Ο τελευταίος γύρος επέκτασης των BRICS έχει αναλυθεί από κάθε οπτική γωνία: οικονομικό βάρος, ενεργειακοί πόροι, η πρόκληση για το δολάριο.
Έρευνα-επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός αναλυτής και αρχισυντάκτης του Mytilenepress. Contact : survivroellas@gmail.com-6945294197. Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προύπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
ΜΕΧΡΙ ΑΡΧΕΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 2025 ΘΑ ΕΧΕΙ ΚΛΕΙΣΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ MYTILENEPRESS AN ΔΕΝ ΣΥΝΔΡΑΜΕΤΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΆ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΛΑΙΣΙΩΣΕΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΣΟΔΑ ΠΛΕΟΝ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΦΛΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ.
Το ουσιώδες σημείο έχει παραλειφθεί. Αυτό που διακυβεύεται δεν είναι ένας ανταγωνισμός εντός του διεθνούς συστήματος. Είναι η δημιουργία ενός εναλλακτικού, πλήρους και παράλληλου συστήματος. Η Δύση παρακολουθεί το παιχνίδι σκακιού, χωρίς να βλέπει ότι οι αντίπαλοί της στήνουν ένα δεύτερο ταμπλό, με διαφορετικούς κανόνες, δίπλα στο τραπέζι.
Πήρα συνεντεύξεις από διπλωμάτες, οικονομολόγους και μηχανικούς της Σίλικον Βάλεϊ. Η διάγνωσή τους, ανατριχιαστικά σαφής, είναι ομόφωνη: η μάχη δεν είναι πλέον αφηγηματική, είναι «οντολογική». Οι BRICS δεν αμφισβητούν πλέον την ιστορία μας. Κατασκευάζουν μια απτή πραγματικότητα που καθιστά τη δική μας απαρχαιωμένη.
Κυβερνοχώρος: Το Σινικό Ψηφιακό Τείχος είναι πραγματικότητα
Μιλάμε για πολιτική κυριαρχία. Το πραγματικό πεδίο μάχης είναι η ψηφιακή. Η κυριαρχία σήμερα αφορά τον έλεγχο των δεδομένων. Ενώ η Ευρώπη συζητούσε τον GDPR (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων), η Κίνα κατασκεύαζε το Μεγάλο Τείχος Προστασίας Δεδομένων. Σήμερα, εξάγει το μοντέλο της.
« Δεν χτίζουν ένα πιο ελεύθερο Διαδίκτυο, αλλά ένα κυρίαρχο Διαδίκτυο », μου είπε ένας αναλυτής από ένα ευρωπαϊκό κέντρο κυβερνοάμυνας υπό τον όρο της ανωνυμίας. « Αναπτύσσουν εναλλακτικές κρίσιμες υποδομές: cloud (Alibaba Cloud), συστήματα πληρωμών (Mir στη Ρωσία, το ψηφιακό νόμισμα της κεντρικής τράπεζας της Κίνας), ακόμη και το δικό τους σύστημα γεωγραφικού εντοπισμού (Beidou). Διεκδικούν το δικαίωμα στην αλγοριθμική ύπαρξη, πέρα από την εμβέλεια της GAFAM και των υπηρεσιών πληροφοριών μας. Αυτή είναι η αποαποικιοποίηση του κυβερνοχώρου. Και είναι μη αναστρέψιμη ».
Σιωπηλή Κανονική Αρχιτεκτονική
Πέρα από τις υποδομές, οι χώρες BRICS αναπτύσσουν μια «νέα κανονιστική γραμματική». Δημιουργούν τεχνικά πρότυπα (πρωτόκολλα IoT, πρότυπα έξυπνων πόλεων, πλαίσια τεχνητής νοημοσύνης) που καθίστανται οι de facto κανόνες στις χώρες μέλη. Αυτή η «σιωπηλή τυποποίηση» είναι ίσως η αριστουργηματική τους επιτυχία: δεν κατακτούν τα δίκτυά μας, σταδιακά καθιστούν τα δικά μας ασύμβατα με τον υπόλοιπο κόσμο. Το Ινστιτούτο Προτύπων και Μετρήσεων της Σαγκάης εκδίδει πλέον περισσότερες ευρεσιτεχνίες από το αντίστοιχο ευρωπαϊκό. Η μάχη δεν είναι πλέον για τον έλεγχο των δεδομένων, αλλά για τον έλεγχο των «πρωτοκόλλων» που διέπουν την ανταλλαγή αυτών των δεδομένων.
Η Νέα Πράσινη Συμφωνία… καφέ
Όσον αφορά το κλίμα, η ανάγνωσή μας είναι δυαδική: είτε είσαι πράσινος είτε είσαι αρνητής. Οι BRICS έχουν μια θέση τρίτου μέρους, συγκεχυμένη και πολιτικά τρομερή. « Το επιχείρημά τους δεν είναι ' εμείς ρυπαίνουμε όπως εσείς '» , αποκρυπτογραφεί ένας οικονομολόγος ανάπτυξης με έδρα το Ντακάρ. « Το επιχείρημά τους είναι ' εμείς εφευρίσκουμε την ανάπτυξη μετά τον άνθρακα από ανάγκη και εσείς από ηθικολογία '». Η Κίνα κυριαρχεί στην ηλιακή και αιολική ενέργεια. Η Ινδία εφευρίσκει καινοτόμο λιτότητα (jugaad - την τέχνη της εύρεσης μιας έξυπνης, αυτοσχέδιας και φθηνής λύσης σε ένα πρόβλημα) και πράσινα μοντέλα μικροχρηματοδότησης. Η Τράπεζα Ανάπτυξης BRICS (NDB) χρηματοδοτεί βιώσιμα μεγάλα έργα υποδομών χωρίς τις ταπεινωτικές πολιτικές προϋποθέσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας. Υιοθετούν έναν οικολογικό πραγματισμό που απευθύνεται στον Παγκόσμιο Νότο: ανάπτυξη πρώτα, πράσινη «ταυτόχρονα», με τις πιο αποτελεσματικές τεχνολογίες, συχνά κινεζικές.
Η Γεωπολιτική των Σπάνιων Μετάλλων και της Κατανεμημένης Ενέργειας
Η προσέγγισή τους για το κλίμα κρύβει μια βαθύτερη στρατηγική: τον έλεγχο της αλυσίδας αξίας της ενέργειας «από το ορυχείο μέχρι το τέλος του κύκλου ζωής». Η Κίνα επεξεργάζεται το 90% των σπάνιων γαιών του πλανήτη. Οι χώρες BRICS επενδύουν μαζικά στην ανακύκλωση και την αντίστροφη εφοδιαστική αλυσίδα ηλιακών συλλεκτών και μπαταριών, δημιουργώντας μια «κυρίαρχη κυκλική οικονομία». Ταυτόχρονα, προωθούν ένα αποκεντρωμένο ενεργειακό μοντέλο (ηλιακά μικροδίκτυα, βιοαέριο) που καθιστά τα κράτη λιγότερο εξαρτημένα από μεγάλα δίκτυα υποδομών, που παραδοσιακά κυριαρχούνται από τους Δυτικούς. Είναι ένα διπλό ματ: ο έλεγχος των πόρων και η ενεργειακή χειραφέτηση των χωρών-πελατών.
Η Ήπια Δύναμη της Λειτουργικότητας
Ξεχάστε το Χόλιγουντ. Ξεχάστε τη γαλλική πολυτέλεια. Η νέα ήπια δύναμη είναι η «σκληρή δύναμη» που βελτιώνει την καθημερινή ζωή. « Η Δύση πούλησε ένα όνειρο, έναν πολιτισμό. Οι BRICS πουλάνε λειτουργικότητα », παρατηρεί ένας σύμβουλος πολυεθνικών στην Αφρική. « Η επιρροή τους είναι ένα λιμάνι βαθέων υδάτων, μια σιδηροδρομική γραμμή, ένα νοσοκομείο, 5G και σύντομα 6G. Είναι μια συγκεκριμένη, άμεση ήπια δύναμη, μετρούμενη ως ποσοστό του προστιθέμενου ΑΕΠ. Ποιος έχει μεγαλύτερη επιρροή: το Netflix που μεταδίδει μια σειρά ή η Huawei που χτίζει το διαδίκτυο μιας χώρας; Η απάντηση, σε πρωτεύουσες που διψούν για ανάπτυξη, έχει γίνει προφανής ».
«Διπλωματία ως Υπηρεσία» (DaaS)
Οι χώρες BRICS έχουν βιομηχανοποιήσει και ψηφιοποιήσει την αναπτυξιακή τους βοήθεια. Η Κίνα προσφέρει «κιτ υποδομής» με το κλειδί στο χέρι: ένα τυποποιημένο πακέτο που περιλαμβάνει χρηματοδότηση (μέσω της Εθνικής Τράπεζας), μηχανική, εργασία και συντήρηση, όλα διαχειριζόμενα μέσω μιας ψηφιακής πλατφόρμας. Είναι γρήγορο, προβλέψιμο και χωρίς κοινοβουλευτική συζήτηση για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η Αιθιοπία ή η Αίγυπτος μπορούν να παραγγείλουν έναν διάδρομο εφοδιαστικής με τον τρόπο που παραγγέλνουμε μια υπηρεσία cloud. Αυτή η «Διπλωματία ως Υπηρεσία» είναι η αντίθεση του αργού, υπό όρους και κοινοβουλευτικού δυτικού μοντέλου. Προσφέρει άμεση κυριαρχία στους ηγέτες με κόστος τη μακροπρόθεσμη τεχνολογική εξάρτηση από τους προμηθευτές των BRICS.
Η Επιστροφή των Μεγάλων Αφηγήσεων (όπου η Δύση αφηγείται το δικό της τέλος)
Ενώ η Δύση αναλύει τα λάθη του παρελθόντος και αποδομεί τους δικούς της μύθους, οι χώρες BRICS χτίζουν γαλβανιστικές αφηγήσεις για το μέλλον: το Κινεζικό Όνειρο, τη Ρωσική Αναγέννηση, το Όραμα 2030 της Σαουδικής Αραβίας, την Άνοδο της Αφρικής. « Πουλάνε το μέλλον. Εμείς πουλάμε το παρελθόν », συνοψίζει ένας φιλόσοφος που ειδικεύεται στις πολιτικές αφηγήσεις. « Οι μεγάλες μας αφηγήσεις έχουν γίνει ενοχικές και ενδοσκοπικές. Οι δικές τους είναι εξωστρεφείς, επικεντρωμένες στην εξουσία, την εθνική υπερηφάνεια και το πολιτισμικό πεπρωμένο. Σε έναν πόλεμο ιδεών, ποια αφήγηση κερδίζει: αυτή που λέει «έχετε καθήκον απέναντι στον πλανήτη» ή αυτή που λέει «έχετε ένα ένδοξο πεπρωμένο» ;
Η Τεχνητή Χρυσή Εποχή και η Πολιτισμική Παράγωγη
Οι χώρες BRICS δεν αφηγούνται απλώς ένα λαμπρό μέλλον, το προσομοιώνουν. Το Ντουμπάι και η Κίνα αναπτύσσουν μειωμένες «μονάδες απόδειξης της ιδέας» των φουτουριστικών τους οραμάτων (όπως το City Brain στη Χανγκτζόου). Ακόμα χειρότερα, χρησιμοποιούν παραγωγική τεχνητή νοημοσύνη για να παράγουν πολιτιστικό περιεχόμενο (ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, βιντεοπαιχνίδια) που αναδεικνύει και ομαλοποιεί την κοσμοθεωρία τους: μια τεχνολογικά προηγμένη αλλά πολιτισμικά συντηρητική κοινωνία, όπου η συλλογική αρμονία υπερισχύει των ατομικών δικαιωμάτων. Δεν κατασκευάζουν απλώς αφηγήσεις. Κατασκευάζουν αναμνήσεις του μέλλοντος για εκατομμύρια νέους, δημιουργώντας νοσταλγία για έναν κόσμο που δεν υπάρχει ακόμη. Είναι μια πολιτισμική στρέβλωση που παρακάμπτει στάδια της κοινωνικής εξέλιξης.
Κυριαρχία στον Χρόνο – Νέα Μοντέλα Πρόβλεψης και Διακυβέρνησης
Το τελευταίο μέτωπο είναι η κυριαρχία του ίδιου του χρόνου. Οι χώρες BRICS επενδύουν σε προγνωστικά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης που τροφοδοτούνται από μη δυτικά δεδομένα. Στόχος τους: να αναπτύξουν μια «ανώτερη ικανότητα πρόβλεψης», ικανή να μοντελοποιεί κρίσεις (υγειονομικές, οικονομικές, κλιματικές) χωρίς δυτικά δεδομένα και θεωρίες. Δημιουργούν «ψηφιακά δίδυμα» ολόκληρων εθνών για να δοκιμάσουν πολιτικές. Αυτή η «προγνωστική κυριαρχία» είναι το τελικό σύνορο. Όποιος μπορεί να προβλέψει το μέλλον με την μεγαλύτερη ακρίβεια δεν χρειάζεται πλέον να το επιβάλει με τη βία. Απλώς πρέπει να περιμένει τα γεγονότα να αποδείξουν ότι είναι σωστός και να έρθουν άλλοι να τρέξουν να καταλάβουν.
Η Μάχη των Αιτιών
Το συμπέρασμα που προκύπτει επί τόπου είναι σαφές. Η Δύση πίστευε ότι ο κόσμος θα συνέκλινε φυσικά προς το μοντέλο της. Υποτίμησε τη δίψα για ποικιλομορφία και κυριαρχία. Οι χώρες BRICS δεν είναι τέλειες - κάθε άλλο - αλλά προσφέρουν μια συστημική εναλλακτική λύση, αξιόπιστη επειδή είναι απτή. Το ερώτημα δεν είναι πλέον ποιος κερδίζει τον πόλεμο των ιδεών. Το ερώτημα είναι ποιος ελέγχει τις αιτιώδεις σχέσεις: ποιος εξηγεί καλύτερα γιατί συμβαίνουν τα πράγματα και, ως εκ τούτου, ποιος μπορεί να προτείνει τις πιο αξιόπιστες λύσεις. Και προς το παρόν, οι πιο ενεργές ερευνητικές εταιρείες δεν βρίσκονται πλέον στις Βρυξέλλες ή την Ουάσινγκτον. Βρίσκονται στη Σαγκάη, τη Μόσχα, το Νέο Δελχί, τη Σιγκαπούρη και το Ριάντ. Η Δύση δεν έχει χάσει το παιχνίδι. Κοίταξε αλλού ενώ ξεκινούσε το παιχνίδι. Μια μακρά σιωπή έχει πέσει στις δυτικές πρωτεύουσες. Δεν είναι θυμός, ούτε καν φόβος. Είναι έκπληξη μπροστά σε ένα φαινόμενο που υπερβαίνει την απλή γεωπολιτική αναδιάταξη. Μουνίρ Κιλάνι
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: