Είστε εξοικειωμένοι με τα στάδια αλλαγής του John Kotter;
Έρευνα-επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός αναλυτής και αρχισυντάκτης του Mytilenepress. Contact : survivroellas@gmail.com-6945294197. Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προύπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
Αυτή η θεωρία διαχείρισης εφαρμόζεται απόλυτα σε όλους τους πολιτικούς ελιγμούς που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή. Εφαρμόζοντας αυτό το μοντέλο στις αποφάσεις της άρχουσας τάξης σχετικά με αυτόν τον κλιματικό συναγερμό, θα καταλάβετε τι συμβαίνει.
Πρώτο βήμα: δημιουργήστε μια αίσθηση επείγοντος
Όσοι ασχολούνται με τον συναγερμό έχουν, από τη δεκαετία του 1980, κατασκευάσει μια αφήγηση υπαρξιακής κρίσης: «Η ανθρωπότητα κινδυνεύει», «ο πλανήτης καίγεται», «απομένουν μόνο δέκα χρόνια».
Στη στρατηγική διαχείρισης αλλαγών, αυτό το βήμα στοχεύει στην πρόκληση μιας συλλογικής συναισθηματικής αντίδρασης (φόβου, πανικού, ενοχής) για να επιβάλει την κινητοποίηση.
- Διάδοση εικόνων από φυσικές καταστροφές·
- Επανάληψη προθεσμιών («2020», «2030», «2050»)·
- Εξισώνοντας τον σκεπτικισμό με την ηθική ανευθυνότητα.
Το αποτέλεσμα: μια μόνιμη κατάσταση έκτακτης ανάγκης που δικαιολογεί ριζοσπαστική πολιτική δράση και αποτρέπει τον αντιφατικό διάλογο.
Δεύτερο βήμα: Σχηματισμός κυβερνητικού συνασπισμού
Διεθνείς οργανισμοί, μεγάλες ΜΚΟ και πολιτικοί ηγέτες έχουν ενωθεί γύρω από την κλιματική αλλαγή: ΟΗΕ, IPCC , Ευρωπαϊκή Ένωση, μεγάλες πολυεθνικές, μέσα ενημέρωσης, «πράσινοι» influencers...
Δίνει στην αφήγηση για το κλίμα θεσμική και ηθική νομιμοποίηση, βασιζόμενη στην «επίσημη/επιδοτούμενη» επιστήμη και την πολιτική αρετή των διεφθαρμένων λακέδων.
Είναι ένας συνασπισμός αμειβόμενης επιρροής , όχι ένας συνασπισμός για συζήτηση ή αντιπαράθεση αντίθετων απόψεων. Η συμβολική και οικονομική δύναμη έχει τις ρίζες της στον «καλό σκοπό»... είτε είσαι μαζί μας είτε εναντίον μας... και αν είσαι εναντίον μας, δεν δικαιούσαι περίπλοκη προπαγανδιστική συζήτηση.
Τρίτο βήμα: ανάπτυξη οράματος και στρατηγικής
Μόλις εγκαθιδρύθηκε η κατάσταση έκτακτης ανάγκης και ο συνασπισμός, ένα δυστοπικό όραμα για το μέλλον επισημοποιήθηκε:
- Ένας πλανήτης με «ουδέτερο ισοζύγιο άνθρακα» (sic).
- Μια «πράσινη» και «βιώσιμη» (sic) οικονομία·
- Μια «υπεύθυνη» ανθρωπότητα (συχνά με κόστος τους περιορισμούς για τον πληθυσμό).
Αυτό το όραμα συνοδεύεται από μια καθοριστική στρατηγική :
- Φορολογία, εταιρικές επιδοτήσεις, παρακολούθηση ενέργειας, περιορισμοί στις ελευθερίες, έλεγχος της ατομικής συμπεριφοράς, ιχνηλασιμότητα, κατασκοπεία και καταστολή.
Υπό το πρόσχημα της σωτηρίας του πλανήτη, διαμορφώνεται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο κοινωνικού και πολιτικού μετασχηματισμού, ο πραγματικός στόχος του οποίου μπορεί να είναι ο έλεγχος και όχι η προστασία. Αυτός ο έλεγχος στοχεύει να διασφαλίσει ότι το κράτος και η άρχουσα τάξη διατηρούν τον τελικό στόχο του παγκόσμιου συστήματος.
Τέταρτο βήμα: επικοινωνία του οράματος της αλλαγής
Το «πράσινο όραμα» διαδίδεται μαζικά: μέσα ενημέρωσης, κοινωνικά δίκτυα, κινηματογράφος, σχολεία, διαφήμιση, δημόσιοι οργανισμοί.
Η εικόνα του «σωτήρα του πλανήτη» γίνεται κοινωνικός και ηθικός κανόνας. Τα μηνύματα είναι απλά, επαναλαμβανόμενα, συναισθηματικά: «Κάθε πράξη μετράει», «Σώστε τη Γη», «Δεν υπάρχει Πλανήτης Β»... κάνουν τους ανθρώπους να αισθάνονται ενοχές.
Προσωπικότητες των μέσων ενημέρωσης (Γκρέτα Τούνμπεργκ, Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Μπιλ Γκέιτς, κ.λπ.) ενσαρκώνουν την αφήγηση. Η συνεχής επανάληψη μετατρέπει την κοινή γνώμη σε μια φαινομενική συναίνεση: η αμφιβολία περιθωριοποιείται, ακόμη και απαγορεύεται. Ο στόχος δεν είναι πλέον η κατανόηση, αλλά η μεταστροφή.
Πέμπτο βήμα: άρση εμποδίων
Μόλις επιβληθεί το όραμα, οι διαφωνούσες φωνές πρέπει να εξουδετερωθούν:
- Περιθωριοποίηση των σκεπτικιστών για το κλίμα, οι οποίοι παρομοιάζονται με θεωρητικούς συνωμοσίας ή εχθρούς της επιστήμης και του έθνους·
- Ακαδημαϊκή πίεση και πίεση από τα μέσα ενημέρωσης.
- Έμμεση λογοκρισία μέσω πλατφορμών μέσων ενημέρωσης ή χρηματοδότησης.
Το κύριο εμπόδιο δεν είναι πλέον τεχνικό αλλά ιδεολογικό: αυτοί που αμφιβάλλουν. Η επιστημονική συζήτηση αντικαθίσταται από την υποχρεωτική ηθικολογία. Ο φόβος γίνεται όπλο ελέγχου.
Έκτο βήμα: δημιουργία βραχυπρόθεσμων νικών
Οι κυβερνήσεις και οι ΜΚΟ τονίζουν συμβολικές επιτυχίες:
- Κλείσιμο εργοστασίων παραγωγής ενέργειας από άνθρακα ή πυρηνικά εργοστάσια... χωρίς εναλλακτική λύση·
- Τα πλαστικά καλαμάκια απαγορεύονται.
- Διεθνείς συμφωνίες (COP, Συμφωνίες του Παρισιού)·
- Δημοσιευμένες εκστρατείες αναδάσωσης.
Αυτές οι νίκες, που συχνά καθοδηγούνται από τα μέσα ενημέρωσης και όχι από πρακτικές, διαιωνίζουν την αφήγηση της προόδου: «Προχωράμε μπροστά», «Ο κόσμος κινητοποιείται».
Διατηρούν τη συναισθηματική εμπλοκή και σιωπούν την κόπωση ή την αμφιβολία.
Έβδομο βήμα: εδραίωση των κερδών και επίτευξη περισσότερων αλλαγών
Μόλις ο πληθυσμός ευαισθητοποιηθεί, προγραμματιστεί και κατηχηθεί, και οι νίκες γιορταστούν, το σύστημα ενδυναμώνεται:
- Δημιουργία μόνιμων θεσμικών οργάνων (Ύπατο Συμβούλιο για το Κλίμα, υπουργεία, φορείς, προγράμματα επιχορηγήσεων).
- Ενσωμάτωση της κλιματικής αφήγησης σε όλες τις δημόσιες πολιτικές: πολεοδομία, ενέργεια, γεωργία, εκπαίδευση, υγεία.
- Πολλαπλασιασμός των νομικών περιορισμών: φόροι άνθρακα, πρότυπα, περιορισμοί κινητικότητας.
Κάθε καλοκαίρι είναι «το πιο ζεστό που έχει καταγραφεί ποτέ», κάθε καταιγίδα «απόδειξη της κλιματικής αλλαγής». Στόχος: να μην υποχωρήσει ποτέ ο φόβος ή η κινητοποίηση.
Η διαδικασία γίνεται αυτοσυντηρούμενη: όσο περισσότερο αλλάζει η κοινωνία, τόσο περισσότερο πείθει τον εαυτό της ότι πρέπει να αλλάξει ακόμη περισσότερο.
Όγδοο βήμα: ενσωμάτωση των νέων προσεγγίσεων στην κουλτούρα
Το κλίμα γίνεται μια κοσμική θρησκεία, ένα ηθικό και πολιτιστικό δόγμα.
- Στο σχολείο, τα παιδιά μαθαίνουν να «σώζουν τον πλανήτη».
- Στα μέσα ενημέρωσης, κάθε καταστροφή συνδέεται με την κλιματική αλλαγή.
- Στις εταιρείες, η «περιβαλλοντική ευθύνη» καθίσταται κριτήριο για την εικόνα και τις προσλήψεις.
- Στην πολιτική, τα πράσινα προγράμματα είναι μη κομματικά.
Αυτός που αμφιβάλλει δεν βρίσκεται πλέον απλώς σε διαφωνία: είναι ένοχος, επικίνδυνος, ακόμη και μισητός, καταδικαστέος.
Ο λόγος για το κλίμα παύει να είναι επιστημονικός και γίνεται ιδεολογικός και ολοκληρωτικός, με την έννοια ότι ισχυρίζεται ότι διέπει όλες τις πτυχές της ζωής: τρόφιμα, μεταφορές, ενέργεια, στέγαση, ποσοστό γεννήσεων.
Πηγή: Polémia
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: