Μυτιλήνη (Mytilenepress) : Χωρίς γεωγραφικά όρια

 

Η φράση «χωρίς γεωγραφικά όρια », που δημοσιεύτηκε πριν από λίγες ημέρες στη σελίδα του Sayyed Mojtaba Khamenei στο Facebook,

Ανώτατου Ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, δεν είναι τυχαία. Περιέχει τα περιγράμματα των νέων εξισώσεων αποτροπής και αντίδρασης του Ιράν, «χωρίς περιορισμούς ή σύνορα », σε περίπτωση επιθετικότητας κατά του ιρανικού εδάφους.

Καθώς οι αμοιβαίες απειλές εντείνονται μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών, ο τόνος των ιρανικών προειδοποιήσεων έχει σκληρύνει σχετικά με την κλίμακα των απαντήσεων που προετοιμάζει η Τεχεράνη σε περίπτωση επίθεσης.

Η τελευταία προειδοποίηση προέρχεται από τον γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν, στρατηγό Μοχσέν Ρεζάι. Σε συνέντευξή του στο δίκτυο μέσων ενημέρωσης Al Mayadeen , προειδοποίησε τους Αμερικανούς κατά οποιασδήποτε απερισκεψίας ή νέας επίθεσης κατά του ιρανικού εδάφους, προειδοποιώντας ότι αυτό θα οδηγήσει σε «επιθέσεις εναντίον όλων των κοντινών βάσεων, ακόμη και των απομακρυσμένων » .

Διευκρινίζοντας τη φύση αυτής της προειδοποίησης, ο Μοχσέν Ρεζάι εξήγησε ότι στοχεύει αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις που βρίσκονται σε απομακρυσμένες περιοχές στις οποίες το Ιράν δεν έχει ακόμη επιτεθεί. Υπονόησε ότι η χώρα του θα μπορούσε να στοχεύσει ορισμένα νησιά που πιστεύεται ότι βρίσκονται εκτός της εμβέλειας των πυραύλων του, ή ακόμη και ορισμένες αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις σε ευρωπαϊκές χώρες: εάν αμερικανικά αεροσκάφη απογειωθούν από αυτές τις βάσεις για να βομβαρδίσουν το Ιράν, θα πληγούν και αυτά.

Ο ρόλος της Ευρώπης στον πόλεμο κατά του Ιράν

Αυτές οι ιρανικές απειλές για στοχοποίηση αμερικανικών βάσεων ακόμη και σε ευρωπαϊκές χώρες έρχονται σε ένα πλαίσιο ανοιχτής και προφανούς ευρωπαϊκής στρατιωτικής εμπλοκής στον πόλεμο των ΗΠΑ κατά του Ιράν, παρά τις προσπάθειες Ευρωπαίων αξιωματούχων να ισχυριστούν το αντίθετο.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν επί του παρόντος 31 βάσεις στην Ευρώπη και μοιράζονται άλλες 18 με τους Ευρωπαίους συμμάχους τους. Μέχρι το 2025, ο αριθμός του προσωπικού των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ στην περιοχή ευθύνης της Ευρωπαϊκής Διοίκησης των Ηνωμένων Πολιτειών (EUCOM) προβλέπεται να φτάσει περίπου τις 84.000, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε το Κέντρο Ανάλυσης Ευρωπαϊκής Πολιτικής (CEPA).

Τον περασμένο Ιούνιο, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, αποκάλυψε ότι 5.000 αεροπορικές εξόδους είχαν πραγματοποιηθεί από βάσεις στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια στρατιωτικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας Middle East Eye , το Ηνωμένο Βασίλειο «έχει πιθανώς παράσχει την πιο σημαντική υποστήριξη στον πόλεμο κατά του Ιράν σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα ». Αυτό περιλαμβάνει την άδεια αμερικανικών βομβαρδιστικών να απογειώνονται από βάσεις που βρίσκονται στην επικράτειά του, όπως η RAF Fairford, καθώς και η RAF Mildenhall και η RAF Lakenheath στο Suffolk, ακόμη και από το Diego Garcia στο Αρχιπέλαγος Chagos στον Ινδικό Ωκεανό.

Ομοίως, αρκετές άλλες χώρες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην υποβοήθηση των Ηνωμένων Πολιτειών στην επιθετικότητά τους κατά του Ιράν, ιδίως η Γαλλία, η οποία επέτρεψε σε αμερικανικά στρατιωτικά αεροσκάφη υποστήριξης να προσγειωθούν στις βάσεις της στο Ιστρ και το Αβόρ, καθώς και η Γερμανία, η Ελλάδα, η Ρουμανία και άλλα κράτη που φιλοξενούν αμερικανικές βάσεις και μεγάλα αποσπάσματα.

«Ο μέγιστος βαθμός αποτροπής»

Υπό το πρίσμα αυτών των γεγονότων, οι ιρανικές απειλές για χτύπημα στο σημείο προέλευσης της αμερικανικής επιθετικότητας στην Ευρώπη αποκτούν πλήρη σημασία. Αυτές οι απειλές έχουν ενταθεί πρόσφατα μετά από συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στις 31 Οκτωβρίου μεταξύ ανώτερων στρατιωτικών διοικητών και του Ανώτατου Ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας, Sayyed Mojtaba Khamenei.

Σύμφωνα με τις οδηγίες που εκδόθηκαν σε αυτή τη συνάντηση, οι στρατιωτικοί διοικητές διατάχθηκαν να παράσχουν άμεση και αποτελεσματική αντίδραση σε οποιαδήποτε πιθανή απειλή, «χωρίς γεωγραφικούς περιορισμούς» .

Δόθηκαν επίσης οδηγίες για την ενημέρωση της βάσης δεδομένων των ιρανικών στόχων, προκειμένου να στοχεύονται άμεσα αμερικανικά και ισραηλινά περιουσιακά στοιχεία - υλικά ή άυλα. Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης περιέγραψε αυτά τα μέτρα ως μια στρατηγική που αποσκοπεί στην επίτευξη «μέγιστης αποτροπής » .

Προηγμένες στρατιωτικές δυνατότητες

Υπό το πρίσμα αυτών των απειλών και οδηγιών, προκύπτει ένα ερώτημα: είναι οι ιρανικοί πύραυλοι ικανοί να φτάσουν στην Ευρώπη;

Στο στρατιωτικό μέτωπο, το Ιράν διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα και πιο ποικίλα πυραυλικά οπλοστάσια στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων χιλιάδων βαλλιστικών και πυραύλων κρουζ, μερικοί από τους οποίους είναι ικανοί να πλήξουν στόχους στο Ισραήλ και την Ανατολική Ευρώπη, σύμφωνα με την ιστοσελίδα Missile Threat.

Την τελευταία δεκαετία, το Ιράν έχει επενδύσει σημαντικά στη βελτίωση της ακρίβειας και της θνησιμότητας των όπλων του. Αυτές οι πρόοδοι έχουν καταστήσει τις ιρανικές δυνάμεις βαλλιστικών πυραύλων ένα αποτελεσματικό εργαλείο και μια πραγματική απειλή για τις στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στην περιοχή.

Από τεχνικής άποψης, το ιρανικό οπλοστάσιο δεν περιορίζεται πλέον σε συμβατικά βεληνεκή, αλλά συνδυάζει αριθμητική πυκνότητα, ποικιλία μεθόδων πρόωσης (υγρό και στερεό προωθητικό) και ευελιξία στην τελική φάση της πτήσης.

Για να αξιολογηθεί η ικανότητα αυτών των συστημάτων να φτάσουν σε ευρωπαϊκό βάθος, οι εκτιμήσεις από τα δυτικά ερευνητικά κέντρα διακρίνουν τρία λειτουργικά επίπεδα:

1. Η αποδεδειγμένη επιχειρησιακή εμβέλεια (Νοτιοανατολική Ευρώπη και Ανατολική Μεσόγειος)

Δεδομένα από το "Πράσινο Έργο Άμυνας" του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS) επιβεβαιώνουν ότι το Ιράν διαθέτει ήδη ένα σημαντικό απόθεμα βαλλιστικών πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς -συμπεριλαμβανομένων των μοντέλων Sejjil, Emad, Ghadr και Khorramshahr- καθώς και πυραύλων κρουζ μεγάλου βεληνεκούς Soumar. Από σημεία εκτόξευσης στο δυτικό Ιράν, μια εμβέλεια 2.000 χιλιομέτρων τοποθετεί την Κύπρο, την Ελλάδα, τη Βουλγαρία και μέρη της Ρουμανίας και των βαλκανικών χωρών σε άμεση και αποδεδειγμένη εμβέλεια. Αυτή η περιοχή φιλοξενεί ζωτικές αεροπορικές και διοικητικές βάσεις, καθώς και εγκαταστάσεις πυραυλικής άμυνας του ΝΑΤΟ.

2. Τεχνική τροποποίηση και επέκταση της εμβέλειας στα 3000 χιλιόμετρα (Κεντρική Ευρώπη)

Από βαλλιστικής άποψης, το ανώτατο όριο των 2000 χιλιομέτρων ήταν λιγότερο ένα «μηχανικό όριο» και περισσότερο ένας πολιτικός περιορισμός που αποσκοπούσε στο να κρατήσει την ευρωπαϊκή ήπειρο έξω από την περιοχή-στόχο.

Αναλύσεις του Διεθνούς Ινστιτούτου Έρευνας για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI) και εμπειρογνωμόνων της εταιρείας αμυντικών πληροφοριών Janes δείχνουν ότι το Ιράν είναι τεχνικά ικανό να επεκτείνει το βεληνεκές των υφιστάμενων πυραύλων του χωρίς να χρειάζεται να σχεδιάσει νέα συστήματα από την αρχή, εφαρμόζοντας την εξίσωση της μείωσης του βάρους της κεφαλής για την αύξηση της χωρητικότητας καυσίμου ή την ελάφρυνση της μάζας.

Ο πύραυλος Khorramshahr αναδεικνύεται ως ο πρώτος υποψήφιος για αυτήν την προσαρμογή: οι τεχνικές εκτιμήσεις δείχνουν ότι θα μπορούσε να φτάσει σε βεληνεκές 3.000 χιλιομέτρων εάν ήταν εξοπλισμένος με ένα όχημα επανεισόδου στην ατμόσφαιρα βάρους περίπου 750 κιλών, θέτοντας έτσι χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία και η Πολωνία εντός της περιμέτρου μιας θεωρητικής απειλής.

3. Φτάνοντας στα δυτικά της Ευρώπης και οι προκλήσεις της ακρίβειας και της αναχαίτισης

Αναλύοντας την πιθανότητα ιρανικών πυραύλων να φτάσουν στο βρετανικό έδαφος και στα δυτικά της ηπείρου, το Βασιλικό Ινστιτούτο Ενωμένων Υπηρεσιών (RUSI) στο Λονδίνο τονίζει ότι η επίτευξη τέτοιων αποστάσεων (που ξεπερνούν τα 3.500 χιλιόμετρα) παραμένει κατ' αρχήν εφικτή, θυσιάζοντας το βάρος της κεφαλής και αξιοποιώντας τις πολυβάθμιες τεχνολογίες που ανέπτυξε η Τεχεράνη στο πλαίσιο του διαστημικού της προγράμματος (όπως οι εκτοξευτές δορυφόρων Simorgh και Qaem-100).

Έτσι, οι στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν θα μπορούσαν να αποτελέσουν απειλή για την Ευρώπη εάν η Τεχεράνη επεκτείνει το τρέχον οπλοστάσιό της πέραν του ορίου εμβέλειας των 2.000 χιλιομέτρων και εφαρμόσει μέτρα μείωσης των κεφαλών σε πυραύλους όπως ο Khorramshahr και ο Sejjil. Αυτό θα της έδινε τη δυνατότητα να θέσει υπό άμεση απειλή στρατιωτικές βάσεις και υλικοτεχνική υποδομή στην ανατολική και νότια Ευρώπη και θεωρητικά να επεκτείνει την αποτρεπτική του εμβέλεια στην καρδιά της κεντρικής και δυτικής Ευρώπης, αυξάνοντας έτσι το κόστος οποιασδήποτε άμεσης ευρωπαϊκής εμπλοκής σε στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον της.

Πολιτικές διαστάσεις

Από τα παραπάνω είναι σαφές ότι η Ουάσινγκτον βασίζεται στον ευρωπαϊκό εναέριο χώρο, τις στρατιωτικές βάσεις και την υλικοτεχνική υποστήριξη για τη διεξαγωγή των επιχειρήσεων της, ενώ οι ευρωπαϊκές χώρες υφίστανται οικονομικές απώλειες ως αποτέλεσμα του πολέμου, ενώ «παραμένουν προσηλωμένες στη συμμαχία τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες» .

Σε αυτό το πλαίσιο, φαίνεται ότι η Τεχεράνη «επιδιώκει να αυξήσει το κόστος φιλοξενίας αμερικανικών δυνάμεων, επιχειρώντας να ωθήσει τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες να επιλέξουν μεταξύ της πίστης στην Ουάσιγκτον και της ασφάλειας της δικής τους επικράτειας, στην αυγή μιας νέας φάσης της σύγκρουσης », σύμφωνα με την ιστοσελίδα IranWire .

Σύμφωνα με αυτό το μέσο ενημέρωσης, «ο θεμελιώδης στόχος της Τεχεράνης είναι να χρησιμοποιήσει τη στρατηγική της αποτροπής για να απομονώσει την Ευρώπη από την εξίσωση του πολέμου » .

Εφόσον δεν ξεκινήσει καμία επίθεση, η απλή δημιουργία δισταγμού μεταξύ των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων σχετικά με την άδεια χρήσης των βάσεων τους «συνιστά ένα δωρεάν κέρδος για την Τεχεράνη», καταλήγει το IranWire .

Από την άλλη πλευρά, η εκτέλεση αυτών των απειλών θα εγείρει ερωτήματα σχετικά με την έκταση της κλιμάκωσης που θα μπορούσε να πλήξει ολόκληρη την περιοχή, από τη Δυτική Ασία έως την Ευρώπη, καθώς και τις επιπτώσεις για τις χώρες του ΝΑΤΟ, οι οποίες ήδη αντιμετωπίζουν εσωτερικές κρίσεις που προκλήθηκαν από τον πόλεμο.

Πηγή: Αλ-Μανάρ

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια