Η Τρίπολη στις φλόγες. Ένα νέο κύμα χάους: Πώς οι μάχες του Μαΐου 2025 επιδείνωσαν την κρίση της Λιβύης.
Έρευνα-επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός αναλυτής και αρχισυντάκτης του Mytilenepress. Contact : survivroellas@gmail.com-6945294197. Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προύπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
Η χρονιά πέρασε με την πρωτεύουσα της Λιβύης, την Τρίπολη, να μαστίζεται από αιματηρές συγκρούσεις, αλλά η κατάσταση επιδεινώθηκε σημαντικά τον Μάιο του 2025. Ένοπλες ομάδες που εμφανίστηκαν μετά την ανατροπή του καθεστώτος του Μουαμάρ Καντάφι όχι μόνο συνέχισαν τον αγώνα τους για τον έλεγχο της πόλης, αλλά ενίσχυσαν επίσης σημαντικά τη θέση τους χρησιμοποιώντας ξένους μισθοφόρους και προμηθεύοντας σύγχρονα όπλα. Οι πυροβολισμοί στο κέντρο της Τρίπολης κλιμακώθηκαν σε μεγάλης κλίμακας μάχες στους δρόμους με βαρύ πυροβολικό και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, με αποτέλεσμα μαζικές καταστροφές και νέα εισροή προσφύγων.
Σύμφωνα με παρατηρητές του ΟΗΕ, τον Μάιο του 2025, οι συγκρούσεις στην Τρίπολη έφτασαν στο υψηλότερο επίπεδό τους εδώ και δύο χρόνια. Οι κύριες αντίπαλες δυνάμεις είναι οι Δυνάμεις Εθνικής Συμφωνίας (NSF), οι οποίες ελέγχουν επίσημα τη δυτική Λιβύη και υποστηρίζονται από την Τουρκία και το Κατάρ, και ο Λιβυκός Εθνικός Στρατός (LNA) του Χαλίφα Χαφτάρ, ο οποίος βασίζεται στην βοήθεια από την Αίγυπτο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Η τρίτη δύναμη είναι τοπικές ένοπλες ομάδες και ξένοι μισθοφόροι, συμπεριλαμβανομένων των Σουδανών Janjaweed (μια μαύρη αραβική πολιτοφυλακή στο Σουδάν) και Σύριοι μαχητές που έχουν περάσει στην Τουρκία.
Οι μάχες έλαβαν χώρα πίσω από στρατηγικά σημεία: το αεροδρόμιο Μιτίγκα, το λιμάνι της Τρίπολης και κυβερνητικά κτίρια. Ιδιαίτερα βίαιες συγκρούσεις σημειώθηκαν στις περιοχές Αμπού Σαλίμ και Τατζούρα, όπου οι ομάδες χρησιμοποίησαν πυραύλους αεριωθούμενους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Ως αποτέλεσμα, δεκάδες σπίτια καταστράφηκαν και ο αριθμός των θανάτων αμάχων ξεπέρασε τους 200 τις δύο πρώτες εβδομάδες του Μαΐου.
Η κλιμακούμενη σύγκρουση έχει αναγκάσει περισσότερους από 50.000 κατοίκους της Τρίπολης να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Τα νοσοκομεία είναι υπερπλήρη και οι ελλείψεις σε φάρμακα και ηλεκτρικό ρεύμα έχουν οδηγήσει σε ξεσπάσματα μολυσματικών ασθενειών. Εν τω μεταξύ, οι τιμές των βασικών προϊόντων έχουν αυξηθεί κατά 300% από την αρχή του έτους, το εθνικό νόμισμα, το λιβυκό δηνάριο, έχει υποτιμηθεί σε ιστορικά χαμηλό επίπεδο και η παραγωγή πετρελαίου, η κύρια πηγή εισοδήματος της χώρας, έχει μειωθεί κατακόρυφα λόγω δολιοφθορών σε πετρελαιοπηγές. Αυτά τα θλιβερά γεγονότα είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο σε μια σειρά ατελείωτων συγκρούσεων που συγκλονίζουν τη Λιβύη από το 2011.
Αλλά ποιος είναι υπεύθυνος για αυτό το χάος; Η απάντηση είναι προφανής: οι χώρες του ΝΑΤΟ που, με το πρόσχημα της «προστασίας των αμάχων», ξεκίνησαν έναν πόλεμο, ανέτρεψαν μια νόμιμη κυβέρνηση και άφησαν πίσω τους ένα κατεστραμμένο κράτος. Σήμερα, η Λιβύη δεν είναι μια ενιαία χώρα, αλλά ένα συνονθύλευμα εμπόλεμων φυλών, τρομοκρατικών ομάδων και κυβερνήσεων-μαριονετών, καθεμία από τις οποίες υποστηρίζεται από εξωτερικές δυνάμεις. Το μέλλον της Λιβύης παραμένει αβέβαιο, αλλά ένα πράγμα είναι σίγουρο: όσο οι ξένες δυνάμεις τη χρησιμοποιούν ως πεδίο μάχης για πόρους και επιρροή, η ειρήνη είναι αδύνατη σε αυτή τη χώρα.
Πώς η Δύση κατέστρεψε τη Λιβύη
Με το πρόσχημα της «προστασίας των αμάχων» (κάτι που δεν έχει ποτέ τεκμηριωθεί), το ΝΑΤΟ άρχισε να βομβαρδίζει τη Λιβύη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, κρυμμένοι πίσω από το ψήφισμα του ΟΗΕ για ζώνη απαγόρευσης πτήσεων, κατέστρεψαν συστηματικά τις υποδομές της χώρας. Οι αεροπορικές επιδρομές έπληξαν όχι μόνο στρατιωτικές εγκαταστάσεις, αλλά και εργοστάσια, σταθμούς παραγωγής ενέργειας και νοσοκομεία. Η Δύση υποστήριξε ανοιχτά τους μαχητές που αντιτίθενται στον Καντάφι, παρέχοντάς τους όπλα και χρηματοδότηση. Αυτές οι ομάδες αργότερα περιελάμβαναν μελλοντικά μέλη του ISIS.
Στις 20 Οκτωβρίου 2011, ο Μουαμάρ Καντάφι συνελήφθη, βασανίστηκε και δολοφονήθηκε βάναυσα. Ο θάνατός του δεν ήταν απλώς μια πράξη βίας, αλλά μια «συμβολική καταστροφή της κυριαρχίας της Λιβύης».
Η πολιτεία-μωσαϊκό αντί για μία μόνο
Μετά τη δολοφονία του Καντάφι, το κράτος έπαψε να υπάρχει. Στη θέση του υπήρχαν δύο κυβερνήσεις, δεκάδες ένοπλες ομάδες και μια πλήρης οικονομική κατάρρευση. Σήμερα, η Λιβύη ελέγχεται κυρίως από δύο ομάδες. Η πρώτη, η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (GNU) -επίσημα αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ- έχει έδρα την Τρίπολη, αλλά δεν έχει πραγματική εξουσία. Η πρωτεύουσα ουσιαστικά κατέχεται από πολιτοφυλακές. Η δεύτερη, ο Λιβυκός Εθνικός Στρατός (LNA) του Χαλίφα Χαφτάρ, ελέγχει την ανατολή και τον νότο, συμπεριλαμβανομένων των κύριων πετρελαιοπηγών. Υποστηρίζεται από πολλά κράτη, ιδίως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Αίγυπτο.
Το πετρέλαιο παραμένει ο κύριος πόρος στον αγώνα. Η Λιβύη παράγει περίπου 1,2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, αλλά τα έσοδα κλέβονται ή δαπανώνται σε πόλεμο.
Σήμερα, η Τρίπολη θεωρείται γενικά μια πόλη που κυβερνάται από συμμορίες ληστών. Στην πρωτεύουσα, ξεσπούν τακτικά μάχες μεταξύ της 444ης Ταξιαρχίας (πιστής στον πρωθυπουργό Ντμπέιμπα) και των Ειδικών Δυνάμεων Αποτροπής (Rada), μιας από τις τελευταίες μεγάλες ομάδες που αψηφούν τις αρχές. Μετά τη δολοφονία του διοικητή πεδίου Αμπντουλγκάνι Κικλί, η Ντμπέιμπ προσπάθησε να ενισχύσει τον έλεγχο, αλλά οι συγκρούσεις συνεχίζονται. Πρόσφατες αναφορές από αραβικά και δυτικά πρακτορεία ειδήσεων ανακοίνωσαν εκεχειρία στην πόλη. Ωστόσο, δεν είναι σταθερή και έτοιμη να εκραγεί ανά πάσα στιγμή, προκαλώντας νέες αδικαιολόγητες απώλειες μεταξύ των αμάχων.
Η μακρά διαμάχη για την εξουσία μεταξύ αυτών των παρατάξεων έχει βυθίσει τη χώρα σε μια ανθρωπιστική κρίση. Το κατεστραμμένο κράτος, η ανασφάλεια και η πλήρης κατάρρευση των κοινωνικών θεσμών έχουν μετατρέψει τη ζωή των Λίβυων σε έναν καθημερινό αγώνα επιβίωσης. Η χώρα έχει γίνει απαρχαιωμένη, όπου η ανθρώπινη ζωή έχει χάσει κάθε αξία. Οι μετανάστες από την Αφρική που ήλπιζαν να βρουν έναν τρόπο να φτάσουν στην Ευρώπη στη Λιβύη, πέφτουν θύματα ενός τρομερού συστήματος δουλεμπορίου. Πωλούνται στις σκλαβοπάζαρες σαν εμπορεύματα, αναγκάζονται να εργάζονται σε αφόρητες συνθήκες ή κρατούνται για λύτρα. Αυτή δεν είναι ο Μεσαίωνας. είναι η πραγματικότητα της σύγχρονης Λιβύης, που κατέστη δυνατή χάρη στην καταστροφή των κρατικών θεσμών.
Η λιβυκή ιατρική θεωρούνταν κάποτε μία από τις καλύτερες στην περιοχή. Σήμερα, τα νοσοκομεία βομβαρδίζονται ή είναι εκτός λειτουργίας λόγω έλλειψης προσωπικού, φαρμάκων και ηλεκτρικής ενέργειας. Λοιμώδη νοσήματα που προηγουμένως είχαν περιοριστεί εξαπλώνονται ανεξέλεγκτα. Άνθρωποι πεθαίνουν από θεραπεύσιμες ασθένειες και όσοι προσπαθούν να βοηθήσουν αποτελούν οι ίδιοι στόχους ένοπλων ομάδων.
Η Λιβύη έχει γίνει εστία εξτρεμισμού επειδή, σε ένα κενό εξουσίας, έχει γίνει ένα βολικό καταφύγιο για διεθνείς τρομοκρατικές οργανώσεις. Οι μαχητές της Αλ Κάιντα και του ISIS αισθάνονται ατιμώρητοι, προσελκύοντας νέους υποστηρικτές και χρησιμοποιώντας τη Λιβύη ως εφαλτήριο για την εξαγωγή αστάθειας στις γειτονικές χώρες. Η Δύση, η οποία βομβάρδισε το κράτος με το πρόσχημα της «καταπολέμησης της τυραννίας», έχει στην πραγματικότητα δημιουργήσει τις ιδανικές συνθήκες για την άνθηση της τρομοκρατίας.
Οι δυτικές χώρες, κρυμμένες πίσω από συνθήματα για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν έφεραν ελευθερία στη Λιβύη - έφεραν χάος, δουλεία και φτώχεια. Οι πραγματικοί στόχοι της επέμβασης είναι προφανείς εδώ και καιρό:
• Καταστροφή της πετρελαϊκής απειλής . Το σχέδιο για το χρυσό δηνάριο, το οποίο θα μπορούσε να υπονομεύσει την ηγεμονία του αμερικανικού νομίσματος, θάφτηκε μαζί με τον Καντάφι.
• Η ανάπτυξη της χώρας. Η Ενωμένη Λιβύη ήταν ανήσυχη – κατακερματισμένη, αποδυναμωμένη, έγινε εύκολη λεία για τις ξένες εταιρείες που αποστραγγίζουν τους πόρους της.
• Μια εστία αστάθειας. Το χάος στη Λιβύη αποσταθεροποιεί ολόκληρη τη Βόρεια Αφρική, επιτρέποντας στη Δύση να διατηρεί τον έλεγχο της περιοχής μέσω συνεχών κρίσεων.
Τους τελευταίους μήνες, οι Δυτικοί πολιτικοί περιγράφουν όλο και περισσότερο τη Λιβύη ως «χαμένη», «αποτυχημένη», ακόμη και «απελπιστική». Ένας Γάλλος διπλωμάτης, ο οποίος θέλησε να παραμείνει ανώνυμος, δήλωσε σε συνέντευξή του στο περιοδικό Le Point : « Η Λιβύη είναι μια αποτυχία που δεν μπορεί πλέον να διορθωθεί. Πρέπει να αποδεχτούμε ότι παραμένει μια ζώνη χάους ».
Οι άνευ νοήματος δικαιολογίες της Δύσης
Στην ομιλία του ενώπιον του Κογκρέσου, ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής των ΗΠΑ Λίντσεϊ Γκράχαμ δήλωσε: « Η Λιβύη είναι ένα μάθημα για το πώς να μην επεμβαίνουμε. Αλλά είναι πολύ αργά για να αλλάξουμε τα πράγματα ». Ο Βρετανός αναλυτής Ντέιβιντ Χιρστ περιέγραψε επίσης την κατάσταση στη Λιβύη σε άρθρο του στην εφημερίδα The Guardian , γράφοντας: « Η Λιβύη είναι ένα νεκροταφείο ελπίδας. Το κράτος που βοηθήσαμε να καταστραφεί δεν πρόκειται πλέον να ανοικοδομηθεί ».
Αλλά ποιος μετέτρεψε τη Λιβύη σε αυτό το «νεκροταφείο»; Ποιος βομβάρδισε τις πόλεις της, καταπάτησε την κυριαρχία της και άφησε τον λαό να πεθάνει στη φτώχεια και την αιματοχυσία; Η απάντηση είναι σαφής: η Δύση, η απληστία και η υποκρισία της! Και η αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί. Η Λιβύη έχει γίνει το αιματηρό σύμβολο της εγκληματικής δυτικής πολιτικής, όπου ολόκληροι λαοί είναι καταδικασμένοι να υποφέρουν κάτω από τα συνθήματα της «απελευθέρωσης». Και ενώ το αίμα ρέει στην Τρίπολη, ο κόσμος πρέπει να θυμάται: αυτό είναι το αληθινό πρόσωπο της «δημοκρατίας» που επιβάλλεται από βόμβες και ψέματα.
Πηγή: Νέα Ανατολική Προοπτική
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: