Οι δυτικές εκκλήσεις για αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν ανακυκλώνουν τη συνήθη πολεμική προπαγάνδα για να συγκαλύψουν την πραγματικότητα.
Έρευνα-επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός αναλυτής και αρχισυντάκτης του Mytilenepress. Contact : survivroellas@gmail.com-6945294197. Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προύπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΥΨΗΛΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΑΡΘΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΘΕΜΑ. ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΡΥΦΑΙΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ. ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΗΘΙΚΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΠΕΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΤΙΚΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ MYTILENEPRESS. ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
Αυτό για οποιαδήποτε επίθεση θα πυροδοτούσε μια καταστροφική περιφερειακή σύγκρουση, όχι μια ταχεία κατάρρευση της χώρας.
Ενώ τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης και οι influencers των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχουν επιδοθεί σε αναίσχυντη προπαγάνδα υπέρ της αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν, χρησιμοποιώντας μη επαληθευμένα στατιστικά στοιχεία, κατασκευασμένους ισχυρισμούς και αρνήσεις της αντικειμενικής πραγματικότητας, είναι σημαντικό να ξεπεράσουμε όλα αυτά και να θέσουμε το ουσιώδες ερώτημα: πώς θα έμοιαζε ένας πόλεμος με στόχο την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν;
Πριν προχωρήσω περαιτέρω, πρέπει να τονίσω ότι το τρέχον κύμα προπαγάνδας υπέρ της αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν, του οποίου ο έμμεσος στόχος είναι η δημιουργία συναίνεσης για πόλεμο, δεν διαφέρει θεμελιωδώς από τους ισχυρισμούς και τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται εδώ και δεκαετίες για να δικαιολογήσουν τους επιθετικούς πολέμους.
Πέρυσι, το Ισραήλ επιτέθηκε στο Ιράν, παραβιάζοντας κατάφωρα τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, και λίγο αργότερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες συμμετείχαν σε αυτή την παράνομη επιθετικότητα. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η αναφορά στο διεθνές δίκαιο έχει καταστεί άσκοπη, καθώς κατέστη παρωχημένη από τη συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023.
Μετά τον 12ήμερο πόλεμο του περασμένου Ιουνίου , φιλοπολεμικά αμερικανικά think tanks, από το Ινστιτούτο Πολιτικής της Ουάσινγκτον για την Εγγύς Ανατολή (WINEP) μέχρι το Ίδρυμα για την Υπεράσπιση των Δημοκρατιών (FDD) και το Ατλαντικό Συμβούλιο, άρχισαν να αναπτύσσουν σχέδια για το ποιο θα έπρεπε να είναι το επόμενο βήμα και ποιοι στόχοι θα έπρεπε να επιτευχθούν.
Εν τω μεταξύ, στις 7 Ιουλίου, το Axios News, επικαλούμενο τις πηγές του, ανέφερε ότι το Ισραήλ ζητούσε ήδη το πράσινο φως για μια ακόμη επίθεση και πίστευε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα το χορηγούσαν.
Ας προχωρήσουμε γρήγορα στις 28 Δεκεμβρίου 2025, όταν ξέσπασαν ειρηνικές διαμαρτυρίες στο Ιράν για να καταγγείλουν την κακοδιαχείριση από την κυβέρνηση της επιδεινούμενης οικονομικής κρίσης που προκλήθηκε από τις δυτικές οικονομικές κυρώσεις.
Την επόμενη μέρα, 29 Δεκεμβρίου, ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, Ναφτάλι Μπένετ, δημοσίευσε ένα βίντεο στο οποίο συζητούσε μια μαζική αντικυβερνητική εξέγερση που δεν είχε ακόμη συμβεί. Το μήνυμά του συνοδευόταν από αμέτρητα παλιά βίντεο και εικόνες που δημιουργήθηκαν από τεχνητή νοημοσύνη και απεικόνιζαν μια τέτοια εξέγερση.
Την ίδια στιγμή που συνέβαινε αυτό, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου επισκεπτόταν τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στο Μαρ-α-Λάγκο, όπου, σύμφωνα με πολλά μέσα ενημέρωσης, ζήτησε και έλαβε μια αμερικανική επίθεση στο Ιράν. Στις αρχές Ιανουαρίου του 2026, εμφανίστηκαν ξαφνικά βίαια στοιχεία και ξεκίνησαν διαδηλώσεις που ζητούσαν την πτώση της κυβέρνησης.
Στις 8, 9 και 10 Ιανουαρίου, η κατάσταση επιδεινώθηκε σημαντικά όταν το Ιράν διέκοψε την πρόσβαση στο διαδίκτυο σε εθνικό επίπεδο. Οι εικόνες αποκάλυψαν ότι τα μεγαλύτερα πλήθη που συμμετείχαν στις ταραχές και τις διαδηλώσεις αριθμούσαν μόνο μερικές δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, αλλά πολυάριθμες ομάδες ταραχοποιών εμφανίστηκαν σε όλη τη χώρα.
Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης και οι φιλοϊσραηλινοί influencers στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είχαν ήδη κατασκευάσει τη δική τους αφήγηση, περιγράφοντας αυτό που συνέβαινε ως «επανάσταση» «εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο το Ιράν» και ισχυριζόμενοι ότι ειρηνικοί διαδηλωτές σφαγιάζονταν επειδή υπερασπίζονταν την ελευθερία τους.
Χωρίς να επεκταθούμε σε λεπτομέρειες, αρκεί να πούμε ότι αυτό που βλέπουμε στα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης για το Ιράν ανήκει σε ένα παράλληλο σύμπαν. Υπάρχει πλήρης απόρριψη κάθε λεπτομέρειας, αδυναμία αναγνώρισης ότι οι μαζικές φιλοκυβερνητικές διαδηλώσεις ήταν πιο σημαντικές από τις ταραχές και άρνηση μετάδοσης των αμέτρητων βίντεο που δείχνουν ένοπλους μαχητές στους δρόμους και την τεράστια καταστροφή που προκάλεσαν οι ταραχοποιοί.
Αντιθέτως, το Ιράν παρουσιάζεται ως ένα «κακό καθεστώς» που «σφαγιάζει τον ίδιο του τον λαό» αποκλειστικά και μόνο επειδή διαδηλώνει ειρηνικά για την ελευθερία του, σε προπαγάνδα που εκμεταλλεύεται επίσης τα δικαιώματα των γυναικών.
Ακόμα και εκείνοι που παραδέχονται ότι περισσότερα από 160 μέλη των ιρανικών δυνάμεων ασφαλείας σκοτώθηκαν, μερικά από αυτά αποκεφαλίστηκαν και κάηκαν ζωντανά , συνεχίζουν να υποστηρίζουν ότι έλαβε χώρα μια ειρηνική επανάσταση.
Μια επανάσταση η οποία, σύμφωνα με αυτούς, θα ανέτρεπε την κυβέρνηση μέσα σε λίγες μέρες ή εβδομάδες.
Αρκεί να κοιτάξει κανείς πίσω στις τελευταίες δεκαετίες για να δει τα ίδια σενάρια αλλαγής καθεστώτος να εφαρμόζονται. Ο αποικιακός φεμινισμός που χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει αυτούς τους επιθετικούς πολέμους είναι εμφανής τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα στην περίπτωση του Αφγανιστάν.
Ωστόσο, μετά από 20 χρόνια πολέμου και 2 τρισεκατομμύρια δολάρια από χρήματα των φορολογουμένων, ήταν σαφές ότι ο μακρύτερος πόλεμος που διεξήγαγαν ποτέ οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχε καμία σχέση με την «απελευθέρωση των Αφγανών γυναικών».
Λάβετε επίσης υπόψη ότι η προπαγάνδα για τις φρικαλεότητες μπορεί να προέρχεται από τις λεγόμενες αξιόπιστες πηγές, ιδίως όταν χρησιμοποιείται για την υποστήριξη ενός στόχου εξωτερικής πολιτικής τόσο σημαντικού όσο η ανατροπή της ιρανικής κυβέρνησης.
Για παράδειγμα, πριν από τον πρώτο Πόλεμο του Κόλπου, η Διεθνής Αμνηστία επιβεβαίωσε εντελώς κατασκευασμένους ισχυρισμούς ότι Ιρακινοί στρατιώτες είχαν βγάλει μωρά από τις θερμοκοιτίδες τους και τα είχαν πετάξει στο έδαφος.
Για να δικαιολογήσει την επέμβαση του ΝΑΤΟ, ο πρώην πρόεδρος της Λίβυης Μουαμάρ Καντάφι κατηγορήθηκε επίσης ότι «δολοφόνησε τον ίδιο του τον λαό» κατά τη διάρκεια υποτιθέμενων ειρηνικών διαδηλώσεων που στόχευαν στην εγκαθίδρυση της δημοκρατίας. Αυτές οι κατηγορίες ακολουθήθηκαν από μια ολόκληρη σειρά από εντελώς κατασκευασμένα στατιστικά στοιχεία και αλλόκοτες ιστορίες, τις οποίες κανένα κυρίαρχο μέσο ενημέρωσης δεν τόλμησε να αμφισβητήσει.
Κάθε φορά, ο κύκλος είναι ο ίδιος: μια εντελώς φανταστική αφήγηση κατασκευάζεται για να δικαιολογήσει ένα είδος «ανθρωπιστικής παρέμβασης» πριν, αργότερα, όταν είναι πολύ αργά, όλοι αναγνωρίσουν ότι ένα μεγάλο μέρος της ήταν υπερβολικό ή ακόμα και εντελώς ψευδές.
Αλλά πριν από την παρέμβαση, όποιος τολμά να αμφισβητήσει την προπαγάνδα χαρακτηρίζεται ως «μαριονέτα του καθεστώτος» και απονομιμοποιείται από προσβολές.
Μέλη της διασποράς από αυτήν τη χώρα, δυσαρεστημένα με το καθεστώς της, χρησιμοποιούνται επίσης για να επινοούν ιστορίες που σκίζουν τα μάτια και να ζητούν αλλαγή καθεστώτος, έναν αξιοκαταφρόνητο πολιτικό ελιγμό.
Πώς θα έμοιαζε ένας πόλεμος εναντίον του Ιράν;
Ένας πόλεμος με το Ιράν θα μπορούσε να πάρει πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις, ανάλογα με τα πολυάριθμα δεδομένα και γεγονότα που επηρεάζουν αναγκαστικά τη λήψη αποφάσεων όλων των μερών.
Το πρώτο κεφάλαιο αυτής της σύντομης ανάλυσης πρέπει επομένως να επικεντρωθεί στη διαφορά μεταξύ αυτού που πραγματικά συμβαίνει στο εσωτερικό του Ιράν και των φανταστικών περιγραφών που παρέχονται από τα μέσα ενημέρωσης του δυτικού συστήματος.
Το Ιράν δεν είναι ούτε Βενεζουέλα ούτε Συρία. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, καταρχάς, διαθέτει στρατιωτικές δυνατότητες που ξεπερνούν εκείνες όλων των άλλων παραγόντων στη Δυτική Ασία, με εξαίρεση τους ισραηλινούς και τουρκικούς στρατούς. Ακόμη και οι τελευταίοι δεν διαθέτουν τον όγκο βαλλιστικών πυραύλων, πυραύλων κρουζ ή μη επανδρωμένων αεροσκαφών που έχει παράγει μαζικά το Ιράν.
Αυτό που λείπει από την Τεχεράνη σε προηγμένη τεχνολογική ανάπτυξη, το αναπληρώνει με το οπλοστάσιό της από επιθετικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα οποία της επιτρέπουν να πλήττει ισραηλινές και αμερικανικές βάσεις σε όλη την περιοχή. Αυτές οι δυνατότητες έχουν πλέον αποδειχθεί αποτελεσματικές στο πεδίο της μάχης.
Στο πεδίο, το Ιράν διαθέτει το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) καθώς και τον τακτικό στρατό του. Σύμφωνα με συντηρητικές εκτιμήσεις, το IRGC έχει περίπου 190.000 ενεργό προσωπικό, ενώ ο τακτικός στρατός έχει 420.000 ενεργά μέλη.
Επιπλέον, υπάρχει μια εθελοντική παραστρατιωτική δύναμη γνωστή ως Basij, η οποία φέρεται να είναι ικανή να κινητοποιήσει περισσότερους από ένα εκατομμύριο μαχητές εάν χρειαστεί.
Ο ιρανικός στρατός είναι άρτια εκπαιδευμένος, καλά εξοπλισμένος και διεξάγει συνεχώς ασκήσεις που έχουν σχεδιαστεί για την αντιμετώπιση εξεγέρσεων και ξένων δυνάμεων εισβολής. Το ιρανικό έδαφος είναι επίσης ορεινό και απέραντο, πράγμα που σημαίνει ότι ακόμη και αν γίνουν λάθη, είναι δυνατό να ανακτηθεί το χαμένο έδαφος.
Όλα τα προηγούμενα αμερικανικά πολεμικά παιχνίδια στις αρχές της δεκαετίας του 2000 υποθέτουν ότι μια εισβολή στο Ιράν θα ήταν καταστροφή για τις αμερικανικές δυνάμεις. Και αυτό πριν οι Ιρανοί αναπτύξουν τον στρατό τους όπως έχουν κάνει την τελευταία δεκαετία.
Τα εκατομμύρια Ιρανών που έχουν δείξει την υποστήριξή τους στην κυβέρνηση βγαίνοντας στους δρόμους σε ένδειξη διαμαρτυρίας αποτελούν επίσης ισχυρή ένδειξη της υποστήριξης που απολαμβάνει η σημερινή κυβέρνηση. Αν και τα δεδομένα των ερευνών είναι λιγοστά, ένα μεγάλο μέρος του ιρανικού πληθυσμού είναι πράγματι κοινωνικά συντηρητικό και πιστεύει στο θρησκευτικό δόγμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Ένας άλλος παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψη εδώ είναι ότι η ιρανική αντιπολίτευση δεν έχει έναν πραγματικό ηγέτη . Ο γιος του Σάχη έχει πολύ περιορισμένη βάση υποστήριξης στο Ιράν και θεωρείται ευρέως ως απλή μαριονέτα του Ισραήλ.
Έπειτα, υπάρχουν οι ιρανικές μειονότητες, οι οποίες κατάφεραν να συνυπάρχουν πολύ καλύτερα υπό την Ισλαμική Δημοκρατία παρά υπό το καθεστώς του πρώην Σάχη, επειδή το σιιτικό θρησκευτικό σύστημα δεν κυβερνά αποκλειστικά για την περσική πλειοψηφία και δεν έχει τις ίδιες εθνοτικές τάσεις όπως οι προηγούμενοι Ιρανοί ηγέτες.
Εκτός από τις ιρανικές δυνάμεις, υπάρχουν και οι περιφερειακοί σύμμαχοι του Ιράν. Σε αυτούς περιλαμβάνονται η Ανσαράλα στην Υεμένη, οι Ιρακινές Δυνάμεις Λαϊκής Κινητοποίησης (PMF), η Αφγανική Φατιμεγιούν, η Πακιστανική Ζεϊναμπιγιούν, ολόκληρο το παλαιστινιακό κίνημα αντίστασης και η Χεζμπολάχ στον Λίβανο. Αυτοί είναι οι κύριοι παράγοντες, αλλά υπάρχουν και διάφορες άλλες ομάδες με τις οποίες το Ιράν έχει συνάψει συνεργασίες.
Παραμένει ένα ερώτημα σχετικά με τον ρόλο που θα διαδραματίσει η Κίνα στην υποστήριξη του Ιράν, ενώ αναμένεται επίσης από τη Ρωσία να παράσχει κάποια μορφή βοήθειας. Το Πεκίνο, ειδικότερα, δεν έχει την πολυτέλεια να χάσει ιρανικό πετρέλαιο και έχει ήδη υπογράψει συμφωνία οικονομικής εταιρικής σχέσης με την Τεχεράνη.
Τελικά, είναι σαφές ότι οι Ιρανοί έχουν αρκετές επιλογές, και η ιδέα ότι η κυβέρνηση θα έπεφτε χωρίς μάχη και οι ηγέτες της θα έφευγαν είναι καθαρή φαντασία. Πολλά σενάρια θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε περίπτωση πολέμου. Ακολουθούν τα κυριότερα:
- Το Ιράν εξαπολύει μια σειρά προληπτικών επιθέσεων.
- Οι Ηνωμένες Πολιτείες βομβαρδίζουν συμβολικά το Ιράν και επιχειρούν να διεξάγουν μια περιορισμένη σύγκρουση.
- Οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί αναπτύσσουν ένα σχέδιο για συνολική αλλαγή καθεστώτος.
Πρώτη επιλογή: είναι πιθανό, δεδομένης της αποτυχίας των ταραχών να δημιουργήσουν σημαντικά ρήγματα στο σύστημα της Ισλαμικής Δημοκρατίας και να βυθίσουν τη χώρα σε εμφύλιο πόλεμο, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ να προσπαθήσουν να προκαλέσουν το Ιράν να εξαπολύσει την πρώτη επίθεση. Ο στόχος θα ήταν να αξιολογηθεί η κλίμακα της σύγκρουσης από την αρχή και στη συνέχεια να προσαρμόσουν ανάλογα τη δική τους επίθεση. Αυτού του είδους η σύγκρουση πιθανότατα θα είναι περιορισμένη.
Μια δεύτερη επιλογή είναι μια αεροπορική εκστρατεία των ΗΠΑ με στόχο το πλήγμα στο Ιράν, με την ελπίδα ότι θα οδηγήσει επίσης σε αλλαγή καθεστώτος, αλλά κυρίως για να στείλει ένα μήνυμα και να παρατείνει τη σύγκρουση. Μια τέτοια ανταλλαγή θα μπορούσε να κλιμακωθεί, ανάλογα με το πώς κάθε πλευρά επιλέγει να απαντήσει στις επιθέσεις της άλλης, αλλά ο στόχος θα ήταν να αποφευχθεί ένας παρατεταμένος πόλεμος. Εάν αυτό το είδος 12ήμερου γύρου πολέμου λαμβάνει χώρα ετησίως ή περίπου εκείνη την ώρα, θα ωφελούσε σε μεγάλο βαθμό το Ιράν. Πράγματι, το Ιράν αναπληρώνει τα οπλοστάσιά του πολύ πιο γρήγορα από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Το τρίτο και χειρότερο σενάριο: ένας πόλεμος πλήρους κλίμακας με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος. Είτε αυτό συμβεί ως αποτέλεσμα μιας σειράς αεροπορικών και χερσαίων επιθέσεων που πραγματοποιούνται από μισθοφόρους, είτε ως αποτέλεσμα μιας κλιμάκωσης των αντιποίνων που θα οδηγήσουν σε αυτήν, αναμένονται τεράστιες ανθρώπινες και υλικές απώλειες από όλες τις πλευρές.
Το στρατιωτικό πλεονέκτημα των Ηνωμένων Πολιτειών στον αέρα είναι αναμφισβήτητο, ακόμη και αν μια αεροπορική εκστρατεία από μόνη της δεν θα είναι αρκετή για να ανατρέψει την κυβέρνηση. Εάν συμβεί αυτό, το χειρότερο σενάριο θα ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες να χτυπήσουν επανειλημμένα το Ιράν, ίσως σε συνεργασία με το Ισραήλ, δολοφονώντας πολιτικούς και στρατιωτικούς ηγέτες, καταστρέφοντας αποθήκες όπλων, σημεία εκτόξευσης πυραύλων, υποδομές, κυβερνητικά κτίρια και πολιτιστικούς χώρους.
Εάν το Ιράν δεν ήταν σε θέση να αμυνθεί αποτελεσματικά έναντι μιας τέτοιας επίθεσης, θα χρειάζονταν περίπου τέσσερις ημέρες για να ανακάμψει . Πράγματι, μια τέτοια επίθεση θα ενείχε τον κίνδυνο ριζοσπαστικοποίησης του πληθυσμού και ώθησης του να διπλασιάσει τις προσπάθειές του.
Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ καταφέρουν να δολοφονήσουν τον Αγιατολάχ Σεγέντ Αλί Χαμενεΐ, αναμένεται ένας ανελέητος πόλεμος, ο οποίος θα μπορούσε να επεκταθεί ακόμη και πέρα από την περιοχή. Πέρα από απλός ανώτατος ηγέτης του Ιράν, είναι και σιίτης πνευματικός ηγέτης, πράγμα που σημαίνει ότι ο ρόλος του υπερβαίνει αυτόν ενός απλού ηγέτη μιας χώρας. Θα ισοδυναμούσε με τη δολοφονία του Πάπα.
Το ίδιο το Ιράν έχει αρκετές επιλογές: να βομβαρδίσει αμερικανικές βάσεις, να χτυπήσει αμερικανικά αεροσκάφη, να εκτοξεύσει πολύ μεγαλύτερα κύματα βαλλιστικών πυραύλων προς το Ισραήλ, και σε αυτό το σημείο, είναι πιθανό οι σύμμαχοι του Ιράν να έχουν κινητοποιηθεί. Οι Ιρανοί θα μπορούσαν επίσης να κλείσουν τον Περσικό Κόλπο μπλοκάροντας το Στενό του Ορμούζ, πυροδοτώντας έτσι μια παγκόσμια οικονομική κρίση.
Η Χεζμπολάχ, η Ανσαράλα, η Χασσντ αλ-Σαάμπι, η Ζεϊναμπιγιούν, η Φατεμεγιούν και οι παλαιστινιακές παρατάξεις θα μπορούσαν τότε να συμμετάσχουν σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο, από τον οποίο δεν θα υπήρχε γυρισμός.
Οι Σιίτες ειδικότερα έχουν ένα δόγμα που δεν τους επιτρέπει να υποχωρήσουν σε τέτοιες καταστάσεις· πιθανότατα θα ερμηνεύσουν αυτές τις περιστάσεις ως ισοδύναμες με τη μάχη της Καρμπάλα, όπου μαρτύρησε ο εγγονός του Προφήτη του Ισλάμ, Χουσεΐν.
Αν αυτό εξελιχθεί σε ολοκληρωτικό πόλεμο, όλοι θα εμπλακούν και ο μόνος τρόπος με τον οποίο οι Ισραηλινοί πιθανότατα θα μπορέσουν να ξεφύγουν θα είναι χρησιμοποιώντας πυρηνικά όπλα, τα οποία μπορεί καν να μην λειτουργήσουν.
Ενώ αυτό το αποκαλυπτικό σενάριο είναι πιθανό, είναι πιθανό ο πόλεμος να τελειώσει πριν φτάσει σε αυτό το σημείο. Αφενός, όλοι οι σύμμαχοι του Ιράν θα μπορούσαν να συμμετάσχουν αυτή τη φορά, και αφετέρου, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να μην θέλουν να εμπλακούν σε έναν παρατεταμένο, αντιδημοφιλή και άκαρπο επιθετικό πόλεμο.
Η κυβέρνηση Τραμπ αρέσκεται στους γρήγορους πολέμους που δεν χρειάζονται πολύ χρόνο και τείνει να αποχωρεί όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα ήθελε, όπως είδαμε με την επίθεσή της στην Υεμένη.
Θα πρέπει να περιμένουμε από τους Ισραηλινούς και τους Δυτικούς συμμάχους τους να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να προκαλέσουν εμφύλιο πόλεμο στο Ιράν. Μέχρι στιγμής, η συριοποίηση του Ιράν έχει αποτύχει, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα τα παρατήσουν.
Όλα αυτά για να πούμε ότι μερικές αεροπορικές επιδρομές δεν θα λύσουν το ζήτημα της αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν. Είναι ένα ιδεολογικό κράτος με ευρεία λαϊκή υποστήριξη και μεγάλο αριθμό συμμάχων που είναι έτοιμοι να πολεμήσουν στο πλευρό του.
Επομένως, η ιδέα ότι η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν θα μπορούσε να καταρρεύσει μέσα σε λίγες μέρες ή εβδομάδες είναι απλώς γελοία.
Πηγή: Palestine Chroniclet
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: