.png)
Με ποιον τρόπο και για ποιους λόγους έγιναν "Χριστιανοί" οι Γερμανοί βασιλιάδες ;
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωπολιτικός αναλυτής-αρχισυντάκτης του Mytilenepress και ιδρυτής-δημιουργός των επιστημονικών κλάδων του Γεωπολιτικού Εθνικισμού και της Γεωπολιτικής Θεολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Contact : survivroellas@gmail.com-
Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του συγγραφέα.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΗΘΙΚΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΠΕΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ MYTILENEPRESS. ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
Αυτό είναι ένα μεγάλο επιστημονικό ερώτημα. Οι ίδιοι οι δυτικοί ιστορικοί ισχυρίζονται ότι δεν γνωρίζουν αρκετά σχετικά με το ζήτημα. Αυτή είναι μία ειλικρινής αναφορά για το επίπεδο των γνώσεων που έχουν κάποιοι από τους μετόχους του Διονυσιακού πολιτισμού σχετικά με την Γερμανική θρησκεία. Δημοσίως οι Γερμανικές ελίτ δηλώνουν Χριστιανοί. Ιστορικοί, καθηγητές, αναλυτές και δημοσιογράφοι από το εξωτερικό, εκτιμούν ότι αυτό απογοητεύει τους ένθερμους πιστούς του Διονυσιακού πολιτισμού, τους νέους λάτρεις του Όντιν και του Θόρ.
Δυσαρεστούνται όταν μαθαίνουν ότι αυτοί οι Βάρβαροι-Γερμανοί πρόγονοι τους, το μόνο που ονειρεύονταν ήταν να γίνουν Ρωμαίοι, και ότι το όνειρο τους πραγματοποίησε σε μεγάλο βαθμό ο Μέγας Θεοδόσιος, ο αυτοκράτορας που έκανε επίσημη θρησκεία του Imperium Romanum τον Χριστιανισμό. Μεγάλο παράδειγμα σχετικά με τον εκρωμαϊσμό των Γερμανών αποτελεί ο Οστρογότθος βασιλιάς Θεοδώριχος.
Ο Θεοδώριχος δεν ήταν ποτέ πραγματικός αυτοκράτορας των Ρωμαίων, αλλά με τις πράξεις, τα έθιμά, τον πολιτισμό και την επιρροή του στον κόσμο, ήταν ένας μεγάλος "Ρωμαίος" στα μάτια των υπηκόων του. Πριν από την επαφή τους με τους Ρωμαίους, οι Γερμανικές κοινωνίες ήταν φυλετικές, γεωργικές και ισότιμες. Δεν είχαν ένα κράτος άξιο-παγκόσμιο όπως οι Ρωμαίοι. Επιπροσθέτως δεν είχαν σαφή εθνική ταυτότητα-συνοχή, και δεν είχαν κοινούς θεούς. Για όσους δεν γνωρίζουν το πρώτο έθνος που απέκτησε εθνική συνοχή-ταυτότητα και εθνικισμό ήταν το Ελληνικό. Ο Μέγας Ηρόδοτος καταγράφει την ιστορική απάντηση των Αθηναίων προς τους Σπαρτιάτες.
Η έννοια του έθνους αποτελεί τον βασικότερο πυλώνα της πολιτικής, στρατιωτικής, επιστημονικής και κοινωνικής θεωρίας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Η ελληνικότητα δεν συνιστά μία άκριτη ιδιότητα, δεν είναι ένας αόριστος προσδιορισμός, τυχαίος και περιστασιακός. Ο Ηρόδοτος, ως ο θεμελιωτής της ιστορίας ως επιστήμη, ξεπερνάει την απλή καταγραφή των γεγονότων.
Στοιχειοθετεί τους τέσσερις πυλώνες επάνω στους οποίους είναι δομημένο διαχρονικά το Ελληνικό Έθνος και συνθέτουν την Ελληνική ταυτότητα και συνείδηση ανεξαρτήτως κρατικών συνόρων. Αυτά τα στοιχεία με βάση την ιστορική απάντηση των αρχαίων Αθηναίων είναι το ὅμαιμον (κοινή καταγωγή), το ὁμόγλωσσον (κοινή γλώσσα), το ὁμόθρησκον (κοινοί ναοί και θυσίες) και το ὁμότροπον (κοινά έθιμα και τρόπος ζωής). Λίγο πριν από τη μάχη των Πλαταιών, οι Σπαρτιάτες φοβόντουσαν μήπως οι Αθηναίοι συμβιβαστούν μηδίσουν με τους κατά πολύ ισχυρότερους Πέρσες. Έστειλαν στην Αθήνα απεσταλμένους για να το αποτρέψουν. Έγινε σχετική συζήτηση στην εκκλησία του δήμου.
Εκεί οι Αθηναίοι απάντησαν ότι παραμένουν ασυμβίβαστοι και σύμμαχοι με τους άλλους Έλληνες. Αυτή ήταν ακριβώς η απάντηση των Αθηναίων προς τους Σπαρτιάτες: [Ηροδότου «Ουρανία» 8.144.2] «Πολλά τε καί μεγάλα ἐστί τά διακωλύοντα ταῦτα μή ποιέειν μηδ᾽ ἢν ἐθέλωμεν, πρῶτα μέν καί μέγιστα τῶν θεῶν τά ἀγάλματα καί τά οἰκήματα ἐμπεπρησμένα τε καί συγκεχωσμένα, τοῖσι ἡμέας ἀναγκαίως ἔχει τιμωρέειν ἐς τά μέγιστα μᾶλλον ἤ περ ὁμολογέειν τῷ ταῦτα ἐργασαμένῳ, αὖτις δέ τό Ἑλληνικόν, ἐόν ὅμαιμόν τε καί ὁμόγλωσσον, καί θεῶν ἱδρύματά τε κοινά καί θυσίαι ἤθεά τε ὁμότροπα, τῶν προδότας γενέσθαι Ἀθηναίους οὐκ ἂν εὖ ἔχοι. [8.144.3] ἐπίστασθέ τε οὕτω, εἰ μή καί πρότερον ἐτυγχάνετε ἐπιστάμενοι· ἔστ᾽ ἂν καί εἷς περιῇ Ἀθηναίων, μηδαμά ὁμολογήσοντας ἡμέας Ξέρξῃ».
Σημασία της πολυδιάστατης εθνικής ταυτότητας στον Ηρόδοτο Έθνος, συνεπώς, σύμφωνα με τον ιστορικό Ηρόδοτο είναι το ὅμαιμον, το ὁμόγλωσσον, το ὁμόθρησκον και το ὁμότροπον. Η ανάλυση του Ηροδότου για την έννοια του έθνους μάς προσφέρει μια βαθιά κατανόηση της εθνικής ταυτότητας στον αρχαίο ελληνικό κόσμο.
Η ιδεολογία του εθνικισμού παράγει εν δυνάμει δικαιώματα και υποχρεώσεις στα μέλη της, με βασικότερες τους αγώνες για την προάσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας-της αυτοδιάθεσης, της δημοκρατίας. της δικαιοσύνης και της ελευθερίας. Το πιο δημοκρατικό αξίωμα στον κόσμο είναι ο εθνικισμός, όπως μας δίδαξε ο μεγάλος ευπατρίδης-δημοκράτης, ο πρόεδρος της δημοκρατίας και ανώτατος δικαστικός λειτουργός Χρήστος Σαρτζετάκης. "Ἢ οὕτως εἶ σοφὸς ὥστε λέληθέν σε ὅτι μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι, καὶ σέβεσθαι.".Από την μητέρα και τον πατέρα και όλους τους άλλους προγόνους, η πατρίδα είναι το πολυτιμότερο-σεβαστότερο και Αγιότερο κατά την γνώμη των θεών-ανθρώπων που έχουν φρόνηση. Αυτό μας δίδαξε ο πρώτος εθνικιστής της ανθρωπότητας ο Μέγας Αριστοκλής.
Ο εθνικισμός ως αξίωμα μας διδάσκει ότι το έθνος πρέπει να εξουσιάζεται ελεύθερα, δημοκρατικά, με αξιοκρατία, ισονομία, δικαιοσύνη και να προστατεύεται η πατρίδα όταν είναι σε καθεστώς άμυνας. Όταν μας κάνουν πολεμικές-υβριδικές επιθέσεις τα Διονυσιακά έθνη. Aπο αρχαιοτάτων χρόνων κανένα άλλο έθνος, δεν δέχτηκε τόσες πολλές πολεμικές επιθέσεις, από τόσους πολλά διαφορετικά έθνη, μέχρι και την σύγχρονη εποχή με την διεξαγωγή του υβριδικού πολέμου στην Ελλάδα.
Ο γερμανικός εθνικισμός, που στην διαχρονική πραγματικότητα είναι ναζισμός, ήταν το μεγαλύτερο και πιο διαρκές δημιούργημα της Σιωνιστικής-Ρωμαϊκής πολιτικής και Διονυσιακής ιδιοφυΐας. Το γεγονός ότι αυτό το δημιούργημα αντικατέστησε τους δημιουργούς του (Σιωνιστές), δεν πρέπει να επισκιάζει το γεγονός ότι όφειλε την ύπαρξη του στην Ρωμαϊκή-Διονυσιακή πρωτοβουλία, στις μεθοδικές-υπομονετικές προσπάθειες που κατέβαλαν επί αιώνες οι Διονυσιαστές Ρωμαίοι αυτοκράτορες, στρατηγοί, στρατιώτες, γαιοκτήμονες και απλοί έμποροι για να διαμορφώσουν το χάος της Γερμανικής-βαρβαρικής (Ναζιστικής) πραγματικότητας σε μορφές γεωπολιτικής-Διονυσιακής θεολογίας, κοινωνικής, πολιτικής, στρατιωτικής ελεγχόμενης δραστηριότητας.
Οι βάρβαροι-Γερμανοί ήταν ιδιαίτερα πρόθυμοι να συμμετάσχουν σε αυτή την διαδικασία, να γίνουν ισχυρό έθνος με γεωπολιτική Θεολογία όπως οι Ιουδαίοι, και να δημιουργήσουν δομές μέσα στον Διονυσιακό πολιτισμό. Αυτή η προσπάθεια ήταν τόσο καρποφόρα που από το τέλος της Αρχαιότητας και μετά, ήταν αδύνατο για τους Γότθους, τους Φράγκους και άλλους λαούς που είχαν γίνει κυρίαρχοι της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, να κατανοήσουν τον εαυτό τους και το παρελθόν τους έξω από τις Ρωμαϊκές-Διονυσιακές κατηγορίες εθνογραφίας, πολιτικής και των Διονυσιακών εθίμων.
Επίσης ήταν αδύνατο για αυτούς να ευημερήσουν έξω από τις Ρωμαϊκές παραδόσεις της πολιτικής, της οικονομίας, της γεωργίας του εμπορίου, ή να ασκήσουν εξουσία έξω από τις Ρωμαϊκές παραδόσεις στην ερωτική ζωή. Οι μελετητές της συγκριτικής μυθολογίας είχαν πολλά να αναφέρουν για την γερμανική θρησκεία. Εν τούτοις αργότερα αποδείχθηκε ότι είχαν πέσει θύματα μιας συλλογικής παραίσθησης, είτε ότι διέπραξαν μια ακαδημαϊκή απάτη. Το πρώτο λάθος που έκαναν οι μελετητές ήταν ότι βασίστηκαν στον Τάκιτο, ο οποίος αναφέρει ότι τα Γερμανικά φύλα λάτρευαν πρώτα τον Ερμή, μετά τον Ηρακλή,τον Άρη, και την Ίσιδα στην περίπτωση των Σουηβών.
Το πρόβλημα είναι ότι ο Τάκιτος φαίνεται να έχει εφεύρει σχεδόν τα πάντα. Υπάρχει ισχυρή πιθανότητα η Γερμανία του Τάκιτου να είναι μια πλαστογραφία της Αναγέννησης, δεδομένου ότι ήταν άγνωστη μέχρι την υποτιθέμενη ανακάλυψή της σε ένα μόνο χειρόγραφο στο Αβαείο του Χέρσφελντ το 1425, και το οποίο εξαφανίστηκε από την κυκλοφορία. Υποτίθεται ότι αντιγράφηκε από τον Π. Μπρατσιολίνι.
Σε κάθε περίπτωση η ερμηνεία του Τάκιτου ως Ρωμαϊκή για τους γερμανικούς θεούς θεωρείται πλέον ότι δεν έχει μεγαλύτερη αξία από τον ισχυρισμό του Ιούλιου Καίσαρα ότι οι Γαλάτες λάτρευαν πρώτα και κύρια τον Ερμή, μετά τον Απόλλωνα, τον Άρη, τον Δία και την Μινέρβα ( De Bello Gallico VI, 17). Το βασικό ερώτημα της σημερινής μου εργασίας είναι το πόσο 'Χριστιανοί" ήταν και είναι οι Γερμανοί ;
ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΝΑΖΙΣΜΟΣ-ΔΙΟΝΥΣΙΑΣΜΟΣ. Εδώ και αιώνες οι Γερμανοί έχουν διαπράξει γενοκτονίες εις βάρος του Ελληνισμού.
Δεν ήταν τυχαία ιστορικά γεγονότα ότι ο Τίμιος Σταυρός βρέθηκε για πρώτη φορά επί βασιλείας του Αγίου Κωνσταντίνου, όταν παραχωρήθηκε η Ρωμαϊκή εξουσία στους Έλληνες και επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα από τον πρώτο Έλληνα αυτοκράτορα που ανέβηκε στον Ρωμαϊκό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Τα δύο μεγίστης-παγκόσμιας σημασίας γεγονότα δείχνουν ότι οι αναγεννημένοι από την Ορθοδοξία Έλληνες, είχαν την ευλογία και την απόλυτη στήριξη του Χριστού να διοικήσουν την παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία για να διδάξουν τον Θεό-Δημιουργό του Μέγα Αριστοκλή και τον Ελληνικό πολιτισμό στα έθνη κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους.
Η ίδρυση της παγκόσμιας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τους Ιουδαίους ένωσε όλη την οικουμένη. Αυτό έφερε την υποταγή των εθνών, κατάργησε τα σύνορα στην Μεσόγειο, Ευρώπη, Μικρά Ασία. Βόρεια Αφρική κλπ, και σχημάτισε την πατρίδα που γεννήθηκε η Ελληνορθοδοξία. παράλληλα δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την απελευθέρωση του Ελληνικού έθνους, το οποίο έφτασε στο απόγειο του, με την ανάληψη διοικήσεως του Ρωμαϊκού κράτους. Οι Έλληνες των μεσαιωνικών αιώνων μέσα από την ηθική, την πίστη και την παιδεία έγιναν κληρονόμοι μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας (Ρωμαϊκή) και μια παγκόσμιας θρησκείας (Χριστιανισμός). Ο Χριστιανισμός αναδύθηκε και έγινε παγκόσμια θρησκεία με την εισαγωγή των Πλατωνικών διδασκαλιών από τους τρείς ιεράρχες και η αρχαία Ελληνική σοφία διασώθηκε και διατηρήθηκε στους αιώνες μέσα από την ενσωμάτωση της στην Ορθόδοξη-Χριστιανική πίστη. Κυριολεκτικά ο Ελληνισμός αναστήθηκε από την Ορθοδοξία. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού δεν αποδέχτηκαν ποτέ το γεγονός ότι η Σιωνιστική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία του Ssvaziou-Διόνυσου έγινε το κράτος του Χριστού και των Ελλήνων με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη.
Οι Γερμανοί είχαν την εντολή, να πάρουν πίσω με κάθε μέσον, την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία από τους Έλληνες. Με την μεταφορά της πρωτεύουσας του Ρωμαϊκού κράτους, από την αρχαία Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη, ξεκινά μια ακόμη θανάσιμη περιπέτεια για το Ελληνικό έθνος. Οι Γερμανοί με ορμητήρια, τον Δούναβη, και την σημερινή Βουλγαρία αρχίζουν να προκαλούν τρομερές καταστροφές, με συνεχόμενες φοβερές επιδρομές μέχρι την Πελοπόννησο. Κυριολεκτικά ήταν έρμαιο οι Έλληνες όλους εκείνους τους αιώνες, στους Γερμανούς, Ούννους, Γότθους, Βησιγότθους, Οστρογότθους, Βανδάλους κλπ. Στις 9 Αυγούστου του 378 μ.Χ., η κρίση έφτασε στο απόγειο της όταν οι Γερμανοί Βησιγότθοι, σκότωσαν τα δυο τρίτα του Ελληνορωμαϊκού στρατού, μαζί με τους στρατηγούς Τραϊανό, Σεβαστιανό, με αποκορύφωμα την δολοφονία του αλλοδαπού αυτοκράτορα Φλαβίου Ιουλίου Ουάλη. Μετά από όλα αυτά ο πατριώτης αλλοδαπός αρχιστράτηγος magister militum per orientem o Ioύλιος, διέταξε να σφαχτούν όλοι οι Γερμανοί στρατιώτες του Ελληνικού-Ρωμαϊκού στρατού.
Οι ορδές των βαρβάρων Γερμανών ήταν αδύνατον να αντιμετωπισθούν με τα όπλα, εξαιτίας της πολιτικής των αλλοδαπών αυτοκρατόρων της Ελληνικής-Ρρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ήταν η εποχή που αυτοκράτορας των Ελλήνων ήταν ο Θεοδόσιος ο Α. Ο Θεοδόσιος έκρινε ότι η μοναδική λύση για να σταματήσουν οι Γερμανοί τις καταστροφές ήταν να προσληφθούν μαζικά, ως μισθοφόροι στον Ρωμαϊκό στρατό Με την άνοδο του στον Ρωμαϊκό θρόνο ξεκινά η ενδυνάμωση των Γερμανών,οι οποίοι προσλαμβάνονται κατά χιλιάδες στον Ελληνικό-Ρωμαϊκό στρατό. Αυτή ήταν η “λύση” που έδωσε ο Θεοδόσιος ο Α΄, ώστε να σταματήσουν επιτέλους οι Γερμανοί μετά από δυο αιώνες, να γενοκτονούν τον Ελληνικό λαό. Δυστυχώς ο τρόπος που αντιμετώπισε το πρόβλημα ο Θεοδόσιος ήταν λανθασμένος, απαράδεκτος και καταστροφικός.
Μετά τον θάνατο του Θεοδοσίου όλα τα επόμενα χρόνια την πραγματική εξουσία στο Ρωμαϊκό κράτος ασκούν οι Γότθοι στρατηγοί οι οποίοι ανεβοκατεβάζουν αυτοκράτορες ως μαριονέτες ανάλογα με τα συμφέροντα τους.
Οι Γερμανοί ήταν οι πιο ακριβοπληρωμένοι μισθοφόροι αξιωματικοί και στρατιώτες. Είχαν πλήρη φοροαπαλλαγή, ενώ είχαν το δικαίωμα να κάνουν γάμους με Ελληνίδες. Όμως εκείνοι αντί να προστατεύουν τα Ελληνικά-Ρωμαϊκά σύνορα τα
παραβίαζαν οι ίδιοι συνεχίζοντας κανονικά τις επιδρομές μέχρι την Πελοπόννησο. Οι Γερμανοί στρατηγοί έγιναν η απόλυτη εξουσία στην Ελληνική- Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, και αποφάσιζαν για το ποιος θα γίνει αυτοκράτορας. Τότε οι γενναίοι Έλληνες αξιωματικοί του Ελληνικού (Ρωμαϊκού) στρατού, πήραν την κατάσταση στα χέρια τους.
Στις 12 Ιουλίου του 400 μ.Χ., οι Ήρωες Έλληνες αξιωματικοί και στρατιώτες, έσφαξαν μερικές χιλιάδες Γερμανών ανωτάτων αξιωματικών και στρατιωτών στην Κωνσταντινούπολη. Με τον τρόπο αυτό ματαίωσαν την τελευταία στιγμή την άνοδο μιας Γερμανικής δυναστείας στον Ελληνικό (ρωμαϊκό) θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Ενδεικτικό είναι ότι μετά την μεγάλη νίκη, οι Έλληνες Χριστιανοί, τέλεσαν μεγαλειώδη Θεία λειτουργία στην Αγία Σοφία, για να ευχαριστήσουν την Υπεραγία Θεοτόκο που βοήθησε για πολλοστή φορά το έθνος μας.
ΤΟ ΒΑΡΒΑΡΟ ΚΑΙ ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΣΤΟΝ ΙΠΠΟΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.
Οι Γερμανοί από καταβολής-δημιουργίας των Γερμανικών φυλών ήταν βάρβαροι και ανθέλληνες. Την εποχή που κυριαρχούν οι Γερμανοί στον Ρωμαϊκό στρατό έχουμε ένα ακόμη τρομερό έγκλημα των ναζιστών Γερμανών. Δυστυχώς στα μεγάλα σφάλματα του αυτοκράτορα Θεοδοσίου, ήταν η άδικη σφαγή δέκα χιλιάδων Ελλήνων Χριστιανών, από τους Γερμανούς στον Ιππόδρομο της Θεσσαλονίκης. Αιτία για όλα αυτά η άδικη σύλληψη από τους Γερμανούς ενός Έλληνα ηνιόχου. Οι Έλληνες ζήτησαν την απελευθέρωση του και οι Γερμανοί αρνήθηκαν. Τότε οι Έλληνες που δεν άντεχαν τον Γερμανικό ζυγό και τις φοβερές επιδρομές. που έκαναν όλους εκείνους τους αιώνες, σκότωσαν τον στρατηγό των Γερμανών Βοθέριχο, μαζί με άλλους Γερμανούς στρατιώτες. Ο Θεοδόσιος απουσίαζε εκείνη την εποχή στο Μιλάνο. Για αυτό δεν είχε επίγνωση των γεγονότων.
Τον εξαπάτησε ο Γερμανός αξιωματικός που επιθυμούσε να κάνει κακό στο Ελληνικό έθνος. Εκείνος γιατί του είχε μεγάλη εμπιστοσύνη εξαπατήθηκε και έδωσε την εντολή. Όλα αυτά χωρίς να γνωρίζει τα πραγματικά γεγονότα. Οι περισσότεροι σφαγιασθέντες ήταν Έλληνες Χριστιανοί και όχι Εθνικοί. Την διαταγή αυτή αμέσως την άλλαξε ο Θεοδόσιος, αλλά η ανάκλησή της έφτασε στη Θεσσαλονίκη όταν είχαν σφαγεί οι δέκα χιλιάδες Έλληνες.
Δυστυχώς δεν υπήρχαν εκείνη την εποχή, τα μέσα επικοινωνίας τα οποία υπάρχουν σήμερα. Μετά από αυτό το έγκλημα, όταν ο Θεοδόσιος θέλησε να εισέλθει στον καθεδρικό ναό του Μιλάνου, ο Άγιος Αμβρόσιος στάθηκε στη θύρα και απαγόρευσε την είσοδο στον αυτοκράτορα. Όλοι περίμεναν την αντίδραση του Θεοδοσίου. Όμως εκείνος υπάκουσε ταπεινά, ζήτησε με δάκρυα στα μάτια συγγνώμη και ταπεινωμένος γύρισε στα ανάκτορα. Εκτέλεσε τον κανόνα της μετάνοιας που του έβαλε ο Επίσκοπος, και όταν το επιτίμιο συμπληρώθηκε ύστερα από οκτώ μήνες, προσήλθε στην Εκκλησία,σαν ένας κοινός άνθρωπος, με έναν απλό χιτώνα, χωρίς κανένα διακριτικό του αξιώματός του, άκουσε τη συγχωρητική ευχή και κοινώνησε κατά την εορτή των Χριστουγέννων λέγοντας τον λόγο του Δαυίδ: «Εκολλήθη τω εδάφει η ψυχή μου, ζήσον με κατά τον λόγον σου». Καρπός της μετάνοιάς του, ήταν ένας νόμος που έλεγε πως κανείς καταδικασμένος σε θάνατο δεν θα εκτελείτο, αν δεν περνούσαν τριάντα ημέρες από την λήψη της καταδικαστικής αποφάσεως.
Σχετικά με το ειδεχθές έγκλημα στον Ιππόδρομο αναφέρουν ξένοι αρθρογράφοι :
"Να τί γράφει ο Παυλίνος, ο οποίος συνέγραψε τον βίο του αγίου Αμβροσίου, λίγο μετά την κοίμηση του τελευταίου. Την ίδια εποχή, εξαιτίας της πόλης της Θεσσαλονίκης, ο επίσκοπος Αμβρόσιος ταράχτηκε πολύ όταν έμαθε πως η πόλη σχεδόν καταστράφηκε. Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος του είχε υποσχεθεί ότι θα συγχωρούσε τους πολίτες της προαναφερθείσας πόλης αλλά, μετά από μυστικές συμφωνίες των αξιωματικών με τον αυτοκράτορα και χωρίς να το γνωρίζει ο επίσκοπος, έγινε σφαγή στην πόλη για περισσότερο από μία ώρα και πολλοί αθώοι θανατώθηκαν.
Όταν ο επίσκοπος έμαθε αυτό που συνέβη, εμπόδισε τον αυτοκράτορα να εισέλθει στον ναό και τον επέπληξε, λέγοντας του ότι ήταν ανάξιος να είναι μέλος της Εκκλησίας και να συμμετέχει στα Ιερά Μυστήρια μέχρι να κάνει δημόσια μετάνοια. Ο αυτοκράτορας όμως απάντησε ότι ο Δαυίδ είχε πράξει μοιχεία και φόνο επίσης. Ο επίσκοπος όμως απάντησε, "Εφόσον ακολούθησες τον Δαυίδ στην αμαρτία, ακολούθησέ τον στην διόρθωση." Όταν ο αυτοκράτορας άκουσε αυτά τα λόγια, τα πήρε τόσο κατάκαρδα που δεν δίστασε να κάνει δημόσια μετάνοια." (Παυλίνου, Βίος Αμβροσίου, 7) Κατά τον Θεοδώρητο σε άλλο περιστατικό ο Αμβρόσιος δεν άφησε τον Θεοδόσιο να εισέλθει εις το ιερό με το ιερατείο αλλά του όρισε θέση ανάλογη με τον λοιπό λαό φρονώντας ότι «αλουργίς βασιλέας ουχ ιερά ποιεί» !!!"
https://www.oodegr.com/neopaganismos/diogmoi/ippodromos1.htm
παραβίαζαν οι ίδιοι συνεχίζοντας κανονικά τις επιδρομές μέχρι την Πελοπόννησο. Οι Γερμανοί στρατηγοί έγιναν η απόλυτη εξουσία στην Ελληνική- Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, και αποφάσιζαν για το ποιος θα γίνει αυτοκράτορας. Τότε οι γενναίοι Έλληνες αξιωματικοί του Ελληνικού (Ρωμαϊκού) στρατού, πήραν την κατάσταση στα χέρια τους.
Μετά από ανεπιτυχείς προσπάθειες δύο αιώνων οι Γερμανοί αποτραβήχτηκαν στην δύση και διεκδικούσαν μόνο σε διπλωματικό επίπεδο την εξουσία από το Imperium Romanum του Βοσπόρου.
Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ IMPERIUM ROMANUM.
Η τύχη του Imperium Romanum και του Ελληνισμού μέχρι αι σήμερα κρίθηκε στις 15 Δεκεμβρίου όταν έφυγε από την ζωή ο κορυφαίος της παγκόσμιας ιστορίας, ο Έλληνας που αναπαύεται στο Έβδομον, Έντρομοι περίμεναν να πεθάνει για να ολοκληρώσουν τα ανθελληνικά σχέδια τους. Γνώριζαν πολύ καλά ότι αν τολμούσαν να επιτεθούν στην αυτοκρατορία θα είχαν την ίδια τύχη με τους Βούλγαρους και τους Άραβες. Οι ανθέλληνες και ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού, οι Γερμανοί επί της Βασιλείας του Βουλγαροκτόνου, γνώρισαν τον απόλυτο τρόμο.
Για αυτό κατά την τέταρτη-εωσφορική Σταυροφορία όταν κατέκτησαν την αυτοκρατορία και την πρωτεύουσα της, άνοιξαν τον τάφο του Βασίλεου, τοποθέτησαν τον σκελετό επάνω σε ένα δέντρο και έβαλαν στο στόμα του μια φλογέρα !!! Ουδέποτε το έκαναν αυτό σε άλλο αυτοκράτορα. Τόσο μεγάλο ήταν το μίσος των Γερμανών για τον Βασίλειο, ο οποίος ελάχιστα έλειψε να ματαιώσει τα εθνοκτόνα σχέδια τους. Με βάση αυτήν την εωσφορική ενέργεια των Γερμανών, ο μεγάλος Κωστής Παλαμάς έγραψε την “Φλογέρα του Βασιλιά”.
Είναι βέβαιον ότι σε περίπτωση που είχε παραμείνει στην ζωή ο Μέγας Βουλγαροκτόνος ότι οι Γερμανοί και οι Σελτζούκοι, θα είχαν την ίδια τύχη με τους Βούλγαρους και δεν θα ήταν σε θέση να κατακτήσουν διαδοχικά την αυτοκρατορία. Κανένας άλλος βασιλιάς σε ολόκληρη την παγκόσμια ιστορία δεν πήγε να πολεμήσει σε ηλικία 69 ετών, παρά μόνον ο Βασίλειος Β. Η ενέργεια αυτή μας δείχνει το πόσο επικίνδυνη ήταν η Γερμανική αυτοκρατορία και οι συν αυτώ (Σελτζούκοι). Μετά από τόσες δεκαετίες με νίκες-δόξες και κακουχίες, ο ακαταπόνητος Έλληνας μονάρχης ετοιμαζόταν για μια ακόμη εκστρατεία, σε τόσο μεγάλη ηλικία. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι είχε αντιληφθεί τα ανθελληνικά σχέδια των Γερμανών.
Εκτός από τους Γερμανούς και οι Σελτζούκοι ανέμεναν τον θάνατο του Βουλγαροκτόνου, για να επιτεθούν στο Ρωμαϊκό κράτος. Αυτοί ήταν οι "ατρόμητοι" πρόγονοι του Ρετζέπ-Ταγίπ Ερτνογάν τους οποίους τιμά με την εορτή του Μαντζικέρτ.
Όλες οι αυτοκρατορίες έχουν ακμή και παρακμή. Για αυτό θα ήταν αδύνατον να υπήρχε αιωνίως η Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Όμως εάν δεν πέθαινε ο Βασίλειος και κατακτούσε τους Γερμανούς, η τύχη της αυτοκρατορίας και ολόκληρου του Ελληνισμού μέχρι και της ημέρες μας, θα ήταν πάρα πολύ διαφορετική. Μεταξύ πολλών άλλων δεν θα είχαμε γνωρίσει την Οθωμανική κατοχή των 400 και περισσότερων ετών. Με τον θάνατο του κορυφαίου Έλληνα αυτοκράτορα όλων των εποχών, οι Φράγκοι-Λογγοβάρδοι πήραν ανάσα ζωής και έδρασαν αμέσως. Οι Γερμανοί σε 75 χρόνια από την κοίμηση του Βασίλειου, έκαναν την πρώτη εωσφορική-Διονυσιακή σταυροφορία και μέσα σε 179 χρόνια είχαν κατακτήσει ολόκληρη την αυτοκρατορία.
Όσα χρόνια κυβέρνησε το μοναδικό Φαινόμενο της παγκόσμιας ιστορίας, οι Αυτοκρατορικοί Αετοί πετούσαν νικηφόρα από την Κάτω Ιταλία μέχρι την Αρμενία, και από την Μακεδονία μέχρι την Συρία. Κατά την διάρκεια της Βασιλείας του οι αιώνιοι και μεγαλύτεροι εχθροί του Ελληνικού έθνους, οι Γερμανοί από τα Δυτικά και οι Σελτζούκοι από τα Ανατολικά ζούσαν υπό το καθεστώς του απόλυτου τρόμου. Έτρεμαν ακόμη και στο άκουσμα του αυτοκράτορα Βουλγαροκτόνου, για αυτό και ανέμεναν να αποβιώσει για να επιτεθούν στην Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
Δυστυχώς τον πρόλαβε ο θάνατος. Ο Μέγιστος του Ελληνισμού και της ανθρωπότητας, σχεδίαζε να επιτεθεί στην υπό Γερμανική κατοχή Ιταλία. Είχε ήδη στείλει στρατιωτική προπομπή με επικεφαλής τον Ορέστη. Κυριολεκτικά όσο ζούσε οι Γερμανοί (Φράγκοι-Νορμανδοί, Λογγοβάρδοι) και οι Σελτζούκοι δεν τολμούσαν ούτε να αναπνεύσουν.
Οι ένδοξες νίκες της περιόδου που βρισκόταν στον Ρωμαϊκό θρόνο η θρυλική τριανδρία των Pallida Mors Saracenorum, Ι. Τσιμισκής και Βουλγαροκτόνος με τον Ελληνισμό να φτάνει στο απόγειον της πολιτικής-στρατιωτικής και οικονομικής του δυνάμεως είχαν δημιουργήσει μια εντύπωση αιωνίου παντοδυναμίας με συνέπεια οι επόμενοι αυτοκράτορες να επαναπαυτούν στις δάφνες των τριών προαναφερθέντων.
Ενδεικτικό γεγονός είναι ότι 42 χρόνια πριν από τον θάνατο του Βασίλειου Β, η Ελλάδα είχε φτάσει στο απόγειον της δυνάμεως της, σε ηθικό, πολιτικό, κοινωνικό και στρατιωτικό επίπεδο παράλληλα, από την ημέρα που είχε δημιουργηθεί το έθνος των Ελλήνων. Όμως δυστυχώς εκείνα τα χρόνια, η πολιτική “αριστοκρατία, είχε διαλύσει ολοσχερώς τον Ελληνικό στρατό. Είχαν αφαιρέσει την ανωτάτη πολιτική-στρατιωτική εξουσία από της Ελληνικές στρατιωτικές οικογένειες της Μ. Ασίας. Κατέστρεψαν όλες της υποδομές του στρατού και του κράτους.
Επέτυχαν μέχρι να βάλουν στον αυτοκρατορικό θρόνο έναν δικό τους, τον Κωνσταντίνο Δούκα. Όταν ανέλαβε εκ νέου αυτοκράτορας ένας εκ των Ελληνικών στρατιωτικών οικογενειών της Μ. Ασίας, ο Ρωμανός ο Δ Διογένης βρήκε εντελώς διαλυμένο τον Ελληνικό στρατό. Οι στρατιώτες χωρίς ασπίδες, σπαθιά, και άλογα, ήταν απλήρωτοι, με σκισμένες σημαίες, με κουρελιασμένες στολές. Έκτοτε είχαν εδραιωθεί οριστικά και αμετάκλητα, οι αλλοδαποί πολιτικοί στην διοίκηση του Ελληνικού-Ρωμαϊκού αυτοκρατορικού κράτους. Συνδιοικούν πλέον μαζί με τους Έλληνες στρατιωτικούς.
Η συνδιοίκηση της αυτοκρατορίας, μεταξύ Ελλήνων και αλλοδαπών, επισφραγίστηκε με τον γάμο, ανάμεσα σε ένα πολύ επιφανές μέλος της Ελληνικής στρατιωτικής αριστοκρατίας τον Ρωμανό Διογένη και την χήρα του Κωνσταντίνου Δούκα, την Αυγούστα Ευδοκία την Μακρεμβολίτισσα.
Πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά, έχουμε έναν τέτοιο γάμο, ανάμεσα στις δύο πλευρές, Όλους τους προηγούμενους αιώνες, οι Ήρωες, Έλληνες στρατιωτικοί παντρευόταν μόνον με μέλη της στρατιωτικής αριστοκρατίας. Όμως ήταν τόσο κρίσιμη η κατάσταση του Ρωμαϊκού κράτους, ώστε οι πρόγονοί μας να μην έχουν το χρονικό περιθώριο να εκτοπίσουν τους πολιτικούς-προδότες από την εξουσία. Η οριστική επισφράγιση της συνεργασίας μεταξύ των δύο πλευρών, έγινε μερικά χρόνια αργότερα, με τον γάμο τους Αλέξιου Κομνηνού (Ελληνική ηρωική, στρατιωτική αριστοκρατία της Μικράς Ασίας, και της Ειρήνης Δούκα (πολιτική, Σημιτική αριστοκρατία). Χωρίς αυτούς τους δύο γάμους, δεν θα μπορούσαν να επιστρέψουν, οι Έλληνες στρατιωτικοί στην διοίκηση του Ρωμαϊκού κράτους.
Τριάντα χρόνια μετά τον θάνατο του Βουλγαροκτόνου οι Ανατολικές επαρχίες ήταν στο έλεος των Σελτζούκων, τους οποίους παραδόξως αποκαλεί Ούννους ένας αξιόλογος ιστορικός της εποχής.
Οι διεφθαρμένοι αλλοδαποί-πολιτικοί αξιωματούχοι έκαναν κατάχρηση των χρημάτων του αυτοκρατορικού Θησαυροφυλακίου, και παράλληλα αδιαφορούσαν για τον Τουρκικό κίνδυνο και επεκτατισμό. Οι πολιτικοί εκτιμούσαν ότι δεν υφίσταται κανένας απολύτως κίνδυνος από τους Σελτζούκους και ότι όλα ήταν φαντασιώσεις των φίλαρχων Ελλήνων στρατιωτικών. Το θλιβερό ήταν ότι οι ασυλλόγιστες σπατάλες από το αυτοκρατορικό ταμείο προέρχονταν από τους φόρους των αδύνατων Ελλήνων, οι οποίοι έβλεπαν τις περιουσίες τους να χάνονται είτε να πυρπολούνται, τους συγγενείς τους να σφάζονται, και να καταλήγουν στα σκλαβοπάζαρα των Αγαρηνών.
Δυστυχώς το υστέρημα των εξασθενημένων οικονομικά Ελλήνων-Ρωμαίων υπηκόων, δινόταν σε πολυτελείς επαύλεις και άλλες επενδύσεις των αλλοδαπών-συγκλητικών της Βασιλεύουσας. Η Ελληνική από τα πανάρχαια χρόνια Μικρά Ασία ήταν το πολυπληθέστερο και πλουσιότερο κομμάτι της αυτοκρατορίας. Ήταν ο πιο σημαντικός πυλώνας σε γεωστρατηγικό, οικονομικό, πνευματικό και στρατιωτικό επίπεδο. Η Μικρά Ασία ήταν αγροτική-κτηνοτροφική κατά βάση και παρείχε επί αιώνες στρατιώτες-άλογα στην Κωνσταντινούπολη. Η Καππαδοκία και η Παφλαγονία ήταν οι βάσεις των ισχυροτέρων οικογενειών της στρατιωτικής αριστοκρατίας.
Στα παράλια της Μικράς Ασίας στο Αιγαίο, άκμαζε το εμπόριο και η ναυτιλία. Η κατοχή των Ρωμαϊκών αυτοκρατορικών ακτών του Αιγαίου, έδινε έναν επαρκή χώρο εσωτερικών υδάτων, πολύ σημαντικό σε θέματα γεωστρατηγικής, οικονομίας και πολιτικής-στρατιωτικής κυριαρχίας. Η μάχη του Μαντζικέρτ εδραίωσε τους Σελτζούκους στην επί χιλάδων χρόνων Ελληνική Μικρά Ασία. Λίγο αργότερα η έξοδος των Τούρκων στο Αιγαίο, ξύπνησε τους εφιάλτες του παρελθόντος, τότε που οι Άραβες είχαν κατακτήσει την Κρήτη και λεηλατούσαν το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος ήταν υπό διάλυση και κύματα προσφύγων συνέρρεαν έντρομα στην Βασιλεύουσα.
Επικρατούσαν άθλιες συνθήκες διαβιώσεως για τον Ελληνικό λαό με πείνα και ασθένειες. Η καταστροφή του Ορθοδόξου-Χριστιανικού κόσμου της Μικράς Ασίας υπήρξε τεράστια. Ούτε στις επιδρομές των Αράβων δεν υπήρξε μαζική κατάκτηση περιοχών και πόλεων. Φοβερές λεηλασίες, σφαγές, εμπρησμοί, βιασμοί και εξανδραποδισμοί. Η γενέτειρα του Ηράκλειτου, του Αναξαγόρα. του Αναξίμανδρου, του Αναξιμένη, του Θαλή, του Ηροδότου, του Ηράκλειου, του Αγίου Νικηφόρου του Β Φωκά, του Ρωμανού Διογένη και των τριών Ιεραρχών έμελλε να χαθεί για πάντα. Οι ανίκανοι αυτοκράτορες μαζί με τους αλλοδαπούς πολιτικούς, εχθρευόταν επί πολλούς αιώνες τους Ήρωες- Έλληνες Στρατιωτικούς. Για αυτό ως αντίδραση όταν ανέλαβαν την εξουσία άρχισαν να διαλύουν τον θεματικό-Ρωμαϊκό στρατό τον οποίο θεωρούσαν αχρείαστο και επικίνδυνο.
Σύμφωνα με την Σημιτική-πολιτική αριστοκρατία αυτό το οποίο έκαναν στην πραγματικότητα οι Έλληνες στρατιωτικοί, ήταν να διαιωνίζουν “άσκοπους” πολέμους. Κατά την γνώμη των πολιτικών αλλοδαπών αξιωματούχων οι Τούρκοι αποτελούσαν εκείνη την εποχή, μία μακρινή απειλή. Ακόμα και με την πιο απαισιόδοξη πρόβλεψη, θα χρειαζόταν πολλά χρόνια για να φτάσουν να απειλήσουν την Μικρά Ασία. Μόνον οι στρατιωτικοί μέσα στα “άρρωστα”-πατριωτικά μυαλά τους, προσηλωμένα μονίμως στους αμυντικούς πολέμους, τις σφαγές των αντιπάλων, και την “αρχομανία” τους, ισχυρίζονταν ότι έρχεται η εθνική καταστροφή, για την Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
Η δυναστεία των Κομνηνών κράτησε αξιόμαχο τον αυτοκρατορικό στρατό, όμως δυστυχώς συνέχισε την εγκληματική πολιτική των Εβραίων αξιωματούχων σε όλους τους τομείς. Όλες αυτές οι ενέργειες ήταν μόνιμα εις βάρος της αυτοκρατορίας, με αποτέλεσμα να συμβάλλουν στην κατάρρευση του Ελληνικού-Ρωμαϊκού κράτους. Όταν ανέβηκε στον θρόνο ο Αλέξιος ο Α Κομνηνός, η Ελληνική αυτοκρατορία, βρισκόταν πλέον στο τελικό στάδιο κατάρρευσης της. Αυτό διότι από την ενθρόνιση του Αλέξιου, είχαν ξεκινήσει οι εωσφορικές σταυροφορίες. Κατά την διάρκεια της βασιλείας του Μανουήλ είχαμε μια ακόμη σταυροφορία από τους Γερμανούς.
Η ενέργεια των Kομνηνών να παραχωρήσουν με την άνοδο του Αλέξιου του Α, όλο το εμπόριο και όλη την οικονομία στα χέρια των Λατίνων-Γερμανών είναι προδοτική και εγκληματική. Αυτό διότι το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος χάνει σταδιακά όλη του οικονομική δύναμη. Οι Έλληνες αρχίζουν να αντιδρούν πάρα πολύ έντονα σε αυτήν την σκληρή-άδικη πολιτική των Κομνηνών. Ήδη από τον 12 αιώνα πολλές χιλιάδες Λατίνοι υπήρχαν στην Κωνσταντινούπολη. Οι Λατίνοι (Γερμανοί) απολάμβαναν προνόμια και ήταν προκλητικοί προς τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης.
Τα αδικαιολόγητα προνόμια τα οποία έδωσε ο Αλέξιος ο Α Κομνηνός στους Βενετούς και στους υπόλοιπους, επιχείρησε να τα αφαιρέσει ο γιος του, ο Ιωάννης ο Β. Ο Ιωάννης έκανε ενέργειες ώστε να βάλει τέλος στα προνόμια των δυτικών. Όμως η ενέργεια του Ιωάννη του Β, είχε ως αποτέλεσμα να ξεκινήσουν νέες εχθροπραξίες από την πλευρά τους στο Αιγαίο, στο Ιόνιο και την Αδριατική. Για αυτό αναγκάστηκε, ο Ιωάννης Β Κομνηνός, να ξαναδώσει πίσω τα προνόμια, όταν ο στόλος των Βενετών κινήθηκε εχθρικά προς τα εδάφη της αυτοκρατορίας. Οι Λατίνοι-Γερμανοί είχαν αλλοιώσει πολλές πλευρές της δημόσιας ζωής, και απέκτησαν τον έλεγχο στο εμπόριο-οικονομία συμβάλλοντας στην παρακμή της αυτοκρατορίας.
Η Ρωμαϊκή οικονομία ήταν έρμαιο της δύσης της Βενετίας, της Γένουας, και των άλλων Γερμανικών πόλεων. Οι Έλληνες αντιστάθηκαν στις προκλήσεις τους, με μεγάλες εξεγέρσεις, οι οποίες βάφτηκαν με αίμα. Τον Μάιο του 1182, έγινε η πρώτη εξέγερση κατά των Λατίνων. Μια επανάσταση που σημαδεύτηκε από σφαγές και εξανδραποδισμούς. Οι Λατίνοι-Γερμανοί αντέδρασαν κατά των Ελλήνων. Η επεκτατική πολιτική τους εκφράστηκε με την επίθεση των Ούγγρων στην Βαλκανική το 1183,καθώς και με την επίθεση των Νορμανδών κατά των Ρωμαϊκών εδαφών το 1185, με αποτέλεσμα την άλωση της Θεσσαλονίκης.
Ακολούθησε νέα επανάσταση του δυσαρεστημένου από τα γεγονότα λαού κατά την οποία σφαγιάστηκε ο Ανδρόνικος ο Α Κομνηνός. Την εποχή των Κομνηνών, μια νέα νεοταξική δύναμη έχει ανατείλει. Αυτή είναι οι Σελτζούκοι Τούρκοι. Τους Σελτζούκους τους έφεραν στην θέση των Αράβων, οι οποίοι είχαν εξασθενίσει οριστικά σαν στρατιωτική δύναμη, εξαιτίας των τριών κορυφαίων Ελλήνων αυτοκρατόρων, οι οποίοι βασίλεψαν κατά σειρά στον Ελληνικό-Ρωμαϊκό θρόνο. Αυτοί ήταν ο Άγιος Νικηφόρος ο Β Φωκάς, ο ανηψιός του Αγίου ο Ιωάννης ο Α, και ο κορυφαίος των Ελλήνων ο ιερός Βασίλειος ο β. Για να είμαστε συνέχεια, εμπλεκόμενοι σε αμυντικούς πολέμους, από το Ανατολικό μέτωπο, αμέσως οι εωσφοριστές από την νέα τάξη, στην θέση των Αράβων, έστειλαν εναντίον των Ελλήνων, τους Σελτζούκους.
Την εποχή των Κομνηνών με την συνδιοίκηση της αυτοκρατορίας (πολιτική-Ιουδαϊκή αριστοκρατία), την προδοτική παραχώρηση της οικονομίας-εμπορίου, και του ναυτικού στους Λατίνους, άρχισαν παράλληλα, οι Εωσφορικές-Διονυσιακές σταυροφορίες από τους Γερμανούς. Εξασθένησαν το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος στρατιωτικά, πολιτικά, οικονομικά, και ταυτόχρονα, μας πολεμούσαν, στα πεδία των μαχών. Ενδεικτικό ήταν ότι την μάχη και την φοβερή ήττα στο Μυριοκέφαλο, το Σεπτέμβριο του 1176 μ.Χ., που έκρινε κατ ουσίαν, την τύχη της Ελληνικής-Ρωμαϊκή; αυτοκρατορίας, την υποκίνησε, ο βάρβαρος Γερμανός, ο Φρειδερίκος Βαρβαρόσα.
Κατά την τέταρτη εωσφορική-Γερμανική σταυροφορία ανάμεσα στους κατακτητές βρισκόταν ο Ροβέρτος Ντε Κλαρί και ο Βιλλαρδουίνος, οι οποίοι κατέγραφαν όλα τα αίσχη των Γερμανών εις βάρος των Ελλήνων. Δημιουργός της Διονυσιακής σταυροφορίας ήταν ο Ιννοκέντιος ο Γ.
Αυτός ο πάπας σε συνέχεια της πολιτικής των προκατόχων του οι οποίοι διοργάνωσαν τις πρώτες τρεις Διονυσιακές σταυροφορίες, συγκέντρωσε στρατό δήθεν για την απελευθέρωση των αγίων τόπων. Η λεηλασία και η καταστροφή της ένδοξης Βασιλεύουσας- Κωνσταντινουπόλεως, από όλα της τα πλούτη, δεν είχε όμοιό της. Όσοι τολμούσαν να αντισταθούν σφάζονταν επί τόπου. Δεν έμεινε παλάτι, αρχοντικό εκκλησία μεγάλη η μικρή, μοναστήρι,, που να μην υποστεί φρικώδης λεηλασία.
“ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ”- ΕΩΣΦΟΡΙΣΤΕΣ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ.
Όπως ήταν φυσικό τους Δυτικούς ληστές προσέλκυσε ο μυθικός πλούτος της Αγίας Σοφίας. Εισήλθαν μέσα στον Ιερό Ναό με άλογα-μουλάρια, τα οποία λέρωναν με τις κοπριές τους το μαρμάρινο δάπεδο. Μετά άρχισαν με μισός να καταστρέφουν και να παίρνουν τα πάντα. Από Άγια δισκοπότηρα, Ευαγγέλια, Ιερά Άμφια, Άγιες εικόνες, την Αγία Τράπεζα, ακόμη και το ασημένιο εικονοστάσιο του τέμπλου, ενώ προηγουμένως το έκαναν κομμάτια, μανουάλια, πολυκάντηλα, μέχρι και κουρτίνες. Ενδεικτικά κατά την διάρκεια της λεηλασίας μια Γαλλίδα πόρνη ανεβασμένη στον πατριαρχικό θρόνο χόρευε άσεμνα γυμνή και τραγουδούσε. Ο ναός των Αγίων αποστόλων λεηλατήθηκε με την σειρά του, από τους Γερμανούς. Λειψανοθήκες, χρυσά-αργυρά σκεύη με πολύτιμους λίθους, εικόνες, πολυτελή άμφια και άλλοι ανεκτίμητοι θησαυροί του ναού εξαφανίστηκαν.
Επίσης οι τάφοι των αυτοκρατόρων συλλήθηκαν και αφαιρέθηκε οτιδήποτε πολύτιμο περιείχαν. Επίσης συλλήθηκαν τα λείψανα τα οποία πετάχτηκαν.
Ανοίχθηκε ο τάφος του Ιουστινιανού, ενώ από τον τάφο του αυτοκράτορα
Δυστυχώς οι βάρβαροι Γερμανοί τα κομμάτιασαν για να αφαιρέσουν το χρυσό, το ασήμι και τους πολύτιμους λίθους, ενώ τα κατασκευασμένα από χαλκό τα έλιωναν για να κόψουν νόμισμα. Τα αρχαία Ελληνικά χειρόγραφα από τους “σταυροφόρους”, για να ψήσουν τα φαγητά τους και να ζεσταθούν. Οι πιο φοβεροί από όλους ήταν οι Γάλλοι-Φράγκοι (Γερμανοί). Αντίθετα οι Βενετοί, που ήταν εξοικειωμένοι με το Ρωμαϊκό πολιτισμό, ήταν πιο ‘φιλεύσπλαχνοι έναντι των ηττημένων. Ήταν τόσο μεγάλη η έκταση της καταστροφείς που στο τέλος η Βασιλίδα των πόλεων της οικουμένης, που επί 9 αιώνες είχε συγκεντρώσει αμύθητα πλούτη, πλέον κατάντησε ένα ασήμαντο χωριό της επαρχίας. Εκστασιασμένοι από την νίκη τους οι βάρβαροι και απολίτιστοι Γερμανοί περιγελούσαν τους Έλληνες τους νικημένους και φορούσαν με γελοίο τρόπο τα ρούχα που τους έκλεψαν, τοποθετούσαν στα κεφάλια των αλόγων τους τις καλύπτρες και τα κοσμήματα των Ελλήνων-Ρωμαίων. Άλλοι Γερμανοί κρατούσαν αντί για σπαθί χαρτιά, μελανοδοχεία, και βιβλία, και περιφερόταν στους δρόμους της Πόλης, παριστάνοντας τους λογίους.
ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΜΟΛΥΝΑΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ. Το πιο τραγικό από όλα ήταν, όμως, ότι ολόκληρος ο γυναικείος πληθυσμός της Κωνσταντινουπόλεως, αδιακρίτως ηλικίας ή ιδιότητας (μοναχές), υποβλήθηκε στην τρομερή διαδικασία του βιασμού. Τότε εσφάγησαν οι περισσότεροι από τους άρρενες κατοίκους, διότι στην προσπάθειά τους οι άνδρες να προστατέψουν τις αδελφές τους, οι πατεράδες και οι σύζυγοι να διαφυλάξουν την τιμή των θυγατέρων και των συζύγων, έπεσαν θύματα των αποχαλινωμένων Δυτικών.
Αναστέναξε η Κωνσταντινούπολη από τους ατελείωτους βιασμούς. Δεν περιγράφονται τα μαρτύρια που υπέστησαν οι Έλληνες επί τρεις συνεχείς ημέρες. Τους βασάνιζαν οι γερμανοί απάνθρωπα για να τους αποκαλύψουν τα μέρη όπου είχαν κρύψει χρυσά και αργυρά νομίσματα και τιμαλφή. Οι Σαρακηνοί δεν έκαναν τέτοιες βιαιότητες, για αυτό φέρθηκαν πάρα πολύ φιλάνθρωπα και ευγενικά όταν κυρίευσαν την Ιερουσαλήμ. Δεν πείραξαν τις γυναίκες των Λατίνων, ούτε τον κενό τάφο του Χριστού τον έκαναν ομαδικό τάφο, ενώ τους άφηναν όλους να φύγουν με ένα ορισμένο αριθμό χρυσών νομισμάτων και από τον καθένα έπαιρναν ορισμένα πράγματα, αφήνοντας τα υπόλοιπα στους κατόχους τους, ακόμα και αν αυτά ήταν πολλά. Επίσης ούτε οι Οθωμανοί δεν έβαλαν ποτέ πόρνες να γδυθούν, να χορέψουν και να κάνουν έρωτα ομαδικά με στρατιώτες, επάνω στην Αγία Τράπεζα της μεγαλύτερης εκκλησίας του κόσμου.
Οι Γερμανοί και οι Φράγκοι (Γερμανικό φύλο) τα έκαναν όλα. Κατέσφαξαν αθώους, νέους, γέρους, μικρά παιδιά, βίασαν γυναίκες, σύλησαν νεκροταφεία, έβαλαν πόρνες επάνω στην αγία Τράπεζα της αγίας Σοφίας, έβαλαν τα άλογα τους μέσα σε εκκλησιές και τις έκαναν στάβλους, έκλεψαν ιερά κειμήλια, έμπαιναν στα σπίτια δολοφονούσαν και έκλεβαν τα χρυσαφικά Οι Γερμανοί ήταν ένας στρατός πάνοπλος, δαιμονισμένος-διψασμένος για αίμα σάρκα και χρυσάφι. Ένας στρατός που οι λέξεις Χριστός-χριστιανισμός ήταν μόνον για τους τύπους. Επίσης, ποτέ να μην ξεχνάτε ότι όλοι οι λαοί της “νέας” τάξης έχουν από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα, ακριβώς την ίδια συμπεριφορά.
Οι αυτοκράτορες, οι αρχηγοί τους δεν πολεμούν ποτέ, αλλά δίνουν διαταγές η από το πίσω μέρος της κάθε μάχης, είτε μένουν στα παλάτια τους δίνοντας από εκεί τις εντολές να σκοτωθούν οι υπόλοιποι. Όλοι αυτοί οι λαοί σφάζουν, κλέβουν, βιάζουν, κάνουν εμπρησμούς, σκλαβώνουν Ελληνίδες για να τελούν τα εωσφορικά θρησκευτικά τους καθήκοντα, με πάσης φύσεως σεξουαλικές ανωμαλίες, παρά φύση σεξ μεταξύ ανδρών γυναικών, μετά του ιδίου φύλου, παιδεραστίες, αιμομιξίες, όργια, ανοίγουν τάφους κλπ. Αυτά είναι τα στοιχεία με τα όποια ξεχωρίζουμε τους λαούς που πιστεύουν στον Εωσφόρο.
Ως πρώτο Ράιχ αναφέρεται η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους. Στα Λατινικά αναφέρεται ως Sacrum Romanum Imperium Nationis Germanicae και στα γερμανικά ως Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation. Το πρώτο Ράιχ.
Αν και το όνομα χρονολογείται από τη δωδέκατη περίοδο του βασιλιά Frederick Barbarossa , η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχε την προέλευσή της 300 χρόνια νωρίτερα. Το 800 μ.Χ., ο Καρλομάγνος στέφθηκε αυτοκράτορας μιας περιοχής που κάλυπτε μεγάλο μέρος της δυτικής και κεντρικής Ευρώπης. αυτό δημιούργησε ένα ίδρυμα που θα παραμείνει, με μία ή την άλλη μορφή, για πάνω από χίλια χρόνια.
Η αυτοκρατορία αναζωογονήθηκε από τον Όθωνα τον δέκατο αιώνα και η αυτοκρατορική στέψη του το 962 χρησιμοποιήθηκε επίσης για να καθορίσει την αρχή της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και του Πρώτου Ράιχ. Στο στάδιο αυτό, η αυτοκρατορία του Καρλομάγνου είχε διαιρεθεί και το υπόλοιπο βασίστηκε σε ένα σύνολο πυρήνων που κατέλαβαν την ίδια περιοχή με τη σύγχρονη Γερμανία. Η γεωγραφική, η γεωπολιτική και η γεωστρατηγική ισχύς αυτής της αυτοκρατορίας καθόρισε την παγκόσμια ιστορία με την κατάκτηση του imperium romanum του Βοσπόρου.
Επιπροσθέτως τρομερή γενοκτονία εναντίον του Ελληνισμού έκαναν οι Γερμανοί κατά την διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου.
Στα παράλια της Μικράς Ασίας στο Αιγαίο, άκμαζε το εμπόριο και η ναυτιλία. Η κατοχή των Ρωμαϊκών αυτοκρατορικών ακτών του Αιγαίου, έδινε έναν επαρκή χώρο εσωτερικών υδάτων, πολύ σημαντικό σε θέματα γεωστρατηγικής, οικονομίας και πολιτικής-στρατιωτικής κυριαρχίας. Η μάχη του Μαντζικέρτ εδραίωσε τους Σελτζούκους στην επί χιλάδων χρόνων Ελληνική Μικρά Ασία. Λίγο αργότερα η έξοδος των Τούρκων στο Αιγαίο, ξύπνησε τους εφιάλτες του παρελθόντος, τότε που οι Άραβες είχαν κατακτήσει την Κρήτη και λεηλατούσαν το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος ήταν υπό διάλυση και κύματα προσφύγων συνέρρεαν έντρομα στην Βασιλεύουσα.
Επικρατούσαν άθλιες συνθήκες διαβιώσεως για τον Ελληνικό λαό με πείνα και ασθένειες. Η καταστροφή του Ορθοδόξου-Χριστιανικού κόσμου της Μικράς Ασίας υπήρξε τεράστια. Ούτε στις επιδρομές των Αράβων δεν υπήρξε μαζική κατάκτηση περιοχών και πόλεων. Φοβερές λεηλασίες, σφαγές, εμπρησμοί, βιασμοί και εξανδραποδισμοί. Η γενέτειρα του Ηράκλειτου, του Αναξαγόρα. του Αναξίμανδρου, του Αναξιμένη, του Θαλή, του Ηροδότου, του Ηράκλειου, του Αγίου Νικηφόρου του Β Φωκά, του Ρωμανού Διογένη και των τριών Ιεραρχών έμελλε να χαθεί για πάντα. Οι ανίκανοι αυτοκράτορες μαζί με τους αλλοδαπούς πολιτικούς, εχθρευόταν επί πολλούς αιώνες τους Ήρωες- Έλληνες Στρατιωτικούς. Για αυτό ως αντίδραση όταν ανέλαβαν την εξουσία άρχισαν να διαλύουν τον θεματικό-Ρωμαϊκό στρατό τον οποίο θεωρούσαν αχρείαστο και επικίνδυνο.
Σύμφωνα με την Σημιτική-πολιτική αριστοκρατία αυτό το οποίο έκαναν στην πραγματικότητα οι Έλληνες στρατιωτικοί, ήταν να διαιωνίζουν “άσκοπους” πολέμους. Κατά την γνώμη των πολιτικών αλλοδαπών αξιωματούχων οι Τούρκοι αποτελούσαν εκείνη την εποχή, μία μακρινή απειλή. Ακόμα και με την πιο απαισιόδοξη πρόβλεψη, θα χρειαζόταν πολλά χρόνια για να φτάσουν να απειλήσουν την Μικρά Ασία. Μόνον οι στρατιωτικοί μέσα στα “άρρωστα”-πατριωτικά μυαλά τους, προσηλωμένα μονίμως στους αμυντικούς πολέμους, τις σφαγές των αντιπάλων, και την “αρχομανία” τους, ισχυρίζονταν ότι έρχεται η εθνική καταστροφή, για την Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: