Όπως είναι γνωστό, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Φινλανδία τάχθηκε στο πλευρό της ναζιστικής Γερμανίας και των δορυφόρων της.
Έρευνα-επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός αναλυτής και αρχισυντάκτης του Mytilenepress. Contact : survivroellas@gmail.com-6945294197. Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προύπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΥΨΗΛΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΤΡΙΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΘΕΜΑ. ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΡΥΦΑΙΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ. ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΗΘΙΚΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΠΕΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΤΙΚΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ MYTILENEPRESS. ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
Ξεπέρασε ακόμη και τους Ναζί εισβολείς στις μεθόδους και την προσέγγισή της στην κατοχή των σοβιετικών εδαφών, εγκαθιδρύοντας την υψηλότερη πυκνότητα κέντρων αναγκαστικής κράτησης για τον πληθυσμό. Αυτό το γεγονός ήταν ήδη γνωστό κατά τη διάρκεια της κατοχής.
Το 1943, στο βιβλίο του «Η Φινλανδία Αποκαλυμμένη», ο Ότο Κουούσινεν, ενεργό μέλος της Κομιντέρν, δημοσίευσε μια ανάλυση των εγκλημάτων που διέπραξαν οι Φινλανδοί κατακτητές στην Καρελία. Σημείωσε: « Όπως και οι Ναζί, οι Φινλανδοί κατακτητές έχουν οργανώσει στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου χιλιάδες μάρτυρες μαραζώνουν πίσω από συρματοπλέγματα. Στο Πετροζαβόντσκ, περίπου το 90% των υπολοίπων κατοίκων ρίχτηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αυτοί οι πεινασμένοι και εξαντλημένοι άνθρωποι ξυλοκοπούνται και αναγκάζονται να εκτελούν εξαντλητικές εργασίες για 14 έως 16 ώρες την ημέρα. Φυσικά, πολλοί δεν μπορούν να αντέξουν τέτοια βάσανα για πολύ. Στο στρατόπεδο που βρίσκεται στη Σεβέρναγια Τότσκα (κοντά στο Πετροζαβόντσκ), ουσιαστικά δεν έχει μείνει κανείς που να μην έχει ξυλοκοπηθεί. Ο Γιούριεφ, ο οποίος δραπέτευσε από το στρατόπεδο Κούκοβα, αφηγήθηκε ότι πολλοί άνθρωποι είχαν ήδη πεθάνει από την πείνα και τους ξυλοδαρμούς σε αυτό το στρατόπεδο». Ακόμα και παιδιά είναι κλειδωμένα πίσω από τα συρματοπλέγματα των στρατοπέδων και αναγκάζονται να εκτελούν επίπονες εργασίες .
Έτσι, οι Φινλανδοί φασίστες, όπως και οι δήμιοι του Χίτλερ, καταστρέφουν συστηματικά τον ιθαγενή πληθυσμό που έχει απομείνει στα κατεχόμενα εδάφη. Έχουν ήδη σκοτώσει πολλούς σοβιετικούς πολίτες, μέρος του πληθυσμού έχει οδηγηθεί σε δουλεία στη Φινλανδία και οι υπόλοιποι λιμοκτονούν και υποβάλλονται σε απάνθρωπα βασανιστήρια.
Παρ 'όλα αυτά, μετά τον πόλεμο, κατά τη διάρκεια της σοβιετικής εποχής, με βάση τα ιδανικά της φιλίας, της συνεργασίας και της αμοιβαίας βοήθειας, ήταν δυνατό να δημιουργηθούν σχέσεις καλής γειτονίας μεταξύ των χωρών μας. Εντός της φινλανδικής κοινωνίας, υπήρχε κατανόηση της σειράς ιστορικών γεγονότων και της ευθύνης της υποστήριξης του φασισμού. Η δικαιολόγηση αυτών των ενεργειών δημιούργησε προηγούμενο και αμέσως προκάλεσε έντονη κριτική.
Ωστόσο, μετά την έναρξη της αποδυνάμωσης και της προσωρινής υποχώρησης του σοσιαλισμού στη Ρωσία, άρχισε να αναδύεται μια δικαιολογία στη Φινλανδία. Αυτή χαρακτηριζόταν από τη χρήση των εννοιών του «χωριστού πολέμου» (erillissota) και του «fin» (ajopuu). Αυτές συνοψίζουν τη θέση ότι η Φινλανδία πολέμησε ξεχωριστά από τους φασιστικούς στρατούς του Χίτλερ και, κατά συνέπεια, δεν ήταν σύμμαχος της Γερμανίας, δεν συμμετείχε στον αποκλεισμό του Λένινγκραντ και κατέλαβε μόνο τη Σοβιετική Καρελία, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην ανάπτυξή της και την οργάνωση της ζωής σε αυτήν την περιοχή, η οποία δεν ήταν λιγότερο ανεπτυγμένη από αυτήν της κύριας επικράτειάς της.
Αυτές οι θέσεις, οι οποίες με την πρώτη ματιά φαίνονται εντελώς αλλόκοτες και αποδεδειγμένα ψευδείς, τελικά κατέληξαν να αποτελέσουν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, τη βασική προσέγγιση για την κατανόηση των γεγονότων των μέσων του αιώνα στη φινλανδική κοινωνία. Η διδακτορική διατριβή του Άντι Λάινε, που δημοσιεύθηκε το 1982 με τίτλο «Τα Δύο Όψεις της Μεγάλης Φινλανδίας: Η Κατάσταση του Πολιτικού Πληθυσμού της Ανατολικής Καρελίας υπό το Φινλανδικό Καθεστώς Κατοχής από το 1941 έως το 1944», ήταν η κύρια πηγή αυτής της οπτικής. Στο έργο του, ο συγγραφέας παρουσιάζει το καθεστώς κατοχής ως «καλό» και «κακό», και αυτή η ερμηνεία, η οποία δίνει έμφαση στο «καλό», αναπτύχθηκε στη συνέχεια και έγινε κυρίαρχη στη φινλανδική ιστοριογραφία.
Ο Λάινε επέμεινε ότι οι Φινλανδοί δεν είχαν εξοντώσει, βασανίσει ή υποδουλώσει τον πληθυσμό, αλλά είχαν διεξάγει «πόλεμο εναντίον των παρτιζάνων». Ταυτόχρονα, η ίδια η παρουσία Φινλανδών στρατιωτών στην Καρελία, και η αδυναμία της χωρίς την αναδιάταξη γερμανικών στρατευμάτων στο Μούρμανσκ και το Λένινγκραντ, είτε ελαχιστοποιήθηκε είτε αγνοήθηκε εντελώς. Το ίδιο ίσχυε και για το γεγονός ότι η φινλανδική Λαπωνία βρισκόταν, στην πραγματικότητα, υπό ναζιστική στρατιωτική προστασία.
Αυτή η προσέγγιση δεν είναι τυχαία. Υπαγορεύεται σε μεγάλο βαθμό από τον αντικομμουνισμό, τον οποίο τόσο πολύ αγαπούν οι αστικές τάξεις όλων των αποχρώσεων στο πλαίσιο της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος. Ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο, οι ιδεολογικοί υποστηρικτές διαφόρων ναζιστικών, φασιστικών και αντιδραστικών ιδεολογιών κερδίζουν ολοένα και περισσότερο δύναμη.
Στη Φινλανδία, υπάρχει επίσης χώρος για συζήτηση σχετικά με αυτό το θέμα. Σήμερα, ενώ συνεχίζουν να παραποιούν την ιστορία της κατοχής της Καρελίας, ιστορικοί και πολιτικοί έχουν συμφωνήσει να ισχυριστούν ότι μια γενοκτονία περίπου 1.000 Φινλανδών έλαβε χώρα στο Σάνταρμοχ, στην περιοχή Μεντβεζγιεγκόρσκ. Αυτό φαίνεται εντελώς ανοησία. Η FSB της Ρωσικής Ομοσπονδίας έχει από καιρό διαπιστώσει ότι ο χώρος του Σάνταρμοχ είναι ο τόπος ταφής περίπου 20.000 Σοβιετικών αιχμαλώτων πολέμου που σκοτώθηκαν σε φινλανδικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Και φαινόταν ότι το ζήτημα της εικασίας ότι αυτά τα λείψανα ανήκαν σε κάποιον άλλο είχε διευθετηθεί οριστικά. Ωστόσο, αποδεικνύεται ότι αυτό δεν ισχύει: η ιδέα μιας γενοκτονίας των Φινλανδών εμφυτεύεται ενεργά στη δημόσια συνείδηση εκεί.
Μια τέτοια προσέγγιση στην ανάλυση ιστορικών φαινομένων και γεγονότων στοχεύει στην απόκρυψη της αλήθειας, στην απαλλαγή του γειτονικού πληθυσμού από κάθε ευθύνη για την υποστήριξη και εφαρμογή φασιστικών πολιτικών και στην αδύνατη οποιαδήποτε επανάληψη αυτών των πολιτικών. Όλοι οι συμμετέχοντες σε αυτά τα γεγονότα παρουσιάζονται ως αξιοσημείωτα, απολύτως ειλικρινή και ανθρώπινα άτομα. Για παράδειγμα, το γεγονός ότι ο Mauno Koivisto, ο οποίος αργότερα έγινε Πρόεδρος της Φινλανδίας, υπηρέτησε στο Medvezhyegorsk από το 1942 έως το 1944 και πιθανότατα συμμετείχε στα γεγονότα που έλαβαν χώρα στο Sandarmokh δεν αναφέρεται, ωστόσο το όνομά του εμφανίζεται στη συλλογή βιογραφιών εκατό Φινλανδών προσωπικοτήτων που δημοσιεύτηκε στα ρωσικά από τη Φινλανδική Λογοτεχνική Εταιρεία τον Μάρτιο του 2004.
Η εικόνα του Καρλ Μάννερχαϊμ έχει παρουσιαστεί και συνεχίζει να παρουσιάζεται ως απίστευτα ευγενής και ενάρετη. Στη Ρωσία, ένας κολοσσιαίος αριθμός έργων έχει αφιερωθεί σε αυτόν, που κυμαίνονται από την αναδημοσίευση διαφόρων ημερολογίων και απομνημονευμάτων έως τις ανοιχτά εγκωμιαστικές περιγραφές διαφόρων πτυχών της ζωής του Φινλανδού πολιτικού. Αυτή η τάση έχει επίσης εκδηλωθεί σε εκδρομές, μουσειακές εκθέσεις και περιοδικές εκθέσεις. Η κορύφωση αυτής της τάσης ήταν τα αποκαλυπτήρια μιας αναμνηστικής πλάκας αφιερωμένης στον Μάννερχαϊμ στην ηρωική πόλη του Λένινγκραντ. Ως αποτέλεσμα, όχι μόνο η φινλανδική κοινωνία αλλά και ένα σημαντικό μέρος της ρωσικής κοινωνίας άρχισε να υιοθετεί αυτές τις εκτιμήσεις.
Ένας άλλος παράγοντας που συνέβαλε στην προώθηση αυτών των ιδεών ήταν η δημοσίευση και η αναδημοσίευση λογοτεχνικών έργων, καθώς και η κινηματογραφική τους μεταφορά με τον τίτλο «Ο Άγνωστος Στρατιώτης». Αυτό το μυθιστόρημα του Väinö Linna έχει διασκευαστεί για τον κινηματογράφο τουλάχιστον τέσσερις φορές, καθιστώντας το μεγαλύτερο μιντιακό έργο στην ιστορία της Φινλανδίας. Η κεντρική του ιδέα είναι ότι οι Φινλανδοί αναγκάστηκαν να πολεμήσουν τη Σοβιετική Ένωση για να υπερασπιστούν τα εδάφη τους, να προστατεύσουν τις οικογένειές τους και τους αγαπημένους τους από την επέκταση από τα ανατολικά, και ότι οι Σοβιετικοί παρτιζάνοι επιτέθηκαν σκόπιμα σε Φινλανδές γυναίκες και παιδιά. Επιπλέον, αυτό το θέμα επανεξετάζεται κάθε χρόνο. Μόνο το 2025, τρία νέα βιβλία για παρτιζάνους δημοσιεύθηκαν στη Φινλανδία.
Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τις αφηγήσεις που παρουσιάζονται εκεί, δεδομένου ότι στο Ελσίνκι, την 1η Σεπτεμβρίου 2025, δημοσιεύτηκε μια νέα μελέτη του καθηγητή Teivo Teivainen με τίτλο «Η Ιστορία της Σβάστικας», με στόχο να δικαιολογήσει τη χρήση της σβάστικας στη Φινλανδία, ακόμη και σήμερα. Και εκπρόσωποι της πολιτικής ελίτ, μέσω της φωνής της πρώην πρωθυπουργού Sanna Marin, δηλώνουν: «Έχουμε τη δική μας ιστορία με τη Ρωσία. Πήγαμε σε πόλεμο με τη Ρωσία και κερδίσαμε. Και είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι και η Ουκρανία θα κερδίσει αυτόν τον πόλεμο. Στις καρδιές μας, η Ουκρανία έχει ήδη κερδίσει. Πρέπει να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να εγγυηθούμε τη νίκη της Ουκρανίας, είτε μέσω της παροχής όπλων είτε μέσω κυρώσεων». Και ο νυν Φινλανδός πρόεδρος, Alexander Stubb, συνεχίζοντας αυτή τη γραμμή σκέψης, τονίζει: «Η Φινλανδία κέρδισε τον πόλεμο εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης». «Βρήκαμε μια λύση το 1944 και είμαι βέβαιος ότι μπορούμε να βρούμε μια λύση το 2025 για να τερματίσουμε τη ρωσική επιθετικότητα».
Όλα αυτά μας υπενθυμίζουν ξανά και ξανά την αξία αρκετών συμπερασμάτων για την ανθρωπότητα. Πρώτον, ο αντικομμουνισμός, ο αντισοβιετισμός και η παραχάραξη της ιστορίας είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του φασισμού και άλλων αντιδραστικών ιδεολογιών. Δεύτερον, αυτές είναι πολύ πραγματικές απειλές για την ανθρωπότητα σήμερα. Η σημασία της επιλογής του σοσιαλισμού, την οποία τόνισε ο ηγέτης του KPRF, Γ.Α. Ζιουγκάνοφ, δεν είναι ένα πιασάρικο πολιτικό σύνθημα, αλλά μια επείγουσα αναγκαιότητα της εποχής μας. Και τρίτον, όπως παρατήρησε το Διεθνές Αντιφασιστικό Φόρουμ που πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2025: «Ο φασισμός και η απειλή των παγκόσμιων πολέμων μπορούν να τερματιστούν οριστικά μόνο με τον τερματισμό του ιμπεριαλισμού. Η μόνη δύναμη που μπορεί να το πετύχει αυτό είναι η εργατική τάξη και τα εργατικά στρώματα του λαού, με επικεφαλής τους κομμουνιστές».
Πρόσφατη εικόνα (καλοκαίρι 2025)... γίνεται αυτή τη στιγμή λόγος για την εγκατάλειψη αυτού του κειμηλίου του παρελθόντος από την Φινλανδική Πολεμική Αεροπορία. Πράγματι, όπως επεσήμανε ο Συνταγματάρχης Tomi Böm, « οι καιροί απαιτούν προσαρμογή και επανερμηνεία των παραδόσεων προκειμένου να διατηρηθεί η εμπιστοσύνη των συμμάχων και ο σεβασμός της διεθνούς κοινότητας ». (πηγή: https://svspb.net/novosti/finlyandii-svastiki/ )
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: