Είναι αδύνατο να κυβερνήσεις σωστά τον κόσμο χωρίς τον Θεό ή την Βίβλο. Τάδε έφη Τζορτζ Ουάσινγκτον Πρόεδρος των ΗΠΑ.
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωπολιτικός αναλυτής-αρχισυντάκτης του Mytilenepress και ιδρυτής-δημιουργός των επιστημονικών κλάδων του Γεωπολιτικού Εθνικισμού και της Γεωπολιτικής Θεολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Contact : survivroellas@gmail.com-
Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του συγγραφέα.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΗΘΙΚΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΠΕΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ MYTILENEPRESS. ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ.
Το απόλυτο γεωπολιτικό υπερόπλο του Ισραήλ είναι η παραποιημένη Παλαιά Διαθήκη και όχι η γνήσια Διαθήκη με τον αληθινό Θεό-Δημιουργό. Από εκεί προέρχονται όλα τα δεινά της ανθρωπότητας από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα. Διονυσιακός πολιτισμός, τυραννία, βία, γενοκτονίες, κατακτήσεις και πάσης φύσεως αδικίες και καταστροφές.
Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛIΤΙΚΟΣ "ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ"-ΝΑΖΙΣΜΟΣ.
Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛIΤΙΚΟΣ "ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ"-ΝΑΖΙΣΜΟΣ.
Όσο μεγαλύτερη είναι η ιστορική-γεωπολιτική μνήμη των Ιουδαίων, τόσο πιο έντονος είναι γεωπολιτικός εθνικισμός και οι γεωπολιτικές διεκδικήσεις. Όλα τα έθνη έχουν τις ρίζες τους στην συλλογική-ιστορική μνήμη. Αλλά οι μνήμες του Ισραήλ εκτείνονται σε εντελώς άλλες διαστάσεις από αυτές των άλλων εθνών. Το Ισραήλ ορίζεται από ένα πανοραμικό εθνικιστικό-γεωπολιτικό όραμα που υπάρχει εδώ και χιλιετίες. Το Ισραήλ διατηρεί μια ζωντανή ιστορική-γεωπολιτική μνήμη των αρχών του πριν από χιλιάδες χρόνια και περιμένει με ανυπομονησία την εκπλήρωση του ιστορικού του πεπρωμένου στα πλαίσια του γεωπολιτικού εθνικισμού.
Η ιστορία τους είναι μια παγκόσμια γεωπολιτική αξίωση. Η Τορά γράφει ότι πρέπει να γίνει κατανοητή πρωτίστως «ως αξίωση κληρονομιάς, πρωτοκαθεδρίας και προτεραιότητας, γραμμένη για να επωφεληθεί από την θέση υπό μακεδονική και ρωμαϊκή διαιτησία». Υιοθετεί εδώ την υπόθεση ότι η τελική σύνταξη της Τορά χρονολογείται από την ελληνιστική περίοδο, «όταν οι Μακεδόνες και οι Ρωμαίοι άρχισαν να διαιτητεύουν διαφορές στην Αίγυπτο, την Συρία και την Παλαιστίνη και η Τορά σχεδιάστηκε σκόπιμα για να εξασφαλίσει πλεονεκτήματα για τον σκοπό αυτό .
Αλλά ακόμα και αν κάποιος αποδώσει την κύρια σύνταξη της Τορά στην Βαβυλωνιακή σχολή του Έσδρα, ο στόχος ήταν ο ίδιος. Η Τορά είναι μια γεωπολιτική αξίωση προτεραιότητας ή πρωτοκαθεδρίας των Ιουδαίων έναντι των άλλων εθνών. Είναι αποδεικτικά στοιχεία που πρέπει να παρουσιαστούν στην διεθνή κοινότητα και στο διεθνές δικαστήριο.
Η βιβλική ιστορία είναι έντονα προκατειλημμένη και εν μέρη κατασκευασμένη. Μετά από δύο αιώνες ανασκαφών, οι αρχαιολόγοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το βασίλειο του Σολομώντα, η βάση του ισχυρισμού για το Μεγάλο Ισραήλ, είναι λιγότερο πραγματικό από την Στρογγυλή Τράπεζα του Βασιλιά Αρθούρου. Στην υποτιθέμενη εποχή του Σολομώντα, η Ιερουσαλήμ ήταν ένα μεγάλο χωριό. Επανερχόμενος στους αναθεωρητές της Βίβλου η Έξοδος τόσο κεντρική στην σιωνιστική ιστορία είναι εξίσου ψευδής. Δεν υπάρχουν αρχαιολογικά στοιχεία για μαζική έξοδο από την Αίγυπτο στην Χαναάν μέσω του Σινά και τα στοιχεία δείχνουν ότι οι δώδεκα φυλές ήταν αυτόχθονες και μόνο η θρησκεία τους δεν ήταν τοπική.
Η ιστορική αφήγηση είναι η απόλυτη πηγή δύναμης του Ισραήλ και ο Χριστιανισμός μετέτρεψε την Παλαιά διαθήκη σε παγκόσμια εβραϊκή-γεωπολιτική μνήμη εκτιμούν οι αναθεωρητές της Βίβλου. Στο σημείο αυτό αν υπενθυμίσω ότι οι αναθεωρητές της Παλαιάς διαθήκης στην συντριπτική τους πλειοψηφία, δέχονται ότι έχουν παρέμβει οι Ιουδαίοι και την έχουν αλλοιώσει ως ένα βαθμό κατά το δοκούν. Στο ιερό βιβλίο το Ισραήλ είναι ταυτόχρονα ήρωας και αθώο θύμα των κακών Διονυσιακών αυτοκρατοριών, όσο και αν εκείνοι κλέβουν, καταστρέφουν και σφαγιάζουν !!!
Ο νικητής γράφει την ιστορία. Όποιος γράφει ιστορία και επιβάλλει την γεωπολιτική αφήγησή θα είναι ο νικητής. Οι Εβραίοι είναι το έθνος της Βίβλου και,μέσω αυτού έχουν κατακτήσει γεωπολιτικά την ανθρωπότητα. Η αρχαία ιστορία από τον Νώε μέχρι τον Κύρο τον Μέγα, γράφτηκε από τους Εβραίους. Για αυτό κακοί είναι οι Χαναναίοι, οι Αιγύπτιοι, οι Ασσύριοι και οι Βαβυλώνιοι, για να μην αναφέρουμε τους Αμαληκίτες ή τους Μαδιανίτες, οι οποίοι σαφώς άξιζαν να εξοντωθούν σύμφωνα με τις Ιουδαϊκές γραφές. Το Ισραήλ χρησιμοποιεί την βιβλική του ιστορία για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του αλλά και την περιφρόνησή του για το διεθνές δίκαιο. Το Ισραήλ είναι ένα ένα ναζιστικό-Διονυσιακό μόρφωμα και για να νικηθεί πρέπει να χτυπηθεί στην απόλυτη πηγή της γεωπολιτικής του δύναμής που είναι βιβλική αφήγηση σχετικά με την ανωτερότητα του ως έθνος έναντι των άλλων εθνών. Ο Σιωνισμός υποστηρίζει με πάθος και εκτός Αριστόκλειας λογικής αυτή την βιβλική αφήγηση. Όλοι οι Ιουδαίοι αντιλαμβάνονται την σύγχρονη ισραηλινή εποχή μέσα από το πρίσμα της αρχαίας Εβραϊκής ιστορίας. Αυτή η εμμονή έχει διαποτίσει όλους τους Σιωνιστές.
Πουθενά αλλού εκτός από το Ισραήλ η εντολή να θυμόμαστε την ιστορία δεν γίνεται αισθητή ως θρησκευτική επιταγή για έναν ολόκληρο λαό, έγραψε ο Yosef Hayim Yerushalmi στο Zakhor: Εβραϊκή Ιστορία και Εβραϊκή Μνήμη (1982). Με τον όρο «Ισραήλ» εννοούσε τους Εβραίους σε όλο τον κόσμο. Η Εβραϊκή-γεωπολιτική μνήμη είναι η ίδια η ουσία της εβραϊκής εθνικής ταυτότητας και η απόλυτη πηγή της Ισραηλινής δύναμης. Για αυτό οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού καταργούν συστηματικά την Ελληνική ιστορία. Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι η κύρια διαίρεση εντός του εβραϊκού κόσμου βρίσκεται μεταξύ θρησκευόμενων και κοσμικών Εβραίων. Αυτό δεν είναι το πιο σημαντικό κριτήριο. Το εύρος και η ένταση της εθνικής μνήμης είναι η πιο σημαντική διαφορά μεταξύ των Εβραίων. Για τους περιφερειακούς Εβραίους αυτούς που δεν θεωρούν τον Ιουδαϊσμό το πιο ουσιαστικό μέρος της ταυτότητάς τους, το Ολοκαύτωμα είναι το κύριο σημείο αναφοράς. Όταν ρωτήθηκαν: «Τι είναι απαραίτητο για να είσαι Εβραίος;», το 73% των Αμερικανών Εβραίων απάντησε «Θυμούμενοι το Ολοκαύτωμα» σε δημοσκόπηση της Pew Research του 2013.
Εν τούτοις οι πιο πιστοί Εβραίοι έχουν παλαιότερες αναφορές, που εκτείνονται σε περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια. Νιώθουν το 70 μ.Χ. σαν να το είχαν ζήσει. Είναι οι επιδραστικοί Εβραίοι που καταλαμβάνουν και ενώνουν την κοινότητα μέσω της γεωπολιτικής-ιστορικής μνήμης. Είτε παρουσιάζονται ως κοσμικοί είτε ως θρησκευόμενοι Εβραίοι, είτε θεωρούν τον Θεό ή το εβραϊκό πνεύμα την κινητήρια δύναμη της παγκόσμιας ιστορίας. Πολλοί πιθανότατα πιστεύουν ότι ο Θεός και το εβραϊκό πνεύμα είναι ένα και το αυτό. Είτε θρησκευόμενοι είτε κοσμικοί, οι Εβραίοι γενικά είναι βαθιά ριζωμένοι στην γεωπολιτική μνήμη του Ισραηλινού έθνους. Αντιθέτως οι πιστοί των Διονυσιακών αξιωμάτων απαγορεύουν στους Έλληνες να αξιοποιήσουν την ιστορική γεωπολιτική μνήμη !!! Για αυτό διέλυσαν τον Ελληνισμό που ήταν μια παγκόσμια πολιτιστική-γεωπολιτική αυτοκρατορία.
Η εβραϊκή γεωπολιτική μνήμη είναι ανυπολόγιστης αξίας για την ισχύ και την επιβίωση του Ισραηλινού έθνους. Ο γεωπολιτικός εθνικισμός των Ισραηλινών σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη εθνική-γεωπολιτική μνήμη είναι ο ισχυρότερος. Ελάχιστοι άνθρωποι ενδιαφέρονται για την Ρωσική η την Κινεζική ιστορία δύο χωρών του γεωπολιτικού άξονα σε σχέση με την Ισραηλινή που προκαλεί παγκόσμιο γεωπολιτικό και όχι μόνον ενδιαφέρον. Το Ισραήλ από τα πανάρχαια χρόνια βασίζει όλη την εθνική του υπόσταση στην Παλαιά Διαθήκη. Στα πλαίσια της γεωπολιτικής θεολογίας έχουμε μια σειρά γενοκτονιών και πολέμων από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Οι πόλεμοι που έχει διεξάγει το Ισραήλ από την περίοδο της Παλαιάς Διαθήκης μέχρι την σύγχρονη εποχή, δεν γίνονται μόνον για λόγους γεωπολιτικής ισχύος. Όλες αυτές οι πολεμικές δραστηριότητες γίνονται με γνώμονα την Γεωπολιτική Θεολογία.
Στους πολέμους αυτούς έχουμε ένα ευρύτατο πεδίο σύγκρουσης γεωπολιτικών θεολογιών και γεωπολιτικού εθνικισμού. Σε αντίθεση με όλες τις εσφαλμένες επιστημονικές εργασίες-αναλύσεις, σε προσωπικό επίπεδο ως δημιουργός-ιδρυτής της γεωπολιτικής-θεολογίας-γεωπολιτικού εθνικισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, έχω επισημάνει πολλές φορές στις επιστημονικές μου εργασίες αλλά και μιλώντας στα ΜΜΕ, ότι τα αντίπαλα έθνη δεν πολεμούν απλώς για να νικήσουν και να κατακτήσουν πλουσιότερες περιοχές. Πολεμούν για να επιβάλουν τις θρησκευτικές τους δοξασίες. Ο εβραϊκός-γεωπολιτικός εθνικισμός και η Ιουδαϊκή Γεωπολιτική Θεολογία είναι ενάντια στον Αριστόκλειο πολιτισμό, την Αριστόκλειο-Γεωπολιτικό Εθνικισμό και την Γεωπολιτική Θεολογία. Θεσμικά το έθνος-κράτος του Ισραήλ από την αρχαία εποχή είναι θεοκρατικό. Σύμφωνα με την Τορά ο Θεός έκανε μια διαθήκη με τους προγόνους του Εβραϊκού λαού, Αβραάμ-Μωυσή, Ισαάκ και Ιακώβ. Εν τούτοις ο Σιωνισμός διαχρονικά από τα πανάρχαια χρόνια έχει ως πηγή δύναμης-επιβίωσης την γεωπολιτική Θεολογία και την Παλαιά Διαθήκη.
Οι γεωπολιτικές-Θεολογικές δοξασίες ότι η εσχατολογική εποχή έχει ήδη ξεκινήσει με την επιστροφή του Ισραήλ στα βιβλικά εδάφη είναι μέρος της γεωπολιτικής θεολογίας. Η πολιτική πράξη ταυτίζεται με την συμφωνία και τις υποσχέσεις του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη, σχετικά με την κυριαρχία του Ισραήλ σε όλο τον κόσμο !!! Αυτή η γεωπολιτική αξίωση της εξωτερικής πολιτικής με τις βιβλικές παραδόσεις έχει οδηγήσει διαδοχικές ισραηλινές κυβερνήσεις να αντιμετωπίζουν κρίσιμα γεωπολιτικά ζητήματα, με βάση την Παλαιά Διαθήκη. Από την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ μέχρι την εδαφική πολιτική στην Δυτική Όχθη, κυριαρχεί η θρησκευτική προσήλωση και όχι η απλή γεωπολιτική λογική-δύναμη.
Το ιερό πολεμικό πεδίο επικρατεί. Πατήρ πάντων ο πόλεμος (Ηράκλειτος). Το γεωπολιτικό σημείο όπου όλα συγκλίνουν είναι η Ιερουσαλήμ. Δεν είναι η Κωνσταντινούπολη, η Ρώμη, η Μόσχα, η Χάιφα, η Τεχεράνη και η Γάζα. Η Ιερουσαλήμ είναι το γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό και πάνω από όλα Θεολογικό κομβικό σημείο. Είναι η εσχατολογική πόλη και για τις θεολογίες των εθνών και όχι τόπος γεωπολιτικών διαπραγματεύσεων. Η Ιερουσαλήμ είναι η πόλη εκπλήρωσης των προφητειών.
Όταν το Ισραήλ αναφέρει την αιώνια διαθήκη με τον Θεό, εννοεί θρησκευτική επανόρθωση-αποκατάσταση των πατρογονικών δικαιωμάτων. Γεωπολιτικές βασισμένες επάνω στην θεολογία δεν ευνοούν στην ειρήνη. Πρόκειται για γεωπολιτικές που νομιμοποιούν τις πολεμικές δραστηριότητες. Αυτά τα κράτη βασίζουν την Εθνική τους ταυτότητα επάνω στην γεωπολιτική Θεολογία. Καταφεύγουν στην θεολογία για να δημιουργήσουν Εθνική συνοχή-ταυτότητα και για να επιτύχουν τα γεωπολιτικά τους σχέδια. Η σύγκρουση στην Μέση Ανατολή μας δείχνει ότι η θρησκεία διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στην εξέλιξη της Ιστορίας. Για αυτό διέλυσαν τον Χριστιανισμό στην σύγχρονη Ελλάδα. Εκτός από το Ισραήλ και τα υπόλοιπα έθνη αξιοποιούν γεωπολιτικά τις ιστορικές μνήμες.
ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΩΝ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ.
Οι Σιωνιστές δηλώνουν επανειλημμένα ότι η Βίβλος τους προστάζει να υποστηρίζουν το Ισραήλ και να εφαρμόζουν τους νόμους του θεού. 'Ένας από τους ιερείς που προσκλήθηκαν στην Ιερουσαλήμ δήλωσε ότι το Ισραήλ αποτελεί απόδειξη της ύπαρξης του Θεού !!! Οι αναθεωρητές της βίβλου αντιδρούν στο δόγμα ότι ο Θεός προτιμά ορισμένους ανθρώπους με βάση το έθνος και το DNA τους. Η Παλαιά Διαθήκη αναφέρει ότι ο Θεός επέλεξε την γενεαλογία του Ιακώβ για να σώσει τον κόσμο. Αυτό είναι όλο το πρόβλημα με τον Σιωνισμό. Και αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους την σημερινή εποχή για τον οποίο πολλοί απομακρύνονται από τον Χριστιανισμό.
Οι άνθρωποι αυτοί απορρίπτουν την πεποίθηση ότι οι Εβραίοι (Ιουδαίοι-Ισραηλίτες) επιλέχθηκαν από τον Θεό να εξουσιάζουν την ανθρωπότητα. Το σημερινό Κράτος του Ισραήλ θεωρείται ναζιστικό μετά την γενοκτονία στην Παλαιστίνη και τους επί σειρά ετών βομβαρδισμούς στην Συρία. Σύμφωνα με ξένους συναδέλφους οι κυβερνήσεις είναι μαφιόζικες, τρομοκρατικές και εγκληματικές οργάνώσεις. Το Ισραήλ χρησιμοποιεί την βιβλική του ιστορία για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του αλλά και την περιφρόνησή του για το διεθνές δίκαιο.
Είναι υψίστης γεωπολιτικής σημασίας η αμφισβήτηση για ένα τμήμα των γραφών το οποίο απεικονίζει τους Εβραίους ως τον εκλεκτό έθνος του Θεού και παράλληλα αιώνια θύματα των Ισραηλινών τα άλλα έθνη προκαλεί αντιδράσεις παγκοσμίως. Για αυτό κάποιοι στο εξωτερικό ονομάζουν βιβλικό αναθεωρητισμό την κίνηση τους ενάντια στον Σιωνισμό. Διατυπώνεται το δόγμα ότι δεν πρέπει να υπονομευτούν τα θεμέλια του Χριστιανισμού αλλά του Σιωνισμού και των ναζιστικών δογμάτων του. Ο βιβλικός αναθεωρητισμός είναι απαραίτητος για την σωτηρία του κόσμου πιστεύουν τα μέλη της κίνησης αυτής. Όμως όπως θα διαπιστώσετε υποστηρίζουν αρκετά Διονυσιακά αξιώματα. Το Ισραήλ είναι ένα τέρας που μπορεί να νικηθεί μόνο στην απόλυτη πηγή της γεωπολιτικής του δύναμής που είναι βιβλική αφήγηση σχετικά με την ανωτερότητα του ως έθνος έναντι των άλλων εθνών. Ο Σιωνισμός υποστηρίζει αυτή την βιβλική αφήγηση. Ο Χριστιανισμός είναι επομένως μέρος του προβλήματος και όχι η λύση εκτιμούν οι καθηγητές-ιστορικοί τις κίνησης του βιβλικού αναθεωρητισμού.
Σε βιβλία, άρθρα και ομιλίες ισχυρίζονται ότι δεν χρειάζεται ο δυτικός κόσμος τον Χριστιανισμό και θα ήταν καλύτερα να επιστρέψει στις ελληνοχριστιανικές πηγές της ιδιοφυΐας, όπως έγινε κατά την Αναγέννηση. Αυτή η κληρονομιά περιέχει όλα όσα χρειάζεται η ανθρωπότητα από άποψη πνευματικών πόρων και θρησκευτικών εργαλείων !!! Εν τούτοις διαφεύγει σκόπιμα η μη στους εμπνευστές αυτών των θεωριών ότι ο Αριστόκλειος πολιτισμός δεν ήταν από μόνος του αρκετός για να γίνουν οι Έλληνες κοσμοκράτορες. Για αυτό έπρεπε να περάσουν μερικοί αιώνες για να ενωθεί με τον Χριστιανισμό, ώστε να αναλάβουν οι Έλληνες την διοίκηση του Imperium Romanum. Είναι προφανές ότι τα αξιώματα ου προτάσουν ότι είναι Διονυσιακά.
Οι υποστηρικτές του διαφωτισμού και του βιβλικού αναθεωρητισμού αναφέρουν ότι υπό τον Θεοδόσιο Α και τους γιους του, ο Χριστιανισμός έγινε η επίσημη "υποχρεωτική" θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και όλες οι παραδοσιακές λατρείες απαγορεύτηκαν, οι ναοί τους απαλλοτριώθηκαν ή καταστράφηκαν, μόνο μία μη χριστιανική θρησκεία παρέμεινε νόμιμη. Αυτή ήταν ο Ιουδαϊσμός, η θρησκεία που θεωρήθηκε υπεύθυνη για τον θάνατο του Χριστού. Ένα παράξενο και παράδοξο! Ο Αυγουστίνος το δικαιολόγησε με την «θεωρία του λαού-μάρτυρα». Οι Εβραίοι που τον σκότωσαν και αρνήθηκαν να πιστέψουν σε αυτόν διασκορπίστηκαν σε όλο τον κόσμο και για αυτό, με την μαρτυρία των δικών τους Γραφών, μαρτυρούν για εμάς ότι δεν επινοήσαμε εμείς τις προφητείες σχετικά με τον Χριστό.
Για να δώσουν αυτή την μαρτυρία, η οποία παρέχεται από την κατοχή και τη διατήρηση αυτών των βιβλίων, είναι οι ίδιοι διασκορπισμένοι σε όλα τα έθνη, όπου εξαπλώνεται η Χριστιανική Εκκλησία. Όπως ο Κάιν που δολοφόνησε τον αδελφό του Άβελ, αναφέρει ο Αυγουστίνος. Οι Εβραίοι βρίσκονται υπό την προστασία του Θεού, ο οποίος υπόσχεται εκδίκηση για τους δολοφόνους. «Η συνεχής διατήρηση των Εβραίων θα αποτελεί απόδειξη για τους πιστούς Χριστιανούς της υποταγής που αξίζουν σε εκείνους που, μέσα στην υπερηφάνεια του βασιλείου τους, θανάτωσαν τον Κύριο».
Η «θεωρία της μαρτυρίας» του Αυγουστίνου είναι περίπλοκη. Ο ισχυρισμός ότι οι Εβραϊκές Γραφές μαρτυρούν την αλήθεια του Χριστιανισμού είναι αμφισβητήσιμος αλλά κατανοητός σύμφωνα με τους αναθεωρητές. Εν τούτοις απορούν πώς η επιμονή του εβραϊκού λαού μαρτυρεί την χριστιανική αλήθεια, όταν ο εβραϊκός λαός απορρίπτει αυτήν την αλήθεια με βάση τις Γραφές του; Δεν θα ήταν η εξαφάνιση των Εβραίων ως έθνους καλύτερη απόδειξη ότι ο Θεός μετέφερε την πρόνοιά του στο «Νέο Ισραήλ»; Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι ο Αυγουστίνος ήταν σοφιστής στην εκπαίδευση. Αυτό που κάνει εδώ είναι να αποκρύπτει την προφανή αντίθετη πραγματικότητα. Ο Χριστιανισμός είναι αυτός που μαρτυρά τον υπερβολικό ισχυρισμό των Εβραίων ότι έχουν επιλεγεί από τον Θεό ως το όργανο της σωτηρίας του κόσμου. Κανένας μορφωμένος Ρωμαίος δεν είχε πάρει ποτέ στα σοβαρά αυτόν τον ισχυρισμό πριν ο Χριστιανισμός τον εγκρίνει. Το ότι οι Εβραίοι, απλώς και μόνο με την ύπαρξή τους, μαρτυρούν την αλήθεια του Χριστιανισμού είναι ένας αμφισβητήσιμος ισχυρισμός.
Το ότι οι Χριστιανοί μαρτυρούν την αλήθεια του βιβλικού Ιουδαϊσμού είναι κάτι παραπάνω από αδιαμφισβήτητο αναφέρουν οι αναθεωρητές. Είναι μια προϋπόθεση του Χριστιανισμού σε όλα τα δόγματα. Χριστός σημαίνει Μεσσίας και προϋποθέτει τον ιδιαίτερο ρόλο του Ισραήλ στην θεία οικονομία. Ενώ οι Εβραίοι λένε στους Χριστιανούς ότι κάνουν λάθος, οι Χριστιανοί λένε στους Εβραίους ότι είχαν δίκιο. Αυτά πιστεύουν οι αναθεωρητές της Παλαιάς Διαθήκης.
Ο εβραϊκός λαός συνέχισε την ύπαρξή του ως έθνος διασκορπισμένο σε όλο το Imperium Romanum, εν μέσω χριστιανικής εχθρότητας αλλά υπό την προστασία της Ρωμαϊκής εξουσίας, σε σχετική απομόνωση από τις χριστιανικές κοινωνίες. Υπό αυτό το καθεστώς, ο πληθυσμός του Ισραήλ γνώρισε έναν από τους πιο αξιοσημείωτους ρυθμούς ανάπτυξης στην Ευρώπη. Νόμοι που απαγόρευαν στους Χριστιανούς να παντρεύονται Εβραίους ή ακόμα και να τρώνε στο τραπέζι τους (Σύνοδος της Ελβίρα στις αρχές του 4ου αιώνα ) ενίσχυσαν την εβραϊκή ταυτότητα και εθνική συνοχή, καθώς η ενδογαμία και η τελετουργική καθαρότητα είναι οι σημαντικότερες εντολές της Τορά.
Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣ "ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ" ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ.
Είναι προφανές ότι μετά τις σύγχρονες γενοκτονίες του Ισραήλ σε Συρία, Λίβανο και Παλαιστίνη, ότι επικρατεί γεωπολιτική σύγχυση και πλάνη. Oι μέτοχοι του Διονυσιακού πολιτισμού, όσοι είναι σε πλάνη και αρκετοί εξοργισμένοι από τις γενοκτονίες του Bib, έχουν αναπτύξει ένα κυρίαρχο αφήγημα την σύγχρονη εποχή. Ο Χριστιανισμός είναι υπεύθυνος για την "καταστροφή" της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, του Ελληνισμού και των δυτικών εθνών μέχρι και σήμερα !!!
Παράλληλα ήταν επιζήμιος για τα έθνη και άνοιξε τον δρόμο για την ανατροπή-υποδούλωση του δυτικού πολιτισμού από το Ισραήλ. Δεδομένου ότι ο Χριστιανισμός είναι μια εβραϊκή δημιουργία, ήταν μέρος μιας τεράστιας εβραϊκής συνωμοσίας εναντίον του υπόλοιπου κόσμου !!
Εν τούτοις οι ισχυρισμοί τους είναι κίβδηλοι και τους διαψεύδουν τα ιστορικά γεγονότα. Όπως έχω αποδείξει επιστημονικά εδώ και 20 χρόνια μέσα από τις εργασίες μου. το Imperium Romanum ήταν δημιούργημα των πιστών του Savaziou-Διόνυσου και με την ιστορική απόφαση του Αγίου Κωνσταντίνου που άλλαξε την παγκόσμια ιστορία, το κράτος του Σιωνισμού και του Διόνυσου, έγινε η αυτοκρατορία του Χριστού και των Ελλήνων με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη.
Εάν ο Χριστιανισμός ήταν "Δούρειος Ίππος" των Ιουδαίων γιατί τον πολέμησαν με τόσο πάθος και μίσος οι Εβραίοι, με στόχο να εξαλείψουν η να περιορίσουν την Χριστιανική πίστη, και να αποσπάσουν την διοίκηση της αυτοκρατορίας του Βοσπόρου από τους Έλληνες Χριστιανούς ; Αν είχαν ακόμη και μια μικρή δόση αλήθειας οι ισχυρισμοί τους, γιατί οι στυλοβάτες της Ορθοδοξίας, του Ελληνισμού και του Imperium Romanum (Τρεις Ιεράρχες), εξελλήνισαν την Χριστιανική θρησκεία προσθέτοντας τις διδασκαλίες του Μέγα Αριστοκλή στην Ορθοδοξία ;
Γιατί ο Άγιος Χρυσόστομος ήταν από τους πρώτους Πατέρες που έκανε τον διαχωρισμό της Εκκλησίας του Χριστού, από την Συναγωγή των Ιουδαίων ; Γιατί ενώ ήταν δημιούργημα-τέχνασμα ο Χριστιανισμός, επιχείρησαν οι Ιουδαίοι να καταλύσουν-αφανίσουν την Χριστιανική πίστη μέσα από τον Ζαμβρή και τον Σαραντάπηχο ; Επιπροσθέτως έχω αποδείξει με ακλόνητα ιστορικά στοιχεία ότι η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ήταν Σιωνιστικό δημιούργημα με στόχο να αποφευχθεί ο εξελληνισμός του Ισραηλινού έθνους και παράλληλα να έχουν τον απαραίτητο χρόνο να επανασυστήσουν την πρώτη Διονυσιακή τους αυτοκρατορία την Περσική, την οποία είχε κατακτήσει ο Μέγας Αλέξανδρος.
Μια ακόμη απόδειξη περί αυτού είναι ότι οι Εβραίοι είχαν μακράν την πιο προνομιακή μεταχείριση από οποιοδήποτε άλλο έθνος της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ενδεικτικό μεταξύ πολλών άλλων ήταν το ιστορικό γεγονός της εντολής του Μέγα Θεοδόσιου να ξανακτίσουν οι Έλληνες-Χριστιανοί την Ιουδαϊκή Συναγωγή που γκρέμισαν και η οποία βρισκόταν δίπλα στην Αγία Σοφία !!! Πως γίνεται το έθνος που σταύρωσε τον Χριστό για έχει σκανδαλώδη-προνομιακή μεταχείριση και υψηλές πολιτικές θέσεις στην κορυφαία Χριστιανική αυτοκρατορία του κόσμου ; Είναι προφανές ότι η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία δημιουργήθηκε από τους Σιωνιστές παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού, για να αποφευχθεί ο οριστικός εξελληνισμός, ενός μεγάλου τμήματος των Ισραηλιτών. Ποτέ κανένα κατακτημένο έθνος δεν γνώρισε επί τόσους αιώνες μεγάλα προνόμια και να έχει το δικαίωμα να συμμετοχή στην πολιτική διοίκηση της αυτοκρατορίας. Οι Εβραίοι για πολλοστή φορά αποτελούν παγκόσμιο φαινόμενο.
Συνεπώς όλες οι θεωρίες των αναθεωρητών της Παλαιάς Διαθήκης και των Διονυσιαστών περί Δούρειου Ίππου είναι επιστημονικώς αβάσιμες. Το μόνο βέβαιο είναι ότι όταν οι Ιουδαίοι διαπίστωσαν ότι δεν είναι σε θέση να εκμηδενίσουν-περιορίσουν τον Χριστιανισμό, τον εκμεταλλεύτηκαν σε γεωπολιτικό επίπεδο στα πλαίσια της Εβραϊκής γεωπολιτικής Θεολογίας. Ο εκχριστιανισμός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν ωφέλιμος για τους Εβραίους για να ασκήσουν παγκόσμια γεωπολιτική, προετοιμάζοντας τις συνθήκες για την δημιουργία του νέου Ισραηλινού κράτους.
Όταν συνειδητοποιήσαν οι μέτοχοι του Διονυσιακού πολιτισμού ότι δεν θα εξαλειφθεί η θρησκεία του Χριστού, αποτέλεσε μια εβραϊκή-γεωπολιτική επιχείρηση υβριδικού πολέμου, με στόχο την αποξένωση των εθνών από τα αγαθά της Ελευθερίας, της αυτονομίας και του Αριστόκλειου πολιτισμού. Μεταξύ πολλών άλλων ιστορικών αποδείξεων είναι ο σημαντικός αριθμός εξελληνισμένων Ιουδαίων που ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό, ειδικά τον πρώτο αιώνα καταρρίπτει τα Διονυσιακά αφηγήματα.
Ενδεικτικό είναι ότι μέσα στην πνευματική-σύγχυση που επικρατεί κάποιοι υποψιάζονται τον πραγματικό ιδρυτή του Χριστιανισμού των Εθνών Απόστολο Παύλο ως όργανο του Ιουδαϊσμού. Σύμφωνα με αυτούς ο Απόστολος Παύλος ήταν ο "εγκάθετος" των Ραββίνων για να εφαρμόσει το υποχθόνιο σχέδιο της παγκόσμιας-γεωπολιτικής κυριαρχίας του Ισραήλ !!!
Όμως όπως έχω αναφέρει πολλές φορές στις εργασίες μου, ο εκχριστιανισμός των Ελλήνων παρείχε στο Ισραήλ, ένα τεράστιο γεωπολιτικό πλεονέκτημα στον διαχρονικό πόλεμό των Ιουδαίων εναντίον της Ελλάδας. Δεν έχουμε καμία απόδειξη ότι ο Χριστιανισμός δημιουργήθηκε κρυφά από Διονυσιαστές Εβραίους για τον αφανισμό του Ελληνισμού.
Κάποιοι ερευνητές-επιστήμονες εκτιμούν ότι ο κλάδος της εξελικτικής ψυχολογίας, συμβάλει στην έρευνα των ιστορικών γεγονότων που άλλαξαν την παγκόσμια ιστορία. Η εξελικτική ψυχολογία υποστηρίζει ότι οι διάφορες στρατηγικές που αναπτύσσονται από ομάδες βασίζονται στην συγγένεια (φυλές, έθνη) για να διασφαλίσουν την επιβίωση, την αναπαραγωγή, την επέκταση και την κυριαρχία σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον, εν μέρει είναι ασυνείδητες παρά ρητά διατυπωμένες. Μέσα σε κάθε εθνική οντότητα, υπάρχει μια συλλογική θέληση για εξουσία που λειτουργεί κάτω από το όριο της ατομικής συνείδησης. Αυτή η συλλογική βούληση-εθνική νοοτροπία, δεν είναι καθαρά προϊόν βιολογικής φύσης. Γιατί κάθε έθνος διαθέτει ένα συγκεκριμένο πολιτισμικό μέρος που προκύπτει από ορισμένες ιστορικές επιλογές. Με την πάροδο των γενεών, αυτό το ίδιο το πολιτισμικό μέρος γίνεται δεύτερη φύση, μέρος του συλλογικού ασυνείδητου.
Αυτές οι υποθέσεις συμπίπτουν με τα συμπεράσματα της κοινωνιολογίας σύμφωνα με τα οποία οι γνωστικές λειτουργίες, τα συναισθήματα και οι συμπεριφορές των ατόμων, καθορίζονται εν μέρει ασυνείδητα από μια μορφή ομαδικού πνεύματος. Σε βαθμό που εξαρτάται από τη συνοχή της ομάδας, όταν τα άτομα σκέφτονται, αισθάνονται και επιθυμούν, η ομάδα είναι αυτή που σκέφτεται, αισθάνεται και επιθυμεί μέσω αυτών. Αυτή είναι μια μέθοδος εξέτασης για πως οι Εβραίοι έγιναν κυρίαρχοι σε παγκόσμιο επίπεδο μέσα από την Παλαιά Διαθήκη.
Στην περίπτωση μιας εξαιρετικά εξελιγμένης εθνότητας σε γεωπολιτικό επίπεδο, με γεωπολιτική θεολογία πολλούς αιώνες μπροστά από την εποχή της η Εβραϊκή αρχή λειτουργεί με πολύπλοκο τρόπο. Το παράδειγμα της εξελικτικής ψυχολογίας μας επιτρέπει να κατανοήσουμε ότι όταν μια εβραϊκή στρατηγική βασίζεται στην εξαπάτηση, δεν γίνεται απαραίτητα αντιληπτή ως τέτοια από την εβραϊκή κοινότητα.
Ως έθνος οι Εβραίοι εμφανίζουν δύο ξεχωριστά χαρακτηριστικά. Το πρώτο είναι ότι αποτελούν μια παγκόσμια κοινότητα μετά την Ρωμαϊκή "κατάκτηση". Η συντριπτική πλειοψηφία των Ισραηλινών, ζει και αγωνίζεται σε ξένα έθνη για περισσότερο από δύο χιλιάδες χρόνια. Για αυτό έχουν αναπτύξει μοναδικές στρατηγικές που αποτελούν μέρος των προγονικών τους παραδόσεων. Έχουν αναπτύξει μια διπλή προσωπικότητα. Μια βασική για το Εβραϊκό-παραδοσιακό περιβάλλον και μια πιο ευέλικτη πολυπολιτισμική για τους αλλοεθνείς. Δεν αντιλαμβάνονται απαραίτητα αυτή την πολυπλοκότητα ως ασυνέπεια ή υποκρισία.
Ένα άλλο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των Εβραίων είναι ότι αποτελούν μια κοινότητα που είναι ταυτόχρονα εθνική και θρησκευτική. Αυτό τους δίνει το μοναδικό πλεονέκτημα ότι η πιο ουσιαστική στρατηγική επιβίωσής τους σε ξένα περιβάλλοντα είναι η αυστηρή ενδογαμία και η διατήρηση του Διονυσιακού πολιτισμού. Η διαχρονική αποστολή των Εβραίων είναι να καταστρέφουν τους πολιτισμούς και τους θεούς των άλλων εθνών.
Η γεωπολιτική αποστολή είναι η καταστροφή των άλλων εθνών και ειδικά του Ελληνικού. Οτιδήποτε είναι ιερό για τους Έλληνες συμπεριλαμβανομένης της Εθνικής ταυτότητας-συνοχής, του Αριστόκλειου πολιτισμού και του Χριστιανισμού, πρέπει να εκμηδενιστεί. Σύμφωνα με τους Εβραίους ο Θεός των Ελλήνων και οι Σοφοί του Ελληνισμού είναι "κακοί-ψεύτικοι, σε αντίθεση με τον Θεό και τους σοφούς των Εβραίων, ο οποίοι είναι οι μόνοι αληθινοί !!!
Εκτός από την βασική γεωπολιτική στρατηγική της ενδογαμίας και της πολιτιστική-στρατιωτικής και οικονομικής καταστροφής των άλλων εθνών, διακρίνουμε δύο κύρια σύνολα στρατηγικών-γεωπολιτικών τακτικών μεταξύ των Εβραίων της διασποράς. Βλέπουμε στρατηγικές που συμβάλουν να προσαρμόζονται οι Ιουδαίοι στις κοινωνίες, με σκοπό την αλλαγή των εθνών αυτών και την συμμετοχή τους στα Διονυσιακά δρώμενα.
Η πρώιμη εξάπλωση του Χριστιανισμού ενδεχομένως να αποτελεί Εβραϊκή-εξελικτική Γεωπολιτική στρατηγική. Οι Εβραίοι που ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό προσαρμόστηκαν στο επικίνδυνα «αντισημιτικό» περιβάλλον, κάνοντας την Ρωμαϊκή κοινωνία πιο Εβραϊκή. Ο Χριστιανισμός έπεισε τους Έλληνες-Ρωμαίους ότι η σωτηρία προέρχεται από τους Ιουδαίους, ένα γεωπολιτικό δόγμα που προώθησαν έναν αιώνα νωρίτερα, κηρύττοντας ότι το εβραϊκό έθνος είναι για ολόκληρο τον κόσμο ότι ο ιερέας για το κράτος.
Η σωτηρία από τον αντισημιτισμό, παρέμεινε μέχρι σήμερα η κύρια αποστολή των αφομοιωμένων Εβραίων. Ο Χριστιανισμός χρησιμοποιήθηκε με δόλιο τρόπο από τους Ισραηλίτες, εφόσον δεν επέτυχαν να το εξαφανίσουν είτε να τον εκμηδενίσουν την Θρησκεία του Χριστού. Ο Χριστιανισμός αποτέλεσε μια εξελικτική γεωπολιτική τακτική, καθώς οι Ραββίνοι αξιοποιούν την νέα ανερχόμενη θρησκεία. Εν τούτοις τα δεδομένα αλλάζουν απροσδόκητα όταν ο Χριστιανισμός έγινε Αριστόκλειος-Ελληνικός. Οι Εβραίοι δεν γίνεται να θεωρηθούν υπεύθυνοι για την μεταστροφή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον τέταρτο αιώνα στην Χριστιανική πίστη, καθώς ήταν και είναι οι μεγαλύτεροι διώκτες του Χριστιανισμού. Οι Ισραηλίτες προσπάθησαν με κάθε τρόπο να αποτρέψουν τον εκχριστιανισμό και τον εξελληνισμό του Ιmperioum Romanum.
Όταν ο Χριστιανισμός έγινε η επίσημη θρησκεία της Ρώμης, οι Εβραίοι δεν κατείχαν πλέον την ηγεσία του κράτους. Μπορεί να υποψιάζονται κάποιοι την παρουσία ορισμένων επιδραστικών Εβραίων στις αυλές των δυναστειών, αλλά δεν υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις, πριν από τη εποχή του Λέοντα Γ (ίσαυρος) και τον Σαραντάπηχο. Αναμφίβολα η Εκκλησία δεν ήταν εβραϊκής προέλευσης. Οι Εβραίοι παρείχαν μόνο την αρχική-γεωπολιτική ώθηση. Αλλά είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι η επιρροή των Εβραίων στον Ρωμαϊκό Χριστιανισμό ήταν έντονη-διαρκής, εν τούτοις δεν ήταν απόλυτη και καταλυτική.
Το πρώτο γεγονός που πρέπει να αναγνωρίσουμε είναι η σημασία του εβραϊκού πληθυσμού στις μεγάλες πόλεις της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όπου άκμασε για πρώτη φορά ο Χριστιανισμός. Ο άλλος παράγοντας που πρέπει να λάβουμε υπόψιν είναι ότι δεν έχουμε επαρκείς πληροφορίες για το πώς εξαπλώθηκε ο Χριστιανισμός στις ρωμαϊκές πόλεις, από την εποχή του Απόστολου των εθνών μέχρι τα μέσα του δεύτερου αιώνα. Εκτός από το έργο του Απόστολου Παύλου και των άλλων Αποστόλων, δεν γνωρίζουμε καμία οργανωμένη χριστιανική ιεραποστολική δραστηριότητα, πριν από τη μεταστροφή του μεγαλύτερου μέρους της αυτοκρατορίας στο Χριστιανικό δόγμα.
Όπως υποστηρίζουν αρκετοί, υπάρχουν λόγοι να πιστεύουμε ότι οι Εβραίοι, οι οποίοι ήταν ιδιαίτερα κινητικοί και διασυνδεδεμένοι, ήταν Απόστολοι των Ευαγγελίων σε όλη την Αυτοκρατορία, ακόμη και μετά τον 2ο αιώνα. Η αρχαιολογία επιβεβαιώνει ότι χριστιανικοί χώροι λατρείας και αντικείμενα εξακολουθούν να βρίσκονται σε εβραϊκές συνοικίες. Δεδομένα από τη Ρώμη και τη Βενετία δείχνουν ότι «οι εβραϊκές και χριστιανικές ταφές αντανακλούν μια αλληλεξαρτώμενη και στενά συνδεδεμένη κοινότητα Εβραίων και Χριστιανών, εντός της οποίας τα διακριτικά σημάδια οριοθέτησης ήταν θολά μέχρι τον 3ο και 4ο αιώνα μ.Χ. Στο δεύτερο μισό του 2ου αιώνα, οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί μόλις άρχιζαν να θεωρούν τους εαυτούς τους μέλη διαφορετικών θρησκειών. Υποστηρίζοντας την άποψή ότι ο Χριστιανισμός ελεγχόταν κυρίως από τους Εβραίους μέχρι τα μέσα του 2ου αιώνα, ας θυμηθούμε την ήττα των οπαδών του Μαρκίωνα, οι οποίοι ήθελαν να απορρίψουν την Παλαιά Διαθήκη. Πραγματικά η ταχύτητα με την οποία ο Μαρκίων ίδρυσε ένα σημαντικό κίνημα. υποδηλώνει ότι το δόγμα του άρεσε σε πολλούς.
Όμως η παραδοσιακή χριστιανική παράταξη αντιμετώπισε με ευκολία τον Μαρκίωνα και καταδίκασε τις αντιθέσεις ως αίρεση. Οι παραδοσιακοί Εβραίοι επικράτησαν μέσω ανώτερης-γεωπολιτικής θεολογίας. Στα μέσα του δεύτερου αιώνα η Εκκλησία εξακολουθούσε να κυριαρχείται από ανθρώπους με εβραϊκές ρίζες και στενούς δεσμούς με τον εβραϊκό κόσμο. Η τελική ρήξη μεταξύ Εβραίων και Χριστιανών συνέβη υπό τον Μ. Κωνσταντίνο με τις αποφάσεις-διατάγματα περί ανεξιθρησκείας, μεταφοράς της πρωτεύουσας του Imperium Romanum στον Βόσπορο, την ανάθεση διοίκησης του Ρωμαϊκού κράτους από τους Έλληνες, και την επίλυση των διαφορών θρησκευτικών-πολιτιστικών στην περιβόητη συνάντηση Ελλήνων-Χριστιανών και Ραββίνων στην Κωνσταντινούπολη.
Ο στυλοβάτης του Χριστιανισμού και του εξελληνισμού του Ρωμαϊκού κράτους Ιωάννης Χρυσόστομος, παραπονέθηκε ότι πολλοί Χριστιανοί ενώνονται με τους Εβραίους στον εορτασμούς και στην τήρηση των νηστειών τους ( Πρώτη Ομιλία Ι, 5), ή ακόμη και περιτέμνονται ( Δεύτερη Ομιλία ΙΙ, 4). Ο Άγιος Χρυσόστομος ήταν από τους πρώτους θρησκευτικούς ηγέτες που διαχώρισε την Εκκλησία του Χριστού από την Εβραϊκή συναγωγή, οι οποίες ήταν ακόμα στενά συνδεδεμένες. Εφόσον δεν επέτυχαν να περιορίσουν η να εξαλείψουν την Χριστιανική θρησκεία, η αποδοχή του Χριστιανισμού ήταν ο καλύτερος δυνατός τρόπος για να διαιωνιστεί ο Ιουδαϊσμός ως εξελικτική-Γεωπολιτική θεολογία κατά την μεσαιωνική περίοδο. Είτε ήταν ειλικρινείς, είτε υποκριτές, οι Εβραίοι που ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό κατά τον Μεσαίωνα αποκόμισαν αμέσως κοινωνικά οφέλη.
Ο Χριστιανισμός του Παύλου θα πρέπει να θεωρηθεί ως επέκταση του Ελληνιστικού Ιουδαϊσμού, ο οποίος προσπαθούσε να αποδυναμώσει τα πολιτιστικά δόγματα μεταξύ Εβραίων και Ελλήνων. Πριν και κατά την διάρκεια και μετά τους καταστροφικούς Ιουδαϊκούς Πολέμους (66–135 μ.Χ.), οι περισσότεροι Εβραίοι, ειδικά στην Αλεξάνδρεια, αποστασιοποιήθηκαν από τον μεσσιανικό ζήλο των Εβραίων εθνικιστών και προσπάθησαν να κάνουν την παράδοσή τους όσο το δυνατόν πιο ελληνική. Η δουλοπρεπής θεωρία του Φλάβιου Ιώσηπου, ότι οι Εβραίοι εθνικιστές δεν είχαν καταλάβει ότι οι προφητείες τους στην πραγματικότητα έδειχναν τον Βεσπασιανό ως τον αληθινό Μεσσία ( Δ΄ Ιουδαϊκός Πόλεμος) είναι ένα ενδεικτικό παράδειγμα. Ο Χριστιανισμός είναι ένα άλλο.
Πολλοί εξελληνισμένοι Εβραίοι στην Διασπορά έβρισκαν τον Χριστιανισμό ελκυστικό επειδή τους απελευθέρωσε από μια εθνικιστική-Ισραηλινή ταυτότητα με την οποία δεν ένιωθαν πλέον άνετα ως εκλεκτός λαός του θεού. Η μεταστροφή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στον Χριστιανισμό συνεπάγεται την ιερότητα του εβραϊκού έθνους ως του αρχαίου εκλεκτού λαού του Θεού. Ο Ιουδαϊσμός έγινε η μόνη νόμιμη μη χριστιανική θρησκεία. Μέσω της «Θεωρίας της Μαρτυρίας», η Εκκλησία διακήρυξε ότι το εβραϊκό έθνος είχε θεϊκό δικαίωμα να υπάρχει μέχρι το τέλος του χρόνου και ότι η Εκκλησία και η Αυτοκρατορία μοιράζονταν την θεϊκή ευθύνη να το προστατεύσουν.
Αυτή η Θεωρία της Μαρτυρίας ενσωματώθηκε στην Καθολική σωτηριολογία από τον Αυγουστίνο και επιβεβαιώθηκε επανειλημμένα για την καταπολέμηση του λαϊκού αντιεβραϊκού αισθήματος. Όταν πληροφορήθηκε για τον διωγμό των Εβραίων στην Κολωνία και το Μάιντς κατά τη διάρκεια της εκστρατείας για την Δεύτερη-Διονυσιακή (Γερμανική) Σταυροφορία, ο Άγιος Βερνάρδος διαμαρτυρήθηκε !!! «Οι Εβραίοι είναι για εμάς ο ζωντανός λόγος της Αγίας Γραφής, γιατί μας υπενθυμίζουν συνεχώς τι υπέφερε ο Κύριός μας. Είναι διασκορπισμένοι σε όλο τον κόσμο, ώστε, μέσω της εξιλέωσης για τις αμαρτίας τους, να είναι παντού ζωντανοί μάρτυρες της λύτρωσής μας.
Αν οι Εβραίοι εξοντωθούν ολοκληρωτικά τι θα απογίνει η ελπίδα μας για την υποσχόμενη σωτηρία τους, για την τελική τους μεταστροφή ; Βεβαίως η Εκκλησία έδωσε στους πιστούς τον πιο σημαντικό λόγο να μισούν τους Εβραίους ως Χριστοκτόνους. Από στρατηγική άποψη αυτό δεν ήταν αρνητικό, καθώς η εχθρότητα των άλλων λαών ήταν πάντα το καλύτερο κίνητρο για την εβραϊκή-γεωπολιτική συνοχή και την εθνική ταυτότητα. Οι Εβραίοι της διασποράς αισθάνονται επιλεγμένοι για το παγκόσμιο μίσος των εθνών και εκλεκτοί από τον Θεό στα πλαίσια της γεωπολιτικής Θεολογίας. Η ιδανική κατάσταση, από προσαρμοστική άποψη, είναι μια κοινωνία που κρατά τους Εβραίους χωριστά, ελαχιστοποιώντας παράλληλα την βία εναντίον τους.
Η πολιτική της εκκλησίας ήταν στην πραγματικότητα ευνοϊκή για τα Εβραϊκά εθνοτικά συμφέροντα, απαγορεύοντας στους Χριστιανούς να παντρεύονται αβάπτιστους Εβραίους, ενώ παράλληλα απαγορεύει στους Χριστιανούς να αναγκάζουν τους Εβραίους να βαπτίζονται υπό πίεση ή απειλή. Ο εκχριστιανισμός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν πολύ ευνοϊκός για την ανάπτυξη της εβραϊκής κοινότητας, γεωπολιτικά-δημογραφικά όσο και οικονομικά. Στην νομοθεσία της εποχής, η ρητορική ταπείνωση του Ιουδαϊσμού ως θρησκείας συνυπήρχε με εκτεταμένα συλλογικά προνόμια που παραχωρούνταν στους Εβραίους ηγέτες και τις συναγωγές.
Αν και ο Ιουδαϊσμός χαρακτηριζόταν επανειλημμένα ως «ασεβής ανοησία» (Θεοδοσιανός Κώδικας XV,5,5), οι ηγέτες της εβραϊκής κοινότητας μια διαδοχή πατριαρχών στην Παλαιστίνη και άλλων αντιπροσωπευτικών ομάδων σε άλλες επαρχίες, έλαβαν επανειλημμένες διαβεβαιώσεις από όλους τους Χριστιανούς αυτοκράτορες ότι ο Ιουδαϊσμός, σε αντίθεση με τον πολυθεϊσμό και πολλές μορφές αιρετικού Χριστιανισμού, «δεν ήταν αίρεση απαγορευμένη από το νόμο».
Οι εβραϊκές συναγωγές απολάμβαναν τις εξαιρέσεις που σχετίζονταν με τους «ιερούς τόπους. Το προσωπικό των συναγωγών απολάμβανε τα ίδια προνόμια με τον χριστιανικό κλήρο: γιατί και αυτός ήταν άτομα «αληθινά αφοσιωμένα στην υπηρεσία του Θεού» Μπορεί ακόμη και να υποστηριχθεί ότι η απαγόρευση της τοκογλυφίας από τους Χριστιανούς παρείχε ένα τεράστιο επιλεκτικό πλεονέκτημα στους Εβραίους, και αυτό ακριβώς παραδέχτηκε η Δ΄ Λατινική Σύνοδος το 1215, στο Καταστατικό της 67, «Περί Εβραϊκής Τοκογλυφίας»: «Όσο περισσότερο εμποδίζονται οι Χριστιανοί να ασκούν τοκογλυφία, τόσο περισσότερο καταπιέζονται σε αυτό το θέμα από την προδοσία των Εβραίων, ώστε σε σύντομο χρονικό διάστημα, οι τελευταίοι εξαντλούν τους πόρους των Χριστιανών».
Ο Διονυσιακός εκχριστιανισμός των Ευαγγελιστών και των Καθολικών, δημιούργησε σταδιακά την ψυχολογική και κοινωνιολογική αδυναμία που οι Εβραίοι διανοούμενοι και ακτιβιστές εκμεταλλεύτηκαν για να αποδυναμώσουν την συνένωση των λευκών εθνών. Αν η μετατροπή των Ηνωμένων Πολιτειών σε πολυπολιτισμική κοινωνία ήταν ένας σημαντικός εβραϊκός στόχος από τον 19ο αιώνα και μετά, τότε είναι λογικό να αναγνωρίσουμε, τον ίδιο εβραϊκό στόχο στην ίδρυση του Χριστιανισμού των Εθνών από τον Παύλο της Ταρσού εκτιμούν οι αναθεωρητές της Παλαιάς Διαθήκης.
Εν τούτοις αυτό δεν σημαίνει ότι ο Παύλος και οι άλλοι Απόστολοι συνωμότησαν εναντίον των Ρωμαίων και του Ελληνισμού και της ανθρωπότητας, χωρίς να υπάρχουν ατράνταχτα ιστορικά στοιχεία. Επειδή οι Εβραίοι της Διασποράς αισθάνονται ασφαλέστεροι σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία με ατομικιστικές και οικουμενικές αξίες, πιστεύουν ειλικρινά ότι μια τέτοια κοινωνία είναι πιο υγιής εφόσον οι Εβραίοι είναι σε θέση να διατηρήσουν τον έλεγχο της εξουσίας. Από αυτή την οπτική γωνία, ο Χριστιανισμός αναμφίβολα ήταν ωφέλιμος.
Η δύναμη των Εβραίων προέρχεται από την παγκόσμια γεωπολιτική θεολογία της Παλαιάς Διαθήκης. Με βάση το δόγμα ότι είναι ο μοναδικός-εκλεκτός λαός του αληθινού θεού, απόκτησαν έναν ισχυρό δεσμό που ενώνει τους Εβραίους μεταξύ τους. Έχουμε έναν άρρηκτο γεωπολιτικό δεσμό που δημιουργείται από την διαθήκη που έκαναν με τον θεό, ως το μοναδικό εκλεκτό έθνος του θεού σε όλη την οικουμένη.
Αν αναρωτηθούμε τι έχει κάνει ο Χριστιανισμός-Ελληνισμός για να αποδυναμώσει τον απίστευτα ισχυρό δεσμό που ένωσε τον Εβραϊκό λαό με την παραποίηση της Παλαιάς Διαθήκης, η προφανής απάντηση είναι απολύτως τίποτα. Αντίθετα ο Χριστιανισμός και ο Ελληνισμός έχουν προσφέρει το ιδανικό Γεωπολιτικό περιβάλλον, για τη διατήρηση και την ενίσχυση Ιουδαϊσμού στο πέρασμα των αιώνων. Εξ αρχής οι Χριστιανοί αποδέχτηκαν την αλήθεια αυτού του ισχυρισμού ότι είναι ο περιούσιος λαός του Κυρίου.
Οι Εβραίοι είχαν γράψει ένα βιβλίο που ισχυριζόταν ότι ο Θεός είχε επιλέξει το Ισραήλ ως εκλεκτό έθνος και οι Χριστιανοί το δέχτηκαν ως λόγο-θέλημα του Θεού, χωρίς να αναζητήσουν στοιχεία. Με αυτόν τον τρόπο οι Χριστιανοί απέδωσαν φόρο τιμής στους Εβραίους, και ενίσχυσαν την Διονυσιακή αλαζονεία-αυταπάτη τους. Είναι πολύ πιθανό ότι χωρίς τον Χριστιανισμό, η εβραϊκή εθνική ταυτότητα θα είχε διαλυθεί τον τέταρτο ή πέμπτο αιώνα. Οι ομάδες συγγένειας (φατρίες, φυλές, έθνη) αναπτύσσουν διάφορες στρατηγικές στον αγώνα τους για επιβίωση. Αυτή είναι μια προφανής έννοια για τα Ισραηλινά δεδομένα της εποχής.
ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ. Η ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΣ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ-ΒΙΒΛΙΚΟΥ ΙΣΡΑΗΛ.
Η Κύπρος ανήκει στο Ισραήλ και ονομαζόταν Νήσος Δαν. Τα σύνορα του Ισραήλ εκτείνονται από τον ποταμό Νείλο μέχρι τον Ευφράτη. Η Ανατολική Αίγυπτος, το Σινά, η Ιορδανία, μέρος της Σαουδικής Αραβίας, του Ιράκ, της Τουρκίας, η Συρία, ο Λίβανος, το Κουβέιτ, βρίσκονται εντός των Βιβλικών Συνόρων του Ισραήλ. Είναι «Κατεχόμενα Εδάφη».
Ο Ραβίνος Μ.Μ. Σνίρσον του Λουμπάβιτς (Χαμπάντ) στα σύνορα του Ισραήλ. Η Γη του Ισραήλ Απαντήσεις, Δείτε επίσης το ξεχωριστό μας άρθρο. Επιστροφή στην Γη του Ισραήλ Περιεχόμενα: 1. Ποια είναι η θέση των Βρετανών-Αμερικάνων σχετικά με την έλευση των Εφραϊμιτών να εγκατασταθούν στην Γη του Ισραήλ αυτή τη στιγμή; 2. Είναι το νησί της Κύπρου μέρος της Γης της Επαγγελίας του Ισραήλ; 3. Ποια είναι τα όρια της Γης της Επαγγελίας σύμφωνα με τη Βίβλο; 4. Θα περιλαμβάνει η Γη του Ισραήλ τη Βόρεια Αμερική ; Αυτή την στιγμή ο Ιούδας προετοιμάζει την Γη ως Πρόδρομο για τις άλλες Φυλές. Τελικά, οι άλλες Φυλές θα επιστρέψουν και θα λάβουν κληρονομιά μαζί με τον Ιούδα.
Αν ένας Εφραϊμίτης έρθει στο Ισραήλ σήμερα, θα πρέπει να είναι είτε ως φιλοξενούμενος του Ιούδα είτε ως κάποιος που ταυτίζεται με τον Ιούδα. Αυτό είναι ένα ευαίσθητο και περίπλοκο ζήτημα και έχουμε γράψει αρκετά γι' αυτό και έχουμε απαντήσει σε πολλά ερωτήματα που το αφορούν. Βλέπε: "Brit-Am Now"-277 #5. Ναχμανίδης: Η Σύνδεση Μεταξύ Νόμου και Γης Επιστρέφοντας στην Γη του Ισραήλ 2. Ερώτηση: Είναι το νησί της Κύπρου μέρος της Γης της Επαγγελίας του Ισραήλ; Shalom Yair , Σας ευχαριστώ για το έργο που κάνετε για την επανένωση.
Ζούμε στην Κύπρο τον τελευταίο χρόνο και μας εξέπληξε το γεγονός ότι συμπεριλάβατε το νησί της Κύπρου στη Γη της Επαγγελίας. Μπορείτε παρακαλώ να εξηγήσετε το σημείο αναφοράς σας, καθώς δεν το έχουμε ξανακούσει ποτέ; Frank και Shirlianne Whigham. Απάντηση: Η Κύπρος είναι μέρος της Γης της Επαγγελίας του Ισραήλ. Όσον αφορά τα σύνορα που περιλαμβάνουν την Κύπρο, αυτή είναι ομολογουμένως μια ακραία μειοψηφική άποψη, αλλά πιθανότατα σωστή. Η άποψη λέει ότι τα δυτικά σύνορα ήταν οι δυτικές εκβολές του Δέλτα του Νείλου στο Νότο (απέναντι από την Αλεξάνδρεια, όπως σημείωσε ο αείμνηστος Ραβίνος Μ.Μ. Σνίρσον του Λουμπάβιτς) και μια γραμμή βόρεια προς τη νοτιοανατολική Τουρκία και περιλάμβανε όλη τη Μεσόγειο Ωκεανό και τα νησιά (συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου εντός αυτής της περιοχής). Η Κύπρος αναφέρθηκε συχνά στο βιβλίο μας "Lost Israelite Identity. The Hebrew Ancestry of Celtic Races" (1996). ΓΙΑΤΙ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ α.
Η Κύπρος φαίνεται να βρίσκεται εντός των ορίων της Γης της Επαγγελίας, σύμφωνα με την άποψη που θεωρούμε σωστή. Η Γη της Επαγγελίας περιελάμβανε όλη την περιοχή μέχρι τον ποταμό Ευφράτη και σε όλο το μήκος του που έφτανε μέχρι τα βόρεια. Περιελάμβανε επίσης τουλάχιστον την περιοχή της Κιλικίας (νοτιοανατολική Τουρκία) και το νησί της Κύπρου. Σε κάθε περίπτωση, όλες αυτές οι περιοχές και άλλες καταλήφθηκαν από τους Ισραηλίτες για σημαντικές χρονικές περιόδους, παρόλο που δεν κατάφεραν να τις κρατήσουν μόνιμα. Στην Μεσσιανική εποχή (βλ. Ιεζεκιήλ κεφ. 48) και στους χρόνους που προηγήθηκαν αυτής, όλες αυτές οι περιοχές και άλλες θα ανακτηθούν.
Ο πληθυσμός της Κύπρου υπέστη την ίδια μοίρα με τους Χαναναίους κατά την εποχή της ισραηλιτικής κατάκτησης, όπως και πολλές γειτονικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολίας και της Ελλάδας. Ξεκινώντας από περίπου το 1200 π.Χ., τα καλά ανεπτυγμένα πολεμοχαρή κράτη της Μυκηναϊκής Ελλάδας, η ισχυρή αυτοκρατορία της Χετταϊκής Ανατολίας, οι ισχυρές πόλεις-κράτη στη νότια Χαναάν, κάθε σημαντική πόλη στη βόρεια Συρία και την Κύπρο καταστράφηκαν ολοσχερώς. Ο πληθυσμός της Ελλάδας θεωρείται συμβατικά ότι μειώθηκε (αν και τα στοιχεία που δίνονται εδώ έχουν έκτοτε αμφισβητηθεί) κατά 75% και η πολιτιστική ενότητα της Μυκηναϊκής Εποχής έφτασε στο τέλος της. Η Κρήτη υπέστη παρόμοια μοίρα.
Υπήρξε μείωση πληθυσμού κατά 75% επίσης στη βόρεια Μεσοποταμία και 25% στο νότο. Είναι πιθανό οι πόλεις της Χαναάν (που επίσης καταστράφηκαν για άλλη μια φορά) να βρήκαν το τέλος τους λόγω μιας αναζωπύρωσης της ισραηλιτικής κατάκτησης. Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να πιστεύουμε ότι αυτό που συνέβη αλλού σε ορισμένες από τις άλλες περιοχές οφειλόταν επίσης στην εβραϊκή πρωτοβουλία ή στο ότι οι Χαναναίοι τράπηκαν σε φυγή από τους Ισραηλίτες ή τουλάχιστον επηρεάστηκαν με κάποιο τρόπο από οποιονδήποτε από αυτούς τους παράγοντες.
Η Ασσυρία δέχτηκε επίθεση από ημι-νομαδικές «Αραμαϊκές» φυλές που μπορεί επίσης να ήταν στην πραγματικότητα Εβραίοι. γ. Αιγυπτιακές επιγραφές αναφέρουν ότι οι Ζεκάρου και οι Πελεσέτ ηττήθηκαν στην Κύπρο. Οι Ζεκάρου ήταν μέρος των λεγόμενων Λαών της Θάλασσας, οι οποίοι τουλάχιστον εν μέρει ήταν Ισραηλίτες. Αναγνωρίζουμε τους Ζεκάρου ως μέλη της φυλής του Ισάκαρ. Αν αυτή η ταύτιση είναι σωστή, έχουμε μια Ισραηλιτική Φυλή στην Κύπρο από τα αρχαία χρόνια. δ.
Η Κύπρος (δηλαδή «Καφθώρ» Νησί των Φιλισταίων;) σε ασσυριακές επιγραφές αργότερα ονομαζόταν «Γιάννανα» που σημαίνει «ΝΗΣΟΣ ΤΗΣ ΔΑΝΑΝΟΥ», δηλαδή Νησί της Φυλής Δαν. ε. Οι Αιγύπτιοι θεωρούσαν τους Δανανούς-Δανίτες μεταξύ των Λαών της Θάλασσας. Συνέδεαν την Δανανού κυρίως με τις περιοχές βόρεια του ποταμού Ορόντη1 στην βόρεια Συριακή ακτή, με την Κιλικία και με την ΚΥΠΡΟ, και σύμφωνα με τον Ed. Meier και με την Κρήτη. στ. Από την δεκαετία του 800 π.Χ., ένα είδος κεραμικής που ονομάζεται «σαμαρειακή» άφησε τα υπολείμματά του σε όλη την Κύπρο.
Η σαμαρειακή κεραμική είναι η ίδια με αυτή που είναι γνωστή από τη Σαμάρεια, την πρωτεύουσα του βόρειου βασιλείου του Ισραήλ. Η Κύπρος εκείνη την εποχή έχει περιγραφεί ως «σε μεγάλο βαθμό ένα φοινικικό νησί». Αυτό σημαίνει ότι χρησιμοποιούσε μια παρόμοια πολιτιστική βάση με αυτήν των περισσότερων βόρειων ισραηλιτικών φυλών. Μέχρι στιγμής έχουν ανακαλυφθεί περισσότερες φοινικικές επιγραφές στην Κύπρο παρά στην ίδια τη Φοινίκη. Η Φοινίκη περιλάμβανε τον Λίβανο και το παράκτιο τμήμα της Συρίας.
Οι βόρειοι Ισραηλίτες της Σαμάρειας μιλούσαν μια εβραϊκή διάλεκτο που θεωρείται πιο κοντά σε αυτή των Φοινίκων παρά σε αυτή των Ιουδαίων του νότιου βασιλείου. Από πολλές απόψεις, ο πολιτισμός μεγάλου μέρους του βόρειου Ισραήλ ήταν «φοινικικός». Εναλλακτικά, μεγάλο μέρος αυτού που ονομάζεται «φοινικικός» μπορεί στην πραγματικότητα να είναι «ισραηλιτικός». ζ. Τα κτίρια στην κυπριακή πρωτεύουσα Κίτιον και στην πόλη Έγκωμη είναι ενός προτύπου-τύπου που ισοδυναμεί μόνο με αυτό του παλατιού του Όμρι (882-871 π.Χ.) στην ισραηλιτική Σαμάρεια. η.
Ο σωματικός τύπος ενός Κύπριου ηγεμόνα που απεικονίζεται σε μια αιγυπτιακή απεικόνιση περιγράφεται παρόμοια με αυτόν που αφορά τους Ισραηλίτες της περιόδου, ως «ανοιχτόκόκκινη γενειάδα, ανοιχτόχρωμο δέρμα ματιών (μπλε)» ως «Χαρακτηριστικά ενός συγκεκριμένου τύπου Συροπαλαιστινίου που βρίσκει κανείς [εικονογραφημένα] σε πολλούς Θηβαϊκούς [Αιγυπτιακούς] τάφους». JEAN VERCOUTTER, «L'Egypte et le Monde Egeen Prehellenique (18em et 19em Dynasties)», Le Caire, 1956. σελ. 219 i. Η επιρροή των Ισραηλιτών είναι εμφανής σε αρχαιολογικά ευρήματα σχετικά με τον τρόπο ζωής και τις αξίες της αρχαίας Κύπρου.
Η Κύπρος ήταν γνωστή ως Yadnana που σημαίνει «Νήσος του Dananu» από την ισραηλιτική φυλή του Dan. Μια περιοχή που αντιστοιχεί στις περιγραφές στην Σκανδιναβία ονομαζόταν επίσης «Keftiu» ή «Kaptara» που σημαίνουν και τα δύο Κύπρος. Δεδομένου ότι οι Δανίτες συνδέονταν με την Κύπρο της Μεσογείου, μπορεί (μόνο σε αυτό το σημείο) να βρίσκονταν και στην Κύπρο του Ατλαντικού Ωκεανού που σημαίνει στην Σκανδιναβία. Ο Δαν εξορίστηκε και ορισμένοι Δανίτες μπορεί να έφυγαν νωρίτερα από τους άλλους, όπως εξηγείται αλλού. Ο σκανδιναβικός πολιτισμός εκείνης της εποχής αποκαλύπτει την πιθανή παρουσία μιας ομάδας που προερχόταν από τις ίδιες περιοχές της Μέσης Ανατολής, στις οποίες οι Δανίτες είχαν κατείχαν λίγο νωρίτερα. Μπορεί να υποτεθεί ότι οι Δανίτες (ένα μέρος τους) από την Μεσόγειο είχαν μεταναστεύσει στη Σκανδιναβία. Η Κύπρος φαίνεται να είναι η περιοχή που αναφέρεται στην Βίβλο ως το «Νησί του Καφθόρ» (Ιερεμίας 47:7 Αμώς 9:7), ορμητήριο των Φιλισταίων, το οποίο πιστεύουμε ότι κατέκτησαν οι Ισραηλίτες.
Η λέξη «Καφθόρ» έχει ερμηνευτεί ως «Κορυφή της Στήλης». Η σκανδιναβική παράδοση κατά μία εκδοχή ανήγαγε τους προγονικούς θεούς τους στο νησί «Άσγκαρντ», το οποίο σύμφωνα με τον Γιούγκεν Σπάνουθ («Ατλαντίδα του Βορρά», 1980, σ.94) ήταν το «Νησί του Καφθόρ».
Οι ιρλανδικοί θρύλοι μιλούσαν για την φυλή Ντάνα (Tuatha De Danaan), η οποία ήταν φημισμένη μεταλλουργός και επιστημονικά επιδέξια. Έφτασαν από τα «βόρεια νησιά» μετά από κάποια καταστροφή. Τα μόνα «βόρεια νησιά» όσον αφορά την Ιρλανδία είναι αυτά της Σκανδιναβίας. Η φυλή Ντάνα, σύμφωνα με τις ιρλανδικές πηγές, προερχόταν αρχικά από την περιοχή του Όρους Λίβανο, είχε διαμείνει στην Ελλάδα, είχε υποδουλωθεί, είχε πολεμήσει με τους «Φιλισταίους» και στην συνέχεια είχε καταφύγει βόρεια, μετά την οποία είχε έρθει στην Ιρλανδία. Οι ουαλικοί θρύλοι μιλούσαν επίσης για τα Παιδιά του Ντον που ήταν παράλληλα με την φυλή Ντάνα. Οι ιρλανδικοί θρύλοι στην πραγματικότητα ταυτίζουν τα Παιδιά της Ντάνα με την ισραηλιτική φυλή του Δαν.
Στην πραγματικότητα λένε ότι από τη Σκανδιναβία οι Δανίτες είχαν προχωρήσει στα Βρετανικά Νησιά. Οι ιρλανδικές αφηγήσεις ταιριάζουν ακριβώς με ό,τι έχει αποκαλύψει η αρχαιολογική έρευνα. Τα ιρλανδικά αρχεία μεταδόθηκαν προφορικά για γενιές και στη συνέχεια καταγράφηκαν αιώνες πριν τα επιβεβαιώσει η αρχαιολογία. Η Ντάνα της ιρλανδικής (και ουαλικής) μυθολογίας ανήκε στην ισραηλιτική φυλή του Δαν. Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι Ασσύριοι ή οι σύμμαχοι τους κατέκτησαν την Σκανδιναβία περίπου το 1200 π.Χ. και οι Δανίτες μπορεί να έφτασαν στη Σκανδιναβία μετά από αυτή την ημερομηνία.
Ο Σκανδιναβικός Πολιτισμός της Εποχής του Χαλκού έληξε περίπου το 500 π.Χ., περίπου όταν οι Ντάνα από την Σκανδιναβία ήρθαν στην Ιρλανδία και σε μέρη της Βρετανίας. Η Κύπρος ταυτίζεται με τον Καφθόρ. Ήταν ένα από τα μέρη από τα οποία προήλθαν οι Φιλισταίοι. [Γένεση 10:14] ΚΑΙ ΠΑΘΡΟΥΣΙΜ ΚΑΙ ΧΑΣΛΟΥΧΙΜ (ΕΚ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΠΡΟΗΛΘΑΝ ΟΙ ΦΙΛΙΣΤΙΜ) ΚΑΙ ΚΑΦΤΟΡΕΙΜ.
Η Κύπρος παρέμεινε βάση των Φιλισταίων και ο αγώνας εναντίον τους συνεπαγόταν την κατάληψη του νησιού. Μετά από αυτό, οι Δανίτες το κατέλαβαν. Μια εκδοχή του σκανδιναβικού θρύλου λέει ότι οι πρόγονοί τους προέρχονταν από ένα νησί που ονομαζόταν Άσγκαρντ. Μια άλλη εκδοχή λέει ότι προέρχονταν από την πεδιάδα της Ίδας και την περιοχή του ποταμού Ντον στη Σκυθία (Νότια Ρωσία). Και οι δύο εκδοχές είναι σωστές και ισχύουν για διαφορετικά μεταναστευτικά σώματα. Ο όρος Άσγκαρντ, ωστόσο, όταν εφαρμόζεται στην προγονική τους πατρίδα, προφανώς θα πρέπει να εφαρμόζεται αυστηρότερα στο νησί. Ο Γιούργκεν Σπανούθ, στο βιβλίο του «Ατλαντίδα του Βορρά» (σελ. 211), ταυτίζει την Κύπρο με την Άσγκαρντ: «Το όνομα «Ι Καφθόρ» [στα εβραϊκά σημαίνει Νησί του Καφθόρ] είναι μια κυριολεκτική μετάφραση του «χόλμρ Άσγκαρντ».
Και τα δύο σημαίνουν νησί του ουράνιου πυλώνα ή κυριολεκτικά, νησί της κορυφής του πυλώνα, νησί της ουράνιας δοκού». Δείτε επίσης : Ερώτηση σχετικά με την ένταξη της Κύπρου στο Ισραήλ Δείτε επίσης τον Χάρτη της Γης της Επαγγελίας σύμφωνα με τον Bar-Deroma Μερικά στοιχεία για την Κύπρο Η Κύπρος καταλήφθηκε από την Μ. Βρετανία το 1878 κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης του πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Ντισραέλι. Η βρετανική κατοχή συνεχίστηκε μέχρι το 1960. Η Κύπρος διευκόλυνε την προστασία της θαλάσσιας οδού προς την Ινδία και την Αυστραλία μέσω της διώρυγας του Σουέζ και ήταν επίσης σημαντική στην διοίκηση της «Παλαιστίνης».
Η Κύπρος έχει κλίμα «μεσογειακού» τύπου, ζεστά καλοκαίρια, βροχή τον χειμώνα, μέτριες θερμοκρασίες. Οι φυσικοί πόροι περιλαμβάνουν: χαλκόπυριτες, αμίαντο, γύψο, ξυλεία, αλάτι, μάρμαρο, χρωστική αργιλώδους γης. Στο παρελθόν, η Κύπρος ήταν σημαντική για την ξυλεία της και τα δάση της εξακολουθούν να καλύπτουν περίπου το 15% της επιφάνειας. Υπάρχει επίσης γεωργικό δυναμικό και τουριστική βιομηχανία. Σήμερα υπάρχουν προβλήματα νερού λόγω των αραιών βροχοπτώσεων, των εισροών της θάλασσας και της ρύπανσης των φυσικών υδροφορέων.
Ο έλεγχος της χώρας μοιράζεται μεταξύ των ελληνόφωνων (περίπου 80%) και τουρκικόφωνων (περίπου 20%) πληθυσμών, οι οποίοι βρίσκονται σε κατάσταση συγκρατημένης εχθρότητας ο ένας προς τον άλλον. Ο πληθυσμός αριθμεί περισσότερους από 1200.000 ανθρώπους. Η Κύπρος παράγει εσπεριδοειδή, κριθάρι, πατάτες, αλιεία, πρόβατα, χοίρους, κρασί, ένδυση και τραπεζικές υπηρεσίες.
Σημείωση: Ο ΠΡΩΤΟΣ χάρτης παρακάτω ΔΕΝ είναι του Brit-Am αλλά του Kol HaTor. Τον σχεδίασαν μετά από διαβούλευση με το Brit-Am ΑΛΛΑ δεν συμφωνούμε απαραίτητα με τον τρόπο που σχεδίασαν τα σύνορα. Τον συμπεριλάβαμε εδώ μόνο για λόγους ενδιαφέροντος. Γη του Ισραήλ ΕΔΩ είναι ο Χάρτης του Μεγάλου Ισραήλ όπως τον ΚΑΤΑΝΟΗΣΑΝ οι Βρετανοί-Αμερικάνοι. Το θέμα, ωστόσο, απαιτεί ακόμη πολύ περαιτέρω μελέτη. Γη του Ισραήλ
4. Θα περιλαμβάνει η Γη του Ισραήλ τη Βόρεια Αμερική; Σχετικά με το " Όλοι οι Ισραηλίτες θα Επιστρέψουν ! " του Alexander Zephyr http://www.britam.org/Complete.html Υπάρχουν πηγές που υποστηρίζουν ότι τα μελλοντικά σύνορα της Γης του Ισραήλ θα φτάνουν στη Δυτική Ευρώπη και θα περιλαμβάνουν τα Βρετανικά Νησιά (ο Eretz Chemda, 20, παραθέτει τον Levush Mordecai στο όνομα του Chatam Sofer). Αυτή η άποψη βασίζεται στην κατανόηση της Μεγάλης Θάλασσας. Αριθμοί 34:6 Όσο για τα δυτικά σύνορα, θα έχετε τη Μεγάλη Θάλασσα ως σύνορο· αυτό θα είναι το δυτικό σας σύνορο. Η Μεγάλη Θάλασσα συνήθως νοείται ως η Μεσόγειος δυτικά του Ισραήλ. Υπάρχει αυτό που φαίνεται να είναι μια μειοψηφική άποψη ότι σημαίνει τον Ατλαντικό Ωκεανό, αλλά ακόμη και αυτό δεν είναι βέβαιο.
Ο Ραβίνος Yehudah (Gittin 8a) λέει ότι "η Μεγάλη Θάλασσα ως σύνορο" σημαίνει το Yam HaOkeanus που αναφέρεται στον Ατλαντικό Ωκεανό. Σε τι αναφερόταν ο Ραβίνος Yehudah; Υπάρχουν διαφορές απόψεων. Μια άποψη λέει ότι εννοούσε την περιοχή της Μεσογείου που περικλείεται από μια γραμμή από την Αλεξάνδρεια βόρεια προς την Τουρκία και περιλαμβάνει νησί στη θάλασσα που βρίσκεται ενδιάμεσα, όπως η Κύπρος. Αυτό συμφωνεί με ορισμένες άλλες απόψεις. Βλέπε: #3. Ερώτηση: Ποια είναι τα όρια της Γης της Επαγγελίας σύμφωνα με τη Βίβλο; http://www.britam.org/Questions/QuesLand.html#Boundaries και παραπάνω Χάρτης. Μια άλλη άποψη λέει ότι σημαίνει όλη την περιοχή της Μεσογείου μέχρι τον Ατλαντικό. Άλλες απόψεις (Chatam Sofer) υποδηλώνουν ότι σημαίνει εδάφη της Δυτικής Ευρώπης που εκτείνονται μέχρι τον Ατλαντικό. Ή περιλαμβάνει εδάφη της Δυτικής Ευρώπης καθώς και τη Βρετανία (μια πρόσθετη κατανόηση του Chatam Sofer).
Η κατανόησή μας είναι ότι η Βρετανία θα θεωρούνταν στη Μεγάλη Θάλασσα (Ατλαντικός Ωκεανός) και αν συμπεριλάμβανε τη Βρετανία, θα επεκτεινόταν αναγκαστικά για να συμπεριλάβει και τη Βόρεια Αμερική! [Ή για κάποιο λόγο, παρόλο που θα έπρεπε να σταματήσει στη Μεγάλη Θάλασσα, μπορεί να συμπεριλάβει τη Βρετανία αλλά να μην φτάσει παραπέρα;]. Τα ζητήματα που αφορούν τους Καιρούς του Μεσσία είναι αναγκαστικά εικασίες. Το βασικό είναι η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ. Η κατανόησή μας είναι να τονίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο την κυριολεκτική κατανόηση της Αγίας Γραφής, συμπεριλαμβανομένης της Προφητείας. Δείτε: #2. Πότε και πότε δεν πρέπει να λαμβάνεται η Γραφή κυριολεκτικά;
http://britam.org/Questions/QuesLiteral.html#Όταν #3. Saadia Gaon: Η κυριολεκτική έννοια της Αγίας Γραφής πρέπει να γίνει αποδεκτή http://britam.org/Questions/QuesLiteral.html#Saadia Σύμφωνα με αυτό που προφητεύτηκε ότι προοριζόταν να λάβει χώρα στη Γη του Ισραήλ θα συμβεί.
https://www.britam.org/Questions/QuesLand.html
ΔΕΙΤΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΧΕΤΙΚΟΥΣ ΧΑΡΤΕΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΜΠΟΜΠΕΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.(1)
Η Κύπρος έκανε αμυντική-ενεργειακή και όχι μόνο συνεργασία με το Ισραήλ. Εν τούτοις τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται. Το να είσαι εχθρός του Bibi είναι επικίνδυνο, εν τούτοις το να είσαι φίλος μπορεί να αποβεί μοιραίο.
Ένας νέος γεωπολιτικός διάδρομος σχηματίζεται συνδέοντας τα κατεχόμενα Υψίπεδα του Γκολάν με την νοτιοανατολική Συρία και εκτείνεται προς τα Ιρακινά σύνορα. Με βάση αυτά τα επεκτατικά σχέδια για το Μεγάλο Ισραήλ θα πρέπει να δούμε πως επηρεάζεται και πόσο κινδυνεύει η Κύπρος. Αυτός ο γεωγραφικός-γεωπολιτικός διάδρομος που δημιουργεί το Ισραήλ ονομάζεται Δαυίδ. Η συγκεκριμένη διαδρομή δεν είναι απλώς ένα στρατιωτικό πέρασμα, αλλά ένα γεωστρατηγικό θεμέλιο μιας πολύ ευρύτερης περιφερειακής επέκτασης στα πλαίσια του Μεγάλου Ισραήλ.
Για τον Bibi η επέκταση στην Συρία αποτελεί ένα υπολογισμένο βήμα προς την αναδιαμόρφωση της Μέσης Ανατολής. Αποτελεί θεμέλιο λίθο για το Μεγάλο Ισραήλ. Συνεπώς θα πρέπει να αναρωτηθούμε τι ρόλο θα διαδραματίσει η Κύπρος στα γεωπολιτικά σχέδια του Μεγάλου Ισραήλ ;
Ο Διάδρομος του Δαυίδ αντιπροσωπεύει την εγκατάσταση ενός μόνιμου Ισραηλινού γεωπολιτικού άξονα στην Μέση Ανατολή. Χρησιμεύει ως εφαλτήριο για το σχέδιο του Μεγάλου Ισραήλ, ένα επεκτατικό δόγμα που οραματίζεται τον κατακερματισμό όλων των γειτονικών κρατών σε μικρότερες διαιρεμένες και αποδυναμωμένες οντότητες. Μέσω ελέγχου αυτού του διαδρόμου, το Ισραήλ θέτει τις βάσεις για μακροπρόθεσμη επιρροή-εξουσία. Η Νότια Συρία με την κατακερματισμένη κυριαρχία και την ξένη στρατιωτική παρουσία όπως και η κατεχόμενη Κύπρος, δημιουργούν τις ιδανικές συνθήκες για την ολοκλήρωση των σχεδίων αυτών.
Η αυξανόμενη δραστηριότητα του Ισραήλ δεν έχει ως στόχο την απόκρουση απειλών ή την υπεράσπιση των μειονοτήτων των Δρούζων. Στόχος είναι ο γεωπολιτικός συντονισμός για την επίτευξη του μεγάλου σκοπού. Ο επόμενος στόχος θα είναι το Ιράκ και το Ιράν. Η επέκταση στην Μαρτυρική Συρία δεν είναι είναι ο μόνος στόχος του Bibi. Οι πραγματικοί στρατηγικοί στόχοι βρίσκονται ανατολικά, βόρεια και δυτικά. Συγκεκριμένα, το Ισραήλ επιδιώκει να διεισδύσει στα σιιτικά θρησκευτικά και πολιτικά οχυρά της Νατζάφ και της Καρμπάλα, τα οποία χρησιμεύουν ως κεντρικά κέντρα αντίστασης στην ισραηλινή και δυτική επιρροή στο Ιράκ.
Η αποσταθεροποίηση αυτών των κέντρων θα μεταβάλει την ισορροπία δυνάμεων στο Ιράκ και κατ' επέκταση τον ευρύτερο άξονα αντίστασης. Για να το πετύχει αυτό οι Ισραηλινοί βασίζονται σε δυνάμεις πληρεξουσίων, κυρίως σε υπολείμματα του ISIS που επιχειρούν από την ελεγχόμενη από τις ΗΠΑ βάση Tanf.
Αυτές οι ομάδες έχουν σκοπό να πυροδοτήσουν θρησκευτικές συγκρούσεις και να διασπάσουν την Ιρακινή ενότητα. Με τον διάδρομο να πλησιάζει την στρατηγική τριμερή περιοχή μεταξύ Ιορδανίας, Ιράκ και Συρίας, το Ισραήλ θα έχει την ικανότητα να διοχετεύει πράκτορες, όπλα, βία-χάος πέρα από τα Ιρακινά σύνορα με σχετική ευκολία. Κύπρος-Ιορδανίας προσφέρει στο Ισραήλ μια ασφαλή νότια ζώνη ασφαλείας, διασφαλίζοντας ότι παραμένει προστατευμένο ενώ αποσταθεροποιεί Ιράν και Ιράκ Ιράκ. Πέρα από τις άμεσες επιπτώσεις στην Συρία και το Ιράκ ο Διάδρομος του Δαυίδ προσφέρει ένα μεγάλο γεωπολιτικό πλεονέκτημα έναντι του Ιράν. Ο διάδρομος δίνει πρόσβαση σε αεροπορικές οδούς για πληροφορίες και πιθανές στρατιωτικές επιθέσεις βαθύτερα στο Ιρανικό έδαφος. Συλλογή πληροφοριών επί εδάφους, με δίκτυα που εξαπλώνονται από την Συρία στο Ιράκ και πιθανώς στο δυτικό Ιράν.
Μια πλατφόρμα για την παρακολούθηση-διακοπή του τόξου αντίστασης που εκτείνεται από την Τεχεράνη μέσω της Βαγδάτης και της Δαμασκού έως την Βηρυτό, με στηρίγματα την Κύπρο και την Ιορδανία. Ο έλεγχος αυτού του διαδρόμου δίνει στο Ισραήλ άνευ προηγουμένου εμβέλεια σε εχθρικά εδάφη χωρίς να ξεκινήσει άμεσα πολεμικές δραστηριότητες.
Το Ισραήλ επεκτεινόμενο στην Συρία και το Ιράκ, επιδιώκει πραγματοποιήσει νέους συσχετισμού δυνάμεων στην Μέση Ανατολή. Με τους αντιπροσώπους του στις θέσεις τους, τις δυνατότητες πληροφοριών του να αυξάνονται και τον διάδρομό του να επεκτείνεται, το Ισραήλ δεν υπερασπίζεται πλέον απλώς τα σύνορά καθώς ήδη ξεκίνησε να τα επαναπροσδιορίζει. Ο υπουργός Οικονομικών του Ισραήλ, Μπεζαλέλ Σμότριτς, παραδέχτηκε τον στόχο του για ένα κράτος που θα περιλαμβάνει όλα τα Παλαιστινιακά εδάφη την Συρία, για την δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ. Σε μια συνέντευξη για ένα ντοκιμαντέρ που παρήχθη και προβλήθηκε από το γαλλόφωνο κανάλι Arte με τίτλο «Ισραήλ Εξτρεμιστές στην εξουσία, ο Σμότριτς δήλωσε ότι «θέλω ένα κράτος που να λειτουργεί σύμφωνα με τις αξίες του Εβραϊκού λαού».
Στη συνέχεια τέθηκε το ερώτημα εάν το Ισραήλ στοχεύει να επεκτείνει την κυριαρχία του, η οποία επί του παρόντος «ξεκινά από την Μεσόγειο θάλασσα και καταλήγει στον Ιορδάνη ποταμό. Ο Σμότριτς δήλωσε ότι το μέλλον της Ιερουσαλήμ είναι να επεκταθεί στη Δαμασκό. Το ντοκιμαντέρ στην συνέχεια περιέγραφε λεπτομερώς το σχέδιο του Ισραηλινού υπουργού Οικονομικών και εκείνο άλλων εξτρεμιστών και δεξιών Ισραηλινών για επέκταση του ισραηλινού κράτους στην Ιορδανία, τον Λίβανο, την Αίγυπτο, την Συρία, το Ιράκ και την Σαουδική Αραβία. Είναι δυνατόν να μην περιλαμβάνετε σε αυτά τα σχέδια η υψίστης γεωστρατηγικής σημασίας Κύπρος ;
Τα σχόλιά έγιναν σε μια εποχή που το Ισραήλ Βομβάρδιζε τον Λίβανο και πραγματοποιούσε την χερσαία εισβολή, με πολλές παράνομες ομάδες εποίκων να υποστηρίζουν την παραμονή των ισραηλινών δυνάμεων στον Λίβανο και τον εποικισμό της χώρας. Έχουν καταβληθεί σταθερές προσπάθειες σε αυτό το μέτωπο, όπως για παράδειγμα ένα παιδικό βιβλίο που εκδόθηκε πρόσφατα για την ισραηλινή κατοχή του Λιβάνου.
Οι απόψεις κυβερνητικών προσωπικοτήτων όπως ο Σμότριτς, καθώς και η σημαντική βάση υποστήριξής τους, πυροδοτούν ολοένα και περισσότερο ανησυχίες ότι το Τελ Αβίβ θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει τον στόχο της επέκτασης του ισραηλινού εδάφους στη Μέση Ανατολή μέσω της κατάκτησης των γύρω κρατών. Φαίνεται δύσκολο να το φανταστεί κανείς όμως έχει ήδη ξεκινήσει.
Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού και πιστοί του Savaziou. ξεκίνησαν ήδη το σχέδιο επέκτασης που αναμένεται σύντομα να οδηγήσει στην προσάρτηση της Συριακής πρωτεύουσας. Για αυτό είχαμε και τον πόλεμο στην Συρία με την ενεργή συμμετοχή και του Ισραήλ. Ο γεωοικονομικός διάδρομος Ινδίας-ΗΑΕ-Νότια Αφρικής-Ισραήλ-Ευρώπης, που έχει ανακοινωθεί στην σύνοδο κορυφής της G-20 στο Δελχί, είχε ως στόχο να « ανταγωνιστεί τον Νέο Δρόμο του Μεταξιού της Κίνας. Ένας από τους στόχους του πολέμου δώδεκα ημερών ενάντια στο Ιράν, τον οποίο διεξήγαγαν Ισραήλ-ΗΠΑ (Γεωπολιτικός άξονας 666) εναντίον του Ιράν που είναι μέλος του γεωπολιτικού άξονα 888, ήταν να περιορίσουν-εκμηδενίσουν το γεωοικονομικό σταυροδρόμι της χώρας.
Για όσους δεν γνωρίζουν το Ιράν μετά την Ρωσία-Κίνα θεωρείται η ψυχής των BRICS και του άξονα 888. Ο πόλεμος εναντίον των Ιρανών έγινε με στόχο την αποσύνδεση από τον δρόμο του Μεταξιού με την Κίνα όσο και από τον Διεθνή Διάδρομο Μεταφορών, ο οποίος εκτείνεται από την Ρωσία μέσω Αζερμπαϊτζάν-Ιράν προς την Ινδία. Η Μέση Ανατολή βρίσκεται στην δίνη μιας σύγκρουσης γεωοικονομικών διαδρόμων μεταξύ των υπερδυνάμεων (ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα) που θα καθορίσουν την ηπειρωτική συνδεσιμότητα Ασίας-Μέσης Ανατολής (συμπεριλαμβανομένης της Αφρικής) και Ευρώπης. Ταυτόχρονα, η περιφερειακή δύναμη Ισραήλ, υποστηριζόμενη από τον Τραμπ όπως ποτέ άλλοτε στην ιστορία των ΗΠΑ, επιδιώκει να επιβάλει τον «Διάδρομο του Δαβίδ» της. το οποίο στοχεύει στην σύνδεση των δύο εθνοτικών και θεολογικών συμμάχων του: των Δρούζων και των Κούρδων της βορειοανατολικής Συρίας (περιοχή Ροζάβα).
Έχει κάθε συμφέρον ο Bibi να κάνει Γιουγκοσλαβία την Μέση Ανατολή, προκειμένου να διαμελίσει κάθε χώρα και να την ελέγξει καλύτερα. Στόχος του Διαδρόμου του Δαβίδ είναι να τοποθετήσει το Ισραήλ στα σύνορα με το Ιράκ, ώστε να διασπαστεί το κράτος σε τρία μέρη. Η διάσπαση του Ιράκ θα γίνει με σκοπό να φτάσει στα Ιρανικά σύνορα για να καταφέρει ισχυρά πυρηνικά πλήγματα.
Ο πρωθυπουργός Νετανιάχου με τον Σύρο πραξικοπηματία Αλ-Τζολάνι στην Συριακή κυβέρνηση, έναν επαγγελματία αποκεφαλιστή – καταδικασμένο από τις Ηνωμένες Πολιτείες ως ηγέτης της Αλ Κάιντα-Νταές, έχει βρεί έναν από τους καλύτερους συμμάχους του. Σήμερα Ο Τζολάνι είναι καθαγιασμένος ως ήρωας από την Ευρώπη και την Ουάσινγκτον, ως ο άνθρωπος που εξοντώνει αδιακρίτως τις μειονότητες των Αλαουιτών, των Χριστιανών και των Δρούζων στην Μαρτυρική Συρία.
Το Ισραήλ έχει ήδη καταστρέψει το Υπουργείο Άμυνας στην Δαμασκό, αναγκάζοντας τον αποκεφαλιστή Αλ-Τζουλάνι να φύγει με την οικογένειά του στη βόρεια περιοχή του Ιντλίμπ, υπό τουρκική προστασία. Αραβικά και τουρκικά μέσα ενημέρωσης έχουν αρχίσει να αποκαλύπτουν το σχέδιο του Ισραήλ και τον «Διάδρομο του Δαβίδ», που στοχεύει στην ενσωμάτωση όσο το δυνατόν περισσότερων από τις διαμελισμένες χώρες στις «Συμφωνίες του Αβραάμ». Στο σημείο αυτό να υπενθυμίσω ότι και η Κύπρος είναι ένα διαμελισμένο κράτος.
Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι ο Βιβλικός Αβραάμ είναι αποδεκτός και από τις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες, καταγόταν από την Ουρ, 16 χιλιόμετρα από τον ποταμό Ευφράτη και αργότερα μετανάστευσε σε αυτό που είναι σήμερα γνωστό ως Ισραήλ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η σημαία του Ισραήλ διαθέτει δύο μπλε ρίγες που αντιπροσωπεύουν τα δύο ποτάμια, τον Νείλο και τον Ευφράτη, τα σύνορα του Μεγάλου Ισραήλ. Ένα εσχατολογικό Ταλμουδικό έργο του Bibi Νετανιάχου, πολωνικής καταγωγής και του οποίου το αρχικό επώνυμο είναι Μιλεϊκόφσκι. O πατέρας του Bibi ήταν συνεργάτης του Γιαμποτίνσκι, ενός δογματικού του σιωνιστικού αναθεωρητισμού.
Οι Κούρδοι της βορειοανατολικής Συρίας, σύμμαχοι του Ισραήλ, βρίσκονται στην λεκάνη του Ευφράτη, του μεγαλύτερου ποταμού στη Νοτιοδυτική Ασία, μήκους 2.800 χιλιομέτρων, ο οποίος πηγάζει από την Τουρκία, διασχίζει την Συρία και το Ιράκ. Χάρη στην προσάρτηση της περιοχής των Δρούζων στα Υψίπεδα του Γκολάν και την νέα διείσδυσή της γύρω από το όρος Ερμών, το Ισραήλ απέχει 10 χιλιόμετρα από την Δαμασκό μετά την πτώση του Ασάντ !!! Στην πρωτεύουσα της Συρίας στην οποία ο υπουργός Οικονομικών της, Μπεζαλέλ Σμότριτς απαιτεί να εισβάλει.
Σε θανάσιμο καθεστώς η Κύπρος καθώς βρίσκεται εγκλωβισμένη ανάμεσα στον Ερντογάν και τον Bibi. Οι σχέσεις Κύπρου και Ισραήλ χαρακτηρίζονται από στενή συνεργασία σε διάφορους τομείς. Αυτή η συνεργασία επεκτείνεται σε τομείς όπως η ενέργεια, η άμυνα, η ασφάλεια, ο τουρισμός και η προστασία του περιβάλλοντος.
H Μαρτυρική μεγαλόνησος κινδυνεύει ακόμη και να προσαρτηθεί στα σχέδια ενσωμάτωσης του Μεγάλου Ισραήλ που ήδη έχουν ξεκινήσει, είτε να κατακτηθεί ολοκληρωτικά από τους Τούρκους. Οι Έλληνες της Κύπρου εκτός από το ψευδοκράτος των Τούρκων και την συνύπαρξη με τους εισβολείς-κατακτητές καλούνται να αντιμετωπίσουν και την Ισραηλινή εισβολή.
Είναι πανάρχαια η συμβίωση Ελλήνων και Τούρκων η οποία εδραιώνεται με την προδοσία στην μάχη του Μαντζικέρτ. Μια συνύπαρξη γραμμένη με αίμα-γενοκτονίες η οποία ακόμη και σε περιόδους ειρήνης ήταν δύσκολη, μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων. Μια συμβίωση που εξακολουθεί να είναι γεμάτη απειλές και αιματηρές αναμνήσεις. Εν τούτοις σήμερα ο κίνδυνος είναι ακόμη μεγαλύτερος εξαιτίας της δημιουργίας του μεγάλου Ισραήλ από τον Bibi.
Πολλοί Ισραηλινοί πολίτες έχουν μετακομίσει στην Κυπριακή Δημοκρατία. Στην Κύπρο δημιούργησαν νέες επιχειρήσεις και δραστηριότητες. Κάποιοι συνάδελφοι αναλυτές εντελώς λανθασμένα εκτιμούν ότι οι Ισραηλινοί που εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο είναι "τρομαγμένοι" από τις πολεμικές τακτικές του Bibi στην Μέση Ανατολή. Όμως την μετανάστευση απολαμβάνει-ενθαρρύνει ο ίδιος ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, που έχει την στήριξη του Σιωνιστή Τράμπ και του Σιωνισμού της Αμερικής.
Το καθεστώς των συνεχόμενων πολέμων εξόργισε και αγανάκτησε μερίδα Ισραηλινών καθώς είδαν τις σημαντικές επιπτώσεις στην ζωή, στις επιχειρήσεις και τα συμφέροντά τους. Για αυτούς τους λόγους ξεκίνησε μια σιωπηλή αποίκηση προς την Κύπρο. Με την μόνιμη εγκατάσταση τους στο νησί σταδιακά δημιουργήθηκαν συναγωγές μέσα στις μεγάλες Ισραηλινές συνοικίες της Κύπρου. Συνεπώς έχουμε ένα νέο κράτος μέσα στην Κυπριακή δημοκρατία. Ένα νέο ισχυρό κράτος με τους δικούς του κανόνες αυτοδιοικήσεως.
Επομένως δεν αιφνιδίασε κανέναν ότι η Κυπριακή κυβέρνηση στέλνει μηνύματα στους Έλληνες της Κύπρου σχετικά με την αυξανόμενη ανησυχία. Αυτή η ειρηνική Ισραηλινή εισβολή θα μπορούσε να φέρει σημαντικά γεωπολιτικά και όχι μόνον προβλήματα, τα οποία δεν θα επιλυθούν ειρηνικά. Η σημαντική μεταφορά Ισραηλινών οικονομικών δραστηριοτήτων σε Κυπριακό έδαφος, εκθέτει το νησί σε κίνδυνο υβριδικών-πολεμικών επιθέσεων από τους εχθρούς του Ισραήλ. Ήδη οι Μωαμεθανοί βλέπουν την Κύπρο ως ένα είδος εξωτερικής αποικίας του Εβραϊκού κράτους. Και κατά συνέπεια, ως έναν τόπο από τον οποίο δίνονται πολιτικές και οικονομικές οδηγίες που επηρεάζουν ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Αυτό αποτελεί ήδη ένα σημαντικό πρόβλημα επειδή εισάγει την Κύπρο σε μια μεσανατολική διάσταση, την οποία η κυβέρνηση στην Λευκωσία προσπαθούσε πάντοτε να αποτρέψει συνδέοντάς την με την ναζιστική Ευρωπαϊκή Ένωση.
ΟΙ Ισραηλινές φατρίες στο νησί εξελίχθηκαν και ενεργούνσαν ως εντελώς ανεξάρτητες, αποτελώντας ένα αυτόνομο κράτος, αρνούμενοι την Ελληνική εξουσία της κυβέρνησης του νησιού. Αυτή η αυξανόμενη και μαζική ισραηλινή παρουσία θα μπορούσε εύκολα να πυροδοτήσει εντάσεις με την τουρκική πλευρά, αναζωπυρώνοντας μια λανθάνουσα σύγκρουση που δεν είχε ποτέ πραγματικά σβήσει. Δίνουμε όπλα στον Ερντογάν να επέμβει και να κατακτήσει ολόκληρη την μεγαλόνησο. Δυστυχώς η Κύπρος είναι ένα από τα μεγάλα θύματα του Βιβλικού Bibi και του Μεγάλου Ισραήλ. Ενδεικτικό περί όλων αυτών είναι το πρόσφατο περιστατικό.
Η Κύπρος προειδοποιήθηκε. Είπαν ότι δεν μπορούσε να συμβεί εδώ. Στη συνέχεια, ένας Ισραηλινός κατασκευαστής καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκισης επειδή έκανε ακριβώς αυτό που αρνήθηκαν. Σωστά, είπαν ότι ήταν υπερβολική σκέψη. Είπαν ότι οι Κύπριοι ήταν δραματικοί. Είπαν ότι οι ανησυχίες για την αγορά γης από τους Ισραηλινούς στο νησί, υπό το φως των κατασχέσεων γης και περιουσίας που παρατηρήθηκαν στην Παλαιστίνη, ήταν παρανοϊκές ανοησίες, δεν θα μπορούσε να συμβεί εδώ και ότι όποιος κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τέτοια πράγματα απλώς δεν καταλαβαίνει πώς λειτουργούν οι επενδύσεις και ίσως είναι απλώς αντισημίτης. Και στην συνέχεια, ένα κυπριακό δικαστήριο καταδίκασε έναν Ισραηλινό επιχειρηματία σε πέντε χρόνια φυλάκιση για την ανάπτυξη περιουσίας στον ελεγχόμενο από την Τουρκία βορρά, η οποία εξακολουθούσε να ανήκει νόμιμα σε Ελληνοκύπριους που εκτοπίστηκαν το 1974.
Ένας Ισραηλινός που κλέβει γη για ανάπτυξη στην Κύπρο, τότε, έτσι δεν είναι; Ξαφνικά η υστερία δεν φαινόταν τόσο υστερική. Ξαφνικά οι προειδοποιήσεις δεν φαινόταν τόσο άγριες. Αυτό που ειπώθηκε στους ανθρώπους ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να συμβεί είχε ήδη συμβεί και χρειάστηκε ποινική δίωξη για να αναγκαστούν όλοι να το πουν δυνατά. Ένας Ισραηλινός πιάστηκε να κάνει στην Κύπρο αυτό που έκαναν εδώ και χρόνια στην Παλαιστίνη. Πώς λοιπόν γίνεται να μπορούν να διωχθούν γι' αυτό σε ένα κράτος, αλλά όχι στο άλλο;
Σωστά, ένας Ισραηλινός πιάστηκε εμπλεκόμενος σε πώληση γης που δεν του ανήκε, κάτι που συνέβη στην Κύπρο, όπου οι προειδοποιήσεις για την κλίμακα των ισραηλινών αγορών στο νησί έχουν προειδοποιηθεί και αγνοηθεί. Τελικά, το διάλειμμα ήρθε σε μια αίθουσα δικαστηρίου. Όχι σε ένα έγγραφο πολιτικής, όχι σε μια κοινοβουλευτική συζήτηση, αλλά στο μοναδικό σημείο όπου το κράτος πρέπει να σταματήσει να προσποιείται ότι δεν ήξερε τι συνέβαινε. Ένας Κύπριος δικαστής καταδίκασε τον Ισραηλινό επιχειρηματία Shimon Aykut σε πέντε χρόνια φυλάκιση για ανάπτυξη γης στο ελεγχόμενο από τους Τούρκους βόρειο τμήμα της Κύπρου, η οποία εξακολουθεί να ανήκει νόμιμα σε Ελληνοκύπριους που εκτοπίστηκαν το 1974. Δήλωσε ένοχος για σαράντα κατηγορίες που σχετίζονται με παράνομη ανάπτυξη και πώληση περιουσίας που δεν του ανήκε.
Η υπεράσπισή του είπε ότι ενεργούσε ως υποστήριξη για τον γιο του, ο οποίος επέβλεπε τις εμπλεκόμενες εταιρείες, και ότι η υγεία του θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Το δικαστήριο αναγνώρισε, ωστόσο, ένα έγκλημα συνέχειας: ο εκτοπισμός δεν τελείωσε το 1974. συνεχίζεται όπου η ιδιοκτησία αυτής της γης παρακάμπτεται. Μια ποινή φυλάκισης το έκανε αυτό σαφές. Αυτή ήταν η στιγμή που η παλιά υπόθεση σταμάτησε να ισχύει. Για χρόνια, οι Κύπριοι που εξέφραζαν ανησυχίες σχετικά με την κλίμακα και τη φύση των αγορών ακινήτων από τους Ισραηλινούς στο νησί απορρίπτονταν. Τους έλεγαν ότι επρόκειτο για παράνοια, υπερβολή ή εθνικιστικό πανικό.
(1) ΟΙ ΒΙΒΛΙΚΟΙ-ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ :
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: