολογική πόλη και για τις θεολογίες των εθνών και όχι τόπος γεωπολιτικών διαπραγματεύσεων. Η Ιερουσαλήμ είναι η πόλη εκπλήρωσης των προφητειών.

Όταν το Ισραήλ αναφέρει την αιώνια διαθήκη με τον Θεό, εννοεί θρησκευτική επανόρθωση-αποκατάσταση των πατρογονικών δικαιωμάτων. Γεωπολιτικές βασισμένες επάνω στην θεολογία δεν ευνοούν στην ειρήνη. Πρόκειται για γεωπολιτικές που νομιμοποιούν τις πολεμικές δραστηριότητες. Αυτά τα  κράτη βασίζουν την Εθνική τους ταυτότητα επάνω στην γεωπολιτική Θεολογία. Καταφεύγουν στην θεολογία  για να δημιουργήσουν Εθνική συνοχή-ταυτότητα και για να επιτύχουν τα γεωπολιτικά τους σχέδια. Η σύγκρουση στην Μέση Ανατολή μας δείχνει ότι η θρησκεία διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στην εξέλιξη της Ιστορίας. Για αυτό διέλυσαν τον Χριστιανισμό στην σύγχρονη Ελλάδα. Εκτός από το Ισραήλ και τα υπόλοιπα έθνη αξιοποιούν γεωπολιτικά τις ιστορικές μνήμες.

ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΩΝ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ. 

Οι Σιωνιστές δηλώνουν επανειλημμένα ότι η Βίβλος τους προστάζει να υποστηρίζουν το Ισραήλ και να εφαρμόζουν τους νόμους του θεού. 'Ένας από τους ιερείς που προσκλήθηκαν στην Ιερουσαλήμ δήλωσε ότι το Ισραήλ αποτελεί απόδειξη της ύπαρξης του Θεού !!! Οι αναθεωρητές της βίβλου αντιδρούν στο δόγμα ότι ο Θεός προτιμά ορισμένους ανθρώπους με βάση το έθνος και το DNA τους. Η Παλαιά Διαθήκη αναφέρει ότι ο Θεός επέλεξε την γενεαλογία του Ιακώβ για να σώσει τον κόσμο.  Αυτό είναι όλο το πρόβλημα με τον Σιωνισμό. Και αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους την σημερινή εποχή για τον οποίο πολλοί απομακρύνονται από τον Χριστιανισμό.  

Οι άνθρωποι αυτοί απορρίπτουν την πεποίθηση ότι οι Εβραίοι (Ιουδαίοι-Ισραηλίτες) επιλέχθηκαν από τον Θεό να εξουσιάζουν την ανθρωπότητα. Το σημερινό Κράτος του Ισραήλ θεωρείται ναζιστικό μετά την γενοκτονία στην Παλαιστίνη και τους επί σειρά ετών βομβαρδισμούς στην Συρία. Σύμφωνα με ξένους συναδέλφους οι κυβερνήσεις είναι  μαφιόζικες, τρομοκρατικές και εγκληματικές οργάνώσεις. Το Ισραήλ χρησιμοποιεί την βιβλική του ιστορία για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του αλλά και την περιφρόνησή του για το διεθνές δίκαιο. 

Είναι υψίστης γεωπολιτικής σημασίας η αμφισβήτηση για ένα τμήμα των γραφών το οποίο απεικονίζει τους Εβραίους ως τον εκλεκτό έθνος του Θεού και παράλληλα αιώνια θύματα των Ισραηλινών τα άλλα έθνη προκαλεί αντιδράσεις παγκοσμίως. Για αυτό κάποιοι στο εξωτερικό ονομάζουν βιβλικό αναθεωρητισμό την κίνηση τους ενάντια στον Σιωνισμό. Διατυπώνεται το δόγμα ότι δεν πρέπει να υπονομευτούν τα θεμέλια του Χριστιανισμού αλλά του Σιωνισμού και των ναζιστικών δογμάτων του. Ο βιβλικός αναθεωρητισμός είναι απαραίτητος για την σωτηρία του κόσμου πιστεύουν τα μέλη της κίνησης αυτής. Όμως όπως θα διαπιστώσετε υποστηρίζουν αρκετά Διονυσιακά αξιώματα.  Το Ισραήλ είναι ένα τέρας που μπορεί να νικηθεί μόνο στην απόλυτη πηγή της γεωπολιτικής του δύναμής που είναι βιβλική  αφήγηση σχετικά με την ανωτερότητα του ως έθνος έναντι των άλλων εθνών. Ο Σιωνισμός  υποστηρίζει αυτή την βιβλική αφήγηση. Ο Χριστιανισμός είναι επομένως μέρος του προβλήματος και όχι η λύση εκτιμούν οι καθηγητές-ιστορικοί τις κίνησης του βιβλικού αναθεωρητισμού.  

Σε βιβλία, άρθρα και ομιλίες ισχυρίζονται ότι δεν χρειάζεται ο δυτικός κόσμος τον Χριστιανισμό και θα ήταν καλύτερα να επιστρέψει στις ελληνοχριστιανικές πηγές της ιδιοφυΐας, όπως έγινε κατά την Αναγέννηση. Αυτή η κληρονομιά περιέχει όλα όσα χρειάζεται η ανθρωπότητα από άποψη πνευματικών πόρων και θρησκευτικών εργαλείων !!! Εν τούτοις διαφεύγει σκόπιμα η μη στους εμπνευστές αυτών των θεωριών ότι ο Αριστόκλειος πολιτισμός δεν ήταν από μόνος του αρκετός για να γίνουν οι Έλληνες κοσμοκράτορες. Για αυτό έπρεπε να περάσουν μερικοί αιώνες για να ενωθεί με τον Χριστιανισμό, ώστε να αναλάβουν οι Έλληνες την διοίκηση του Imperium Romanum. Είναι προφανές ότι τα αξιώματα ου προτάσουν ότι είναι Διονυσιακά. 

Οι υποστηρικτές του διαφωτισμού και του βιβλικού αναθεωρητισμού αναφέρουν ότι υπό τον Θεοδόσιο Α και τους γιους του, ο Χριστιανισμός έγινε η επίσημη "υποχρεωτική" θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και όλες οι παραδοσιακές λατρείες απαγορεύτηκαν, οι ναοί τους απαλλοτριώθηκαν ή καταστράφηκαν, μόνο μία μη χριστιανική θρησκεία παρέμεινε νόμιμη. Αυτή ήταν ο Ιουδαϊσμός, η θρησκεία που θεωρήθηκε υπεύθυνη για τον θάνατο του Χριστού. Ένα παράξενο και παράδοξο! Ο Αυγουστίνος το δικαιολόγησε με την «θεωρία του λαού-μάρτυρα». Οι Εβραίοι που τον σκότωσαν και αρνήθηκαν να πιστέψουν σε αυτόν διασκορπίστηκαν σε όλο τον κόσμο και για αυτό, με την μαρτυρία των δικών τους Γραφών, μαρτυρούν για εμάς ότι δεν επινοήσαμε εμείς τις προφητείες σχετικά με τον Χριστό. 

Για να δώσουν αυτή την μαρτυρία, η οποία παρέχεται από την κατοχή και τη διατήρηση αυτών των βιβλίων, είναι οι ίδιοι διασκορπισμένοι σε όλα τα έθνη, όπου εξαπλώνεται η Χριστιανική Εκκλησία. Όπως ο Κάιν που δολοφόνησε τον αδελφό του Άβελ, αναφέρει ο Αυγουστίνος. Οι Εβραίοι βρίσκονται υπό την προστασία του Θεού, ο οποίος υπόσχεται εκδίκηση  για τους δολοφόνους. «Η συνεχής διατήρηση των Εβραίων θα αποτελεί απόδειξη για τους πιστούς Χριστιανούς της υποταγής που αξίζουν σε εκείνους που, μέσα στην υπερηφάνεια του βασιλείου τους, θανάτωσαν τον Κύριο».  

Η «θεωρία της μαρτυρίας» του Αυγουστίνου είναι περίπλοκη. Ο ισχυρισμός ότι οι Εβραϊκές Γραφές μαρτυρούν την αλήθεια του Χριστιανισμού είναι αμφισβητήσιμος αλλά κατανοητός σύμφωνα με τους αναθεωρητές. Εν τούτοις απορούν πώς η επιμονή του εβραϊκού λαού μαρτυρεί την χριστιανική αλήθεια, όταν ο εβραϊκός λαός απορρίπτει αυτήν την αλήθεια με βάση τις Γραφές του; Δεν θα ήταν η εξαφάνιση των Εβραίων ως έθνους καλύτερη απόδειξη ότι ο Θεός μετέφερε την πρόνοιά του στο «Νέο Ισραήλ»; Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι ο Αυγουστίνος ήταν σοφιστής στην εκπαίδευση. Αυτό που κάνει εδώ είναι να αποκρύπτει την προφανή αντίθετη πραγματικότητα. Ο Χριστιανισμός είναι αυτός που μαρτυρά τον υπερβολικό ισχυρισμό των Εβραίων ότι έχουν επιλεγεί από τον Θεό ως το όργανο της σωτηρίας του κόσμου. Κανένας μορφωμένος Ρωμαίος δεν είχε πάρει ποτέ στα σοβαρά αυτόν τον ισχυρισμό πριν ο Χριστιανισμός τον εγκρίνει. Το ότι οι Εβραίοι, απλώς και μόνο με την ύπαρξή τους, μαρτυρούν την αλήθεια του Χριστιανισμού είναι ένας αμφισβητήσιμος ισχυρισμός. 

Το ότι οι Χριστιανοί μαρτυρούν την αλήθεια του βιβλικού Ιουδαϊσμού είναι κάτι παραπάνω από αδιαμφισβήτητο αναφέρουν οι αναθεωρητές. Είναι μια προϋπόθεση του Χριστιανισμού σε όλα τα δόγματα. Χριστός σημαίνει Μεσσίας και προϋποθέτει τον ιδιαίτερο ρόλο του Ισραήλ στην θεία οικονομία. Ενώ οι Εβραίοι λένε στους Χριστιανούς ότι κάνουν λάθος, οι Χριστιανοί λένε στους Εβραίους ότι είχαν δίκιο. Αυτά πιστεύουν οι αναθεωρητές της Παλαιάς Διαθήκης. 

Ο εβραϊκός λαός συνέχισε την ύπαρξή του ως έθνος διασκορπισμένο σε όλο το Imperium Romanum, εν μέσω χριστιανικής εχθρότητας αλλά υπό την προστασία της Ρωμαϊκής εξουσίας, σε σχετική απομόνωση από τις χριστιανικές κοινωνίες.  Υπό αυτό το καθεστώς, ο πληθυσμός του Ισραήλ γνώρισε έναν από τους πιο αξιοσημείωτους ρυθμούς ανάπτυξης στην Ευρώπη. Νόμοι που απαγόρευαν στους Χριστιανούς να παντρεύονται Εβραίους ή ακόμα και να τρώνε στο τραπέζι τους (Σύνοδος της Ελβίρα στις αρχές του 4ου αιώνα ) ενίσχυσαν την εβραϊκή ταυτότητα και εθνική συνοχή, καθώς η ενδογαμία και η τελετουργική καθαρότητα είναι οι σημαντικότερες εντολές της Τορά.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΚΟ ΔΟΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΙΣΡΑΗΛ. Ο ΒΙΒΛΙΚΟΣ ΗΓΕΤΗΣ BIBI ΝΕΤΑΧΙΑΝΟΥ. 

Όσοι γνωρίζουν καλά την Βίβλο αμέσως αντιλαμβάνονται την επίδραση των προφητών και του αρχαίου Ισραήλ στο στρατεύματα και στην ηγεσία. Στόχος ο ολοκληρωτικός αφανισμός των Παλαιστινίων όπως γινόταν την αρχαία εποχή που πολεμούσαν οι Ιουδαίοι με τα εχθρικά ένθη. Ο θρησκευτικός συγκρητισμός του περιούσιου λαού είναι προφανής. 

Η Εβραϊκή Βίβλος είναι γεμάτη από ανατριχιαστικά αποσπάσματα που επικαλούνται και περιγράφουν της γενοκτονίες και την εξόντωση άλλων εθνών στο όνομα του Θεού. Από τα αντίπαλα έθνη ο αιμοσταγής θεός απαιτούσε να εξοντωθούν άπαντες.  Άνδρες, γυναίκες, παιδιά και ζώα σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια των γενοκτονιών-αφανισμού ολόκληρων εθνών-φυλών και περιοχών. Παράλληλα με τα εγκλήματα λάμβαναν χώρα και πολιτιστικές καταστροφές.   Η Βίβλος αναφέρει ενδεικτικά ότι οι Ισραηλίτες βρίσκονται σε μια έρημο κοντά στην Γάζα, αντιμετωπίζοντας τους Αμαληκίτες. Η φυλή αυτή αποτελούσε το σύμβολο του κακού και έπρεπε να εξοντωθεί.  Οι Αμαληκίτες έπρεπε να εξαφανιστούν- εξαλειφθούν, διότι ήταν ένας αυτόχθονος λαός. Για αυτό έπρεπε με θεϊκή απόφαση-ετυμηγορία να γίνει η σφαγή.  

Οι Αμαληκίτες χαρακτηρίζονται ως αιώνιος εχθρός των Ισραηλιτών. Για αυτό αναφέρονται σε κεφάλαια της Αγίας Γραφής:  Στο 17ο κεφάλαιο της Εξόδου (στίχοι 8-16) ο Αμαλήκ πολεμά κατά των Εβραίων στην έρημο. Ο Μωυσής διατάζει τον Ιησού του Ναυή να ηγηθεί των Ισραηλιτών στην μάχη του Ρεφιδίμ. Ο Μωυσής παρακολουθεί από έναν λόφο την μάχη όπως έκαναν οι Πέρσες βασιλείς. Στο 25ο κεφάλαιο του Δευτερονόμιου (στίχοι 17-19) οι Ισραηλίτες διατάζονται να εξαλείψουν την ανάμνηση των Αμαληκιτών από την υφήλιο μόλις καταλάβουν τη Γη της Επαγγελίας, ως εκδίκηση για όσα τους είχαν κάνει κατά την περιπλάνησή τους («ἐξαλείψεις τὸ ὄνομα Ἀμαλὴκ ἐκ τῆς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ οὐ μὴ ἐπιλάθῃ»). 

Επίσης στο κεφάλαιο 7, στίχος 1-16, οι Εβραίοι διατάσσονται να σκοτώσουν όλους τους κατοίκους και τα ζώα των πόλεων που είναι αλλόθρησκοι. Η παράδοση αναφέρει ότι ο βασιλιάς Σαούλ έχασε την εύνοια του Θεού των Εβραίων επειδή δεν κατόρθωσε να σκοτώσει τον βασιλιά Αγάγ και όλα τα ζώα των Αμαληκιτών (Α΄ Βασιλειών, κεφάλαιο ιε΄). Στο 15ο κεφάλαιο του Α΄ Βασιλειών (στ. 1-9), ο Σαμουήλ ονοματίζει τους Αμαληκίτες ως τον εχθρό των Ισραηλιτών: «τάδε εἶπε Κύριος Σαβαώθ· νῦν ἐκδικήσω ἃ ἐποίησεν Ἀμαλὴκ τῷ Ἰσραήλ, ὡς ἀπήντησεν αὐτῷ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντος αὐτοῦ ἐξ Αἰγύπτου». Για αυτό αμέσως μετά ο Θεός διατάζει τον Σαούλ να καταστρέψει τους Αμαληκίτες. Στον στίχο 33 ο Σαμουήλ χαρακτηρίζει τον βασιλέα των Αμαληκιτών Αγάγ ως εχθρό και δολοφόνο, σκοτώνοντάς τον.

Κατά το 30ό κεφάλαιο  στίχος. 1-2, οι Αμαληκίτες εισέβαλαν στην έρημο και στην Σεκελὰκ (ή Ζικλάγκ, την συνοριακή περιοχή Ιουδαίων-Φιλισταίων) προς το τέλος της βασιλείας του Σαούλ. Οι Αμαληκίτες πυρπόλησαν την Σεκελάκ και πήραν τους κατοίκους της αιχμαλώτους. Ο μετέπειτα βασιλιάς Δαβίδ ήταν επικεφαλής μιας επιτυχημένης εκστρατείας κατά των Αμαληκιτών ώστε να ανακτήσει «όλους όσους είχαν πάρει μαζί τους οι Αμαληκίτες». Στο πρώτο κεφάλαιο του Β΄ Βασιλειών (στίχοι 5-10) ένας Αμαληκίτης αβαφέρει στον Δαβίδ ότι βρήκε τον Σαούλ να στηρίζεται πάνω στο δόρυ του μετά τη Μάχη του όρους Γελβουέ. Ο Αμαληκίτης ισχυρίζεται ότι ο Σαούλ τού είπε να τον σκοτώσει. Ο Δαβίδ τότε διέταξε τους άνδρες του να σκοτώσουν τον Αμαληκίτη επειδή είχε σκοτώσει κεχρισμένο βασιλέα του Ισραήλ («χριστὸν Κυρίου»). Αυτή η έχθρα είναι η βάση της εντολής του Θεού προς τον Σαούλ: « Αυτό λέει ο Κύριος των δυνάμεων: Εξέτασα τι έκανε ο Αμαλήκ στον Ισραήλ. Χτυπήστε τον Αμαλήκ και καταστρέψτε όλα όσα του ανήκουν και μην έχετε συμπόνια, μην δείξετε έλεος, αλλά σκοτώστε άνδρες και γυναίκες, παιδιά και βρέφη, βόδια και πρόβατα, καμήλες και γαϊδούρια !!!

Ο δισταγμός του Σαούλ να υπακούσει σε αυτή τη διαταγή του κοστίζει την βασιλεία του Ισραήλ και την εύνοια του Παντοδύναμου. Η μεταγενέστερη εβραϊκή παράδοση σχολιάζει αυτό το γεγονός ως εξής: « Κατέφυγε στην εξόντωση γυναικών και παιδιών και σκέφτηκε ότι δεν θα ενεργούσε ως προς αυτό με βάρβαρο και απάνθρωπο τρόπο: επειδή οι Αμαληκίτες ήταν εχθροί και είχε λάβει εντολή από τον Θεό, την οποία ήταν επικίνδυνο να αγνοήσει» (Ιωσήφος, Αρχαιότητες των Εβραίων, βιβλίο VI, κεφάλαιο 7). Σε μια μελέτη που έγινε υπολογίζεται ότι 1,2 εκατομμύρια άνθρωποι έπεσαν θύματα γενοκτονίας και υπέστησαν τρομερές φρικαλεότητες. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Marcion, ένας θεολόγος γεννημένος το 85 μ.Χ. εγκατέλειψε την Χριστιανική κοινότητα της Ρώμης. Μετά την αποχώρηση του ίδρυσε δική του Εκκλησία. Το βασικό δόγμα της εκκλησίας του  ήταν ότι απέρριπτε τον σκληρό και αιμοσταγή Θεό της Παλαιάς Διαθήκης υπέρ του γλυκού και φιλάνθρωπου Ιησού Χριστού.  

Αναφέρει ενδεικτικά ο Marcion ότι έχω ρωτήσει ιερείς, επισκόπους και θεολόγους που γνώριζα για αυτή την κραυγαλέα αντίφαση μεταξύ της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, χωρίς να λάβω καμία πειστική εξήγηση. Για αυτό ο Marcion κήρυξε ότι ο Θεός είχε στείλει τον Ιησού Χριστό, ο οποίος ήταν διαφορετικός από τον εκδικητικό Θεό Γιαχβε Ο Marcion Θεωρούσε τον εαυτό του οπαδό του Αποστόλου Παύλου. Το δόγμα του ονομάζεται Μαρκιονισμός. Ο Marcion δημοσίευσε την παλαιότερη καταγραφή ενός κανόνα βιβλίων της Καινής Διαθήκης.  Οι πρώτοι Πατέρες της Εκκλησίας όπως ο Ιουστίνος Μάρτυρας , ο Ειρηναίος και ο Τερτυλλιανός κατήγγειλαν τον Μαρκίωνα ως αιρετικό ή αντίχριστο και αφορίστηκε από την εκκλησία της Ρώμης. Ο εκδιωγμένος δημοσίευσε τον δικό του κανόνα χριστιανικών ιερών γραφών,  που περιείχε δέκα επιστολές του Παύλου. Το Ευαγγέλιο του Μαρκίωνα υποστηρίζεται ότι είναι μια επεξεργασμένη έκδοση του Ευαγγελίου του Λουκά. 

Μερικοί σύγχρονοι μελετητές έχουν διατυπώσει την θεωρία ότι το Ευαγγέλιο του Μαρκίωνα ήταν το παλαιότερο, αν και αυτό έχει αμφισβητηθεί.  Στην πραγματικότητα η βία της Βίβλου επικρατούσε συνεχώς έναντι του Ευαγγελίου στους αιώνες που ακολούθησαν, αποτελώντας ένα πρότυπο δίωξης, υποδούλωσης και εξόντωσης στο οποίο στηρίχθηκαν όλα τα εκχριστιανισμένα έθνη Γερμανοί, Βούλγαροι, Σλάβοι κλπ. 

Από την Παλαιά Διαθήκη ξεκίνησαν και οι Διονυσιακές  σταυροφορίες και όλοι οι θρησκευτικοί πόλεμοι. Οι γενοκτονίες των Ινδιάνων της Αμερικής και άλλα εγκλήματα είναι βασισμένα στην Βίβλο.  Αποσπάσματα από το Δευτερονόμιο και άλλα βιβλία χρησιμοποιήθηκαν για να υποκινήσουν τους στρατιώτες σε σφαγές και μαζικές σφαγές. Το μήνυμα του Ευαγγελίου έχει αγνοηθεί και περιφρονηθεί πρωτίστως από την ίδια την Εκκλησία. Το Καθολικό Βατικανό υπήρξε σύμβολο διαφθοράς και βίας σε όλη τη σύγχρονη εποχή, ενώ οι Προτεστάντες πάστορες έχουν ευλογήσει όλες τις ευρωπαϊκές φρικαλεότητες στον Νέο Κόσμο. Έπρεπε να περιμένουμε μέχρι τον 21ο αιώνα για να βρούμε έναν Πάπα που καταδίκαζε τον πόλεμο ως τέτοιο, χωρίς αν ή αλλά, σύμφωνα με το πνεύμα και το γράμμα του Ευαγγελίου.

Είναι αλήθεια ότι η δυτική παράδοση του πολέμου ποικίλλει, συμπεριλαμβανομένων των πολέμων κατάκτησης, της διατήρησης του status quo και των αυτοκρατορικών πολέμων. Πηγή κάθε γενοκτονίας-αιματοχυσίας αποτελεί η Παλαιά Διαθήκη. Ξένοι αναλυτές εκτιμούν ότι ο εφιάλτης ενός παγκόσμιου πολέμου με πρότυπο την Παλαιά Διαθήκη, επιβάλει την απόλυτη απαγόρευση της Βίβλου. Με βάση τα προαναφερόμενα δεν αποκλείεται να γνώριζε ο Marcion ότι ένα μέρος των Ισραηλιτών εγκατέλειψε τον Θεό των Προφητών της Παλαιάς Διαθήκης και ασπάστηκε την Διονυσιακή λατρεία όπως μας πληροφορεί ο Αρχιερέας των Δελφών, βιογράφος-ιστορικός και φιλόσοφος του Διονυσιακού πολιτισμού, ο Πλούταρχος.   

Η Διονυσιακή ελίτ επιβιώνει και κυριαρχεί εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια, μέσα από μια συγκεκριμένη μέθοδο. Η Διονυσιακή αριστοκρατία από τα πανάρχαια χρόνια μέχρι και σήμερα δημιουργεί παγκόσμιες αυτοκρατορίες τις οποίες στην συνέχεια καταστρέφει είτε εγκαταλείπει όταν δεν τις χρειάζεται. Οι αυτοκρατορίες που δημιούργησαν προκάλεσαν τρομερές γενοκτονίες (Περσική, Ρωμαϊκή. "Αγία-Ρωμαϊκή" αυτοκρατορία. Η νέα-τρίτη Ρώμη με πρωτεύουσα την Μόσχα βασίζεται στον νόμο, στην λογική ως μια παγκόσμια ανθρώπινη ικανότητα. Στον αντίποδα η Ιερουσαλήμ εκπροσωπεί τον Διονυσιακό πολιτισμό και την οικουμενικότητα του Βάκχου-Savaziou Τα πολιτιστικά-γεωστρατηγικά-γεωπολιτικά δικαιώματα της Ρώμης αποτελούν εμπόδιο στο θείο δικαίωμα του Ισραήλ 

Σύμφωνα με ξένους αναλυτές το θείο δικαίωμα είναι μια μυθοπλασία, είναι ένα ψέμα και είναι μια εβραϊκή καινοτομία, όπως έδειξε ξεκάθαρα ο Jan Assmann στο The Price of Monotheism.  Ο θεϊκός νόμος των Ισραηλινών είναι ασύμβατος με το ρωμαϊκό δίκαιο του Κρεμλίνου. Ο θεϊκός νόμος εξ ορισμού τοποθετείται πάνω από τον νόμο που ανέπτυξαν οι άνθρωποι. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το κράτος του Ισραήλ περιφρονεί το διεθνές δίκαιο. Το Ισραήλ θεωρεί ότι έχει  ένα θεϊκό αποκλειστικό δικαίωμα που του επιτρέπει να γενοκτονεί τα άλλα έθνη.

Η προοπτική ενός κόσμου χωρίς διεθνές δίκαιο στην σύγχρονη πυρηνική εποχή είναι ένα συνταρακτικό και επικίνδυνο γεγονός. Η γενοκτονία στη Γάζα από το Ισραήλ υπό την προστασία των Ηνωμένων Πολιτειών επιταχύνει αυτήν την παγκόσμια συνειδητοποίηση. Το διεθνές δίκαιο, ο σεβασμός των συνθηκών και των δεσμεύσεων, η δικαιοσύνη στην επίλυση συγκρούσεων, η διπλωματία που βασίζεται στην καλή πίστη, τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη, είναι πράγματα που το Ισραήλ περιφρονεί και απορρίπτει. Το Διεθνές Δίκαιο είναι η αναζήτηση της δικαιοσύνης και της αλήθειας. Το Ισραήλ είναι η δύναμη του ψέματος, της εξαπάτησης, της διαφθοράς και του εκβιασμού. Ένα από τα βασικά θέματα που διακατέχουν την Βίβλο (Παλαιά Διαθήκη) είναι η κριτική-έλεγχος των βασιλιάδων, των πλούσιων και  των διεφθαρμένων δικαστών που παραβίαζαν τις Δέκα Εντολές που έδωσε ο Θεός στον Μωυσή.  

Οι άνθρωποι του Θεού (Προφήτες) είχαν ως στόχο να δημιουργηθεί μια δίκαιη και ισότιμη κοινωνία προστατεύοντας τους φτωχούς από την οικονομική καταπίεση-εξαπάτηση της δουλείας του χρέους και την απώλεια της γης.  Αν οι προφήτες ζούσαν στην εποχή μας θα καταδικάζονταν από τον Bibi για παραβίαση των πιο θεμελιωδών νόμων του βιβλικού Ιουδαϊσμού, με βάση την δική του Βιβλική ερμηνεία. Εκείνους τους αιώνες οι προφήτες του Θεού περιέγραψαν πολλές φορές ότι ο Κύριος ήταν εξαιρετικά δυσαρεστημένος επειδή το Ισραήλ παρέκκλινε από τις εντολές του με συνέπεια  να αποσύρει την προστασία του και να καταδικάσει τον λαό του Ισραήλ. 

Για αυτό κατακτήθηκε το Ιουδαϊκό έθνος. Οι βιβλικοί προφήτες απέδωσαν την ήττα του Ισραήλ το 722 π.Χ. στην τιμωρία του Κυρίου για την παραβίαση της διαθήκης που προσέφερε. Η τιμωρία του Ισραήλ ταίριαζε με το έγκλημα. Ακριβώς όπως η πλούσια πιστώτρια ελίτ είχε αφαιρέσει τους  την γη και οι δέκα φυλές του Ισραήλ απελάθηκαν στην Μεσοποταμία και την Μηδία. Το γεωγραφικό μέγεθος της Ιουδαίας μειώθηκ σε μια περιοχή γύρω από την Ιερουσαλήμ.

Ο Ιεζεκιήλ, ο προφήτης των εξόριστων Ιουδαίων οδηγήθηκε στην Βαβυλωνία το 597 π.Χ. ως όμηρος. Κατά την περίοδο της αιχμαλωσίας έγινε ήταν η βασική επιρροή του Έσδρα και της ιερατικής σχολής που επεξεργάστηκε τις πρώιμες πηγές της Τορά. Η Τορά οριστικοποιήθηκε όταν οι Εβραίοι επέστρεψαν από την Βαβυλώνα. Οι Ιουδαίοι επεξεργάστηκαν τις βαβυλωνιακές έννοιες της οικονομικής δικαιοσύνης στον Ιερό Μωσαϊκό Νόμο. Για αυτό ο προφήτης Ιεζεκιήλ αναφέρει : «Ο λόγος του Κυρίου ήρθε σε μένα:  Το τέλος είναι τώρα επάνω σας και θα εξαπολύσω την οργή μου εναντίον σας. Θα σε κρίνω σύμφωνα με την συμπεριφορά σου και θα σου ανταποδώσω για όλες τις απεχθείς πρακτικές σου», αναφέροντας την πόλωση του πλούτου από τους πλουσιότερους Εβραίους, τη διαφθορά των δικαστηρίων και την παραβίαση της αρχικής διαθήκης με τον Κύριο. Οι προφήτες δεν συμπαθούσαν τους άδικους  Εβραίους. 

Αν βρισκόταν σήμερα οι προφήτες στο Ισραήλ θα αντιδρούσαν.  Ήταν αντισιωνιστές  και θα κατέκριναν τους δεξιούς πολιτικούς που τώρα καταργούν τα δικαστήρια της χώρας, ενθαρρύνουν τις μαζικές δολοφονίες αμάχων και καταστρέφουν τις υποδομές μιας ολόκληρης κοινωνίας; Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι κανένας θρησκευτικός παράγοντας δεν επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό του Νετανιάχου ότι ενεργεί βάσει βιβλικής δέσμευσης ως δικαιολογία για την διάπραξη γενοκτονίας με την κατάληψη της παλαιστινιακής γης και την καταστροφή του υπάρχοντος πληθυσμού. 

Κυριολεκτικά ο Bibi ομοιάζει με μάγο που προσπαθεί να αποσπάσει την προσοχή του κοινού από αυτό που πραγματικά συμβαίνει.  Ο Νετανιάχου ισχυρίζεται ότι ενεργεί με βάση τις Βιβλικές εντολές ως δικαιολογία για την γενοκτονία των Παλαιστινίων. Αλλά αυτό που ισχυρίζεται ότι είναι ένα σύμφωνο από την παράδοση του Μωυσή είναι ορθό ; Στην πραγματικότητα φαίνεται ότι είναι η μοχθηρή απαίτηση από τον δικαστή και τον εξέχοντα Σαμουήλ που λέει στον Σαούλ, τον στρατηγό που ήθελε να κάνει βασιλιά: « Τώρα πήγαινε και χτυπήστε τον Αμαλήκ [έναν εχθρό του Ισραήλ] και καταστρέψτε εντελώς όλα όσα τους ανήκουν. Μην τους λυπηθείτε, σκοτώστε άνδρες και γυναίκες, παιδιά και βρέφη, βοοειδή και πρόβατα, καμήλες και γαϊδούρια » (Α' Σαμουήλ 15:3).

Αυτά τα λόγια δεν ήταν λόγια του Κυρίου και ο Σαμουήλ δεν ήταν ο Μωυσής. Και δεν υπήρχε γενική υπόσχεση για υποστήριξη των Εβραίων ανεξάρτητα από το πώς συμπεριφέρονται. Ακολουθώντας το αίτημα του Σαμουήλ για κατάκτηση ως μέσο για να γίνει ο Σαούλ αρκετά δημοφιλής ώστε να γίνει βασιλιάς είχε ήδη παραβιάσει τις εντολές του Κυρίου. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη για αυτό στον εορτασμό του Νετανιάχου για την συμφωνία του Σαμουήλ και του Σαούλ να γίνει δημοφιλής μέσω στρατιωτικής κατάκτησης. 

Παρά τις παροτρύνσεις ο Σαμουήλ επέπληξε για κακή συμπεριφορά τον Σαούλ λέγοντάς του ότι ο Κύριος είχε αποφασίσει να βρεθεί άλλος άνθρωπος για να είναι βασιλιάς του Ισραήλ. Δεν ήταν ο Κύριος που έδωσε εντολή να καταστραφεί ο Αμαλέκ, αλλά ένας προφήτης που επιθυμούσε να τοποθετήσει έναν βασιλιά στο θρόνο. Η επίκληση μιας τέτοιας εντολής είναι εκ πρώτης όψεως απόδειξη της πρόθεσης διάπραξης γενοκτονίας. Αλλά αυτό φαίνεται λιγότερο σημαντικό για τον Νετανιάχου από το να ικανοποιήσει την επιθυμία των Ισραηλινών για εκδίκηση. 

Ο Bibi δεν αναφέρει το γεγονός ότι ο Σαούλ δεν υπάκουσε τις εντολές του Κυρίου και ότι ο Κύριος τον απέρριψε ως βασιλιά. Eπίσης δεν αναγνωρίζει το πλαίσιο, μερικά κεφάλαια νωρίτερα, στο Α' Σαμουήλ 12:15, το οποίο περιγράφει τη διαφθορά των δικαστών και την προειδοποίηση του Σαμουήλ ότι: « Αν δεν υπακούτε στον Κύριο, αν επαναστατείτε ενάντια στις εντολές του,  o Θεός θα είναι εναντίον σου ». Η προειδοποίηση του Κυρίου ότι « αν επιμείνεις να κάνεις το κακό, εσύ και ο βασιλιάς σου θα σαρωθείς » θα έπρεπε να είχε προβληματίσει τον σημερινό πρωθυπουργό του Ισραήλ. .Η Αγία Γραφή είναι αξιοσημείωτη για την κριτική στους βασιλιάδες που κυβέρνησαν την Ιουδαία-Ισραήλ. Είναι στην πραγματικότητα μια μακρά ιστορία κοινωνικής επανάστασης στην οποία οι οί ηγέτες προσπάθησαν συχνά με επιτυχία να νικήσουν μια εγωιστική-επιθετική ολιγαρχία, που καταγγέλθηκε επανειλημμένα για την απληστία της να εξαθλιώνει οικονομικά τους λαούς, να αρπάζει τα εδάφη τους και να τους υποβιβάζει σε δούλους. 

Η διαφθορά της Ισραηλινής ελίτ οδήγησε στην εγκατάλειψη από τον Θεό. Ποια ήταν η διαθήκη που έγινε στο Χωρήβ κοντά στο όρος Σινά; Ο Κύριος έδωσε στον Μωυσή τις Δέκα Εντολές που είχαν ηθικό σκοπό την κοινωνική δικαιοσύνη και τον καταμερισμό του πλούτου. Έκανε μια συμφωνία που δεσμεύει όλους τους μελλοντικούς Εβραίους να υπακούουν σε αυτές τις εντολές (Έξοδος 19-23 και Δευτερονόμιο 5:2 και 28:43). Από την αρχή ο Θεός απείλησε να τιμωρήσει τους Εβραίους εάν παραβίαζαν την Παλαιά Διαθήκη. Τα λόγια των προφητών αναφέρουν τους πολλούς τρόπους με τους οποίους οι επόμενες γενιές παραβίασαν την διαθήκη. Η ισονομία και η προστασία των φτωχών ήταν ο ρόλος των αρχαίων προφητών. Είχαν εντολή από τον Θεό να  αφυπνίσουν τον Ισραηλινό λαό και να τον προστατέψουν από τα τυραννικά καθεστώτα. Για αυτό οι Ιουδαίοι έχασαν τις μάχες εναντίον των ξένων εθνών, τους οποίους οι προφήτες περιέγραψαν ως όργανα του Κυρίου για να τους τιμωρήσουν για την ανυπακοή τους.  

Τα εδάφια Δευτερονόμιο 28:21-25 προειδοποιούν τους Ιουδαίους ότι αν δεν υπακούσουν στις εντολές του Κυρίου. Ο Κύριος θα τους χτυπήσει με ασθένειες μέχρις ότου σας εξολοθρεύσει από την γη που έχουν στην κατοχή τους και ότι « θα γίνετε νικημένοι μπροστά στους εχθρούς σας. Το Δευτερονόμιο (29, 24-25) υπενθυμίζει στους Ιουδαίους ότι αν ο Κύριος τους κάνει να υποφέρουν αυτό που έκανε στα Σόδομα και τα Γόμορρα, τον Αδμάθ και τον Ζεβοΐμ, « είναι επειδή αυτός ο λαός έχει εγκαταλείψει τη διαθήκη του Κυρίου, του Θεού των πατέρων τους και την διαθήκη που έκανε μαζί τους όταν τους έβγαλε από την Αίγυπτο ».

Οι προφήτες περιέγραψαν τι σήμαινε η υπακοή στη διαθήκη. Τα εδάφια Ησαΐας 5:3 και 8 ανέφεραν την οικονομική ανισότητα ως το μεγαλύτερο πλήγμα της Ιουδαϊκής κοινωνίας, κατηγορώντας τους ηγέτες και τα ιερατεία για την απληστία και την ασυδωσεία.  Αλίμονο σε εσάς που προσθέτετε το ένα σπίτι στο άλλο, που προσθέτετε το ένα χωράφι στο άλλο, μέχρι να μην υπάρχει πια ελεύθερος χώρος στην γη ». Αυτή ακριβώς είναι η μοίρα που επιφυλάσσει στους Παλαιστίνιους που εκδιώχθηκαν από τα εδάφη τους από το σημερινό Ισραήλ που ενεργεί ως κράτος εποίκων.

Τα εδάφια Ησαΐας 10:1-3 αναφωνούν: « Αλίμονο σε εκείνους που φτιάχνουν άδικους νόμους, σε εκείνους που εκδίδουν καταπιεστικά διατάγματα με σκοπό να στερήσουν τα δικαιώματά από τους φτωχούς και να ληστέψουν τον καταπιεσμένο λαό, λεηλατώντας τις χήρες και τα ορφανά. Τι θα κάνετε την ημέρα της κρίσης όταν η κακοτυχία έρχεται από μακριά; » Και στο 29:13-15: « Ο Κύριος είπε: «Αυτοί οι άνθρωποι έρχονται σε μένα με το στόμα τους και με τιμούν με τα χείλη τους, αλλά η καρδιά τους είναι μακριά από εμένα. Η λατρεία που μου αποδίδουν αποτελείται μόνο από κανόνες που διδάσκονται από άνδρες. Αλλοίμονο σε εκείνους που καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να κρύψουν τα σχέδιά τους από τον Κύριο .”

Ο επόμενος προφήτης, ο Ιερεμίας  κατηγορεί το Ισραήλ ότι εγκατέλειψε τον Κύριο και παραβίασε την διαθήκη, φέρνοντας καταστροφή μέσω της κακίας και της πλάνης » Αποκαλώντας το Ισραήλ άπιστο (3:8 και 20-21), Mέσα σε αυτό το θέατρο του παραλόγου κατά την σημερινή εποχή είδαμε μεταξύ άλλων ότι  αρκετοί Δυτικοί αμερόληπτοι αναλυτές γνωρίζουν καλύτερα τις γραφές από τον Bibi. Εάν δεν επέμβουν οι διεθνείς οργανισμοί, ο Bibi δεν θα αρκεστεί στις γενοκτονίες Παλαιστίνης και Λιβάνου θα προχωρήσει ακάθεκτος. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός έχει την πεποίθηση ότι είναι βιβλικός ηγέτης !!! 

Ο Σιωνισμός την σύγχρονη εποχή βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με την Παλαιά Διαθήκη. Αυτό είναι απολύτως λογικό  καθώς η ιδεολογία του προέρχεται από την Διονυσιακή κουλτούρα. Η ρητορική που χρησιμοποιεί ο Bibi είναι αδόκιμη με βάση την Αγία Γραφή. Η Βίβλος διδάσκει ότι ο πλούτος και η περιουσία πρέπει να διανέμονται δίκαια και να μην συγκεντρώνονται στα χέρια μιας ολιγαρχίας. Οι στίχοι 1 και 9 της Εξόδου 23 παρέχουν μια εικόνα για το πώς έπρεπε να αντιμετωπίζονται οι ξένοι της εποχής–: «Μην ακολουθείτε το πλήθος κάνοντας το κακό, αλλά καθιερώστε το νόμο της δικαιοσύνης και του ελέους: Μην καταπιέζετε τον ξένο ; Εσείς οι ίδιοι ξέρετε τι είναι να είσαι ξένος επειδή ήσασταν ξένος στην Αίγυπτο .»

Είναι δικαιοσύνη και έλεος να κόβουν το νερό, τα τρόφιμα, τα  φάρμακα και τα καύσιμα σε έναν ολόκληρο πληθυσμό ; Είναι βιβλική δικαιοσύνη όταν βομβαρδίζουν νοσοκομεία ; Καθώς δισεκατομμύρια σε όλο τον κόσμο παρακολουθούν τις σφαγές στην Γάζα-Δυτική Όχθη, αναλυτές επισημαίνουν ότι η διαμάχη Ισραήλ-Παλαιστίνης θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες. Υπενθυμίζω ότι προφήτης Μαλαχίας ομιλεί για την επιμονή του Κυρίου σχετικά με την διαθήκη του Ισραήλ ως προϋπόθεση της υποστήριξής προς το Ιουδαϊκό έθνος. «Θυμήσου τον νόμο  Μωυσή, τα διατάγματα που έδωσα στο Χωρήβ για όλο το Ισραήλ». Εάν συνεχίσουμε να μην υπακούμε ξανά σε αυτούς τους νόμους, ο Κύριος απείλησε: «Θα έρθω και θα καταραστώ την γη». Για όσους δεν γνωρίζουν οι Φοίνικες-Ιουδαίοι έχουν προκαλέσει τρομερές γενοκτονίες και στην αρχαία Ελλάδα. 

Η ΦΟΙΝΙΚΙΚΗ-ΣΗΜΙΤΙΚΗ  ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ.    

Η περίπτωση του αρχαίου Σημιτικού λαού των Φοινίκων, προκαλεί μέχρι σήμερα μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον σε παγκόσμια κλίμακα. Όπως αναφέρεται οι Φοίνικες ήταν δεινοί ναυτικοί, έμποροι-τεχνίτες, αλλά και επιτήδειοι, αναξιόπιστοι, πονηροί και άρπαγες, διακινητές προϊόντων-ανθρώπων με βασικό στόχο το κέρδος, σύμφωνα με τον Όμηρο. 

Οι αρχαίοι Έλληνες χαρακτήριζαν τους Σημίτες-Φοίνικες ως δόλιους- δολοπλόκους, άρπαγες και ψεύτες. Ο Στράβων αναφέρει την έκφραση Φοινικικό ψεύδος. Οι αρχαίοι σοφοί πρόγονοι μας, τους κατηγορούσαν-στιγμάτιζαν για βαρβαρότητα και παρά φύσιν ερωτικές πράξεις. Το Φοινικίζει σημαίνει την διά των Σοδόμων ασέλγειαν. Ο Σοδομισμός είναι από τα πρώτα πράγματα που διδάχτηκε στην αρχαία Ελλάδα από τους Φοίνικες-Ιουδαίους κατακτητές. Εκτός του σοδομισμού δίδαξαν τον στοματικό έρωτα, τα όργια, τις αιμομιξίες, την παιδεραστία και την ομοφυλοφιλία. Όλα τα προαναφερόμενα αποτελούν το βασικότερο σκέλος στην Διονυσιακή θρησκεία από τα πανάρχαια χρόνια μέχρι και σήμερα. Οι Φοίνικες-Ιουδαίοι επέβαλαν δια γενοκτονιών τον Διονυσιακό πολιτισμό σε όλες τις εκφάνσεις ζωής στην αρχαία Ελλάδα.

[5.57.1] Οἱ δὲ Γεφυραῖοι, τῶν ἦσαν οἱ φονέες οἱ Ἱππάρχου, ὡς μὲν αὐτοὶ λέγουσι, ἐγεγόνεσαν ἐξ Ἐρετρίης τὴν ἀρχήν, ὡς δὲ ἐγὼ ἀναπυνθανόμενος εὑρίσκω, ἦσαν Φοίνικες τῶν σὺν Κάδμῳ ἀπικομένων Φοινίκων ἐς γῆν τὴν νῦν Βοιωτίην καλεομένην, οἴκεον δὲ τῆς χώρης ταύτης ἀπολαχόντες τὴν Ταναγρικὴν μοῖραν. [5.57.2] ἐνθεῦτεν δέ Καδμείων πρότερον ἐξαναστάντων ὑπ᾽ Ἀργείων οἱ Γεφυραῖοι οὗτοι δεύτερα ὑπὸ Βοιωτῶν ἐξαναστάντες ἐτράποντο ἐπ᾽ Ἀβηνέων. Ἀθηναῖοι δέ σφεας ἐπὶ ῥητοῖσι ἐδέξαντο σφέων αὐτῶν εἶναι πολιήτας, ‹οὐ› πολλῶν τεων καὶ οὐκ ἀξιαπηγήτων ἐπιτάξαντες ἔργεσθαι. [5.58.1] οἱ δὲ Φοίνικες οὗτοι οἱ σὺν Κάδμῳ ἀπικόμενοι, τῶν ἦσαν οἱ Γεφυραῖοι. [5.61.2] ἐπὶ τούτου δὴ τοῦ Λαοδάμαντος τοῦ Ἐτεοκλέος μουναρχέοντος ἐξανιστέαται Καδμεῖοι ὑπ᾽ Ἀργείων καὶ τρέπονται ἐς τοὺς Ἐγχελέας, οἱ δὲ Γεφυραῖοι ὑπολειφθέντες ὕστερον ὑπὸ Βοιωτῶν ἀναχωρέουσι ἐς Ἀθήνας· καί σφι ἱρά ἐστι ἐν Ἀθήνῃσι ἱδρυμένα, τῶν οὐδὲν μέτα τοῖσι λοιποῖσι Ἀθηναίοισι, ἄλλα τε κεχωρισμένα τῶν ἄλλων ἱρῶν καὶ δὴ καὶ Ἀχαιίης Δήμητρος ἱρόν τε καὶ ὄργια.

Οι Γεφυραίοι στους οποίους ανήκαν οι φονιάδες του Ιππάρχου, κατάγονταν κατά τα λεγόμενά τους, από την Ερέτρια, όμως, όπως εγώ εξακρίβωσα ύστερ᾽ από έρευνα, ήταν Φοίνικες, από εκείνους που έφτασαν μαζί με τον Κάδμο στην χώρα που σήμερα λέγεται Βοιωτία, και εγκαταστάθηκαν σε αυτήν παίρνοντας με κλήρο την περιοχή της Τανάγρας. [5.57.2] Και αποκεί, αφού προηγουμένως οι Καδμείοι εκπατρίστηκαν από τους Αργείους, με την σειρά τους οι Γεφυραίοι εκπατρίστηκαν από τους Βοιωτούς και στράφηκαν προς την Αθήνα. Οι Αθηναίοι δέχτηκαν να τους κάνουν πολίτες με ρητούς όρους.

[5.61.2] Λοιπόν τον καιρό που βασίλευε ετούτος ο Λαοδάμας, ο γιος του Ετεοκλή, οι Καδμείοι εκπατρίστηκαν από τους Αργείους και τράβηξαν προς τους Εγχελείς, και οι Γεφυραίοι, που έμειναν πίσω, αργότερα πιεσμένοι από τους Βοιωτούς, πήραν το δρόμο για την Αθήνα, και έχουν ιδρύσει στην Αθήνα ναούς, στους οποίους ποτέ δεν μπαίνουν οι υπόλοιποι Αθηναίοι, δηλαδή ναούς ξεχωριστούς, προπάντων ένα, το ναό της Δήμητρας Αχαίας με τις μυστηριακές τελετές της. Είναι προφανές με βάση τα αδιάσειστα ιστορικά στοιχεία του Πατέρα της Ελληνικής και της Παγκόσμιας ιστορίας, του Μέγα Ηρόδοτου ότι η Φοινικική-Διονυσιακή θρησκεία ήταν ξένη πορος τους αρχαίους Έλληνες και επιβλήθηκε δια της βίας από τους Φοίνικες-Ιουδαίους κατακτητές.   

Επίσης ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ο Λάκων από την Θήρα καταγόταν απευθείας από τον Φοίνικα Κάδμο, για αυτό και οι πρώτοι Φοίνικες κάτοικοι του νησιού δέχτηκαν τον Θήρα αμένως και τον λάτρεψαν ως ήρωα οικιστή !!! Στην Παλαιά Διαθήκη ο Κεδμά σύμφωνα με αρκετούς καθηγητές-ερευνητές ενδεχομένως να ταυτίζεται με τον Κάδμο, είναι ένας από τους δώδεκα γιους του Ισμαήλ, γιου του Αβραάμ από την Αιγύπτια παιδίσκη Αγάρ (Γένεσις, κεφ. 16 21, 15). Η ιστορία αναφέρει τον Κάδμο ως Φοίνικα. Αυτή είναι μια  ιστορική παράδοση που για τους αρχαίους Έλληνες-Σοφούς, έως και την ύστερη αρχαιότητα, δεν ήταν μυθολογία αλλά μία ιστορική πραγματικότητα. Στα αρχαϊκά χρόνια παρατηρείται μια τακτική ανάμεσα στους ισχυρούς βασιλικούς οίκους καθώς οι γενάρχες των βασιλικών οικογενειών κατάγονται ή προέρχονται από την Ανατολή. 

Όπως η οικογένεια των Περσειδών με γενάρχη της τον Δαναό, που ήλθε από την Ανατολή, το ίδιο και οἱ Θηβαίοι τιμούσαν ως γενάρχη τους τον Κάδμο γιο του βασιλιά της Φοινίκης Αγήνορα, που ήλθε στην Ελλάδα από την Παλαιστίνη, εγκαταστάθηκε στην Θήβα και συνέβαλε στην γένεση των λεγόμενων Σπαρτών από τα δόντια του δράκοντα. Κατά τον Ευριπίδη (Φοίνισσες 247), «κοινόν αίμα» ένωνε τους Θηβαίους με τους Φοίνικες. Οι Φοίνικες ήταν Ιουδαίοι. Στην Βίβλο, οι άνθρωποι που κατοικούσαν στη στενή λωρίδα γης, την Παλαιστίνη καθώς και στην ενδοχώρα της κατά την εποχή του Χαλκού, ονομάζονταν Χαναναίοι. Ήταν Σημίτες όπως και οι Ιουδαίοι και μιλούσαν την ίδια σημιτική γλώσσα, έστω και αν στην Γένεση (κεφ. Θ, 18), ο Χαναάν, από τον οποίο υποτίθεται ότι πήραν το όνομά τους οι Χαναναίοι, φέρεται ως γιος του Χαμ και όχι του Σημ, από τον οποίο καταγόταν ο Αβραάμ. 

Ο Αβραάμ με την γυναίκα του Σάρα κατοίκησαν άλλωστε «εις γην Χαναάν». Χαναάν σημαίνει η χώρα της πορφύρας, το όνομα προέρχεται από το ερυθρό χρώμα που εξάγεται από την επεξεργασία της πορφύρας. Στις επιστολές της Αμάρνα του 14ου αιώνα π. Χ. οι κάτοικοι της Χαναάν αποκαλούνται «Kinanuh» η «kinahhu», που σημαίνει Χαναναίοι, Πορφυροί»  Το όνομα Φοίνικες (πορφυροί) δόθηκε στους Χαναναίους από τους Μυκηναίους, οι οποίοι είχαν συνάψει εμπορικές σχέσεις με τους λαούς της παράκτιας ζώνης της Παλαιστίνης και είχαν μόνιμα εγκατασταθεί εκεί. Για παράδειγμα αναφέρω τον γίγαντα Γολιάθ που ήταν Φιλισταίος κάτοικος της Παλαιστίνης. Οι Φιλισταίοι μεταφράζοντας στην δική τους γλώσσα την Σημιτική λέξη Kinanuh (Χαναάν), ονόμασαν τους Σημίτες συγκατοίκους τους στην Παλαιστίνης Φοίνικες. Η Φοινίκη ονομαζόταν και Χαναάν, σύμφωνα με τον Στέφανο Βυζάντιο. Κατά την περίοδο των μαζικών μετακινήσεων και εισβολών οι Χαναναίοι έχασαν το μεγαλύτερο μέρος της γης τους και αναγκάστηκαν να μετακινηθούν προς τα ορεινά ενδότερα της Παλαιστίνης για να χρησιμοποιήσουν την ξυλεία του Λιβάνου, που αποτελούσε και κύρια πηγή της ναυτικής οἰκονομίας τους. 

Η μεγάλη ακμή τους τοποθετείται στα γεωμετρικὰ και τα αρχαϊκὰ χρόνια. Στην Βίβλο ονομάζονται συχνά και Σιδώνιοι. Οι Ιουδαίοι εισέβαλαν σταδιακά στην Παλαιστίνη και δεν την κατέκτησαν ολόκληρη παρά μόνο αργότερα, στα χρόνια του βασιλιά Σολομόντα. Πόλεις όπως η Χαζόρ για παράδειγμα, παρέμειναν στα χέρια των Χαναναίων για πολλούς αιώνες. Παρατηρούνται ωστόσο κοινά πολιτιστικά στοιχεία μεταξύ των δύο λαών. Χαναναίων και Ἰουδαίων οι οποίοι ανήκαν στην ίδια φυλετική οικογένεια. Και το εβραϊκό αλφάβητο όπως το ελληνικό κατάγεται από το φοινικικό όπως πιστεύουν καθηγητές και ερευνητές. Ενδιαφέρον για την στενή σχέση των Ιουδαίων και των Φοινίκων του Κάδμου, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στην Θήβα την ύστερη εποχή του χαλκού, είναι και οι αναφορές του Στέφανου Βυζάντιου στην λέξη Ιουδαία: «ως δε Κλαύδιος Ιούλιος, από Ουδαίου Σπαρτών, ενός εκ Θήβης μετά Διονύσου εστρατευκότος, το εθνικόν Ιουδαίους, τινές δεΙδουμαίους φασίν». 

Ο ίδιος λεξικογράφος για τους Ιδουμαίους (Ιουδαίους) σημειώνει τα εξῆς: «Ιδουμαίοι, έθνος Εβραίων, απὸ αδώμου (άδωμα γαρ οι Εβραίοι το ερυθρό καλούσι) ότι ξανθόν βρώμα δους αυτώ ο αδελφός τα πρωτεία ειλήφει». Το ερυθρό χρώμα της πορφύρας είναι αυτό που χάρισε το όνομα στους κατοίκους της γης αυτής, όχι μόνο στους Χαναναίους-Φοίνικες, αλλά και στους Ιουδαίους.  Για το όνομα Εβραίοι ο Στέφανος Βυζάντιος σημειώνει ότι ονομάζονται λόγω του «από Αβράμωνος, ως φησί Χάραξ». Ο Αβράμων του Στέφανου Βυζάντιου και ο Άβραμος του ιστορικού Ιώσηπου ταυτίζονται βεβαίως με τον Αβραάμ της Παλαιάς Διαθήκης, όπως αποδίδεται το όνομά του στην ελληνική μετάφραση των εβδομήκοντα.  

Ο Κάδμος με τους Φοίνικες έφτασε στη Θήβα το 1519 π.Χ. κατά την πρώιμη Μυκηναϊκή περίοδο. Στην πορεία του από την Φοινίκη την Θήβα με πλοία πέρασε από το νησί Καλλίστη, που αργότερα ονομάστηκε Θήρα, και την εποίκησε με Φοίνικες, αφήνοντας επικεφαλής τον Φοίνικα ακόλουθό του Μεμβλίαρον (Ηρόδοτος 4. 147 – 149)13.  Οι Φοίνικες μεταξὺ άλλων μετέφεραν και την Συριακής προέλευσης λατρεία της Αφροδίτης Αστάρτης στην Κύπρο και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, όπως την Αθήνα, τα Κύθηρα και πιθανώς την Κόρινθο και τη Θήβα (Ηρόδοτος (Ι. 105). Παυσανίας (1. 14. 7, 2. 5. 1 και 9. 16. 3). 

Διαβάζοντας τους αρχαίους συγγραφείς Εκαταίο Μιλήσιο (Στράβων 7, 321), Θουκυδίδη (Α, 3 – 9), Ηρόδοτο (Ιστορία Α 54 - 58), Ισοκράτη (Παναθηναϊκός, Ελένης εγκώμιον 68 – 69, Πανηγυρικός κ.α.), Διόδωρο (1, 23-24 και 28-29,  Μ, Απόσπασμα 3),και τον Μέγα Αριστοκλή, τον Ύπατο των φιλοσόφων (Μενέξενος 245c-d), διαπιστώνουμε ότι πριν από τους Τρωικούς πολέμους και συγκεκριμένα το 1500 π.Χ. ξεσπούν στην Αίγυπτο λοιμώδης ασθένειες (οι 7 πληγές, σύμφωνα με την Αγία Γραφή) και οι ντόπιοι τις αποδίδουν στους ασεβείς αλλόφυλους. 

Για να αποφύγουν την οργή των ντόπιων οι μετανάστες που ζούσαν στην Αίγυπτο συσπειρώνονται και φεύγουν σε άλλα μέρη. Ένα μέρος των Ισραηλιτών με αρχηγό τον Μωυσή κατευθύνονται δια ξηράς στην Ιουδαία. Με αρχηγό τον Κάδμο οι Φοίνικες πέρασαν σε πολλά Ελληνικά νησιά στο Αιγαίο, καθώς και στην Βοιωτία όπου έκτισαν την Καδμεία ή Θήβα της Ελλάδας. Η πόλη αυτή ονομάστηκε Καδμεία από το όνομα του Κάδμου και Θήβα λόγω της πατρίδας του Κάδμου, τις Θήβες της Αιγύπτου. 

Σύμφωνα με το Πάριο χρονικό κάτι που διαβεβαιώνουν οι μεγάλοι σοφοί Αριστοκλής-Πλάτωνας, Ηρόδοτος, Ισοκράτης, Θουκυδίδης και άλλοι, οι Δαναοί έφτασαν στην Πελοπόννησο το έτος 1511 π.Χ. και ο Κάδμος στην Βοιωτία το έτος 1519 π.Χ. Οι Δαναοί έλαβαν μέρος στον Τρωικό πόλεμο (έγινε το έτος 1218 - 1209 π.Χ). Αντίθετα οι Καδμείοι ή Θηβαίοι δεν έλαβαν μέρος στον Τρωικό πόλεμο και κατά τα Περσικά μήδισαν, επειδή ήσαν Φοινικικής-βαρβαρικής καταγωγής  (Ηρόδοτος). Σύμφωνα και με τον Ευριπίδη (Φοίνισσες 247), «κοινόν αίμα» ενώνει τους Θηβαίους με τους Φοίνικες.

Ο Εκαταίος-Μιλήσιος αναφέρει ότι η Πελοπόννησος πριν από τους Έλληνες την κατοίκησαν βάρβαροι. Εξάλλου ολόκληρη σχεδόν η Ελλάδα κατοικία βαρβάρων υπήρξε, στους παλιούς καιρούς, αυτά αναφέρουν όσοι μνημονεύουν αυτά τα πράγματα, γιατί ο Πέλοπας έφερε ένα λαό από τη Φρυγία στη χώρα που απο αυτόν ονομάστηκε Πελοπόννησος και ο Δαναός από την Αίγυπτο, και οι Δρύοπες, οι Καύκωνες κι οι Πελασγοί κι οι Λέλεγες και άλλοι τέτοιοι λαοί μοίρασαν τους τόπους πάνω και κάτω από τον ισθμό. Γιατί την Αττική κατέλαβαν Θράκες προκαλώντας φοβερή γενοκτονία με τον θεουργό Εύμολπο, την Δαυλίδα της Φωκίδας ο Τηρεύς, την Καδμεία οι Φοίνικες που ήρθαν με τον Κάδμο. 

Ην ότε υας Βοιωτιον ένεπον.  Και από των ονομάτων δε ενίων το βάρβαρον εμφαίνεται, Κέκροψ, και Κόδρος, και Αίκλος, και Κόθος, και Δρύμας, και Κρίνακος.  Ο Ηρόδοτος αναφέρει και τον επιβεβαιώνει ο Μέγας Αριστοκλής ότι οι Φοίνικες ήρθαν από την Αίγυπτο, από το 1519 π.Χ. και μετά. Εκείνοι κατέκτησαν δια της βίας Στερεά Ελλάδα-Πελοπόννησο, νησιά του  Αιγαίου και επέβαλαν το δωδεκάθεο. Οι Δαναοί με πλοία και με αρχηγό το Δαναό μέσω Ρόδου πάνε στο Άργος της Πελοποννήσου. Όταν έφτασαν εκεί ήρθαν σε σύγκρουση με τους κατοίκους του Άργους, που ήσαν Αχαιοί στην γενιά. Ωστόσο επειδή ο βασιλιάς των Αργείων που ονομάζονταν Γελάνωρ δεν είχε γιο για διάδοχο και από την άλλη δεν είχε στρατιωτικές ικανότητες για να νικήσει , οι Αργείοι κάλεσαν τον Δαναό για συνθηκολόγηση και αφετέρου να γίνει κοινός βασιλιάς. 

Αυτός είναι και ο λόγος που μετά τα Τρωικά οι Αργείοι ονομάζονταν και Αχαιοί-Δαναοί και Αργείοι και από αυτούς κατ’ επέκτασιν και όλοι οι Έλληνες. Με αρχηγό τον Κάδμο οι Φοίνικες πέρασαν σε πολλά Ελληνικά νησιά στο Αιγαίο, καθώς και στην Βοιωτία της Ελλάδας όπου έκτισαν την Καδμεία ή Θήβα της Ελλάδας. 

Η πόλη αυτή ονομάστηκε Καδμεία από το όνομα του Κάδμου και Θήβα λόγω της πατρίδας του Κάδμου, τις Θήβες της Αιγύπτου. Σύμφωνα με το Πάριο χρονικό κάτι που διαβεβαιώνουν οι μεγάλοι σοφοί Αριστοκλής-Πλάτωνας, Ηρόδοτος, Ισοκράτης, Θουκυδίδης και άλλοι, οι Δαναοί έφτασαν στην Πελοπόννησο το έτος 1511 π.Χ. και ο Κάδμος στην Βοιωτία το έτος 1519 π.Χ. (1) Η οικογένεια των Περσειδών από το Άργος θεωρούσε γενάρχη της τον Δαναό, που ήλθε από την Ανατολή, και οἱ Θηβαίοι τιμούσαν ως γενάρχη τους τον Κάδμο γιο του βασιλιά της Φοινίκης Αγήνορα, που ήλθε στην Ελλάδα από την Παλαιστίνη, εγκαταστάθηκε στην Θήβα και συνέβαλε στη γένεση των λεγόμενων Σπαρτών από τα δόντια του δράκοντα. Σύμφωνα και με τον Ευριπίδη (Φοίνισσες 247), «κοινόν αίμα» ενώνει τους Θηβαίους με τους Φοίνικες. 

Tην Αττική κατέλαβαν Θράκες προκαλώντας φοβερή γενοκτονία με τον θεουργό Εύμολπο, την Δαυλίδα της Φωκίδας ο Τηρεύς, την Καδμεία-Θήβα οι Φοίνικες που ήρθαν με τον Κάδμο,και την ίδια τη Βοιωτία κατέκτησαν οι Aονες, οι Τέμμικες και οι Ύαντες, ως και Πίνδαρος φησίν. Ην ότε υας Βοιωτιον ένεπον.  Και από των ονομάτων δε ενίων το βάρβαρον εμφαίνεται, Κέκροψ, και Κόδρος, και Αίκλος, και Κόθος, και Δρύμας, και Κρίνακος.  Οι δε Θράκες, και Ιλλυριοί, και Ηπειρώται, και μέχρι νυν εν πλευραίς εισίν.΄Τοισι μέντοι μάλλον πρότερον, ή νυν, όπου γε και της εν τω παρόντι Ελλάδος αναντιλέκτως ούσης..» (Στράβων 7, 321). Οι Φοίνικες σύμφωνα με τον Ηρόδοτο (Α -2)  κατάγονταν από την Ερυθρά θάλασσα, πήγαν με αρχηγό τον Αγήνορα στην Φοινίκη της Ασίας, την χώρα απέναντι από την Κύπρο και όπου οι πόλεις Τύρος, Σιδών, εξ ου και η ονομασία Φοίνικες. Χαναάν σημαίνει «χώρα της πορφύρας, το όνομα δηλαδή προέρχεται από το ερυθρό χρώμα που εξάγεται από την επεξεργασία της πορφύρας. 

Οι Φοίνικες σύμφωνα με τον Ηρόδοτο (Α -2)  κατάγονταν από την Ερυθρά θάλασσα, πήγαν με αρχηγό τον Αγήνορα στην Φοινίκη της Ασίας, την χώρα απέναντι από την Κύπρο και όπου οι πόλεις Τύρος, Σιδών, εξ ου και η ονομασία Φοίνικες. Χαναάν σημαίνει «χώρα της πορφύρας, το όνομα δηλαδή προέρχεται από το ερυθρό χρώμα που εξάγεται από την επεξεργασία της πορφύρας. Στις επιστολές της Αμάρνα του 14ου αιώνα π. Χ. οι κάτοικοι της Χαναάν αποκαλούνται «Kinanuh» ή «kinahhu», δηλαδή Χαναναίοι, «Πορφυροί». Το όνομα Φοίνικες-πορφυροί δόθηκε στους Χαναναίους από τους Μυκηναίους (Φιλισταίους), οι οποίοι είχαν συνάψει εμπορικές σχέσεις με τους λαούς της παράκτιας ζώνης της Παλαιστίνης και είχαν μόνιμα εγκατασταθεί εκεί. Επίσης ο μεγάλος ιστορικός αναφέρει ότι οι Φοίνικες είχαν αφετηρία την Ερυθρά θάλασσα : «Οι λόγιοι των Περσών βρίσκουν του Φοίνικες αίτιους της έχθρας μεταξύ Ελλήνων και βαρβάρων. Λένε πως αυτοί, φτασμένοι από την θάλασσα που ονομάζεται Ερυθρά σε τούτη εδώ τη θάλασσα, αφού κατοίκησαν το χώρο που και τώρα κατοικούν, άρχισαν αμέσως μακρινά ταξίδια, μεταφέροντας εμπορεύματα αιγυπτιακά και ασσυριακά, να πιάνουν και σε άλλα λιμάνια και προπαντός στο Άργος…» (Ηρόδοτος Α, 2). 

O πατέρας της Ελληνικής και της παγκόσμιας ιστορίας (Β, 49-50 και Β, 91) αναφέρει ότι οι Χεμμίτες (οι  κάτοικοι της μεγαλούπολης Χεμμις που βρισκόταν στο Θηβαϊκό νομό της Αιγύπτου) είχαν πει ότι ο γιος της Δανάης Περσέας είχε επισκεφτεί τηv χώρα τους, γιατί ο Δαναός και ο Λυγκέας που πήγαν στην Ελλάδα ήταν από τη πόλη τους, καθώς και ότι είδε να οργανώνουν γυμνικούς αγώνες και να έχουν μόνο μια γυναίκα όπως και οι Έλληνες. Αναφέρει επίσης ότι ο Κάδμος ο Τύριος με τους συντρόφους του ήρθε από την Φοινίκη στη περιοχή που τώρα ονομάζεται Βοιωτία. 

Ο Ηρόδοτος αναφέρει και τον επιβεβαιώνει ο Μέγας Αριστοκλής ότι οι Φοίνικες ήρθαν από την Αίγυπτο, από το 1519 π.Χ. και μετά. Εκείνοι κατέκτησαν δια της βίας Στερεά Ελλάδα, και Πελοπόννησο και επέβαλαν το δωδεκάθεο. Η βίαιη επιβολή του Φοινικικού δωδεκαθέου άγγιξε τα όρια γενοκτονίας στην Ελληνική επικράτεια. Ενδεικτικά είναι τα αποσπάσματα τα οποία έχω επιλέξει σχετικά με τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις του Ηρόδοτου, για τους Φοίνικες-Σημίτες εισβολείς στην αρχαία Ελλάδα. Στο σημείο αυτό επιθυμώ να σας ενημερώσω ότι μετά από 19 χρόνια και 10 μήνες στα ΜΜΕ, με περισσότερες από 5800 πρότυπες-καινοτόμες επιστημονικές εργασίες-άρθρα και ως δημιουργός σε παγκόσμιο επίπεδο των δύο νέων επιστημονικών κλάδων Γεωπολιτικής Θεολογίας-Γεωπολιτικού Εθνικισμού, εξαιτίας των φοβερών συνθηκών των οποίων βρίσκομαι, υγείας και διαβιώσεως εξαιτίας των επιστημονικών μου εργασιών, σε αντίθεση με τα προηγούμενα έτη, θα κάνω μια μικρή ελεύθερη μετάφραση των αποσπασμάτων που έχω επιλέξει. Ηttps://mytilenepress.blogspot.com/2026/01/mytilenepress_1.html

ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΕΙΣΒΟΛΕΩΝ. Στο απόσπασμα αυτό αναφέρει ο Μέγας Ηρόδοτος ποια ήταν η καταγωγή που είχαν οι αρχηγοί των εισβολέων στην αρχαία Ελλάδα (Λυγκέας και Δαναός). Επίσης θα διαβάσετε σχετικά με την καταγωγή του Περσέα. Όπως έχω αναφέρει σε επιστημονική μου εργασία από το έτος 2008, ο Μέγας Ηρόδοτος αναφέρει τους Φοίνικες εισβολείς και ως Χεμμίτας !!!  "ὃς δ᾽ ἂν ἢ αὐτῶν Αἰγυπτίων ἢ ξείνων ὁμοίως ὑπὸ κροκοδείλου ἁρπασθεὶς ἢ ὑπ᾽ αὐτοῦ τοῦ ποταμοῦ φαίνηται τεθνεώς, κατ᾽ ἣν ἂν πόλιν ἐξενειχθῇ, τούτους πᾶσα ἀνάγκη ἐστὶ ταριχεύσαντας αὐτὸν καὶ περιστείλαντας ὡς κάλλιστα θάψαι ἐν ἱρῇσι θήκῃσι· [90.2] οὐδὲ ψαῦσαι ἔξεστι αὐτοῦ ἄλλον οὐδένα οὔτε τῶν προσηκόντων οὔτε τῶν φίλων, ἀλλά μιν αἱ ἱρέες αὐτοὶ τοῦ Νείλου ἅτε πλέον τι ἢ ἀνθρώπου νεκρὸν χειραπτάζοντες θάπτουσι.

91 [91.1] ἑλληνικοῖσι δὲ νομαίοισι φεύγουσι χρᾶσθαι, τὸ δὲ σύμπαν εἰπεῖν, μηδ᾽ ἄλλων μηδαμὰ μηδαμῶν ἀνθρώπων νομαίοισι. οἱ μέν νυν ἄλλοι Αἰγύπτιοι οὕτω τοῦτο φυλάσσουσι, ἔστι δὲ Χέμμις πόλις μεγάλη νομοῦ τοῦ Θηβαϊκοῦ ἐγγὺς Νέης πόλιος· [91.2] ἐν ταύτῃ τῇ πόλι ἐστὶ Περσέος τοῦ Δανάης ἱρὸν τετράγωνον, πέριξ δὲ αὐτοῦ φοίνικες πεφύκασι. τὰ δὲ πρόπυλα τοῦ ἱροῦ λίθινα ἐστὶ κάρτα μεγάλα· ἐπὶ δὲ αὐτοῖσι ἀνδριάντες δύο ἑστᾶσι λίθινοι μεγάλοι. ἐν δὲ τῷ περιβεβλημένῳ τούτῳ νηός τε ἔνι καὶ ἄγαλμα ἐν αὐτῷ ἐνέστηκε τοῦ Περσέος. [91.3] οὗτοι οἱ Χεμμῖται λέγουσι τὸν Περσέα πολλάκις μὲν ἀνὰ τὴν γῆν φαίνεσθαί σφι πολλάκις δὲ ἔσω τοῦ ἱροῦ, σανδάλιόν τε αὐτοῦ πεφορημένον εὑρίσκεσθαι ἐὸν τὸ μέγαθος δίπηχυ, τὸ ἐπεὰν φανῇ, εὐθηνέειν ἅπασαν Αἴγυπτον. [91.4] ταῦτα μὲν λέγουσι, ποιεῦσι δὲ τάδε Ἑλληνικὰ τῷ Περσέι· ἀγῶνα γυμνικὸν τιθεῖσι διὰ πάσης ἀγωνίης ἔχοντα, παρέχοντες ἄεθλα κτήνεα καὶ χλαίνας καὶ δέρματα. [91.5] εἰρομένου δέ μευ ὅ τι σφι μούνοισι ἔωθε ὁ Περσεὺς ἐπιφαίνεσθαι καὶ ὅ τι κεχωρίδαται Αἰγυπτίων τῶν ἄλλων ἀγῶνα γυμνικὸν τιθέντες, ἔφασαν τὸν Περσέα ἐκ τῆς ἑωυτῶν πόλιος γεγονέναι· τὸν γὰρ Δαναὸν καὶ τὸν Λυγκέα ἐόντας Χεμμίτας ἐκπλῶσαι ἐς τὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ δὲ τούτων γενεηλογέοντες κατέβαινον ἐς τὸν Περσέα. [91.6] ἀπικόμενον δὲ αὐτὸν ἐς Αἴγυπτον κατ᾽ αἰτίην τὴν καὶ Ἕλληνες λέγουσι, οἴσοντα ἐκ Λιβύης τὴν Γοργοῦς κεφαλήν, ἔφασαν ἐλθεῖν καὶ παρὰ σφέας καὶ ἀναγνῶναι τοὺς συγγενέας πάντας· ἐκμεμαθηκότα δέ μιν ἀπικέσθαι ἐς Αἴγυπτον τὸ τῆς Χέμμιος οὔνομα, πεπυσμένον παρὰ τῆς μητρός. ἀγῶνα δέ οἱ γυμνικὸν αὐτοῦ κελεύσαντος ἐπιτελέειν." 

Στο επόμενο απόσπασμα θα διαβάσετε ότι οι αλλοδαπές ιέρειες του Διονυσιακού πολιτισμού, όταν πρωτοήρθαν στην αρχαία Ελλάδα, μιλούσαν μια ακατανόητη βαρβαρική διάλεκτο καθώς δεν ήταν Ελληνίδες.   

ΜΕΓΑΣ ΗΡΟΔΟΤΟΣ ΓΙΑ ΑΛΛΟΔΑΠΕΣ ΙΕΡΕΙΕΣ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ-ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ : "ἐγὼ δ᾽ ἔχω περὶ αὐτῶν γνώμην τήνδε· εἰ ἀληθέως οἱ Φοίνικες ἐξήγαγον τὰς ἱρὰς γυναῖκας καὶ τὴν μὲν αὐτέων ἐς Λιβύην τὴν δὲ ἐς τὴν Ἐλλάδα ἀπέδοντο, δοκέει ἐμοί ἡ γυνὴ αὕτη τῆς νῦν Ἑλλάδος, πρότερον δὲ Πελασγίης καλευμένης τῆς αὐτῆς ταύτης, πρηθῆναι ἐς Θεσπρωτούς, [56.2] ἔπειτα δουλεύουσα αὐτόθι ἱδρύσασθαι ὑπὸ φηγῷ πεφυκυίῃ ἱρὸν Διός, ὥσπερ ἦν οἰκὸς ἀμφιπολεύουσαν ἐν Θήβῃσι ἱρὸν Διός, ἔνθα ἀπίκετο, ἐνθαῦτα μνήμην αὐτοῦ ἔχειν· [56.3] ἐκ δὲ τούτου χρηστήριον κατηγήσατο, ἐπείτε συνέλαβε τὴν Ἑλλάδα γλῶσσαν· φάναι δέ οἱ ἀδελφεὴν ἐν Λιβύῃ πεπρῆσθαι ὑπὸ τῶν αὐτῶν Φοινίκων ὑπ᾽ ὧν καὶ αὐτὴ ἐπρήθη. [57.1] πελειάδες δέ μοι δοκέουσι κληθῆναι πρὸς Δωδωναίων ἐπὶ τοῦδε αἱ γυναῖκες, διότι βάρβαροι ἦσαν, ἐδόκεον δέ σφι ὁμοίως ὄρνισι φθέγγεσθαι· [57.2] μετὰ δὲ χρόνον τὴν πελειάδα ἀνθρωπηίῃ φωνῇ αὐδάξασθαι λέγουσι, ἐπείτε συνετά σφι ηὔδα ἡ γυνή· ἕως δὲ ἐβαρβάριζε, ὄρνιθος τρόπον ἐδόκεέ σφι φθέγγεσθαι, ἐπεὶ τέῳ ἂν τρόπῳ πελειάς γε ἀνθρωπηίῃ φωνῇ φθέγξαιτο; μέλαιναν δὲ λέγοντες εἶναι τὴν πελειάδα σημαίνουσι ὅτι Αἰγυπτίη ἡ γυνὴ ἦν. [57.3] ἡ δὲ μαντηίη ἥ τε ἐν Θήβῃσι τῇσι Αἰγυπτίῃσι καὶ ἐν Δωδώνῃ παραπλήσιαι ἀλλήλῃσι τυγχάνουσι ἐοῦσαι. ἔστι δὲ καὶ τῶν ἱρῶν ἡ μαντικὴ ἀπ᾽ Αἰγύπτου ἀπιγμένη." 

Στο απόσπασμα που ακολουθεί θα διαπιστώσετε το απόγειον του ανθελληνισμού και της φαιδρότητας των μετόχων του Διονυσιακού πολιτισμού, καθώς θυσίαζαν βόδια με ειδικές Διονυσιακές τελετές και αν δεν έβρισκαν Έλληνες στις αγορές τις Αιγύπτου να τα δώσουν, τα πετούσαν και έφευγαν εκστομίζοντας Διονυσιακές κατάρες !!! Επιπροσθέτως απαγόρευαν να φιλάνε Ελληνίδες στο στόμα και να τρώνε φαγητό από σκεύη, πιρούνια και κουτάλια Ελλήνων !!!  Τόσο μεγάλο μίσος και παράνοια έχουν οι παράγοντες και οι πιστοί του Διονυσιακού πολιτισμού από τα πανάρχαια χρόνια για τον Ελληνισμό. 

Ο ΜΕΓΑΣ ΗΡΟΔΟΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΙΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. 

40 [40.1] ἡ δὲ δὴ ἐξαίρεσις τῶν ἱρῶν καὶ ἡ καῦσις ἄλλη περὶ ἄλλο ἱρόν σφι κατέστηκε· τὴν δ᾽ ὦν μεγίστην τε δαίμονα ἥγηνται εἶναι καὶ μεγίστην οἱ ὁρτὴν ἀνάγουσι, ταύτην ἔρχομαι ἐρέων... [40.2] ἐπεὰν ἀποδείρωσι τὸν βοῦν, κατευξάμενοι κοιλίην μὲν κείνην πᾶσαν ἐξ ὦν εἷλον, σπλάγχνά δὲ αὐτοῦ λείπουσι ἐν τῷ σώματι καὶ τὴν πιμελήν, σκέλεα δὲ ἀποτάμνουσι καὶ τὴν ὀσφὺν ἄκρην καὶ τοὺς ὤμους τε καὶ τὸν τράχηλον. [40.3] ταῦτα δὲ ποιήσαντες τὸ ἄλλο σῶμα τοῦ βοὸς πιμπλᾶσι ἄρτων καθαρῶν καὶ μέλιτος καὶ ἀσταφίδος καὶ σύκων καὶ λιβανωτοῦ καὶ σμύρνης καὶ τῶν ἄλλων θυωμάτων, πλήσαντες δὲ τούτων καταγίζουσι, ἔλαιον ἄφθονον καταχέοντες· [40.4] προνηστεύσαντες δὲ θύουσι, καιομένων δὲ τῶν ἱρῶν τύπτονται πάντες, ἐπεὰν δὲ ἀποτύψωνται, δαῖτα προτίθενται τὰ ἐλίποντο τῶν ἱρῶν.

41 [41.1] τοὺς μέν νυν καθαροὺς βοῦς τοὺς ἔρσενας καὶ τοὺς μόσχους οἱ πάντες Αἰγύπτιοι θύουσι, τὰς δὲ θηλέας οὔ σφι ἔξεστι θύειν, ἀλλὰ ἱραί εἰσι τῆς Ἴσιος· [41.2] τὸ γὰρ τῆς Ἴσιος ἄγαλμα ἐὸν γυναικήιον βούκερων ἐστὶ κατά περ Ἕλληνες τὴν Ἰοῦν γράφουσι, καὶ τὰς βοῦς τὰς θηλέας Αἰγύπτιοι πάντες ὁμοίως σέβονται προβάτων πάντων μάλιστα μακρῷ. [41.3] τῶν εἵνεκα οὔτε ἀνὴρ Αἰγύπτιος οὔτε γυνὴ ἄνδρα Ἕλληνα φιλήσειε ἂν τῷ στόματι, οὐδὲ μαχαίρῃ ἀνδρὸς Ἕλληνος χρήσεται οὐδὲ ὀβελοῖσι οὐδὲ λέβητι, οὐδὲ κρέως καθαροῦ βοὸς διατετμημένου Ἑλληνικῇ μαχαίρῃ γεύσεται. [41.4] θάπτουσι δὲ τοὺς ἀποθνήσκοντας βοῦς τρόπον τόνδε· τὰς μὲν θηλέας ἐς τὸν ποταμὸν ἀπιεῖσι, τοὺς δὲ ἔρσενας κατορύσσουσι ἕκαστοι ἐν τοῖσι προαστείοισι, τὸ κέρας τὸ ἕτερον ἢ καὶ ἀμφότερα ὑπερέχοντα σημηίου εἵνεκεν· ἐπεὰν δὲ σαπῇ καὶ προσίῃ ὁ τεταγμένος χρόνος, ἀπικνέεται ἐς ἑκάστην πόλιν βᾶρις ἐκ τῆς Προσωπίτιδος καλευμένης νήσου. [41.5] ἣ δ᾽ ἔστι μὲν ἐν τῷ Δέλτα, περίμετρον δὲ αὐτῆς εἰσὶ σχοῖνοι ἐννέα. ἐν ταύτῃ ὦ τῇ Προσωπίτιδι νήσῳ ἔνεισι μὲν καὶ ἄλλαι πόλιες συχναί, ἐκ τῆς δὲ αἱ βάριες παραγίνονται ἀναιρησόμεναι τὰ ὀστέα τῶν βοῶν, οὔνομα τῇ πόλι Ἀτάρβηχις, ἐν δ᾽ αὐτῇ Ἀφροδίτης ἱρὸν ἅγιον ἵδρυται. [41.6] ἐκ ταύτης τῆς πόλιος πλανῶνται πολλοὶ ἄλλοι ἐς ἄλλας πόλις, ἀνορύξαντες δὲ τὰ ὀστέα ἀπάγουσι καὶ θάπτουσι ἐς ἕνα χῶρον πάντες. κατὰ ταὐτὰ δὲ τοῖσι βουσὶ καὶ τἆλλα κτήνεα θάπτουσι ἀποθνήσκοντα· καὶ γὰρ περὶ ταῦτα οὕτω σφι νενομοθέτηται· κτείνουσι γὰρ δὴ οὐδὲ ταῦτα.

ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ ΤΩΝ ΦΟΙΝΙΚΩΝ ΣΗΜΙΤΩΝ.

Οι πόλεμοι είναι ζήτημα γεωπολιτικών και στρατηγικών συμφερόντων. Ήταν στον πυρήνα τους μια πρωτόγονη επιθυμία για κυριαρχία και ένας ηγεμονικός ανταγωνισμός στον οποίο μια δημοκρατία αντιμετώπιζε μια ολιγαρχία. Παράλληλα αντιμάχονται οι δύο παγκόσμιοι πολιτισμοί. Σε αυτή την αντιπαράθεση το χάσμα μεταξύ των συλλογικών συναισθημάτων, των προσχημάτων που επικαλέστηκαν και των άμεσων κινήτρων για εχθροπραξίες ή μεταξύ των αρχικών δικαιολογιών και των καταστροφών και των καταστροφών των μαχών ήταν τέτοιο που η συνέχιση του πολέμου αποδόθηκε στην φύση των καθεστώτων και προσωπικές ευθύνες των πολέμαρχων. 

Μέσα από τις πολεμικές, γεωπολιτικές δραστηριότητες τους τα έθνη-κράτη καθορίζουν τον μέλλον της ανθρωπότητας. Τα ελεύθερα κράτη επιδιώκουν συνεχώς να βελτιώσουν την στρατιωτική-πολιτική και οικονομική δύναμη καθότι αυτό είναι το μοναδικό εχέγγυο ασφαλείας-επιβίωσης. Ο επεκτατικός πόλεμος είναι το μέσον για την επίτευξη άνομων σκοπών επί του αντιπάλου. Η ειρήνη και η αγάπη υποστηρίζονται και προωθούνται σχεδόν από όλες τις θρησκείες. Εν τούτοις στις πιο αιματοβαμμένες σελίδες της ανθρωπότητας με πολέμους, την μεγαλύτερη ευθύνη φέρουν τα ιερατεία των θρησκειών.  Εμπόλεμες συρράξεις και αδελφοκτόνοι εμφύλιοι. Διαχρονικά οι θρησκευτικές-πολεμικές συρράξεις υπήρξαν αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης κοινωνίας και στο όνομα των θεών σφαγιάστηκαν, βασανίστηκαν και μετανάστευσαν εκατομμύρια  άνθρωποι. Από τα αρχαία χρόνια τα έθνη όρισαν κανόνες ηθικής και νομικής δεοντολογίας, όμως ανέκαθεν τα ιερατεία είχαν έναν  ισχυρό ρόλο, επιβάλλοντας την αδίστακτη εξουσία τους  στους λαούς με καταστροφικές συνέπειες. (Εμφύλιοι πόλεμοι στην αρχαία Ελλάδα και οι τέσσερις Σταυροφορίες).

Οι πολεμικές αντιπαραθέσεις στο όνομα των θεών γινόταν στην πραγματικότητα για να αποκτούν οι αχριερείς των θρησκειών εξουσία-δύναμη και πλούτο. Η κινητήριος δύναμη της θρησκείας κινητοποιούσε τις μάζες οι οποίες πολεμούσαν για την πίστη, την πατρίδα, την ελευθερία, την περιουσία, και την ζωή. Το περί δικαίου αίσθημα το οποίο επικαλούνταν τα ιερατεία έκανε λιγότερο ειδεχθής και αποκρουστικές τις πολεμικές διαμάχες.Στην δίκη της Νυρεμβέργης εισήχθη το αξίωμα σχετικά με τους επιθετικούς πολέμους. Οι επιθετικοί πόλεμοι αποτελούν έγκλημα. Ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών επιτρέπει τους αμυντικούς πολέμους και για αυτό δίνει το δικαίωμα στο Συμβούλιο Ασφαλείας να επιβάλλει στρατιωτικές κυρώσεις για την διατήρηση της ειρήνης. Τα επιχειρήματα περί δίκαιου πολέμου διδάσκονται στον Αριστόκλειο πολιτισμό και την Ορθοδοξία. .

Η νόμιμη άμυνα επιτρέπεται και είναι δίκαιη όταν τεθούν σε κίνδυνο οι βασικές ανθρώπινες αξίες η ελευθερία, η αξιοπρέπεια, η τιμή, η επιβίωση και η ζωή. Τo πώς ορίζεται η έννοια του δικαίου διαφέρει ανάλογα με τις θρησκευτικές, πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές πεποιθήσεις ενός έθνους, στα πλαίσια μιας ορισμένης ιστορικής περιόδου. Επίσης δύο αντικρουόμενες εκδοχές για τα αίτια του πολέμου, είναι λογικό να παρουσιασθούν ως δίκαιες με αξιόπιστα επιχειρήματα επιχειρήματα από την κάθε πλευρά. Οι πόλεμοι αποδοκιμαζόταν εν μέρη στην αρχαία Ελλάδα, εν τούτοις η νομι­μότητα τους δεν αμφισβητήθηκε ποτέ. Oι αρχαίες Ελληνικές πόλεις έδιναν μεγάλη βαρύτητα στις αιτίες για την προσφυγή σε πόλεμο. "Πόλεμος πάντων μεν πατήρ εστί, πάντων δε βασιλεύς, και τους μεν θεοὺς έδειξε τους δε ανθρώπους, τους μεν δούλους εποίησε τους δε ελευθέρους." 

Ο πόλεμος είναι ο πατέρας όλων, ο βασιλεύς των πάντων, και άλλους τους κατέστησε θεούς και άλλους ανθρώπους, άλλους τους έκανε δούλους και άλλους ελεύθερους. (Ηράκλειτος Fragmenta, απόφθεγμα 53, H. Diels and W. Kranz, «Die Fragmente der Vorsokratiker», vol. 1, 6th edn.,Berlin: Weidmann, 1951: 150-182).  (1) Στα πλαίσια της αιώνιας σύγκρουσης των δύο παγκόσμιων πολιτισμών του Αριστόκλειου και του Διονυσιακού, παρά τα θαύματα, τις διδασκαλίες και την Ανάσταση του Χριστού, η ιστορία της ανθρωπότητας είναι κατά κύριο λόγο στρατιωτική, γραμμένη με αίμα και φρικτά μαρτύρια-καταστροφές. Διαχρονικά το μέλλον της ανθρωπότητας καθορίζεται από τα μεγάλα πολεμικά γεγονότα. 

Τα υπόλοιπα γεγονότα έχουν δευτερεύουσες συνέπειες, σε σχέση με όσα διαδραματίζονται στα πεδία των μαχών. Πατήρ πάντων ο πόλεμος, όπως δίδαξε ο Μέγας προσωκρατικός Φιλόσοφος Ηράκλειτος. Μερικούς αιώνες αργότερα ο υποστράτηγος των ΗΠΑ Smedley Butler στις αρχές του προηγούμενου αιώνα έγραψε ότι ο πόλεμος είναι μια απάτη. Σύμφωνα με τον Αμερικανό υποστράτηγο Butler στους πολέμους μόνο μια μικρή ομάδα μυημένων είναι ενημερωμένοι για την πραγματικότητα. 

Οι πόλεμοι είναι μια πραγματική απάτη που οργανώνεται προς όφελος ενός μικρού αριθμού ατόμων που ελέγχουν την εξουσία. Όλοι αυτοί οι πόλεμοι πραγματοποιούνται σε βάρος των λαών και παράλληλα δίνουν το δικαίωμα σε έναν μικρό αριθμό να αυξήσει την περιουσία του. Διαχρονικά οι θρησκευτικές-πολεμικές συρράξεις υπήρξαν αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης κοινωνίας και στο όνομα των θεών σφαγιάστηκαν, βασανίστηκαν και μετανάστευσαν εκατομμύρια άνθρωποι. Η επίκληση λόγων για τις άγριες εμφύλιες πολεμικές συρράξεις στην αρχαία Ελλάδα, είναι εφικτό να διαπιστωθούν με βάση τον Πελοποννησιακό Πόλεμο και τους κίβδηλους χρησμούς τους οποίους έδινε το Φοινικικό μαντείο των Δελφών. 

Ο Θουκυδίδης αφιέρωσε ένα σημαντικό μέρος της ιστορίας του, στις αιτίες του εμφυλίου ανάμεσα στην Αθήνα και την Σπάρτη. Ο Πελοποννησιακός πόλεμος ήταν ο τρομερότερος εμφύλιος της αρχαίας Ελλάδος, ευθύνεται σε σημαντικό βαθμό για την παρακμή στην αρχαία εποχή, είχε και αυτός όπως όλοι οι εμφύλιοι θρησκευτικά κίνητρα. Πίσω από αυτή την τρομερή γενοκτονία βρισκόταν για πολλοστή φορά το Δελφικό μαντείο και με τις Φοινικικής καταγωγής Πυθίες παρακινούσε τους Σπαρτιάτες και τους Αθηναίους σε φονικότατες συγκρούσεις και απίστευτες θηριωδίες, μέσα από τους εκατέρωθεν κίβδηλους χρησμούς τους οποίους έδινε σκόπιμα (Θουκιδiδης Ιστορία. Α-4).

Τα αρχαία χρόνια μεταξύ άλλων έλαβαν χώρα φοβεροί εμφύλιοι πόλεμοι τους οποίους πάντοτε υποκινούσε το Φοινικικό ιερατείο των Δελφών. Οι Δελφοί ήταν το μεγαλύτερο μαντείο της αρχαιότητας. Εκεί όλοι οι λαοί της Ανατολικής Μεσογείου όπως οι Έλληνες, οι Αιγύπτιοι, οι Φρύγες, οι Λυδοι και οι Πέρσες, αναζητούσαν την πρόβλεψη των Φοινικικών ιερατείων για πάσης φύσεως ζητήματα. Όλοι οι αξιωματούχοι και οι θεσμικοί παράγοντες της Ανατολής κατέφευγαν στην θεϊκή ετυμηγορία. Μέσα από τους αιματηρούς εμφύλιους πολέμους και την Δελφική Αμφικτυονία, το Φοινικικό μαντείο υπήρξε παγκόσμιο πνευματικό, πολιτικό, οικονομικό και γεωστρατηγικό-γεωπολιτικό κέντρο κατά τους αρχαίους αιώνες. Εκείνη την εποχή το μαντείο υπήρξε η ανώτατη πολιτική-στρατιωτική και οικονομική εξουσία των εθνών της Ανατολικής Μεσογείου. Οι σκοτεινοί παράγοντες της αρχαίας θρησκείας καθόριζαν τις τύχες των κρατών της ανατολής. 

Εκείνοι αποφάσιζαν για την οικονομία, την πολιτική, τους πολέμους και τις κοινωνικές εξελίξεις. Δεν είναι σχήμα λόγου είτε υπερβολή καθώς το μαντείο αποτελούσε το διεθνές νομισματικό ταμείο του αρχαίου κόσμου !!! Πολλές Ελληνικές πόλεις κράτη καθώς και ξένα, διατηρούσαν στους Δελφούς θησαυροφυλάκια για την φύλαξη των προσφορών και των πολύτιμων αντικειμένων τους. Κανένας πόλεμος, καμία πολιτική-οικονομική, κοινωνική και πνευματική δραστηριότητα δεν γινόταν χωρίς την έγκριση του μαντείου. Οι Δελφοί απέκτησαν τεράστια δύναμη μέσα από τους πολέμους που υποκίνησαν και την ομοσπονδιακή ένωση δώδεκα φυλών Στερεάς και Θεσσαλίας (Δελφική Αμφικτυονία). Όλοι οι  "ιεροί" πόλεμοι προκλήθηκαν από τους ιερείς-θεουργούς του Φοίβου και του Savaziou. 

Η πολιτική σημασία των Δελφών ήταν τεράστια καθώς υποκινούσαν όλους τους πολέμους που έλαβαν χώρα κατά την αρχαιότητα. Ενδεικτικό ήταν ότι ο δεύτερος Ιερός πόλεμος, έγινε για τον έλεγχο του μαντείου-χρυσωρυχείου πάντα. Οι Αθηναίοι με παρότρυνση του Δελφικού ιερατείου βοήθησαν τους Φωκείς να εντάξουν το ιερό στην ομοσπονδία τους, προκαλώντας την οργή των Σπαρτιατών, οι οποίοι επανέφεραν προσωρινά τους Δελφούς στην πρότερη κατάστασή τους, αλλά οι Αθηναίοι αντεπιτέθηκαν και η πόλη αποδόθηκε τελικά στους Φωκείς. Μέχρι τον τρίτο Ιερό Πόλεμο όλα αυτά όταν με παρέμβαση του Φιλίππου οι Δελφοί επέστρεψαν στη Δελφική Αμφικτυονία, η οποία ελεγχόταν ωστόσο πια από τους πανίσχυρους Μακεδόνες. Ένας Δ’ Ιερός Πόλεμος θα ξεσπούσε λίγο αργότερα, καθώς το μαντείο παραήταν πλούσιο και σημαντικό για να μένει ανεξάρτητο. 

Κατά την εποχή των Περσικών πολέμων το Φοινικικό μαντείο των Δελφών ήταν μονίμως με το μέρος των Περσών και καλούσαν τους Έλληνες μέσω ψεύτικων χρησμών να μην πολεμήσουν. Ο σκοτεινός Διονυσιακός πολιτισμός ήταν η θανατηφόρα μάστιγα του Ελληνισμού. Η αρχαία Διονυσιακή θρησκεία, κατέρρευσε κάτω από το βάρος των γενοκτονιών και των αισχρών εγκλημάτων της. Το απόγειον της κακουργίας και του ανθελληνισμού των σκοτεινών παραγόντων της αρχαίας Θρησκείας, ήταν οι τρομερές διώξεις των σοφών επιστημόνων στην Αθήνα, με δίκες-καταδίκες "περί αθεΐας" και την θανάτωση πολλών φιλοσόφων, επιστημόνων, πολιτικών, ποιητών, σοφιστών, ρητόρων κλπ.  Οι Φοίνικες ίδρυσαν το μαντείο των Δελφών. Από την Θήβα και τους Δελφούς προερχόταν όλα τα δεινά του Ελληνικού έθνους. Στην μυθολογία-ιστορία, αναφέρονται πολλοί χρησμοί του Φοινικικού μαντείου, για χιλιάδες-φοβερές θυσίες, στους «θεούς»-δαίμονες, της αρχαίας θρησκείας. Αμέτρητα ήταν τα αθώα θύματα, κυρίως αγνοί νέοι. Τα άτυχα παιδιά, θυσιάστηκαν από τους αιμοσταγείς-αλλοδαπούς ιερείς του παγανισμού, με εντολή του Δελφικού ιερού. Ο σκοτεινός παγανισμός ήταν η θανατηφόρα μάστιγα του Ελληνισμού. 

Η αρχαία θρησκεία κατέστρεψε τον Ελληνισμό και παράλληλα  κατέρρευσε κάτω από το βάρος των γενοκτονιών και των αισχρών εγκλημάτων της. Το απόγειον της κακουργίας και του ανθελληνισμού των σκοτεινών παραγόντων της αρχαίας Θρησκείας, ήταν οι τρομερές διώξεις των σοφών επιστημόνων στην Αθήνα με δίκες-καταδίκες "περί αθεΐας" και την θανάτωση πολλών φιλοσόφων, επιστημόνων, πολιτικών, ποιητών, σοφιστών, ρητόρων κλπ. Οι Φοινικικές ορδές κατέκτησαν τους Έλληνες με άγριες σφαγές και οργανωμένες γενοκτονίες. Απέσπασαν τις περιουσίες των αρχαίων Ελλήνων και τους έκαναν είλωτες όπως στην Σπάρτη. Τους επέβαλαν την θρησκεία τους, το δωδεκάθεο και χρησιμοποίησαν ακόμη και τα ιερά για την νέα θρησκεία. Εμφύλιοι πόλεμοι. Η επίκληση λόγων για τις άγριες εμφύλιες πολεμικές συρράξεις στην αρχαία Ελλάδα, είναι εφικτό να διαπιστωθούν με βάση τον Πελοποννησιακό Πόλεμο και τους κίβδηλους χρησμούς τους οποίους έδινε το Φοινικικό μαντείο των Δελφών. Ο Θουκυδίδης αφιέρωσε ένα σημαντικό μέρος της ιστορίας του, στις αιτίες του εμφυλίου ανάμεσα στην Αθήνα και την Σπάρτη. Ο Πελοποννησιακός πόλεμος ήταν ο τρομερότερος εμφύλιος της αρχαίας Ελλάδος, ευθύνεται σε σημαντικό βαθμό για την παρακμή στην αρχαία εποχή, είχε και αυτός όπως όλοι οι εμφύλιοι θρησκευτικά κίνητρα. 

Πίσω από αυτή την τρομερή γενοκτονία βρισκόταν για πολλοστή φορά το Δελφικό μαντείο και με τις Φοινικικής καταγωγής Πυθίες παρακινούσε τους Σπαρτιάτες και τους Αθηναίους σε φονικότατες συγκρούσεις και απίστευτες θηριωδίες, μέσα από τους εκατέρωθεν κίβδηλους χρησμούς τους οποίους έδινε σκόπιμα (Θουκιδiδης Ιστορία. Α-4). Οι σκοτεινοί παράγοντες της αρχαίας θρησκείας υποκίνησαν τον Πελοποννησιακό πόλεμο για να τιμωρήσουν-πλήξουν και να απομακρύνουν από την εξουσία της Αθηναϊκής πολιτείας τον Περικλή και τους σοφούς φίλους του  Αναξαγόρα, Ιπποκράτη, Ηρόδοτο, Φειδία οι οποίοι αμφισβητούσαν την ύπαρξη των Ολύμπιων Θεών και με τις διδασκαλίες τους αποδομούσαν την ξενόφερτη θρησκεία από την Αίγυπτο. 

Ενδεικτικά αναφέρει ο Ευριπίδης : " Αν οι θεοί κάνουν αισχρές πράξεις δεν είναι θεοί¨ (Martin Nilson, "Η ιστορία της αρχαίας Ελληνικής θρησκείας", σελίδα 287). Είναι γνωστό σε όλους ότι οι Ολύμπιοι δαίμονες διακατεχόταν από τις πιο ανώμαλες και παρά φύσιν σεξουαλικές επιθυμίες. Η Επιρροή του Αναξαγόρα, του Ιπποκράτη και των άλλων σοφών-φίλων του Περικλή στους Αθηναίους πολίτες ήταν πολύ μεγάλη και η Ολύμπια θρησκεία κινδύνευε με κατάρρευση. Για αυτό οι σατανικοί ιερείς υποκίνησαν τον Πελοποννησιακό πόλεμο, με στόχο την ανατροπή του Περικλή, την απομάκρυνση των "άθεων" φίλων του και τον περιορισμό της Ελληνικής φιλοσοφίας που άνθιζε στην Αθήνα. 

Στον αντίποδα στην Σπάρτη εκείνη την εποχή δεν υπήρχε τόσο υψηλό φιλοσοφικό επίπεδο. Οι Μεσσηνιακοί πόλεμοι που κατέστρεψαν την Πελοπόννησο, είχαν θρησκευτικό-πνευματικό κίνητρο. Εκεί έγιναν τρομερές ανθρωποθυσίες, όπως στα εκατομφόνια, από τους Σπαρτιάτες και τους Μεσσήνιους. Ακόμη γινόταν αμέτρητες θυσίες αιχμαλώτων στον Δία. Όμως μετά από τριακόσια χρόνια αγρίων πολέμων, απίστευτης γενοκτονίας, οι Σπαρτιάτες επικράτησαν και έκαναν τους Μεσσήνιους  είλωτες.  Το 660 π.Χ. οι Κορίνθιοι με αρχηγό τον τύραννο Κύψελο, έσφαξαν τους Κερκυραίους. Το απόγειον του ανθελληνισμού και του εωσφορισμού, ήταν η αποστολή 300 αιχμαλώτων αγοριών, στις Σάρδεις για να ευνουχιστούν προς τιμήν της Κυβέλης !!! Ο Σπαρτιάτης Κλεομένης το 505 π.Χ. σε μια από τις εκστρατείες του εναντίον των Αργείων, ανάγκασε τον άμαχο πληθυσμό, να καταφύγει στο "ιερό" άλσος. Στην συνέχεια έβαλε φωτιά και έκαψε πέντε χιλιάδες άμαχους. Απανθρακώθηκε-αφανίστηκε το άνθος των νέων του Άργους. Η ιδιότητά τους ως ικέτες των κοινών «θεών», δεν έπαιξε κανέναν απολύτως ρόλο. 

Μια ακόμη γενοκτονία προκάλεσαν οι τέσσερις φοβεροί ιεροί πόλεμοι, (595-332 π. Χ.), οι οποίοι για τριακόσια περίπου χρόνια αποδεκάτισαν την Ελλάδα. Ονομάστηκαν ιεροί, διότι έγιναν με υποδείξεις του μαντείου των Δελφών (Θουκυδίδης, Ιστορία Α΄3). Οι πόλεμοι έγιναν για να έχει την πολιτική-στρατιωτική και την οικονομική ηγεμονία όλων των Ελλήνων. Υπεύθυνοι για μια ακόμη φορά τα αδίστακτα Δελφικά Ιερατεία.  Ενδεικτικό της τρομερής γενοκτονίας, ήταν ότι το 219 π. Χ., ο επικεφαλής της Αιτωλικής Συμπολιτείας, ο στρατηγός Σκόπας κυριεύει το Δίον, την ιερή πόλη των Μακεδόνων και καταστρέφει τα πάντα. Γκρεμίζει όλα τα κτίσματα, και στην συνέχεια, πυρπολεί ακόμη και τους χώρους λατρείας. 

Οι ίδιες βαρβαρότητες έγιναν, και στο ιερό της Δωδώνης, από τον στρατηγό των Αιτωλών Δωρίμαχο. Στην συνέχεια, ο Φίλιππος με τους Μακεδόνες, πέρασαν σε αντίποινα, «πυρπόλησαν και κατεδάφισαν τα ιερά και ανέτρεψαν η κατέστρεψαν 2.000 ανδριάντες». Όμως δεν περιορίστηκαν στην Αιτωλία, αλλά εισέβαλαν και στην Αττική, το 200 π. Χ., όπως εξιστορεί ο Λίβιος, όπου ισοπέδωσαν, και τα μνημεία και ανέσκαψαν τους τάφους, διασκορπίζοντας τα οστά των νεκρών !!!

Από κάθε πόλεμο οι αλλοδαπό ιερείς των Δελφών απαιτούσαν ως θέληση του Ιουδαίου Απόλλωνα και του Φρυγικού Διόνυσου-Savaziou την δεκάτη από τα αιματοβαμμένα λάφυρα. Χαρακτηριστικό ήταν ότι είχαν την αναίδεια και την ανεντιμότητα να ζητούν από τις πόλεις ποσοστά ακόμη και από τους Περσικούς πολέμους, κατά τους οποίους το Δελφικό ιερό, ήταν με την πλευρά των ηττημένων και ομόθρησκων Περσών, καθώς έδινε αποτρεπτικούς χρησμούς, για να μην πολεμήσουν οι Έλληνες. Επίσης οι Φοίνικες ιερείς έδιναν χρησμούς παγίδες και υποδαύλιζαν τα μίση μεταξύ των αρχαίων πόλεων. Οι Έλληνες που επισκεπτόταν το Φοινικικό μαντείο, έβλεπαν κάθε φορά τα αιματοβαμμένα λάφυρα των εμφυλίων πολέμων. Το αποτέλεσμα ήταν φρικτό-οδυνηρό και δυσβάσταχτο, καθώς ενθυμούμενοι τι έγινε στο πρόσφατο παρελθόν, οδηγήθηκαν σε νέους εμφύλιες διαμάχες. Αρκετούς χρησμούς για τους Ελληνικούς εμφυλίους πολέμους τους είχε δώσει ο Φρυγικός "θεός" Savazios μαζί με τον Ιουδαϊκής καταγωγής Απόλλων. 

Την εποχή των Περσικών πολέμων το μαντείο των Δελφών ήταν μονίμως με το μέρος των Περσών, και καλούσαν τους Έλληνες, μέσω ψευδοχρησμών να μην πολεμήσουν. Η Ελλάδα ήταν το κέντρο του πολιτισμού, εντούτοις όλοι οι σημαντικοί αρχαίοι Φιλόσοφοι διώχθηκαν, φονεύθηκαν και δημεύτηκαν οι περιουσίες τους. Σε κάθε πόλεμο που γινόταν με τους Πέρσες, οι Φοίνικες ιερείς έδιναν αποτρεπτικούς χρησμούς στους Έλληνες να μην πολεμήσουν, διότι οι Μηδοι ήταν ομόθρησκοι τους. Ενδεικτικός είναι ο χρησμός της Αριστονίκης η οποία προδοτικά είπε στους Έλληνες : “Τι κάθεσθε ταλαίπωροι, φύγετε στα πέρατα της γης, εγκαταλείψτε τις οικίες σας και την ακρόπολη σας. 

Ο ερχόμενος από την Ασία Άρης θα καταστρέψει τα πάντα, και όχι μόνον τα δικά σας τείχη, αλλά και τα τείχη των άλλων πόλεων θα απολεσθούν. Φύγετε λοιπόν από το οχυρό σας, έστω και αν αυτό γεμίζει θλίψη τις ψυχές σας. ” (Κ. Παπαρηγόπουλου Ιστορια Γ΄, σελίδα 94 και Ηρόδοτος-VII,140). Τους ίδιους χρησμούς έδωσε η Αριστονίκη και σε άλλες πόλεις όπως στους Αργείους και στους Κρήτες. Σε όλες αυτές τις πόλεις η Αριστονίκη είπε να τηρήσουν ουδετερότητα απέναντι στον πόλεμο Περσών–Ελλήνων και να υποταχθούν στους σατανιστές, βάρβαρους Ασιάτες εισβολείς (Ηρόδοτος .VII,148-169). Όταν οι Έλληνες αρχηγοί δεν δεχόταν αυτούς τους χρησμούς, γιατί ήθελαν να πολεμήσουν, τότε έδιναν νέους χρησμούς παγίδες.

Στις Πλαταιές οι θρησκευτικοί παράγοντες των Δελφών απαγόρευαν μέσω των χρησμών στους Έλληνες να πολεμήσουν. Ούτε να αμυνθούν δεν τους επέτρεπαν για να μην προσβληθεί ο δαίμονας Απόλλων. Είχαν περάσει πλέον αρκετές ημέρες όπου οι Έλληνες παρέμειναν παθητικοί-θεατές στον ίδιο τους τον θάνατο. Οι Έλληνες στρατιώτες τραυματιζόταν από τους Πέρσες χωρίς να έχουν το δικαίωμα να αμυνθούν, ενώ ταυτόχρονα εξαιτίας της παρατεταμένης απραξίας τελείωναν τα τρόφιμα και το νερό. Εκείνη ακριβώς την χρονική στιγμή έρχεται το τελειωτικό χτύπημα στους Έλληνες με έναν ακόμη “χρησμό” από την σφηκοφωλιά των Δελφών. Ο νέος κίβδηλος χρησμός έλεγε ότι εάν θέλουν οι Αθηναίοι να νικήσουν τους Πέρσες, θα πρέπει να εγκαταλείψουν της Πλαταιές και να πολεμήσουν στην Αττική, διότι εκεί υπάρχει ναός της Ίσιδας-Δήμητρας της εωσφορικής θεάς από την Αίγυπτο. 

Ο Έλληνας στρατηγός Παυσανίας με το επιτελείο του είδε τον θανάσιμο κίνδυνο και την ολοκληρωτική καταστροφή. Για αυτό σκέφτηκε όπως ο Παυσανίας και σε συνεννόηση με το επιτελείο του, έβαλαν τους Πλαταιείς να παραχωρήσουν τα εδάφη τους, στους Αθηναίους, ώστε να πολεμήσουν σε δικό τους έδαφος, με βάση τον ψευδοχρησμό. Το άριστο αυτό Ελληνικό σχέδιο ευνοούσε και το γεγονός ότι υπήρχε στις Πλαταιές, δαιμονικός ναός της Αιγύπτιας Ίσιδας-Δήμητρας, για αυτό θα ήταν σε θέση να κάμψουν αντιρρήσεις των Αθηναίων. Μετά από αυτό το πολύ ευφυέστατο τρόπο δεν χρειάστηκε να φύγουν καθόλου οι Αθηναίοι, διότι ήταν πλέον Αθηναϊκό έδαφος οι Πλαταιές, υπό την Αθηναϊκή εξουσία. Όμως για να είναι απολύτως σίγουρος ο Μέγας Παυσανίας και το επιτελείο του, έβαλαν τον στρατηγό Αρίμνηστο να πει στους Αθηναίους ότι είχε δεί “όνειρο”. Στο “όνειρο” εκείνο τον διέταζε ο αρχηγός των των θεών ο Δίας, να “μεταφέρει” στους Αθηναίους την εντολή του, να πολεμήσουν στις Πλαταιές, μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες. Οι αφελείς Αθηναίοι μετά από όλα όσα τους είπε, ο στρατηγός Αρίμνηστος, ήταν πλέον πεποισμένοι ότι έπρεπε να πολεμήσουν στις Πλαταιές, διότι αυτή ήταν η “εντολή” του Δια. Για αυτό οι Αθηναίοι έκαναν αμέσως ολόκληρο το Αιγυπτιακό τελετουργικό προς τιμήν της Δήμητρας. 

Με αυτόν τον τρόπο απέφυγαν οι πολυμήχανοι Έλληνες την θανάσιμη Φοινικική παγίδα από τους Δελφούς. Με αυτόν τον τρόπο έμειναν οι Αθηναίοι στις Πλαταιές, και όλοι μαζί οι Έλληνες πολέμησαν ενάντια στους Πέρσες με αποτέλεσμα μια ακόμη νίκη, η οποία τους εξασφάλιζε πλέον την πολυπόθητη ελευθερία. Μετά το τέλος της μάχης των Πλαταιών ο στρατηγός Παυσανίας, κατευθύνθηκε στην Φοινικική-Ιουδαϊκή Θήβα. Ο Έλληνας στρατηγός Παυσανίας απαίτησε να του παραδώσουν τους προδότες, οι οποίοι ήταν αρχηγοί των Φοινίκων της Θήβας και πολέμησαν με τους ομόθρησκους τους Πέρσες, ενάντια στους Έλληνες. Οι αρχηγοί των Φοινίκων ήταν ο Τιμηγενίδης και ο Ατταγίνης. 

Όμως οι υπόλοιποι Φοίνικες της Θήβας αρνήθηκαν στον Παυσανία, την παράδοση των ομοεθνών τους. Μάλιστα οι δολοπλόκοι Φοίνικες χρησιμοποίησαν και την προσφιλή τους διαχρονική τακτική, σε μια απέλπιδα προσπάθεια τους να αποφύγουν την παράδοση των αρχηγών τους. Για αυτό πρότειναν στον Σπαρτιάτη Παυσανία, ένα πολύ υψηλό χρηματικό ποσό, με σκοπό να τον εξαγοράσουν, ώστε να μην εκτελέσει τους προδότες. Όπως ήταν φυσικό ο στρατηγός Παυσανίας διότι ήταν γνήσιος Έλληνας αρνήθηκε την πρόταση των Φοινίκων-Σημιτών για δωροδοκία. Τότε αναγκάστηκαν να παραδώσουν στον Ήρωα Σπαρτιάτη Στρατηγό, τους Σημίτες αρχηγούς. Ένας εκ των αρχηγών ο Ατταγίνης ο οποίος πολέμησε μαζί με τους Πέρσες ενάντια στους Έλληνες, επέτυχε να διαφύγει κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων του Παυσανία με τους Φοίνικες-παγανιστές της Θήβας. Ο Έλληνας Παυσανίας οδήγησε τους προδότες Φοίνικες παγανιστές στην Κόρινθο, όπου τους εκτέλεσε για εσχάτη Προδοσία. 

Αυτός ήταν ένας ακόμη πολύ σοβαρός λόγος για τον οποίο τον είχαν κατηγορήσει άνανδρα-προδοτικά και θανατώθηκε, ως κοινός εγκληματίας, ο Παυσανίας από το Φοινικικό ιερατείο. Εάν ο Ήρωας-Σπαρτιάτης Στρατηγός Παυσανίας ήταν προδότης-Ιουδαίος και χρηματιζόταν όπως ισχυρίζονται οι μέτοχοι της Διονυσιακής κουλτούρας με κίβδηλες ιστορικές εργασίες, τότε θα αποδεχόταν την πρόταση να πάρει το υψηλό χρηματικό ποσό που πρότειναν οι Σημίτες της Θήβας, ώστε να μην εκτελέσει τους προδότες αρχηγούς τους. Επίσης εάν οι αρχαίοι Σπαρτιάτες και o Παυσανίας ήταν "Ιουδαίοι" θα πολεμούσαν στο πλευρό των Περσών και των Σημιτών της Θήβας στην μάχη των Πλαταιών. 

Ο μεγάλος Παυσανίας σε σχέση με τους άλλους δύο Έλληνες αρχηγούς των Περσικών πολέμων, είχε κάνει ένα ακόμη μεγάλο επίτευγμα. Αυτό ήταν η θανάτωση των αρχηγών της Θήβας οι οποίοι πολέμησαν μαζί με τους υπόλοιπους Φοίνικες της Θήβας ενάντια στους Έλληνες κατά την μάχη των Πλαταιών. Ακόμη ο Εθνικός Ήρωας Λεωνίδας και οι 300 Σπαρτιάτες δεν θα έπεφταν στις Θερμοπύλες και οι Δωριείς Σπαρτιάτες-Λάκωνες δεν θα είχαν εκδιωχθεί από την Πελοπόννησο, δεν θα συμμετείχαν στην κάθοδο των Δωριέων, και δεν θα έπαιρναν στον Τρωικό πόλεμο, εάν ήταν Ιουδαϊκής καταγωγής. Συνεπώς οι αρχαίοι Σπαρτιάτες δεν ήταν Ιουδαϊκής καταγωγής όπως ψευδώς αναφέρεται σε διάφορα ιστορικά άρθρα και εργασίες. Εάν ήταν Ιουδαίοι οι Σπαρτιάτες δεν θα κατευθυνόταν ο Στρατηγός Παυσανίας στην Φοινικική Θήβα απαιτώντας την παράδοση των Ιουδαίων αρχηγών του Φοινικικού στρατεύματος που πολέμησε δίπλα στους Πέρσες. 

Οι Ιουδαίοι της Θήβας και γενικότερα οι Ιουδαίοι έχουν πολλούς αιώνες παράδοση στα πεδία των μαχών ενάντια στους Έλληνες. Επίσης στο πλευρό των Περσών και ενάντια στον Ηράκλειο και τον Ελληνικό-Ρωμαϊκό στρατό πολέμησαν Ιουδαίοι και Γερμανοί (Φράγκοι). Οι Ιουδαίοι συνέχισαν την παράδοση του μεγάλου προγόνου τους, του Φοίνικα Κάδμου και των Φοινίκων της Θήβας. 

Παρά το γεγονός ότι ο Αλέξανδρος ισοπέδωσε την Ιουδαϊκή-Φοινικική Θήβα της Ελλάδας, οι Ιουδαίοι δεν αντέδρασαν. Προφανώς αυτό έγινε προς τιμήν της μεγάλης Μάγισσας-Θεουργού των Διονυσιακών-Καβειρίων μυστηρίων της Ολυμπιάδας. Οι Ιουδαίοι πολέμησαν ενάντια στον Χριστιανό αυτοκράτορα Ηράκλειο και δεν πολέμησαν ενάντια στον μέτοχο του Διονυσιακού πολιτισμού Αλέξανδρο !!! Το Ισραήλ εκτός από το Ελληνικό έθνος έχει προβεί και σε γενοκτονίες και άλλων εθνών από τα αρχαία χρόνια μέχρι την σύγχρονη εποχή.  

ΕΠΙΛΟΓΟΣ.

Οι αυτοκρατορίες δεν πέφτουν από τα χτυπήματα των εχθρών τους. Καταρρέουν εκ των έσω εξαιτίας του Διονυσιακού πολιτισμού. Τα μεγαλύτερα παραδείγματα παγκοσμίως είναι η Περσική αυτοκρατορία, ο αρχαίος Ελληνικός κόσμος, το Imperium Romanum με πρωτεύουσες την Ρώμη και την Κωνσταντινούπολη. 

Ο Αυτοκράτορας από την Αγιοτόκο Καππαδοκία κατέκτησε την Περσική αυτοκρατορία μέσα σε έξι χρόνια και την οδήγησε στον οριστικό αφανισμό και στην Αραβική κατάκτηση. Από την ένταση του πολέμου και την σκληρότητα των μαχών με τους Έλληνες του Ρωμαϊκού κράτους, μια παγκόσμια αυτοκρατορία χάθηκε οριστικά μέσα σε τριάντα χρόνια. Δυο φορές από την σφοδρότητα των πολέμων και την αποδοχή του Διονυσιακού πολιτισμού, διαλύθηκε μια παγκόσμια αυτοκρατορία, από τον Αλέξανδρο και τον Ηράκλειο. 

Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ.

Η Παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία με πρωτεύουσα την αρχαία Ρώμη, ήταν δημιούργημα των παραγόντων του Διονυσιακού πολιτισμού. Η Διονυσιακή κουλτούρα εκτός από τον αρχαίο Ελληνικό κόσμο, συμπαρέσυρε στην καταστροφή και την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Μια από τις βασικές αιτίες παρακμής της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ήταν ο θεσμός της σεξουαλικής διαφθοράς και της δουλείας. Αυτός ο θεσμός εμπόδισε την εξέλιξη της κοινωνίας και οικονομίας, καθώς λειτούργησε αποτρεπτικά στην ανάπτυξη νέων παραγωγικών σχέσεων. 

Η πτώση της αυτοκρατορίας ήταν πλέον προδιαγεγραμμένη. Οι απλοί Ρωμαίοι στην πλειοψηφία τους ήταν άνεργοι. Ήταν μια εξαθλιωμένη μάζα, μία υποταγμένη τάξη, που το μόνον που ζητούσε ήταν σεξ, σεξουαλική διαφθορά, άρτο και θεάματα. Επίσης μεταξύ πολλών άλλων δεινών, η τοκογλυφία είχε γίνει μiα τεράστια κοινωνική μάστιγα.

Η διοικητική παραλυσία, η κοινωνική εξαθλίωση- σεξουαλική διαφθορά και ο ηθικός ξεπεσμός, ήταν άνευ προηγουμένου στην παγκόσμια ιστορία. Η ηθική με την πνευματική κατάπτωση επέφεραν την σήψη-παρακμή, την απελπισία, την αδιαφορία και την αδράνεια. Ο χρόνος πλέον κυλούσε αντίστροφα για την πανίσχυρη-παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Ο ηθικός ξεπεσμός στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα, στην αριστοκρατία της Ρωμαϊκής κοινωνίας, ήταν  δίχως προηγούμενο. Η αριστοκρατία ακολουθούσε κατά πόδας τους αυτοκράτορες. Οι ακολασίες τους και τα αχαλίνωτα σεξουαλικά όργια τους, έμειναν στην ιστορία. Οι πρόστυχες δεν βρίσκονταν μόνον μέσα στα παλάτια των αυτοκρατόρων, αλλά σχεδόν σε όλα τα σπίτια των ευγενών-αξιωματούχων Ρωμαίων. 

Η έκφυλη-άρχουσα Ρωμαϊκή τάξη, στις θρησκευτικές τελετές έκανε τρομερά όργια. Εξαντλημένοι οι Ρωμαίοι μετά από τόση σήψη-παρακμή, έπεφταν σε βαριά κατάθλιψη και αδράνεια. Πολλοί Ρωμαίοι αηδιασμένοι από τέτοιου είδους ανήθικες απολαύσεις, και από τον άρρωστο-εωσφορικό τρόπο ζωής αυτοκτονούσαν. Άλλοι ήταν σωματικά-ψυχικά ερείπια, και επιθυμούσαν  μία καινούρια ζωή. 

Ο ηθικός ξεπεσμός δεν περιορίζονταν μόνον στις ανώτερες κοινωνικές τάξεις, καθώς έφτανε ως τα κατώτερα στρώματα της κοινωνίας. Οι κατώτερες τάξεις με την σειρά τους, έκαναν ότι μπορούσαν, προκειμένου και αυτές να ανέβουν στην κλίμακα της ανηθικότητας και του εκφυλισμού. Ο θεσμός του γάμου είχε εξευτελισθεί, οι οικογένειες είχαν διαλυθεί, η κοινογαμία είχε γενικευθεί, οι άνδρες και οι γυναίκες συναγωνιζόταν στην πορνεία, όπως γίνεται και στην εποχή μας. Η πορνεία είχε λάβει ανεξέλεγκτες και φοβερές διαστάσεις. 

Η ανηθικότητα και τα όργια έχουν και αυτά τα όριά τους. Για αυτό αηδιασμένοι και αυτοί από αυτόν τον αδιέξοδο Ρωμαϊκό τρόπο ζωής, εναπόθεσαν τις ελπίδες τους για μία  καλύτερη ζωή στον πραγματικό Σωτήρα – Λυτρωτή, τον Ιησού Χριστό.

Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ήταν η μοναδική η οποία είχε διάρκεια ζωής 1204 χρόνια εξαιτίας του Αιρστόκλειου πολιτισμού. Η Διονυσιακή πορνεία έχει αφανίσει έθνη και αυτοκρατορίες. Λίγο πριν τον οριστικό αφανισμό εξαιτίας του Διονυσιακού πολιτισμού είναι ο κατά γενική ομολογία ετοιμοθάνατος Ελληνισμός.

Δεν ήταν τυχαία ιστορικά γεγονότα ότι ο Τίμιος Σταυρός βρέθηκε για πρώτη φορά επί βασιλείας του Αγίου Κωνσταντίνου, όταν παραχωρήθηκε η Ρωμαϊκή εξουσία στους Έλληνες και επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα από τον πρώτο Έλληνα αυτοκράτορα που ανέβηκε στον Ρωμαϊκό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. 

Τα δύο αυτά μεγίστης-παγκόσμιας σημασίας γεγονότα δείχνουν ότι οι αναγεννημένοι από την Ορθοδοξία Έλληνες, είχαν την ευλογία και την απόλυτη στήριξη του Χριστού να διοικήσουν την παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία για να διδάξουν τον Θεό-Δημιουργό του Μέγα Αριστοκλή και τον Ελληνικό πολιτισμό στα έθνη κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους. 

Οι αναγεννημένοι από την Ορθοδοξία Έλληνες είχαν την ευλογία και την απόλυτη στήριξη του Θεού να διοικήσουν την παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία για να διδάξουν τον Ελληνικό πολιτισμό-Ορθοδοξία στα έθνη κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους. Όταν αρνήθηκαν οι Ισραηλίτες τον  Χριστό, τον αποδέχτηκαν οι Έλληνες των πρωτοχριστιανικών αιώνων και του μεσαίωνα, οι οποίοι έκαναν τον Ιουδαϊκό Χριστιανισμό Ελληνικό. 

Για αυτό οι πρόγονοι μας από σκλάβοι έγιναν διοικητές του Ρωμαϊκού κράτους. Η ίδρυση της παγκόσμιας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τους Ιουδαίους ένωσε όλη την οικουμένη.  Αυτό έφερε την υποταγή των εθνών, κατάργησε τα σύνορα στην Μεσόγειο, Ευρώπη, Μικρά Ασία. Βόρεια Αφρική, Συρία, Ισραήλ σχημάτισε την πατρίδα που γεννήθηκε η Ελληνορθοδοξία και δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την απελευθέρωση του Ελληνικού έθνους, το οποίο έφτασε στο απόγειο του, με την ανάληψη διοικήσεως του Ρωμαϊκού κράτους. Οι Έλληνες των μεσαιωνικών αιώνων μέσα από την ηθική, την πίστη και την παιδεία έγιναν κληρονόμοι μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας (Ρωμαϊκή) και μια παγκόσμιας θρησκείας (Χριστιανισμός). 

Ο Χριστιανισμός αναδύθηκε και έγινε παγκόσμια θρησκεία με την εισαγωγή των Πλατωνικών διδασκαλιών από τους τρεις ιεράρχες και η αρχαία Ελληνική σοφία διασώθηκε και διατηρήθηκε στους αιώνες μέσα από την ενσωμάτωση της στην Ορθόδοξη-Χριστιανική πίστη. Κυριολεκτικά ο Ελληνισμός αναστήθηκε από την Ορθοδοξία. Η μοναδική δύναμη επιβίωσης των εθνών και ειδικά του Ελληνικού είναι ο Αριστόκλειος πολιτισμός. 

Η ιστορία γράφεται πάντα από απλούς ανθρώπους που αρνήθηκαν να είναι υποταγμένοι στον ναζισμό και την Διονυσιακή κουλτούρα. Τις τελευταίες δεκαετίες, τέσσερα καθεστώτα έχουν επίσημα καταρρίψει τα όρια των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας. Πρωτοταστούν ΙΣΡΑΗΛ-ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΗΠΑ. 

• Tweet
• Share
• Share
• Share
• Share