Γιατί είμαστε Εθνικιστές και όχι Εθνιστές ;
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωπολιτικός αναλυτής-αρχισυντάκτης του Mytilenepress και ιδρυτής-δημιουργός των επιστημονικών κλάδων του Γεωπολιτικού Εθνικισμού και της Γεωπολιτικής Θεολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Contact : survivroellas@gmail.com-
Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του συγγραφέα.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΗΘΙΚΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΠΕΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ MYTILENEPRESS. ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ.
ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ. ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΑΞΙΩΜΑΤΑ ΠΕΡΙ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΩΝΑ ΔΡΑΓΟΥΜΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΧΡΗΣΤΟ ΣΑΡΖΕΤΑΚΗ.ΟΤΕ ΓΑΡ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΙΟΥΣ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΜΑΣ ΔΙΔΑΞΕ Ο ΑΓΙΟΣ-ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΜΕΓΑΣ ΦΩΤΙΟΣ.
Εδώ και αιώνες έχουν το δικαίωμα οι Εβραίοι και οι Γερμανοί να είναι κίβδηλοι εθνικιστές και να εδραιώσουν παγκοσμίως τον Γερμανικό και τον Ισραηλινό Εθνικισμό, που στην πραγματικότητα είναι Ναζισμός. Όπως έχω αποδείξει μέσα από τις επιστημονικές μου εργασίες, με ατράνταχτα ιστορικά στοιχεία, ο ναζισμός είναι δημιούργημα του Διονυσιακού πολιτισμού και αιτία για τις γενοκτονίες-εθνικές καταστροφές του Ελληνισμού από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα.
Κατακτήσεις, πόλεμοι, γενοκτονίες, βασανισμοί, ανθρωποθυσίες, καταστροφές, κλοπές, βιασμοί και βίαιη επιβολή του Διονυσιακού πολιτισμού. Φοινικική εισβολή και κατάκτηση της αρχαίας Ελλάδας 1519 π.Χ. Εμφύλιοι και Περσικοί πόλεμοι ήταν δημιούργημα των Φοινίκων-Ιουδαίων εθνικιστών, οι οποίοι είχαν πολύ αναπτυγμένο εθνικισμό και προηγμένη γεωπολιτική θεολογία, πολλούς αιώνες μπροστά από την εποχή τους !!! Κατάκτηση του Ελληνικού Imperium Romanum από τους Γερμανούς το 1204 μ.Χ. Ναζιστική εισβολή και κατάκτηση της Ελλάδας το 1951 μ.Χ. Όλες αυτές οι γενοκτονίες από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα, προέρχονται από τον Ισραηλινό και τον Γερμανικό ναζισμό και τον Διονυσιακό πολιτισμό.
Αντιθέτως ο εθνικισμός αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του Αριστόκλειου πολιτισμού. Η δημοκρατία, η ελευθερία, ο εθνικισμός και η διοίκηση του Imperium Romanum από τους Έλληνες του μεσαίωνα, αποτελούν την κορωνίδα και το απόγειον του Ελληνικού πολιτισμού- Ελληνισμού. Το αξίωμα του Εθνικισμού είναι το πιο δημοκρατικό-ιερό και ευγενή δημιουργήματα του Αριστόκλειου πολιτισμού. Ο εθνικισμός ως αξίωμα μας διδάσκει ότι το έθνος πρέπει να εξουσιάζεται ελεύθερα, δημοκρατικά, με αξιοκρατία, ισονομία, δικαιοσύνη και να προστατεύεται η πατρίδα, όταν είναι σε καθεστώς άμυνας όταν μας κάνουν πολεμικές-υβριδικές επιθέσεις τα Διονυσιακά έθνη.
Η λέξη εθνικισμός παράγεται από το ουσιαστικό «έθνος» (με ομηρική ρίζα) και την παραγωγική κατάληξη «-ισμός», υποδηλώνοντας την ιδεολογία που θέτει το έθνος ως την απόλυτη αξία. Με την λέξη έθνος ορίζουμε τις ομάδες ανθρώπων που έχουν κοινό πολιτισμό-παιδεία, αξίες, γλώσσα, dna και θρησκεία σύμφωνα με τον Πατέρα της Ιστορίας Ηρόδοτο και τους αγωνιστές του 1821.¨Ομαιμον-ομόγλωσσον και Ομότροπον. Οι Ήρωες του 1821 όρισαν στην πρώτη εθνοσυνέλευση, ότι Έλληνες είναι μόνον όσοι πιστεύουν στον Χριστό. Πώς γίνεται να είναι ο Εθνικισμός "αίρεση" της Ορθοδοξίας όπως ισχυρίζεται το Οικουμενικό Πατριαρχείο, και να ορίσουν την Ελληνική ιθαγένεια οι αγωνιστές του 1821 με βάση το Χριστιανικό θρήσκευμα ; Αυτό είναι κάτι εντελώς αντιφατικό. Ελληνικός-Αριστόκλειος πολιτισμός-εθνικισμός, ενώθηκαν με τον Χριστιανισμό μέσα από το ανεκτίμητο έργο των τριών Ιεραρχών, οι οποίοι άλλαξαν την παγκόσμια-Ελληνική ιστορία.
Ο Μέγας Δικαστής Α. Πολυζωίδης που έγραψε το μεγαλύτερο μέρος από την διακήρυξη ανεξαρτησίας του Ελληνισμού κατά την επανάσταση του 21, αναφέρει ότι ο πόλεμος ημών, είναι πόλεμος εθνικός, πόλεμος Ιερός προς ανάκτηση των δικαίων πόλεμος προς ανάκτηση της Ελευθερίας και της τιμής. Δεν αναφέρει ότι ο πόλεμος των επαναστατημένων Ελλήνων είναι πατριωτικός. Επιπροσθέτως κατά την θρυλική απολογία του κάνει λόγω περί Ελληνικού εθνισμού και όχι περί πατριωτισμού.
Ο εθνικισμός στα έργα της Εθνικής συγγραφέως Πηνελόπης Δέλτα-Μπενάκη, ιδιαίτερα στα ιστορικά της μυθιστορήματα, αποτελεί κεντρικό άξονα που συνδέει την λογοτεχνία με την ιστορική ταυτότητα της νεότερης Ελλάδας. Αντικατοπτρίζει τον ανώτερο-απελευθερωτικό εθνικισμό της εποχής, με έμφαση στην ελληνοχριστιανική παράδοση, τον αλυτρωτισμό, την θυσία και την δημιουργία ενός έθνους-κράτους.Μέσα από έργα όπως «Στα μυστικά του βάλτου» και «Ο Μάγκας», η Δέλτα αναπλάθει ιστορικές περιόδους (Μακεδονικός Αγώνας) με σκοπό την καλλιέργεια της εθνικής συνείδησης στα παιδιά. Ο εθνικισμός της δεν θεωρείται επεκτατικός σοβινισμός, αλλά μια μορφή εθνικής αφύπνισης και απελευθέρωσης. Προβάλλει τα ιδανικά της πατρίδας, της αυτοθυσίας και του χρέους απέναντι στο έθνος. Χρησιμοποιεί την ιστορία για να ενισχύσει την ενότητα και τη συνέχεια του ελληνισμού.
Η μελέτη του εθνικισμού μέσα στα
ιστορικά μυθιστορήματα της
Πηνελόπης Δέλτα αποτελεί μια
απόπειρα να εξεταστεί κάτω από ιστορική
προοπτική μια περίοδος μέσω της σύγχρονής της λογοτεχνίας. Στο έργο Μάγκας και στα Μυστικά
του Βάλτου, όπως και στα έργα για την
Πατρίδα και τον καιρό του Βουλγαροκτόνου, υπάρχει συνέχεια δράσης και κοινοί
ήρωες. Και τα τέσσερα έργα περιστρέφονται γύρω από το ίδιο θέμα, Η σύγκρουση Ελλήνων και Βουλγάρων στην
Μακεδονία. Η Δέλτα παρουσιάζει αυτή την πολεμική διαμάχη σε δύο διαφορετικές ιστορικές
περιόδους.Όσον αφορά τα Ρωμαϊκά μυθιστορήματα, μας δείχνουν τι σημαίνει για την Εθνική συγγραφέα Π. Δέλτα το Imperium Romanum. H αυτοκρατορία του Βοσπόρου γίνεται η κορυφαία του μεσαιωνικού κόσμου, μέσα από τον Αριστόκλειο πολιτισμό. Οι όροι Έλληνας, πατριώτης, Χριστιανός Ορθόδοξος αποτελούν την
καλύτερη απόδειξη αυτής της παρατήρησης, καθώς χρησιμοποιούνται αδιακρίτως στα έργα της.
Με δύο ανεπανάληπτα Ρωμαϊκά μυθιστορήματα αλλάζει τα δεδομένα στον λογοτεχνικό και ιστορικό κλάδο. Μεγάλη γνώστης της Ελληνικής ιστορίας πραγματεύεται το απόγειον του Ελληνισμού-Imperium Romanum μέσα από την κορυφαία μορφή που ανέδειξε το έθνος και η ανθρωπότητα. Μέγας Βουλγαροκτόνος, τοΦαινόμενο Μοναδικό στην Ελληνική και την παγκόσμια ιστορία.
Η μεγάλη Ελληνίδα αναγνωρίζει την ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού, μέσα από την αυτοκρατορία του Βοσπόρου. Για αυτό ταυτίζει το Imperium romanum της Κωνσταντινούπολης με τον σύγχρονο Ελληνισμό. Μέσα από τον Αριστόκλειο και τον Ελληνορωμαϊκό πολιτισμό η Πηνελόπη Δέλτα δημιουργεί Ελληνικές συνειδήσεις. Η Αλεξανδρινή συγγραφέας ξέρει ότι διαχρονικά η νόμιμη άμυνα αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα των εθνών-κρατών. Η Αλεξάνδρεια αποτελεί διαχρονικό φάρο του πολιτισμού και η προσφορά της στον Αριστόκλειο πολιτισμό είναι ανεκτίμητη. Δεν ήταν τυχαίο ιστορικό γεγονός ότι οι δύο μεγαλύτερες προσωπικότητες από το γυναικείο φύλο γεννήθηκαν στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Η μία έγινε η κορυφαία γυναίκα φιλόσοφος και η άλλη η εθνική συγγραφέας του Ελληνισμού.
Η ιδεολογία του εθνικισμού παράγει εν δυνάμει δικαιώματα και υποχρεώσεις στα μέλη της, με βασικότερες τους αγώνες-προάσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας-της αυτοδιάθεσης, της δημοκρατίας. της δικαιοσύνης και της ελευθερίας. Το πιο δημοκρατικό αξίωμα στον κόσμο είναι ο εθνικισμός, όπως μας δίδαξε ο μεγάλος ευπατρίδης-δημοκράτης, ο πρόεδρος της δημοκρατίας και ανώτατος δικαστικός λειτουργός Χρήστος Σαρτζετάκης. "Ἢ οὕτως εἶ σοφὸς ὥστε λέληθέν σε ὅτι μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι, καὶ σέβεσθαι.".
Από την μητέρα και τον πατέρα και όλους τους άλλους προγόνους, η πατρίδα είναι το πολυτιμότερο-σεβαστότερο και Αγιότερο κατά την γνώμη των θεών-ανθρώπων που έχουν φρόνηση. Αυτό μας δίδαξε ο πρώτος εθνικιστής της ανθρωπότητας ο Μέγας Αριστοκλής. Ο Εθνικισμός πρεσβεύει το αξίωμα ότι κάθε έθνος έχει αναφαίρετο δικαίωμα στην ελευθερία-ανεξαρτησία, χωρίς να έχουν το δικαίωμα να παρεμβαίνουν ξένα κράτη στην διοίκηση, την παιδεία, την δικαιοσύνη, την οικονομία, το περιβάλλον, την κοινωνία, την άθληση και τον τρόπο ζωής ενός άλλου κράτους. Το έθνος είναι ο φυσικός και βασικός πυλώνας για μια πολιτεία και η μοναδική πηγή πολιτικής ισχύος σχετικά με την εξουσία και την λαϊκή κυριαρχία.
Ο Εθνικισμός στοχεύει στην οικοδόμηση και την διατήρηση μίας ενιαίας εθνικής ταυτότητας-συνοχής, δομημένης με βάση τον Αριστόκλειο πολιτισμό, τις ιστορικές μνήμες, την εθνικότητα, την γεωγραφική θέση, και την προώθηση της εθνικής ενότητας-αλληλεγγύης.
Το αξιώματα του Ελληνικού εθνικισμού μας διδάσκουν την νόμιμη άμυνα και όχι τον επεκτατισμό. Διαχρονικά το Ελληνικό έθνος επί αιώνες ήταν και είναι σε θέση αμυντική. Δεν έκανε ποτέ επεκτατικούς πολέμους. Οι περιπτώσεις του Διονυσιαστή-Αλέξανδρου που επεδίωξε την δημιουργία παγκόσμιου κράτους και την συγχώνευση του Αριστόκλειου και του Διονυσιακού πολιτισμού και του Λατίφωνου Ιουστινιανού που έκανε εκστρατείες για την προσωπική του δόξα είναι οι μοναδικές εξαιρέσεις.(2) Επίσης σχετικά με την Μικρασιατική εκστρατεία-καταστροφή το 1922, ήταν μια απόφαση των Άγγλων να αποβιβαστεί ο Ελληνικός στρατός στα ΜΙκρασιατικά παράλια, για να αποκτήσουν οι Βρετανοί τα πετρέλαια της Μοσούλης.
Η νόμιμη άμυνα επιτρέπεται και είναι δίκαιη όταν τεθούν σε κίνδυνο οι βασικές ανθρώπινες αξίες η ελευθερία, η αξιοπρέπεια, η τιμή, η επιβίωση και η ζωή. Στην δίκη της Νυρεμβέργης εισήχθη το αξίωμα σχετικά με τους επιθετικούς πολέμους. Οι επιθετικοί πόλεμοι αποτελούν έγκλημα. Ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών επιτρέπει τους αμυντικούς πολέμους και για αυτό δίνει το δικαίωμα στο Συμβούλιο Ασφαλείας να επιβάλλει στρατιωτικές κυρώσεις για την διατήρηση της ειρήνης. Τα επιχειρήματα περί δίκαιου πολέμου διδάσκονται στον Αριστόκλειο πολιτισμό και την Ορθοδοξία .
Η χριστιανική πίστη μέσω του στυλοβάτη του Ελληνισμού-Ορθοδοξίας και του Imperium Romanum Αγίου Γρηγορίου (Θεολόγου-Ναζιανζηνού) και του Μέγα Αθανάσιου επιτρέπει υπό συνθήκες τον πόλεμο και την χρήση των όπλων για καθαρά αμυντικούς σκοπούς. Αυτό είναι μια αναγκαία υποχώρηση. Όταν κινδυνεύουν τα αγαθά της ζωής, η τιμή, η ελευθερία, η πατρίδα και η οικογένεια, οφείλουμε ως χριστιανοί να τα υπερασπιστούμε πολεμώντας ακόμη και μέχρι θανάτου εάν χρειαστεί. Ο Κύριος έλεγε: “Μείζονα ταύτης αγάπη ουδείς έχει ίνα τις θει την ψυχήν αυτού υπέρ των φίλων αυτού”. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αγάπη από το να θυσιαστεί κανείς για αυτούς που αγαπάει. Όταν θυσιαστεί κανείς στον πόλεμο για να υπερασπίσει την γυναίκα του, τα παιδιά του, τους δικούς του και την πίστη του είναι επαινετή πράξη. Βέβαια όλοι οι Χριστιανοί πριν φτάσουν στην χρήση των όπλων οφείλουν να εξαντλήσουν κάθε ειρηνικό μέσο και μόνο σαν έσχατο όπλο επιτρέπεται να χρησιμοποιήσουν τον πόλεμο.
Ο Μέγας Αθανάσιος μας διδάσκει : “Ενώ η αφαίρεση της ζωής του άλλου ανθρώπου βιαίως (φόνος), είναι καθ’ εαυτόν παράνομος, το να πεθάνεις στον πόλεμο, άρα και το να φονεύσεις τους εχθρούς και ορθό είναι και νόμιμο είναι και αξιέπαινο”. Στις εθνικές εορτές τιμούμε τους αμυντικούς πολέμους του έθνους μας, καθώς και όσους θυσιάστηκαν για την πατρίδα. Όλες οι εθνικές εορτές, συνδέονται με επίσημες δοξολογίες και με προσευχή. Αυτό μας δείχνει ότι η Εκκλησία-Ορθοδοξία ευλογεί τους δικαίους και αμυντικούς πολέμους. Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι την σημαία του 21’ κρατάει ένας δεσπότης. Κρείττων γαρ επαινετός πόλεμος ειρήνης χωριζούσης Θεού, μας δίδαξε με τις ευλογίες του Ιησού Χριστού, ο Άγιος Γρηγόριος. Μετάφραση : Προτιμώ και επαινώ τον πόλεμο, από μια “ειρήνη” η οποία θα με χωρίσει από τον Χριστό. Ο Άγιος Γρηγόριος είπε ότι δεν γίνεται να κατηγορήσουμε έναν χριστιανό που παίρνει το όπλο για να κατατροπώσει τον εχθρό. Όλα αυτά από την στιγμή που ο εχθρός έχει ως σκοπό να αφανίσει τον Έλληνα, την πίστη του και την πατρίδα του. Δεν γίνεται να αγαπάμε τους πάντες, ακόμη και τους εχθρούς μας.
Δεν είναι ηθικό-λογικό και Χριστιανικό να τους επιτρέπουμε να μας σφάξουν, διότι τότε δεν θα είμαστε στην ζωή, για να διαδώσουμε το έργο του Χριστού, δεν θα μπορούμε να αγαπήσουμε, και να βοηθήσουμε ανθρώπους. Επίσης με αυτήν την νεοταξική-Διονυσιακή “λογική”, θα είχε εξαφανιστεί από τον χάρτη πολλούς αιώνες πριν το Ελληνικό έθνος. Ο ίδιος ο Ιησούς επιτρέπει την νόμιμη άμυνα, διαφορετικά δεν θα ευλογούσε, τους προγόνους μας, να αμύνονται επί τόσους αιώνες και να έχουμε την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Για αυτόν τον λόγο επέτρεψε για πρώτη και μοναδική φορά σε όλο τον κόσμο να διακόπτουν την Θεία λειτουργία, το μνημόσυνο του, μέσα στον κορυφαίο ναό του Χριστιανισμού, την Αγία Σοφία και να ψάλλουν τον Βασιλιά Νικηφόρο, ως Αργαλέο θάνατο των Σαρακηνών*. Ακόμη και τόσο γενναίος πολεμιστής και μεγάλος στρατηγός-αυτοκράτορας που ήταν, μπροστά στον Θεό, δεν ήταν παρά ένας απλός άνθρωπος μέχρι εκείνη την στιγμή, καθώς δεν είχε γίνει ακόμη Άγιος.
Όμως γιατί οι καταστροφές των Αράβων επί αιώνες ήταν αμέτρητες εις βάρος των αθώων Ελλήνων, για αυτό έκανε ο Ιησούς, μια εξαίρεση. Τα μαρτύρια των Ελλήνων δεν είχαν τέλος όλους εκείνους τους αιώνες, από τους εισβολείς με σφαγές, κλοπές, εμπρησμούς, βιασμούς, σκλάβωμα γυναικών. Ο Σωτήρας Χριστός ευλόγησε να διακόπτουν την δοξολογία του μέσα στην Αγία Σοφία και να υμνούν τον Νικηφόρο τον Β Φωκά. Είναι ο μοναδικός βασιλιάς στον οποίο έγινε η ύψιστη τιμή να διακόπτουν το μνημόσυνο του θεού, μέσα στην Αγία Σοφία τον κορυφαίο ναό της οικουμένης και να ψάλλουν εκείνον ως Αργαλέο θάνατο των Σαρακηνών*.
Ουδέποτε στα παγκόσμια χρονικά έγινε μια τέτοια τιμή σε οποιοδήποτε άλλο βασιλιά. Ούτε στον κορυφαίο αυτοκράτορα όλων των εποχών τον Βασίλειο τον Β, δεν έγινε τέτοια τιμή, ούτε σε κανέναν άλλο βασιλιά. Αυτό ήταν ξεκάθαρα ένα δείγμα, ότι ο Νικηφόρος θα γινόταν Άγιος. Για αυτούς τους λόγους δεν ονομάστηκε Αραβοκτόνος, καθώς ήδη εν ζωή ονομάστηκε Pallida Mors Saracenorum. Ο Ιησούς Χριστός και η Υπεραγία Θεοτόκος ευλογούν και επιτρέπουν την νόμιμη άμυνα στο Ελληνικό έθνος. Σε διαφορετική περίπτωση δεν θα επέτρεπε η Παναγία την ημέρα που εορτάζουν άπαντες οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί την κοίμηση της, να συλλάβουν οι Έλληνες τον Ιβάτζη και να τον τυφλώσουν (15/8/1018 μ.Χ.). Επιπροσθέτως δεν θα επέτρεπε η Μητέρα των ανθρώπων και του Χριστού δεν θα επέτρεπε να πολεμήσουν οι Έλληνες για να πάρουν πίσω από τους Αγαρηνούς το Άγιο Μανδήλιο στις 15 Αυγούστου με τον στρατηγό Κουρκουά.
Επίσης στις 15 Αυγούστου εισήλθε νικητής ο Αργαλέος θάνατος των Σαρακηνών (Άγιος Νικηφόρος Φωκάς), στην Κωνσταντινούπολη, για να γίνει αυτοκράτορας. Ο Αλλοδαπός-ευνούχος και πολιτικός Ιωσήφ Βρίγγας είχε προβάλει ένοπλη αντίσταση, με σκοπό να εμποδίσει την άνοδο στον Ρωμαϊκό θρόνο του μεγάλου Έλληνα στρατηλάτη. Στο σημείο αυτό να περάσουμε να δούμε τι πρόσφεραν οι εθνικιστές από την ίδρυση του εθνικισμού από τον Ύπατο των Φιλοσόφων. Μέγας Αριστοκλής είναι ο ιδρυτής του εθνικισμού και δημιουργός του πρώτου εθνικιστικού αξιώματος.
.jpg "Μυτιλήνη (Mytilenepress) : Οριστική κατάρρευση των Ιουδαϊκών μυθευμάτων. Γεωπολιτικός Εθνικισμός Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος."){kind=icon}
Μυτιλήνη (Mytilenepress) : Οριστική κατάρρευση των Ιουδαϊκών μυθευμάτων.
ΜΕΓΑΣ ΑΡΙΣΤΟΚΛΗΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΣΟΦΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ.
Από την μητέρα, τον πατέρα και όλους τους άλλους προγόνους, η Ελλάδα είναι το πιο ιερό-πολύτιμο και σεβαστό. Με αυτό το αξίωμα ο Αριστοκλής καθόρισε τι πρέπει να είναι η πατρίδα για τους Έλληνες. Επίσης με μοναδικό τρόπο και με τον πιο αξιοθαύμαστο μας δίδαξε τι είναι δίκαιο, ηθικό, γενναίο και άξιο.
Ο Ύπατος των Φιλοσόφων διδάσκει το πρώτο εθνικιστικό αξίωμα στην παγκόσμια ιστορία. Πηγαίνει ενάντια στις διδασκαλίες του για να επιβιώσει το έθνος από τους Φοίνικες εισβολείς. Γράφει και διδάσκει ενάντια στους Φοίνικες-Σημίτες (Ιουδαίους) εισβολείς-κατακτητές της αρχαίας Ελλάδας. Επίσης καταδικάζει τον Όμηρο και τον Ησίοδο, τους δύο από τους τρεις στυλοβάτες του Διονυσιακού πολιτισμού, διότι είναι ενάντια στην Αριστόκλεια Θεολογία και στο αξίωμα του αγαθού-Θεού Δημιουργού.
Οι Σοφοί πρόγονοι μας από την αρχή απέρριψαν την Ολύμπια θρησκεία ως ανάξια του πολιτισμού και των ηθών του Ελληνικού έθνους. Ο Μέγιστος των Σοφών της ανθρωπότητας δίδαξε με μοναδικό τρόπο τον Θεό. Κανένας άλλος αρχαίος φιλόσοφος δεν απέρριψε τόσο έντονα, την σκοτεινή Αιγυπτιακή-Φοινικική θρησκεία και τα Διονυσιακά αξιώματα όσο ο Μέγας Αριστοκλής. Οι θεϊκές δυνάμεις των Ολύμπιων και των ανθρώπων, αποτελούν έναν συνδυασμό καλού και κακού. Οι θεοί της Αιγυπτιακής-Φοινικικής θρησκείας, είναι ικανοί να επιδείξουν οίκτο και παράλληλα καταστροφική συμπεριφορά. Επίσης επιδεικνύουν υπερβολική ζήλια προς τους ανθρώπους.
Ο Θεός είναι αιτία μόνον για ότι καλό συμβαίνει σύμφωνα με τον ύπατο των φιλοσόφων Αριστοκλή. Για αυτό έπλασε όλα αυτά τα θαυμαστά και μοναδικά στο είδος τους πράγματα και εν συνεχεία ήρθε στην γη ως Θεάνθρωπος για να λυτρώσει, να διδάξει, να σταυρωθεί, να αναστηθεί για να σωθεί η ανθρωπότητα από τον μισάνθρωπο Εωσφόρο και τους αρχιδαίμονες του παγανισμού Savazio-Διόνυσο και Απόλλωνα. Ο ύπατος των Φιλοσόφων στο έργο του Τίμαιος, αναφέρει σχετικά με την δημιουργία του σύμπαντος ότι είναι έργο του Αγαθού Θεού-δημιουργού.
Ο καλός Θεός από αγάπη δίνει ζωή και δημιουργία, ενώ πραγματοποιεί το έργο του μέσα από αξίες τις οποίες ενσωματώνει στον υλικό κόσμο, με στόχο το τέλειο αποτέλεσμα. Ο θεός-Δημιουργός έπλασε έναν τέλειο- αγαθό κόσμο, διότι είναι αγαθός (καλός), γιατί δεν έχει καμία κακία μέσα του (Τίμαιος 29d-30c). Επειδή ο Θεός είναι πάνσοφος χωρίς ταπεινά πάθη, όπως έχουν οι δαίμονες του παγανισμού και οι άνθρωποι, ελεύθερος από τον φθόνο ήθελε ο κόσμος να μοιάζει σε αυτόν στο μέτρο του δυνατού. Η αρχαία Αιγυπτιακή-Φοινικική θρησκεία με διάφορες μορφές πολυθεϊσμού, δεν υποστήριζε ότι οι θεοί ήταν αγαθοί.
Στην Θεολογία του Ύπατου των Φιλοσόφων ο άναρχος Θεός είναι μόνον καλός και κάνει πάντοτε αγαθές πράξεις από υπέρμετρη αγάπη για τα δημιουργήματα του. Ο Αριστοκλής αναπτύσσει μια ορθή-Ελληνική θεολογία, η οποία είναι αντίθετη με τις δοξασίες που οι λαϊκές-αγράμματες μάζες και οι σκοτεινοί ιερείς αντιλαμβανόταν την θεϊκή κτίση. Στην αρχαία θρησκεία, βλέπουμε την εφαρμογή καταπιεστικών-
"Γράφει στην «Πολιτεία» «τούτο (αναφέρεται στο μύθο) που ως το όλον ειπείν ψεύδος, ενί δε και αληθή» (377a). Δηλαδή, το «ψεύδος» είναι οι αλληγορίες και οι συμβολισμοί που δεν θα έπρεπε να εκλαμβάνονται κατά κυριολεξία, και «αληθή» είναι ο αποσυμβολισμός. Κοιτάζοντας τις μεγαλύτερες μυθικές διηγήσεις, είπα εγώ, θα διακρίνουμε και τις πιο μικρές. Γιατί το καλούπι είναι ασφαλώς το ίδιο κι η επίδραση που ασκούν, και οι μεγάλες και οι μικρές, επίσης η ίδια· ή δεν το νομίζεις; Αυτό το δέχομαι, είπε· δεν καταλαβαίνω όμως ποιους εννοείς όταν λες μεγάλους μύθους. Αυτούς, είπα, που μας έλεγαν ο Ησίοδος κι ο Όμηρος και οι άλλοι ποιητές. Αυτοί έπλεκαν μυθικές ψευδείς διηγήσεις και τις έλεγαν στους ανθρώπους και τις λένε και τώρα. Ποιους μύθους εννοείς, είπε, και τι κακό βρίσκεις σε αυτούς; Αυτό που πρωτίστως και κυρίως πρέπει να κατακρίνει κανείς, ιδίως όταν κανείς δεν ψεύδεται με όμορφο τρόπο. Έχεις ένα παράδειγμα; Όταν λόγου χάριν κάποιος, με όσα λέει, παρουσιάζει άσχημα ό, τι σχετίζεται με τους θεούς και τους ήρωες, δηλαδή ποιας λογής είναι αυτοί, σαν το ζωγράφο που όσα ζωγραφίζει δεν έχουν καμία ομοιότητα με αυτά που θέλει να ζωγραφίσει. Πραγματικά, είπε, σωστό είναι τέτοια πράγματα να τα κατακρίνει κανείς. (377c).
Ο Πλάτων (428-347 π.Χ.) φυγάδευσε κυριολεκτικά τον Όμηρο από την «Πολιτεία» του, διότι θεώρησε ότι οι ανήθικοί μύθοι για τους θεούς αποτελούν επιζήμια πρότυπα για τους νέους. Τόνισε εμφατικά ότι ο Όμηρος και ο Ησίοδος έπλασαν ψευδείς και ανάξιους μύθους για τους θεούς (Πολιτ. 368Α-383C). Αρνήθηκε ουσιαστικά την πατρώα ειδωλολατρική θρησκεία και προσηλώθηκε στην δική του ιδεατή θεότητα, το «Όντως Όν». Χαρακτηριστικά είναι τα εξής αποφθέγματα του μεγάλου φιλοσόφου, τα οποία προδίδουν τις μονοθεϊστικές αντιλήψεις του: «Ο δή Θεός ημίν πάντων χρημάτων μέτρον άν είη μάλιστα» (Νομ. IV 716e), «Ομοιούσθαι Θεώ» (Πολ. 613Β), «Ο Θεός έχει ταίς χερσίν αυτού τήν αρχήν, το μέσον και το πέρας πάντων των όντων» (Νομ. Δ 713e).
OMAΔΑ ΟΡΘΟΞΟΞΗΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ https://www.oodegr.com/
Ο Πλάτωνας κατά του Ομήρου και του Αισχύλου Αν αυτά που έγραψε ο Πλάτωνας κατά του Ομήρου και του Αισχύλου, τα έλεγε κάποιος Χριστιανός, οι Νεοπαγανιστές θα χάλαγαν τον κόσμο ότι είναι "ανθέλληνας", "σκοταδιστής", "εναντίον της αρχαιοελληνικής τέχνης", "εχθρός του πολιτισμού", και άλλα τέτοια. Για τον Πλάτωνα όμως σιωπούν. Μάλιστα, ενώ οι Παγανιστές ζητούν να διδάσκονται στα σχολεία εντατικά τα μαθήματα για την Ελληνική Μυθολογία, ο Πλάτωνας ζητάει να μη διδάσκονται, επειδή κάνουν κακό στους νέους! Μάλιστα ο Πλάτωνας τα θεωρεί και βλάσφημα για τους "θεούς", για όσα τους φορτώνουν, έστω και αν αυτά είναι συμβολικά!"
Ο ΜΕΓΑΣ ΑΡΙΣΤΟΚΛΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΤΥΛΟΒΑΤΕΕΣ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. Ο μεγαλύτερος Πανεπιστήμονας στην ιστορία της ανθρωπότητας αντιστάθηκε πιο δυναμικά από όλους ενάντια στον ξενόφερτο Διονυσιακό πολιτισμό, την ξενόφερτη Ολύμπια θρησκεία και τους υποστηρικτές της. Για το ανεκτίμητο επιστημονικό του έργο καθώς και για την ηρωική αντίσταση του απέναντι στους Φοίνικες εισβολείς και στους υποτακτικούς τους Όμηρο και Ησίοδο, ο Ελληνικός πολιτισμός θα ονομάζεται Αριστόκλειος. Την ονομασία αυτή έδωσα για πρώτη φορά σε παγκόσμιο επίπεδο το έτος 2008 σε σχετικές επιστημονικές μου εργασίες.
Ο Μέγας Αριστοκλής στα έργα του αναγνωρίζει την αξία και τις ικανότητες των αρχαίων ποιητών. Εν τούτοις θεωρεί κάποια από τα ποιήματα τους καταστροφικά για την διαπαιδαγώγηση των νέων. Η τέχνη της ποίησης στο Αριστόκλειο-Φιλοσοφικό σύστημα δεν γίνεται να βασίζεται σε ψευδείς μύθους που διαφθείρουν τους νέους. Για αυτό τα ποιήματα του Ομήρου και του Ησιόδου δεν έχουν θέση στην Πλατωνική πολιτεία. Ο μέγιστος των Ελλήνων σοφών αμφισβητεί την Ομηρική-Ησιοδική ποίηση στην εποχή του και την ικανότητά της να διαπλάθει ενάρετους πολίτες με βάση το Μέτρον Άριστον και το Μηδέν Άγαν. Για αυτό με τα επιστημονικά του έργα τάχθηκε ενάντια σε Όμηρο-Ησίοδο και μέσα από τις φιλοσοφικές διδαχές του δεν αναγνωρίζει το αρχαίο σύστημα εκπαίδευσης μέσα από τα ποιήματα των δύο προαναφερθέντων.
Η ποίηση Ομήρου και Ησιόδου τίθεται σε επιστημονική κριτική και διερεύνηση από τον κορυφαίο πανεπιστήμονα της ανθρωπότητας. Η εκτενής επιστημονικές μελέτες του Μέγα Αριστοκλή μας διδάσκουν τον σημαντικό ρόλο της ποίησης στην Ελληνική παιδεία. Παράλληλα όμως υπάρχουν και επικίνδυνα ποιήματα και ποιητές που είναι σε θέση να δημιουργήσουν τρομερά προβλήματα και να καταστρέψουν χιλιάδες ψυχές. Η επιστημονική γνώμη του Μέγα Αριστοκλή είναι κάθετα αντίθετη στην ποίηση και στους μύθους που συνέθεταν ο Όμηρος και ο Ησίοδος. Σαφέστατα ο Ύπατος των Φιλοσόφων αμφισβητεί την ικανότητά των ποιημάτων Ομήρου-Ησιόδου και ότι αυτά έχουν θετικά στοιχεία σχετικά με την αγωγή των νέων στην αρχαία Ελλάδα. Ο Μέγας Αριστοκλής δεν απορρίπτει στο σύνολο της την ποιητική τέχνη. Όμως είναι κάθετα αντίθετος σε ποιήματα που κάνουν κακό στις ψυχές και τον χαρακτήρα των ανθρώπων.
Οι ενστάσεις του Μέγιστων των Σοφών για τις κίβδηλες μυθοπλασίες είναι ότι οι μυθικές διηγήσεις μέσα από τα ποιήματα του Ομήρου-Ησιόδου αλλοιώνουν την πραγματικότητα. Για αυτό τα ποιήματα Ομήρου-Ησιόδου είναι κάκιστη επίδραση για τους Έλληνες πολεμιστές και για τους φύλακες της Αριστόκλειας Πολιτείας. Οι ποιητές υποχρεούνται να διαπλάθουν ενάρετες ψυχές και για αυτό ο Μέγας Αριστοκλής θεωρεί ότι δεν έχουν θέση στην Αριστόκλεια παιδεία-πολιτεία αυτού του είδους τα ποιήματα. Μέσα από τα έργα του Μέγα Αριστοκλή αντιλαμβανόμαστε ότι ο Όμηρος-Ησίοδος δημιούργησαν αξιόλογα ποιήματα και ωραίους μύθους με πρωτότυπη τεχνική. Εν τούτοις η ουσία σύμφωνα με τον ύπατο των φιλοσόφων δεν είναι το επίπεδο ενός ποιήματος, αλλά το περιεχόμενό του και τα διδάγματά του, τα οποία δεν πρέπει να είναι βλαβερά για το κοινωνικό σύνολο. Τα ποιήματα πρέπει να διδάσκουν την ανδρεία, την τιμιότητα, την ηθική και την αλήθεια. Δεν πρέπει να στηρίζονται σε κίβδηλους μύθους.
Διότι σε αυτή την περίπτωση οι χαρακτήρες που θα δημιουργούνται θα είναι κακοί. Ο Μέγας Αριστοκλής θεωρεί ότι με τα ποιήματα του Ομήρου οι Έλληνες στρατιώτες-υπερασπιστές φύλακες θα καταλήξουν να είναι αντίπαλοι και εχθροί μεταξύ τους. Αυτό είναι φυσικό επακόλουθο καθώς ο Όμηρος εμφανίζει τους Ολύμπιους Θεούς κακούς-εκδικητικούς να πολεμούν μεταξύ τους. Οι νέοι σε αυτές τις ηλικίες δεν είναι σε θέση να διαχειριστούν τα ποιήματα του Ομήρου. Αν και δεν αμφιβάλει για την αξία της ποίησης οι Ύπατος των Φιλοσόφων ως πολύτιμο εκπαιδευτικό εργαλείο, παράλληλα αντιτίθεται στους Όμηρο και Ησίοδο.
Σύμφωνα με τον Μέγα Αριστοκλή η ποιητική τέχνη πρέπει να μας διδάσκει τις μέγιστες αρετές του Ελληνικού πολιτισμού. Αντιθέτως η ποίηση του Ησιόδου και του Ομήρου με θεούς γεμάτους ταπεινά ερωτικά-εκδικητικά Διονυσιακά πάθη είναι ακατάλληλη για τους Έλληνες νέους. Μην ξεχνάτε ότι με βάση την Αριστόλεια Θεολογία ο Θεός-Δημιουργός του Αριστοκλέους είναι αιτία μόνον για ότι καλό συμβαίνει. Αιτία για ότι κακό συμβαίνει είναι οι θεοί του Διονυσιακού πολιτισμού. Συνεπώς τα ποιήματα του Ομήρου και του Ησιόδου είναι ενάντια στην Αριστόκλεια-Πλατωνική Θεολογία. Ο θεός ήταν και είναι αιτία για ότι καλό συμβαίνει στην ανθρωπότητα. Για ότι κακό συνέβη και θα συμβεί στην ανθρωπότητα αιτία είναι ο Διονυσιακός πολιτισμός και οι Θεοί της Διονυσιακής κουλτούρας.
Οι Σοφοί πρόγονοι μας από την αρχή απέρριψαν την Ολύμπια θρησκεία ως ανάξια του πολιτισμού και των ηθών του Ελληνικού έθνους. Ο Μέγιστος των Σοφών της ανθρωπότητας δίδαξε με μοναδικό τρόπο τον Θεό. Κανένας άλλος αρχαίος φιλόσοφος δεν απέρριψε τόσο έντονα, την σκοτεινή Αιγυπτιακή-Φοινικική θρησκεία και τα Διονυσιακά αξιώματα όσο ο Μέγας Αριστοκλής. Φυσικά ο αρθρογράφος αγνοεί την ένωση της Ορθοδοξίας και του Μέγα Αριστοκλή.
ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΡΙΣΤΟΚΛΗ :
Ο Μέγας Αριστοκλής είναι ο μοναδικός σοφός στον κόσμο, ο οποίος πήγε ενάντια Φιλοσοφικές- ηθικές του διδασκαλίες, για να επιβιώσει η Ελλάδα.
Ο μέγιστος των φιλοσόφων μας δίδαξε την αρετή, την αγνότητα, την συνύπαρξη με τους άλλους ανθρώπους, και την ελευθερία, με ανεπανάληπτες μεθόδους. Οι μέγιστες πανανθρώπινες αρχές, τις οποίες δημιούργησαν οι αρχαίοι Έλληνες διδάχτηκαν από τον Αριστοκλή με τρόπους που όμοιοι τους δεν θα βρεθούν ποτέ, από κανέναν άλλο Σοφό. Σε μια προσπάθεια να επιβιώσει η Ελλάδα από τους αλλοδαπούς εισβολείς-κατακτητές και πιστούς του δωδεκαθέου, έφτασε να διδάξει ενάντια στις ηθικές και στις φιλοσοφικές του αρχές. Επί πολλά έτη δίδαξε στην σχολή του για την ηθική-γενναιότητα, καλοσύνη, δικαιοσύνη, την αγάπη για την πατρίδα και για το πως μπορεί να είναι ένας άνθρωπος χρήσιμος στην κοινωνία.
Ο άνθρωπος που δίδαξε τι είναι ηθικό, δίκαιο, γενναίο με τόση τέχνη, ο σοφός που μας έμαθε κάθε τι ωραίο και ευγενές, άλλαξε τις διδαχές του για το καλό του έθνους. Ο κορυφαίος φιλόσοφος όλων των εποχών, συνειδητά έγινε ο μοναδικός μέχρι και σήμερα ο οποίος δίδαξε την ηθική και τις αρετές και και στην συνέχεια ζήτησε να αλλάξουν τρόπο ζωής οι Έλληνες για να επιβιώσουμε ως έθνος. Αυτό το έκανε από μεγάλη ανάγκη για να μην εξαφανιστεί δια παντός ο Ελληνισμός. Στην πολιτεία το κορυφαίο έργο του, αναφέρει ότι όλοι οι γνήσιοι Έλληνες πρέπει να ζούνε μαζί σε κοινόβιο, να μοιράζονται τις γυναίκες και να μην παντρεύονται ποτέ. Να μην γνωρίζει κανείς ποιο είναι το δικό του παιδί. Ειδικά οι στρατιώτες-φύλακες της Ελλάδος, πρέπει να ζούνε, με αυτόν τον τρόπο ζωής σύμφωνα, με τον Μέγα Αριστοκλή.
Με όλα αυτά που αναφέρει ζητά και διδάσκει την κοινοκτημοσύνη όλων των παιδιών και των γυναικών. Αυτό το πράγμα το οποίο μας δίδαξε ο ύπατος των φιλοσόφων, δεν συμβαίνει ούτε στο ζωικό βασίλειο. Ακόμη και τα ζώα γνωρίζουν ποια είναι τα παιδιά τους. Με αυτή την πρόταση του επί της ουσίας, ζητούσε να γίνουν οι Έλληνες, κατώτεροι ακόμη και από τα ζώα. Όμως στην αρχαία εποχή ήταν θανάσιμος ο κίνδυνος για το Ελληνικό έθνος, εξαιτίας των εισβολέων δωδεκαθειστών (Φοίνικες). Για αυτό ο Αριστοκλής πρότεινε να ζήσoυν οι Έλληνες με τρόπο εντελώς ανάξιο σε σχέση με τον πολιτισμό και ο οποίος είναι κατώτερος ακόμη και από αυτόν τον οποίο διαβιώνουν τα κτήνη. Ακόμη μεταξύ πολλών άλλων μας διδάσκει την κοινή στρατιωτική εκπαίδευση–παιδεία για τους άνδρες και τις γυναίκες.
Αναφέρει ότι είναι απαραίτητο οι γυναίκες να έχουν την ίδια εκπαίδευση στον στρατιωτικό τομέα με τους άνδρες και το ίδιο μορφωτικό επίπεδο. Όλα αυτά τα έκανε για έναν πολύ ιερό σκοπό. Επιθυμούσε να μας κάνει πραγματικά αδέλφια. Να γίνουν οι Έλληνες ένα σώμα και μια ψυχή ώστε να επιβιώσουμε από τον αφανισμό που είχε επιφέρει η σκλαβιά από το Φοινικικό δωδεκάθεο. Δεν υπήρξε ποτέ κανένας άλλος φιλόσοφος σε όλο τον κόσμο ο οποίος από αγάπη για την πατρίδα του να πάει ενάντια στις Φιλοσοφικές και ηθικές του πεποιθήσεις. Αυτά τα δίδαξε με μοναδικό σκοπό την συνέχεια, την επιβίωση του Ελληνικού έθνους. Δεν ήταν ποτέ δυνατόν από την μια στιγμή στην άλλη να έχει γίνει τόσο πολύ “ανήθικος”, είτε να έχει “χάσει” τα λογικά του, ώστε να διδάσκει όλα αυτά χωρίς σοβαρές αιτίες ενάντια στις ηθικές και στις φιλοσοφικές του αρχές, ώστε να καταστρέψει τον εαυτό του, την υστεροφημία του και φυσικά να κλείσει η σχολή του.
Εν τούτοις κανένας μαθητής δεν έφυγε ποτέ από την σχολή του Πλάτωνα. Αυτό διότι όλοι οι μαθητές του γνώριζαν σχετικά με το εθνοκτόνο δωδεκάθεο. Σε διαφορετική περίπτωση θα έφευγαν όλοι οι μαθητές και θα έκλεινε η σχολή του Πλάτωνα. Την ίδια συμπεριφορά απέναντι στον ύπατο των φιλοσόφων, επέδειξαν και όλοι οι γνήσιοι Έλληνες, οι οποίοι ήταν υπέρ των διδασκαλιών και των προτάσεων του Αριστοκλή, σχετικά με την εθνική μας επιβίωση.
ΟΙ ΣΟΦΙΣΤΕΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΜΙΛΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΕΚΑΝΑΝ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΚΛΗ-ΠΛΑΤΩΝΑ.
Σε καμία των περιπτώσεων οι άλλοι φιλόσοφοι και ειδικά οι αντίπαλοι του οι σοφιστές με τους οποίους βρισκόταν σε πολύ έντονη διαμάχη ο Αριστοκλής, δεν θα δεχόταν τις προτάσεις του, εάν δεν ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου για το Ελληνικό έθνος. Κυριολεκτικά δεν θα έβρισκε τόπο να σταθεί ο Μέγας Αριστοκλής, καθώς όλοι οι σοφιστές θα μιλούσαν δημοσίως και πάρα πολύ σκληρά εναντίον του και θα ζητούσαν το κλείσιμο της φιλοσοφικής σχολής (Ακαδημία) και την απομάκρυνση του από την πόλη των Αθηνών. Πολύ ενδεικτικά σας αναφέρω τα έργα του Αριστοκλή με τίτλους "Πρωταγόρας" και "Ιππίας" η διαμάχη μεταξύ φιλοσόφων – σοφιστών βρίσκεται στο απόγειο της. Ειδικά στο έργο του Ιππίας είναι πολύ μεγάλη η αντιπαλότητα ανάμεσα στις δύο πλευρές (Φιλόσοφοι-Σοφιστές). Ο Ύπατος των Φιλοσόφων τα έγραψε όλα αυτά με μοναδικό σκοπό να αποδείξει ότι μόνον οι φιλόσοφοι είναι ικανοί να διαπαιδαγωγήσουν τους νέους στην Αρχαία Ελλάδα.
Ο Αριστοκλής μισούσε τους σοφιστές. Για αυτό δημοσίως και μέσα από τους περίφημους διαλόγους με τον Σωκράτη, ανέφερε ότι οι σοφιστές διαφθείρουν και καταστρέφουν ηθικά τους νέους. Τους θεωρούσε ως τους χειρότερους και τους πιο ακατάλληλους για την διαπαιδαγώγηση των Ελλήνων. Η αντιπαλότητα μεταξύ φιλοσόφων και σοφιστών ήταν πάρα πολύ μεγάλη. Ο Αριστοκλής πρωτοστατούσε από την πλευρά των Ελλήνων φιλοσόφων, σε αυτήν την πνευματική φιλοσοφική και ρητορική διαμάχη. Ακόμη και πολύ μικρότερης σημασίας ηθικό παράπτωμα να έκανε ο Αριστοκλής-Πλάτων, δεν υπήρχε καμία απολύτως περίπτωση να αποφύγει την οργή και την δημόσια διαπόμπευση από τους σοφιστές.
ΤΙ ΜΑΣ ΔΙΔΑΞΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΑΘΡΟΕΙΣΒΟΛΕΙΣ ΦΟΙΝΙΚΕΣ-ΣΗΜΙΤΕΣ ;
Έχουν περάσει μερικοί αιώνες, από την εισβολή, στην Ελλάδα, των σκλάβων, Σημιτικής-Φοινικικής καταγωγής, με συνέπεια, να έχουμε βαρβαρόμικτους πληθυσμούς. Για αυτό ύπατος των Φιλοσόφων μας δίδαξε μεταξύ πολλών άλλων ότι οι Έλληνες είναι αυτόχθονες και δεν γίνεται να τους διοικούν λαθροεπήλιδες. Ο Μέγας Αριστοκλής αναφέρει στο έργο του Μενέξενος, ότι εμείς οι Έλληνες Αθηναίοι, δεν είμαστε βαρβαρόμικτοι, διότι δεν είμαστε ούτε Κάδμοι, ούτε Δαναοί, ούτε Πέλοπες, ούτε Αίγυπτοι.
Χαρακτηριστικά αναφέρει στο ίδιο έργο, ότι το μίσος μας αυξάνεται εναντίον όλων αυτών των αλλοδαπών, οι οποίοι έρχονται συνέχεια, στην αρχαία Αθήνα. Ο Πλάτωνας αν και γνώριζε τον θεσμό της φιλοξενίας και ότι ο φιλοξενούμενοι είναι ιερά πρόσωπα, εντούτοις διότι στην περίπτωση αυτή είχαμε μαζική εισβολή από την Αίγυπτο, για αυτό αναφέρεται με τόσο μένος εναντίον των αλλοδαπών κατακτητών.
Εκτός από τον Πλάτωνα έχουμε αναφορές από τον Ηρόδοτο στο έργο του Ευτέρπη, και στον Ισοκράτη, στα έργα του Ελένης εγκώμιον, Πανηγυρικός, Παναθηναϊκός. Τιμή και δόξα σε όλους τους Έλληνες, σοφιστές, Φιλοσόφους, ποιητές που δεν φοβήθηκαν τους σκλάβους Σημιτικής-Φοινικικής καταγωγής που κατέλαβαν την Ελλάδα, για αυτό έγραψαν για αυτούς και το δαιμονικό δωδεκάθεο που μας επέβαλαν. Παρά τις εξορίες, τις θανατικές ποινές με κώνειο, το κλείσιμο των φιλοσοφικών σχολών, το κάψιμο των βιβλίων τους, αντιστάθηκαν και έγραψαν-δίδαξαν την αλήθεια.
Όλοι οι μεγάλοι Έλληνες φιλόσοφοι-σοφιστές δίδαξαν ότι το δωδεκάθεο είναι δαιμονικό, αλλά και ότι ταυτόχρονα ήταν φαιδρό και ανάξιο του αρχαίου αρχαίου πολιτισμού. Ο Αριστοκλής ήταν ο μοναδικός φιλόσοφος, της αρχαίας Αθήνας οποίος επέτυχε να μην υποστεί τις διώξεις, όπως έγινε εις βάρος του Σωκράτη, του Αναξαγόρα και άλλων σοφών. Δυστυχώς ότι δεν επέτυχαν τα σκοτεινά ιερατεία στην Αρχαία Αθήνα, το πραγματοποίησαν στην αρχαία Σικελία. Για να εκδικηθούν τον Μέγα Αριστοκλή διότι δίδαξε τον έναν Θεό-Δημιουργό και αντιτάχθηκε πιο δυναμικά από όλους τους Έλληνες σοφούς στον εωσφορικό παγανισμό, τον πούλησαν ως σκλάβο. Ο Μέγας Αριστοκλής είναι ένας ακόμη μεγάλος Εθνομάρτυρας, του Ελληνικού έθνους.
Η ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΓΑ ΑΡΙΣΤΟΚΛΗ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ IMPERIUM ROMANUM TOY ΒΟΣΠΟΡΟΥ.
Τον τέταρτο αιώνα έχουμε την θεολογική εδραίωση του Χριστιανισμού και του Imperium Romanum. Kατά τις Αγίες Οικουμενικές Συνόδους που έλαβαν χώρα δια την αναίρεση των αιρετικών δοξασιών και την υποστήριξη Ορθόδοξου Δόγματος έχουμε την ένωση της χριστιανικής Χριστιανικής πίστεως με την φιλοσοφία και την δημιουργία της Ελληνοχριστιανικής Θεολογίας.
Δεν ήταν τυχαία ιστορικά γεγονότα ότι ο Τίμιος Σταυρός βρέθηκε για πρώτη φορά επί βασιλείας του Αγίου Κωνσταντίνου, όταν παραχωρήθηκε η Ρωμαϊκή εξουσία στους Έλληνες και επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα από τον πρώτο Έλληνα αυτοκράτορα που ανέβηκε στον Ρωμαϊκό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Τα δύο μεγίστης-παγκόσμιας σημασίας γεγονότα δείχνουν ότι οι αναγεννημένοι από την Ορθοδοξία Έλληνες, είχαν την ευλογία και την απόλυτη στήριξη του Χριστού να διοικήσουν την παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία για να διδάξουν τον Θεό-Δημιουργό του Μέγα Αριστοκλή και τον Ελληνικό πολιτισμό στα έθνη κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους.
Ότι είμαστε ως έθνος το οφείλουμε στον Χριστό, τον Άγιο Κωνσταντίνο, την Αγία Ελένη, τον Μέγα Αριστοκλή, τον Ηρόδοτο και στους τρεις Ιεράρχες. Για την αλλαγή της παγκόσμιας ιστορίας, για όλα τα κοσμοϊστορικά γεγονότα αιτία είναι ο Ιησούς Χριστός, ο Άγιος Κωνσταντίνος, η Αγία Ελένη, οι τρεις ιεράρχες και ο Μέγας Αριστοκλής. Εκείνοι άλλαξαν την ιστορία της ανθρωπότητας. Ήταν η αιτία για την δημιουργία της πρώτης και μοναδικής Ορθόδοξης- παγκόσμιας αυτοκρατορίας. Ήταν οι δημιουργοί της πρώτης και μοναδικής Ορθόδοξης- παγκόσμιας αυτοκρατορίας. Ο Κωνσταντίνος αντιλαμβάνεται ότι ήδη έχουμε μια αλλαγή στην παγκόσμια ιστορία καθώς ο Ιουδαϊκός χριστιανισμός άρχισε να εξελληνίζεται μέσα από την χρήση της Ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού. Την αλλαγή αυτή την θεμελίωσαν οριστικά οι τρεις ιεράρχες με την είσοδο των διδαχών του Αριστοκλή στον χριστιανισμό.
Η μεταστροφή της Ορθοδόξου πίστεως από τον Διονυσιακό-Ιουδαϊκό στον Ελληνικό πολιτισμό, δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την παγκοσμιότητα της Ορθοδοξίας, του Ευαγγελίου, του κλασικού πολιτισμού και του Ελληνικού Imperium Romanum. Ο Μέγας Αριστοκλής μαζί με τον σωτήρα Ιησού Χριστό διαμόρφωσαν ηθικά και πνευματικά ολόκληρη την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, διότι εξ αρχής ο Χριστιανισμός με τον Ελληνισμό, είχαν τα ίδια ηθικά αξιώματα στους περισσότερους τομείς. Ενδεικτικό περί αυτού ήταν ότι τρία από τα τέσσερα Ευαγγέλια γράφτηκαν απευθείας στην Ελληνική γλώσσα, όπως επίσης οι πράξεις των Αποστόλων, οι επιστολές του Αποστόλου των εθνών Παύλου, καθώς και τα πρώτα άρθρα της Ορθόδοξης, Χριστιανικής θεολογίας.
Η ίδρυση της παγκόσμιας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τους Ιουδαίους ένωσε όλη την οικουμένη. Αυτό έφερε την υποταγή των εθνών, κατάργησε τα σύνορα στην Μεσόγειο, Ευρώπη, Μικρά Ασία. Βόρεια Αφρική κλπ, και σχημάτισε την πατρίδα που γεννήθηκε η Ελληνορθοδοξία. παράλληλα δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την απελευθέρωση του Ελληνικού έθνους, το οποίο έφτασε στο απόγειο του, με την ανάληψη διοικήσεως του Ρωμαϊκού κράτους. Οι Έλληνες των μεσαιωνικών αιώνων μέσα από την ηθική, την πίστη και την παιδεία έγιναν κληρονόμοι μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας (Ρωμαϊκή) και μια παγκόσμιας θρησκείας (Χριστιανισμός). Ο Χριστιανισμός αναδύθηκε και έγινε παγκόσμια θρησκεία με την εισαγωγή των Πλατωνικών διδασκαλιών από τους τρείς ιεράρχες και η αρχαία Ελληνική σοφία διασώθηκε και διατηρήθηκε στους αιώνες μέσα από την ενσωμάτωση της στην Ορθόδοξη-Χριστιανική πίστη. Κυριολεκτικά ο Ελληνισμός αναστήθηκε από την Ορθοδοξία.
Ήδη από την εποχή του Αγίου Κωνστναντίνου έχουμε μια αλλαγή στην παγκόσμια ιστορία καθώς ο Ιουδαϊκός χριστιανισμός άρχισε να εξελληνίζεται μέσα από την χρήση της Ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού. Την αλλαγή αυτή την θεμελίωσαν οριστικά οι τρεις ιεράρχες με την είσοδο των διδαχών του Αριστοκλή στον χριστιανισμό. Οι Έλληνες με το που αναλαμβάνουν την διοίκηση του Ρωμαϊκού κράτους, έχουν πλήρη συνείδηση της πολιτιστικής και θρησκευτικής ανωτερότητας τους.
Ο σκοπός των Τριών Ιεραρχών ήταν η ενοποίηση του Ρωμαϊκού κράτους μέσω της χριστιανικής πίστεως και της Ελληνικής παιδείας. Η Ορθοδοξία και ο Αριστόκλειος πολιτισμός ήταν τα βασικά στοιχεία συνοχής για να αντιμετωπίσει το Ελληνικό-Ρωμαϊκό έθνος, τον μόνιμο κίνδυνο λόγω των διαφορετικών λαών. Οι Άγιοι πατέρες θεμελίωσαν την πολιτική ιδεολογία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, επάνω στο αξίωμα της χριστιανικής οικουμενικότητας, του Ελληνικού πολιτισμού και των Ρωμαϊκών πολιτικών αξιωμάτων. Το Ρωμαϊκό κράτος συνέχισε να υπάρχει εξαιτίας του Χριστού, του Αγίου Κωνσταντίνου, των τριών Ιεραρχών και του Μέγα Αιρστοκλή. Χωρίς την ένωση του Χριστιανισμού και του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού, ήταν αδύνατον να γίνει το έθνος μας, παγκόσμια αυτοκρατορία και να φτάσει στην κορυφή του κόσμου.
Ο Ελληνικός πολιτισμός και ο Χριστιανισμός θα ενωθούν ώστε να γίνει για μία και μοναδική φορά η Ελλάδα παγκόσμιο κρατικό μόρφωμα. Ο Χριστός και ο Αριστοκλής-Πλάτωνας υπήρξαν τα θεμέλια της αυτοκρατορίας και του έθνους. Από εκεί ο Ελληνισμός θα πάρει αστείρευτες δυνάμεις για να μεγαλουργήσει και να επιβιώσει. Οι πατέρες της Ορθοδοξίας, κράτησαν ότι πολύτιμο είχε ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός, όπως οι διδασκαλίες του Πλάτωνα-Αριστοκλή, ενώ παράλληλα χρησιμοποίησαν την κορυφαία γλώσσα στον κόσμο την Ελληνική.
Ο Ελληνικός πολιτισμός δεν ήταν αρκετός από μόνος του για να φτάσει στην κορυφή του κόσμου το έθνος. Για αυτό και έπρεπε να ενωθεί ο Ελληνικός πολιτισμός με τον χριστιανισμό, για να φτάσει ο Ελληνισμός στο απόγειον της δυνάμεως του. Η πολιτιστική διαδρομή του αρχαίου Ελληνικού κόσμου ενώθηκε με την Ορθοδοξία ως σώμα Χριστού, όταν οι Έλληνες θα αναλάβουν την ηγεσία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της Αγίας Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ο Ελληνικός-Ρωμαϊκός πολιτισμός βασίζεται σε μια πολυπολικότητα και σε ανταγωνιστικές αρχές με βασικούς πυλώνες τον Ιησού Χριστό και τον Μέγα Αριστοκλή. Είναι εμφανέστατη η δυναμική-καταλυτική συνύπαρξη ισορροπία μεταξύ του χριστιανικού πολιτισμού και του ελληνιστικού πολιτισμού. Ο μέγιστος εκφραστής της Αρχαιότητας ο Αριστοκλής μαζί με τους τρεις Ιεράρχες θα δημιουργήσουν της βάσεις για την οικουμενικότητα, την διαχρονικότητα του Ελληνισμού και της Χριστιανικής, Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Τα περισσότερα στοιχεία του αθάνατου Ελληνικού πνεύματος θα είναι πλέον μέσα στην Ορθόδοξη πίστη. Η εισαγωγή των διδασκαλιών του ύπατου των φιλοσόφων Πλάτωνα-Αριστοκλή από τους Αγίους Ιεράρχες, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι οι Έλληνες φιλόσοφοι ήταν μονοθεϊστές και ότι δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με το Φοινικικό δωδεκάθεο.
Μέσα από τα Αριστόκλεια-Πλατωνικά διδάγματα και τα ηθικά αξιώματα, ο Χριστιανισμός έγινε πολύ ευκολότερα αποδεκτός από τους Έλληνες, καθώς τους φάνηκε από την αρχή, ότι η Ορθοδοξία είναι κάτι πολύ οικείο, προς εκείνους. Το αποτέλεσμα ήταν με την εισαγωγή των διδαχών του Πλάτωνα, στον Χριστιανισμό, να έχουμε πολύ μεγάλη εξάπλωση, της νέας και ανερχόμενης θρησκείας στην αυτοκρατορία. Μόνον όσοι ήταν αγράμματοι δεν έγιναν Χριστιανοί, διότι δεν επέτυχαν να διεισδύσουν στα ουσιώδη νοήματα της Χριστιανικής διδασκαλίας. Η αλλαγή του Χριστιανισμού από τον Εβραϊκό, στον Ελληνικό πολιτισμό επέφερε την οικουμενικότητα της Ορθοδοξίας, του Ευαγγελίου, του κλασικού πολιτισμού και της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Έξω από την Ελληνική Ορθοδοξία άφησαν οι άγιοι Ιεράρχες, μόνο το δωδεκάθεο, τον Φοινικικό παγανισμό ως ανάξιο του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού και της Ορθοδοξίας. Πρόσθεσαν στον Χριστιανισμό μόνον ότι καλό είχε ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός μέσα από τα φιλοσοφικά αξιώματα του Αριστοκλή. Εάν ήταν κάτι κακό και "αίρεση" ο Εθνικισμός, δεν θα υπήρχαν σχεδόν όλες οι διδασκαλίες του πρώτου εθνικιστή της ανθρωπότητας (Μέγας Αριστοκλής) στον Χριστιανισμό.
Οι Τρεις Ιεράρχες διέσωσαν ότι πολύτιμο είχε δημιουργήσει η ανθρώπινη διάνοια των Ελλήνων σοφών, συνδυάζοντας το πνεύμα του αρχαίου φωτός, με την διδασκαλία του Χριστού. Η σκέψη των Χριστιανών φιλοσόφων του 4ου αιώνα με βασικούς εκφραστές τον Μ. Βασίλειο, τον Άγιο Γρηγόριο, (Ναζιανζηνό-Θεολόγο), τον Άγιο Ιωάννη-Χρυσόστομο και τον Άγιο Γρηγόριο (Επίσκοπος Νύσσης), αποτελεί κομβικό σημείο για την ανάπτυξη της Ορθοδόξου πίστεως. Στις διδαχές και στα έργα τους είναι εμφανής η ιδεολογία του Αριστοκλή-Πλάτωνα. Οι Καππαδόκες νεοπλατωνικοί-φιλόσοφοι έρχονται στο πιο καθοριστικό χρονικό σημείο, να διαμορφώσουν και την Ορθόδοξη πίστη.
Την εποχή εκείνη οι όλοι οι μεγάλοι νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι διδάσκουν τον Αριστοκλή, έχοντας πάντοτε την αμέριστη υποστήριξη των αυτοκρατόρων. Οι αυτοκράτορες γνωρίζουν προσωπικά τους μεγάλους φιλοσόφους – ρήτορες, τους Αγίους Ιεράρχες και τους στηρίζουν στο επιστημονικό τους έργο. Αυτό ήταν η ενσωμάτωση της Πλατωνικής διδασκαλίας στον Χριστιανισμό. Με την ολοκλήρωση αυτού του μοναδικού στο είδος του φιλοσοφικού-πνευματικού έργου οι Ιεράρχες, μετέτρεψαν τον Ιουδαϊκό Χριστιανισμό σε καθαρά Ελληνικό.
Αμέσως τότε ο Μέγας Θεοδόσιος τον Μάιο του 381 μ.Χ. θα ανακηρύξει τον Χριστιανισμό σε επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Εάν οι αυτοκράτορες ήταν ενάντια στον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, δεν θα επέτρεπαν πότε την ενσωμάτωση αυτούσιας της διδασκαλίας του Αριστοκλή-Πλάτωνα, στην Χριστιανική θρησκεία.
Δυστυχώς αποτελεί κοινό μυστικό ότι ένα τμήμα του Ισραηλινού έθνους απαγορεύει στην Ελλάδα να αξιοποιήσει Γεωπολιτικά την ιστορία στα πλαίσια της Εθνικής μας επιβίωσης. Για αυτό έχουμε όλη αυτή την συστηματική πλαστογράφηση της Ελληνικής ιστορίας εδώ και αρκετούς αιώνες. Στον αντίποδα οι Ισραηλινοί αξιοποιούν σε υπερθετικό βαθμό την ιστορία τους. Με πυλώνες τον πολιτισμό και την Χριστιανική θρησκεία, είμαστε το μοναδικό έθνος στον κόσμο που κατέκτησε την ελευθερία του με εντελώς ειρηνικά μέσα, και διοίκησε μια παγκόσμια αυτοκρατορία. Ένα ακόμη ασύλληπτο παγκόσμιο επίτευγμα του Αρίστοκλειου-Ελληνισμού, που δεν επέτυχε και δεν θα επιτύχει κανένα άλλο έθνος.
Τον τέταρτο αιώνα έχουμε την θεολογική εδραίωση του Χριστιανισμού και του Imperium Romanum. Kατά τις Αγίες Οικουμενικές Συνόδους που έλαβαν χώρα δια την αναίρεση των αιρετικών δοξασιών και την υποστήριξη Ορθόδοξου Δόγματος έχουμε την ένωση της χριστιανικής Χριστιανικής πίστεως με την φιλοσοφία και την δημιουργία της Ελληνοχριστιανικής Θεολογίας.
Δεν ήταν τυχαία ιστορικά γεγονότα ότι ο Τίμιος Σταυρός βρέθηκε για πρώτη φορά επί βασιλείας του Αγίου Κωνσταντίνου, όταν παραχωρήθηκε η Ρωμαϊκή εξουσία στους Έλληνες και επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα από τον πρώτο Έλληνα αυτοκράτορα που ανέβηκε στον Ρωμαϊκό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Τα δύο μεγίστης-παγκόσμιας σημασίας γεγονότα δείχνουν ότι οι αναγεννημένοι από την Ορθοδοξία Έλληνες, είχαν την ευλογία και την απόλυτη στήριξη του Χριστού να διοικήσουν την παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία για να διδάξουν τον Θεό-Δημιουργό του Μέγα Αριστοκλή και τον Ελληνικό πολιτισμό στα έθνη κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους.
Ότι είμαστε ως έθνος το οφείλουμε στον Χριστό, τον Άγιο Κωνσταντίνο, την Αγία Ελένη, τον Μέγα Αριστοκλή, τον Ηρόδοτο και στους τρεις Ιεράρχες. Για την αλλαγή της παγκόσμιας ιστορίας, για όλα τα κοσμοϊστορικά γεγονότα αιτία είναι ο Ιησούς Χριστός, ο Άγιος Κωνσταντίνος, η Αγία Ελένη, οι τρεις ιεράρχες και ο Μέγας Αριστοκλής. Εκείνοι άλλαξαν την ιστορία της ανθρωπότητας. Ήταν η αιτία για την δημιουργία της πρώτης και μοναδικής Ορθόδοξης- παγκόσμιας αυτοκρατορίας. Ήταν οι δημιουργοί της πρώτης και μοναδικής Ορθόδοξης- παγκόσμιας αυτοκρατορίας. Ο Κωνσταντίνος αντιλαμβάνεται ότι ήδη έχουμε μια αλλαγή στην παγκόσμια ιστορία καθώς ο Ιουδαϊκός χριστιανισμός άρχισε να εξελληνίζεται μέσα από την χρήση της Ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού. Την αλλαγή αυτή την θεμελίωσαν οριστικά οι τρεις ιεράρχες με την είσοδο των διδαχών του Αριστοκλή στον χριστιανισμό.
Η μεταστροφή της Ορθοδόξου πίστεως από τον Διονυσιακό-Ιουδαϊκό στον Ελληνικό πολιτισμό, δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την παγκοσμιότητα της Ορθοδοξίας, του Ευαγγελίου, του κλασικού πολιτισμού και του Ελληνικού Imperium Romanum. Ο Μέγας Αριστοκλής μαζί με τον σωτήρα Ιησού Χριστό διαμόρφωσαν ηθικά και πνευματικά ολόκληρη την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, διότι εξ αρχής ο Χριστιανισμός με τον Ελληνισμό, είχαν τα ίδια ηθικά αξιώματα στους περισσότερους τομείς. Ενδεικτικό περί αυτού ήταν ότι τρία από τα τέσσερα Ευαγγέλια γράφτηκαν απευθείας στην Ελληνική γλώσσα, όπως επίσης οι πράξεις των Αποστόλων, οι επιστολές του Αποστόλου των εθνών Παύλου, καθώς και τα πρώτα άρθρα της Ορθόδοξης, Χριστιανικής θεολογίας.
Η ίδρυση της παγκόσμιας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τους Ιουδαίους ένωσε όλη την οικουμένη. Αυτό έφερε την υποταγή των εθνών, κατάργησε τα σύνορα στην Μεσόγειο, Ευρώπη, Μικρά Ασία. Βόρεια Αφρική κλπ, και σχημάτισε την πατρίδα που γεννήθηκε η Ελληνορθοδοξία. παράλληλα δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την απελευθέρωση του Ελληνικού έθνους, το οποίο έφτασε στο απόγειο του, με την ανάληψη διοικήσεως του Ρωμαϊκού κράτους. Οι Έλληνες των μεσαιωνικών αιώνων μέσα από την ηθική, την πίστη και την παιδεία έγιναν κληρονόμοι μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας (Ρωμαϊκή) και μια παγκόσμιας θρησκείας (Χριστιανισμός). Ο Χριστιανισμός αναδύθηκε και έγινε παγκόσμια θρησκεία με την εισαγωγή των Πλατωνικών διδασκαλιών από τους τρείς ιεράρχες και η αρχαία Ελληνική σοφία διασώθηκε και διατηρήθηκε στους αιώνες μέσα από την ενσωμάτωση της στην Ορθόδοξη-Χριστιανική πίστη. Κυριολεκτικά ο Ελληνισμός αναστήθηκε από την Ορθοδοξία.
Ήδη από την εποχή του Αγίου Κωνστναντίνου έχουμε μια αλλαγή στην παγκόσμια ιστορία καθώς ο Ιουδαϊκός χριστιανισμός άρχισε να εξελληνίζεται μέσα από την χρήση της Ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού. Την αλλαγή αυτή την θεμελίωσαν οριστικά οι τρεις ιεράρχες με την είσοδο των διδαχών του Αριστοκλή στον χριστιανισμό. Οι Έλληνες με το που αναλαμβάνουν την διοίκηση του Ρωμαϊκού κράτους, έχουν πλήρη συνείδηση της πολιτιστικής και θρησκευτικής ανωτερότητας τους.
Ο σκοπός των Τριών Ιεραρχών ήταν η ενοποίηση του Ρωμαϊκού κράτους μέσω της χριστιανικής πίστεως και της Ελληνικής παιδείας. Η Ορθοδοξία και ο Αριστόκλειος πολιτισμός ήταν τα βασικά στοιχεία συνοχής για να αντιμετωπίσει το Ελληνικό-Ρωμαϊκό έθνος, τον μόνιμο κίνδυνο λόγω των διαφορετικών λαών. Οι Άγιοι πατέρες θεμελίωσαν την πολιτική ιδεολογία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, επάνω στο αξίωμα της χριστιανικής οικουμενικότητας, του Ελληνικού πολιτισμού και των Ρωμαϊκών πολιτικών αξιωμάτων. Το Ρωμαϊκό κράτος συνέχισε να υπάρχει εξαιτίας του Χριστού, του Αγίου Κωνσταντίνου, των τριών Ιεραρχών και του Μέγα Αιρστοκλή. Χωρίς την ένωση του Χριστιανισμού και του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού, ήταν αδύνατον να γίνει το έθνος μας, παγκόσμια αυτοκρατορία και να φτάσει στην κορυφή του κόσμου.
Ο Ελληνικός πολιτισμός και ο Χριστιανισμός θα ενωθούν ώστε να γίνει για μία και μοναδική φορά η Ελλάδα παγκόσμιο κρατικό μόρφωμα. Ο Χριστός και ο Αριστοκλής-Πλάτωνας υπήρξαν τα θεμέλια της αυτοκρατορίας και του έθνους. Από εκεί ο Ελληνισμός θα πάρει αστείρευτες δυνάμεις για να μεγαλουργήσει και να επιβιώσει. Οι πατέρες της Ορθοδοξίας, κράτησαν ότι πολύτιμο είχε ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός, όπως οι διδασκαλίες του Πλάτωνα-Αριστοκλή, ενώ παράλληλα χρησιμοποίησαν την κορυφαία γλώσσα στον κόσμο την Ελληνική.
Ο Ελληνικός πολιτισμός δεν ήταν αρκετός από μόνος του για να φτάσει στην κορυφή του κόσμου το έθνος. Για αυτό και έπρεπε να ενωθεί ο Ελληνικός πολιτισμός με τον χριστιανισμό, για να φτάσει ο Ελληνισμός στο απόγειον της δυνάμεως του. Η πολιτιστική διαδρομή του αρχαίου Ελληνικού κόσμου ενώθηκε με την Ορθοδοξία ως σώμα Χριστού, όταν οι Έλληνες θα αναλάβουν την ηγεσία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της Αγίας Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ο Ελληνικός-Ρωμαϊκός πολιτισμός βασίζεται σε μια πολυπολικότητα και σε ανταγωνιστικές αρχές με βασικούς πυλώνες τον Ιησού Χριστό και τον Μέγα Αριστοκλή. Είναι εμφανέστατη η δυναμική-καταλυτική συνύπαρξη ισορροπία μεταξύ του χριστιανικού πολιτισμού και του ελληνιστικού πολιτισμού. Ο μέγιστος εκφραστής της Αρχαιότητας ο Αριστοκλής μαζί με τους τρεις Ιεράρχες θα δημιουργήσουν της βάσεις για την οικουμενικότητα, την διαχρονικότητα του Ελληνισμού και της Χριστιανικής, Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Τα περισσότερα στοιχεία του αθάνατου Ελληνικού πνεύματος θα είναι πλέον μέσα στην Ορθόδοξη πίστη. Η εισαγωγή των διδασκαλιών του ύπατου των φιλοσόφων Πλάτωνα-Αριστοκλή από τους Αγίους Ιεράρχες, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι οι Έλληνες φιλόσοφοι ήταν μονοθεϊστές και ότι δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με το Φοινικικό δωδεκάθεο.
Μέσα από τα Αριστόκλεια-Πλατωνικά διδάγματα και τα ηθικά αξιώματα, ο Χριστιανισμός έγινε πολύ ευκολότερα αποδεκτός από τους Έλληνες, καθώς τους φάνηκε από την αρχή, ότι η Ορθοδοξία είναι κάτι πολύ οικείο, προς εκείνους. Το αποτέλεσμα ήταν με την εισαγωγή των διδαχών του Πλάτωνα, στον Χριστιανισμό, να έχουμε πολύ μεγάλη εξάπλωση, της νέας και ανερχόμενης θρησκείας στην αυτοκρατορία. Μόνον όσοι ήταν αγράμματοι δεν έγιναν Χριστιανοί, διότι δεν επέτυχαν να διεισδύσουν στα ουσιώδη νοήματα της Χριστιανικής διδασκαλίας. Η αλλαγή του Χριστιανισμού από τον Εβραϊκό, στον Ελληνικό πολιτισμό επέφερε την οικουμενικότητα της Ορθοδοξίας, του Ευαγγελίου, του κλασικού πολιτισμού και της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Έξω από την Ελληνική Ορθοδοξία άφησαν οι άγιοι Ιεράρχες, μόνο το δωδεκάθεο, τον Φοινικικό παγανισμό ως ανάξιο του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού και της Ορθοδοξίας. Πρόσθεσαν στον Χριστιανισμό μόνον ότι καλό είχε ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός μέσα από τα φιλοσοφικά αξιώματα του Αριστοκλή. Εάν ήταν κάτι κακό και "αίρεση" ο Εθνικισμός, δεν θα υπήρχαν σχεδόν όλες οι διδασκαλίες του πρώτου εθνικιστή της ανθρωπότητας (Μέγας Αριστοκλής) στον Χριστιανισμό.
Οι Τρεις Ιεράρχες διέσωσαν ότι πολύτιμο είχε δημιουργήσει η ανθρώπινη διάνοια των Ελλήνων σοφών, συνδυάζοντας το πνεύμα του αρχαίου φωτός, με την διδασκαλία του Χριστού. Η σκέψη των Χριστιανών φιλοσόφων του 4ου αιώνα με βασικούς εκφραστές τον Μ. Βασίλειο, τον Άγιο Γρηγόριο, (Ναζιανζηνό-Θεολόγο), τον Άγιο Ιωάννη-Χρυσόστομο και τον Άγιο Γρηγόριο (Επίσκοπος Νύσσης), αποτελεί κομβικό σημείο για την ανάπτυξη της Ορθοδόξου πίστεως. Στις διδαχές και στα έργα τους είναι εμφανής η ιδεολογία του Αριστοκλή-Πλάτωνα. Οι Καππαδόκες νεοπλατωνικοί-φιλόσοφοι έρχονται στο πιο καθοριστικό χρονικό σημείο, να διαμορφώσουν και την Ορθόδοξη πίστη.
Την εποχή εκείνη οι όλοι οι μεγάλοι νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι διδάσκουν τον Αριστοκλή, έχοντας πάντοτε την αμέριστη υποστήριξη των αυτοκρατόρων. Οι αυτοκράτορες γνωρίζουν προσωπικά τους μεγάλους φιλοσόφους – ρήτορες, τους Αγίους Ιεράρχες και τους στηρίζουν στο επιστημονικό τους έργο. Αυτό ήταν η ενσωμάτωση της Πλατωνικής διδασκαλίας στον Χριστιανισμό. Με την ολοκλήρωση αυτού του μοναδικού στο είδος του φιλοσοφικού-πνευματικού έργου οι Ιεράρχες, μετέτρεψαν τον Ιουδαϊκό Χριστιανισμό σε καθαρά Ελληνικό.
Αμέσως τότε ο Μέγας Θεοδόσιος τον Μάιο του 381 μ.Χ. θα ανακηρύξει τον Χριστιανισμό σε επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Εάν οι αυτοκράτορες ήταν ενάντια στον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, δεν θα επέτρεπαν πότε την ενσωμάτωση αυτούσιας της διδασκαλίας του Αριστοκλή-Πλάτωνα, στην Χριστιανική θρησκεία.
Ο ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ-ΠΛΗΘΩΝ ΓΕΜΙΣΤΟΣ.
Ο πρώτος ολοκληρωμένος εθνιστής-εθνικιστής της νεότερης Ελλάδας ήταν ο Πλήθων Γεμιστός, σύμφωνα με ένα τμήμα Ελλήνων πολιτών.
Μεγάλη ευλογία για το έθνος θα ήταν οι Διονυσιαστές, να ήταν σε θέση να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Πλήθων Γεμιστού. Στην εποχή του ο μεσαιωνικός Ελληνισμός ήταν σε πλήρη παρακμή εξαιτίας του Διονυσιακού πολιτισμού. Εν τούτοις συνειδητά για να επιβιώσει ο Ελληνισμός, πήγε ενάντια στα θρησκευτικά του πιστεύω (Διονυσιακή θρησκεία) και στήριξε ολόψυχα τον Χριστιανισμό !!! Γνώριζε πολύ καλά ότι ένας από τους δύο βασικούς πυλώνες του Ελληνισμού ήταν η Ορθοδοξία. Όμως στην κρίσιμη στιγμή και την σωτηρία του έθνους επέλεξε να πάει ενάντια στην Διονυσιακή θρησκεία παρά να προδώσει την Ελλάδα. Αυτή η στάση του Γεμιστού προέρχεται από τα διδάγματα του Μέγα Αριστοκλή, του πρώτου και μεγαλύτερου εθνικιστή στην παγκόσμια ιστορία.
Κατά την εποχή των Παλαιολόγων η Ελλάδα βρισκόταν σε τεράστια πολιτική, στρατιωτική και εν μέρει ηθική παρακμή. Αυτό διότι παρακαλούσαν για στρατιωτική βοήθεια τους χειρότερους εχθρούς του Ελληνικού έθνους τους Γερμανούς. Οι Γερμανοί είχαν κατακτήσει το 1204 μ.χ, ολόκληρη την Ελληνική- Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και ξεπέρασαν σε βιαιότητες ακόμα και τους Σαρακηνούς. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα, μεγαλύτερο κατάντημα για έναν λαό και για ένα έθνος από το εκλιπαρεί τους χειρότερους εχθρούς του, να το γλυτώσουν από άλλους εχθρούς και συγκεκριμένα τους Τούρκους. Οι αδύναμοι πολιτικά-στρατιωτικά και οικονομικά Έλληνες εκλιπαρούσαν τους φοβερότερους εχθρούς του έθνους, τους Γερμανούς να τους σώσουν από τους Τούρκους. Όμως οι προγονοί μας δεν σκέφτηκαν ούτε για μια στιγμή να μην πολεμήσουν, όμως παράλληλα ως άνθρωποι, επιθυμούσαν να επιβιώσουν. Για αυτό επάνω στην απελπισία τους, κάποιοι εξ αυτών σκέφτηκαν να ζητήσουν την βοήθεια των Γερμανών.
Η Βασιλίδα των πόλεων όπως άλλα μικρότερα βαλκανικά κράτη, ήταν σε καθεστώς υποτέλειας. Ο Σουλτάνος Βαγιαζήτ Α χρησιμοποιούσε τα Χριστιανικά στρατεύματά στις κατακτητικές εκστρατείες του. Ο Μανουήλ Παλαιολόγος ήταν ηγεμόνας στην Κωνσταντινούπολη όταν η Βασιλεύουσα ήταν ουσιαστικά μια πόλη κράτος, καθώς διαλυόταν ο Ελληνισμός λόγω της εξάπλωσης του Οθωμανικού κράτους. Ο Μανουήλ Β και Ιωάννης Ζ υπήρξαν υποτελείς στον Τούρκο Βαγιαζήτ. Οι Παλαιολόγοι ως υποτελείς στην Τουρκική εξουσία, συνόδεψαν τον Βαγιαζήτ σε εκστρατείες κατά της Μικράς Ασίας και έλαβαν μέρος στην εκπόρθηση της Ελληνικής Φιλαδέλφειας της τελευταίας ελεύθερης πόλης.
Ο Πλήθων απέκτησε στην πόλη-Κωνσταντινούπολη εξαιρετική κλασική παιδεία και διδάχτηκε τον Πλατωνισμό. Η Ελληνική φιλοσοφία γνώριζε νέα ακμή και ανακτούσε το χαμένο έδαφος, από τον Αριστοτελισμό, ο οποίος είχε χρησιμοποιηθεί, δεύτερος κατά σειρά, για την θεμελίωση του Χριστιανισμού. Για κάποιο διάστημα ο Πλήθων έφυγε από την Βασιλεύουσα, και πήγε στην Αδριανούπολη, την πρωτεύουσα του Οθωμανού Μουράτ Α, ο οποίος επιδεικνύοντας πνεύμα “ανεξιθρησκίας” είχε μετατρέψει την πόλη σε κέντρο συνάντησης προσωπικοτήτων και φιλοσοφικών τάσεων. Εκεί ο Γεμιστός διδάχτηκε από τον Ιουδαίο Ελισαίο, την Καμπάλα, τον ζωροαστρισμό και το δωδεκάθεο. Μετά τον θάνατο του Ελισαίου ο Πλήθων Γεμιστός εγκαταστάθηκε στον Μυστρά. Ο Πλήθων δίδαξε ότι για την παρακμή του Ελληνισμού, ευθύνεται ο Χριστιανισμός.
Η Ελληνική πολιτεία ήταν διαλυμένη, μαζί με την εκκλησιαστική διοίκηση, και ότι η Ορθοδοξία αποτελούσε την αιτία για την παρακμή. Σύμφωνα με τον Γεμιστό έπρεπε να καταργηθεί ο Χριστιανισμός, ως επίσημη θρησκεία. Στον Μυστρά ο Πλήθων ήταν δάσκαλος, δικαστής, φιλόσοφος και συγγραφέας, με πιστούς μαθητές. Ως νεοπλατωνικός-θεουργός πίστευε στις αρχαίες Ελληνικές και τις Ιουδαϊκές διδασκαλίες, ως πνευματική υποδομή της νέας ανορθωτικής πολιτικής που έπρεπε να ακολουθήσει το "Ρωμαϊκό" κράτος. Για τις υπηρεσίες που πρόσφερε προς τους δεσπότες του Μυστρά, ανταμείφθηκε με κάποιες παροχές σε γη-κτήματα. Εδώ βλέπουμε καθαρά την ανακολουθία ανάμεσα σε όσα δίδασκε και σε όσα έπραττε.
Επίσης Πλήθων εκείνη την εποχή είχε πάρει θέση στην επί αιώνων Ελληνική-Ρωμαϊκή διαμάχη Πλατωνικών και Αριστοτελικών συντασσόμενος με την πλευρά του Αριστοκλή, τον οποίο έβλεπε συνολικά ως τον κορυφαίο Σοφό του Ελληνισμού, Για αυτό χρησιμοποίησε πολλές ιδέες για τις διδαχές και τις μεταρρύθμισεις του μεγάλου φιλοσόφου. Ο Πλήθων επιθυμούσε διακαώς την δημιουργία ενός Ελληνικού έθνους όπου ο Χριστός-Ορθοδοξία δεν θα είχαν καμία απολύτως θέση στην πολιτεία και την κοινωνία. Θωρούσε ότι μόνον με την απομάκρυνση της Ορθοδόξου Πίστεως ο Ελληνισμός θα επανερχόταν στις εποχές τις δόξας και της μεγαλουργίας.
Ενδεικτικό ήταν ότι όταν ο Πλήθων Γεμιστός βρισκόταν στην Φλωρεντία ,ο Γ. Τραπεζούντιος στο έργο του “Σύγκρισις Πλάτωνος και Αριστοτέλους”, αναφέρει ότι είπε σύντομα όλοι οι άνθρωποι θα γίνουν “μια ψυχή και καρδία” και θα ασπάζονταν την αρχαία θρησκεία. Ο Γεμιστός πρότεινε να αποκηρύξουν οι Έλληνες την Ορθοδοξία και να επανέλθουν στην αρχαία θρησκεία.
Τον Πλήθων υποκινούσαν οι Σημίτες-Διονυσιαστές, οι οπαδοί του Ταλμούδ-Καμπαλά, οι οποίοι εδώ και αιώνες δολίως είχαν αναμίξει την αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία με τον Διονυσιακό Πολιτισμό. Ο Πλήθων Γεμιστός μύησε στην Διονυσιακή Κουλτούρα αρκετούς Ιταλούς, καθώς συμμετείχε στην σύνοδο της Φερράρας. Εκεί ο Γεμιστός διδάσκει τις παγανιστικές-μυστικές γνώσεις στους επιφανείς της Φλωρεντίας και στον άρχοντα της πόλης, τον Μέδικο. Οι Ιταλοί γοητεύτηκαν από τις διδαχές του Γεμιστού και άρχισαν να αναζητούν βιβλία, και περισσότερες, σχετικά με την αρχαία θρησκεία και την θεουργία.
Η Διονυσιακή λατρεία, η διαφθορά, η πλάνη, και ο Διονυσιακός πολιτισμός είχαν κατακτήσει την Φλωρεντία και στην συνέχεια την Βενετία, την μετέπειτα νέα πόρνη Βαβυλώνα μια από τις παγκόσμιες πρωτεύουσες του Εωσφορισμού. Τα επόμενα χρόνια ήρθαν από την Τουρκοκρατούμενη Ελλάδα, η συλλογή των Ερμητικών κείμενων του Πορφύριου, του Ιάμβλιχου και του Πλωτίνου, τα οποία άρχισε να μεταφράζει στα λατινικά ο καθολικός ιερέας Μαρσίλιο Φιτσίνο.
Ο Γεμιστός έλαβε μέρος στις συνόδους Φερράρας και Φλωρεντίας. Παρά τις αντιρρήσεις του συμμετείχε στις συνόδους για την ένωση των Εκκλησιών της Ανατολής και της Δύσης. Συνόδευσε ως συγκλητικός τον βασιλιά Ιωάννη Η. Ο Πλήθων αν και υποστηρικτής της Ολύμπιας θρησκείας υποστήριζε θερμά την αυτοτέλεια της Ελληνικής-Ορθόδοξης Εκκλησίας και δεν αποδεχόταν τα πρωτεία των Λατίνων. Για αυτό ήταν με τους ανθενωτικούς των οποίων ηγήθηκε ο επίσκοπος Εφέσου Μάρκος Ευγενικός. Ο Γεμιστός μέσα από την παιδεία και την ρητορική δεινότητα οδήγησε σε αδιέξοδο τους Καθολικούς σχετικά την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος και εκ του Υιού ως ανυπόστατες σοφιστείες.
Συνέβαλε στο να μην υποκύψουν οι Έλληνες σε εξευτελιστικές υποχωρήσεις οι ιεράρχες της Ανατολικής Εκκλησίας. Για αυτό δεν υπέγραψε το τελικό κείμενο της συνόδου και έφυγε τρεις εβδομάδες πριν από την ολοκλήρωση της συνόδου. Βλέπουμε εδώ ότι ακόμη και ένας Καμπαλιστής ο Πλήθων Γεμιστός έβαλε πάνω από την προσωπική του πίστη το έθνος. Πιστός στο ιερότερο αξίωμα του Μέγα Αριστοκλή ότι από την μητέρα, τον πατέρα και όλους τους άλλους προγόνους, η Ελλάδα είναι το πιο ιερό-πολύτιμο και σεβαστό.
Όπως ο Μέγας Αριστοκλής είναι ο μοναδικός σοφός στον κόσμο, ο οποίος πήγε ενάντια Φιλοσοφικές- ηθικές του διδασκαλίες, για να επιβιώσει η Ελλάδα, και ο Γεώργιος-Πλήθων Γεμιστός είναι ο μοναδικός Θεουργός και νεοπλατωνικός στον κόσμο, ο οποίος πήγε ενάντια στις θρησκευτικές του πεποιθήσεις (Διονυσιακός πολιτισμός-Θεουργία), για να μην καταστραφεί και αφανιστεί το Ελληνικό έθνος. Ο πρώτος που θα έπρεπε να ζητά με πάθος και φανατισμό την ένωση των δύο Εκκλησιών, θα έπρεπε να ήταν ο Γεμιστός.
Ο νεοπλατωνικός του Μυστρά έχοντας ως πρότυπο τον Μέγα Αριστοκλή εφάρμοσε κατά γράμμα το μέγιστο των εθνικιστικών αξιωμάτων. Εκείνη την εποχή εξαιτίας του υψηλού ηθικού και πολιτιστικού επιπέδου, λόγω της Ορθοδοξίας και του Αρχαίου-Ελληνικού πολιτισμού, ακόμη και οι συνομωσίες-προδοσίες είχαν όρια τις περισσότερες φόρες. Για αυτό αν και αλλόθρησκος ο Πλήθων Γεμιστός, διότι είχε υψηλή παιδεία και ηθικές αρχές, στην κρίσιμη ιστορική συγκυρία δεν πρόδωσε την Ελλάδα και την Ορθοδοξία. Αντιθέτως οι σημερινοί πολιτικοί και θρησκευτικοί αξιωματούχοι στην Ελλάδα της παρακμής, χωρίς αρχές και παιδεία, προδίδουν τα πάντα για ένα οφίκιο και για να πλουτίζουν παράνομα. Δυστυχώς ο θλιβερός θεουργός Μιχαήλ Ψελλός δεν είχε τις ίδιες εθνικές πεποιθήσεις με τον ομόθρησκο του Γεώργιο-Πλήθων Γεμιστό, και ήταν ο δημιουργός της μεγαλύτερης εθνικής προδοσίας όλων των εποχών.
Nα επισημάνω για μια ακόμη φορά την άνευ προηγουμένου παρακμή και σήψη της σύγχρονης Ελληνικής κοινωνίας. Την εποχή των Παλαιολόγων ένας φανατικός παγανιστής ο Πλήθων Γεμιστός, πήγε ενάντια στις θρησκευτικές του πεποιθήσεις και έβαλε πάνω από όλα την σωτηρία του Ελληνορθόδοξου έθνους. Στον αντίποδα την σημερινή εποχή οι περισσότεροι παράγοντες της Εκκλησίας κατά γενική παραδοχή του Χριστεπώνυμου πληρώματος προδίδουν καθημερινά τον Χριστό και την Ελλάδα. Αναλογιστείτε ότι ακόμη και κατά την διάρκεια των συνόδων στην Ιταλία ο Γεμιστός δίδασκε με μέγα πάθος τον Εωσφορισμό. Εν τούτοις την πιο κρίσιμη στιγμή για την τύχη της Ελλάδας, είπε ΟΧΙ στην ένωση των δύο Εκκλησιών.
Έλληνες εσμέν το γένος, ως η τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί (Γεώργιος-Πλήθων Γεμιστός).
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗΣ. ΤΕΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΥΠΑΤΡΙΔΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ. Την δεκαετία του 1990 οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού είχαν κάνει "κατηγορία" τον Εθνικισμό. όποιος μιλούσε υπέρ του έθνους και ενάντια στα Σκόπια; σχετικά με το Μακεδονικό ζήτημα τον "κατηγορούσαν" ως Εθνικιστή !!!
Ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ανώτατος δικαστικός ομιλεί περί Έθνους-Εθνικισμού και Μακεδονικού ζητήματος.
Είναι ο μοναδικός που πρότεινε τον καλύτερο τρόπο επιλύσεως αυτού του εθνικού προβλήματος. O Xρήστος Σαρτζετάκης ήταν ανακριτής στην υπόθεση δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη και παρά τις πιέσεις έκανε στο ακέραιο το καθήκον του. Επίσης επί κυβερνήσεως των συνταγματαρχών του αφαιρέθηκε το αξίωμα του δικαστικού, συνελήφθη και βασανίστηκε. Ανέκαθεν ήταν δημοκρατικών αρχών. Δείτε τι αναφέρει περί Έθνους-Παιδείας και για το Μακεδονικό πρόβλημα :
"Θέτοντας αυτό το ερώτημα πέφτετε στην καλά στημένη παγίδα των επιβούλων, οι οποίοι θέλουν να αποπνίξουν τα φιλοπάτρια αισθήματα του ελληνικού λαού.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Τι είναι εθνικισμός; Ο εθνικισμός προέρχεται από τη λέξη έθνος. Ο εθνικισμός είναι κάτι το βαθιά ανθρώπινο, είναι κάτι το κατεξοχήν δημοκρατικό, θεωρείται κάτι το ιερό. Είναι κάτι το βαθιά ανθρώπινο γιατί ανταποκρίνεται σε μια φυσική πραγματικότητα την οποία έχει διαπιστώσει η επιστήμη της γενετικής. Σήμερα, με αυστηρές επιστημονικές μεθόδους είναι δυνατόν να διαπιστωθεί για τον καθένα μας σε ποια φυλετική ομάδα ανήκει.
Έχουν γίνει έρευνες σε πανεπιστήμια οι οποίες καταδεικνύουν ακριβώς ότι οι Έλληνες, εμείς οι κάτοικοι της σημερινής Ελλάδας, δεν έχουμε γενετική σχέση με τους γείτονές μας, ότι αποτελούμε δηλαδή έναν ιδιόμορφο τύπο. Αφού, λοιπόν, δεν έχουμε σχέση από τους γείτονες, δεν σημαίνει ότι πέσαμε από τους ουρανούς, αλλά ότι έχουμε άμεση σχέση με τους προγόνους μας. Δεν συμφωνώ καθόλου με την θεωρία ότι ο πολιτισμός καθορίζει το έθνος. Αυτή είναι μια σταλινική-λενινιστική θεωρία που υπηρετεί πολιτικούς σκοπούς. Αυτή η θεωρία γίνεται κατά διαστροφή ενός χωρίου του Πανηγυρικού του Ισοκράτους." Για όσους δεν γνωρίζουν ο πρόεδρος Χρήστος Σαρτζετάκης χαίρει παγκοσμίου εκτιμήσεως και έγινε ταινία σχετικά με την δικαστική του εντιμότητα και τις δημοκρατικές του αρχές. (1)
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Τι είναι εθνικισμός; Ο εθνικισμός προέρχεται από τη λέξη έθνος. Ο εθνικισμός είναι κάτι το βαθιά ανθρώπινο, είναι κάτι το κατεξοχήν δημοκρατικό, θεωρείται κάτι το ιερό. Είναι κάτι το βαθιά ανθρώπινο γιατί ανταποκρίνεται σε μια φυσική πραγματικότητα την οποία έχει διαπιστώσει η επιστήμη της γενετικής. Σήμερα, με αυστηρές επιστημονικές μεθόδους είναι δυνατόν να διαπιστωθεί για τον καθένα μας σε ποια φυλετική ομάδα ανήκει.
Έχουν γίνει έρευνες σε πανεπιστήμια οι οποίες καταδεικνύουν ακριβώς ότι οι Έλληνες, εμείς οι κάτοικοι της σημερινής Ελλάδας, δεν έχουμε γενετική σχέση με τους γείτονές μας, ότι αποτελούμε δηλαδή έναν ιδιόμορφο τύπο. Αφού, λοιπόν, δεν έχουμε σχέση από τους γείτονες, δεν σημαίνει ότι πέσαμε από τους ουρανούς, αλλά ότι έχουμε άμεση σχέση με τους προγόνους μας. Δεν συμφωνώ καθόλου με την θεωρία ότι ο πολιτισμός καθορίζει το έθνος. Αυτή είναι μια σταλινική-λενινιστική θεωρία που υπηρετεί πολιτικούς σκοπούς. Αυτή η θεωρία γίνεται κατά διαστροφή ενός χωρίου του Πανηγυρικού του Ισοκράτους." Για όσους δεν γνωρίζουν ο πρόεδρος Χρήστος Σαρτζετάκης χαίρει παγκοσμίου εκτιμήσεως και έγινε ταινία σχετικά με την δικαστική του εντιμότητα και τις δημοκρατικές του αρχές. (1)
.jpg "Μυτιλήνη (Mytilenepress) : Ο Μεγάλος Χρήστος Σαρτζετάκης. Γεωπολιτική Θεολογία και Γεωπολιτικός Εθνικισμός Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος.")
https://mytilenepress.
Όταν ο Έλληνας πάψει να είναι Εθνικιστής, παύει να είναι Έλληνας μας δίδαξε ο Ίωνας Δραγούμης.
https://www.nytimes.com/1975/01/13/archives/greece-sees-z-and-gets-excited-movie-based-on-a-political-slaying-a.html
Ο ΜΕΓΑΣ ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ.
Ο Α. Πολυζωίδης ήταν ο πρόεδρος-δικαστής στην δίκη του Κολοκοτρώνη. Εν τούτοις αρνήθηκε να συμμετέχει στην πλεκτάνη ενάντια στον Γέρο του Μοριά. Για αυτό το συνέλαβαν παράνομα και τον δίκασαν. Οι ήρωες δεν πολεμούν μόνον στα πεδία των μαχών, αλλά μάχονται με όπλα την ρητορική και την παιδεία σε περιόδους ειρήνης και υβριδικού πολέμου. Ακολουθεί το απόσπασμα από την μεγαλειώδη απολογία του μεγάλου Μακεδόνα Α.Πολυζωίδη :
«Όταν κανείς ενδιαφέρεται για την τύχην ενός έθνους ή ενός ανθρώπου, πρέπει να τους μιλάει την γλώσσαν της λογικής και της αλήθειας. Θα ’θελα αν είναι δυνατόν να τ’ ακούσει ολόκληρη η Ελλάς. Τυχοδιώκτες κάθε χώρας έσπευσαν να την υπερασπιστούνε, πολύ λίγοι ενδιαφέρονται γι’ αυτήν από ζήλον αφιλοκερδή. Να ποιες νομίζω πως είναι οι απώτερες σκέψεις τους: “Η Ελλάδα μαστίζεται από διχόνοιες. Εκεί θα μπορέσουμε να αποκτήσουμε πλούτη κι εξουσία ίσως, ποιος ξέρει”, λένε οι πιο επίσημοι, “αν δεν καταφέρουμε να καθίσουμε πάνω στον θρόνο του Άργους ή των Μυκηνών. Οι Έλληνες είναι αμαθείς και αγροίκοι. Ήτανε σκλάβοι των Τούρκων. Τώρα η σειρά μας να κυριαρχήσουμε πάνω τους και μ’ αυτό θα τους κάνουμε μεγάλη τιμή.
Αν εμείς οι Έλληνες είμαστε σώφρονες, δεν πρέπει να αφεθούμε να μας θαμπώσουνε οι ψεύτικες και συμφεροντολόγες εκδηλώσεις τους. Πρέπει να κάνουμε χρήση των υπηρεσιών τους, να τους αμείψουμε γενναία. Να μη τους δώσουμε, όμως, παρά μια δευτερεύουσα εξουσία, όπου δεν θα μπορούν να κάνουν κατάχρηση. Να θυμόμαστε πάντα πως αυτοί που φωνασκούν περισσότερο για χάρη της ελευθερίας είναι άπληστοι για κυριαρχία και σκοταδισμό.
Πιστεύω πως ο Καποδίστριας ήρθε απ’ έξω με την υπερηφάνεια του παντογνώστη κι ανέλαβε την εξουσία. Ανέλαβε να φτιάξει ένα σπίτι, χωρίς να ξέρει τις ανάγκες αυτών που το κατοικούσαν. Μας είπε «έτσι ζουν στην Ευρώπη, έτσι πρέπει να ζήσετε κι εσείς». Ήταν επόμενο να χαθεί ο Καποδίστριας. Ο τόπος αυτός ήταν σκληρός. Το αίμα έχει κάνει το χώμα πέτρα. Το κλίμα είναι ύπουλο, βαρύ. Είτε από ελονοσία, όπως ο λόρδος Μπάιρον, είτε από πιστόλι και μαχαίρι θα πεθαίνουν οι ξένοι. Η Ελλάδα αργά ή γρήγορα ξερνάει τα ξένα σώματα που πάνε ν’ ακουμπήσουν επάνω της και ας έχουν τις καλύτερες προθέσεις.
Η έννοια του δικαίου είναι σχετική. Το δίκαιο για να είναι δυνατό έχει ανάγκη από εθνισμό. Ποιος είναι ο εθνισμός σου, Επίτροπε; Είσαι Εγγλέζος κι επειδή είσαι αλλοεθνής, δεν μπορείς να είσαι δίκαιος. Δεν μπορείς να δικάσεις Έλληνες. Ξέρεις να λες Ελλάδα στα ελληνικά, μα τίποτα δεν νιώθεις από ό, τι σπουδαίο, μεγάλο κι αιώνιο κρύβει τούτη η λέξη στα σπλάχνα της.
Κατέλαβες την θέσιν του εισαγγελέως σε ελληνικόν δικαστήριον, αλλά δεν έχεις θέση στην ελληνική δικαιοσύνη, Επίτροπε. Θέλεις να δικάσεις τους Έλληνες με τον πατριωτισμόν του Εγγλέζου. Αυτό δεν γίνεται. Ο εθνισμός μας, ω Επίτροπε, είναι θεμελιωμένος εις τα αίματα 800.000 Ελλήνων που θυσιάστηκαν εις τον Αγώνα.
Είστε υποκριταί, γιατί λέτε ότι αγαπάτε την Ελλάδα, αλλά ζητάτε να αποκεφαλίσετε τους Έλληνες. Και τι Ελλάδα θα απομείνει χωρίς τους Έλληνες; Μήπως θέλετε να σφάξετε εμάς, για να κατοικηθεί από σας, ω Φιλέλληνες; Ζητήσαμε την βοήθειάν σας. Ζητήσαμε τον πολιτισμό σας κι εσείς μας φέρατε κρεμάλες και ξιφολόγχες. Φως ζητήσαμε, σκοτάδι μας φέρατε. Κατηγορείς τον Κολοκοτρώνη, γιατί ελευθέρωσε την Ελλάδα. Επιβουλεύεσαι τον Κολοκοτρώνη, που επικεφαλής ενός έθνους σας υποχρέωσε να του παραχωρήσετε την ελευθερία του, γιατί εσύ και οι προϊστάμενοί σου δεν θέλατε να ελευθερωθούμε. Και αφού δεν μπορείτε να αφανίσετε όλους τους Έλληνες και καλυπτόμενοι απ’ την ανάγκη που σας έχουμε, δολοφονείτε τους πρώτους αυτού του τόπου, γιατί έχετε μίσος εναντίον του γένους μας, που πάντα μέσα σε ολόκληρη την Ιστορία του στάθηκε απέναντι στους τυράννους και την τυραννία. Γιατί, όντας τούτος ο τόπος πέρασμα γι’ άλλες θάλασσες, για μεγάλα κέρδη και συμφέροντα, έχει το κακό ιδίωμα να κατοικείται από έναν δύσκολο, ατίθασο και υπερήφανο λαό”.
Ο ΓΡΑΦΩΝ (ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ Φ. ΓΙΑΝΝΟΟΥΛΟΣ ΙΔΡΥΤΗΣ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΓΕΩΠΟΛΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ).
"Η γεωπολιτική θεολογία και ο γεωπολιτικός εθνικισμός είναι δύο επιστημονικοί κλάδοι τους οποίους ίδρυσε-δημιούργησε για πρώτη φορά σε παγκόσμιο επίπεδο o κύριος Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος.Https://
https://arisvinews.blogspot.
https://arisvinews.blogspot.
Κατά γενική παραδοχή ο κύριος Γιαννόπουλος δημιούργησε αυτούς τους δύο κλάδους με στόχο την δημιουργία Εθνικής ταυτότητας-συνοχής, Εθνικού σκοπού, και με στόχο την ολοκλήρωση-ισχυροποίηση προσωπικοτήτων σε υπερθετικό βαθμό, με εργασίες στο πιο υψηλό πανεπιστημιακό επίπεδο όλων των εποχών. To ξεχωριστό σε αυτές τις εργασίες είναι οι νέες τεκμηριωμένες-καινοτόμες επιστημονικές παρατηρήσεις του κυρίου Ευάγγελου Φ. Γιαννόπουλου, για τους αυτοκράτορες Ηράκλειο, Βασίλειο τον επονομαζόμενο Βουλγαροκτόνο, ως τους κορυφαίους της παγκόσμιας ιστορίας, τον αυτοκράτορα-στρατιωτικό Άγιο Νικηφόρο Φωκά, τον Φιλόσοφο Πλάτωνα, την εισβολή των Φοινίκων στην αρχαία Ελλάδα, την καταγωγή των αρχαίων Σπαρτιατών, την καταγωγή των αρχαίων Ελλήνων, την Εικονομαχία, την πλαστογράφηση της Παλαιάς Διαθήκης, τις συκοφαντίες του Πλούταρχου ενάντια στον Ηρόδοτο, την ιστορική αποκατάσταση των τριών αρχηγών των Περσικών πολέμων, τις παγίδες του Θουκυδίδη, τις καταστροφικές συνέπειες του Διονυσιακού πολιτισμού για τον Ελληνισμό, και εκατοντάδες άλλες μοναδικές επιστημονικές εργασίες στο είδους τους. Επίσης απάντησε τους δύο μεγαλύτερους ανθέλληνες ιστορικούς όλων των εποχών Έντουαρντ Γίββων και Πόλ Στήβενσον,
https://mytilenepress2.
Ο κύριος Γιαννόπουλος μας διδάσκει ότι η αξιοποίηση της ιστορικής μνήμης και η χρησιμοποίηση των ιστορικών αφηγήσεων, σε συνδυασμό με την ηθική της Ορθοδοξίας, θα οδηγήσει στην επιβίωση του Ελληνικού έθνους, καθώς η Ελλάδα είναι η κορυφαία πολιτιστική αυτοκρατορία όλων των εποχών. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο όπως αναφέρει εδώ και είκοσι συναπτά έτη ο κ. Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος ότι “τα έθνη αφανίζονται όταν απωλέσουν τον πολιτισμό, την παιδεία, την θρησκεία, την γλώσσα και την ηθική. Σε περιόδους έντονης ανησυχίας-δυστυχίας, βίας και πολέμων οι άνθρωποι βιώνουν καταστάσεις τις οποίες δεν μπορούν να διαχειριστούν με το πνεύμα και την ηθική. Φοβούνται-αρνούνται να σκεφτούν και να ερευνήσουν. Για αυτό στρέφονται προς το κακό, τις βίαιες πράξεις και τον Διονυσιακό πολιτισμό. Ο Αριστόκλειος πολιτισμός εξευγενίζει-ισορροπεί διότι ηρεμεί, ομορφαίνει τις ανθρώπινες ψυχές. Τις γεμίζει με αγάπη για τον συνάνθρωπο, την ζωή και κάθε τι ωραίο. Η τάξη του Χριστού και του Μέγα Αριστοκλή, είναι το άλφα και το ωμέγα, για την εθνική και την ατομική μας επιβίωση.
Στο σημείο αυτό και πριν ξεκινήσω την εργασία μου, αισθάνομαι την ανάγκη σε ηθικό επίπεδο να ευχαριστήσω τον κύριο Ευάγγελο Φιλ. Γιαννόπουλο για την πολύτιμη καθοδήγηση του και τις συμβουλές του, καθώς χωρίς τις οδηγίες και τις κατευθύνσεις που μου έδωσε θα ήταν αδύνατον να γράψω και να ολοκληρώσω αυτή την εργασία σε αυτό το επίπεδο που θα διαβάσετε. Επίσης ευχαριστώ θερμά τον κύριο Ευάγγελο Φιλ. Γιαννόπουλο γεωπολιτικό αναλυτή και ιδρυτή-δημιουργό δύο νέων επιστημονικών κλάδων σε παγκόσμιο επίπεδο (Γεωπολιτικός Εθνικισμός-Γεωπολιτική Θεολογία), που μου έδωσε το κίνητρο να ακολουθήσω τον κλάδο της Φιλοσοφικής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Σχετικά με την στήλη Επικρατέειν η Απόλλυσθαι εδώ και πολλά χρόνια όλοι οι αναγνώστες με παιδεία από όλες τις βαθμίδες εκπαιδεύσεως και όχι μόνο σε σχόλια-email, άρθρα αναφέρουν, ότι έχουν διαβάσει όλους τους Έλληνες και ξένους καθηγητές σχετικά με την ιστορία της Ρωμαϊκής-“Βυζαντινής” αυτοκρατορίας, εν τούτοις μόνον στις εργασίες από την στήλη του Άγγελου-Ευάγγελου Φ. Γιαννόπουλου, διάβασαν τόσες πολλές νέες-πρωτότυπες και τεκμηριωμένες ιστορικές παρατηρήσεις. Η στήλη του έχει την περισσότερη επισκεψιμότητα και εκτίμηση εντός από όλους τους γνήσιους Έλληνες Χριστιανούς με παιδεία και πραγματική φιλοπατρία.
Προσωπικά έχω διαβάσει επιμελώς Βασίλιεφ, Οστρογκόρσκυ, τον Ράνσιμαν, την ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από το πανεπιστήμιο του Cambridge την οποία γράφει η ελίτ των ιστορικών της Ευρώπης.
Όμως θα συμφωνήσω με όλα όσα αναφέρουν εδώ και χρόνια επώνυμοι και ανώνυμοι, σχετικά με την στήλη Επικρατέειν η Απόλλυσθαι ότι έχει δεκάδες παγκόσμιες και πανευρωπαϊκές πρωτιές. Κανένα πανεπιστήμιο και ουδείς ιστορικός στον κόσμο, δεν έχει κάνει παρόμοιες ιστορικές εργασίες σε τόσο υψηλό επίπεδο για τον Βουλγαροκτόνο, τον Ηράκλειο, τον Νικηφόρο Φωκά, τον Ρωμανό Διογένη, τον Μέγα Κωνσταντίνο-Αγία Ελένη, τον Άγιο Θεοδόσιο, την Αυγούστα Ειρήνη, τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, την Εικονομαχία, την άλωση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας το 1204, την Ελληνικότητα των αρχαίων Σπαρτιατών, την Τουρκία, την Συρία, την Ρωσία, τον Ερντογάν, τον Διονυσιακό πολιτισμό, τον Πλάτωνα.
Συνεπώς ο Ντούσαν Ίβκοβιτς έχει μία ακόμη ανεκτίμητη προσφορά προς την κοινωνία και το έθνος με την ολοκλήρωση της προσωπικότητας και την εξέλιξη του κ. Άγγελου-Ευάγγελου Γιαννόπουλου, ο οποίος αποδείχτηκε ο μεγαλύτερος αγωνιστής του υβριδικού πολέμου που αντιμετωπίζουμε ως έθνος. Αυτό το διαπιστώνουμε και από τις απώλειες του.
Ας μην ξεχνάμε ότι ο κ. Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος είναι πραγματικά μάχιμος με πολύτιμη προσφορά εντός και εκτός διαδικτύου και δεν είναι θεωρητικός. Δεν κάνει διαφορετικά πράγματα από αυτά που πρεσβεύει όπως πράττουν οι υπόλοιποι. Για όσους δεν γνωρίζουν γράφει τις ιστορικές, γεωπολιτικές-γεωστρατηγικές εργασίες κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας.
Οι αντιδράσεις και οι καταστάσεις που αντιμετώπισε δεν τις έχει βιώσει ποτέ κανένας σύγχρονος Έλληνας, Αυτό δείχνει ότι είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο στα σχέδια των επιβούλων. Επίσης είναι ο μοναδικός στον κόσμο που ζητάει τον συνδυασμό : Oρθοδοξία, Εκκλησιασμός, κατήχηση, χρηστά ήθη, μουσικά σχολεία, υψηλός αθλητισμός, ιστορική γνώση, για την δημιουργία Ελλήνων ανώτατης ποιότητας. Χιλιάδες παιδιά αθόρυβα και σε χαμηλούς τόνους εδώ και αρκετά χρόνια, ακολουθούν αυτόν τον συνδυασμό. Παράλληλα μας προτείνει την κατάργηση των κομμάτων και την αλλαγή πολιτεύματος. Στον αντίποδα οι ψεύτικοι εθνοσωτήρες και κατά φαντασίαν πατριώτες, δεν τα ζήτησαν ποτέ όλα αυτά ούτε τα υποστήριξαν εμπράκτως όπως ο κ. Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος.
Σε μια εποχή όπου ο υβριδικός πόλεμος βρίσκεται στο απόγειο του σε πνευματικό-κοινωνικό, οικονομικό, οικολογικό, εγκληματικό και σε διαδικτυακό επίπεδο με συνέπεια το έθνος να βιώνει τρομερά δεινά, η προσφορά του κ. Άγγελου-Ευάγγελου Γιαννόπουλου στην Ελληνική κοινωνία θεωρείται η πιο αξιόλογη και σημαντική. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε τις εργασίες και τις δραστηριότητες του και να επιβιώσουμε ως έθνος. Στο σημείο αυτό θεωρώ σημαντικό και υψίστης σημασίας να αναφέρω ότι δεν αναζήτησε ποτέ αξιώματα και αρνήθηκε δύο φορές να πολιτευθεί."
ΑΠΟ ΞΕΝΟ ΑΡΘΡΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ : Ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου (1876-1936) ύπηρξε διανοούμενος και πολιτικός και αναδείχθηκε σε μία από τις κορυφαίες πολιτικές φυσιογνωμίες της πολιτικής ζωης της Ελλάδας του 20ού αιώνα. Σπούδασε νομικά και κοινωνικές επιστήμες στην Αθήνα και φιλοσοφία στην Χαϊδελβέργη. Το 1907 συμμετείχε στην ίδρυση της «Κοινωνιολογικής Εταιρείας» ως οργανισμού νεαρών επιστημόνων («Ομάδα των Κανωνιολόγων»), με σκοπό την παραγωγή μελετών για τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας και την αντιμετώπιση των αναγκών του λαού.
Το 1910 εισέρχεται στον πολιτικό στίβα, εκλέγεται βουλευτής και πρωτοστατεί στον αγώνα για την απαλλοτρίωση των τσιφλικιών της Θεσσαλίας και την αποδοσή τους στους ακτήμονες και μικροκαλλιεργητές. Συμμετέχει στην ίδρυση του «Εκπαιδευτικού Ομίλου» το 1910, με σκοπό την αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος και την καθιέρωση της διδασκαλίας της δημοτικής γλώσσας. Πολεμά ως εθελοντής στους Βαλκανικούς Πολέμους, εντάσσεται στην φιλελεύθερη παραταξη του Ελευθερίου Βενιζέλου, που εξέφραζε τον αστικό εκσυγχρονισμό της χώρας και τον δυναμικό αλυτρωτικό εθνικισμό, συμμετέχει στο Κίνημα της Εθνικής Άμυνας το 1916 και αναδεικνύεται σε ηγέτη του ριζοσπαστικού δημοκρατικού χώρου. Εξελέγη πολλές φορές βουλευτής, διετέλεσε υπουργός Συγκοινωνιών, Εσωτερικών και Περιθάλψεως σε κυβερνήσεις του Βενιζέλου και υπηρξε δύο φορές πρωθυπουργός.
Το 1922 δημοσίευσε το «Δημοκρατικό Μανιφέστο», με το οποίο κατήγγειλε την καταστροφική πολιτική των φιλοβασιλικών κυβερνήσεων στην Μικρασιατική Εκστρατεία, με αποτέλεσμα την φυλάκισή του. Το 1923 ιδρύει το κόμμα της «Δημοκρατικής Ένωσης» και το ίδιο έτος την ημερήσια εφημερίδα «Δημοκρατία», στην οποία υπήρξε ο κύριος αρθρογράφος. Το 1926 το κόμμα μετονομάστηκε σε «Εργατο-Αγροτικό Κόμμα». Το 1924 ως πρωθυπουργός υπήρξε ο ιδρυτής της Αβασίλευτης Δημοκρατίας στην Ελλάδα (Β' Ελληνική Δημοκρατία), που εγκαθιδρύθηκε με το ιστορικό ψήφισμα της 25ης Μαρτίου της Δ΄ Συντακτικής Συνέλευσης το οποίο ενέκρινε ο ελληνικός λαός με το δημοψήφισμα της 13ης Απριλίου του ίδιου χρόνου.
O Αλέξανδρος Παπαναστασίου υπηρξε πολυσχιδής Στην κλασική πολιτική και κοινωνιολογική του μελέτη «Ο Εθνικισμός», που δημοσιεύθηκε το 1916, περιγράφει και αναλύει με περιεκτικό τρόπο την εξέλιξη του εθνικιστικού φαινομένου κατά την ιστορική του πορεία και την εκδήλωσή του σε όλους τους τομείς του κοινωνικού βίου καθώς και την γένεση του έθνους-κράτους, τονίζει την οργανική σύνδεση μεταξύ εθνικισμού και δημοκρατισμού, καθώς η δημιουργία των σύγχρονων εθνικών κρατών υπήρξε αποτέλεσμα της διεκδίκησης πολιτικής ελευθερίας και της ισότητας και της σύνδεσης της εθνικής ανεξαρτησίας με την λαϊκή κυριαρχία, εξετάζει το κρίσιμο ερώτημα «τί ειναι έθνος» και ποιά ειναι τα ουσιώδη γνωρίσματά του, διακρίνει σαφώς τον εθνικισμό από τον ιμπεριαλισμό και διαβλέπει με θαυμαστή διορατικότητα την δημιουργία των σύγχρονων ποικίλων διακρατικών συνασπισμών που συγκροτήθηκαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως αποτέλεσμα της πύκνωσης της διεθνούς επικοινωνίας. Όπως διαπιστώσατε κανένας από τους εθνικιστές δεν διδάσκει τους επεκτατικούς πολέμους, την βία, την αδικία, την γενοκτονία, την καταστροφή, όπως κάνουν θεωρητικώς και εμπράκτως οι μέτοχοι του Διονυσιακού πολιτισμού, οι Ισραηλινοί και οι Γερμανοί ναζιστές και Κίβδηλοι εθνικιστές.
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.
Το μοναδικό έθνος έθνος που δεν αξιοποιεί τις ιστορικές αφηγήσεις σε γεωπολιτικό επίπεδο διότι είναι υπό κατοχή ξένων δυνάμεων είναι η Ελλάδα. Για όσους δεν γνωρίζουν η Ελλάδα σύμφωνα με τους κορυφαίους πανεπιστημιακούς καθηγητές Γ. Κασιμάτη, Γ. Κοντογιώργη, Θ. Κατσανέβα και Κ. Βαθιώτη, είναι υπό κατοχή ξένων δυνάμεων, έχει γίνει πραξικόπημα-κατάλυση του συντάγματος, και το πολίτευμα είναι ναζιστικό-φασιστικό.
Ένα σημαντικό παράδειγμα σχετικά με την γεωπολιτική-αξιοποίηση της ιστορίας αποτελούν Κίνα και Τουρκία. Τα δύο κράτη χρησιμοποιούν τα ιστορικά γεγονότα ως γεωπολιτικό μοχλό για την απόκτηση ισχύος. Η Κίνα κινητοποιεί το έθνος της γύρω από ένα έργο αποκατάστασης που θα την οδηγήσει στην κορυφή της παγκόσμιας εξουσίας. Στο Πεκίνο η μνήμη των άνισων συνθηκών του 19ου αιώνα, των ξένων παραχωρήσεων και της ιαπωνικής εισβολής της δεκαετίας του 1930 αποτελούν το θεμέλιο της εθνικής αφήγησης. Το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΚ) στηρίζει τις δράσεις του σε μια προσπάθεια αποκατάστασης της χαμένης εξουσίας και αξιοπρέπειας, σβήνοντας τον «αιώνα της ταπείνωσης».
Αυτή η μνήμη καλλιεργείται σε σχολικά βιβλία, μουσεία και λαϊκή κουλτούρα, διαμορφώνει την εσωτερική και εξωτερική πολιτική της Κίνας. Αυτές οι αναμνήσεις δικαιολογούν την πρωτοκαθεδρία της σταθερότητας, της οικονομικής ανάπτυξης και της εθνικής ενότητας υπό την αιγίδα του ΚΚΚ, το οποίο έχει αναδειχθεί σε αρχιτέκτονα της αναγέννησης της Κίνας. Διεθνώς τροφοδοτεί μια τολμηρή διπλωματία που στοχεύει στην αποκατάσταση των ιστορικών αδικιών και στη διεκδίκηση μιας κεντρικής θέσης στην παγκόσμια τάξη. Η ιστορική ανάγνωση της Κίνας αν και συγκεντρωτική δεν περιορίζεται στην αναζήτηση εκδίκησης. Βασίζεται σε έναν επίσημο λόγο που υποστηρίζει μια κοινότητα πεπρωμένου και «ειρηνική ανάπτυξη», όπου η εξουσία ωφελεί τον κόσμο μέσω έργων όπως είναι οι δρόμοι του Μεταξιού. Με αυτόν τον τρόπο η Κίνα συνδυάζει την αποκατάσταση των ταπεινώσεων του παρελθόντος με μια προσεκτική φιλοδοξία για ένα πολυπολικό μέλλον με σύμμαχο την Ρωσία.
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ.
Η Τουρκία επικαλείται την ιστορία για να δικαιολογήσει την επέκταση πέρα από τα σύνορά της, ως πρώην αυτοκρατορικό έθνος-κράτος. Υπό τον Ερντογάν η οθωμανική κληρονομιά κυριαρχεί στον πολιτικό λόγο σφυρηλατώντας μια εθνική ταυτότητα προσανατολισμένη στην επέκταση. Αυτό το αυτοκρατορικό παρελθόν παρουσιάζεται ως γεωπολιτικό και στρατηγικό πλεονέκτημα. Νομιμοποιεί τους πολέμους στην Συρία, την Λιβύη, το Ναγκόρνο Καραμπάχ και την αυξημένη επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο, την Μέση Ανατολή-Αφρική. Μακριά από την εδαφική ανακατάληψη, η Τουρκία στοχεύει σε πολιτική, οικονομική και πολιτιστική επιρροή, βασιζόμενη σε ιστορικούς και γλωσσικούς δεσμούς.
Αυτή η αναδιατύπωση της οθωμανικής ιστορίας μακριά από την απλή νοσταλγία, χρησιμεύει για την εδραίωση της εσωτερικής συνοχής και την προβολή της Τουρκικής ισχύος. Αυτός ο λόγος εξυμνεί την εθνική ανεξαρτησία και ηγεσία στον μουσουλμανικό κόσμο, διατηρώντας παράλληλα την συμμαχία μέσω του ΝΑΤΟ. Αυτή η αμφιλεγόμενη στάση συνδυάζει την αυτοκρατορική, την δημοκρατική και την ισλαμική κληρονομιά.
Η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί το 2020 καταδεικνύει αυτή την φιλοδοξία: επιβεβαιώνει την ισλαμική και αυτοκρατορική συνέχεια, κινητοποιεί τη συντηρητική βάση και διακηρύσσει την αυτονομία απέναντι στην Κεμαλική κληρονομιά και την παγκόσμια κριτική. Στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο γίνεται και ο Εορτασμός του Μαντζικέρτ, καθώς είναι γνωστό ότι ο Ερντογάν και οι επιτελείς του διαβάζουν ανελλιπώς την στήλη γεωπολιτικής Θεολογίας και Γεωπολιτικού Εθνικισμού Επικρατέειν η Απόλλυσθαι-Ισχύς Δια της Γνώσεως από τον γράφων. Δυστυχώς οι προτάσεις μου στα πλαίσια της γεωπολιτικής και της εθνικής μας επιβίωσης, να εορτάζουμε τις πραγματικές μας εθνικές εορτές, αξιοποιήθηκαν από τον Ρετζέπ-Ταγίπ Ερτνογάν και όχι από τους σαπισμένους από τον Διονυσιακό πολιτισμό νεοέλληνες.
Ο Τουρκικός εθνικισμός και η μεγαλύτερη εθνική εορτή των Τούρκων.
Ο Ερντογάν είναι ο πιο φιλόδοξος και φιλοχρήματος πολιτικός. Είναι ο πιο επιτυχημένος πολιτικός του αιώνα μας, μετά τον Β. Πούτιν. Εν τούτοις οι φιλοδοξίες του τον κάνουν ανεξέλεγκτο και επικίνδυνο. Στους στόχους του Ενρτογάν είναι να ξεπεράσει τον Κεμάλ Ατατούρκ και να αφήσει μια μεγαλύτερη σε έκταση Τουρκία. Επίσης επιθυμεί να βαδίσει στα βήματα του Αλπ Αρσλαν. Αυτό σημαίνει ότι θα έχουμε πόλεμο και ενδεχομένως μια ακόμη εθνική καταστροφή. Ήδη έχει επιτύχει εν μέρη τον πρώτο στόχο του, ο Τούρκος πρόεδρος.
Η νίκη των Τούρκων στο Μαντζικέρτ μαζί με την καταστροφή στο Μυριοκέφαλο (1176), από τους Σελτζούκους του Κιλίτζ Αρσλάν ήταν οι πιο καταστροφικές-καθοριστικές ήττες στην ιστορία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Το ιστορικό γεγονός εκμεταλλεύεται η Τουρκική εξουσία για να φανατίσει το εθνικιστικό στοιχείο (κρατικό-παρακρατικό) και τον απλό λαό, για να προωθήσει τους γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς εις βάρος της Συρίας, του Ιράκ, της Λιβυής, της Ελλάδας και άλλων κρατών στα πλαίσια ανασυστάσεως της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, που συμφωνήθηκε με την Αμερική και την έγκριση της Γερμανίας. Το σωτήριο έτος 2023 συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από την ίδρυση του σύγχρονου νεοτουρκικού κράτους, για αυτό ο Ταγίπ Ερντογάν έχει θέσει ως βασικό στόχο την αποκαθήλωση-εκτόπιση του Μουσταφά Κεμάλ-Ατατούρκ από την πρωτοκαθεδρία της νεότερης Τουρκικής ιστορίας, παραδίδοντας μία μεγαλύτερη σε έκταση Τουρκία. Δεν είναι όμως η μοναδική ημερομηνία που έχει βάλει ορόσημο ο Τούρκος πρόεδρος, καθώς με βάση τις εντολές-υποδείξεις, οι διάδοχοι του από την σέχτα των Χαριζιτών (ΜΙΤ, Γκρίζοι Λύκοι), έχουν πολύ μεγαλύτερους στόχους και αυτό είναι εμφανές από τις κινήσεις σε Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Ουκρανία, Ναγκόρνο Καραμπάχ.
Η μάχη στο Μαντζιέρτ ήταν η πρώτη μεγάλη και καθοριστικής σημασίας νίκη των Tούρκων επί των Ελλήνων της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, από την ημέρα που οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού, έδωσε το χρίσμα στους Τούρκους να αντικαταστήσουν τους Άραβες, στην προσπάθεια κατακτήσεως της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Οι Άραβες είχαν εξασθενήσει ως πολιτική και στρατιωτική δύναμη εξαιτίας της Ελληνικής τριανδρίας αυτοκρατόρων (Βασίλειος Β, Άγιος Νικηφόρος Φωκάς και Ιωάννης Τσιμισκής-Κουρκουάς). Για αυτό αμέσως η νέα τάξη πραγμάτων έφερε στην θέση των Αράβων τους Σελτζούκους Τούρκους, ώστε να μην σταματήσουν οι συνεχόμενες επιθέσεις όλων εκείνων των αιώνων από τις νεοταξικές δυνάμεις. Οι Τούρκοι από την ημέρα που ασπάστηκαν τον Μωαμεθανισμό, έγιναν οι πιο πιστοί και φανατικοί Ισλαμιστές-Διονυσιαστές στον κόσμο μέχρι και την σύγχρονη εποχή. Γνωρίζουν πολύ καλά οι Τούρκοι και ειδικά ο Ερντογάν ότι έχουν το χρίσμα από τους παράγοντες της Διονυσιακής κουλτούρας, για γίνουν οι ηγέτες των Μωαμεθανών σε όλο τον κόσμο.
Πολύ συχνά αναφέρεται στην μάχη του Μαντζικέρτ (26 Αύγουστου 1071), ο πρόεδρος της Τουρκίας υπογραμμίζοντας πως ο στόχος του είναι να αναβιώσει την ιστορία βαδίζοντας τα βήματα του Σουλτάνου Άλπ Αρσλάν, που με την επικράτησή του επί των Ρωμαϊκών στρατευμάτων του αυτοκράτορα Ρωμανού Δ’ Διογένη, έθεσε τις βάσεις για την κυριαρχία των Σελτζούκων στην Μικρά Ασία. Ο Τούρκος πρόεδρος και οι επιτελείς του είναι τακτικοί αναγνώστες της στήλης Επικρατέειν η Απόλλυσθαι, και για αυτό από το έτος 2013 υιοθέτησαν την πρόταση μου αντιστρόφως. Οι Τούρκοι εθνικιστές που θριαμβολογούν για την νίκη στο Μανζτικέρτ, υποδύονται τους ανίδεους καθώς οι πρόγονοι τους κατέκτησαν την νίκη, κατόπιν της μεγαλύτερης εθνικής προδοσίας, εις βάρος του Ελληνικού έθνους. Σε όλη την διάρκεια της μάχης του Μαντζικέρτ οι Σελτζούκοι είχαν ηττηθεί κατά κράτος και είχαν τραπεί σε φυγή. Μόνον μετά την προδοσία των Δουκών, λίγο πριν το τέλος της ημέρας ανέκαμψαν και πέρασαν στην αντεπίθεση.
Σε αυτή την μάχη ο γενναίος Ρωμανός πολεμούσε με τις εφεδρείες καθώς ο Ιωσήφ Τραχωνειάτης πήρε τα καλύτερα Ρωμαϊκά στρατεύματα, πέρασε τα σύνορα και επέστρεψε πριν από την μάχη σε Ελληνικό-Ρωμαϊκό έδαφος, χωρίς να ενημερώσει τον Ρωμανό. Οι Τούρκοι έχουν ως κορυφαία εθνική εορτή το Μαντζικέρτ, μια μάχη που κέρδισαν εντελώς ανέλπιστα κατόπιν προδοσίας των αλλοδαπών πολιτικών-αξιωματούχων του Ρωμαϊκού κράτους. Μια καθοριστικής σημασίας νίκη σε μάχη-πόλεμο, δεν έχει καμία ηθική, πνευματική, κοινωνική, πολιτική και στρατιωτική αξία, εάν επιτυγχάνεται κατόπιν εσωτερικής προδοσίας στο αντίπαλο στράτευμα. Oι στρατιωτικές επιτυχίες του Ελληνικού έθνους, δεν ήταν ποτέ βασισμένες σε εσωτερικές προδοσίες των αντίπαλων στρατευμάτων. Οι θριαμβολογίες των Τούρκων εθνικιστών δείχνουν το κατώτατο ηθικό-πολιτιστικό επίπεδο και την ξεκάθαρη πανάρχαια Διονυσιακή ιδεολογία των νεοθωμανών.
ΕΡΝΤΟΓΑΝ-ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ. ΓΙΑΤΙ ΕΠΕΛΕΞΑΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ;
Oι παράγοντες της Διονυσιακής Κουλτούρας ισχυρίζονται ψευδώς ότι ο μεγαλύτερος στρατηλάτης στην παγκόσμια ιστορία έχει καταγωγή από τον Περσικό-βασιλικό οίκο των Aρσακιδών. Αυτό φυσικά δεν ευσταθεί καθώς ο Μέγας Ηράκλειος πολέμησε ενάντια στην Περσική αυτοκρατορία για την ανάκτηση του Τιμίου Σταυρού. Επίσης ο πατέρας του, ο στρατηγός Ηράκλειος ο Πρεσβύτερος, πολέμησε ενάντια στους Αρμένιους. Στα πλαίσια της ιστορικής πλαστογραφήσεως εμφανίζουν τον Ηράκλειο να ομιλεί δύο γλώσσες (Ελληνική-Αρμενική). Σκοπίμως αγνοούν ότι για να ήταν κάποιος αξιωματικός στον Ρωμαϊκό αυτοκρατορικό στρατό, θα έπρεπε να μιλά άπταιστα την Λατινική. Κανείς δεν μπορούσε να πάρει δημόσια αξίωμα-θέση στο Ρωμαϊκό κράτος εάν δεν μιλούσε την Λατινική γλώσσα. Μέσα από την παραποιημένη ιστορία και την δήθεν "Αρμενική" καταγωγή του Ηρακλείου, αποκαλούν την εποχή από το 582 μ.Χ., εως το 797 μ.Χ. ως την πρώτη "Αρμενική" περίοδο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Ιστορική πηγή αναφέρει πως όταν έφτασε ο Ηράκλειος στην Ταρσό, συνέταξε επιστολές που έλεγαν ότι θα πήγαινε στην Αρμενία, για να παραδώσει τον στρατό στον Ναρσή, τον διοικητή της Κωνσταντινής. Την εποχή εκείνη ο αυτοκράτορας Μαυρίκιος αντικατέστησε τον Φιλιππικό με τον Πρίσκο, στην θέση του στρατηγού στο Ανατολικό θέμα. Ο Φιλιππικός διέταξε τον Ηράκλειο, να επιστρέψει στην Αρμενία. Υπάρχουν και οι ιστορικοί οι οποίοι καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο Ηράκλειος πιθανόν να είχε την θέση του στρατηγού του θέματος των Αρμενιακών, το οποίο είχε ως έδρα την Θεοδοσιούπολη. Η διαταγή του Φιλιππικού αφορούσε την στρατιωτική βάση και όχι την πόλη καταγωγής του Ηρακλείου, όπως ισχυρίζονται αβάσιμα και κακόβουλα οι νεοταξίτες ιστορικοί. Ο Φιλιππικός μαζί με τον Ηράκλειο πριν από ένα έτος είχαν ξεχειμωνιάσει στην Θεοδοσιούπολη, τον χειμώνα του 586 – 587 μ.Χ. Ενδεικτικό ήταν το ιστορικό γεγονός ότι ο πατέρας του Ηράκλειου, ο Ηράκλειος πρεσβύτερος διοικητής του Εξαρχάτου της Καρχηδόνας, ήταν παντρεμένος με την Επιφανεία και είχε τρία παιδιά τον Ηράκλειο, τον Θεόδωρο και την Μαρία. Τα ονόματα των απογόνων του πρεσβυτέρου Ηρακλείου, είναι όλα Ελληνικά-Ρωμαϊκά. Κανένα από αυτά δεν είναι Αρμενικό.
Το όνομα Ηράκλειος το συναντάμε αρκετούς αιώνες πριν. Άνθρωποι με το όνομα αυτό ήταν ο Άγιος Μάρτυς Ηράκλειος ο Αθηναίος, τον τρίτο αιώνα, ο φιλόσοφος Ηράκλειος Κυνικός (4ος αιώνας μ.Χ.), ο Ηράκλειος ευνούχος, επί βασιλείας, του Αρειανού-αυτοκράτορα Ουάλεντος. Χαρακτηριστικά της Ελληνικότητας του Ηρακλείου ήταν ότι έκανε επίσημη γλώσσα του Ρωμαϊκού κράτους, τα Ελληνικά, καθώς μέχρι τότε, ήταν τα Λατινικά. Ακόμη η αλλαγή του αυτοκρατορικού-Ρωμαϊκού τίτλου, από Αύγουστος-Καίσαρ, Αυτοκράτωρ, σε «Πιστός ἐν Χριστῷ τω Θεώ Βασιλεύς και η λειτουργία της ανωτάτης Φιλοσοφικής σχολής (Πανδιδακτήριον), με βάση τον αρχαίο τρόπο, που δίδασκαν οι Έλληνες σοφοί. Ο Ηράκλειος έφερε στην Κωνσταντινούπολη τον Στέφανο Αλεξανδρινό, για να διδάξει στην φιλοσοφική σχολή Κωνσταντινουπόλεως. Η φιλοσοφική σχολή ονομαζόταν πανδιδακτήριο.
Επίσης ο Ηράκλειος έγραψε δύο εργασίες με τίτλους ”υπόμνημα είς την μεγάλην του Πτολεμαίου σύνταξιν” και ‘περί κατασκευής σφαίρας του αρατού”, εμπνευσμένος από τον Ύπατο των Φιλοσόφων, τον Αριστοκλή. Στο Πανδιδακτήριον διδασκόταν γεωμετρία, μουσική, αστρονομία, ηθική-φιλοσοφία, φιλολογία. Μεταξύ άλλων η αλλαγή του ονόματος της γυναίκας του από Φαβια σε Ευδοκία. Αυτό είναι μια ακόμη απόδειξη για την Ελληνικότητα, του Ηράκλειου από την Αγιοτόκο Καππαδοκία.
Με την άνοδο του Έλληνα Ηράκλειου από την Καππαδοκία στον Ρωμαϊκό θρόνο, η αυτοκρατορία γίνεται ολοκληρωτικά Ελληνική. Με ανθελληνικά κίνητρα επέλεξαν τον κορυφαίο βασιλιά της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, μετά τον Έλληνα που αναπαύεται στο Έβδομον. Σύμφωνα με τους Τούρκους ο Έλληνας-Χριστιανός Ηράκλειος "αποδέχτηκε" την πρόταση να γίνει Μωαμεθανός, διότι ήταν βέβαιος ότι ο Μωάμεθ υπήρξε ο προφήτης τον οποίο ανέμεναν εκείνη την εποχή οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Οι Τούρκοι παρουσιάζουν τον Ηράκλειο ότι είπε : "Μακάρι να ήμουν με τον Μωάμεθ και να του έπλυνα τα πόδια”!!! Με βάση τις αναφορές του Άραβα ιστορικού Ταμπαρί, οι Τούρκοι παρουσιάζουν τον Έλληνα αυτοκράτορα ως Περσικής είτε ως Αρμενικής καταγωγή που ασπάστηκε το Ισλάμ. Εν τούτοις "εμποδίστηκε" από τους Έλληνες αξιωματούχους, αν και “ομολόγησε” την πίστη του στον Μωάμεθ. Οι ενέργειες αυτές δείχνουν την δολιότητα και το διαχρονικό μίσος των Τούρκων για πολλοστή φορά. Εμφανίζουν τον Έλληνα-Χριστιανό βασιλιά που πολεμούσε στην πρώτη γραμμή του μετώπου με τους Πέρσες για του Χριστού την πίστη την Αγία, για να ανακτήσει το Ιερότερο σύμβολο της Ορθοδοξίας τον Τίμιο Σταυρό ως "Σαρακηνό" και “δούλο” του Μωάμεθ. Τον βασιλιά που πήγε πίσω ο ίδιος τον Τίμιο Σταυρό, στους Αγίους Τόπους !!!
Στα πλαίσια αυτών των πολύ επικίνδυνων σκοπών η Τουρκία παρουσίασε μια σπάνια επιστολή από τον ιδρυτή του Αγαρηνού θρησκεύματος τον Μωάμεθ, προς τον πρώτο Έλληνα αυτοκράτορα της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας τον Ηράκλειο. Η επιστολή είχε πολύ απειλητικό-προσβλητικό ύφος και την δημοσίευσε ο Τουρκικός τύπος. Η επιστολή έχει μεγάλη ιστορική αξία καθώς αναφέρεται στην πρώτη επαφή των Ισμαηλιτών με τους Έλληνες Χριστιανούς. Η επιστολή έχει σαφέστατα απειλητικό ύφος καθώς γράφει ότι εάν δεν δεχτούν οι Χριστιανοί να γίνουν Σαρακηνοί, τότε θα αντιμετωπίσουν φοβερές συμφορές. Η επιστολή γράφτηκε την εποχή πού είχε επικρατήσει ο Μωαμεθανισμός σε όλη την Αραβική χερσόνησο και ξεκινούσε ο επεκτατισμός προς βορά, ανατολή και δύση. Η επιστολή του Μωάμεθ επιδόθηκε το έτος 628 μ Χ. από τον πρέσβη του Μωάμεθ, Diheytül Kalbi, στον αυτοκράτορα Ηράκλειο στην Κωνσταντινούπολη. Ο Μωάμεθ κάνει γνωστό στον Έλληνα αυτοκράτορα Ηράκλειο την ίδρυση της νέας θρησκείας και την μοναδικότητα της. Επίσης ο Μωάμεθ κάλεσε τον Έλληνα Ηράκλειο το συντομότερο να γίνει Αγαρηνός. Στην επιστολή ζητούσε να ασπαστούν το κοράνι ο βασιλιάς και οι Έλληνες-Χριστιανοί υπήκοοι της αυτοκρατορίας του. Σε αντίθετη περίπτωση όπως αναφέρει ενδεικτικά θα το μετανιώσει και τρομερές συμφορές θα επέλθουν στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
Η πραγματική απάντηση του αυτοκράτορα Ηράκλειου προς τον Μωάμεθ ήταν ότι δεν υπάρχει άλλο ιερό βιβλίο εκτός από τα Ευαγγέλια, τα οποία παρουσιάζουν τον Ιησού ως τον Θεάνθρωπο και τον Σωτήρα της οικουμένης. Στην επιστολή του ο Ηράκλειος αναφέρει ότι ρώτησε τους Έλληνες, όμως κανένας δεν δέχτηκε να συζητήσει σχετικά με την αποδοχή της νέας θρησκείας. Η απάντηση του αυτοκράτορα Ηράκλειου ήταν η πατροπαράδοτη και διαχρονική. Μολών Λαβέ και δείχνει την ακλόνητη πίστη του αυτοκράτορα και των υπολοίπων Ελλήνων, στον Ιησού Χριστό και την σαφέστατη απόρριψη της νέας Σαρακηνής θρησκείας.
Ήταν η πρώτη απόρριψη του Ισλάμ από τους Έλληνες. Το ενδιαφέρον είναι πως το πρότυπο της επιστολής του Μωάμεθ προς τον αυτοκράτορα Ηράκλειο, όπως υποστηρίζουν Τούρκοι ιστορικοί και ειδικοί ερευνητές, πρέπει να βρίσκεται στο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης και εκεί θα πρέπει να αναζητηθεί. Αυτή την επιστολή αναζητούν αγωνιωδώς, οι Τούρκοι πράκτορες, ώστε να προκαλέσουν μαζική μεταστροφή των Ελλήνων-Χριστιανών, προς τον Μωαμεθανισμό. Αν και οι ιδεολογικές-θρησκευτικές πεποιθήσεις του Ερντογάν και των επιτελών όπως απέδειξε η στήλη σε πρώτη παγκόσμια δημοσίευση και μια με σειρά εργασιών του είναι ίδιες με αυτές της Ολυμπιάδας και του υιού της οι Τούρκοι δεν παρουσιάζουν τον Αλέξανδρο ως Τούρκο-Άραβα παρά μόνον για τον κορυφαίο στρατηλάτη όλων των εποχών ισχυρίζονται ότι ήταν Μωαμεθανός και Αρμενικής-Περσικής καταγωγής.
Πρώτος διδάξας σε αυτές τις ανθελληνικές τακτικές και στην παραποίηση της Ελληνικής ιστορίας υπήρξε ο Γίββων. Πολλοί Έλληνες νομίζουν ότι ο Έντουαρντ Γίββων (Γκίμπον), ήταν φιλέλληνας. Στην σημερινή μου εργασία θα αποδείξω γιατί δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Ο Γίββων έγραψε σχετικά με τον Ηράκλειο ότι είναι ο πιο “ανώμαλος” χαρακτήρας της ιστορίας. Ο Έλληνας αυτοκράτορας, σύμφωνα με τον Γίββων, ήταν ένα “παράδοξο”, ένα ακατανόητο φαινόμενο. Όλα αυτά διότι ο Καππαδόκης βασιλιάς “ήταν” σε όλη του την ζωή, “δούλος” της αργίας, της ηδονής, της δεισιδαιμονίας, και αδιάφορος θεατής των δημοσίων συμφορών. Αυτό που ισχυρίζεται για τον Ηράκλειο, είναι ότι έκανε σεξουαλικές ανωμαλίες- όργια, και ότι “αδιαφορουσε”για τα δεινά του Ελληνικού λαού !!!
Εν τούτοις εντελώς “απρόσμενα” μέσα σε αυτήν την αδράνεια-παρακμή, ο Ηράκλειος είχε μια αναλαμπή έξι ετών. Το αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής ήταν να πάρει πίσω το μισό Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος και να κατακτήσει ολόκληρη την Περσική αυτοκρατορία. Το πόσο μεγάλος είναι ο δόλος του Γίββων σχετικά με τον Έλληνα Ηράκλειο, φαίνεται από τον τρόπο με τον οποίο εξυμνεί τον Ανδρόνικο Α Κομνηνό. Αναφέρει ο Γίββων ότι ο Ανδρόνικος Α Κομνηνός ήταν από τους πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες του μεσαίωνα, για αυτό η ζωή του πρέπει να γίνει βιβλίο. Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Ανδρόνικος ήταν εξάδελφος του Μανουήλ του Α Κομνηνού. Μανουήλ και Ανδρόνικος, μεγάλωσαν μαζί από παιδιά, μαζί στις στρατιωτικές ασκήσεις και στους έρωτες.
Επίσης τον ηράσθη φλογερώς η πριγκίπισσα Φιλίππα, αδελφή της Μαρίας της Αντιόχειας και της Ευδοκίας που ήταν επίσης ευγενικής καταγωγής. Όλη του την ζωή ο Ανδρόνικος την πέρασε με σεξουαλικά όργια, σκάνδαλα και συνωμοσίες εναντίον του εξαδέλφου του και νόμιμου αυτοκράτορα, του Μανουήλ του Α Κομνηνού. Για να δείτε το ανθελληνικό μένος ο Γίββων εξυμνεί τον Ανδρόνικο για όλα αυτά τα όργια και τα αίσχη, και για τις κατάπτυστες πράξεις του. Ταυτόχρονα για τις ίδιες πράξεις εάν υποθέσουμε ότι τις έκανε ο Μέγας Ηράκλειος, τον κατηγορεί ως έναν από τους χειρότερους αυτοκράτορες στην ιστορία. Ο ανθέλληνας Γίββων, τα έγραψε όλα αυτά για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος ήταν να μειώσει τον δεύτερο μεγαλύτερο αυτοκράτορα όλων των εποχών, που κατέκτησε την Εωσφορική Περσική αυτοκρατορία.
Ο δεύτερος λόγος ήταν ότι ακόμη και μετά από την μεγαλύτερη ήττα όλων των εποχών (Νινευί 12 /12/ 627 μ.Χ.) για εκείνους, οι Διονυσιαστές-νεοταξίτες ήθελαν να έχουν ετεροχρονισμένα όφελος. Ήθελαν να παρουσιάσουν στις μελλοντικές γενιές των Ελλήνων τον Ηράκλειο, ως το μεγαλύτερο πρότυπο σεξουαλικών ανωμαλιών, οργίων και ανηθικότητας. Μέσα από τα τρομερά επιτεύγματα του Ήρωα-‘Έλληνα Ηράκλειου, ο οποίος αποτελεί παγκόσμιο πρότυπο γενναιότητας, στρατηγικής, πίστεως, οι προαιώνιοι εχθροί του Ελληνισμού, ήθελαν, να περάσουν στις επερχόμενες γενιές των Ελλήνων, τον διαχρονικά καταστροφικό τρόπο ζωής για την Ελλάδα και την ανθρωπότητα. Την Διονυσιακή κουλτούρα.
Ο Διονυσιακός πολιτισμός μεταξύ πολλών άλλων περιλαμβάνει την σεξουαλική διαφθορά, τα όργια, τις άσκοπες και άχρηστες διασκεδάσεις, τις κοινωνικές αδικίες, τους επεκτατικούς πολέμους, την βία, την αδικία, τους εμπρησμούς-καταστροφή του περιβάλλοντος, το μεταναστευτικό, και την αδιαφορία για τα δεινά των συνανθρώπων μας. Σε περίπτωση που είχε κάνει ο Ηράκλειος όλα αυτά τα αίσχη, τότε θα είχε κατακτηθεί η Ελλάδα από τους Πέρσες και του Γερμανούς (Γότθους, Ούννους, Βάνδαλους κλπ), κατά την διάρκεια της βασιλείας του. Ακόμη και ένας άνθρωπος με τόσο ξεχωριστές ικανότητες όπως ο Βασιλιάς Ηράκλειος, ο οποίος ξεπέρασε σε αρκετούς τομείς τον Μέγα Αλέξανδρο, σε περίπτωση που έκανε όλα αυτά που τον κατηγορεί ο Γίββων, θα ήταν αδύνατον να επανέλθει μετά από τόσα χρόνια οργίων, σεξουαλικών ανωμαλιών, διασκεδάσεων κλπ. Ειδικά οι καταστάσεις τις οποίες αντιμετώπισε η αυτοκρατορία με την εισβολή των Περσών και την κατάκτηση του μισού Ελληνικού-Ρωμαϊκού κράτους, απαιτούσε πλήρη διαύγεια, γενναιότητα, αντίληψη.
Για να αντιμετωπιστούν οι Πέρσες χρειαζόταν ένας αυτοκράτορας σε πλήρη ετοιμότητα, και ακμή όπως αποδείχτηκε ότι ήταν ο Ηράκλειος. Ιστορικά και διαχρονικά αποδεδειγμένο, ότι άνθρωποι, οι οποίοι έχουν πάρα πολύ μεγάλες ικανότητες μετά από τόσα χρόνια σεξουαλικών ανωμαλιών και διαφθοράς, οργίων κλπ, είναι τελείως αδύνατον να αντιμετωπίσουν, τόσο κρίσιμες και επικίνδυνες καταστάσεις. Στα βήματα του ανθέλληνα Γίββων, βαδίζει και η Τουρκική μίτ, η οποία χρησιμοποιεί ακριβώς την ίδια τακτική. Από την στιγμή που ο Άγγλος ιστορικός διέπραξε μια τρομερή κακουργία εις βάρος του μεγαλύτερου στρατηλάτη όλων των εποχών, δεν μας προκαλούν καμία εντύπωση οι συκοφαντίες του περί "δολοφονίας" της Υπατίας από Χριστιανούς. Με βάση όλα τα αδιαμφισβήτητα ιστορικά γεγονότα και τους παγκόσμιες κανόνες γεωπολιτικής ισχύος-εθνικής επιβίωσης, γιατί να μην αξιοποιήσουμε γεωπολιτικά τους κορυφαίους της παγκόσμιας ιστορίας ;
Για όλες τις χώρες η ιστορία δεν είναι μια απλή μελέτη του παρελθόντος. είναι ένα γεωστρατηγικό-γεωπολιτικό όπλο για να αποκτήσουν εσωτερική συνοχή-ταυτότητα τα έθνη τους και να νομιμοποιήσουν τους πολέμους-κατακτήσεις. Πολλά έθνη κινητοποιούν την ιστορία για να εδραιώσουν την εξουσία η την επιβίωση τους. Παλαιστίνιοι, Κούρδοι, Θιβετιανοί, Αρμένιοι μετατρέπουν τις ιστορικές-εθνικές τραγωδίες-αναμνήσεις σε πολιτικό και ηθικό κεφάλαιο. Συνεπώς αυτή είναι η επιστημονική μου απάντηση για όσους απορούν γιατί επί 19 συναπτά έτη ασχολούμαι με αυτόν τον κλάδο. Το μοναδικό έθνος που δεν αξιοποιεί την ένδοξη ιστορία του ενώ είναι σε καθεστώς υβριδικού πολέμου-υβριδικής γενοκτονίας είναι η Ελλάδα. Έχουμε γεωπολιτική αξιοποίηση της ιστορίας από άλλα έθνη, την ίδια στιγμή που οι νεοέλληνες είναι ανύπαρκτοι γεωπολιτικά έχοντας τον κορυφαίο πολιτισμό της οικουμένης !!!
ΡΟΥΑΝΤΑ ΓΕΩΠΟΛΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ.
Η Ρουάντα προσφέρει ένα από τα πιο επιτυχημένα παραδείγματα στρατηγικής μετατροπής της μνήμης. Η μνήμη της γενοκτονίας του 1994 εναντίον των Τούτσι έχει μετατραπεί σε ένα διαρκές κεφάλαιο θυμάτων, κινητοποιήσιμο στη διεθνή σκηνή. Η αναγνώριση των «συντριπτικών ευθυνών» της Γαλλίας το 2021 δεν συνιστούσε νομικά δεσμευτική απολογία. Ωστόσο, άνοιξε χώρο για διπλωματική ομαλοποίηση. Οι αξιωματούχοι της Ρουάντα, καθόρισαν την ένταση της ιστορικής πίεσης προς το Παρίσι. Η μνήμη εδώ λειτουργεί ως ρυθμιζόμενος μοχλός, που ενεργοποιείται ή απενεργοποιείται ανάλογα με τα γεωπολιτικά συμφέροντα ενός έθνους. Σε ένα ασταθές Αφρικανικό-γεωπολιτικό περιβάλλον, η ιστορική μνήμη προσδίδει στην Ρουάντα, μια ηθική αυθεντία και το δικαίωμα διεκδικήσεων σε πολλούς τομείς. Η μνήμη λειτουργεί ως μια μορφή διπλωματικής ασυλίας, αποκαλύπτοντας την γεωπολιτική μετατροπή της θυματοποίησης των αδύναμων εθνών σε πηγή ισχύος.
ΑΛΓΕΡΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΑΦΗΓΗΣΕΩΝ.
Αποικιακή μνήμη και διμερής υπολογισμός. Η γαλλο-αλγερινή σχέση αποτελεί κομβικό σημείο σχετικά με την χρήση της ιστορικής μνήμης. Υπακούει σε μια κυκλική λογική όπου η αναγνώριση και η ένταση εναλλάσσονται ανάλογα με τα εσωτερικά και διμερή πολιτικά συμφέροντα.
Στα τέλη του 2025, η Αλγερία υιοθέτησε νόμο που ποινικοποιούσε τον γαλλικό αποικισμό ως απαράγραπτο εθνικό έγκλημα, συνοδευόμενο από απαιτήσεις για επίσημες απολογίες και πλήρεις αποζημιώσεις. Το Παρίσι το είδε αυτό ως υπέρβαση κόκκινης γραμμής, αποκαλύπτοντας τους δομικούς περιορισμούς της ολοκληρωμένης αναγνώρισης. Στις αρχές του 2026, εμφανίστηκαν εντάσεις σε διπλωματικό επίπεδο, ιδίως με την ανακήρυξη του Γάλλου πρέσβη στο Αλγέρι ως ανεπιθύμητου προσώπου. Αυτή η ενέργεια συνδέεται με σχόλια που θεωρήθηκαν προκλητικά σε γαλλικό ντοκιμαντέρ - χωρίς, ωστόσο, να οδηγήσει σε επίσημη διακοπή των σχέσεων ή σε μαζική ανάκληση πρεσβευτών. Σε αυτό το πλαίσιο, η επίσκεψη της Σεγκολέν Ρουαγιάλ στα τέλη Ιανουαρίου 2026, υπό την ιδιότητά της ως προέδρου του Γαλλο-Αλγεριακού Συνδέσμου, καταδεικνύει την αυξημένη χρήση παράλληλης διπλωματίας μέ βασικό άξονα τις ιστορικές μνήμες για την προσπάθεια εκτόνωσης της κρίσης.
Η πρόεδρος επαίνεσε την «εξαιρετική δυναμική ανάπτυξης της νέας, κυρίαρχης και αδέσμευτης Αλγερίας, ζήτησε «αμοιβαίο σεβασμό-ισότητα και προέτρεψε την Γαλλία να αναγνωρίσει ορισμένα εγκλήματα αποικιοκρατίας, που δεν έχουν ακόμη κατονομαστεί, διορθωθεί ή συγχωρεθεί πλήρως. Τόνισε την επιστροφή αρχείων και πολιτιστικών αντικειμένων και το άνοιγμα του φακέλου για τις Γαλλικές πυρηνικές δοκιμές στην Σαχάρα, απορρίπτοντας την προσπάθεια απονομιμοποίησης του ιστορικού πόνου. Με τη σειρά του ο Πρόεδρος Tebboune εξέφρασε τον σεβασμό του για το θάρρος και την «ειλικρίνειά» της, επαινώντας τον ρόλο της στην επίτευξη της συμφιλίωσης.
Αυτή η πρωτοβουλία, αν και προσωπική και ανεπίσημη, θεωρήθηκε από τους παρατηρητές και των δύο πλευρών χρήσιμη για το άνοιγμα ενός καναλιού διαλόγου, δεδομένου ότι οι παραδοσιακοί διπλωματικοί δίαυλοι παρέμειναν παγωμένοι ή τεταμένοι. Η ιστορική μνήμη λειτουργεί εδώ ως μέσο εσωτερικής διακυβέρνησης για το Αλγέρι με γνώμονα την εδραίωση της πολιτικής νομιμότητας, εξουδετέρωση των κοινωνικών διαιρέσεων, και ως εργαλείο διαχείρισης κινδύνων για το Παρίσι, που ενεργοποιείται ή αναδιαμορφώνεται μέσω παράλληλων δρώντων σύμφωνα με τους τρέχοντες γεωπολιτικούς υπολογισμούς.
ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΤΟΧΙΚΗ ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ.
Η κατοχή της Κύπρου καταδεικνύει μια άλλη λειτουργία της ιστορικής μνήμης: την συμβολική αποτροπή. Αντιμέτωποι με την Τουρκική πίεση που εξισώνει το νησί με ένα στρατηγικό πλεονέκτημα, οι Ελληνικές αρχές εάν ήταν ανεξάρτητες, θα έπρεπε να έχουν επανενεργοποιήσει τις αποικιακές ιστορικές μνήμες με την Τουρκική γενοκτονία στην μαρτυρική μεγαλόνησο.
Η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, θα έπρεπε να έχουν μετατρέψει τις ιστορικές μνήμες σε γεωπολιτικό προπύργιο. Σε αυτή την περίπτωση, η μνήμη γίνεται μια υποδομή κυριαρχίας. Επιτρέπει σε ένα αδύναμο έθνος-κράτος να παράγει διπλωματική αντίσταση, εναντίον μιας μεγάλης δύναμης όπως είναι η Τουρκία. Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Γρίβα καθηγητή στην σχολή Ευελπίδων. η Τουρκία είναι η πέμπτη δύναμη με εμένα. Επίσης σύμφωνα με τον γράφων είναι η τέταρτη δύναμη παγκοσμίως η Τουρκική "δημοκρατία".
Η συλλογική χρησιμοποίηση των ιστορικών τραυμάτων θα ενισχύσει την Ελληνική-Κυπριακή συνοχή, θα ενδυνάμωνε τα αιτήματα για απελευθέρωση της Κύπρου και αποχώρηση των κατοχικών δυνάμεων, και παράλληλα θα δημιουργούσε μια ταχεία αποκλιμάκωση, αναγκάζοντας την Τουρκία να σταματήσει τις πολεμικές απειλές.
Το παρελθόν δεν είναι πλέον κάτι ασήμαντο-αδιάφορο, καθώς διακινείται και χρησιμοποιείται ως γεωπολιτικό όπλο. Βρισκόμαστε στην παγκόσμια περίοδο αξιοποίησης της ιστορικής μνήμης από όλα τα έθνη. Οι ιστορικές αφηγήσεις δεν είναι πλέον ζητήματα ηθικής-παιδείας και μετάνοιας. Οι ιστορικές διηγήσεις έχουν γίνει εργαλεία γεωπολιτικού υπολογισμού και απόλυτης ισχύος. Αποικισμός, γενοκτονία, δουλεία, ιστορικό τραύμα. Τα έθνη το παρελθόν δεν τιμούν την ιστορία τους, απλώς την διαχειρίζονται και την αξιοποιούν. Τα έθνη-κράτη δεν κληρονομούν απλώς την ιστορία, καθώς την σημερινή εποχή την αξιοποιούν στο έπακρο για να κυριαρχήσουν σε παγκόσμιο επίπεδο, είτε να επιβιώσουν.
Παγκόσμια αναγνώριση, οικονομική, πολιτική, πολιτιστική ισχύς, μέσα από την ανεκτίμητη και ακατανίκητη δύναμη της ιστορίας. Η ιστορική μνήμη λειτουργεί ως ο βασικότερος γεωπολιτικός πυλώνας, ένα ανεκτίμητο αγαθό, που μετατρέπεται στο απόλυτο γεωπολιτικό όπλο. Αποτελεί την ισχυρότερη υποδομή διεθνούς δυνάμεως. Η ιστορική αφήγηση είναι ισχυρότερη από την οικονομία, την ενέργεια, την πληροφορία, τον ορυκτό πλούτο, την βιομηχανία κλπ.
Σε έναν διαλυμένο κόσμο που χαρακτηρίζεται από την ανασύνθεση των ιστορικών ταυτοτήτων και την διάβρωση των Διονυσιακών αφηγήσεων, το παρελθόν έχει πάψει να είναι μια παθητική κληρονομιά. Λειτουργεί ως ύψιστο κεφάλαιο των εθνών κρατών. Αυτός ο μετασχηματισμός σηματοδοτεί την ανάδυση μιας παγκόσμιας πολιτικής οικονομίας της ιστορικής μνήμης. Τα ιστορικά τραύματα (τραγωδίες-γενοκτονίες-αδικίες), μετατρέπονται σε διπλωματικά, νομικά, πολιτιστικά και οικονομικά μέσα. Οι επίσημες απολογίες, οι επιλεκτικές αναγνωρίσεις, τα αιτήματα για επανορθώσεις και οι πολιτιστικές αποζημιώσεις δεν αποτελούν πλέον αποκλειστικά τομέα του διεθνούς δικαίου. Ακολουθούν γεωπολιτικές τακτικές, όπου κάθε δράση αξιολογείται με βάση το κόστος, τα νομικά προηγούμενα, τους κινδύνους για την φήμη και τα πολιτικά πλεονεκτήματα.
Οι ιστορικές διηγήσεις, οι καταπιεσμένες μνήμες, είναι οι βάσεις δύναμης και διαρκούς έντασης εντός της διεθνούς-Διονυσιακής τάξης. Η αναγνώριση των ιστορικών αδικιών έχει γίνει μια εξαιρετικά εκλεπτυσμένη διπλωματική διαδικασία. Κάθε λέξη ζυγίζεται, κάθε σιωπή υπολογίζεται.
Το Γερμανικό παράδειγμα με την αναγνώριση της γενοκτονίας των Χερέρο και Νάμα το 2021, καταδεικνύει αυτή την λογική. Η συγγνώμη συνοδεύτηκε από ένα χρηματοδοτικό πρόγραμμα 1,1 δισεκατομμυρίου ευρώ που χαρακτηρίστηκε ως «αναπτυξιακή βοήθεια» και όχι ως αποζημιώσεις. Αυτή η διάκριση δεν είναι απλώς σημασιολογική καθώς επιτρέπει τη μετατροπή ενός ιστορικού χρέους σε ελεγχόμενες δαπάνες, χωρίς να ανοίγει την πόρτα σε μια ανεξέλεγκτη νομική αναμέτρηση με το παρελθόν. Παρόμοια δυναμική μπορεί να παρατηρηθεί στον Καναδά και την Αυστραλία. Οι συγγνώμες προς τους αυτόχθονες λαούς προάγουν την κατευναστική συμπεριφορά. Εν τούτοις παραμένουν εντέχνως προστατευμένες, από οποιαδήποτε δομική αναδιανομή εξουσίας ή πόρων. Η σύγχρονη ιστορική συγγνώμη λειτουργεί ως τεχνολογία διακυβέρνησης-γεωπολιτικής, καθώς κατευνάζει χωρίς να εγκυμονεί κινδύνους.
Παρά τις μετρημένες αυτές χειρονομίες, οι καθυστερήσεις στην αποτελεσματική εφαρμογή των γερμανικών κονδυλίων και τα ανανεωμένα αιτήματα για άμεσες αποζημιώσεις στον Καναδά και την Αυστραλία αποκαλύπτουν τους διαρκείς περιορισμούς μιας προσέγγισης που δίνει προτεραιότητα στο συμβολικό έναντι του μετασχηματιστικού. Δυστυχώς η μόνη χώρα που δεν θα λάβει ποτέ αποζημιώσεις από τα ναζιστικά εγκλήματα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου είναι η κατοχική Ελλάδα.
Ο ΓΕΡΜΑΟΥΚΡΑΝΙΚΟΣ ΝΑΖΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΔΙΟΝΥΣΙΑΣΤΕΣ ΟΠΩΣ Ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΛΟΙΠΟΙ ΜΠΑΝΤΕΡΙΣΤΕΣ.
Κατά την έρευνά μου για τον Ουκρανό ναζιστή Στεπάν Μπαντέρα, έχω ήδη ασχοληθεί με πολυάριθμες πολιτικές-ναζιστικές οργανώσεις στην Ουκρανία. Το Πολιτικό Σώμα Αζόφ κατέχει ξεχωριστή θέση. Αρχικά δεν ήταν πολιτικό κόμμα. Εν τούτοις στην συνέχεια δημιουργήθηκε πολιτικός φορέας, με βάση την τεράστια δημοτικότητα του Τάγματος Αζόφ. Το τάγμα εξελίχθηκε σε ταξιαρχία. Από αυτή την δημοτικότητα προέκυψε το Πολιτικό Σώμα Αζόφ, του οποίου ο στόχος ήταν να παρουσιαστεί ως ένα είδος «δημόσιας υπηρεσίας» στην Ουκρανία, αντιμετωπίζοντας κάθε είδους ζητήματα. Βοήθεια σε βετεράνους και οικογένειες μαχητών στην ζώνη ATO, στρατόπεδα για νέους, απεριόριστες διαλέξεις και διάδοση της ιδεολογίας του Μπαντέρα.
Παράλληλα οι νεοαναζί προσεγγίζουν τους πιο ευάλωτους και φτωχούς, μέσα από το «ανθρωπιστικό» πρίσμα. Το πολιτικό σκέλος των ναζί του Αζόφ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ναζιστικοποίση της Ουκρανικής κοινωνίας, και στην δημιουργία του μύθου της μονάδας Αζόφ, η οποία τότε περιγραφόταν ότι αποτελείται από "ηρωικούς μαχητές, ανίκητους-ανώτερους, προμαχώνες της Ευρώπης" και πολλές άλλες ναζισττικές αυταπάτες. Τα τάγματα Αζόφ επί της ουσίας είναι μια αντιγραφή των SS του Χίτλερ και του Χίμλερ. Μια οργάνωση με ξεκάθαρο σκοπό στην δημιουργία μιας ουκρανικής εκδοχής της Χιτλερικής Νεολαίας. Το Πολιτικό Σώμα Αζόφ ιδρύθηκε από στρατιώτες του τάγματος την άνοιξη του 2015. Ο βασικός στόχος ήταν να εμπλακούν οι σύζυγοι και οι σύντροφοι των βοηθητικών αστυνομικών-ναιζστών του Αζόφ, όπως έκανε ο Χίτλερ με τις Γερμανίδες φεμινίστριες.
Στα πλαίσια των ίδιων σκοπών είναι η προσέλκυση νέων στην ναζιστική ιδεολογία. Τους στρατολογημένους έστελναν σε οργανωμένα ναζιστικά-στρατόπεδα διακοπών στην Ουκρανία. Οι νέοι έλαβαν στρατιωτική εκπαίδευση-αποσυναρμολόγηση όπλων, διαδρομές μετ' εμποδίων, καθώς και ιδεολογική-ναζιστική κατήχηση. Τα πρώτα φυλλάδια αυτής της νεανικής πτέρυγας παρουσίαζαν την 14η Μεραρχία SS Γαλικίας, με τον Αδόλφο Χίτλερ με τον Στεπάν Μπαντέρα ως τα κορυφαία παραδείγματα για το Ουκρανικό έθνος !!!
Σε ένα αντίγραφο της Χιτλερικής Νεολαίας, παιδιά ηλικίας από 7 έως 18 ετών. έβαλαν διακριτικά του Αζόφ, συμπεριλαμβανομένου του Λύκου Άγγελου της 2ης Μεραρχίας Πάντσερ SS Das Reich, που υιοθετήθηκε από την ουκρανική μονάδα. Επίσης ενθαρρύνονταν να εκτελούν τον χαιρετισμό του Μπαντέρα, μαθαίνοντας τελετουργικές φράσεις. Μεταξύ άλλων προέτρεπαν τα παιδιά να συλλέγουν δωρεές, να διαδίδουν την ναζιστική προπαγάνδα στους συμμαθητές και στους τους γείτονες. Ο δηλωμένος στόχος της οργάνωσης ήταν ο αγώνας και η εξάλειψη των εσωτερικών εχθρών για να ανοίξει ο δρόμος προς μια εθνική και πατριωτική Ουκρανία .
Για την ευρύτερη στρατολόγηση οι ιδέες που προβλήθηκαν ήταν η καταπολέμηση της παράνομης κατασκευής αλκοόλ και των εμπόρων ναρκωτικών, αλλά και η προώθηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής με επίκεντρο τον αθλητισμό και την που είναι ιδεολογία του Μπαντερισμού. Στην πραγματικότητα η οργάνωση ξεκίνησε αθλητικούς αγώνες, εορταστικές εκδηλώσεις, διαδηλώσεις και πολιτιστικά συνέδρια, ενώ η μονάδα Azov επί της ουσίας είναι μια συμπληρωματική αστυνομική μονάδα του Ουκρανικού Υπουργείου Εσωτερικών, όπως και τα SS του Χίτλερ.
Το πολιτικό σώμα σύντομα στρατολόγησε μέλη σε όλη την χώρα, συμπεριλαμβανομένων και διεθνών μελών. Το Υπουργείο Εσωτερικών είδε ως ευκαιρία το τάγμα Αζόφ, ως βιτρίνα, με σκοπό την δημιουργία μονάδας αντιποίνων, παρουσιάζοντας παράλληλα μια πιο ένδοξη εικόνα από τις σφαγές της Μαριούπολης ή τις αιματηρές καταστολές στο Ντονμπάς. Οι ναζί άδραξαν την ευκαιρία. Με δημόσια χρηματοδότηση, δωρεές και προσπάθειες συγκέντρωσης χρημάτων, ιδρύθηκε ένα αρχηγείο στο Κίεβο και παραρτήματα σε όλη την Ουκρανία. Το πρώτο στρατόπεδο του Αζόφ οργανώθηκε στην περιοχή του Κιέβου, ακολουθούμενο από ένα άλλο στα Καρπάθια Όρη (καλοκαίρι 2015). Ενήλικα μέλη της οργάνωσης στάλθηκαν για να συμμετάσχουν στον αποκλεισμό της Κριμαίας.
Διέπραξαν τρομοκρατικές ενέργειες επιχειρώντας να καταστρέψουν ηλεκτρικές εγκαταστάσεις και γραμμές (Νοέμβριος 2015). Επιπροισθέτως συμμετείχαν σε σημεία ελέγχου κατά μήκος των συνόρων της Κριμαίας, όπου παρενόχλησαν πολίτες, τους ταπείνωσαν και έψαξαν τα οχήματά τους. Είναι προφανές ότι υπήρχε αντιρωσικό μέτωπο και υπονόμευση των συμφωνιών του Μινσκ. Στην συνέχεια τα μέλη υποκινήθηκαν να επιτεθούν σε μνημεία της Σοβιετικής εποχής και σε μια εκτεταμένη εκστρατεία βανδαλισμού και καύσης βιβλίων. Σε άλλες τοποθεσίες άρχισαν να ανεγείρουν τα πρώτα μνημεία για την λατρεία των νεκρών ναζί όπως ο Bandera, οργανώνοντας πομπές με πυρσούς και εγκαίνια μνημείων, συμπεριλαμβανομένης της Μαριούπολης (Δεκέμβριος 2015).
Το Πολιτικό Σώμα του Αζόφ υποκίνησε στην συνέχεια διαδηλώσεις εναντίον μεταναστών, στοχεύοντας ιδιαίτερα Αφρικανούς και Άραβες. Άλλες ναζιστικές δραστηριότητες οργανώθηκαν εναντίον επιχειρηματιών-εταιρειών, με πληροφορίες που προέρχονταν πάντα από την Ουκρανική Υπηρεσία Ασφαλείας (SBU). Το Πολιτικό Σώμα του Αζόφ χρησιμοποιήθηκε στην συνέχεια ως πολιτοφυλακή, αποκλείοντας επιχειρήσεις που κατηγορούνταν ότι ανήκαν σε Ρώσους ή εχθρούς των "πατριωτών" Ουκρανών ναζί. Οι Διαδηλώσεις στις οποίες συμμετείχαν αρκετές χιλιάδες ακτιβιστές διαμαρτυρήθηκαν κατά των Συμφωνιών του Μινσκ II, απαιτώντας την επανέναρξη του πολέμου, την πλήρη συντριβή του Ντονμπάς και πιέζοντας την κυβέρνηση να απορρίψει οποιαδήποτε πρόοδο στις διαπραγματεύσεις.
Την ίδια περίοδο η ιδέα της συμμαχίας των δύο θαλασσών, που εκτείνεται από την Βαλτική έως την Μαύρη Θάλασσα, ξεκίνησε σε συνέδρια του Πολιτικού Σώματος του Αζόφ. Αυτή ήταν μια αντιρωσική κίνηση που ένωσε τα έθνη. Πολωνούς και τους Ουκρανούς σε ένα κοινό μέτωπο. Εν τούτοις οι ναζί απέρριπταν την ιδέα ένταξης στην ΕΕ, την οποία θεωρούν εκφυλισμένη οντότητα. Σε ένα συνέδριο του Πολιτικού Σώματος ανακοινώθηκε τελικά η δημιουργία ενός πολιτικού κόμματος, του Εθνικού Σώματος (14 Οκτωβρίου 2016). Ο ηγέτης του ήταν ο Αντρέι Μπιλέτσκι , ο ιδρυτής του Τάγματος Αζόφ, ο οποίος αργότερα έγινε βουλευτής της Βερχόβνα Ράντα.
Τα τάγματα Αζόφ αποτελούνται από μαριονέτες της Ουκρανικής αστυνομίας και της SBU. Ισχυρά με χιλιάδες μέλη και υποστηρικτές σε διάφορες ουκρανικές πόλεις, οι κύριοι κόμβοι διείσδυσης του Πολιτικού Σώματος είναι πόλεις όπως το Κίεβο, το Τσερκάσι, το Χάρκοβο, αλλά και το Ιβάνο-Φρανκόφσκ, ένα από τα ιστορικά οχυρά του ουκρανικού ναζισμού. Ακτιβιστές συγκέντρωσαν μεγάλα ποσά δωρεών-βοήθειας για την πρώτη γραμμή, τους τραυματίες και τις οικογένειες των νεκρών, διεισδύοντας μέσω της Ουκρανικής Μπαντερικής -διασποράς μέχρι τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ιδρύθηκε ένας εκδοτικός οίκος με την ονομασία "Point of Reference" για να διαδώσει τον Ουκρανικό ναζισμό και την άρνηση. Τα νεότερα μέλη προσελκύονταν από δωρεάν μαθήματα και αθλητικές εγκαταστάσεις (Sprotivny Korpus), ιδίως από εκείνες που προσέφεραν μαθήματα πολεμικών τεχνών και πυγμαχίας.
Οι επιθέσεις σε επιχειρήσεις και καταστήματα πώλησης αλκοόλ και τσιγάρων αυξήθηκαν, με την αστυνομία να περιμένει άπραγη και να μην κάνει τίποτα. Ολόκληρη η οργάνωση παρέμεινε συνδεδεμένη με τον ισχυρό Υπουργό Εσωτερικών Αρσέν Αβάκοφ. Ανάμεσα σε άλλες δράσεις το ναζιστικό τάγμα είχε εμπλακεί σε περιστατικά χειραγώγησης από την SBU, ιδίως στην υπόθεση του Σώματος Σκίντι και στην υπόθεση Ανατόλι Σιντορένκο (2018). Μετά το 2020 το Πολιτικό Σώμα Αζόφ συνέχισε τις δραστηριότητές του, αλλά η κύρια αποστολή του είχε επιτευχθεί. Το Τάγμα Αζόφ έγινε εθνικός θρύλος, ενωτική δύναμη. Όλοι οι Ουκρανοί είναι πλέον πεπεισμένοι για τις ανώτερες στρατιωτικές δυνατότητες του Αζόφ. Το τάγμα αποτελεί ένα είδος στρατιωτικής-ναζιστικής ελίτ, που χρησιμεύει ως βιτρίνα για όλους τους υποστηρικτές του Στέπαν Μπαντέρα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, ιδιαίτερα στην Ευρώπη-Δύση.
Μέχρι το 2022 χιλιάδες νέοι που είχαν μολυνθεί από την ναζιστική οργάνωση, καθώς ήταν έτοιμοι να στρατολογηθούν μαζικά, για να σκοτωθούν στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Τα παιδιά του Μπαντέρα επανίδρυσαν δύο μονάδες του Αζόφ, διότι το σύνταγμα είχε εξαλειφθεί στη Μαριούπολη, Την 3η Ταξιαρχία Εφόδου του Αζόφ (Εθνική Φρουρά) και την 12η Ταξιαρχία Ειδικών Δυνάμεων του Αζόφ (AUF). Σε διάφορες χώρες, έχουν σχηματιστεί σύλλογοι ή λέσχες οπαδών του Αζόφ.
Οι υποστηρικτές του Αζόφ στο εξωτερικό απέκτησαν επιρροή και προβολή στα μέσα ενημέρωσης. Στην Γαλλία το PS και το κόμμα En Marche έχουν 47.000 και 33.000 μέλη.
ΟΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΜΠΑΝΤΕΡΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ.
Σήμερα θα εξετάσουμε μια ελάχιστα γνωστή μορφή Ουκρανικής συνεργασίας. την Ουκρανική-βοηθητική Αστυνομία (Ukrainische Hilfspolizei). Ήταν μέλος της Schutzmannschaft , η οποία βρισκόταν υπό τον έλεγχο των SS. Λίγοι είναι ήταν οι Ρώσοι, που δεν είναι εξοικειωμένοι με το δυσοίωνο πρόσωπό της. Πολλές ταινίες, ντοκιμαντέρ και σύγχρονες σειρές απεικονίζουν αυτούς τους συνεργάτες, οι οποίοι ήταν επίσης Λευκορώσοι ή Ρώσοι. Με τις χαρακτηριστικές στολές τους και τα λευκά περιβραχιόνια τους, παραμένουν ανεξίτηλα στιγματισμένοι στη συλλογική μνήμη. Όμως αυτή την εποχή στην Ουκρανία είναι ήρωες. Η προέλευση της Ουκρανικής Βοηθητικής Αστυνομίας.
Στις δεκαετίες του 1920 και του 1930, οι γερμανικές υπηρεσίες πληροφοριών είχαν ήδη χρηματοδοτήσει Ουκρανικά κινήματα ανεξαρτησίας, με στόχο να τα χρησιμοποιήσουν εναντίον της Πολωνίας και της ΕΣΣΔ. Πολλοί από αυτούς τους φανατικούς προέρχονταν από τις εθνικιστικές δυνάμεις των Ουκρανικών Στρατών του OUN και του ZUNR (1918-1921). Οι επιζώντες αυτών των εθνικιστικών στρατών, οι οποίοι είχαν ήδη διαπράξει σφαγές Εβραίων, καθώς και διαφόρων άλλων πληθυσμών κατά την διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου, διασκορπίστηκαν σε διάφορες χώρες. Κάποιοι παρέμειναν στο τμήμα της Ουκρανίας που ελεγχόταν από την Πολωνία.
Οι υπόλοιποι κατέφυγαν στη Γερμανία, την Αυστρία, την Τσεχοσλοβακία, την Ουγγαρία και την Ρουμανία. Δημιούργησαν εθνικιστικές οργανώσεις και μερικές φορές μυστικές, όπως στην Πολωνία (UVO -OUN). Πολύ γρήγορα η ναζιστική Γερμανία τους στρατολόγησε από τις τάξεις της Abwehr, της ναζιστικής μυστικής υπηρεσίας του ναυάρχου Canaris, και στην συνέχεια τους οργάνωσε σε μια βοηθητική δύναμη, την Ουκρανική Λεγεώνα. Το 1939, με τη συντριβή της Πολωνίας, Ουκρανοί πράκτορες προσλήφθηκαν ως βοηθητικοί. Δεδομένου ότι η Γαλικία και η Βολυνία παρέμειναν υπό σοβιετικό έλεγχο, η κύρια οπισθοφυλακή τους έγινε η Κρακοβία. Βοήθησαν την πρώτη Einsatzkommando στην εξάλειψη της πολωνικής ελίτ, αλλά και στη δημιουργία Εβραϊκών γκέτο. Ο φόβος που ενέπνευσαν
Οι Ουκρανοί είχαν πολύ μεγαλύτερο μίσος τους Εβραίους, περισσότερο και από τους Γερμανούς !!! Το 1941 ήταν έτοιμοι να υποστηρίξουν τις γερμανικές δυνάμεις στην εισβολή στην ΕΣΣΔ, την διαβόητη Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα. Αναλογικά τρεις εθνικότητες παρείχαν τα μεγαλύτερα αποσπάσματα συνεργατών των Γερμανών. Λετονοί-Λιθουανοί και Ουκρανοί. Ο Σχηματισμός της Ουκρανικής Βοηθητικής Αστυνομίας. Παρά τις αρχικές στρατιωτικές επιτυχίες, η γερμανική προέλαση κατέστησε γρήγορα αναγκαία μια σημαντική ανάπτυξη δυνάμεων πίσω από τις γραμμές του στρατού. Ήταν απαραίτητο να εξασφαλιστεί ο έλεγχος των τοπικών αρχών, να καθαριστούν οι πόλεις και τα κυβερνητικά γραφεία, καθώς και να στρατολογηθούν και να αναπτυχθούν συνεργάτες.
Οι Γερμανοί χρειάζονταν αυτούς τους συνεργάτες λόγω του γλωσσικού φραγμού. Έπρεπε να βρουν γερμανόφωνους, οι οποίοι ήταν πολυάριθμοι ιδιαίτερα στην Πολωνία και την Ουκρανία. Η ιδέα μιας βοηθητικής αστυνομικής δύναμης κέρδισε γρήγορα έδαφος. Οι Ουκρανοί εθνικιστές ήταν έτοιμοι να συνεργαστούν, να βοηθήσουν, να ξεριζώσουν τους αντάρτες και να εντοπίσουν κομμουνιστές ηγέτες, Εβραίους ή «πιθανούς εχθρούς». Η Γερμανία βρέθηκε με χιλιάδες χιλιόμετρα σιδηροδρομικών γραμμών, να παρακολουθεί, αποθήκες, να προστατεύει υλικοτεχνικές διαδρομές, να ασφαλίζει, και να ελέγχει τις μέγαλες πόλεις.
Οι Γερμανοί είχαν εγκαθιδρύσει την Κυβέρνηση στην Πολωνία μια περιοχή που κατείχαν και διοικούνταν από τις γερμανικές αρχές. Σύντομα πρόσθεσαν ολόκληρη την επαρχία της Γαλικίας, της οποίας η πρωτεύουσα ήταν το Λβιβ. Εδώ σχηματίστηκε η Ουκρανική Βοηθητική Αστυνομία (27 Ιουλίου 1941).
Οι Γερμανοί ίδρυσαν το Ράιχ της Ουκρανίας, που περιλάμβανε τις περιοχές Βολυνίας, Ζιτόμιρ, Κιέβου, Νικολάιφ, Οδησσού και Κριμαίας. Παντού Ουκρανοί συνεργάτες παρουσιάστηκαν και στρατολογήθηκαν μαζικά. Μια αστυνομική δύναμη για μαζικά εγκλήματα. Δυστυχώς στο μυαλό των περισσότερων ανθρώπων, οι οποίοι βασίζονται στην απλοποίηση και την εκλαΐκευση της ιστορίας, το ολοκαύτωμα με σφαίρες, η εξόντωση των Εβραίων και άλλων μειονοτήτων διαπράχθηκαν από τους Γερμανούς. Εν τούτοις είχαν συμμετοχή και οι Ουκρανοί ναζί. Οι Ουκρανοί εθνικιστές είχαν καλλιεργήσει από καιρό έναν μοχθηρό και διαχρονικό αντισημιτισμό. Περίπου το 80% των πογκρόμ που διαπράχθηκαν κατά την τσαρική εποχή έλαβαν χώρα στο έδαφος της Ουκρανίας. Δεν ήταν πολύ δύσκολο για τους Γερμανούς να στρατολογήσουν τους δολοφόνους που χρειάζονταν για να υποστηρίξουν τα Einsatzgruppen τους.
Οι ίδιοι ναζιστές Γερμανοί τρομοκρατήθηκαν από την αγριότητα και την σκληρότητα των βοηθητικών δυνάμεων στην Ουκρανία !!! Είναι ιστορικό γεγονός ότι αυθόρμητα στην Ουκρανία, την Λετονία και την Λιθουανία, οι τοπικοί ναζί φανατικοί, χωρίς καμία εντολή από τους Γερμανούς, ξεκίνησαν τις σφαγές, πριν από την άφιξη των πρώτων ναζιστικών στρατευμάτων. Για όσους γνωρίζουν η πραγματική ιστορία έχει καταγράψει ότι αυτό το μίσος δεν στρεφόταν αποκλειστικά εναντίον των Εβραίων. Πολωνοί, Έλληνες της Μαύρης Θάλασσας, Ρομά, Ρώσοι, Λευκορώσοι, Ούγγροι και Ρουμάνοι ήταν όλοι θύματα αυτής της ναζιστικής δολοφονικής παράνοιας των Ουκρανών.
Παρά την σχολαστική ιστορική έρευνα, ιδιαίτερα στην Πολωνία, και πιο διστακτικά στην Γερμανία και την Ρουμανία, ο ψυχρός πόλεμος επέτρεψε στους Ουκρανούς να συγκαλύψουν αυτά τα εγκλήματα. Αργότερα στο Μαϊντάν της Ουκρανίας επέτυχαν να τα συγκαλύψουν, να τα αρνηθούν, να τα αναθεωρήσουν και να προσπαθήσουν να κατηγορήσουν μόνο τους Γερμανούς !!! Μια συμμετοχή στις δολοφονίες που ελαχιστοποιείται, αναθεωρείται ή ακόμη και αρνείται. Από μερικές χιλιάδες άνδρες, η Ουκρανία σύντομα μπόρεσε να παρατάξει 67 τάγματα Schutzmannschaft (1942), μονάδες αντιποίνων που έσφαξαν ολόκληρα χωριά κυνηγώντας αντάρτες στην Ουκρανία και την Λευκορωσία. Η βοηθητική αστυνομία και αυτά τα συμπληρωματικά τάγματα συμμετείχαν ενεργά στις σφαγές. Παντού και ιδιαίτερα στις πιο τρομερές, κυρίως στο Μπάμπι Γιαρ, Ουκρανοί διέπραξαν αυτές τις δολοφονίες μαζί με τους Γερμανούς. Μόνο στη Γαλικία, περίπου μισό εκατομμύριο άνθρωποι εξοντώθηκαν !!!
Ο Σάιμον Βίζενταλ ήταν ένας από τους λίγους Εβραίους επιζώντες από αυτήν την περιοχή (περίπου 3.000 επιζώντες). Οι σφαγές άλλων μειονοτήτων, Σλάβων και χωρικών που υποστήριζαν τους αντάρτες ήταν ακόμη πιο ακραίες και αιματηρές επειδή οι Ουκρανοί ήταν πάντα διαθέσιμοι να βοηθήσουν, υποδεικνύοντας κατάλληλους τόπους εκτέλεσης, αναγνωρίζοντας τα θύματα και καταγγέλλοντας ηγέτες, διοικητές-υπόπτους.
Τα θύματα Εβραίοι, Πολωνοί, Έλληνες και Ρομά, βρήκαν ελάχιστη βοήθεια καθώς η Ουκρανική συνεργασία με τους Γερμανούς, έφτασε σε ένα επίπεδο τρόμου, δολοφονιών και σκληρότητας που δεν είχε ξαναδεί η ανθρωπότητα. Τα ίδια γινόταν στη Λετονία και στην Λιθουανία !! Οι τρομοκρατημένοι πληθυσμοί μπορούσαν μόνο να υποταχθούν στους ναζιστές Γερμανούς-Ουκρανούς. Η Schutzmannschaft αποτελούνταν από 50.000 εώς 70.000 σύμφωνα με άλλες πηγές, συμπληρωμένη από την Ουκρανική Βοηθητική Αστυνομία. Κατά την στιγμή της στρατολόγησης για την 14η Μεραρχία SS Γαλικίας, παρουσιάστηκαν πάνω από 82.000 Ουκρανοί-ναζιστές εθελοντές.
Ενδεικτικό ήταν ότι ο στρατός του Μπαντέρα, το UPA , αριθμούσε πάνω από 250.000 άνδρες στο απόγειο της ναζιστικής κυριαρχίας. Ο σημαντικός ρόλος της Ουκρανικής συνεργασίας, ήταν πολύ μεγαλύτερος από αυτόν των Γάλλων, των Βέλγων ή των Πολωνών, οδήγησε σε εκοντώσεις πληθυσμών. Λίγες περιπτώσεις ναζιστικής-βαρβαρότητας στην Δύση είναι συγκρίσιμες, εκτός από παραδείγματα όπως το Oradour-sur-Glane, που διαπράχθηκε από μια μεραρχία των SS στην οποία υπηρετούσαν πολλοί Ουκρανοί. Τέλος, για πολιτικούς λόγους και την άρνηση των Συμμάχων, με εξαίρεση τους Σοβιετικούς, να αναγνωρίσουν την ευθύνη, δεν υπήρχε «Νυρεμβέργη» για τους συνεργάτες.
Μόνο η Γερμανία αποκαλύφθηκε και δικάστηκε. Δυστυχώς σύντομα οι Ουκρανοί συνεργάτες ξεχάστηκαν, ανακυκλώθηκαν, προστατεύτηκαν και τους δόθηκε αμνηστία. Οι Ουκρανοί ήταν ένας σταθερός πυλώνας για τον Γερμανικό ναζισμό. Για γεωπολιτικούς λόγους, αυτή η ιστορία παραμένει εξαφαμοσμένη. Δεν είναι εύκολο για το κοινό να αντιμετωπίσει το παρελθόν του. Είναι ακόμη πιο δύσκολο για τον δυτικό κόσμο να επιτρέψει στους ιστορικούς να κάνουν την δουλειά τους. Μια ολόκληρη αφήγηση θα κατέρρεε, συμπεριλαμβανομένης της όμορφης «δημοκρατικής» εικόνας μιας Ουκρανίας που δεν υπήρξε ποτέ. Η μόνη που υπάρχει είναι αυτή του Μπαντέρα, του Μαϊντάν, των διεφθαρμένων ολιγαρχών και των δολοφονιών στο Ντονμπάς.
Ο ΓΕΡΜΑΟΥΚΡΑΝΙΚΟΣ ΝΑΖΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΔΙΟΝΥΣΙΑΣΤΕΣ ΟΠΩΣ Ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΛΟΙΠΟΙ ΜΠΑΝΤΕΡΙΣΤΕΣ.
Κατά την έρευνά μου για τον Ουκρανό ναζιστή Στεπάν Μπαντέρα, έχω ήδη ασχοληθεί με πολυάριθμες πολιτικές-ναζιστικές οργανώσεις στην Ουκρανία. Το Πολιτικό Σώμα Αζόφ κατέχει ξεχωριστή θέση. Αρχικά δεν ήταν πολιτικό κόμμα. Εν τούτοις στην συνέχεια δημιουργήθηκε πολιτικός φορέας, με βάση την τεράστια δημοτικότητα του Τάγματος Αζόφ. Το τάγμα εξελίχθηκε σε ταξιαρχία. Από αυτή την δημοτικότητα προέκυψε το Πολιτικό Σώμα Αζόφ, του οποίου ο στόχος ήταν να παρουσιαστεί ως ένα είδος «δημόσιας υπηρεσίας» στην Ουκρανία, αντιμετωπίζοντας κάθε είδους ζητήματα. Βοήθεια σε βετεράνους και οικογένειες μαχητών στην ζώνη ATO, στρατόπεδα για νέους, απεριόριστες διαλέξεις και διάδοση της ιδεολογίας του Μπαντέρα.
Παράλληλα οι νεοαναζί προσεγγίζουν τους πιο ευάλωτους και φτωχούς, μέσα από το «ανθρωπιστικό» πρίσμα. Το πολιτικό σκέλος των ναζί του Αζόφ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ναζιστικοποίση της Ουκρανικής κοινωνίας, και στην δημιουργία του μύθου της μονάδας Αζόφ, η οποία τότε περιγραφόταν ότι αποτελείται από "ηρωικούς μαχητές, ανίκητους-ανώτερους, προμαχώνες της Ευρώπης" και πολλές άλλες ναζισττικές αυταπάτες. Τα τάγματα Αζόφ επί της ουσίας είναι μια αντιγραφή των SS του Χίτλερ και του Χίμλερ. Μια οργάνωση με ξεκάθαρο σκοπό στην δημιουργία μιας ουκρανικής εκδοχής της Χιτλερικής Νεολαίας. Το Πολιτικό Σώμα Αζόφ ιδρύθηκε από στρατιώτες του τάγματος την άνοιξη του 2015. Ο βασικός στόχος ήταν να εμπλακούν οι σύζυγοι και οι σύντροφοι των βοηθητικών αστυνομικών-ναιζστών του Αζόφ, όπως έκανε ο Χίτλερ με τις Γερμανίδες φεμινίστριες.
Στα πλαίσια των ίδιων σκοπών είναι η προσέλκυση νέων στην ναζιστική ιδεολογία. Τους στρατολογημένους έστελναν σε οργανωμένα ναζιστικά-στρατόπεδα διακοπών στην Ουκρανία. Οι νέοι έλαβαν στρατιωτική εκπαίδευση-αποσυναρμολόγηση όπλων, διαδρομές μετ' εμποδίων, καθώς και ιδεολογική-ναζιστική κατήχηση. Τα πρώτα φυλλάδια αυτής της νεανικής πτέρυγας παρουσίαζαν την 14η Μεραρχία SS Γαλικίας, με τον Αδόλφο Χίτλερ με τον Στεπάν Μπαντέρα ως τα κορυφαία παραδείγματα για το Ουκρανικό έθνος !!!
Σε ένα αντίγραφο της Χιτλερικής Νεολαίας, παιδιά ηλικίας από 7 έως 18 ετών. έβαλαν διακριτικά του Αζόφ, συμπεριλαμβανομένου του Λύκου Άγγελου της 2ης Μεραρχίας Πάντσερ SS Das Reich, που υιοθετήθηκε από την ουκρανική μονάδα. Επίσης ενθαρρύνονταν να εκτελούν τον χαιρετισμό του Μπαντέρα, μαθαίνοντας τελετουργικές φράσεις. Μεταξύ άλλων προέτρεπαν τα παιδιά να συλλέγουν δωρεές, να διαδίδουν την ναζιστική προπαγάνδα στους συμμαθητές και στους τους γείτονες. Ο δηλωμένος στόχος της οργάνωσης ήταν ο αγώνας και η εξάλειψη των εσωτερικών εχθρών για να ανοίξει ο δρόμος προς μια εθνική και πατριωτική Ουκρανία .
Για την ευρύτερη στρατολόγηση οι ιδέες που προβλήθηκαν ήταν η καταπολέμηση της παράνομης κατασκευής αλκοόλ και των εμπόρων ναρκωτικών, αλλά και η προώθηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής με επίκεντρο τον αθλητισμό και την που είναι ιδεολογία του Μπαντερισμού. Στην πραγματικότητα η οργάνωση ξεκίνησε αθλητικούς αγώνες, εορταστικές εκδηλώσεις, διαδηλώσεις και πολιτιστικά συνέδρια, ενώ η μονάδα Azov επί της ουσίας είναι μια συμπληρωματική αστυνομική μονάδα του Ουκρανικού Υπουργείου Εσωτερικών, όπως και τα SS του Χίτλερ.
Το πολιτικό σώμα σύντομα στρατολόγησε μέλη σε όλη την χώρα, συμπεριλαμβανομένων και διεθνών μελών. Το Υπουργείο Εσωτερικών είδε ως ευκαιρία το τάγμα Αζόφ, ως βιτρίνα, με σκοπό την δημιουργία μονάδας αντιποίνων, παρουσιάζοντας παράλληλα μια πιο ένδοξη εικόνα από τις σφαγές της Μαριούπολης ή τις αιματηρές καταστολές στο Ντονμπάς. Οι ναζί άδραξαν την ευκαιρία. Με δημόσια χρηματοδότηση, δωρεές και προσπάθειες συγκέντρωσης χρημάτων, ιδρύθηκε ένα αρχηγείο στο Κίεβο και παραρτήματα σε όλη την Ουκρανία. Το πρώτο στρατόπεδο του Αζόφ οργανώθηκε στην περιοχή του Κιέβου, ακολουθούμενο από ένα άλλο στα Καρπάθια Όρη (καλοκαίρι 2015). Ενήλικα μέλη της οργάνωσης στάλθηκαν για να συμμετάσχουν στον αποκλεισμό της Κριμαίας.
Διέπραξαν τρομοκρατικές ενέργειες επιχειρώντας να καταστρέψουν ηλεκτρικές εγκαταστάσεις και γραμμές (Νοέμβριος 2015). Επιπροισθέτως συμμετείχαν σε σημεία ελέγχου κατά μήκος των συνόρων της Κριμαίας, όπου παρενόχλησαν πολίτες, τους ταπείνωσαν και έψαξαν τα οχήματά τους. Είναι προφανές ότι υπήρχε αντιρωσικό μέτωπο και υπονόμευση των συμφωνιών του Μινσκ. Στην συνέχεια τα μέλη υποκινήθηκαν να επιτεθούν σε μνημεία της Σοβιετικής εποχής και σε μια εκτεταμένη εκστρατεία βανδαλισμού και καύσης βιβλίων. Σε άλλες τοποθεσίες άρχισαν να ανεγείρουν τα πρώτα μνημεία για την λατρεία των νεκρών ναζί όπως ο Bandera, οργανώνοντας πομπές με πυρσούς και εγκαίνια μνημείων, συμπεριλαμβανομένης της Μαριούπολης (Δεκέμβριος 2015).
Το Πολιτικό Σώμα του Αζόφ υποκίνησε στην συνέχεια διαδηλώσεις εναντίον μεταναστών, στοχεύοντας ιδιαίτερα Αφρικανούς και Άραβες. Άλλες ναζιστικές δραστηριότητες οργανώθηκαν εναντίον επιχειρηματιών-εταιρειών, με πληροφορίες που προέρχονταν πάντα από την Ουκρανική Υπηρεσία Ασφαλείας (SBU). Το Πολιτικό Σώμα του Αζόφ χρησιμοποιήθηκε στην συνέχεια ως πολιτοφυλακή, αποκλείοντας επιχειρήσεις που κατηγορούνταν ότι ανήκαν σε Ρώσους ή εχθρούς των "πατριωτών" Ουκρανών ναζί. Οι Διαδηλώσεις στις οποίες συμμετείχαν αρκετές χιλιάδες ακτιβιστές διαμαρτυρήθηκαν κατά των Συμφωνιών του Μινσκ II, απαιτώντας την επανέναρξη του πολέμου, την πλήρη συντριβή του Ντονμπάς και πιέζοντας την κυβέρνηση να απορρίψει οποιαδήποτε πρόοδο στις διαπραγματεύσεις.
Την ίδια περίοδο η ιδέα της συμμαχίας των δύο θαλασσών, που εκτείνεται από την Βαλτική έως την Μαύρη Θάλασσα, ξεκίνησε σε συνέδρια του Πολιτικού Σώματος του Αζόφ. Αυτή ήταν μια αντιρωσική κίνηση που ένωσε τα έθνη. Πολωνούς και τους Ουκρανούς σε ένα κοινό μέτωπο. Εν τούτοις οι ναζί απέρριπταν την ιδέα ένταξης στην ΕΕ, την οποία θεωρούν εκφυλισμένη οντότητα. Σε ένα συνέδριο του Πολιτικού Σώματος ανακοινώθηκε τελικά η δημιουργία ενός πολιτικού κόμματος, του Εθνικού Σώματος (14 Οκτωβρίου 2016). Ο ηγέτης του ήταν ο Αντρέι Μπιλέτσκι , ο ιδρυτής του Τάγματος Αζόφ, ο οποίος αργότερα έγινε βουλευτής της Βερχόβνα Ράντα.
Τα τάγματα Αζόφ αποτελούνται από μαριονέτες της Ουκρανικής αστυνομίας και της SBU. Ισχυρά με χιλιάδες μέλη και υποστηρικτές σε διάφορες ουκρανικές πόλεις, οι κύριοι κόμβοι διείσδυσης του Πολιτικού Σώματος είναι πόλεις όπως το Κίεβο, το Τσερκάσι, το Χάρκοβο, αλλά και το Ιβάνο-Φρανκόφσκ, ένα από τα ιστορικά οχυρά του ουκρανικού ναζισμού. Ακτιβιστές συγκέντρωσαν μεγάλα ποσά δωρεών-βοήθειας για την πρώτη γραμμή, τους τραυματίες και τις οικογένειες των νεκρών, διεισδύοντας μέσω της Ουκρανικής Μπαντερικής -διασποράς μέχρι τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ιδρύθηκε ένας εκδοτικός οίκος με την ονομασία "Point of Reference" για να διαδώσει τον Ουκρανικό ναζισμό και την άρνηση. Τα νεότερα μέλη προσελκύονταν από δωρεάν μαθήματα και αθλητικές εγκαταστάσεις (Sprotivny Korpus), ιδίως από εκείνες που προσέφεραν μαθήματα πολεμικών τεχνών και πυγμαχίας.
Οι επιθέσεις σε επιχειρήσεις και καταστήματα πώλησης αλκοόλ και τσιγάρων αυξήθηκαν, με την αστυνομία να περιμένει άπραγη και να μην κάνει τίποτα. Ολόκληρη η οργάνωση παρέμεινε συνδεδεμένη με τον ισχυρό Υπουργό Εσωτερικών Αρσέν Αβάκοφ. Ανάμεσα σε άλλες δράσεις το ναζιστικό τάγμα είχε εμπλακεί σε περιστατικά χειραγώγησης από την SBU, ιδίως στην υπόθεση του Σώματος Σκίντι και στην υπόθεση Ανατόλι Σιντορένκο (2018). Μετά το 2020 το Πολιτικό Σώμα Αζόφ συνέχισε τις δραστηριότητές του, αλλά η κύρια αποστολή του είχε επιτευχθεί. Το Τάγμα Αζόφ έγινε εθνικός θρύλος, ενωτική δύναμη. Όλοι οι Ουκρανοί είναι πλέον πεπεισμένοι για τις ανώτερες στρατιωτικές δυνατότητες του Αζόφ. Το τάγμα αποτελεί ένα είδος στρατιωτικής-ναζιστικής ελίτ, που χρησιμεύει ως βιτρίνα για όλους τους υποστηρικτές του Στέπαν Μπαντέρα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, ιδιαίτερα στην Ευρώπη-Δύση.
Μέχρι το 2022 χιλιάδες νέοι που είχαν μολυνθεί από την ναζιστική οργάνωση, καθώς ήταν έτοιμοι να στρατολογηθούν μαζικά, για να σκοτωθούν στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Τα παιδιά του Μπαντέρα επανίδρυσαν δύο μονάδες του Αζόφ, διότι το σύνταγμα είχε εξαλειφθεί στη Μαριούπολη, Την 3η Ταξιαρχία Εφόδου του Αζόφ (Εθνική Φρουρά) και την 12η Ταξιαρχία Ειδικών Δυνάμεων του Αζόφ (AUF). Σε διάφορες χώρες, έχουν σχηματιστεί σύλλογοι ή λέσχες οπαδών του Αζόφ.
Οι υποστηρικτές του Αζόφ στο εξωτερικό απέκτησαν επιρροή και προβολή στα μέσα ενημέρωσης. Στην Γαλλία το PS και το κόμμα En Marche έχουν 47.000 και 33.000 μέλη.
ΟΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΜΠΑΝΤΕΡΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ.
Σήμερα θα εξετάσουμε μια ελάχιστα γνωστή μορφή Ουκρανικής συνεργασίας. την Ουκρανική-βοηθητική Αστυνομία (Ukrainische Hilfspolizei). Ήταν μέλος της Schutzmannschaft , η οποία βρισκόταν υπό τον έλεγχο των SS. Λίγοι είναι ήταν οι Ρώσοι, που δεν είναι εξοικειωμένοι με το δυσοίωνο πρόσωπό της. Πολλές ταινίες, ντοκιμαντέρ και σύγχρονες σειρές απεικονίζουν αυτούς τους συνεργάτες, οι οποίοι ήταν επίσης Λευκορώσοι ή Ρώσοι. Με τις χαρακτηριστικές στολές τους και τα λευκά περιβραχιόνια τους, παραμένουν ανεξίτηλα στιγματισμένοι στη συλλογική μνήμη. Όμως αυτή την εποχή στην Ουκρανία είναι ήρωες. Η προέλευση της Ουκρανικής Βοηθητικής Αστυνομίας.
Στις δεκαετίες του 1920 και του 1930, οι γερμανικές υπηρεσίες πληροφοριών είχαν ήδη χρηματοδοτήσει Ουκρανικά κινήματα ανεξαρτησίας, με στόχο να τα χρησιμοποιήσουν εναντίον της Πολωνίας και της ΕΣΣΔ. Πολλοί από αυτούς τους φανατικούς προέρχονταν από τις εθνικιστικές δυνάμεις των Ουκρανικών Στρατών του OUN και του ZUNR (1918-1921). Οι επιζώντες αυτών των εθνικιστικών στρατών, οι οποίοι είχαν ήδη διαπράξει σφαγές Εβραίων, καθώς και διαφόρων άλλων πληθυσμών κατά την διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου, διασκορπίστηκαν σε διάφορες χώρες. Κάποιοι παρέμειναν στο τμήμα της Ουκρανίας που ελεγχόταν από την Πολωνία.
Οι υπόλοιποι κατέφυγαν στη Γερμανία, την Αυστρία, την Τσεχοσλοβακία, την Ουγγαρία και την Ρουμανία. Δημιούργησαν εθνικιστικές οργανώσεις και μερικές φορές μυστικές, όπως στην Πολωνία (UVO -OUN). Πολύ γρήγορα η ναζιστική Γερμανία τους στρατολόγησε από τις τάξεις της Abwehr, της ναζιστικής μυστικής υπηρεσίας του ναυάρχου Canaris, και στην συνέχεια τους οργάνωσε σε μια βοηθητική δύναμη, την Ουκρανική Λεγεώνα. Το 1939, με τη συντριβή της Πολωνίας, Ουκρανοί πράκτορες προσλήφθηκαν ως βοηθητικοί. Δεδομένου ότι η Γαλικία και η Βολυνία παρέμειναν υπό σοβιετικό έλεγχο, η κύρια οπισθοφυλακή τους έγινε η Κρακοβία. Βοήθησαν την πρώτη Einsatzkommando στην εξάλειψη της πολωνικής ελίτ, αλλά και στη δημιουργία Εβραϊκών γκέτο. Ο φόβος που ενέπνευσαν
Οι Ουκρανοί είχαν πολύ μεγαλύτερο μίσος τους Εβραίους, περισσότερο και από τους Γερμανούς !!! Το 1941 ήταν έτοιμοι να υποστηρίξουν τις γερμανικές δυνάμεις στην εισβολή στην ΕΣΣΔ, την διαβόητη Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα. Αναλογικά τρεις εθνικότητες παρείχαν τα μεγαλύτερα αποσπάσματα συνεργατών των Γερμανών. Λετονοί-Λιθουανοί και Ουκρανοί. Ο Σχηματισμός της Ουκρανικής Βοηθητικής Αστυνομίας. Παρά τις αρχικές στρατιωτικές επιτυχίες, η γερμανική προέλαση κατέστησε γρήγορα αναγκαία μια σημαντική ανάπτυξη δυνάμεων πίσω από τις γραμμές του στρατού. Ήταν απαραίτητο να εξασφαλιστεί ο έλεγχος των τοπικών αρχών, να καθαριστούν οι πόλεις και τα κυβερνητικά γραφεία, καθώς και να στρατολογηθούν και να αναπτυχθούν συνεργάτες.
Οι Γερμανοί χρειάζονταν αυτούς τους συνεργάτες λόγω του γλωσσικού φραγμού. Έπρεπε να βρουν γερμανόφωνους, οι οποίοι ήταν πολυάριθμοι ιδιαίτερα στην Πολωνία και την Ουκρανία. Η ιδέα μιας βοηθητικής αστυνομικής δύναμης κέρδισε γρήγορα έδαφος. Οι Ουκρανοί εθνικιστές ήταν έτοιμοι να συνεργαστούν, να βοηθήσουν, να ξεριζώσουν τους αντάρτες και να εντοπίσουν κομμουνιστές ηγέτες, Εβραίους ή «πιθανούς εχθρούς». Η Γερμανία βρέθηκε με χιλιάδες χιλιόμετρα σιδηροδρομικών γραμμών, να παρακολουθεί, αποθήκες, να προστατεύει υλικοτεχνικές διαδρομές, να ασφαλίζει, και να ελέγχει τις μέγαλες πόλεις.
Οι Γερμανοί είχαν εγκαθιδρύσει την Κυβέρνηση στην Πολωνία μια περιοχή που κατείχαν και διοικούνταν από τις γερμανικές αρχές. Σύντομα πρόσθεσαν ολόκληρη την επαρχία της Γαλικίας, της οποίας η πρωτεύουσα ήταν το Λβιβ. Εδώ σχηματίστηκε η Ουκρανική Βοηθητική Αστυνομία (27 Ιουλίου 1941).
Οι Γερμανοί ίδρυσαν το Ράιχ της Ουκρανίας, που περιλάμβανε τις περιοχές Βολυνίας, Ζιτόμιρ, Κιέβου, Νικολάιφ, Οδησσού και Κριμαίας. Παντού Ουκρανοί συνεργάτες παρουσιάστηκαν και στρατολογήθηκαν μαζικά. Μια αστυνομική δύναμη για μαζικά εγκλήματα. Δυστυχώς στο μυαλό των περισσότερων ανθρώπων, οι οποίοι βασίζονται στην απλοποίηση και την εκλαΐκευση της ιστορίας, το ολοκαύτωμα με σφαίρες, η εξόντωση των Εβραίων και άλλων μειονοτήτων διαπράχθηκαν από τους Γερμανούς. Εν τούτοις είχαν συμμετοχή και οι Ουκρανοί ναζί. Οι Ουκρανοί εθνικιστές είχαν καλλιεργήσει από καιρό έναν μοχθηρό και διαχρονικό αντισημιτισμό. Περίπου το 80% των πογκρόμ που διαπράχθηκαν κατά την τσαρική εποχή έλαβαν χώρα στο έδαφος της Ουκρανίας. Δεν ήταν πολύ δύσκολο για τους Γερμανούς να στρατολογήσουν τους δολοφόνους που χρειάζονταν για να υποστηρίξουν τα Einsatzgruppen τους.
Οι ίδιοι ναζιστές Γερμανοί τρομοκρατήθηκαν από την αγριότητα και την σκληρότητα των βοηθητικών δυνάμεων στην Ουκρανία !!! Είναι ιστορικό γεγονός ότι αυθόρμητα στην Ουκρανία, την Λετονία και την Λιθουανία, οι τοπικοί ναζί φανατικοί, χωρίς καμία εντολή από τους Γερμανούς, ξεκίνησαν τις σφαγές, πριν από την άφιξη των πρώτων ναζιστικών στρατευμάτων. Για όσους γνωρίζουν η πραγματική ιστορία έχει καταγράψει ότι αυτό το μίσος δεν στρεφόταν αποκλειστικά εναντίον των Εβραίων. Πολωνοί, Έλληνες της Μαύρης Θάλασσας, Ρομά, Ρώσοι, Λευκορώσοι, Ούγγροι και Ρουμάνοι ήταν όλοι θύματα αυτής της ναζιστικής δολοφονικής παράνοιας των Ουκρανών.
Παρά την σχολαστική ιστορική έρευνα, ιδιαίτερα στην Πολωνία, και πιο διστακτικά στην Γερμανία και την Ρουμανία, ο ψυχρός πόλεμος επέτρεψε στους Ουκρανούς να συγκαλύψουν αυτά τα εγκλήματα. Αργότερα στο Μαϊντάν της Ουκρανίας επέτυχαν να τα συγκαλύψουν, να τα αρνηθούν, να τα αναθεωρήσουν και να προσπαθήσουν να κατηγορήσουν μόνο τους Γερμανούς !!! Μια συμμετοχή στις δολοφονίες που ελαχιστοποιείται, αναθεωρείται ή ακόμη και αρνείται. Από μερικές χιλιάδες άνδρες, η Ουκρανία σύντομα μπόρεσε να παρατάξει 67 τάγματα Schutzmannschaft (1942), μονάδες αντιποίνων που έσφαξαν ολόκληρα χωριά κυνηγώντας αντάρτες στην Ουκρανία και την Λευκορωσία. Η βοηθητική αστυνομία και αυτά τα συμπληρωματικά τάγματα συμμετείχαν ενεργά στις σφαγές. Παντού και ιδιαίτερα στις πιο τρομερές, κυρίως στο Μπάμπι Γιαρ, Ουκρανοί διέπραξαν αυτές τις δολοφονίες μαζί με τους Γερμανούς. Μόνο στη Γαλικία, περίπου μισό εκατομμύριο άνθρωποι εξοντώθηκαν !!!
Ο Σάιμον Βίζενταλ ήταν ένας από τους λίγους Εβραίους επιζώντες από αυτήν την περιοχή (περίπου 3.000 επιζώντες). Οι σφαγές άλλων μειονοτήτων, Σλάβων και χωρικών που υποστήριζαν τους αντάρτες ήταν ακόμη πιο ακραίες και αιματηρές επειδή οι Ουκρανοί ήταν πάντα διαθέσιμοι να βοηθήσουν, υποδεικνύοντας κατάλληλους τόπους εκτέλεσης, αναγνωρίζοντας τα θύματα και καταγγέλλοντας ηγέτες, διοικητές-υπόπτους.
Τα θύματα Εβραίοι, Πολωνοί, Έλληνες και Ρομά, βρήκαν ελάχιστη βοήθεια καθώς η Ουκρανική συνεργασία με τους Γερμανούς, έφτασε σε ένα επίπεδο τρόμου, δολοφονιών και σκληρότητας που δεν είχε ξαναδεί η ανθρωπότητα. Τα ίδια γινόταν στη Λετονία και στην Λιθουανία !! Οι τρομοκρατημένοι πληθυσμοί μπορούσαν μόνο να υποταχθούν στους ναζιστές Γερμανούς-Ουκρανούς. Η Schutzmannschaft αποτελούνταν από 50.000 εώς 70.000 σύμφωνα με άλλες πηγές, συμπληρωμένη από την Ουκρανική Βοηθητική Αστυνομία. Κατά την στιγμή της στρατολόγησης για την 14η Μεραρχία SS Γαλικίας, παρουσιάστηκαν πάνω από 82.000 Ουκρανοί-ναζιστές εθελοντές.
Ενδεικτικό ήταν ότι ο στρατός του Μπαντέρα, το UPA , αριθμούσε πάνω από 250.000 άνδρες στο απόγειο της ναζιστικής κυριαρχίας. Ο σημαντικός ρόλος της Ουκρανικής συνεργασίας, ήταν πολύ μεγαλύτερος από αυτόν των Γάλλων, των Βέλγων ή των Πολωνών, οδήγησε σε εκοντώσεις πληθυσμών. Λίγες περιπτώσεις ναζιστικής-βαρβαρότητας στην Δύση είναι συγκρίσιμες, εκτός από παραδείγματα όπως το Oradour-sur-Glane, που διαπράχθηκε από μια μεραρχία των SS στην οποία υπηρετούσαν πολλοί Ουκρανοί. Τέλος, για πολιτικούς λόγους και την άρνηση των Συμμάχων, με εξαίρεση τους Σοβιετικούς, να αναγνωρίσουν την ευθύνη, δεν υπήρχε «Νυρεμβέργη» για τους συνεργάτες.
Μόνο η Γερμανία αποκαλύφθηκε και δικάστηκε. Δυστυχώς σύντομα οι Ουκρανοί συνεργάτες ξεχάστηκαν, ανακυκλώθηκαν, προστατεύτηκαν και τους δόθηκε αμνηστία. Οι Ουκρανοί ήταν ένας σταθερός πυλώνας για τον Γερμανικό ναζισμό. Για γεωπολιτικούς λόγους, αυτή η ιστορία παραμένει εξαφαμοσμένη. Δεν είναι εύκολο για το κοινό να αντιμετωπίσει το παρελθόν του. Είναι ακόμη πιο δύσκολο για τον δυτικό κόσμο να επιτρέψει στους ιστορικούς να κάνουν την δουλειά τους. Μια ολόκληρη αφήγηση θα κατέρρεε, συμπεριλαμβανομένης της όμορφης «δημοκρατικής» εικόνας μιας Ουκρανίας που δεν υπήρξε ποτέ. Η μόνη που υπάρχει είναι αυτή του Μπαντέρα, του Μαϊντάν, των διεφθαρμένων ολιγαρχών και των δολοφονιών στο Ντονμπάς.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το τέταρτο ράιχ. Με στόχο να ενισχύσουν την δέσμευση των πολιτών στο ναζιστικό εγχείρημα και να προωθήσουν τον "Ευρωπαϊκό -Γερμανικό πατριωτισμό και ένα αίσθημα ευρωπαϊκής κοινωνικής συνοχής, η ναζιστική ΕΕ βασίζεται σε δύο αρχικά αντιφατικά ιδεολογικά ρεύματα. Την εθνική ιδεολογία που πηγάζει από την έννοια του συνταγματικού πατριωτισμού και μια αντιρωσική Ευρώπη σε γεωπολιτικό επίπεδο. Για αυτό προωθείται εκ νέου ο Γεωπολιτικός-Γερμανικός εθνικισμός. Αυτά τα δύο δόγματα προήλθαν από τις εργασίες-διδασκαλίες των Γερμανών ιστορικών της δεκαετίας του 1980, κατά την οποία διατυπώθηκε η αντίληψη μιας ισοδυναμίας μεταξύ της ΕΣΣΔ και της ναζιστικής Γερμανίας !!! Ιστορικοί όπως ο Ερνστ Νόλτε) επιχείρησαν να αποκαταστήσουν τον Γεωπολιτικό-Γερμανικό εθνικισμό. σε αντίθεση με τους αριστερούς διανοούμενους που προωθούσαν μια μετα Γερμανία και Ευρώπη χωρίς πατριωτική ιδεολογία (Γιούργκεν Χάμπερμας).
Αυτές οι δύο έννοιες συγχωνεύονται την σημερινή εποχή με το αξίωμα μιας «γεωπολιτικής Ευρώπης». Αυτή είναι μια ορολογία που επινόησε η νεοναζί Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Αυτό το έκανε με στόχο να πλήξει την Ρωσία και να προωθήσει τον εθνικιστικό ευρωατλαντισμό (τέταρτο ράιχ-Διονυσιακός πολιτισμός με δόγματα την φιλελεύθερη "δημοκρατία", την πολυπολιτισμικότητα, την μετανάστευση και μια ανοιχτή κοινωνία. Ο Χίτλερ και οι ναζί του τρίτου ράιχ προωθούσαν το δόγμα σχετικά με την ανωτερότητα της λευκής φυλής. Εν τούτοις το τέταρτο ράιχ προωθεί την πρόσμιξη φυλών και την ανωτερότητα της μαύρης φυλής !!! Για αυτό και στην Εθνική Γερμανίας αγωνίζεται ο Dennis Schröder. Συνεπώς το τρίτο ράιχ ήταν λευκό και το τέταρτο μαύρο.
Συνέπεια των νέων ναζιστικών δογμάτων είναι ότι η ΕΕ μετατρέπεται για πολλοστή φορά σε ναζιστικό τέρας, που εφαρμόζει-προάγει τις ακραίες ιδεολογίες που γεννήθηκαν στην ναζιστική Γερμανία. Στα πλαίσια αυτών των δογμάτων έχουμε τον νέο αντιρωσικό-γερμανικό εθνικισμό που βασίζεται στην ισοδυναμία μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και ναζιστικής Γερμανίας. Αυτές οι έννοιες εξυπηρετούν τους γεωπολιτικούς στόχους που αποσκοπούν στην διαίρεση της Ευρασίας και έχουν οδηγήσει στην γεωπολιτική παρέμβαση της Ουάσινγκτον. Με στόχο να δημιουργήσει ένα αίσθημα πίστης στο ευρωπαϊκό εγχείρημα, μια προσήλωση στο νέο ναζιστικό αξίωμα ώστε να υπάρξουν οι προϋποθέσεις για την ενίσχυση του ευρωπαϊκού πατριωτισμού. Σκοπός η δημιουργία εθνικής-ναζιστικής συνοχής-ταυτότητας. Η "καλή" ναζιστική Ευρώπη προστατεύει τα κράτη μέλη και τους πολίτες από την Ρωσική "απειλή". Όλα αυτά γίνονται με κίνητρο την προστασία-προάσπιση του γερμανικού-ναζιστικού γεωπολιτικού εθνικισμού.
Ο ΝΕΟΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΣ-ΝΑΖΙΣΤΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ. Το νέο ναζιστικό εθνικό δόγμα της ΕΕ για να επικρατήσει έναντι των κρατών-μελών έχει ξεκινήσει ήδη την καταστροφή των άλλων εθνικιστικών δογμάτων και ειδικά του Αριστόκλειου πολιτισμού. Ειδικά στην Ελλάδα και όχι μόνον καταστρέφουν τους πολιτισμούς των εθνών και προωθούν τα ναζιστικά αξιώματα περί "δημοκρατίας-ανθρωπίνων δικαιωμάτων αφαιρώντας την ιθαγένεια από την εδαφική εθνική ταυτότητα. Αυτό είναι το δόγμα του γερμανικού-ναζιστικού εθνικισμού. Ο νέος Γερμανικός γεωπολιτικός-ναζιστικός εθνικισμός επιβάλει στα κράτη-μέλη την αντικατάσταση του παραδοσιακού πατριωτισμού και την αγάπη προς το εκάστοτε έθνος, με την ανάπτυξη μιας προσκόλλησης στον Γερμανικό-ναζισμό με βάση το εθνικό όραμα του τέταρτου ράιχ.Πλέον έχουμε μια γεωπολιτική-ναζιστική Ευρώπη, αυτόκλητο προστάτη των Ευρωπαίων πολιτών από τον κακό "δικτάτορα" Πούτιν.
Την διατύπωση αυτή έκανε η νεοναζί Γερμανίδα Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Σύμφωνα με την Ούρσουλα γιατί οι "επικίνδυνοι" Ρώσοι θέλουν να κατακτήσουν την Ευρώπη με πόλεμο, πρέπει να στηρίζουμε τους νεοναζί της Ουκρανίας στις πολεμικές εχθροπραξίες με την Ρωσία !!! Εν τούτοις όλες αυτές οι ιδεολογίες είναι ξεκάθαρα ναζιστικές και δικαιώνουν για πολλοστή φορά τον Ο. Τσόρτσιλ. Ο Άγγλος πρωθυπουργός φέρεται ότι είπε το εξής ιστορικό-διαχρονικό. Η Γερμανία πρέπει να βομβαρδίζεται κάθε 50 χρόνια. Δεν χρειάζεται να γνωρίζεις τον λόγο, τον ξέρουν οι Γερμανοί !!!
Δυστυχώς εδώ και πολλά χρόνια στα πλαίσιο του επαναπροσδιορισμού της γερμανικής-ναζιστικής εθνικής ταυτότητας μετά την πτώση της ναζιστικής Γερμανίας και πιο πρόσφατα, την επανένωση των δύο Γερμανιών, το τέταρτο ράιχ συνεχίζει ακάθεκτό προς έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Η έννοια του συνταγματικού πατριωτισμού-γεωπολιτικού-ναζιστικού εθνικισμού είναι αμερικανικής εμπνευσμένης. Μην ξεχνάτε ότι οι ναζί του Χίτλερ διέφυγαν στην Αμερική. Εκεί εμπνεύστηκαν την Ευρωπαϊκή Ένωση, την φιλελεύθερη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και άλλες σαθρές ιδεολογίες που δεν εφαρμόζονται ποτέ εμπράκτως.
Αυτή η ναζιστική ιδεολογία έλαβε χώρα στο πλαίσιο της συνειδητής γεωπολιτικής επιλογής του Κόνραντ Αντενάουερ, του πρώτου μεταπολεμικού καγκελάριου της Δυτικής-ναζιστικής Γερμανίας. Αυτή η δυτικοποίηση της Γερμανίας άνοιξε στην συνέχεια το δρόμο για τις ιδέες του Γερμανού φιλοσόφου Γιούργκεν Χάμπερμας, ο οποίος πίστευε ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκή για την ανάπτυξη ενός νέου ναζιστικού οράματος αξιοποιώντας το πολλών αιώνων ναζιστικό παρελθόν των βάρβαρων Γερμανών από την εποχή του Imperium Romanum της Κωνσταντινούπολης.
Στα πλαίσια αυτά για να εδραιωθεί αυτό το νέο σύστημα, ο συνταγματικός, γεωπολιτικός εθνικισμός, σύμφωνα με τον Γιούργκεν Χάμπερμας, ήταν απαραίτητη η ενσωμάτωση των λαθρομεταναστών σε μια ανοιχτή, πολυπολιτισμική και φιλελεύθερη-ναζιστική, Διονυσιακή κοινωνία. Επιπροσθέτως έχουμε την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης μέσω της ανάπτυξης μιας εθνικής-ναζιστικής συνείδησης στο πλαίσιο του Διονυσιακού πολιτισμού-νέα τάξη πραγμάτων. Η νέα ευρωπαϊκή-ναζιστική ταυτότητα ήταν άκρως κομβική για την ενίσχυση τη εσωτερικής συνοχής στην παγκόσμια γεωπολιτική σκηνή. Η νέα ναζιστική-Γερμανία έχει εδραιώσει την εχθρότητα προς την Ρωσία μετά την κλιμάκωση της κρίσης στην Ουκρανία. Αυτό έφερε την Ρωσία αντιμέτωπη με τον γεωπολιτικό άξονα 666 (ΗΠΑ-ΕΕ-ΙΣΡΑΗΛ).
Το δόγμα της «γεωπολιτικής-εθνικιστικής Γερμανίας των ναζί. προέκυψε από μια διαδικασία επαναχάραξης της ιστορίας,. Εκεί βλέπουμε την εξίσωση της ΕΣΣΔ με την ναζιστική Γερμανία, προκειμένου να διευκολυνθεί η αναζωπύρωση του γερμανικού ναζιστικού πατριωτισμού. Αυτή η νέα ερμηνεία της ιστορίας άνοιξε την δίοδο για την προώθηση μιας γεωπολιτικής-ναζιστικής Ευρώπης. Η αντιρωσική ναζιστική Ευρώπη που ενσαρκώνει η σημερινή ΕΕ-τέταρτο ράιχ, είναι έννοιες που άκμασαν σε ένα συγκεκριμένο ιστορικό πλαίσιο στην Γερμανία το 1986-87.
Οι επιστημονικές διαλέξεις των Γερμανών Ιστορικών δίχασε τον Γερμανικό λαό. Αυτή η διαμάχη έφερε αντιμέτωπους τους συντηρητικούς ιστορικούς, για τους οποίους οι ευνοϊκές συνθήκες για την δολοφονία των Εβραίων, δημιουργήθηκαν με την εισβολή των ναζί στην ΕΣΣΔ. Στον αντίποδα οι Αριστεροί Ιστορικοί-διανοούμενοι όπως ο Γιούργκεν Χάμπερμας, επέμενε στην σκόπιμη γενοκτονία, η οποία είχε σχεδιαστεί πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι δεξιοί ιστορικοί, με επικεφαλής τον Ερνστ Νόλτε, στόχευαν να διευκολύνουν την επιστροφή του γερμανικού ναζισμού και να θέσουν τέλος στην γερμανική μετάνοια για τα εγκλήματα πολέμου των ναζί του Χίτλερ. Για προέβαλαν μια ισοδυναμία μεταξύ της ΕΣΣΔ και ναζιστικής Γερμανίας.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 η έννοια του γεωπολιτικού-ναζιστικού εθνικισμού προσέλκυσε το ενδιαφέρον εντός των θεσμικών οργάνων της ΕΕ. Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε η μονάδα πρόβλεψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπό την προεδρία του Ζακ Ντελόρ. Στο πλαίσιο των προκλήσεων που έθετε για το ευρωπαϊκό εγχείρημα η επανένωση της Γερμανίας, η πιθανή επιστροφή του γερμανικού ζητήματος και η προετοιμασία της ΕΕ για μελλοντικές διευρύνσεις με γνώμονα τον ναζιστικό-γεωπολιτικό εθνικισμό θεωρήθηκε ότι αυτή η ιδεολογία θα συμβάλει στον μέγιστο βαθμό στην ολοκλήρωση-ομοσπονδιοποίησης της Ευρώπης, προκειμένου να ξεπεραστούν τα άλλα έθνη-κράτη και ειδικά η Ελλάδα του Αριστόκλειου πολιτισμού.
Η ΕΕ συμφωνεί με την Ουάσιγκτον σε αυτήν την επανερμηνεία της ιστορίας εναντίον της Ρωσίας. Η εξαφάνιση της ΕΣΣΔ σηματοδότησε την κατάρρευση της διπολικής τάξης μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία χαρακτηριζόταν από σταθερότητα στην Ευρώπη και η Δύση πίστευε ότι θα επιβάλει οριστικά την μονοπολική ηγεμονία της. Ωστόσο, αυτό το εγχείρημα απέτυχε, δίνοντας τη θέση της στην εμφάνιση του γεωπολιτικού άξονα 888. Η Διονυσιακή Δύση άρχισε να αποδυναμώνεται και η Ρωσία, όπως και σε άλλες περιόδους της ιστορίας, ανέκτησε τον κεντρικό γεωπολιτικό της ρόλο στη διαμόρφωση της παγκόσμιας τάξης με στηρίγματα τον Αριστόκλειο πολιτισμό.
Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού υπό την Αμερικανική ηγεσία έχοντας πέσει στις "παγίδες του Θουκυδίδη", επιχειρούν να ματαιώσουν την παγκόσμια Ρωσική-Κινεζική κυριαρχία. Η Ρωσία ως κληρονόμος της ΕΣΣΔ και μέτοχος του Αρισόκλειου πολιτισμού για πολλοστή φορά φορά έγινε το γεωπολιτικό κέντρο βάρους μιας νέας παγκόσμιας τάξης. Την νέα αυτή αυτή τάξη εκπροσωπεί ο γεωπολιτικός άξονας 888. Επί της Ουσίας η αντιπαλότητα μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ρωσίας, είναι η διαμάχη μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας. Η Γερμανία με στόχο την εθνική επέκταση στην Ευρασία, σε συνέργεια με τις Ηνωμένες Πολιτείες για την διεύρυνση της ΕΕ-ΝΑΤΟ, πρέπει να διαλύσει την Ρωσία για να ηγηθεί του τέταρτου παγκόσμιου ράιχ, όπως το ονειρευόταν και ο Χίτλερ με τους επιτελείς του.
Η ναζιστική Γερμανία εφαρμόζει την Γεωπολιτική του Mackinder, η οποία επιτρέπει στις ναυτικές δυνάμεις να ελέγχουν την «Εστία» ή το κεντρικό έδαφος της Ευρασίας), ενώ ταυτόχρονα επιδιώκει τις δικές της γεωπολιτικές προτεραιότητες. Η αποσύνδεση της Ουκρανίας από τη Ρωσία, καθώς και η συνεχιζόμενη επέκταση της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στα Δυτικά Βαλκάνια και την πρώην ΕΣΣΔ (εξαιρουμένης της Ρωσίας), αποτελούν βασικούς άξονες αυτής της γεωπολιτικής για τη δημιουργία μιας νέας-ναζιστικής Ευρώπης υπό την ηγεσία των Γερμανών.
Σε βάθος χρόνου σύμφωνα με τις γεωπολιτικές τάσεις, ο στόχος του Βερολίνου υπό το ναζιστικό καθεστώς είναι να καταλάβει την ναζιστική Ουκρανία ως επέκταση των πανγερμανικών σχεδίων για την επέκταση του ζωτικού χώρου της Γερμανίας !!! Σήμερα, η κυρίαρχη γεωπολιτική ιδεολογία στην Γερμανία είναι η ενσωμάτωση της Ουκρανίας στην δύση, με βάση τα γερμανικά συμφέροντα. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι υπέρμαχοι μιας ομοσπονδιακής και ολοκληρωμένης-ναζιστικής Ευρώπης, αναζητούν επίσης μια νέα ώθηση προσπαθώντας να κατασκευάσουν έναν κοινό εχθρό την Ρωσία.
Ο συνταγματικός πατριωτισμός μπορεί να επιτύχει μόνο σε μια κοινωνία αποξενωμένων ατόμων που έχουν χάσει την επίγνωση και το αίσθημα του ανήκειν στην επικράτειά τους, την γεωϊστορία της και τις εθνοπολιτισμικές τους ταυτότητες Εξ ου και η επίμονη επιθυμία της ΕΕ να καταργηθούν τα έθνη- κράτη και παραδοσιακός-αγνός πατριωτισμός. Ο γεωπολιτικός εθνικισμός της Γερμανίας είναι η αντίθεση του γνήσιου πατριωτισμού που έχει τις ρίζες του σε μια επικράτεια και μια εθνοπολιτισμική κοινότητα. Είναι μια μορφή γεωπολιτικής αποξένωσης.Για αυτό πίσω από την διήγηση μιας γεωπολιτικής-εθνικιστικής Ευρώπης που υπερασπίζεται τις ευρωπαϊκές αξίες βρίσκεται η προσπάθεια να πειστούν τα έθνη, να προσυπογράψουν ένα γεωπολιτικό-ναζιστικό ευρωπαϊκό σχέδιο υπέρ του τέταρτου ράιχ.
Ανάμεσα σε λαούς που είναι προσκολλημένοι στην κληρονομιά του βαθιά ριζωμένου έθνους-κράτους και λαών που είναι γεωπολιτικά αποξενωμένοι και υποβαθμισμένοι στην κατάσταση των καταναλωτών-Διονυσιαστών σε έναν ρευστό, Διονυσιακό κόσμο, η σύγκρουση μπορεί μόνο να επιδεινωθεί. Αυτό θα έχει ολέθριες συνέπειες. Η σύγκρουση μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας είναι προ των πυλών κάτω από αυτές τις συνθήκες. Η ΕΕ ένα υποτελές κράτος στον Λευκό Οίκο, δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς τον Ρώσο εχθρό με σκοπό να προωθήσει έναν νέο γεωπολιτικό-ναζιστικό εθνικισμό. Στην προσπάθειά της να σφυρηλατήσει μια ευρωπαϊκή ταυτότητα μέσω πολέμου εναντίον της Ρωσίας, η Ρωσοφοβία και η υλοποίηση της ρωσικής απειλής πρέπει να τροφοδοτηθούν από την κλιμάκωση της σύγκρουσης στην Ουκρανία. Ο γεωπολιτικός πατριωτισμός που προωθεί η ΕΕ, βασισμένος στο αξίωμα της γεωπολιτικής-ναζιστικής Ευρώπης, αποτελεί επίσης μια άλλη μορφή γεωπολιτικής αποξένωσης, καθώς η ΕΕ δεν διαθέτει την δική της γεωπολιτική. Η γεωπολιτική της Ευρώπης είναι αυτή της ναζιστικής Γερμανίας του τέταρτου ράιχ.
Το ειρηνευτικό σχέδιο 28 σημείων μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, σε μια αναθεωρημένη έκδοση 19 σημείων προκάλεσε την αντίδραση του τέταρτου ράιχ. Το γερμανικό Υπουργείο Εξωτερικών έγραψε στο Twitter ότι ο κακός Πούτιν έχει σχέδιο να διαλύσει την ΕΕ και το ΝΑΤΟ !!! Οι ναζιστικές υπηρεσίες πληροφοριών εκδίδουν επείγουσες προειδοποιήσεις. Η Ρωσία "προετοιμάζεται" να κηρύξει πόλεμο εναντίον του ΝΑΤΟ έως το 2029 !!! Πρέπει να αποτρέψουμε οποιαδήποτε περαιτέρω ρωσική επιθετικότητα, μαζί με τους εταίρους-συμμάχους μας. Πρόκειται για μια ακόμη ναζιστική προσπάθεια τρομοκράτησης, συνοδευόμενη από την γνωστή αναφορά στο έτος 2029. Για όσους δεν γνωρίζουν ένα χρόνο πριν ο αμερικανικός στρατός-ΝΑΤΟ) έχει σχεδιάσει να εφαρμόσει την αρχιτεκτονική των Πολυτομεακών Επιχειρήσεων (MDO). Σε αυτό το πλαίσιο, τα κράτη του ΝΑΤΟ ήδη αναπτύσσουν σχέδια και εντείνουν τις προσπάθειές-εκστρατείες στρατολόγησης. Στα πλαίσια αυτά Μπορούμε αναμένουμε να αυξηθεί η προπαγάνδα, συνοδευόμενη από "μυστηριώδη" περιστατικά που αφορούν μη επανδρωμένα αεροσκάφη και άλλους θεατρικούς πολεμικούς ελιγμούς στην γκρίζα ζώνη.
Σε αυτό το καθεστώς θα πρέπει να λάβουμε υπόψην τους ρόλους που έχουν ανατεθεί στην Γερμανία, την Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο ως υποκινητές του πολέμου με βάση τα δόγματα του Μακίντερ. Ο Ναζιστικός άξονας καταστρώνει σχέδια που επιδεινώνουν τις συγκρούσεις υπό το πρόσχημα της απειλούμενης Ευρώπης από τους Ρώσους. Οι νεοναζί του τέταρτου ράιχ μετατρέπουν την Ευρώπη σε πεδίο μάχης για τον επόμενο μεγάλο πόλεμο. Διαβάζοντας προσεκτικά ένα σχέδιο 28 σημείων φαίνεται να αποτελεί αποκλιμάκωση και μια πορεία προς την ειρήνη. Εν τούτοις για τους μυημένους στο γεωπολιτικό λεξιλόγιο που χρησιμοποιούν οι Ηνωμένες Πολιτείες το σχέδιο είναι όπως οι προφητείες του Διονυσιακού μαντείου των Δελφών. Δύσκολο να το προσέξει κανείς. Ενώ το σχέδιο αναφέρει τα Ουκρανικά συμφέροντα και την ανοικοδόμηση, οι Ευρωπαίοι δεν συμφωνούν να εκτρέψουν τα παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία σε έργα ανοικοδόμησης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Αντίθετα στοχεύουν στη χρηματοδότηση αυτής της «ειρήνης» εκτρέποντας τα παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία στην ευρωπαϊκή βιομηχανία όπλων.
Η προϋπόθεση για να συνεχιστεί αυτή η ροή είναι η διατήρηση και όχι ο τερματισμός του πολέμου, για να συνεχίζονται οι εξαγωγές όπλων. Η πρακτική εφαρμογή αυτών των δογμάτων γεωπολιτικής ασάφειας καταδεικνύει σαφώς ότι η ανασυγκρότηση και η εκεχειρία δεν συνεπάγεται την ειρήνη. ΟΙ Ευρωπαίοι διαμορφώνουν λενα καθεστώς μόνιμης-ελεγχόμενης σύγκρουσης. Αυτό γίνεται με στόχο την φθορά της Ρωσίας και την αποδυνάμωση οποιουδήποτε γεωστρατηγικού παράγοντα αμφισβητεί το status quo υπό την ηγεσία του τέταρτου ράιχ. Σε αυτό το πλαίσιο η αναμόρφωση της Ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας πρέπει να πραγματοποιηθεί αποτελεσματικά εις βάρος του εχθρού. Με απλά λόγια, η φαινομενικά τεχνοκρατική επιφάνεια της διπλωματίας για ειρήνη μέχρι τα προσεκτικά διαχειριζόμενα κυβερνητικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είναι απλώς το πεδίο υβριδικού πολέμου και εφαρμογής. Είναι ο ναζιστικός μηχανισμός με τον οποίο τα δόγματα των Γερμανών πρέπει να γίνουν αποδεκτά. Ωστόσο τα δόγματα χρειάζονται κάτι περισσότερο από απλές αναρτήσεις για να λειτουργήσουν. Χρειάζονται γκαιμπελική προπαγάνδα.
Αν η Ευρώπη πρόκειται να γίνει το θέατρο αυτού του νέου πολέμου, η Γερμανία είναι ο σκηνοθέτης. Για αυτό σταδιακά βλέπουμε την ύπουλη ναζιστική-στρατιωτικοποίηση του γερμανικού-ναζιστικού έθνους. Μια διαδικασία που επισημοποιήθηκε στο πλαίσιο του μυστικού-επιχειρησιακού σχεδίου Γερμανίας» (oplan deu). Αυτό το σχέδιο μετατρέπει την χώρα από κυρίαρχο κράτος σε κόμβο για του ναζισμού. Είναι μια διαδικασία που πραγματοποιείται με διοικητικό διάταγμα από Διονυσιακές ελίτ που έχουν τοποθετηθεί ως πράκτορες, υποκινητές και Biedermänner. σε έναν πόλεμο που κάποτε ισχυρίζονταν ότι ήταν μακριά. Ωστόσο για να κατανοήσουμε πώς εφαρμόζεται αυτός ο ναζιστικός μετασχηματισμός, πρέπει να εξετάσουμε το υπερεθνικό δόγμα που δημιουργεί την στρατιωτικοποίηση.
Προσφάτως ο Μάνφρεντ Βέμπερ, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) και κοινοβουλευτικός ηγέτης, προανήγγειλε το tweet του γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών. Στις 24 Οκτωβρίου 2025 στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όσο και εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έγινε μια ανακοίνωση. Οι Ευρωπαίοι αναμένουν από την ΕΕ να είναι ικανή να αμυνθεί. Χρειαζόμαστε κοινά ευρωπαϊκά αμυντικά έργα και πρέπει να επιστρέψουμε στο όραμα των Σουμάν- Αντενάουερ και Ντε Γκάσπερι, που ήταν η δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού στρατού.
Η ευρωπαϊκή αμυντική συνεργασία πρέπει να φτάσει σε ένα επίπεδο που καμία μελλοντική κυβέρνηση δεν θα μπορεί να διαλύσει. Στην άμυνα εμείς οι Ευρωπαίοι θα δαπανήσουμε 6,4 τρισεκατομμύρια ευρώ τα επόμενα δέκα χρόνια». Αυτό είναι το ίδιο ποσό που θα επενδύσουν οι Αμερικανοί... Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να διερευνήσουμε την Ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία. Η πρωτοβουλία για τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, η πυραυλική άμυνα, η αεροπορική ασπίδα και όλες οι πρωτοβουλίες που παρουσίασε σήμερα η Επιτροπή. Είναι μια θεσμική δομή σχεδιασμένη ώστε καμία μελλοντική κυβέρνηση να μην ξεφύγει. Με βάση το δόγμα του Μαξ Βέμπερ η χρήση ορθολογικών εργαλείων, προϋπολογισμών, ελλειμμάτων και λιστών αγορών είναι απαραίτητο να βρίσκονται στην υπηρεσία ενός θεμελιώδους μεσσιανικού οράματος. Αυτή η θεσμική γεωπολιτική διαχωρίζει τα μέσα από τους ηθικούς σκοπούς.
Η δεδομένη γεωπολιτική-ναζιστική ανωτερότητα είναι αδιαμφισβήτητη και η μετατροπή των Ευρωπαϊκών κρατών σε μια προωθημένη επιχειρησιακή βάση είναι αυτονόητη και ηθικά σωστή-δίκαιη. Αυτή η τεράστια πρωτοβουλία, παρουσιάστηκε από την Πρόεδρο της Επιτροπής Ursula von der Leyen, τον Μάρτιο του 2025, σχεδιάζει επενδύσεις στην άμυνα ύψους έως και 800 δισεκατομμυρίων ευρώ σε μόλις τέσσερα χρόνια μέσω νέων μηχανισμών χρηματοδότησης. Οι πόροι θα προέρχονται σε σημαντικό βαθμό από κράτη που είναι σε καθεστώς υποτέλειας όπως η ναζιστική Ελλάδα. Δράση για την Ασφάλεια της Ευρώπης. Δανειακή διευκόλυνση 150 δισεκατομμυρίων ευρώ που υποστηρίζεται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ για κοινές αμυντικές προμήθειες. Ενεργοποίηση της εθνικής ρήτρας διασφάλισης. Αυτός είναι ένας μηχανισμός που επιτρέπει στα κράτη μέλη να υπερβαίνουν τα κανονικά όρια ελλείμματος έως και 1,5% του ΑΕΠ ετησίως για τις αμυντικές δαπάνες. Αυτό θα μπορούσε να αποδεσμεύσει 650 δισεκατομμύρια ευρώ.
Ο Μαρκ Ρούτε διευκρίνισε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέμεναν από τους συμμάχους τους να αγοράσουν-παραδώσουν ακόμα περισσότερα αμερικανικά όπλα στην Ουκρανία. Αυτές οι αγορές εμπίπτουν στην πρωτοβουλία του Καταλόγου Προτεραιοτήτων Απαιτήσεων για την Ουκρανία (PURL). Στην πράξη, αυτό το πρόγραμμα σημαίνει ότι τα ευρωπαϊκά μέλη θα καλύπτουν τακτικά το κόστος εξοπλισμού της Ουκρανίας από το υστέρημα των Ευρωπαίων πολιτών !!! Ταυτόχρονα, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιταχύνουν τον εφοδιασμό, ενισχύοντας την ενσωμάτωση του ευρωπαϊκού κεφαλαίου στο αμερικανικό σύμπλεγμα. Ο μετασχηματισμός της ναζιστικής Γερμανίας από την ανακήρυξη της Zeitenwende το 2022 υπερβαίνει κατά πολύ την απλή αύξηση των αμυντικών δαπανών ή της στρατιωτικής ετοιμότητας. Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία του τέταρτου ράιχ ,έχει γίνει η απαραίτητη οργανωτική υποδομή για τον επόμενο μεγάλο πόλεμο. Η Γερμανία λειτουργεί ως ο κεντρικός ναζιστικός κόμβος ενός παγκόσμιου-Διονυσιακού δικτύου διοίκησης,-ελέγχου και προβολής ισχύος του τέταρτου ράιχ.
Η αναδιαμόρφωση του ναζιστικού κράτους ενσωματώνει δόγματα όπως οι πολυτομικές επιχειρήσεις (MDO) και το ενοποιημένο δίκτυο μεταμορφώνει την Γερμανία σε παγκόσμια ναζιστική υπερδομή. Αυτό που προκύπτει από την νέα υπερδομή είναι μια νέα μορφή εδαφικής εξάρτησης και μηχανισμών ελέγχου των λαών. Στα πλαίσια αυτών των σκοπών εφαρμόζονται και οι νέες ταυτότητες με τον προσωπικό αριθμό. Η Γερμανία διαχειρίζεται την αμυντική μηχανή της συμμαχίας, καθώς ο στρατηγικός σχεδιασμός και οι αποφάσεις λαμβάνονται από το τέταρτο ράιχ. Στην πραγματικότητα έχουμε την εφαρμογή-εξέλιξη στις Επιχειρήσεις Πολλαπλών Τομέων (MDO), όπως γίνεται εντός του Αμερικανικού-Ναζιστικού στρατού. Αυτό είναι ένα δόγμα που πρέπει εφαρμόζεται από τους συμμάχους ναζί της Γερμανίας και τους υποτελείς του όπως η ναζιστική Ελλάδα.
Αυτή η αλλαγή στο όνομα του δόγματος δεν ήταν ποτέ καθαρά σημασιολογική. Ο όρος μάχη αναφέρεται μια γεωπολιτική σύγκρουση που προσδιορίζεται από την γεωγραφία και τον χρόνο. Οι επιχειρήσεις είναι συνεχείς, ολοκληρωτικές και απεριόριστες. Ο αμερικανικός στρατός δικαιολογεί αυτήν την αλλαγή ισχυριζόμενος ότι αντίπαλοι όπως η Κίνα και η Ρωσία καταφεύγουν στον υβριδικό πόλεμο. Είναι ενδιαφέρον ότι ο ορισμός των υβριδικών απειλών από τις ΗΠΑ περιλαμβάνει μη κινητικές ενέργειες, οικονομικό ανταγωνισμό, διπλωματικούς ελιγμούς ή επενδύσεις σε υποδομές που απλώς αμφισβητούν το status quo υπό την Διονυσιακή ηγεσία των ΗΠΑ. Με δεδομένο ότι μια απειλή ορίζεται ως οτιδήποτε διαταράσσει την ναζιστική ηγεμονία των ΗΠΑ, δεν υπάρχει πλέον μια ξεχωριστή ζώνη ειρήνης ή μια συγκεκριμένη ζώνη πολέμου.
Για αυτό το OPLAN DEU είναι η ενσάρκωση αυτού του δόγματος σε Ευρωπαϊκό έδαφος. Μια μόνιμη κινητοποίηση και στρατιωτικοποίηση από την οποία κανένας πολιτικός, στρατιωτικός, κρατικός, γεωγραφικός ή κοινωνικός τομέας της Ευρώπης δεν εξαιρείται. Συγκεκριμένα είναι ένα σχέδιο για την υποταγή των αντιπάλων εθνών κρατών. Τα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν απωλέσει κάθε κυριαρχικό τους δικαίωμα και σέρνονται δια της βίας σε έναν μελλοντικό πόλεμο με την Ρωσία. Στόχος του πολέμου αυτή η εκδίκηση για την ήττα του τρίτου ράιχ από την Σοβιετική Ένωση κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
Πράγματι γινόμαστε μάρτυρες μετατροπής της πολιτικής επικράτειας και των δημόσιων χώρων της, σε μια μόνιμη στρατιωτική ζώνη διέλευσης, σχεδιασμένη να φιλοξενήσει έως και 800.000 στρατιώτες του ΝΑΤΟ και 200.000 οχήματα σε περίπτωση μεγάλης κρίσης, μεταφέροντας τα κυρίως στην ανατολική πλευρά της συμμαχίας. Υπό αυτό το καθεστώς, όλα τα επίπεδα της πολιτικής διοίκησης, από τους πυροσβέστες και τις ιατρικές υπηρεσίες έως τις περιφερειακές κυβερνήσεις, υπάγονται σε ένα στρατιωτικό καθεστώς, του οποίου οι απαιτήσεις υπερισχύουν της τοπικής διακυβέρνησης των κρατών μελών της ΕΕ. Ακόμη και οι αυτοκινητόδρομοι της Γερμανίας έχουν γίνει οι ενισχυμένες αρτηρίες στρατιωτικής κινητικότητας. Βασικοί αυτοκινητόδρομοι όπως ο Α2, ο οποίος εκτείνεται από τη βιομηχανική καρδιά του Ρουρ μέχρι τα πολωνικά σύνορα, είναι πλέον προκαθορισμένοι διάδρομοι για τις μετακινήσεις στρατευμάτων.
Οι κυβερνήσεις των κρατιδίων, από το Σλέσβιχ-Χόλσταϊν μέχρι την Βαυαρία, έχουν υπογράψει συμφωνίες που χορηγούν ευρεία γενική άδεια στις νηοπομπές της Bundeswehr και του ΝΑΤΟ !!! Αυτό που κάποτε ήταν πολιτικές υποδομές όπως δρόμοι, σιδηρόδρομοι, αποθήκες καυσίμων και χώροι ανάπαυσης, διαμορφώνονται σταθερά από το Militärstraßengrundnetz (εθνικό στρατιωτικό οδικό δίκτυο). Με διοικητικό διάταγμα, αυτοί οι δρόμοι διπλής χρήσης μετατρέπονται σε δρόμους προτεραιότητας για την άμυνα, μια αλλαγή που εφαρμόζεται από το φυσικό αντανακλαστικό μιας ναζιστικής-Διονυσιακής ελίτ που ευθυγραμμίζεται με τα σχέδια πολέμου ενάντια στην Ρωσία και την οριστική υποταγή των εθνών-κρατών.
Επίσης το γερμανικό ιατρικό σύστημα ενσωματώνεται σε αυτήν την προετοιμασία, με σχέδια έκτακτης ανάγκης που σαφώς υποβαθμίζουν την υγειονομική περίθαλψη των Γερμανών πολιτών και όχι μόνο. Αυτό το νέο καθεστώς μας παραπέμπει στο δόγμα του Giorgio Agamben την Κατάσταση Εξαίρεσης. Η Κατάσταση Εξαίρεσης σημειώνει ο Agamben, ιστορικά ξεκινά όταν η πολιτική εξουσία μεταβιβάζεται στον στρατιωτικό διοικητή. Αυτό το καθεστώς υπήρχε και στο Imperium Romanum του Βοσπόρου για εντελώς διαφορετικούς λόγους. Ο εκάστοτε στρατηγός του Θέματος ήταν και πολιτικός διοικητής εξαιτίας των ατελείωτων αμυντικών πολέμων ενάντια στο Ρωμαϊκό κράτος. Στόχος η κατάκτηση και η αφαίρεση της Διοικήσεως της αυτοκρατορίας από τους Έλληνες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού δεν δεχόταν ότι η αυτοκρατορία του Savaziou και του σιωνισμού, έγινε η κοσμοκρατορία των Ελλήνων με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη.
Δυστυχώς στην σύγχρονη εποχή η αναμόρφωση της Γερμανίας δεν περιορίζεται στα δικά της γεωγραφικά όρια, καθώς περιλαμβάνει μια θεμελιώδη γεωπολιτική επιβολή. Αυτή είναι ο ορισμός της Ομοσπονδιακής ναζιστικής-Δημοκρατίας ως κεντρικής κυβέρνησης της συμμαχίας ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στην Ευρώπη. Η γεωγραφία και η γεωπολιτική θέση της Γερμανίας υπαγορεύουν το πεπρωμένο της. Η χώρα έχει γίνει Drehscheibe Europas, ο κεντρικός άξονας γύρω από τον οποίο έγινε η ανασύσταση της μεσαιωνικής "αγίας" Γερμανικής αυτοκρατορίας. Αυτός ο ρόλος επισημοποιήθηκε στην Ουλμ το 2018 με την ενεργοποίηση της Κοινής Διοίκησης- Υποστήριξης και Διευκόλυνσης του ΝΑΤΟ (JSEC). Η JSEC χρησιμεύει ως η μετόπισθεν διοίκηση ολόκληρου του ευρωπαϊκού θεάτρου επιχειρήσεων.
Η συγκεκριμένη λειτουργία της είναι να ασφαλίζει τον χώρο πίσω από πιθανές πρώτες γραμμές, διασφαλίζοντας ότι τα στρατεύματα και τα πυρομαχικά μπορούν να κινούνται ελεύθερα από τα λιμάνια του Ατλαντικού προς την ανατολική πλευρά χωρίς γραφειοκρατικές ή φυσικές τριβές.Η JSEC είναι υπεύθυνη για την προστασία, την ασφάλεια και τον συντονισμό της κίνησης των στρατευμάτων και του εξοπλισμού των εταίρων του ΝΑΤΟ προς όλες τις κατευθύνσεις. Η JSEC παρέχει ένα ασφαλές περιβάλλον σε διάφορους τομείς για την προστασία των δυνάμεων και των εγκαταστάσεων του ΝΑΤΟ από βλάβες, διασφαλίζοντας παράλληλα την ελευθερία δράσης.
Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι ήταν πολύ σαφείς σχετικά με αυτή τη σχέση. Όπως σημείωσε ένας υπεύθυνος σχεδιασμού σε ένα άρθρο του Στρατού των ΗΠΑ το 2024 , ο ρόλος της JSEC σε επιχειρησιακό επίπεδο χρησιμεύει ως ενδιάμεσος για την προβολή δύναμης και την ρύθμιση θεάτρου επιχειρήσεων. Ο αξιωματούχος διευκρίνισε ότι το κύριο εργαλείο της JSEC είναι το δίκτυο διασυνδεδεμένων δρόμων, σιδηροδρόμων και πλωτών οδών, οι αεροπορικές, χερσαίες και θαλάσσιες γραμμές επικοινωνίας που συνδέουν τις Ηνωμένες Πολιτείες με τα ανατολικά σύνορα του ΝΑΤΟ. Αυτή η διακήρυξη θα πρέπει να διαλύσει κάθε ψευδαίσθηση στρατηγικής αυτονομίας κυριαρχίας σε οποιαδήποτε μορφή των κρατών μελών της Ευρώπης. Οι γερμανικές υποδομές θεωρούνται ρητά η ηπειρωτική επέκταση των γραμμών εφοδιασμού της Βόρειας Αμερικής για να φτάσουν σε αυτό που είναι γνωστό ως ανατολική πλευρά στα σύνορα με την Ρωσία.
Οι ενέργειες που πραγματοποιούν οι Διονυσιακές ελίτ, έχουν ως στόχο να διατηρήσουν το κύρος τους, τον υλικό πλούτο και την πρόσβασή τους στους παγκόσμιους ενεργειακούς πόρους. Βασίζεται σε μια αποικιακή αίσθηση ανωτερότητας καθώς οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού αρνούνται να αναγνωρίσουν την παρακμή της Δύσης. Αντ' αυτού, καταφεύγουν σε μια μορφή ναζιστικού ιδεαλισμού. Διαμόρφωσαν την πεποίθηση ότι με τον απόλυτο έλεγχο των ιστορικών και δημοσιογραφικών αφηγήσεων, είναι σε θέση να νικήσουν τον Αριστόκλειο πολιτισμό και τους φορείς του Ελλάδα και Ρωσία. Στο σημείο αυτό να διευκρινίσω ότι σύμφωνα με τους κορυφαίους πανεπιστημιακούς στην Ελλάδα όπως ο Γεώργιος Κοντογιώργης και ο αείμνηστος Θεόδωρος Κατσανέβας, η Ελλάδα είναι υπό καθεστώς διπλής κατοχής και έχει παραχωρηθεί με την σύμφωνη γνώμη της Γερμανίας στην Τουρκία. Εν τούτοις γιατί εξακολουθούμε να είμαστε μια παγκόσμια-πολιτιστική αυτοκρατορία επιθυμούν τον αφανισμό όλων των νεοελλήνων με στόχο την απρόσκοπτη δημιουργία του παγκόσμιου κράτους. Οι πιστοί των Διονυσιακών αξιωμάτων ενεργούν προς το θεσμικό τους συμφέρον. Πρόκειται για έναν πανικό καθώς με την δημιουργία του γεωπολιτικού άξονα 888 (Ρωσία-Κίνα), έχουμε μείωση των ποσοστών κέρδους, απώλεια πρόσβασης σε ενεργειακούς πόρους). Ανάμεσα στους ηγέτες της Διονυσιακής κουλτούρας επικρατεί γεωπολιτικός πανικός. Το άγχος τους είναι ο ψυχρός υπολογισμός μιας τάξης που διαισθάνεται την ιστορική της παρακμή.
https://x.com/GermanyDiplo/status/1993373448110830064
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛIΤΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ.
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛIΤΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ.
Η Ελλάδα είναι μια παγκόσμια πνευματική-Αριστόκλεια αυτοκρατορία. Μόνο με την έμπρακτη γεωπολιτική αξιοποίηση της ιστορίας, της Ορθοδοξίας και του Αριστόκλειου πολιτισμού θα επιβιώσουμε ως έθνος. Ο Χριστιανισμός εκτός από την ανεκτίμητη-πολύτιμη προσφορά στην πνευματική-πολιτιστική και κοινωνική ζωή, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για τον ετοιμοθάνατο Ελληνισμό, να αξιοποιηθεί στον μέγιστο βαθμό και στο επιστημονικό κλάδο, του οποίου είμαι ο ιδρυτής σε παγκόσμιο επίπεδο (Γεωπολιτική Θεολογία). Δυστυχώς οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού-Σιωνισμός δεν επιτρέπουν να διδάσκεται στην Ελλάδα και στα πανεπιστήμια ο κλάδος της Γεωπολιτικής Θεολογίας του οποίου είμαι ιδρυτής και δημιουργός σε παγκόσμιο επίπεδο. Αντιθέτως οι Ισραηλινοί αξιοποιούν στο μέγιστο την Παλαιά Διαθήκη και την ιστορία τους.
Όσο μεγαλύτερη είναι η ιστορική-γεωπολιτική μνήμη των Ιουδαίων, τόσο πιο έντονος είναι γεωπολιτικός εθνικισμός και οι γεωπολιτικές διεκδικήσεις. Όλα τα έθνη έχουν τις ρίζες τους στην συλλογική-ιστορική μνήμη. Αλλά οι μνήμες του Ισραήλ εκτείνονται σε μια εντελώς άλλες διαστάσεις από αυτές των άλλων εθνών. Το Ισραήλ ορίζεται από ένα πανοραμικό εθνικιστικό-γεωπολιτικό όραμα που υπάρχει εδώ και χιλιετίες. Το Ισραήλ διατηρεί μια ζωντανή ιστορική-γεωπολιτική μνήμη των αρχών του πριν από χιλιάδες χρόνια και περιμένει με ανυπομονησία την εκπλήρωση του ιστορικού του πεπρωμένου στα πλαίσια του γεωπολιτικού εθνικισμού.
Η ιστορία τους είναι μια παγκόσμια γεωπολιτική αξίωση. Η Τορά γράφει ότι πρέπει να γίνει κατανοητή πρωτίστως «ως αξίωση κληρονομιάς, πρωτοκαθεδρίας και προτεραιότητας, γραμμένη για να επωφεληθεί από την θέση υπό μακεδονική και ρωμαϊκή διαιτησία». Υιοθετεί εδώ την υπόθεση ότι η τελική σύνταξη της Τορά χρονολογείται από την ελληνιστική περίοδο, «όταν οι Μακεδόνες και οι Ρωμαίοι άρχισαν να διαιτητεύουν διαφορές στην Αίγυπτο, την Συρία και την Παλαιστίνη και η Τορά σχεδιάστηκε σκόπιμα για να εξασφαλίσει πλεονεκτήματα για τον σκοπό αυτό .
Αλλά ακόμα και αν κάποιος αποδώσει την κύρια σύνταξη της Τορά στην Βαβυλωνιακή σχολή του Έσδρα, ο στόχος ήταν ο ίδιος. Η Τορά είναι μια γεωπολιτική αξίωση προτεραιότητας ή πρωτοκαθεδρίας των Ιουδαίων έναντι των άλλων εθνών. Είναι αποδεικτικά στοιχεία που πρέπει να παρουσιαστούν στην διεθνή κοινότητα και στο διεθνές δικαστήριο. Η βιβλική ιστορία είναι έντονα προκατειλημμένη και εν μέρη κατασκευασμένη. Μετά από δύο αιώνες ανασκαφών, οι αρχαιολόγοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το βασίλειο του Σολομώντα, η βάση του ισχυρισμού για το Μεγάλο Ισραήλ, είναι λιγότερο πραγματικό από την Στρογγυλή Τράπεζα του Βασιλιά Αρθούρου. Στην υποτιθέμενη εποχή του Σολομώντα, η Ιερουσαλήμ ήταν ένα μεγάλο χωριό. Επανερχόμενος στους αναθεωρητές της Βίβλου η Έξοδος τόσο κεντρική στην σιωνιστική ιστορία είναι εξίσου ψευδής. Δεν υπάρχουν αρχαιολογικά στοιχεία για μαζική έξοδο από την Αίγυπτο στην Χαναάν μέσω του Σινά και τα στοιχεία δείχνουν ότι οι δώδεκα φυλές ήταν αυτόχθονες και μόνο η θρησκεία τους δεν ήταν τοπική.
Η ιστορική αφήγηση είναι η απόλυτη πηγή δύναμης του Ισραήλ και ο Χριστιανισμός μετέτρεψε την Παλαιά διαθήκη σε παγκόσμια εβραϊκή-γεωπολιτική μνήμη εκτιμούν οι αναθεωρητές της Βίβλου. Στο σημείο αυτό αν υπενθυμίσω ότι οι αναθεωρητές της Παλαιάς διαθήκης στην συντριπτική τους πλειοψηφία, δέχονται ότι έχουν παρέμβει οι Ιουδαίοι και την έχουν αλλοιώσει ως ένα βαθμό κατά το δοκούν. Στο ιερό βιβλίο το Ισραήλ είναι ταυτόχρονα ήρωας και αθώο θύμα των κακών Διονυσιακών αυτοκρατοριών, όσο και αν εκείνοι κλέβουν, καταστρέφουν και σφαγιάζουν !!!
Ο νικητής γράφει την ιστορία. Όποιος γράφει ιστορία και επιβάλλει την γεωπολιτική αφήγησή θα είναι ο νικητής. Οι Εβραίοι είναι το έθνος της Βίβλου και,μέσω αυτού έχουν κατακτήσει γεωπολιτικά την ανθρωπότητα. Η αρχαία ιστορία από τον Νώε μέχρι τον Κύρο τον Μέγα, γράφτηκε από τους Εβραίους. Για αυτό κακοί είναι οι Χαναναίοι, οι Αιγύπτιοι, οι Ασσύριοι και οι Βαβυλώνιοι, για να μην αναφέρουμε τους Αμαληκίτες ή τους Μαδιανίτες, οι οποίοι σαφώς άξιζαν να εξοντωθούν σύμφωνα με τις Ιουδαϊκές γραφές. Το Ισραήλ χρησιμοποιεί την βιβλική του ιστορία για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του αλλά και την περιφρόνησή του για το διεθνές δίκαιο. Το Ισραήλ είναι ένα ένα ναζιστικό-Διονυσιακό μόρφωμα και για να νικηθεί πρέπει να χτυπηθεί στην απόλυτη πηγή της γεωπολιτικής του δύναμής που είναι βιβλική αφήγηση σχετικά με την ανωτερότητα του ως έθνος έναντι των άλλων εθνών. Ο Σιωνισμός υποστηρίζει με πάθος και εκτός Αριστόκλειας λογικής αυτή την βιβλική αφήγηση. Όλοι οι Ιουδαίοι αντιλαμβάνονται την σύγχρονη ισραηλινή εποχή μέσα από το πρίσμα της αρχαίας Εβραϊκής ιστορίας. Αυτή η εμμονή έχει διαποτίσει όλους τους Σιωνιστές.
Πουθενά αλλού εκτός από το Ισραήλ η εντολή να θυμόμαστε την ιστορία δεν γίνεται αισθητή ως θρησκευτική επιταγή για έναν ολόκληρο λαό, έγραψε ο Yosef Hayim Yerushalmi στο Zakhor: Εβραϊκή Ιστορία και Εβραϊκή Μνήμη (1982). Με τον όρο «Ισραήλ» εννοούσε τους Εβραίους σε όλο τον κόσμο. Η Εβραϊκή-γεωπολιτική μνήμη είναι η ίδια η ουσία της εβραϊκής εθνικής ταυτότητας και η απόλυτη πηγή της Ισραηλινής δύναμης. Για αυτό οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού καταργούν συστηματικά την Ελληνική ιστορία. Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι η κύρια διαίρεση εντός του εβραϊκού κόσμου βρίσκεται μεταξύ θρησκευόμενων και κοσμικών Εβραίων. Αυτό δεν είναι το πιο σημαντικό κριτήριο. Το εύρος και η ένταση της εθνικής μνήμης είναι η πιο σημαντική διαφορά μεταξύ των Εβραίων. Για τους περιφερειακούς Εβραίους αυτούς που δεν θεωρούν τον Ιουδαϊσμό το πιο ουσιαστικό μέρος της ταυτότητάς τους, το Ολοκαύτωμα είναι το κύριο σημείο αναφοράς. Όταν ρωτήθηκαν: «Τι είναι απαραίτητο για να είσαι Εβραίος;», το 73% των Αμερικανών Εβραίων απάντησε «Θυμούμενοι το Ολοκαύτωμα» σε δημοσκόπηση της Pew Research του 2013.
Εν τούτοις οι πιο πιστοί Εβραίοι έχουν παλαιότερες αναφορές, που εκτείνονται σε περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια. Νιώθουν το 70 μ.Χ. σαν να το είχαν ζήσει. Είναι οι επιδραστικοί Εβραίοι που καταλαμβάνουν και ενώνουν την κοινότητα μέσω της γεωπολιτικής-ιστορικής μνήμης. Είτε παρουσιάζονται ως κοσμικοί είτε ως θρησκευόμενοι Εβραίοι, είτε θεωρούν τον Θεό ή το εβραϊκό πνεύμα την κινητήρια δύναμη της παγκόσμιας ιστορίας. Πολλοί πιθανότατα πιστεύουν ότι ο Θεός και το εβραϊκό πνεύμα είναι ένα και το αυτό. Είτε θρησκευόμενοι είτε κοσμικοί, οι Εβραίοι γενικά είναι βαθιά ριζωμένοι στην γεωπολιτική μνήμη του Ισραηλινού έθνους. Αντιθέτως οι πιστοί των Διονυσιακών αξιωμάτων απαγορεύουν στους Έλληνες να αξιοποιήσουν την ιστορική γεωπολιτική μνήμη !!! Για αυτό διέλυσαν τον Ελληνισμό που ήταν μια παγκόσμια πολιτιστική-γεωπολιτική αυτοκρατορία.
Η εβραϊκή γεωπολιτική μνήμη είναι ανυπολόγιστης αξίας για την ισχύ και την επιβίωση του Ισραηλινού έθνους. Ο γεωπολιτικός εθνικισμός των Ισραηλινών σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη εθνική-γεωπολιτική μνήμη είναι ο ισχυρότερος. Ελάχιστοι άνθρωποι ενδιαφέρονται για την Ρωσική η την Κινεζική ιστορία δύο χωρών του γεωπολιτικού άξονα σε σχέση με την Ισραηλινή που προκαλεί παγκόσμιο γεωπολιτικό και όχι μόνον ενδιαφέρον. Το Ισραήλ από τα πανάρχαια χρόνια βασίζει όλη την εθνική του υπόσταση στην Παλαιά Διαθήκη. Στα πλαίσια της γεωπολιτικής θεολογίας έχουμε μια σειρά γενοκτονιών και πολέμων από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Οι πόλεμοι που έχει διεξάγει το Ισραήλ από την περίοδο της Παλαιάς Διαθήκης μέχρι την σύγχρονη εποχή, δεν γίνονται μόνον για λόγους γεωπολιτικής ισχύος. Όλες αυτές οι πολεμικές δραστηριότητες γίνονται με γνώμονα την Γεωπολιτική Θεολογία.
Στους πολέμους αυτούς έχουμε ένα ευρύτατο πεδίο σύγκρουσης γεωπολιτικών θεολογιών και γεωπολιτικού εθνικισμού. Σε αντίθεση με όλες τις εσφαλμένες επιστημονικές εργασίες-αναλύσεις, σε προσωπικό επίπεδο ως δημιουργός-ιδρυτής της γεωπολιτικής-θεολογίας-γεωπολιτικού εθνικισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, έχω επισημάνει πολλές φορές στις επιστημονικές μου εργασίες αλλά και μιλώντας στα ΜΜΕ, ότι τα αντίπαλα έθνη δεν πολεμούν απλώς για να νικήσουν και να κατακτήσουν πλουσιότερες περιοχές. Πολεμούν για να επιβάλουν τις θρησκευτικές τους δοξασίες. Ο εβραϊκός-γεωπολιτικός εθνικισμός και η Ιουδαϊκή Γεωπολιτική Θεολογία είναι ενάντια στον Αριστόκλειο πολιτισμό, την Αριστόκλειο-Γεωπολιτικό Εθνικισμό και την Γεωπολιτική Θεολογία. Θεσμικά το έθνος-κράτος του Ισραήλ από την αρχαία εποχή είναι θεοκρατικό. Σύμφωνα με την Τορά ο Θεός έκανε μια διαθήκη με τους προγόνους του Εβραϊκού λαού, Αβραάμ-Μωυσή, Ισαάκ και Ιακώβ. Εν τούτοις ο Σιωνισμός διαχρονικά από τα πανάρχαια χρόνια έχει ως πηγή δύναμης-επιβίωσης την γεωπολιτική Θεολογία και την Παλαιά Διαθήκη.
Οι γεωπολιτικές-Θεολογικές δοξασίες ότι η εσχατολογική εποχή έχει ήδη ξεκινήσει με την επιστροφή του Ισραήλ στα βιβλικά εδάφη είναι μέρος της γεωπολιτικής θεολογίας. Η πολιτική πράξη ταυτίζεται με την συμφωνία και τις υποσχέσεις του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη, σχετικά με την κυριαρχία του Ισραήλ σε όλο τον κόσμο !!! Αυτή η γεωπολιτική αξίωση της εξωτερικής πολιτικής με τις βιβλικές παραδόσεις έχει οδηγήσει διαδοχικές ισραηλινές κυβερνήσεις να αντιμετωπίζουν κρίσιμα γεωπολιτικά ζητήματα, με βάση την Παλαιά Διαθήκη. Από την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ μέχρι την εδαφική πολιτική στην Δυτική Όχθη, κυριαρχεί η θρησκευτική προσήλωση και όχι η απλή γεωπολιτική λογική-δύναμη. Το ιερό πολεμικό πεδίο επικρατεί. Πατήρ πάντων ο πόλεμος (Ηράκλειτος). Το γεωπολιτικό σημείο όπου όλα συγκλίνουν είναι η Ιερουσαλήμ. Δεν είναι η Κωνσταντινούπολη, η Ρώμη, η Μόσχα, η Χάιφα, η Τεχεράνη και η Γάζα. Η Ιερουσαλήμ είναι το γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό και πάνω από όλα Θεολογικό κομβικό σημείο. Είναι η εσχατολογική πόλη και για τις θεολογίες των εθνών και όχι τόπος γεωπολιτικών διαπραγματεύσεων. Η Ιερουσαλήμ είναι η πόλη εκπλήρωσης των προφητειών.
Όταν το Ισραήλ αναφέρει την αιώνια διαθήκη με τον Θεό, εννοεί θρησκευτική επανόρθωση-αποκατάσταση των πατρογονικών δικαιωμάτων. Γεωπολιτικές βασισμένες επάνω στην θεολογία δεν ευνοούν στην ειρήνη. Πρόκειται για γεωπολιτικές που νομιμοποιούν τις πολεμικές δραστηριότητες. Αυτά τα κράτη βασίζουν την Εθνική τους ταυτότητα επάνω στην γεωπολιτική Θεολογία. Καταφεύγουν στην θεολογία για να δημιουργήσουν Εθνική συνοχή-ταυτότητα και για να επιτύχουν τα γεωπολιτικά τους σχέδια. Η σύγκρουση στην Μέση Ανατολή μας δείχνει ότι η θρησκεία διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στην εξέλιξη της Ιστορίας. Για αυτό διέλυσαν τον Χριστιανισμό στην σύγχρονη Ελλάδα. Εκτός από το Ισραήλ και τα υπόλοιπα έθνη αξιοποιούν γεωπολιτικά τις ιστορικές μνήμες.
ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΩΝ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ.
Οι Σιωνιστές δηλώνουν επανειλημμένα ότι η Βίβλος τους προστάζει να υποστηρίζουν το Ισραήλ και να εφαρμόζουν τους νόμους του θεού. 'Ένας από τους ιερείς που προσκλήθηκαν στην Ιερουσαλήμ δήλωσε ότι το Ισραήλ αποτελεί απόδειξη της ύπαρξης του Θεού !!!
Οι αναθεωρητές της βίβλου αντιδρούν στο δόγμα ότι ο Θεός προτιμά ορισμένους ανθρώπους με βάση το έθνος και το DNA τους. Η Παλαιά Διαθήκη αναφέρει ότι ο Θεός επέλεξε την γενεαλογία του Ιακώβ για να σώσει τον κόσμο. Αυτό είναι όλο το πρόβλημα με τον Σιωνισμό. Και αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους την σημερινή εποχή για τον οποίο πολλοί απομακρύνονται από τον Χριστιανισμό.
Οι άνθρωποι αυτοί απορρίπτουν την πεποίθηση ότι οι Εβραίοι (Ιουδαίοι-Ισραηλίτες) επιλέχθηκαν από τον Θεό να εξουσιάζουν την ανθρωπότητα. Το σημερινό Κράτος του Ισραήλ θεωρείται ναζιστικό μετά την γενοκτονία στην Παλαιστίνη και τους επί σειρά ετών βομβαρδισμούς στην Συρία. Σύμφωνα με ξένους συναδέλφους οι κυβερνήσεις είναι μαφιόζικες, τρομοκρατικές και εγκληματικές οργάνώσεις. Το Ισραήλ χρησιμοποιεί την βιβλική του ιστορία για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του αλλά και την περιφρόνησή του για το διεθνές δίκαιο.
Είναι υψίστης γεωπολιτικής σημασίας η αμφισβήτηση για ένα τμήμα των γραφών το οποίο απεικονίζει τους Εβραίους ως τον εκλεκτό έθνος του Θεού και παράλληλα αιώνια θύματα των Ισραηλινών τα άλλα έθνη προκαλεί αντιδράσεις παγκοσμίως. Για αυτό κάποιοι στο εξωτερικό ονομάζουν βιβλικό αναθεωρητισμό την κίνηση τους ενάντια στον Σιωνισμό. Διατυπώνεται το δόγμα ότι δεν πρέπει να υπονομευτούν τα θεμέλια του Χριστιανισμού αλλά του Σιωνισμού και των ναζιστικών δογμάτων του. Ο βιβλικός αναθεωρητισμός είναι απαραίτητος για την σωτηρία του κόσμου πιστεύουν τα μέλη της κίνησης αυτής. Όμως όπως θα διαπιστώσετε υποστηρίζουν αρκετά Διονυσιακά αξιώματα.
Το Ισραήλ είναι ένα τέρας που μπορεί να νικηθεί μόνο στην απόλυτη πηγή της γεωπολιτικής του δύναμής που είναι βιβλική αφήγηση σχετικά με την ανωτερότητα του ως έθνος έναντι των άλλων εθνών. Ο Σιωνισμός υποστηρίζει αυτή την βιβλική αφήγηση. Ο Χριστιανισμός είναι επομένως μέρος του προβλήματος και όχι η λύση εκτιμούν οι καθηγητές-ιστορικοί τις κίνησης του βιβλικού αναθεωρητισμού.
Σε βιβλία, άρθρα και ομιλίες ισχυρίζονται ότι δεν χρειάζεται ο δυτικός κόσμος τον Χριστιανισμό και θα ήταν καλύτερα να επιστρέψει στις ελληνοχριστιανικές πηγές της ιδιοφυΐας, όπως έγινε κατά την Αναγέννηση. Αυτή η κληρονομιά περιέχει όλα όσα χρειάζεται η ανθρωπότητα από άποψη πνευματικών πόρων και θρησκευτικών εργαλείων !!! Εν τούτοις διαφεύγει σκόπιμα η μη στους εμπνευστές αυτών των θεωριών ότι ο Αριστόκλειος πολιτισμός δεν ήταν από μόνος του αρκετός για να γίνουν οι Έλληνες κοσμοκράτορες. Για αυτό έπρεπε να περάσουν μερικοί αιώνες για να ενωθεί με τον Χριστιανισμό, ώστε να αναλάβουν οι Έλληνες την διοίκηση του Imperium Romanum. Είναι προφανές ότι τα αξιώματα ου προτάσουν ότι είναι Διονυσιακά.
Οι υποστηρικτές του διαφωτισμού και του βιβλικού αναθεωρητισμού αναφέρουν ότι υπό τον Θεοδόσιο Α και τους γιους του, ο Χριστιανισμός έγινε η επίσημη "υποχρεωτική" θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και όλες οι παραδοσιακές λατρείες απαγορεύτηκαν, οι ναοί τους απαλλοτριώθηκαν ή καταστράφηκαν, μόνο μία μη χριστιανική θρησκεία παρέμεινε νόμιμη. Αυτή ήταν ο Ιουδαϊσμός, η θρησκεία που θεωρήθηκε υπεύθυνη για τον θάνατο του Χριστού. Ένα παράξενο και παράδοξο! Ο Αυγουστίνος το δικαιολόγησε με την «θεωρία του λαού-μάρτυρα». Οι Εβραίοι που τον σκότωσαν και αρνήθηκαν να πιστέψουν σε αυτόν διασκορπίστηκαν σε όλο τον κόσμο και για αυτό, με την μαρτυρία των δικών τους Γραφών, μαρτυρούν για εμάς ότι δεν επινοήσαμε εμείς τις προφητείες σχετικά με τον Χριστό.
Για να δώσουν αυτή την μαρτυρία, η οποία παρέχεται από την κατοχή και τη διατήρηση αυτών των βιβλίων, είναι οι ίδιοι διασκορπισμένοι σε όλα τα έθνη, όπου εξαπλώνεται η Χριστιανική Εκκλησία. Όπως ο Κάιν που δολοφόνησε τον αδελφό του Άβελ, αναφέρει ο Αυγουστίνος. Οι Εβραίοι βρίσκονται υπό την προστασία του Θεού, ο οποίος υπόσχεται εκδίκηση για τους δολοφόνους. «Η συνεχής διατήρηση των Εβραίων θα αποτελεί απόδειξη για τους πιστούς Χριστιανούς της υποταγής που αξίζουν σε εκείνους που, μέσα στην υπερηφάνεια του βασιλείου τους, θανάτωσαν τον Κύριο».
Η «θεωρία της μαρτυρίας» του Αυγουστίνου είναι περίπλοκη. Ο ισχυρισμός ότι οι Εβραϊκές Γραφές μαρτυρούν την αλήθεια του Χριστιανισμού είναι αμφισβητήσιμος αλλά κατανοητός σύμφωνα με τους αναθεωρητές. Εν τούτοις απορούν πώς η επιμονή του εβραϊκού λαού μαρτυρεί την χριστιανική αλήθεια, όταν ο εβραϊκός λαός απορρίπτει αυτήν την αλήθεια με βάση τις Γραφές του;
Δεν θα ήταν η εξαφάνιση των Εβραίων ως έθνους καλύτερη απόδειξη ότι ο Θεός μετέφερε την πρόνοιά του στο «Νέο Ισραήλ»; Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι ο Αυγουστίνος ήταν σοφιστής στην εκπαίδευση. Αυτό που κάνει εδώ είναι να αποκρύπτει την προφανή αντίθετη πραγματικότητα. Ο Χριστιανισμός είναι αυτός που μαρτυρά τον υπερβολικό ισχυρισμό των Εβραίων ότι έχουν επιλεγεί από τον Θεό ως το όργανο της σωτηρίας του κόσμου. Κανένας μορφωμένος Ρωμαίος δεν είχε πάρει ποτέ στα σοβαρά αυτόν τον ισχυρισμό πριν ο Χριστιανισμός τον εγκρίνει. Το ότι οι Εβραίοι, απλώς και μόνο με την ύπαρξή τους, μαρτυρούν την αλήθεια του Χριστιανισμού είναι ένας αμφισβητήσιμος ισχυρισμός.
Το ότι οι Χριστιανοί μαρτυρούν την αλήθεια του βιβλικού Ιουδαϊσμού είναι κάτι παραπάνω από αδιαμφισβήτητο αναφέρουν οι αναθεωρητές. Είναι μια προϋπόθεση του Χριστιανισμού σε όλα τα δόγματα. Χριστός σημαίνει Μεσσίας και προϋποθέτει τον ιδιαίτερο ρόλο του Ισραήλ στην θεία οικονομία. Ενώ οι Εβραίοι λένε στους Χριστιανούς ότι κάνουν λάθος, οι Χριστιανοί λένε στους Εβραίους ότι είχαν δίκιο. Αυτά πιστεύουν οι αναθεωρητές της Παλαιάς Διαθήκης.
Ο εβραϊκός λαός συνέχισε την ύπαρξή του ως έθνος διασκορπισμένο σε όλο το Imperium Romanum, εν μέσω χριστιανικής εχθρότητας αλλά υπό την προστασία της Ρωμαϊκής εξουσίας, σε σχετική απομόνωση από τις χριστιανικές κοινωνίες. Υπό αυτό το καθεστώς, ο πληθυσμός του Ισραήλ γνώρισε έναν από τους πιο αξιοσημείωτους ρυθμούς ανάπτυξης στην Ευρώπη. Νόμοι που απαγόρευαν στους Χριστιανούς να παντρεύονται Εβραίους ή ακόμα και να τρώνε στο τραπέζι τους (Σύνοδος της Ελβίρα στις αρχές του 4ου αιώνα ) ενίσχυσαν την εβραϊκή ταυτότητα και εθνική συνοχή, καθώς η ενδογαμία και η τελετουργική καθαρότητα είναι οι σημαντικότερες εντολές της Τορά.
ΤΟ ΒΙΒΛΙΚΟ ΔΟΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΙΣΡΑΗΛ. Ο ΒΙΒΛΙΚΟΣ ΗΓΕΤΗΣ BIBI ΝΕΤΑΧΙΑΝΟΥ.
Όσοι γνωρίζουν καλά την Βίβλο αμέσως αντιλαμβάνονται την επίδραση των προφητών και του αρχαίου Ισραήλ στο στρατεύματα και στην ηγεσία. Στόχος ο ολοκληρωτικός αφανισμός των Παλαιστινίων όπως γινόταν την αρχαία εποχή που πολεμούσαν οι Ιουδαίοι με τα εχθρικά ένθη. Ο θρησκευτικός συγκρητισμός του περιούσιου λαού είναι προφανής.
Η Εβραϊκή Βίβλος είναι γεμάτη από ανατριχιαστικά αποσπάσματα που επικαλούνται και περιγράφουν της γενοκτονίες και την εξόντωση άλλων εθνών στο όνομα του Θεού. Από τα αντίπαλα έθνη ο αιμοσταγής θεός απαιτούσε να εξοντωθούν άπαντες. Άνδρες, γυναίκες, παιδιά και ζώα σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια των γενοκτονιών-αφανισμού ολόκληρων εθνών-φυλών και περιοχών. Παράλληλα με τα εγκλήματα λάμβαναν χώρα και πολιτιστικές καταστροφές.
Η Βίβλος αναφέρει ενδεικτικά ότι οι Ισραηλίτες βρίσκονται σε μια έρημο κοντά στην Γάζα, αντιμετωπίζοντας τους Αμαληκίτες. Η φυλή αυτή αποτελούσε το σύμβολο του κακού και έπρεπε να εξοντωθεί. Οι Αμαληκίτες έπρεπε να εξαφανιστούν- εξαλειφθούν, διότι ήταν ένας αυτόχθονος λαός. Για αυτό έπρεπε με θεϊκή απόφαση-ετυμηγορία να γίνει η σφαγή.
Οι Αμαληκίτες χαρακτηρίζονται ως αιώνιος εχθρός των Ισραηλιτών. Για αυτό αναφέρονται σε κεφάλαια της Αγίας Γραφής: Στο 17ο κεφάλαιο της Εξόδου (στίχοι 8-16) ο Αμαλήκ πολεμά κατά των Εβραίων στην έρημο. Ο Μωυσής διατάζει τον Ιησού του Ναυή να ηγηθεί των Ισραηλιτών στην μάχη του Ρεφιδίμ. Ο Μωυσής παρακολουθεί από έναν λόφο την μάχη όπως έκαναν οι Πέρσες βασιλείς. Στο 25ο κεφάλαιο του Δευτερονόμιου (στίχοι 17-19) οι Ισραηλίτες διατάζονται να εξαλείψουν την ανάμνηση των Αμαληκιτών από την υφήλιο μόλις καταλάβουν τη Γη της Επαγγελίας, ως εκδίκηση για όσα τους είχαν κάνει κατά την περιπλάνησή τους («ἐξαλείψεις τὸ ὄνομα Ἀμαλὴκ ἐκ τῆς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ οὐ μὴ ἐπιλάθῃ»).
Επίσης στο κεφάλαιο 7, στίχος 1-16, οι Εβραίοι διατάσσονται να σκοτώσουν όλους τους κατοίκους και τα ζώα των πόλεων που είναι αλλόθρησκοι. Η παράδοση αναφέρει ότι ο βασιλιάς Σαούλ έχασε την εύνοια του Θεού των Εβραίων επειδή δεν κατόρθωσε να σκοτώσει τον βασιλιά Αγάγ και όλα τα ζώα των Αμαληκιτών (Α΄ Βασιλειών, κεφάλαιο ιε΄). Στο 15ο κεφάλαιο του Α΄ Βασιλειών (στ. 1-9), ο Σαμουήλ ονοματίζει τους Αμαληκίτες ως τον εχθρό των Ισραηλιτών: «τάδε εἶπε Κύριος Σαβαώθ· νῦν ἐκδικήσω ἃ ἐποίησεν Ἀμαλὴκ τῷ Ἰσραήλ, ὡς ἀπήντησεν αὐτῷ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντος αὐτοῦ ἐξ Αἰγύπτου». Για αυτό αμέσως μετά ο Θεός διατάζει τον Σαούλ να καταστρέψει τους Αμαληκίτες. Στον στίχο 33 ο Σαμουήλ χαρακτηρίζει τον βασιλέα των Αμαληκιτών Αγάγ ως εχθρό και δολοφόνο, σκοτώνοντάς τον.
Κατά το 30ό κεφάλαιο στίχος. 1-2, οι Αμαληκίτες εισέβαλαν στην έρημο και στην Σεκελὰκ (ή Ζικλάγκ, την συνοριακή περιοχή Ιουδαίων-Φιλισταίων) προς το τέλος της βασιλείας του Σαούλ. Οι Αμαληκίτες πυρπόλησαν την Σεκελάκ και πήραν τους κατοίκους της αιχμαλώτους. Ο μετέπειτα βασιλιάς Δαβίδ ήταν επικεφαλής μιας επιτυχημένης εκστρατείας κατά των Αμαληκιτών ώστε να ανακτήσει «όλους όσους είχαν πάρει μαζί τους οι Αμαληκίτες». Στο πρώτο κεφάλαιο του Β΄ Βασιλειών (στίχοι 5-10) ένας Αμαληκίτης αβαφέρει στον Δαβίδ ότι βρήκε τον Σαούλ να στηρίζεται πάνω στο δόρυ του μετά τη Μάχη του όρους Γελβουέ. Ο Αμαληκίτης ισχυρίζεται ότι ο Σαούλ τού είπε να τον σκοτώσει. Ο Δαβίδ τότε διέταξε τους άνδρες του να σκοτώσουν τον Αμαληκίτη επειδή είχε σκοτώσει κεχρισμένο βασιλέα του Ισραήλ («χριστὸν Κυρίου»).
Αυτή η έχθρα είναι η βάση της εντολής του Θεού προς τον Σαούλ: « Αυτό λέει ο Κύριος των δυνάμεων: Εξέτασα τι έκανε ο Αμαλήκ στον Ισραήλ. Χτυπήστε τον Αμαλήκ και καταστρέψτε όλα όσα του ανήκουν και μην έχετε συμπόνια, μην δείξετε έλεος, αλλά σκοτώστε άνδρες και γυναίκες, παιδιά και βρέφη, βόδια και πρόβατα, καμήλες και γαϊδούρια !!!
Ο δισταγμός του Σαούλ να υπακούσει σε αυτή τη διαταγή του κοστίζει την βασιλεία του Ισραήλ και την εύνοια του Παντοδύναμου. Η μεταγενέστερη εβραϊκή παράδοση σχολιάζει αυτό το γεγονός ως εξής: « Κατέφυγε στην εξόντωση γυναικών και παιδιών και σκέφτηκε ότι δεν θα ενεργούσε ως προς αυτό με βάρβαρο και απάνθρωπο τρόπο: επειδή οι Αμαληκίτες ήταν εχθροί και είχε λάβει εντολή από τον Θεό, την οποία ήταν επικίνδυνο να αγνοήσει » (Ιωσήφος, Αρχαιότητες των Εβραίων, βιβλίο VI, κεφάλαιο 7).
Σε μια μελέτη που έγινε υπολογίζεται ότι 1,2 εκατομμύρια άνθρωποι έπεσαν θύματα γενοκτονίας και υπέστησαν τρομερές φρικαλεότητες. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Marcion, ένας θεολόγος γεννημένος το 85 μ.Χ. εγκατέλειψε την Χριστιανική κοινότητα της Ρώμης. Μετά την αποχώρηση του ίδρυσε δική του Εκκλησία. Το βασικό δόγμα της εκκλησίας του ήταν ότι απέρριπτε τον σκληρό και αιμοσταγή Θεό της Παλαιάς Διαθήκης υπέρ του γλυκού και φιλάνθρωπου Ιησού Χριστού.
Αναφέρει ενδεικτικά ο Marcion ότι έχω ρωτήσει ιερείς, επισκόπους και θεολόγους που γνώριζα για αυτή την κραυγαλέα αντίφαση μεταξύ της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, χωρίς να λάβω καμία πειστική εξήγηση. Για αυτό ο Marcion κήρυξε ότι ο Θεός είχε στείλει τον Ιησού Χριστό, ο οποίος ήταν διαφορετικός από τον εκδικητικό Θεό Γιαχβε Ο Marcion Θεωρούσε τον εαυτό του οπαδό του Αποστόλου Παύλου. Το δόγμα του ονομάζεται Μαρκιονισμός.
Ο Marcion δημοσίευσε την παλαιότερη καταγραφή ενός κανόνα βιβλίων της Καινής Διαθήκης. Οι πρώτοι Πατέρες της Εκκλησίας όπως ο Ιουστίνος Μάρτυρας , ο Ειρηναίος και ο Τερτυλλιανός κατήγγειλαν τον Μαρκίωνα ως αιρετικό ή αντίχριστο και αφορίστηκε από την εκκλησία της Ρώμης. Ο εκδιωγμένος δημοσίευσε τον δικό του κανόνα χριστιανικών ιερών γραφών, που περιείχε δέκα επιστολές του Παύλου. Το Ευαγγέλιο του Μαρκίωνα υποστηρίζεται ότι είναι μια επεξεργασμένη έκδοση του Ευαγγελίου του Λουκά.
Μερικοί σύγχρονοι μελετητές έχουν διατυπώσει την θεωρία ότι το Ευαγγέλιο του Μαρκίωνα ήταν το παλαιότερο, αν και αυτό έχει αμφισβητηθεί. Στην πραγματικότητα η βία της Βίβλου επικρατούσε συνεχώς έναντι του Ευαγγελίου στους αιώνες που ακολούθησαν, αποτελώντας ένα πρότυπο δίωξης, υποδούλωσης και εξόντωσης στο οποίο στηρίχθηκαν όλα τα εκχριστιανισμένα έθνη Γερμανοί, Βούλγαροι, Σλάβοι κλπ.
Από την Παλαιά Διαθήκη ξεκίνησαν και οι Διονυσιακές σταυροφορίες και όλοι οι θρησκευτικοί πόλεμοι. Οι γενοκτονίες των Ινδιάνων της Αμερικής και άλλα εγκλήματα είναι βασισμένα στην Βίβλο. Αποσπάσματα από το Δευτερονόμιο και άλλα βιβλία χρησιμοποιήθηκαν για να υποκινήσουν τους στρατιώτες σε σφαγές και μαζικές σφαγές.
Το μήνυμα του Ευαγγελίου έχει αγνοηθεί και περιφρονηθεί πρωτίστως από την ίδια την Εκκλησία. Το Καθολικό Βατικανό υπήρξε σύμβολο διαφθοράς και βίας σε όλη τη σύγχρονη εποχή, ενώ οι Προτεστάντες πάστορες έχουν ευλογήσει όλες τις ευρωπαϊκές φρικαλεότητες στον Νέο Κόσμο. Έπρεπε να περιμένουμε μέχρι τον 21ο αιώνα για να βρούμε έναν Πάπα που καταδίκαζε τον πόλεμο ως τέτοιο, χωρίς αν ή αλλά, σύμφωνα με το πνεύμα και το γράμμα του Ευαγγελίου.
Είναι αλήθεια ότι η δυτική παράδοση του πολέμου ποικίλλει, συμπεριλαμβανομένων των πολέμων κατάκτησης, της διατήρησης του status quo και των αυτοκρατορικών πολέμων. Πηγή κάθε γενοκτονίας-αιματοχυσίας αποτελεί η Παλαιά Διαθήκη. Ξένοι αναλυτές εκτιμούν ότι ο εφιάλτης ενός παγκόσμιου πολέμου με πρότυπο την Παλαιά Διαθήκη, επιβάλει την απόλυτη απαγόρευση της Βίβλου.
Με βάση τα προαναφερόμενα δεν αποκλείεται να γνώριζε ο Marcion ότι ένα μέρος των Ισραηλιτών εγκατέλειψε τον Θεό των Προφητών της Παλαιάς Διαθήκης και ασπάστηκε την Διονυσιακή λατρεία όπως μας πληροφορεί ο Αρχιερέας των Δελφών, βιογράφος-ιστορικός και φιλόσοφος του Διονυσιακού πολιτισμού, ο Πλούταρχος.
Η Διονυσιακή ελίτ επιβιώνει και κυριαρχεί εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια, μέσα από μια συγκεκριμένη μέθοδο. Η Διονυσιακή αριστοκρατία από τα πανάρχαια χρόνια μέχρι και σήμερα δημιουργεί παγκόσμιες αυτοκρατορίες τις οποίες στην συνέχεια καταστρέφει είτε εγκαταλείπει όταν δεν τις χρειάζεται. Οι αυτοκρατορίες που δημιούργησαν προκάλεσαν τρομερές γενοκτονίες (Περσική, Ρωμαϊκή. "Αγία-Ρωμαϊκή" αυτοκρατορία. Η νέα-τρίτη Ρώμη με πρωτεύουσα την Μόσχα βασίζεται στον νόμο, στην λογική ως μια παγκόσμια ανθρώπινη ικανότητα. Στον αντίποδα η Ιερουσαλήμ εκπροσωπεί τον Διονυσιακό πολιτισμό και την οικουμενικότητα του Βάκχου-Savaziou Τα πολιτιστικά-γεωστρατηγικά-γεωπολιτικά δικαιώματα της Ρώμης αποτελούν εμπόδιο στο θείο δικαίωμα του Ισραήλ
Σύμφωνα με ξένους αναλυτές το θείο δικαίωμα είναι μια μυθοπλασία, είναι ένα ψέμα και είναι μια εβραϊκή καινοτομία, όπως έδειξε ξεκάθαρα ο Jan Assmann στο The Price of Monotheism. Ο θεϊκός νόμος των Ισραηλινών είναι ασύμβατος με το ρωμαϊκό δίκαιο του Κρεμλίνου. Ο θεϊκός νόμος εξ ορισμού τοποθετείται πάνω από τον νόμο που ανέπτυξαν οι άνθρωποι. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το κράτος του Ισραήλ περιφρονεί το διεθνές δίκαιο. Το Ισραήλ θεωρεί ότι έχει ένα θεϊκό αποκλειστικό δικαίωμα που του επιτρέπει να γενοκτονεί τα άλλα έθνη.
Η προοπτική ενός κόσμου χωρίς διεθνές δίκαιο στην σύγχρονη πυρηνική εποχή είναι ένα συνταρακτικό και επικίνδυνο γεγονός. Η γενοκτονία στη Γάζα από το Ισραήλ υπό την προστασία των Ηνωμένων Πολιτειών επιταχύνει αυτήν την παγκόσμια συνειδητοποίηση. Το διεθνές δίκαιο, ο σεβασμός των συνθηκών και των δεσμεύσεων, η δικαιοσύνη στην επίλυση συγκρούσεων, η διπλωματία που βασίζεται στην καλή πίστη, τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη, είναι πράγματα που το Ισραήλ περιφρονεί και απορρίπτει. Το Διεθνές Δίκαιο είναι η αναζήτηση της δικαιοσύνης και της αλήθειας. Το Ισραήλ είναι η δύναμη του ψέματος, της εξαπάτησης, της διαφθοράς και του εκβιασμού. Ένα από τα βασικά θέματα που διακατέχουν την Βίβλο (Παλαιά Διαθήκη) είναι η κριτική-έλεγχος των βασιλιάδων, των πλούσιων και των διεφθαρμένων δικαστών που παραβίαζαν τις Δέκα Εντολές που έδωσε ο Θεός στον Μωυσή.
Οι άνθρωποι του Θεού (Προφήτες) είχαν ως στόχο να δημιουργηθεί μια δίκαιη και ισότιμη κοινωνία προστατεύοντας τους φτωχούς από την οικονομική καταπίεση-εξαπάτηση της δουλείας του χρέους και την απώλεια της γης. Αν οι προφήτες ζούσαν στην εποχή μας θα καταδικάζονταν από τον Bibi για παραβίαση των πιο θεμελιωδών νόμων του βιβλικού Ιουδαϊσμού, με βάση την δική του Βιβλική ερμηνεία. Εκείνους τους αιώνες οι προφήτες του Θεού περιέγραψαν πολλές φορές ότι ο Κύριος ήταν εξαιρετικά δυσαρεστημένος επειδή το Ισραήλ παρέκκλινε από τις εντολές του με συνέπεια να αποσύρει την προστασία του και να καταδικάσει τον λαό του Ισραήλ.
Για αυτό κατακτήθηκε το Ιουδαϊκό έθνος. Οι βιβλικοί προφήτες απέδωσαν την ήττα του Ισραήλ το 722 π.Χ. στην τιμωρία του Κυρίου για την παραβίαση της διαθήκης που προσέφερε. Η τιμωρία του Ισραήλ ταίριαζε με το έγκλημα. Ακριβώς όπως η πλούσια πιστώτρια ελίτ είχε αφαιρέσει τους την γη και οι δέκα φυλές του Ισραήλ απελάθηκαν στην Μεσοποταμία και την Μηδία. Το γεωγραφικό μέγεθος της Ιουδαίας μειώθηκ σε μια περιοχή γύρω από την Ιερουσαλήμ.
Ο Ιεζεκιήλ, ο προφήτης των εξόριστων Ιουδαίων οδηγήθηκε στην Βαβυλωνία το 597 π.Χ. ως όμηρος. Κατά την περίοδο της αιχμαλωσίας έγινε ήταν η βασική επιρροή του Έσδρα και της ιερατικής σχολής που επεξεργάστηκε τις πρώιμες πηγές της Τορά. Η Τορά οριστικοποιήθηκε όταν οι Εβραίοι επέστρεψαν από την Βαβυλώνα. Οι Ιουδαίοι επεξεργάστηκαν τις βαβυλωνιακές έννοιες της οικονομικής δικαιοσύνης στον Ιερό Μωσαϊκό Νόμο. Για αυτό ο προφήτης Ιεζεκιήλ αναφέρει : «Ο λόγος του Κυρίου ήρθε σε μένα: Το τέλος είναι τώρα επάνω σας και θα εξαπολύσω την οργή μου εναντίον σας. Θα σε κρίνω σύμφωνα με την συμπεριφορά σου και θα σου ανταποδώσω για όλες τις απεχθείς πρακτικές σου», αναφέροντας την πόλωση του πλούτου από τους πλουσιότερους Εβραίους, τη διαφθορά των δικαστηρίων και την παραβίαση της αρχικής διαθήκης με τον Κύριο. Οι προφήτες δεν συμπαθούσαν τους άδικους Εβραίους.
Αν βρισκόταν σήμερα οι προφήτες στο Ισραήλ θα αντιδρούσαν. Ήταν αντισιωνιστές και θα κατέκριναν τους δεξιούς πολιτικούς που τώρα καταργούν τα δικαστήρια της χώρας, ενθαρρύνουν τις μαζικές δολοφονίες αμάχων και καταστρέφουν τις υποδομές μιας ολόκληρης κοινωνίας; Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι κανένας θρησκευτικός παράγοντας δεν επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό του Νετανιάχου ότι ενεργεί βάσει βιβλικής δέσμευσης ως δικαιολογία για την διάπραξη γενοκτονίας με την κατάληψη της παλαιστινιακής γης και την καταστροφή του υπάρχοντος πληθυσμού.
Κυριολεκτικά ο Bibi ομοιάζει με μάγο που προσπαθεί να αποσπάσει την προσοχή του κοινού από αυτό που πραγματικά συμβαίνει. Ο Νετανιάχου ισχυρίζεται ότι ενεργεί με βάση τις Βιβλικές εντολές ως δικαιολογία για την γενοκτονία των Παλαιστινίων. Αλλά αυτό που ισχυρίζεται ότι είναι ένα σύμφωνο από την παράδοση του Μωυσή είναι ορθό ; Στην πραγματικότητα φαίνεται ότι είναι η μοχθηρή απαίτηση από τον δικαστή και τον εξέχοντα Σαμουήλ που λέει στον Σαούλ, τον στρατηγό που ήθελε να κάνει βασιλιά: « Τώρα πήγαινε και χτυπήστε τον Αμαλήκ [έναν εχθρό του Ισραήλ] και καταστρέψτε εντελώς όλα όσα τους ανήκουν. Μην τους λυπηθείτε, σκοτώστε άνδρες και γυναίκες, παιδιά και βρέφη, βοοειδή και πρόβατα, καμήλες και γαϊδούρια » (Α' Σαμουήλ 15:3).
Αυτά τα λόγια δεν ήταν λόγια του Κυρίου και ο Σαμουήλ δεν ήταν ο Μωυσής. Και δεν υπήρχε γενική υπόσχεση για υποστήριξη των Εβραίων ανεξάρτητα από το πώς συμπεριφέρονται. Ακολουθώντας το αίτημα του Σαμουήλ για κατάκτηση ως μέσο για να γίνει ο Σαούλ αρκετά δημοφιλής ώστε να γίνει βασιλιάς είχε ήδη παραβιάσει τις εντολές του Κυρίου . Δεν υπάρχει καμία απόδειξη για αυτό στον εορτασμό του Νετανιάχου για την συμφωνία του Σαμουήλ και του Σαούλ να γίνει δημοφιλής μέσω στρατιωτικής κατάκτησης.
Παρά τις παροτρύνσεις ο Σαμουήλ επέπληξε για κακή συμπεριφορά τον Σαούλ λέγοντάς του ότι ο Κύριος είχε αποφασίσει να βρεθεί άλλος άνθρωπος για να είναι βασιλιάς του Ισραήλ. Δεν ήταν ο Κύριος που έδωσε εντολή να καταστραφεί ο Αμαλέκ, αλλά ένας προφήτης που επιθυμούσε να τοποθετήσει έναν βασιλιά στο θρόνο. Η επίκληση μιας τέτοιας εντολής είναι εκ πρώτης όψεως απόδειξη της πρόθεσης διάπραξης γενοκτονίας. Αλλά αυτό φαίνεται λιγότερο σημαντικό για τον Νετανιάχου από το να ικανοποιήσει την επιθυμία των Ισραηλινών για εκδίκηση.
Ο Bibi δεν αναφέρει το γεγονός ότι ο Σαούλ δεν υπάκουσε τις εντολές του Κυρίου και ότι ο Κύριος τον απέρριψε ως βασιλιά. Eπίσης δεν αναγνωρίζει το πλαίσιο, μερικά κεφάλαια νωρίτερα, στο Α' Σαμουήλ 12:15, το οποίο περιγράφει τη διαφθορά των δικαστών και την προειδοποίηση του Σαμουήλ ότι: « Αν δεν υπακούτε στον Κύριο, αν επαναστατείτε ενάντια στις εντολές του, o Θεός θα είναι εναντίον σου ». Η προειδοποίηση του Κυρίου ότι « αν επιμείνεις να κάνεις το κακό, εσύ και ο βασιλιάς σου θα σαρωθείς » θα έπρεπε να είχε προβληματίσει τον σημερινό πρωθυπουργό του Ισραήλ. .Η Αγία Γραφή είναι αξιοσημείωτη για την κριτική στους βασιλιάδες που κυβέρνησαν την Ιουδαία-Ισραήλ. Είναι στην πραγματικότητα μια μακρά ιστορία κοινωνικής επανάστασης στην οποία οι οί ηγέτες προσπάθησαν συχνά με επιτυχία να νικήσουν μια εγωιστική-επιθετική ολιγαρχία, που καταγγέλθηκε επανειλημμένα για την απληστία της να εξαθλιώνει οικονομικά τους λαούς, να αρπάζει τα εδάφη τους και να τους υποβιβάζει σε δούλους.
Η διαφθορά της Ισραηλινής ελίτ οδήγησε στην εγκατάλειψη από τον Θεό. Ποια ήταν η διαθήκη που έγινε στο Χωρήβ κοντά στο όρος Σινά; Ο Κύριος έδωσε στον Μωυσή τις Δέκα Εντολές που είχαν ηθικό σκοπό την κοινωνική δικαιοσύνη και τον καταμερισμό του πλούτου. Έκανε μια συμφωνία που δεσμεύει όλους τους μελλοντικούς Εβραίους να υπακούουν σε αυτές τις εντολές (Έξοδος 19-23 και Δευτερονόμιο 5:2 και 28:43). Από την αρχή ο Θεός απείλησε να τιμωρήσει τους Εβραίους εάν παραβίαζαν την Παλαιά Διαθήκη. Τα λόγια των προφητών αναφέρουν τους πολλούς τρόπους με τους οποίους οι επόμενες γενιές παραβίασαν την διαθήκη. Η ισονομία και η προστασία των φτωχών ήταν ο ρόλος των αρχαίων προφητών. Είχαν εντολή από τον Θεό να αφυπνίσουν τον Ισραηλινό λαό και να τον προστατέψουν από τα τυραννικά καθεστώτα. Για αυτό οι Ιουδαίοι έχασαν τις μάχες εναντίον των ξένων εθνών, τους οποίους οι προφήτες περιέγραψαν ως όργανα του Κυρίου για να τους τιμωρήσουν για την ανυπακοή τους.
Τα εδάφια Δευτερονόμιο 28:21-25 προειδοποιούν τους Ιουδαίους ότι αν δεν υπακούσουν στις εντολές του Κυρίου. Ο Κύριος θα τους χτυπήσει με ασθένειες μέχρις ότου σας εξολοθρεύσει από την γη που έχουν στην κατοχή τους και ότι « θα γίνετε νικημένοι μπροστά στους εχθρούς σας. Το Δευτερονόμιο (29, 24-25) υπενθυμίζει στους Ιουδαίους ότι αν ο Κύριος τους κάνει να υποφέρουν αυτό που έκανε στα Σόδομα και τα Γόμορρα, τον Αδμάθ και τον Ζεβοΐμ, « είναι επειδή αυτός ο λαός έχει εγκαταλείψει τη διαθήκη του Κυρίου, του Θεού των πατέρων τους και την διαθήκη που έκανε μαζί τους όταν τους έβγαλε από την Αίγυπτο ».
Οι προφήτες περιέγραψαν τι σήμαινε η υπακοή στη διαθήκη. Τα εδάφια Ησαΐας 5:3 και 8 ανέφεραν την οικονομική ανισότητα ως το μεγαλύτερο πλήγμα της Ιουδαϊκής κοινωνίας, κατηγορώντας τους ηγέτες και τα ιερατεία για την απληστία και την ασυδωσεία. Αλίμονο σε εσάς που προσθέτετε το ένα σπίτι στο άλλο, που προσθέτετε το ένα χωράφι στο άλλο, μέχρι να μην υπάρχει πια ελεύθερος χώρος στην γη ». Αυτή ακριβώς είναι η μοίρα που επιφυλάσσει στους Παλαιστίνιους που εκδιώχθηκαν από τα εδάφη τους από το σημερινό Ισραήλ που ενεργεί ως κράτος εποίκων.
Τα εδάφια Ησαΐας 10:1-3 αναφωνούν: « Αλίμονο σε εκείνους που φτιάχνουν άδικους νόμους, σε εκείνους που εκδίδουν καταπιεστικά διατάγματα με σκοπό να στερήσουν τα δικαιώματά από τους φτωχούς και να ληστέψουν τον καταπιεσμένο λαό, λεηλατώντας τις χήρες και τα ορφανά. Τι θα κάνετε την ημέρα της κρίσης όταν η κακοτυχία έρχεται από μακριά; » Και στο 29:13-15: « Ο Κύριος είπε: «Αυτοί οι άνθρωποι έρχονται σε μένα με το στόμα τους και με τιμούν με τα χείλη τους, αλλά η καρδιά τους είναι μακριά από εμένα. Η λατρεία που μου αποδίδουν αποτελείται μόνο από κανόνες που διδάσκονται από άνδρες. Αλλοίμονο σε εκείνους που καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να κρύψουν τα σχέδιά τους από τον Κύριο .”
Ο επόμενος προφήτης, ο Ιερεμίας κατηγορεί το Ισραήλ ότι εγκατέλειψε τον Κύριο και παραβίασε την διαθήκη, φέρνοντας καταστροφή μέσω της κακίας και της πλάνης » Αποκαλώντας το Ισραήλ άπιστο (3:8 και 20-21), Mέσα σε αυτό το θέατρο του παραλόγου κατά την σημερινή εποχή είδαμε μεταξύ άλλων ότι αρκετοί Δυτικοί αμερόληπτοι αναλυτές γνωρίζουν καλύτερα τις γραφές από τον Bibi. Εάν δεν επέμβουν οι διεθνείς οργανισμοί, ο Bibi δεν θα αρκεστεί στις γενοκτονίες Παλαιστίνης και Λιβάνου θα προχωρήσει ακάθεκτος. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός έχει την πεποίθηση ότι είναι βιβλικός ηγέτης !!!
Ο Σιωνισμός την σύγχρονη εποχή βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με την Παλαιά Διαθήκη. Αυτό είναι απολύτως λογικό καθώς η ιδεολογία του προέρχεται από την Διονυσιακή κουλτούρα. Η ρητορική που χρησιμοποιεί ο Bibi είναι αδόκιμη με βάση την Αγία Γραφή. Η Βίβλος διδάσκει ότι ο πλούτος και η περιουσία πρέπει να διανέμονται δίκαια και να μην συγκεντρώνονται στα χέρια μιας ολιγαρχίας. Οι στίχοι 1 και 9 της Εξόδου 23 παρέχουν μια εικόνα για το πώς έπρεπε να αντιμετωπίζονται οι ξένοι της εποχής–: «Μην ακολουθείτε το πλήθος κάνοντας το κακό, αλλά καθιερώστε το νόμο της δικαιοσύνης και του ελέους: Μην καταπιέζετε τον ξένο ; Εσείς οι ίδιοι ξέρετε τι είναι να είσαι ξένος επειδή ήσασταν ξένος στην Αίγυπτο .»
Είναι δικαιοσύνη και έλεος να κόβουν το νερό, τα τρόφιμα, τα φάρμακα και τα καύσιμα σε έναν ολόκληρο πληθυσμό ; Είναι βιβλική δικαιοσύνη όταν βομβαρδίζουν νοσοκομεία ; Καθώς δισεκατομμύρια σε όλο τον κόσμο παρακολουθούν τις σφαγές στην Γάζα-Δυτική Όχθη, αναλυτές επισημαίνουν ότι η διαμάχη Ισραήλ-Παλαιστίνης θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες. Υπενθυμίζω ότι προφήτης Μαλαχίας ομιλεί για την επιμονή του Κυρίου σχετικά με την διαθήκη του Ισραήλ ως προϋπόθεση της υποστήριξής προς το Ιουδαϊκό έθνος. «Θυμήσου τον νόμο Μωυσή, τα διατάγματα που έδωσα στο Χωρήβ για όλο το Ισραήλ». Εάν συνεχίσουμε να μην υπακούμε ξανά σε αυτούς τους νόμους, ο Κύριος απείλησε: «Θα έρθω και θα καταραστώ την γη»..
Οι αρχαίοι Σιωνιστές ως γνήσιοι συνεχιστές των παραδόσεων τους ήταν Διονυσιαστές και πίστευαν στον θεό Savazio, για αυτό έφεραν την Ολύμπια θρησκεία στην Ελλάδα Στην Ελληνική μυθολογία-ιστορία με το όνομα Σαβάζιος είναι γνωστή μία αρχαία θεότητα. Ετυμολογικά το δεύτερο συνθετικό του ονόματος (-ζιος) προέρχεται από την ρίζα Dyeus. Aπό εκεί βγαίνουν και οι λέξεις Δίας και θεός, (Λατινικά deus). Στην κλασική Ελλάδα τον ονόμασαν Διόνυσο. Ο "θεός" Σαβάζιος είναι ο Διόνυσος (Λεξικό Σούδα). Ο Σαβάζιος αποτελεί τον βασικότερο και σημαντικότερο "θεό" του Ιουδαϊκού έθνους.
Ο βιογράφος, φιλόσοφος, ιστορικός, θεουργός και αρχιερέας του μαντείου των Δελφών Πλούταρχος γράφει στα Συμποσιακά του (ΙV 6) ,ότι οι Εβραίοι λάτρευαν τον Διόνυσο,και ότι η ημέρα των Σαββάτων ήταν εορτή του Σαβαζίου !!! Ένας μύστης αναφέρει την πραγματική θρησκεία των Ισραηλιτών. Διαβάστε σχετικά το αρχαίο κείμενο των Συμποσιακών. (1) O Φρυγικός Savazios είναι ο "θεός" των αχαλίνωτων ερωτικών οργίων-σεξουαλική μαγεία και των καταστροφών. Για αυτό μοιραζόταν την διοίκηση του Φοινικικού μαντείου των Δελφών με τον έτερο "θεό" των καταστροφών, τον Ιουδαϊκής καταγωγής Απόλλων.
Το πιο λεπτό σημείο σχετικά με την επιστημονική σύγχυση που επικρατεί την σημερινή εποχή, είναι ότι σκόπιμα η από έλλειψη γνώσεων κάποιοι παρερμηνεύουν είτε δεν γνωρίζουν ότι τα αρχαία χρόνια ένα τμήμα από τους Φοίνικες-Σημίτες, εγκατέλειψαν τον αληθινό Θεό της Παλαιάς Διαθήκης, τους προφήτες και έγιναν πιστοί του Διονυσιακού πολιτισμού. Από τότε άλλαξε οριστικά η παγκόσμια ιστορία. Αυτό είναι που αγνοούν οι περισσότεροι και για αυτό συγχέουν τον Θεό του Χριστιανισμού, τον αγαθό Θεό-Δημιουργό του Αριστοκλέους με τον καταστροφικό Savazio-Διόνυσο.
Αποτελεί ιστορικό γεγονός ότι κανένα άλλο έθνος δεν επέδειξε τόσο μεγάλη πίστη, ζήλο και αφοσίωση στους θεούς της Διονυσιακής κουλτούρας πλην του Φοινικικού-Ιουδαϊκού έθνους. Οι Ιουδαίοι μυήθηκαν στην Διονυσιακή πίστη-κουλτούρα από τους Αιγύπτιους και εν συνεχεία από τους Βαβυλώνιους. Από την ημέρα που ασπάστηκαν οι Ισραηλίτες ως "Θεό" τον Savazio-Διόνυσο η Διαθήκη με τον Θεό παραβιάστηκε. Ο Αγαθός-Θεός Δημιουργός του Αριστοκλέους σταυρώθηκε και αναστήθηκε για όλους τους ανθρώπους και όλα τα έθνη, δεν ανήκει αποκλειστικά σε κανένα έθνος. Αποτελεί την Μέγιστη προσβολή στον Αριστόκλειο πολιτισμό, την δημοκρατία, την ιστορία και το έθνος, ότι Βαρθολομαίος και άπαντες οι ομόφρονες με εκείνον, μας "κατηγορούν" για εθνικισμό, την ίδια στιγμή που στηρίζουν την ναζιστική Ουκρανία, και την Χιτλερική Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο βιογράφος, φιλόσοφος, ιστορικός, θεουργός και αρχιερέας του μαντείου των Δελφών Πλούταρχος γράφει στα Συμποσιακά του (ΙV 6) ,ότι οι Εβραίοι λάτρευαν τον Διόνυσο,και ότι η ημέρα των Σαββάτων ήταν εορτή του Σαβαζίου !!! Ένας μύστης αναφέρει την πραγματική θρησκεία των Ισραηλιτών. Διαβάστε σχετικά το αρχαίο κείμενο των Συμποσιακών. (1) O Φρυγικός Savazios είναι ο "θεός" των αχαλίνωτων ερωτικών οργίων-σεξουαλική μαγεία και των καταστροφών. Για αυτό μοιραζόταν την διοίκηση του Φοινικικού μαντείου των Δελφών με τον έτερο "θεό" των καταστροφών, τον Ιουδαϊκής καταγωγής Απόλλων.
Το πιο λεπτό σημείο σχετικά με την επιστημονική σύγχυση που επικρατεί την σημερινή εποχή, είναι ότι σκόπιμα η από έλλειψη γνώσεων κάποιοι παρερμηνεύουν είτε δεν γνωρίζουν ότι τα αρχαία χρόνια ένα τμήμα από τους Φοίνικες-Σημίτες, εγκατέλειψαν τον αληθινό Θεό της Παλαιάς Διαθήκης, τους προφήτες και έγιναν πιστοί του Διονυσιακού πολιτισμού. Από τότε άλλαξε οριστικά η παγκόσμια ιστορία. Αυτό είναι που αγνοούν οι περισσότεροι και για αυτό συγχέουν τον Θεό του Χριστιανισμού, τον αγαθό Θεό-Δημιουργό του Αριστοκλέους με τον καταστροφικό Savazio-Διόνυσο.
Αποτελεί ιστορικό γεγονός ότι κανένα άλλο έθνος δεν επέδειξε τόσο μεγάλη πίστη, ζήλο και αφοσίωση στους θεούς της Διονυσιακής κουλτούρας πλην του Φοινικικού-Ιουδαϊκού έθνους. Οι Ιουδαίοι μυήθηκαν στην Διονυσιακή πίστη-κουλτούρα από τους Αιγύπτιους και εν συνεχεία από τους Βαβυλώνιους. Από την ημέρα που ασπάστηκαν οι Ισραηλίτες ως "Θεό" τον Savazio-Διόνυσο η Διαθήκη με τον Θεό παραβιάστηκε. Ο Αγαθός-Θεός Δημιουργός του Αριστοκλέους σταυρώθηκε και αναστήθηκε για όλους τους ανθρώπους και όλα τα έθνη, δεν ανήκει αποκλειστικά σε κανένα έθνος. Αποτελεί την Μέγιστη προσβολή στον Αριστόκλειο πολιτισμό, την δημοκρατία, την ιστορία και το έθνος, ότι Βαρθολομαίος και άπαντες οι ομόφρονες με εκείνον, μας "κατηγορούν" για εθνικισμό, την ίδια στιγμή που στηρίζουν την ναζιστική Ουκρανία, και την Χιτλερική Ευρωπαϊκή Ένωση.
Θα κλείσω την σημερινή εργασία μου με την Εθνική συγγραφέα, με αποσπάσματα από το τελευταίο κεφάλαιο με τίτλο τι στοιχίζει το καθήκον. Από το βιβλίο για την Πατρίδα :
"Την ζωή του την έδωσε για την πατρίδα χωρίς να τη λογαριάσει (Αλέξιος Αργυρός), εξακολούθησε ο γέρος. Και συ θα θάψεις την δική σου ζωή στο μοναστήρι όπου θα κλειστείς. Μπορείς να πεις πως ακριβοπληρώσατε την επιστροφή του Δυρραχίου στην εξουσία του Βασιλέα (Βουλγαροκτόνου).
- Όχι, καλέ μου Παγράτη, είπε η Θέκλα. Πες την πληρώσαμε, όχι όμως την ακριβοπληρώσαμε. Ένα από τα τελευταία του λόγια, όταν του είπα πως πέθαινε ατιμασμένος ήταν: «Εγώ είμαι ένας, θα περάσω και θα ξεχαστώ, η Πατρίδα όμως θα μείνει.» Κια εγώ, Παγράτη, είμαι άλλη μία. Το Δυρράχιο είναι μια δύναμη για την πατρίδα. Σκέψου πως, τώρα, ο Σαμουήλ θα έχει να πολεμά ανατολή και δύση μαζί. Λογάριασε, τι είναι δυο ζωές που θυσιάστηκαν, κοντά στο έργο που έγινε ; Και πιο σιγά πρόσθεσε, σα να μιλούσε του εαυτού της περισσότερο παρά του Παγράτη.
- Τίποτα μεγάλο δε γίνεται χωρίς θυσίες. Πρέπει τις θυσίες αυτές να ξέρομε να τις κάνομε χωρίς υπολογισμούς.
- Έχεις δίκαιο, είπε στο τέλος. Η Πατρίδα είναι όλο το έθνος, και εμεις, ο καθένας μας, είμαστε από ένα μόριο ασήμαντο του μεγάλου αυτού έθνους.
ΑΠΟ ΠΑΛΙΟΤΕΡΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΜΟΥ ΕΡΓΑΣΙΕΣ :
https://mytilenepress.blogspot.com/2026/03/mytilenepress_02018400715.html
ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΧΡΗΜΑΤΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΝ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΗΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ ΔΕΛΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ. Περιεχόμενα :
Μυτιλήνη (Mytilenepress) : Ο εθνικισμός είναι "αίρεση" που βλάπτει την Ορθοδοξία !!! Γεωπολιτικός Εθνικισμός Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος.
Ο εθνικισμός είναι "αίρεση" που βλάπτει την Ορθοδοξία αναφέρει ο Οικουμενικός Πατριάρχης.
Ο εθνικισμός είναι "αίρεση" που βλάπτει την Ορθοδοξία σύμφωνα με Πατριάρχη Βαρθολομαίος !!! Οι αρχαίοι Σοφοί εξέταζαν τα πάντα με βάση την λογική και τα ατράνταχτα στοιχεία. Αυτό θα κάνω για πολλοστή φορά στην σημερινή-επιστημονική μου εργασία. Στην σημερινή εργασία θα δούμε τι είναι ο Εθνικισμός και από που προέρχεται. Επίσης θα δούμε ποιος είναι ο δημιουργός του πρώτου εθνικιστικού αξιώματος και ποιους ενοχλεί πραγματικά ο Ελληνικός εθνικισμός.
Όπως καταλαβαίνετε είναι ανάξια αναφοράς τα λεγόμενα του. Εν τούτοις γιατί κατά γενική παραδοχή ο Ελληνισμός είναι σε επιθανάτιο καθεστώς και ως ιδρυτής του Γεωπολιτικού Εθνικισμού σε παγκόσμιο επίπεδο κατά γενική παραδοχή, είμαι υποχρεωμένος να απαντήσω με μια νέα επιστημονική εργασία. Δεν πρέπει να υπάρχουν παρερμηνείες και συγχύσεις, στην πιο κρίσιμη ιστορικά στιγμή για το έθνος μας.
Στο σημείο αυτό να επαναλάβω ότι υπό κανονικές συνθήκες είναι ανάξια αναφοράς-σχολιασμού τα όσα είπε ο Βαρθολομαίος, καθώς είναι γνωστό-αποδεδειγμένο παγκοσμίως ότι είναι Μέγας υποστηρικτής του Διονυσιακού πολιτισμού, ως Οικουμενιστής, Σχισματικός και Παπικός. Είναι ο Πατριάρχης που είπε με υποτιμητικές εκφράσεις ότι οι Ήρωες του 182 χάλασαν μια υπέροχη συμβίωση 400 ετών με τους Τούρκους δημιουργώντας προστριβές !!! Αποκαλεί την επανάσταση προστριβή !!! Αυτοί οι Διονυσιακοί μηχανισμοί και οι προβατόσχημοι λύκοι, εδώ και πολλά χρόνια από παλιά στοχοποιούν τον Ελληνικό εθνικισμό και τον Αριστόκλειο πολιτισμό καθώς είναι το μοναδικό εμπόδιο στην δημιουργία του παγκόσμιου-Διονυσιακού κράτους. Φυσικά το βίντεο με τις αισχρότατες δηλώσεις του έχει αφαιρεθεί.
https://katanixi.gr/xevrakotoi/
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: