Από το ατσάλι των τανκς του 1991 στους αλγόριθμους των drones του 2026, ο κόσμος έχει αλλάξει.
Έρευνα-επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός αναλυτής και αρχισυντάκτης του Mytilenepress. Contact : survivroellas@gmail.com-6945294197. Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του ηλεκτρονικού περιοδικού.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΥΨΗΛΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΑΡΘΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΘΕΜΑ. ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΡΥΦΑΙΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ. ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΗΘΙΚΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΠΕΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΤΙΚΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ MYTILENEPRESS. ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
Μυτιλήνη (Mytilenepress) : ΔΙΝΩ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ.
Τριάντα πέντε χρόνια μετά την Επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου», η Μέση Ανατολή δεν είναι πλέον το σκηνικό της αδιαμφισβήτητης δυτικής υπεροχής, αλλά το εργαστήριο μιας νέας παγκόσμιας τάξης. Καθώς Ισραήλ-Ηνωμένες Πολιτείες και Ιράν-Χεζμπολάχ συγκρούονται σε έναν πρωτοφανή ασύμμετρο πόλεμο, η παγκόσμια οικονομία τρέμει υπό την απειλή ενός παρατεταμένου αποκλεισμού των Στενών του Ορμούζ. Μεταξύ του ανεξέλεγκτου πληθωρισμού και της εμφάνισης ενός άξονα Κίνας-Ρωσίας-Ιράν έτοιμου να επανασχεδιάσει τις ενεργειακές οδούς, το άρθρο αυτό αναλύει πώς η τρέχουσα σύγκρουση σηματοδοτεί το τέλος της εποχής των πετροδολαρίων και ξεκινά τον μη αναστρέψιμο κατακερματισμό της αμερικανικής ισχύος.
Εισαγωγή
Τριάντα πέντε χρόνια χωρίζουν την Επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου» από τις κρίσιμες εντάσεις της άνοιξης του 2026. Ενώ η γεωγραφία των συγκρούσεων φαίνεται παγωμένη στο χρόνο, ο ίδιος ο κόσμος έχει αλλάξει ριζικά. Το 1991, η πτώση του Τείχους του Βερολίνου προμήνυσε μια μονοπολική «νέα παγκόσμια τάξη» υπό την αμερικανική ηγεσία. Το 2026, αντιμετωπίζουμε μια πολυπολική διαταραχή όπου η τεχνολογία, οι ρευστές συμμαχίες και η οικονομική αλληλεξάρτηση έχουν μετατρέψει τον πόλεμο σε παγκόσμιο φαινόμενο. Αυτό το άρθρο αναλύει τη μεταμόρφωση του πεδίου της μάχης και σκιαγραφεί τα περιγράμματα της μεταπολεμικής εποχής, που χαρακτηρίστηκε από την εμφάνιση ενός νέου άξονα ισχύος: Κίνα-Ρωσία-Ιράν.
I. Ο Μετασχηματισμός του Πεδίου της Μάχης: Από το Ατσάλι στον Αλγόριθμο
Το 1991, ο πόλεμος ήταν ζήτημα καθαρού αριθμού και ακατέργαστης ισχύος. Το Ιράκ διέθετε έναν συμβατικό στρατό που αποτελούνταν από τεθωρακισμένες μεραρχίες. Η απάντηση του συνασπισμού ήταν κλασική: συντριπτική αεροπορική υπεροχή ακολουθούμενη από μια αστραπιαία χερσαία επίθεση. Η νίκη μετρήθηκε σε τετραγωνικά χιλιόμετρα που απελευθερώθηκαν. Μέχρι το 2026, η έννοια της πρώτης γραμμής έχει εξαφανιστεί. Το Ισραήλ δεν πολεμά πλέον έναν κρατικό στρατό, αλλά μια υβριδική οντότητα: τη Χεζμπολάχ. Ο πόλεμος έχει γίνει ασύμμετρος: ένα χαμηλού κόστους drone "καμικάζι" μπορεί πλέον να παραλύσει ένα διυλιστήριο πετρελαίου ή ένα λιμάνι, αψηφώντας ακόμη και τα πιο ακριβά αμυντικά συστήματα. Επιπλέον, η σύγκρουση είναι κυβερνο-και πληροφοριακή. Το 1991, κόπηκαν καλώδια. Το 2026, η παγκόσμια κοινή γνώμη χειραγωγείται σε πραγματικό χρόνο μέσω μαζικών εκστρατειών παραπληροφόρησης.
II. Η παγκόσμια οικονομία: η παγίδα του «just-in-time»
Ο οικονομικός αντίκτυπος έχει επίσης αλλάξει σε χαρακτήρα. Το 1991, ο κίνδυνος ήταν μια διαταραχή στην προσφορά πετρελαίου, προκαλώντας μια σύντομη ύφεση. Το 2026, ο κίνδυνος είναι συστημικός. Οι οικονομίες μας λειτουργούν με βάση την αρχή «just-in-time». Ο αποκλεισμός του Στενού του Ορμούζ δεν σημαίνει μόνο ακριβότερη βενζίνη. Σημαίνει το κλείσιμο των παγκόσμιων αλυσίδων παραγωγής (ημιαγωγοί, φαρμακευτικά προϊόντα). Οι αυξήσεις των τιμών το 2026 τροφοδοτούν τον διαρθρωτικό πληθωρισμό, αναγκάζοντας θεσμούς όπως η Fed σε αδύνατους συμβιβασμούς μεταξύ της επιβίωσης των επιχειρήσεων και της αγοραστικής δύναμης.
III. Η Μεταπολεμική Περίοδος 2026: Η Άνοδος του Ευρασιατικού Μπλοκ
Το αποτέλεσμα της κρίσης του 2026 δεν θα σηματοδοτήσει την επιστροφή στην δυτική ηγεμονία, αλλά την εδραίωση του άξονα Κίνας-Ρωσίας-Ιράν.
• Το Ιράν θα αναδυθεί από τη σύγκρουση ως σύμβολο αντίστασης για τον «Παγκόσμιο Νότο», στηριγμένο σε μια οικονομία-φρούριο προσανατολισμένη προς την Ανατολή μέσω των BRICS+.
• Η Κίνα καθιερώνεται ως ο τραπεζίτης της ανοικοδόμησης. Χρηματοδοτώντας τον Λίβανο και τη Συρία, εξασφαλίζει ενεργειακές οδούς και επιβάλλει το Γιουάν ως νόμισμα για την ανταλλαγή πετρελαίου, εκθρονίζοντας σταδιακά το «πετροδολάριο».
• Η Ρωσία αξιοποιεί την στρατιωτική της εμπειρία για να γίνει ο εναλλακτικός προμηθευτής όπλων στην περιοχή, συντονίζοντας τις υψηλές τιμές του πετρελαίου με το Ιράν για να καταπνίξει τις δυτικές οικονομίες.
IV. Προοπτικές 2045: Προς τη Διάλυση των Ηνωμένων Πολιτειών
Αυτή η απώλεια επιρροής στη Μέση Ανατολή θα μπορούσε να αποτελέσει τον καταλύτη για μια εσωτερική αναταραχή εντός της αμερικανικής υπερδύναμης μέσα στα επόμενα 10 έως 20 χρόνια. Ο σιγοβράζων «Ψυχρός Εμφύλιος Πόλεμος» μεταξύ κόκκινων και μπλε κρατών κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια νομική και οικονομική απόσχιση. Εάν το δολάριο χάσει την ιδιότητά του ως παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος μετά τη σύγκρουση του 2026, η Ουάσιγκτον δεν θα είναι πλέον σε θέση να χρηματοδοτήσει τον τεράστιο ομοσπονδιακό μηχανισμό της. Θα μπορούσαμε τότε να δούμε τις Ηνωμένες Πολιτείες να κατακερματίζονται σε ένα «αρχιπέλαγος» αυτόνομων περιοχών, όπου το Τέξας, η Καλιφόρνια και η Φλόριντα θα διαχειρίζονται τους δικούς τους πόρους και τις συμμαχίες τους. Σε αυτό το σενάριο, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα γίνουν μια συμβολική οντότητα, μια αποδυναμωμένη «συνομοσπονδία», αφήνοντας το πεδίο ανοιχτό στην πλήρη ευρασιατική κυριαρχία των παγκόσμιων εμπορικών ροών.
Συμπέρασμα: το τέλος μιας εξαίρεσης
Η σύγκριση μεταξύ του 1991 και του 2026 αποκαλύπτει μια σκληρή αλήθεια: η ικανότητα των μεγάλων δυτικών δυνάμεων να επιβάλουν διαρκή ειρήνη έχει διαβρωθεί υπέρ του πολυπολικού πραγματισμού. Ο πόλεμος του 1991 ήταν μια σύγκρουση «επίλυσης» που στόχευε στη διατήρηση του status quo. Η σύγκρουση του 2026 είναι μια κρίση «μετάλλαξης» που σηματοδοτεί το τέλος της αμερικανικής ιδιαιτερότητας. Σε αυτό το νέο παράδειγμα, η ασφάλεια δεν εξαρτάται πλέον από την ισχύ των αρμάτων μάχης, αλλά από την ανθεκτικότητα των δικτύων και τη σταθερότητα των ροών σε έναν κόσμο που δεν περιστρέφεται πλέον γύρω από έναν μόνο άξονα.
Πηγή: Μουσταφά Σταμπούλη
ΜΙΑ ΔΙΑΛΥΜΕΝΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ.
Καθώς ο εγκληματικός πόλεμος που διεξάγουν οι Σιωνιστές και οι Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον του Ιράν μπαίνει στον δεύτερο μήνα.
H σύγκρουση έχει αποδειχθεί τόσο καταστροφική για τους επιτιθέμενους που η ανησυχία αυξάνεται. Η παταγώδης αποτυχία των αεροπορικών επιδρομών κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας έχει εγείρει την προοπτική μιας χερσαίας επιχείρησης των ΗΠΑ, η οποία θεωρείται ευρέως ως αποστολή αυτοκτονίας. Η Ουάσινγκτον έχει επίσης αναπτύξει περισσότερους από 850 πυραύλους Tomahawk και 1.000 αναχαιτιστικά αεροσκάφη αεράμυνας, με ρυθμό που το Πεντάγωνο θεωρεί «ανησυχητικό». Σε αυτό το πλαίσιο, το Ισραήλ κινείται γρήγορα προς τον πλήρη αφοπλισμό.
Στις 24 Μαρτίου , το RUSI, ένα ισχυρό βρετανικό think tank που πρόσκειται στην κυβέρνηση, δημοσίευσε μια καταδικαστική αξιολόγηση των πρώτων δεκαέξι ημερών του πολέμου. Ένα εσωτερικό εργαλείο παρακολούθησης, το οποίο καταγράφει την «εντατική κατανάλωση προηγμένων πυρομαχικών» από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, αναφέρει 11.294 βολές κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, με συνολικό κόστος παραγωγής περίπου 26 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ως αποτέλεσμα, τα αμερικανικά -και επομένως τα ισραηλινά- αποθέματα αναχαιτιστικών μεγάλης εμβέλειας και όπλων ακριβείας έχουν «ουσιαστικά εξαντληθεί». Η αναπλήρωσή τους πιθανότατα θα κοστίσει διπλάσια από αυτό το αστρονομικό ποσό.
Η Αντίσταση δεν δείχνει σημάδια επιβράδυνσης και όλες οι ενδείξεις υποδηλώνουν ότι η παραγωγή πυρομαχικών στην Τεχεράνη συνεχίζεται με σταθερό ρυθμό σε καιρό πολέμου. Ακόμη και τα δυτικά μέσα ενημέρωσης αναγνωρίζουν ότι το κόστος παραγωγής ιρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών και πυραύλων είναι πολύ μικρότερο από τις παρελθούσες και μελλοντικές δαπάνες που απαιτούνται για την εξουδετέρωσή τους. Σύμφωνα με το RUSI, ο πόλεμος κατά του Ιράν αποκάλυψε μια «κρίσιμη ευπάθεια» στην καρδιά των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Αυτοκρατορίας: μια «στρατηγικά καταστροφική αναλογία κόστους-οφέλους που η δυτική βιομηχανική ικανότητα δεν είναι σε θέση να διατηρήσει » .
Πάνω από δώδεκα διαφορετικά είδη πυρομαχικών χρησιμοποιήθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ κατά τη διάρκεια των πρώτων δεκαέξι ημερών της σύγκρουσης, «με έναν φαινομενικά μη βιώσιμο ρυθμό ». Τώρα, ο αδιάκοπος βομβαρδισμός της Τεχεράνης «συνεχίζει να εξαντλεί τους πιο κρίσιμους πόρους του συνασπισμού» : σύμφωνα με τους υπολογισμούς του RUSI, οι επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη είχαν κατά μέσο όρο 33 και 94 χτυπήματα την ημέρα, αντίστοιχα. Επιπλέον, η ανάλυση του οργανισμού δείχνει ότι η Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ «ξεμένουν από πυρομαχικά ». Επιπλέον, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Rheinmetall προειδοποίησε ότι τα παγκόσμια αποθέματα πυρομαχικών της Αυτοκρατορίας είναι «άδεια ή σχεδόν άδεια » .
Ο αμερικανο-σιωνιστικός πόλεμος εναντίον του Ιράν έχει γίνει έτσι ένας «πόλεμος αντοχής», όπου «το αποφασιστικό πλεονέκτημα μετατοπίζεται στην πλευρά που καταφέρνει να διατηρήσει την αμυντική της οικονομία και να αναπληρώσει τους πιο κρίσιμους πόρους της ». Δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης, η Ισλαμική Δημοκρατία κατέχει σταθερά αυτό το πλεονέκτημα και θα συνεχίσει να το κάνει. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να ξεμείνουν από πυραύλους επίγειας επίθεσης -συμπεριλαμβανομένων των εξαιρετικά αναγνωρισμένων ATACMS- και αναχαιτιστικών THAAD μέσα σε λίγες εβδομάδες. Το RUSI προβλέπει επίσης ότι οι αναχαιτιστικοί πύραυλοι Arrow του Ισραήλ «πιθανότατα» θα εξαντληθούν μέχρι τον Απρίλιο.
Πέρα από τις κολοσσιαίες δαπάνες, ακόμη και στα προπολεμικά επίπεδα παραγωγής, θα χρειάζονταν χρόνια για να αναπληρωθούν όσα δαπανήθηκαν σε λίγο περισσότερο από δύο εβδομάδες εναντίον του Ιράν. Όπως κατέγραψε ο δημοσιογράφος αυτός στις 24 Μαρτίου , το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ από την Τεχεράνη έχει βυθίσει την ήδη σοβαρά εξασθενημένη αμυντική βιομηχανική βάση της Αυτοκρατορίας σε απόλυτη αταξία. Οι πρώτες ύλες και τα εξαρτήματα που είναι απαραίτητα για την κατασκευή και συντήρηση ψηφιακών και ηλεκτρονικών συστημάτων, καθώς και τα πυρομαχικά ακριβείας, τα οποία διέσχιζαν το στενό καθημερινά και σε αφθονία, είναι πλέον σπανιότερα και το κόστος τους συνεχίζει να αυξάνεται.
«Συνεχής εγρήγορση»
Το Ιράν όχι μόνο έχει κατακλύσει και αφοπλίσει την σιωνιστική οντότητα και τους αυτοκρατορικούς στόχους της σε όλη τη Δυτική Ασία μέσω συστηματικών και κλιμακωτών επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους, αλλά έχει επίσης απενεργοποιήσει τουλάχιστον δώδεκα αμερικανικά και συμμαχικά ραντάρ και δορυφορικά τερματικά στην περιοχή. Με αυτόν τον τρόπο, έχει μειώσει σημαντικά τα ποσοστά αναχαίτισης και έχει αυξήσει τον αριθμό των πυρομαχικών που απαιτούνται για την αναχαίτιση των τελευταίων, συχνά ανεπιτυχών, επιθέσεων που εξαπολύθηκαν από την Τεχεράνη. Έως και έντεκα πύραυλοι αναχαίτισης Patriot μπορούν να εκτοξευθούν σε έναν μόνο ιρανικό πύραυλο και έως οκτώ σε ένα μόνο μη επανδρωμένο αεροσκάφος.
Όπως επισημαίνει μια έκθεση της 26ης Μαρτίου από το εξαιρετικά ισχυρό σιωνιστικό think tank JINSA, «οι ιρανικές επιθέσεις έχουν δημιουργήσει αυξανόμενο κόστος για κάθε στοιχείο της αμυντικής αρχιτεκτονικής ». Η Ισλαμική Δημοκρατία εισήλθε στη σύγκρουση «με ένα σκόπιμο σχέδιο να αποδυναμώσει τις δυνατότητες των ΗΠΑ και των [συμμάχων] επιτιθέμενη σε κάθε στοιχείο των συστημάτων αεράμυνάς τους ». Με αυτόν τον τρόπο, «μερικοί από τους πιο προηγμένους και ακριβούς αισθητήρες» στο παγκόσμιο οπλοστάσιο της Ουάσιγκτον έχουν καταστραφεί, με ελάχιστες πιθανότητες επισκευής βραχυπρόθεσμα.
Αυτοί οι αισθητήρες συχνά παρέχουν ρητά στην σιωνιστική οντότητα ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης. Ένα τεράστιο, συνεχώς διευρυνόμενο κενό έχει ανοίξει έτσι στο δίκτυο ανίχνευσης και προειδοποίησης του Τελ Αβίβ . Ως αποτέλεσμα, τα σμήνη ιρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών - που συχνά αντλούν έμπνευση από τις ρωσικές τακτικές καινοτομίες στον πόλεμο στην Ουκρανία - αποδεικνύονται τακτικά πολύ πιο δύσκολο να εντοπιστούν και να εξουδετερωθούν από τους πυραύλους, πλήττοντας διπλάσιους στόχους με χειρουργική ακρίβεια. Ορισμένα αμερικανικά συστήματα αισθητήρων δεν είναι σε θέση να ανιχνεύσουν ομοβροντίες πυραύλων Shahed σε χαμηλό υψόμετρο, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έχουν σχεδιαστεί ειδικά για την αντιμετώπιση μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Δεν είναι μόνο τα drones Shahed που έχουν προκαλέσει χάος. Ολόκληρη η Αντίσταση αναπτύσσει ολοένα και μεγαλύτερο αριθμό drones με καθοδήγηση οπτικών ινών «απρόσβλητα από ηλεκτρονικές παρεμβολές» και drones πρώτου προσώπου «για ακριβείς επιθέσεις εναντίον συγκεκριμένων στόχων », αναφέρει το JINSA. Άλλα ιρανικά drones είναι εξοπλισμένα με κινητήρες τζετ, γεγονός που τα καθιστά σημαντικά ταχύτερα από τα Shahed και ακόμη πιο δύσκολα στην αναχαίτιση. Καθώς η σύγκρουση εξελίσσεται, η Τεχεράνη βασίζεται επίσης ολοένα και περισσότερο σε βαλλιστικούς πυραύλους με κεφαλές θρυμματισμού, οι οποίοι απελευθερώνουν έως και 80 υποπυρομαχικά σε μεγάλο υψόμετρο, διασκορπίζοντάς τα σε περιοχές που εκτείνονται σε πολλά χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με την JINSA, περισσότεροι από τους μισούς ιρανικούς πυραύλους που εκτοξεύτηκαν από την έναρξη της σύγκρουσης ήταν εξοπλισμένοι με πυρομαχικά διασποράς, σε σύγκριση με μόνο τρεις γνωστές χρήσεις κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Δώδεκα Ημερών . «Ακόμα και μια επιτυχημένη αναχαίτιση δεν εγγυάται ότι τα πυρομαχικά διασποράς θα σταματήσουν» : εάν τα αναχαιτιστικά δεν καταφέρουν να τα καταρρίψουν πριν εισέλθουν ξανά στην ατμόσφαιρα της Γης, οι πύραυλοι θα διασκορπίσουν τα υποπυρομαχικά εν πτήσει ή θα τα απελευθερώσουν κατά την πρόσκρουση. Αυτές οι επιθέσεις δεν στοχεύουν σκόπιμα Ισραηλινούς πολίτες, αλλά παρ' όλα αυτά καθιστούν την καθημερινή ζωή εξαιρετικά δύσκολη για τους κατοίκους του ισραηλινού οικισμού.
«Μικρότερες, πιο συχνές ιρανικές ομοβροντίες κρατούν τους άμαχους πληθυσμούς σε συνεχή επιφυλακή... [Αυτό] μειώνει τον χρόνο μεταξύ των επιθέσεων, μειώνοντας παράλληλα τη συνολική θνησιμότητα, ευνοώντας την επιμονή έναντι της μαζικής επίδρασης, διαταράσσοντας την καθημερινή ζωή. Τα πυρομαχικά διασποράς ενισχύουν αυτές τις διαταραχές αυξάνοντας τον κίνδυνο πτώσης υποπυρομαχικών ή συντριμμιών σε κατοικημένες περιοχές... Η απόφαση του Ισραήλ να μην προβεί συστηματικά σε αντίποινα εναντίον όλων των εισερχόμενων βαλλιστικών πυραύλων που μεταφέρουν υποπυρομαχικά υποδηλώνει επίσης την ανάγκη κατανομής των αναχαιτιστικών πυραύλων.»
«Αρκετά ικανός»
Ωστόσο, η Αντίσταση ασχολείται πρωτίστως με την υλοποίηση του σκόπιμου σχεδίου της για την αποδυνάμωση των αμυντικών δυνατοτήτων των ΗΠΑ και του Ισραήλ, προκειμένου να εκδιώξει οριστικά τους πρώτους από τη Μέση Ανατολή και να διασφαλίσει την περιοχή για την τελική απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Από αυτή την άποψη, το πρακτορείο ειδήσεων JINSA υπογραμμίζει τις καταστροφικές επιπτώσεις των ιρανικών επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους σε υποτιθέμενους άτρωτους στόχους. Για παράδειγμα, το Πεντάγωνο εκτιμά ότι ένα μόνο χτύπημα της Αντίστασης εναντίον του αρχηγείου του Πέμπτου Στόλου των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν κόστισε περίπου 200 εκατομμύρια δολάρια.
Αυτή είναι μία από τις πολλές αμερικανικές βάσεις στον Κόλπο που έχουν υποστεί σημαντικές ζημιές. Μαχητικά αεροσκάφη έχουν καταστραφεί, πολλοί Αμερικανοί στρατιώτες έχουν τραυματιστεί ή σκοτωθεί και οι επιζώντες αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε κοντινά ξενοδοχεία. Το Ιράν αποφάσισε να στοχεύσει αυτές τις αυτοσχέδιες και απομονωμένες βάσεις. Εν τω μεταξύ, οι ιρανικές πυροβολαρχίες αεράμυνας έχουν κινητοποιηθεί πλήρως για να υπερασπιστούν επαρκώς τις κατεστραμμένες αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, «προκειμένου να επιτραπεί η ανάπτυξη ενισχύσεων και ομάδων επισκευής στην περιοχή των επιχειρήσεων » .
Είναι ακόμη άγνωστο πότε θα φτάσουν, πόσο χρόνο θα τους πάρει για να επισκευάσουν τις κατεστραμμένες υποδομές και αν η επιχείρηση θα πραγματοποιηθεί με ασφάλεια. Εν τω μεταξύ, «οι ιρανικές επιθέσεις εναντίον πλοίων στον Κόλπο έχουν αποδειχθεί ακόμη πιο δύσκολες στην αντιμετώπιση από τις επιθέσεις εναντίον χερσαίων στόχων ». Περισσότεροι από τους μισούς γνωστούς βλήματα που εκτοξεύτηκαν από την Αντίσταση εναντίον πλοίων στον Κόλπο και στο Στενό του Ορμούζ έχουν πετύχει τους στόχους τους. Με τις κυβερνήσεις του Κόλπου να έχουν ουσιαστικά εξαντλήσει τα αποθέματά τους σε αναχαιτιστικά πυραύλους από τις 28 Φεβρουαρίου, τα επόμενα βήματα θα μπορούσαν να είναι καταστροφικά.
«Οι περισσότερες βάσεις, λιμάνια και πόλεις στον Κόλπο βρίσκονται κοντά σε ιρανικά σημεία εκτόξευσης, γεγονός που μειώνει τον χρόνο που διαθέτουν οι αμυντικές δυνάμεις για την ανίχνευση, την παρακολούθηση και την εξουδετέρωση απειλών. Οι ιρανικοί βαλλιστικοί πύραυλοι που εκτοξεύονται προς το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, το Κατάρ ή τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα μπορούν να φτάσουν στους στόχους τους σε τρία έως δέκα λεπτά, ένα κλάσμα του ήδη πολύ σύντομου χρόνου των 12 έως 15 λεπτών που απαιτείται για να φτάσουν οι βαλλιστικοί πύραυλοι στο Ισραήλ».
Από την οπτική γωνία της Αυτοκρατορίας, τίποτα από αυτά δεν θα έπρεπε να είχε συμβεί. Ο σιωνιστικός-αμερικανικός πόλεμος εναντίον του Ιράν υποτίθεται ότι ήταν μια μονομερής αεροπορική επίθεση που θα διαρκούσε μόνο λίγες ημέρες, με στόχο να επιφέρει την κατάρρευση της Ισλαμικής Δημοκρατίας ή τουλάχιστον την πλήρη συνθηκολόγησή της. Στην Ουάσιγκτον, το Τελ Αβίβ και άλλα κέντρα αυτοκρατορικής εξουσίας, φαινόταν αδύνατο η Τεχεράνη να αντιδράσει, πόσο μάλλον να γονατίσει την αμερικανική πολεμική μηχανή.
Ωστόσο, η αναπόφευκτη έκβαση μιας μεγάλης σύγκρουσης με την Αντίσταση ήταν απολύτως προβλέψιμη, ακόμη και ευρέως αναμενόμενη. Τον Σεπτέμβριο του 2024, η JINSA δημοσίευσε μια αξιολόγηση που προειδοποιούσε για την ανάπτυξη από το Ιράν μιας «σημαντικής και εξαιρετικά ικανής δύναμης πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών », σχεδιασμένης να καταστήσει τις αμερικανικές βάσεις στη Δυτική Ασία «άχρηστες» και να «υπερφορτώσει» την αεράμυνα. Η JINSA αναγνώρισε ότι αυτή η δυνατότητα αποτελούσε σοβαρή απειλή για τη σιωνιστική οντότητα και τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή, αλλά υποστήριξε ότι ένας μεγαλύτερος αριθμός αναχαιτιστικών πυραύλων θα ήταν επαρκής για την αντιμετώπισή της.
Αυτή η εκτίμηση γράφτηκε από τον πρώην διοικητή της CENTCOM, Φρανκ Μακένζι, ο οποίος επέβλεψε την καταστροφική αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από το Αφγανιστάν. Στις 20 Μαρτίου, καυχήθηκε ανοιχτά για την πρόοδο του πολέμου κατά του Ιράν, ισχυριζόμενος ότι «αυτή η στρατηγική αναπτύχθηκε από την CENTCOM εδώ και πολλά χρόνια» και ότι «το αποτύπωμά της είναι ορατό σε αυτό το πολεμικό σχέδιο ». Η αποτυχία του Μακένζι να λάβει σοβαρά υπόψη τις γνωστές απειλές, μαζί με την παραληρηματική του πίστη στην απόλυτη αήττητη και ανεξάντλητη ικανότητα της αεράμυνας των ΗΠΑ και του Ισραήλ, αναμφίβολα εξηγεί τη δραματική αντιστροφή της σύγκρουσης εναντίον των επιτιθέμενων.
Η τελευταία έκθεση της JINSA είναι επίσης διαποτισμένη με υπερβολική αισιοδοξία. Ισχυρίζεται ότι το Ιράν μπορεί να ηττηθεί πιέζοντας τους υποτελείς της Αυτοκρατορίας να μεταφέρουν τα συστήματα αεράμυνας που παρέχονται από τις ΗΠΑ στον Κόλπο, σχηματίζοντας συνασπισμό με «εταίρους» στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή «για να συνοδεύσουν πλοία μέσω του Στενού του Ορμούζ » και άλλα τέτοια φανταστικά σχέδια. Σε μια πικρή τροπή της μοίρας, στις 5 Μαρτίου , ο συντάκτης της έκθεσης καυχήθηκε ότι «η πυραυλική ισχύς του Ιράν έχει σχεδόν εξαντληθεί ». Πότε θα αναγνωρίσει η αυτοκρατορική ηγεσία τον πολύ πραγματικό αφοπλισμό της σιωνιστικής οντότητας;
Πηγή: Scheerpost
*
Ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ καθαρίζει το σπίτι. (Το αμερικανικό του όνομα, με αναδρομή, σημαίνει αποβολή του θεού Σεθ. Φίδι του θανάτου, του χάους...) Ο Υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκεθ απέλυσε τον Αρχηγό του Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ, Στρατηγό Ράντι Τζορτζ, μαζί με δύο άλλους στρατηγούς, ανακοίνωσε το Πεντάγωνο την Πέμπτη χωρίς να δώσει εξηγήσεις για τις αποχωρήσεις, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε πόλεμο με το Ιράν. – Κλίβελαντ
Ο Χέγκεθ απέλυσε επίσης τον Στρατηγό του Στρατού Ντέιβιντ Χόντνε και τον Υποστράτηγο του Στρατού Γουίλιαμ Γκριν, σύμφωνα με αξιωματούχο του Πενταγώνου που μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας σχετικά με τις ευαίσθητες αλλαγές στη διοίκηση. Δεν δόθηκε καμία εξήγηση για τις αποχωρήσεις.
→ Ανώνυμος: Ο στρατηγός Ράντι Τζορτζ βρισκόταν σε συνεχή επαφή με τον Ουκρανό ομόλογό του και πιθανότατα γνώριζε πλήρως τον κίνδυνο που έθεταν τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη για το πεζικό. Συνεπώς, θα είχε αντιταχθεί σε μια χερσαία, αμφίβια και αεροπορική εισβολή στο Ιράν, θεωρώντας την ορθώς περιττή και ισοδύναμη με θανατική καταδίκη για τις περισσότερες από τις εμπλεκόμενες μονάδες.
Ο στρατηγός Γκριν χορηγούσε εξαιρέσεις από την θρησκευτική/συνειδησιακή αντίρρηση σε Αμερικανούς στρατιώτες και ο Χέγκεθ τον απέλυσε για να αποτρέψει την αποστολή περισσότερων αμερικανικών στρατευμάτων στο Ιράν ως βορά των κανονιών.
→ Καρολίνα Λάιον: Ας δούμε:
- Ο Τραμπ κάνει εκκαθάριση στο υπουργικό του συμβούλιο και στους κορυφαίους στρατηγούς.
- Το σχέδιο είναι να μετατραπούν οι Ηνωμένες Πολιτείες σε μια πολεμική οικονομία και να μειωθεί δραστικά η κοινωνική πρόνοια.
- Δεν έχει παράσχει αναφορά αιτιώδους σύνδεσης εδώ και εβδομάδες.
- Απειλεί να διαπράξει εγκλήματα πολέμου, όπως βομβαρδισμό του ιρανικού δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας και των πολιτικών υποδομών, και στη συνέχεια βομβαρδίζει αυτές τις υποδομές.
- Ο Τραμπ χάνει ολοένα και περισσότερο τα λογικά του και απαιτεί από τους συμμάχους που έχει χλευάσει να έρθουν σε βοήθειά του.
Ναι, χάνει τον πόλεμο.
https://www.cleveland.com/nation/2026/04/hegseth-fires-armys-top-general-as-fighting-continues-in-iran.html Κλίβελαντ, Οχάιο Ο Χέγκεθ απολύει κορυφαίο αξιωματικό του Στρατού καθώς συνεχίζονται οι μάχες στο Ιράν Ο στρατηγός Ράντι Τζορτζ «θα αποσυρθεί από τη θέση του ως 41ου Αρχηγού του Επιτελείου Στρατού με άμεση ισχύ».
Πηγή: Ο Λαϊκός Σκοπός
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: