.webp)
Τα πετροδολάρια αναφέρονται σε δολάρια ΗΠΑ που αποκτούν οι χώρες εξαγωγής πετρελαίου. Βάσει των συμβάσεών τους σε δολάρια, τα οποία επανεπενδύουν στην αμερικανική οικονομία.
Έρευνα-επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός αναλυτής και αρχισυντάκτης του Mytilenepress. Contact : survivroellas@gmail.com-6945294197. Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προύπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν.
ΙΒΑΝ : GR 1502635980000240200012759-ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.3598.24.0200012759 ΕUROBANK Η ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ-ΑΠΛΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : SURVIVORELLAS@GMAIL.COM KAI 6945294197. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.
Σας ενημερώνω ότι το Mytilenepress λειτουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει βρεθεί ποτέ συνάνθρωπος μας. Οι αιτίες είναι γνωστές και τα ατράνταχτα στοιχεία αναρτημένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα και σε άλλες ιστοσελίδες. Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες επιχειρούν την ηθική-κοινωνική, οικονομική, βιολογική μου εξόντωση για να σταματήσω το λειτούργημα που επιτελώ. Εάν κλείσει το ηλεκτρονικό περιοδικό ειδικού σκοπού η ζημιά θα είναι τεράστια για το έθνος και όχι για το Mpress. Σας καλώ να διαβάσετε προσεκτικά ολόκληρη την εργασία που ακολουθεί. Κλικ επάνω στο κόκκινο πλαίσιο.
Όσο για τα εγκλήματα που διαπράττουν όλες οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ στο όνομα αυτής της λογικής, αυτά καλύπτονται σε ΟΛΑ τα μέσα ενημέρωσης μας με την αγορά συνειδήσεων που μπορούν επί του παρόντος να υποστηρίξουν τη συνθηκολόγηση της ΕΕ, τον υπεροπλισμό ενώ προσποιούνται ότι αντιτίθενται μόνο στον Τραμπ. Και πάνω απ 'όλα, με την αναμετάδοση της προπαγάνδας της CIA ενάντια σε κάθε μορφή αντίστασης σε αυτό το εγκληματικό σύστημα στο όνομα των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και της ποινικοποίησης του κομμουνισμού. Όταν αυτό το σύστημα κυριαρχεί σε όλη την αριστερά και στο PCF, στην L'Humanité, στο Θερινό Πανεπιστήμιο και αυτοί οι άνθρωποι προετοιμάζουν ένα συνέδριο για εμάς που θα τους αφήσει στη θέση τους, όλα ενισχυμένα από τη διαίρεση των φατριών, μια ορισμένη απαισιοδοξία σε κυριεύει μπροστά στην τέχνη και τον τρόπο με τον οποίο η μνήμη του γαλλικού λαού έχει καταστραφεί κατά το πρότυπο του Μακαρθισμού. Παρεμπιπτόντως, όπως δείξαμε στο άρθρο μας για τον Τσάβες και τον Πούτιν, είναι δύσκολο να αντιληφθούμε την εξέλιξη της Ρωσίας προς τις BRICS αν αγνοήσουμε αυτήν την ιστορία...
Λέγεται ότι όσοι δεν μπορούν να θυμηθούν το παρελθόν είναι καταδικασμένοι να το επαναλάβουν. Δυστυχώς, ένα μεγάλο μέρος του κοινού φαίνεται να έχει μια μάλλον επιλεκτική μνήμη όσον αφορά την πρόσφατη αμερικανική ιστορία. Εξετάζοντας τις διεστραμμένες ενέργειες που επιβεβαιώθηκαν ότι έχουν διαπραχθεί από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών τις τελευταίες δεκαετίες και θαυμάζοντας την αντίθεση μεταξύ μιας τόσο δυσάρεστης εικόνας της αμερικανικής κυβέρνησης και του πορτρέτου που σκιαγραφούν οι απολογητές της πολιτικής ελίτ της Αμερικής, θα μπορούσε κανείς να συμπεράνει ότι μεγάλο μέρος του κοινού έχει πέσει θύμα μιας εκστρατείας παραπληροφόρησης από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης και τους συμμάχους τους της άρχουσας τάξης, οι οποίοι θα προτιμούσαν ο πληθυσμός να ξεχάσει τις κακοήθειές του. Με την πάροδο των ετών, αυτές οι κακοήθειες έχουν συμπεριλάβει πειράματα ελέγχου του νου, υποκίνηση του έθνους σε πόλεμο, μαζική παρακολούθηση, δηλητηρίαση πολιτών με παράνομες ουσίες για να τους αποτρέψει και πολλά άλλα. Κι όμως, παρά τα πολλά παραδείγματα ηθικής χρεοκοπίας της ελίτ εντός της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλα τμήματα του πληθυσμού που πιστεύουν ότι το πολιτικό κατεστημένο ενεργεί καλή τη πίστει ή ότι τέτοιες φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών θα μπορούσαν να είχαν διαπραχθεί μόνο στο παρελθόν.
Αυτό που δεν συνειδητοποιούν όσοι υπερασπίζονται την πολιτική ελίτ είναι ότι ένα από τα πιο κραυγαλέα παραδείγματα της έλλειψης ηθικής από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών εμφανίζεται σε κοινή θέα, στον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση των ΗΠΑ λειτουργεί το σύστημα των πετροδολαρίων. Αλλά κάποιος θα μπορούσε να ρωτήσει: «Τι είναι το σύστημα των πετροδολαρίων;» Για να κατανοήσουμε το σύστημα των πετροδολαρίων, το ιστορικό πλαίσιο είναι απαραίτητο.
Προς το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, στη Διάσκεψη του Μπρέτον Γουντς το 1944, μια σειρά από ηγέτες των Συμμάχων συγκεντρώθηκαν για να εγκαθιδρύσουν μια νέα παγκόσμια οικονομική τάξη. Από τις στάχτες της παγκόσμιας οικονομίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες αναδείχθηκαν ως η κορυφαία οικονομική δύναμη και στη Διάσκεψη του Μπρέτον Γουντς ιδρύθηκε ένα νέο νομισματικό σύστημα βασισμένο στο αμερικανικό νόμισμα. Σύμφωνα με ένα τέτοιο σύστημα, το δολάριο ΗΠΑ μπορούσε να μετατραπεί σε χρυσό με σταθερή ισοτιμία, ενώ τα ίδια τα ξένα νομίσματα θα ήταν συνδεδεμένα με το αμερικανικό νόμισμα. Όταν ένα έθνος έχανε την εμπιστοσύνη του στο δολάριο ΗΠΑ, θα είχε την επιλογή να ανταλλάξει τα αποθέματά του σε δολάρια με χρυσό. Αυτό το σύστημα δημιούργησε ζήτηση για το αμερικανικό νόμισμα και αυτή η ζήτηση έδωσε στην κυβέρνηση των ΗΠΑ έναν λόγο να τυπώσει περισσότερο χρήμα. Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, μια ιδιωτική τραπεζική οντότητα, επωφελήθηκε από την παγκόσμια ζήτηση για το δολάριο ΗΠΑ επειδή ήταν η Ομοσπονδιακή Τράπεζα που δάνεισε τα χρήματα στην κυβέρνηση των ΗΠΑ για να αποπληρωθούν με τόκους και ήταν η Ομοσπονδιακή Τράπεζα που καθόρισε το επιτόκιο.
Όταν καθιερώθηκε το σύστημα Bretton Woods, φαινόταν ότι η απάντηση στα προβλήματα που αντιμετώπιζε η παγκόσμια οικονομία είχε φτάσει. Ωστόσο, το σύστημα Bretton Woods υπέφερε από μια σοβαρή αχίλλειο πτέρνα. Αυτή η αχίλλειος πτέρνα ήταν ότι εξαρτιόταν από μια σταθερή αμερικανική οικονομία. Τη δεκαετία του 1960, η αμερικανική οικονομία αντιμετώπισε αντιξοότητες λόγω του κόστους των εγχώριων προγραμμάτων της κυβέρνησης Τζόνσον, των οποίων οι δηλωμένοι στόχοι ήταν η ανακούφιση της φτώχειας, και του πολέμου του Βιετνάμ. Λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζαν οι Ηνωμένες Πολιτείες εκείνη την εποχή, πολλά έθνη άρχισαν να απαιτούν χρυσό σε αντάλλαγμα για αμερικανικά δολάρια. Οι μέρες του συστήματος Bretton Woods ήταν μετρημένες.
Το έτος 1971 σηματοδότησε το τέλος του συστήματος Bretton Woods. Ήταν εκείνη τη χρονιά που ο Πρόεδρος Νίξον έθεσε τέλος στη μετατρεψιμότητα του δολαρίου ΗΠΑ σε χρυσό. Αυτό ουσιαστικά μετέτρεψε το δολάριο ΗΠΑ σε ένα fiat νόμισμα, ένα νόμισμα του οποίου η αξία δεν καθορίζεται από κανένα άλλο εμπόρευμα.
Μετά την κατάρρευση του συστήματος Bretton Woods, δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για να διαμορφωθεί μια νέα οικονομική ρύθμιση. Η κυβέρνηση Νίξον γνώριζε ότι η κατάρρευση του συστήματος Bretton Woods θα οδηγούσε σε παγκόσμια μείωση της ζήτησης για το δολάριο ΗΠΑ. Ωστόσο, μια ευκαιρία για τη δημιουργία ζήτησης για το δολάριο ΗΠΑ προέκυψε με τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ και αργότερα με την πετρελαϊκή κρίση.
Το 1973, ένας συνασπισμός αραβικών εθνών επιτέθηκε στις ισραηλινές δυνάμεις για να ανακαταλάβουν εδάφη που είχαν καταληφθεί από το Ισραήλ κατά τη διάρκεια του Έξι Ημερών Πολέμου. Σε αντίποινα για την υποστήριξη που παρείχαν στο Ισραήλ οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες δυτικές χώρες, ο Οργανισμός Πετρελαιοεξαγωγικών Χωρών επέβαλε εμπάργκο πετρελαίου. Ως αποτέλεσμα, η τιμή του πετρελαίου εκτοξεύτηκε. Από την πλευρά του, ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Χένρι Κίσινγκερ εργάστηκε για να διαπραγματευτεί τον τερματισμό του εμπάργκο. Συγκεκριμένα, έκλεισε μια συμφωνία με τη Σαουδική κυβέρνηση, σύμφωνα με την οποία η Σαουδική Αραβία θα πουλούσε το πετρέλαιό της σε δολάρια ΗΠΑ με αντάλλαγμα όπλα και την προστασία των σαουδαραβικών πετρελαιοπηγών από τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ. Λίγο αργότερα, όλες οι άλλες χώρες του ΟΠΕΚ συμφώνησαν να πουλήσουν το πετρέλαιό τους σε αμερικανικό νόμισμα και έτσι γεννήθηκε το σύστημα των πετροδολαρίων.
Έχοντας κατά νου αυτό το ιστορικό πλαίσιο γύρω από το σύστημα των πετροδολαρίων, κάποιος θα μπορούσε να αναρωτηθεί: «Τι κάνει το σύστημα των πετροδολαρίων τόσο κακό;» Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα μπορεί να βρεθεί εξετάζοντας τον τρόπο εφαρμογής αυτού του συστήματος. Με απλά λόγια, τα έθνη που θέτουν σε κίνδυνο το σύστημα των πετροδολαρίων συχνά βρίσκονται στο στόχαστρο των ιμπεριαλιστών. Το πιο διαβόητο παράδειγμα αυτού του είδους ιμπεριαλισμού είναι η εισβολή στο Ιράκ το 2003. Μετά τον Πόλεμο του Κόλπου το 1991, η ιρακινή οικονομία καταστράφηκε από τις κυρώσεις που της επιβλήθηκαν. Μεταξύ των κυρώσεων ήταν και μία που απαγόρευε στο Ιράκ να εξάγει πετρέλαιο. Αυτό άλλαξε στα μέσα της δεκαετίας του 1990 με τη δημιουργία του προγράμματος «Πετρέλαιο έναντι Τροφίμων», ενός προγράμματος που επέτρεπε στο Ιράκ να πουλάει πετρέλαιο σε αντάλλαγμα για ανθρωπιστικές ανάγκες. Το 2000, η ιρακινή κυβέρνηση, πιστεύοντας ότι η ευρωπαϊκή αγορά ήταν η καλύτερη, ζήτησε άδεια να πουλήσει πετρέλαιο σε ευρώ. Μετά την έγκριση του ιρακινού αιτήματος από τα Ηνωμένα Έθνη, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, μη θέλοντας να θέσει σε κίνδυνο το σύστημα των πετροδολαρίων, ξεκίνησε μια προπαγανδιστική εκστρατεία για να στηρίξει την εισβολή στο Ιράκ και την ανατροπή του δικτάτορά του, Σαντάμ Χουσεΐν. Μεγάλο μέρος αυτής της εκστρατείας αποτελούνταν από ψέματα. Ίσως το πιο διαβόητο από αυτά τα ψέματα ήταν ο ισχυρισμός ότι το Ιράκ αποθήκευε όπλα μαζικής καταστροφής. Ένα άλλο τέτοιο ψέμα προέκυψε μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, όταν η κυβέρνηση Μπους προσπάθησε να συνδέσει τον Σαντάμ Χουσεΐν με την τρομοκρατική ομάδα που εμπλέκεται στην επίθεση, την Αλ Κάιντα. Ωστόσο, δεν έχει βρεθεί ποτέ καμία σύνδεση μεταξύ της Αλ Κάιντα και του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν. Επιπλέον, δεν ανακαλύφθηκαν ποτέ όπλα μαζικής καταστροφής μετά την εισβολή. Αυτό σημαίνει ότι οι γενναίοι άνδρες και γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών που έκαναν την απόλυτη θυσία στο Ιράκ θυσιάστηκαν εξαιτίας της ιμπεριαλιστικής ατζέντας των παγκοσμιοποιητών, οι οποίοι παρουσίασαν τον πόλεμο ως αποστολή ελέους για να απαλλάξουν τον κόσμο από έναν τύραννο που υποστήριζε την τρομοκρατία και αποθήκευε όπλα μαζικής καταστροφής. Ωστόσο, όσοι ενορχήστρωσαν αυτόν τον παράνομο πόλεμο δεν έχουν ακόμη οδηγηθεί στη δικαιοσύνη.
Ωστόσο, ο πόλεμος στο Ιράκ δεν είναι το μόνο παράδειγμα αυτού του είδους ιμπεριαλισμού. Άλλες χώρες που έχουν απειλήσει το σύστημα των πετροδολαρίων με τον έναν ή τον άλλον τρόπο περιλαμβάνουν τη Λιβύη, τη Συρία και το Ιράν. Στη Λιβύη, οι παγκοσμιοποιητές πέτυχαν αλλαγή καθεστώτος. Όσο για τη Συρία, οι ιμπεριαλιστές ανέτρεψαν το καθεστώς του Μπασάρ αλ-Άσαντ. Όσο για το Ιράν, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους πέρασαν δύο δεκαετίες κατέχοντας τους γείτονες του Ιράν, ενώ διαιωνίζουν την προπαγάνδα που απεικονίζει το Ιράν ως ένα έθνος που υποστηρίζει την τρομοκρατία, αποφασισμένο να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα για να επιτεθεί στο Ισραήλ. Με λίγα λόγια, αυτό το είδος ιμπεριαλισμού επιμένει μέχρι σήμερα. Έτσι, την επόμενη φορά που κάποιος που γνωρίζετε κάνει το λάθος να υπερασπιστεί τη διεφθαρμένη άρχουσα τάξη, υπενθυμίστε του ευγενικά αυτό το συνεχιζόμενο παράδειγμα έλλειψης ηθικής και δεοντολογίας της αμερικανικής πολιτικής ελίτ.
πηγή: Ιστορία και Κοινωνία
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: